Εμπρηστής δεν είναι ο νόμος, αλλά εκείνοι που τον κακοποιούν. Αδίκως πανηγυρίζουν οι διάφοροι πρώην του ΣΥΡΙΖΑ. Η αδυναμία της Αστυνομίας να εκκενώσει την κατάληψη του ΑΠΘ δεν οφείλεται στην ηρωική τους αντίσταση, αλλά στη δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε η κυβέρνηση μετά τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης και την τραγική επικοινωνιακή τους διαχείριση. Η αποχώρηση των ΜΑΤ δεν συνιστά - όπως υποστηρίζει ο Γιάννης Μυλόπουλος - ήττα του νόμου για τα ΑΕΙ που ψηφίστηκε πρόσφατα, αφού ο νόμος αυτός δεν έχει καν τεθεί ακόμη σε εφαρμογή. Το φιάσκο της Θεσσαλονίκης αποτελεί τη συνέπεια της έλλειψης στρατηγικής και επιχειρησιακού σχεδίου. Με άλλα λόγια, το μεγάλο πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι τόσο η υπαρκτή ανευθυνότητα της ανύπαρκτης αξιωματικής αντιπολίτευσης, όσο η δική της δυσκολία να δρομολογήσει στο πλαίσιο του κράτους δικαίου το κλείσιμο ενός κύκλου βίας που ταλαιπωρεί την ελληνική κοινωνία εδώ και δεκαετίες. Αν δεν το κατορθώσει όμως τώρα, που έχει την κοινή γνώμη μαζί της, αύριο θα είναι αργά....

"ΤΑ ΝΕΑ", 10/03/21

"ΤΑ ΝΕΑ", 10/03/21

ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η περίεργη αίσθηση του déjà vu, μαζί με τη γεύση της μπαγιατίλας... Ζούμε την αντεπίθεση της Παλαβής Αριστεράς. Ανασυγκροτήθηκε, μετά από το μακρύ κυβερνητικό της διάλειμμα των πέντε ετών και την επίσης μακρά περίοδο αμηχανίας ως αντιπολίτευση, και τώρα περνά στην αντεπίθεση.

Από τα ανακοινωθέντα που μας έρχονται από το μέτωπο ξεχωρίζω την κινητοποίηση ολόκληρου κλιμακίου του ΣΥΡΙΖΑ της Θεσσαλονίκης, με επικεφαλής τρεις βουλευτές, υπέρ των καταληψιών της γραμματείας του ΑΠΘ και κατά της παρέμβασης που επιχείρησε η Αστυνομία. Πρωτοστατούσε η Κατερίνα «τσέο» Νοτοπούλου, των εντυπωσιακών εμφανίσεων, η οποία, αναστατωμένη αλλά ψύχραιμη, κατήγγειλε ότι σκοπός των αστυνομικών δυνάμεων ήταν «πιθανότατα να επιχειρήσουν να εκκενώσουν την κατάληψη»! Λες και θα έκαναν κάτι ασύλληπτα φρικώδες, αν απελευθέρωναν το πανεπιστήμιο από τους καταληψίες.

Το αίτημα της κ. Νοτοπούλου ήταν «να υπάρξει ο κατάλληλος χρόνος, να υπάρξει διαβούλευση και διαπραγμάτευση με τους ακαδημαϊκούς με τους φοιτητές». Με απλά λόγια, να μη γίνει τίποτε ή, μάλλον, να γίνει αυτό ακριβώς που επιδιώκουν, φαινομενικά τουλάχιστον, οι καταληψίες: να ασχοληθεί η πολιτεία σοβαρά με την απύθμενη ανοησία τους, εις βάρος της λειτουργίας του πανεπιστημίου. Κατέληξε δε με την απαραίτητη ποιητικούρα, σε λόγο ελλειπτικό: «Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο πρέπει να μείνει τόπος ειρήνης και γνώσης. Σε καμία περίπτωση βίας». Τα ίδια είπε, με δικά του λόγια, και ο (πασοκογενής) πολιτευτής Γ. Μυλόπουλος: «Το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος διαλόγου, είναι ένας χώρος ορθού λόγου, είναι ένας χώρος όπου παράγεται και μεταδίδεται η επιστήμη, επομένως η βία και η καταστολή είναι έννοιες ξένες με την έννοια του πανεπιστημίου».

Η εισβολή στο πανεπιστήμιο και η κατάληψή του δεν είναι, λοιπόν, βία για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε το γεγονός ότι χιλιάδες άνθρωποι εμποδίζονται να κάνουν τη δουλειά τους και να συνεχίσουν τη ζωή τους όπως θα ήθελαν και την έχουν προγραμματίσει είναι βία. Ούτε η κουρελαρία στην πρόσοψη με τα συνθήματα υπέρ του «επαναστάτη» και «αγωνιστή» Κουφοντίνα είναι βία. Ολα αυτά, παρότι οι καταληψίες τα επιβάλουν δια της βίας (δεν νομίζω ότι η πρυτανεία προσκάλεσε τις συλλογικότητες των παλαβών να καταλάβουν τη γραμματεία της…), για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι βία. Ή μήπως όλα αυτά είναι η αποδεκτή, η καλή βία, εν αντιθέσει με την κακή βία της Αστυνομίας;

Οι καταλήψεις και τα συμπαρομαρτούντα είναι παγίδες που στήνονται από το φαν κλαμπ του Κουφοντίνα, για να εκτεθεί η Αστυνομία με τη χρήση υπέρμετρης βίας και στις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανώς συμμετέχει από την πλευρά των ταραξιών. Με τα κλιμάκια των βουλευτών του και τις δηλώσεις τους ερεθίζουν το συναίσθημα, προκειμένου να θολώσουν στην αντίληψη του κόσμου την ουσιώδη διαφορά μεταξύ του νόμιμου και του έκνομου, είτε αφορά τη συμπεριφορά είτε τη βία.

Η αντεπίθεση της Παλαβής Αριστεράς είναι, στην πραγματικότητα ένα αντάρτικο, που έχει κάτι από «Tet Offensive» ως προς τις πολλές ταυτόχρονες εστίες, για να το θέσω με όρους πολέμου του Βιετνάμ. Το τακτικό πλεονέκτημα είναι σαφές για τους παλαβούς, καθώς τα πολλά περιστατικά κάνουν την Αστυνομία να υπερεκτείνει αναγκαστικά τις δυνάμεις της και η υπερέκταση, τελικά, αποβαίνει πάντα εις βάρος της ποιότητας και του επαγγελματισμού.

Εχω την εντύπωση, πάντως, ότι αυτή είναι μία από τις λίγες φορές που μπορούμε να πούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ξέφυγε, καθώς το ρήμα αυτό το συνδέουμε με εκδηλώσεις τρέλας και παραφροσύνης. Πολύ φυσικό και ταιριαστό, λοιπόν, εφόσον η Παλαβή Αριστερά έχει το πάνω χέρι…

Ο ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ

Ο πρόεδρος Βαρουφάκης στήθηκε ανάμεσα σε δύο νεαρές συντρόφισσες και βιντεοσκόπησε το μήνυμά του για την Ημέρα της Γυναίκας. Η μία είχε τα χέρια σταυρωμένα, όπως στην εκκλησία, η άλλη κρατούσε ένα γαρίφαλο, όπως στον Επιτάφιο, καμία τους δεν έβγαλε τσιμουδιά. Μόνο ο πρόεδρος, ευφραδέστατος, αυτοσχεδίαζε τα ωραία του, ενώ στο φόντο ακουγόταν μια υπόκρουση με τρίλιες στο πιάνο σαν ρυάκι που κελαρύζει. «Ο πατέρας μου», είπε η κόρη του Τέντι Ρούζβελτ για τον 26ο πρόεδρο των ΗΠΑ, «ήθελε να είναι ο νεκρός σε κάθε κηδεία, η νύφη σε κάθε γάμο και το μωρό σε κάθε βάφτιση». Φυσικά, εδώ εξαντλείται η σχέση Βαρουφάκη και Ρούζβελτ…

"ΤΑ ΝΕΑ", 10/03/21

Σαμποτάζ στη δημοκρατία

Τα χθεσινά γεγονότα στη Νέα Σμύρνη αποδεικνύουν ότι ένα οργανωμένο σχέδιο κατά της δημοκρατίας και, τελικά, κατά της χώρας, κατά του δημόσιου συμφέροντος, κατά των πολιτών βρίσκεται σε εξέλιξη. Ενα σχέδιο που υπονομεύει μέχρι και τη συλλογική προσπάθεια ελέγχου της πανδημίας. Ενα σχέδιο που στηρίζεται στο χάος: πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και, ασφαλώς, υγειονομικό. Ενα σχέδιο πίσω από το οποίο βρίσκεται η πολιτικά ανεύθυνη αξιωματική αντιπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα.

Το λέω και το γράφω πολύ καιρό. Οι συστηματικές πράξεις ανυπακοής εξυπηρετούν απολύτως τον στόχο της αξιωματικής αντιπολίτευσης - είτε συμμετέχει σ' αυτές είτε εκπροσωπείται δι' αντιπροσώπων. Διότι μην αμφιβάλλετε. Η αξιωματική αντιπολίτευση έχει στόχο. Συγκεκριμένο και ρητό. Στόχο που αδιαφορεί για τις πολιτικές συναινέσεις στα μείζονα και, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, υπονομεύει την προσπάθεια του κράτους να αντεπεξέλθει στις κρίσεις από τις οποίες μαστίζεται, προκειμένου η κοινωνία, σε μια επόμενη φάση, όταν η πανδημία θα έχει νικηθεί, να αναταχθεί.

Δεν είναι πρωτόγνωρη η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε ανάλογες κρίσιμες φάσεις. Οχυρώνεται πίσω από ευρύτερα μέτωπα, αδιαφορώντας για την ιδεολογία και τις στοχεύσεις τους, και περιμένει να επωφεληθεί από τα πολιτικά αδιέξοδα στα οποία θα περιέλθουν αυτοί που ασκούν τη διακυβέρνηση. Ετσι κάνει και σήμερα. Με πολύ απλά βήματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ουσιαστικά, είναι ανύπαρκτος οπουδήποτε. Απουσιάζει από κάθε σημείο όπου χρειάζεται προσπάθεια για να χτίσεις ή να αλλάξεις. Βρίσκεται απέναντι σε κάθε αλλαγή. Στηρίζει τα οργανωμένα συμφέροντα που έχουν απαξιώσει το σχολείο και λυμαίνονται το πανεπιστήμιο. Φτιάχνει ένα παραμύθι περί αυταρχικής διακυβέρνησης, και το συντηρεί με κάθε προσπάθεια: η κυβέρνηση είναι χούντα και καθεστώς και Αουσβιτς, ο Κουφοντίνας είναι αγωνιστής της δημοκρατίας και το πανεπιστήμιο οφείλει να υπακούει στην άτυπη δύναμη των ΕΑΑΚ και των Συσπειρώσεων. Καλλιεργεί την ιδέα της κουρασμένης κοινωνίας από τους περιορισμούς για την πανδημία φτιάχνοντας μια συνωμοσιολογική βάση που μιλάει για εξουσία που ελέγχει και για υγειονομική καταστολή. Επωφελούμενη από την υπόθεση Λιγνάδη, διανθίζει αυτές τις θεωρίες με έναν ηθικό πανικό. Και περιμένει το τυχαίο γεγονός που θα ανάψει ξανά το φιτίλι μιας συστηματικής Αγανάκτησης. Την ώρα που θα βρεθεί ξανά μια πλατεία «άμεσης δημοκρατίας».


Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Αλλά αυτή τη φορά είναι πολλαπλά πιο επικίνδυνο για έναν επιπλέον λόγο: επειδή παίζεται με όμηρο την κοινωνία που βλέπει τα κρούσματα όσων προσβάλλονται από τον κορωνοϊό να πληθαίνουν. Επειδή κάποιοι θα προσβληθούν, κάποιοι θα πεθάνουν και κάποιοι θα αποκτήσουν ανήκεστες βλάβες. Επειδή η οικονομία θα αργήσει να ανακάμψει, και επειδή θα πληγεί ο τουρισμός. Επειδή, κάποια στιγμή, θα κρασάρει το σύστημα υγείας - και πλέον θα μπορούν όσοι κρύβονται πίσω από τους κάθε είδους μπάχαλους να φωνάζουν για διαλυμένο ΕΣΥ και για παράδοση της υγείας στα ιδιωτικά συμφέροντα. Επειδή, δηλαδή, η χώρα θα βυθιστεί προκειμένου να τη σώσουν ακόμα μια φορά οι σωτήρες που γνωρίσαμε καλά μετά το 2015. Ολα είναι εκεί και τους περιμένουν να ξεκοκαλίσουν ό,τι θα έχει απομείνει - μέχρι και υποψήφιο ακροδεξιό συνεταιρικό σχήμα ετοιμάζεται.

Τα χθεσινά γεγονότα της Νέας Σμύρνης, ένας μικρός οιονεί εμφύλιος που μια θρυαλλίδα χρειάζεται για να ξεφύγει η φωτιά του, δείχνουν τι ακριβώς συμβαίνει, τι και με ποιους μεθοδεύεται.

Να μην εξωραΐζουμε τις καταστάσεις

Η κυβέρνηση, συνήθως, είναι ευγενική. Δεν επιδιώκει την ένταση, δεν επιχειρεί την απαξίωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Συμπεριφέρεται σαν να έχει απέναντί της ένα κανονικό κόμμα σε μια αστική δημοκρατία που χτίζεται από κοινού. Λάθος. Η αξιωματική αντιπολίτευση παίζει τακτικά με τα όρια της δημοκρατίας. Γι' αυτό και είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να αποκαλύψει το παιχνίδι της. Πρέπει οι πολίτες να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε.

Θα περίμενα, έπειτα κι από τα χθεσινά γεγονότα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης να μην είναι ευγενής και να μην αρκείται να επισημαίνει στον Αλέξη Τσίπρα τι θα έπρεπε να κάνει. Αλλά να περιγράψει, ακόμα και με δραματικούς τόνους, όπως αξίζει στην περίσταση, τι ρόλο παίζει η αντιπολίτευση.

Είναι ένας ρόλος προφανής. Υπονομευτικός της συναίνεσης. Υπονομευτικός όχι απλώς της κυβέρνησης αλλά και του κράτους και της κοινωνίας. Υπονομευτικός της δημόσιας τάξης και της ασφάλειας - την οποία ταυτίζει με χούντα! Υπονομευτικός της δημόσιας υγείας, που είναι το βέλτιστο αγαθό. Του συστήματος υγείας, που αντέχει. Της κοινωνικής συνοχής, που θα καταρρεύσει αν καταρρεύσει η δημόσια υγεία. Της οικονομίας, που δεν θα ανοίξει αν η πανδημική έξαρση συνεχιστεί. Του τουρισμού και της δημόσιας εικόνας της χώρας.

Οι άνθρωποι αυτοί επενδύουν σε μια καταστροφή για να κερδίσουν την εξουσία. Να μην τους το επιτρέψουμε.