Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
αναγκασμένος να αποδώσω τον κίνδυνο «εμφύλιου διχασμού» στη φθορά της σημασίας των λέξεων εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης της γλώσσας μας. Η ελληνική κοινωνία δεν είναι διχασμένη. Κοιτάζοντας την Ιστορία, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει πως περνάει μια περίοδο κοινωνικής ειρήνης. Μπορεί να την ταλαιπωρεί η πανδημία και η οικονομική ανασφάλεια, όμως πουθενά δεν διαφαίνεται η έστω μακρινή προοπτική μιας ταξικής σύγκρουσης. Τότε, πώς εξηγείται η εμμονή της βίας; Μάλλον θα πρέπει να τη χρεώσουμε στις συμμορίες που εδώ και χρόνια έχουν κατακτήσει σχεδόν θεσμική υπόσταση. Δεν είναι τυχαίο ότι είμαστε η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που αντιμετωπίζει ακόμη πρόβλημα εγχώριας τρομοκρατίας.
Συμμορίες όπως οι οπαδοί του Κουφοντίνα, οι Ρουβίκωνες, οι «Αλληλέγγυοι» με τους μετανάστες, που τις κρίσιμες στιγμές συναντιούνται με χουλιγκάνους ή τον βαθύ υπόκοσμο. Κρίσιμες είναι οι στιγμές όταν αυτές οι συμμορίες έρχονται αντιμέτωπες με την αστυνομία. Οι Σπαρτιάτες απέφευγαν να συγκρούονται επί μακρόν με τον ίδιο εχθρό για να μη διαφθαρούν από τα ελαττώματά του. Η αστυνομία συγκρούεται εδώ και δεκαετίες με τις ίδιες συμμορίες. Είναι λογικό να έχει διαφθαρεί από τα ήθη τους. Η «άτυπη επιτροπή Αλιβιζάτου» προχθές απεφάνθη ότι τα επεισόδια της αστυνομικής αυθαιρεσίας οφείλονται στην ατιμωρησία. Ας το δεχθώ. Πού, όμως, είναι οι δολοφόνοι της Μαρφίν; Και πόσους συμμορίτες έχει συλλάβει η αστυνομία και τα δικαστήρια τους αφήνουν ελεύθερους για να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους;
Το 2008 ή το 2011 οι συμμορίες νομιμοποιούσαν τη δράση τους εντάσσοντάς την σε μια πολιτική προοπτική. «Η γενιά των 600 ευρώ», οι μούντζες στο Κοινοβούλιο για τα μνημόνια. Τώρα η σχέση έχει αντιστραφεί. Η αντιπολίτευση προσπαθεί να δημιουργήσει πολιτική προοπτική επικαλούμενη τη δράση των συμμοριών.Πρόβλημα για τη δημοκρατία; Θα είναι πρόβλημα αν η δημοκρατία μας δεν μπορέσει να αναδείξει αυτούς που το προκάλεσαν. Διότι κατά τα λοιπά η δημοκρατία μας αντιμετώπισε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο το 2015 από ό,τι σήμερα με τη δράση των κουφοντινιστών. Ισως είναι και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να τελειώνουμε μαζί τους.
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 11/03/21
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 11/03/21 |
Τα προχθεσινά φοβερά επεισόδια της Νέας Σμύρνης ήταν σχεδόν… φυσικό επακόλουθο των γεγονότων της περασμένης Κυριακής στην ίδια περιοχή. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι οι απανταχού μπαχαλάκηδες –χούλιγκαν, αναρχοαυτόνομοι, τρομοκουφοντινάδες, νεολαίοι και οργανώσεις κομμάτων της λεγόμενης Αριστεράς– σε σύμπνοια με εκείνους που τους προσφέρουν αφειδώς στήριξη και θαλπωρή, θα χρησιμοποιούσαν την καταδικαστέα συμπεριφορά μερικών αστυνομικών, για να πάρουν ρεβάνς. Ή, ακόμη χειρότερα, για να προκαλέσουν με βίαιους τρόπους την αστυνομία και την κυβέρνηση, ώστε να τροφοδοτείται και να διαιωνίζεται η ένταση.
Αυτή είναι η μία ερμηνεία όσων έγιναν, γιατί υπάρχει και η συνωμοσιολογική, που λέει ότι οι αστυνομικοί «την πάτησαν» την Κυριακή αντιδρώντας σε «προβοκάτσια», ώστε να στηθεί το σκηνικό της Τρίτης. Σταχυολογώντας δημοσιεύματα στον συστημικό Τύπο, υποτίθεται ότι οι αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. βρέθηκαν την Κυριακή στην πλατεία της Νέας Σμύρνης κατόπιν εντολής από το κέντρο, που δέχθηκε τηλεφώνημα ότι δήθεν είχαν μαζευτεί 500 άτομα εκεί. Οταν έφτασαν δέχτηκαν επίθεση από 50-60 «περίεργους», οι οποίοι φρόντισαν να τους προκαλέσουν και φραστικά, οπότε αντέδρασαν βλακωδώς και αδικαιολόγητα, ξυλοφορτώνοντας με απαράδεκτο τρόπο παριστάμενο νεαρό με τάσεις προς τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Και περιέργως, τη σκηνή είδε υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία τη βιντεοσκόπησε και την ανέβασε στο Διαδίκτυο.
Ασφαλώς, το αφήγημα αυτό δεν μπορεί να υιοθετηθεί αβασάνιστα. Αλλωστε, στην Ελλάδα έχουμε μάθει ότι η συντριπτική πλειονότητα ανάλογων γεγονότων οφείλεται στην ατυχή συγκυρία και στην καθαρή ανοησία, όχι σε σχεδιασμό. Ομως, αξίζει να εξεταστεί αν υπάρχουν ίχνη αλήθειας, διότι αν υπάρχουν, τότε τα πράγματα αλλάζουν σε μεγάλο βαθμό. Αν πάλι είναι ψευδή όλα τα παραπάνω, θα απορριφθεί πανηγυρικά άλλη μία συνωμοσιολογική ερμηνεία. Εκείνο ωστόσο που προκαλεί εντύπωση είναι η προθυμία έως άνεση με την οποία διάφοροι δημοσιογράφοι και μίντια που διεκδικούν δάφνες αξιοπιστίας αντιδρούν και σχολιάζουν με τρόπο υποστηρικτικό –στο όνομα της αντικειμενικότητας τάχα– την ανυπόστατη προπαγάνδα της λεγόμενης Αριστεράς περί αστυνομοκρατίας και ότι η Ελλάδα είναι αστυνομικό κράτος σήμερα.
Από χθες ακούγονται ευχές περί ανάγκης σύνεσης στη ρητορική και στις δραστηριότητες κομμάτων και οργανώσεων, ώστε να μπει φραγμός στην ένταση και στη βία. Μακάρι, αλλά πολύ αμφίβολο. Οι χούλιγκαν υπάρχουν για να βιαιοπραγούν τυφλά και να συγκρούονται με την αστυνομία, οι τρομοκουφοντινάδες ασπάζονται τη βία ως ιδεολογία, ο ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει αγκαλιά και θαλπωρή στους μπαχαλάκηδες κάθε φυράματος, ελπίζοντας σε «αναβίωση» των δήθεν «Αγανακτισμένων» για να τους συσπειρώσει γύρω του, το ΚΚΕ τη χρησιμοποιεί για επαναστατική γυμναστική, συνδικαλιστές την υποδαυλίζουν για συντεχνιακούς λόγους, ένα τμήμα του πληθυσμού την αποδέχεται ανέξοδα στο όνομα σοσιαλθολούρας.
Ολα αυτά είναι απολύτως ορατά και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, αρκεί να παρακολουθεί κανείς ρητορικές και δράσεις σε καθημερινή βάση. Ας γίνει, επιτέλους, αντιληπτό στους υπόλοιπους πολίτες ότι οι παραπάνω δεν είναι πια οι «προοδευτικοί» της χώρας. Καπηλεύονται αναίσχυντα την έννοια του όρου. Την καθυστέρηση και την αντίδραση πρεσβεύουν!
συριζα αναρχικοί αντιεξουσιαστές χούλιγκαν επεισόδια νέα σμύρνη αστυνομική βία ξυλοδαρμός νέα σμύρνη |
θα μπορούσε να μετρήσει το «ταμείο» του, να εισπράξει τα κέρδη του και να εκτιμήσει τα νέα, θετικά γι’ αυτόν, δεδομένα. Αντί να κάνει αυτό, επέλεξε να επιδιώξει τη γρήγορη αύξηση των κερδών του πατρονάροντας τη συγκέντρωση που διοργάνωναν διάφορες συλλογικότητες στη Νέα Σμύρνη ενάντια στην αστυνομική βία. Με ανακοίνωσή του, ο ΣΥΡΙΖΑ καλούσε τους φίλους του να συμμετάσχουν στην εκδήλωση. Μάλιστα, όλος ο επικοινωνιακός μηχανισμός του κόμματος ασχολείτο με αυτήν τη συγκέντρωση.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο Αλ. Τσίπρας όχι μόνο δεν αύξησε τα κέρδη του, όχι μόνον έχασε αυτά που κέρδισε την προηγουμένη, αλλά έβαλε και από την τσέπη του.
Εχω γράψει πολλές φορές πως ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είναι χθεσινός στην πολιτική. Γνωρίζει πολύ καλά πώς παίζεται το παιχνίδι. Ομως, μερικές φορές οι επιλογές του φανερώνουν έλλειψη ψυχρής εκτίμησης της κατάστασης. Με απλά λόγια, κάνει αβίαστα λάθη.
Τι περίμενε από αυτήν τη συγκέντρωση, στην οποία συμμετείχαν αναρχικές συλλογικότητες, χούλιγκαν των ποδοσφαιρικών θυρών, αντιεξουσιαστές και «επαγγελματίες» μπαχαλάκηδες; Υπήρχε περίπτωση, μέσα σε αυτό το τεταμένο κλίμα, να μη γίνονταν έκτροπα; Και όταν η κατάσταση ξεφεύγει ουδείς γνωρίζει ποιος τελικά θα καταγραφεί ως θύτης και ποιος ως θύμα. Προφανώς, ρίσκαρε ο Αλ. Τσίπρας πως οι κάμερες θα αποτυπώσουν και άλλα περιστατικά αστυνομικής βίας, ώστε να εισπράξει επιπλέον πολιτικά κέρδη. Η στοχοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής της επιβολής του νόμου και της τάξης ήταν και παραμένει βασική προτεραιότητα της αντιπολιτευτικής τακτικής του ΣΥΡΙΖΑ.
Την Τρίτη το βράδυ, όμως, ο Αλ. Τσίπρας ατύχησε. Η εικόνα του 24χρονου αιμόφυρτου αστυνομικού πεσμένου στην άσφαλτο άλλαξε μεμιάς το πολιτικό τοπίο. Η κυβέρνηση, από απολογούμενη, πέρασε στην αντεπίθεση και ο ΣΥΡΙΖΑ χρεώθηκε, εξ αντικειμένου, τη δράση των κάθε λογής τραμπούκων. Ετσι, στην Ολομέλεια της Βουλής ο Αλ. Τσίπρας θα προσέλθει απολογούμενος μετά το αυτογκόλ της Δευτέρας.
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 11/03/21 |
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 11/03/21 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου