Από "ΤΑ ΝΕΑ" και την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 19/10/19 |
από το Δημήτρη Ψυχογιό
Υπάρχουν δύο τρόποι να προσεγγίσει κανείς την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτων. Ο πρώτος είναι το μάλλον κακόγουστο σχόλιο περί στριπτήζ και φιλοδωρήματος του Δημήτρη Κουτσούμπα, το καυστικό περί δημιουργίας θέσεων εργασίας στη Αμερική της ΝΔ, τα συνθήματα «Σωτήρες των Λαών Αμερικάνοι», «Τραμπ ηγέτη, μεγάλε ευεργέτη», τα σκίτσα των γελοιογράφων. Ολα αυτά αναφέρονται στον Αλέξη Τσίπρα του παρελθόντος, που έφθασε στην εξουσία πάνω σε κύμα βίας και, για να την κρατήσει, ακύρωσε ιδεολογικές, πολιτικές και προεκλογικές δεσμεύσεις.
Υπάρχουν δύο τρόποι να προσεγγίσει κανείς την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτων. Ο πρώτος είναι το μάλλον κακόγουστο σχόλιο περί στριπτήζ και φιλοδωρήματος του Δημήτρη Κουτσούμπα, το καυστικό περί δημιουργίας θέσεων εργασίας στη Αμερική της ΝΔ, τα συνθήματα «Σωτήρες των Λαών Αμερικάνοι», «Τραμπ ηγέτη, μεγάλε ευεργέτη», τα σκίτσα των γελοιογράφων. Ολα αυτά αναφέρονται στον Αλέξη Τσίπρα του παρελθόντος, που έφθασε στην εξουσία πάνω σε κύμα βίας και, για να την κρατήσει, ακύρωσε ιδεολογικές, πολιτικές και προεκλογικές δεσμεύσεις.
Υπάρχει όμως και ένας άλλος τρόπος προσέγγισης, που αφορά το μέλλον: τι δεσμεύσεις ανέλαβε ο Πρωθυπουργός απέναντι στις ΗΠΑ με το ταξίδι του; Μήπως έχει μπει σε αντιευρωπαϊκό γεωπολιτικό τριπ - για την ακρίβεια, μήπως τον έχει βάλει ο Νίκος Κοτζιάς σε κάτι τέτοιο; Σε συνέντευξή του σε αμερικανικό περιοδικό τον Μάρτιο ο υπουργός Εξωτερικών είχε αποδοκιμάσει τα σχόλια των ευρωπαίων ηγετών για την εκλογή Τραμπ και είχε επιτεθεί στη Γερμανία - είχα γράψει σχετικό σχόλιο εδώ («Αμερικανόδουλος;», 21/3/17) που ενόχλησε σφόδρα θαυμαστές του υπουργού στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος, κυρίως στο δεξιό, όπου βρίσκονται και οι περισσότεροι. Προχθές, και ο Αλέξης Τσίπρας ανακάλεσε επισήμως και δημοσίως τα δικά του αρνητικά σχόλια και αποφάνθηκε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ενεργεί με τρόπο που «μοιάζει διαβολικός αλλά είναι για καλό». Ελάχιστοι πολιτικοί ηγέτες στον κόσμο θα συμφωνούσαν με τον Πρωθυπουργό.
Η ερώτηση ήταν απλή. Τι νταραβέρια μπορείς να έχεις εσύ με έναν άνθρωπο που, όταν διεκδικούσε την προεδρία των ΗΠΑ, τον είχες ταυτίσει με το απόλυτο Κακό; Ο Τραμπ όταν άκουσε την ερώτηση έκανε έναν μορφασμό και είπε κοροϊδευτικά ότι αυτό έπρεπε να το ξέρει πριν από τον λόγο του. Ο Τσίπρας πάλι, απτόητος, έκανε μια άνευ φοράς kolotoumba 360 μοιρών. Κι είπε ότι ο τρόπος που ο Τραμπ προσεγγίζει την πολιτική «μπορεί ορισμένες φορές να μοιάζει διαβολικός αλλά γίνεται για καλό». Κάποια άλλη στιγμή, μάλιστα, είπε ότι με τον Τραμπ μοιράζεται κοινές αξίες. Εννοεί τον αντιευρωπαϊσμό;
Ωραίος τύπος. Μονά ζυγά δικά του. Κάνει επικύψεις, ένα δύο τρία, και χαμογελάει - κι αυτό το πουλάει μέσα από τα αριστερά έντυπά του, τα αριστερά σάιτ του, τα αριστερά στελέχη του, κι από τα κρατικά ΜΜΕ. Αδιαφορώντας για τι έλεγε χθες, λέει σήμερα τα αντίθετα - και θα γυρίσει περήφανος κι ωραίος, και δοξαζόμενος από τα λογής φερέφωνα, για να μας πει ότι έφερε εις πέρας τους σχεδιασμούς του συνεταίρου του, Πάνου Καμμένου.
Αραγε, μετά την επιστροφή του, δεν θα χρειαστεί ο έλληνας Πρωθυπουργός να δώσει μερικές εξηγήσεις; Στους εταίρους, π.χ., που ζητούν επιμόνως μείωση των στρατιωτικών δαπανών, ξέρουν άλλωστε ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ο σοβαρότερος λόγος αποτροπής οποιουδήποτε πολεμικού επεισοδίου στην περιοχή, γι' αυτό και εκνευρίζονται όταν η Ελλάδα παίζει, έστω και ερασιτεχνικά, περίεργα γεωπολιτικά παιχνιδάκια.
Αλλά και στους πολίτες - όχι μόνο στους συριζαίους, σε όλους τους έλληνες πολίτες. Ο Καμμένος είχε βγει από τα ρούχα του όταν ο Κώστας Σημίτης ευχαρίστησε τους Αμερικανούς για τον ρόλο τους στην εκτόνωση της κρίσης των Ιμίων. Οι μόνιμοι επικριτές του δεν του οφείλουν, καταρχήν, ένα μεγάλο συγγνώμη; Και δεν οφείλουν ένα ακόμα μεγαλύτερο στους έλληνες πολίτες, που τους δηλητηριάζουν τόσα χρόνια με τη μισαλλοδοξία τους;
Μεγάλες απαιτήσεις από επαγγελματίες καιροσκόπους.
"Στίγμα", από Γιώργο Παπαχρήστο
Μηδέν εις το πηλίκον
Τώρα που κατακάθισε ο «κουρνιαχτός» από τα χαμόγελα και τις φωτογραφίες της συνάντησης του προέδρου Τσίπρα με τον πρόεδρο Τραμπ είναι ευκαιρία να πούμε ότι ούτε αυτή η επίσκεψη ξέφυγε από την πεπατημένη όλων των προηγούμενων επισκέψεων ελλήνων πρωθυπουργών στον Λευκό Οίκο: πραγματοποιήθηκε διότι οι Αμερικανοί ήθελαν κάτι.
Αιτήματα, απαιτήσεις. Στη συγκεκριμένη, και μακάρι να διαψευστώ, τα αμερικανικά αιτήματα - απαιτήσεις ήταν συγκεκριμένα:
● νέα πολυετής συμφωνία για τη Σούδα
● η αναβάθμιση των F-16 ύψους 2,4 δισ. δολάρια
● η πιθανότητα κατασκευής μιας δεύτερης βάσης στην Κρήτη.
Ο δικός μας, τι ζήτησε; Στήριξη έναντι της Τουρκίας στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό και επενδύσεις. Το πρώτο είναι παράμετρος πολλών άλλων θεμάτων και δεν μπορεί να αποχωριστεί από τη γενικότερη γεωστρατηγική πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή. Το δεύτερο «φωτίζεται» απολύτως από το πώς ο Τραμπ την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια όταν αποπειράθηκε να μετάσχει στον διαγωνισμό για το Ελληνικό. Αρα; Μηδέν εις το πηλίκον που λέγαμε παλιά...
Μας πήραν και το βόδι
Τώρα, πώς ενώ όλα αυτά είναι φανερά ακόμη και για πρωτόπειρο αναλυτή, οδηγούν την κυβέρνηση σε πανηγυρισμούς, είναι ένα από τα μικρά αδιευκρίνιστα μυστήρια τα οποία γεννιούνται στις μέρες μας.
Η βάση της Σούδας ας πούμε, με ορατό τον κίνδυνο να κλείσει η βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία για τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ, θα μπορούσε να «πουληθεί» χρυσή. Ή και πλατινένια - καθόλου δεν θα μας χαλούσε. Αλλά απ' ό,τι κατάλαβα δεν πουλήθηκε καθόλου. Οπως δεν φαίνεται να έγινε κάτι και με την πιθανή δεύτερη βάση των Αμερικανών στην Κρήτη.
Αρα; Εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι νομίζω, για να θυμηθώ κάτι από τη λαϊκή σοφία, η οποία σπάει κόκαλα μερικές φορές...
Η φάμπρικα
Και έρχομαι και στο άλλο σκέλος τώρα, της αναβάθμισης των αεροπλάνων. Η ιστορία είναι γνωστή, και την έχουμε ξαναζήσει κατά το παρελθόν αρκετές φορές, με τα αεροπλάνα της Πολεμικής Αεροπορίας. Τα αγοράζουμε από τους Αμερικανούς όσο όσο γιατί το έχουν σχεδόν μονοπώλιο στην περιοχή και πότε είναι «τυφλά» (δεν διαθέτουν λέει τα απαιτούμενα για τη χρήση τους όργανα ραντάρ) και πότε είναι λειψά - τους λείπουν κάποιοι εξοπλισμοί. Και πάντα, αφού τα χρησιμοποιούμε για ένα ορισμένο διάστημα, αρχίζει η φάμπρικα της αναβάθμισής τους. Πρώτα γνωματεύει μια επιτροπή της Αεροπορίας ότι πρέπει να αναβαθμιστούν, διότι η Τουρκία το έκανε πρώτη. Μετά άλλη επιτροπή γνωματεύει ότι πρέπει άμεσα να αναβαθμιστούν διότι αλλιώς ανατρέπεται το status quo στο Αιγαίο. Επειτα μια άλλη επιτροπή γνωματεύει ότι αν δεν κάνουμε την αναβάθμιση... χθες, κινδυνεύουμε η Τουρκία να μας αφήσει τόσο πίσω στους εξοπλισμούς που να μην μπορούμε να την πιάσουμε ποτέ, και αυτό να συνιστά πλέον σοβαρό κίνδυνο για την ακεραιότητα της χώρας. Και τέλος φτάνει η ώρα του υπουργού Αμυνας, ο οποίος πάει με το πακετάκι στον πρωθυπουργό, και εκείνος καλείται να αποφασίσει αν θα αντισταθεί στις πιέσεις των στρατιωτικών ή θα δώσει το πράσινο φως για την αναβάθμιση - προμήθεια.
Ετσι γινόταν πάντοτε, έτσι γίνεται και τώρα, και οτιδήποτε άλλο ακούτε είναι παραμύθια σε version με ιπτάμενους δράκους!..
Αλληλεγγύη
Στην παρούσα φάση, η αναβάθμιση των F-16 θα κοστίσει 2,4 δισ. δολάρια, οπότε δεν μπορούμε παρά να αποθεώσουμε τη «μαγκιά» του προέδρου Τραμπ, ο οποίος κατάφερε να τα πάρει από μια χώρα χρεοκοπημένη, η οποία ζει με δανεικά. Αν μάλιστα αθροίσει σε αυτά κανείς και τα 500 εκατομμύρια που αφορούν τη συμφωνία για την άλλη αναβάθμιση, εκείνων των αεροπλάνων ναυτικής συνεργασίας του Ναυτικού τον Μάρτιο του 2015, φτάνουμε αισίως κοντά στα 3 δισ. - χρήματα επίσης της χρεοκοπημένης χώρας μας, που παίρνει η μεγάλη πέραν του Ατλαντικού φίλη μας, νταβατζιλίκι (και ζητώ συγγνώμη για τον όρο)...
Και κάπως έτσι συνεισφέρει η χρεοκοπημένη χώρα μας στη μείωση της ανεργίας στην Αμερική, διότι όλο και κάποιες νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν για όλα αυτά. Δεν είναι λίγο. Μπορεί να μη δημιουργούνται εδώ νέες θέσεις εργασίας, αλλά δημιουργούνται εκεί, και στη λογική της διεθνιστικής αλληλεγγύης που μας διακρίνει ως λαό, θα πρέπει λογικά να χαιρόμαστε που χτυπιέται η ανεργία. Εστω και εκεί...
Ο φίλος της αλήθειας
Ο υπουργός Αμυνας, ο οποίος ως γνωστόν έχει αναδειχθεί ως ο καλύτερος φίλος της αλήθειας, διόρθωσε τον πρόεδρο Τραμπ - 1,1 δισ. θα κοστίσει η αναβάθμιση των αεροσκαφών, έγραψε στο twitter. Τα υπόλοιπα 1,3 δισ. είναι λέει «προγράμματα βοήθειας και αντισταθμιστικά».
Φυσικά πιστεύουμε όλοι τον υπουργό. Σιγά να μην ξέρει ο Τραμπ τι του γίνεται, ειδικά όταν πρόκειται για χρήματα...
Ο κερδισμένος
Στο μεταξύ, σε κάτι τραπέζια που έγιναν στην Ουάσιγκτον, και παρατηρώντας προσεκτικά τις φωτογραφίες, εντόπισα κάπου και τον εδώ αντιπρόσωπο της Lockheed Martin κύριο Διονύση, Ντένη για τους φίλους του, Πλέσσα, ο οποίος λέει είναι επίσης αντιπρόεδρος Επιχειρηματικών Αναπτυξιακών Πρωτοβουλιών Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Αφρικής.
Νομίζω ότι είναι ο πλέον κερδισμένος από την επίσκεψη του προέδρου Τσίπρα στην Ουάσιγκτον και τις συνομιλίες που είχε με τον πρόεδρο Τραμπ. Ενημερωτικά αναφέρω ότι η αναβάθμιση των F-16 θα πραγματοποιηθεί από τη Lockheed Martin, άρα το σχετικό συμβόλαιο των 2,4 δισ. το πιστώνεται ο ίδιος - ήταν οι δικές του άοκνες προσπάθειες που κατέβαλλε όλο το προηγούμενο διάστημα που έφεραν αυτό το ηχηρό αποτέλεσμα.
Τούτου δοθέντος, δεν έχω την παραμικρή απορία για το γιατί ήταν παρών σε επίσημες εκδηλώσεις παρόντος του Πρωθυπουργού, υπουργών και των συνεργατών τους...
Ακριβά γλέντια
Φυσικά, όπως συχνά συμβαίνει, υπάρχουν και εκείνοι που δεν έχουν πάρει χαμπάρι για το τι έχει μεσολαβήσει, και τι ακριβώς σημαίνουν όσα έχουν προκύψει. Είναι αυτοί που ζουν σε έναν δικό τους κόσμο, υπερβατικό και χαρούμενο. Παράδειγμα, αυτό το «φαινόμενο» που ονομάζεται Πολάκης, και κατέχει τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας στην κυβέρνηση. Ο άνθρωπος από όσα έγιναν στην Ουάσιγκτον κράτησε μόνο μερικές φράσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, και συγκεκριμένα το «Ελπίζω να σας έχουμε πολλά χρόνια ακόμη» που είπε στον καλό πελάτη Τσίπρα, και το «Στηρίζουμε τη μείωση χρέους», που ήταν το επιχρυσωμένο χάπι το οποίο προσέφερε στον φιλοξενούμενό του.
«Ε, ρε γλέντια» έγραψε σε μια σχετική ανάρτησή του στο facebook, δανειζόμενος - έχω την αίσθηση - από την αντίστοιχη ατάκα που συχνά - πυκνά ακούγεται στο θέατρο σκιών, διά στόματος Καραγκιόζη.
Γλέντια όντως, αλλά ακριβά ρε αδερφέ, πολύ ακριβά...
Γενναίες
Οι δημοσιογράφοι δεν είναι δημοφιλής κοινωνική ομάδα, και η ευθύνη γι' αυτό βαρύνει και εμάς τους δημοσιογράφους - πέραν της συνειδητής προσπάθειας που έχει καταβάλει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να τους απαξιώσει.
Αλλά όσο αλήθεια είναι αυτό, άλλο τόσο είναι και ότι οι δημοσιογράφοι είναι η κοινωνική ομάδα που έχει πληγεί περισσότερο από κάθε άλλη από την κρίση. Τα ποσοστά της ανεργίας στον κλάδο είναι διπλάσια του μέσου όρου, και επιπλέον η κυβέρνηση συνειδητά επίσης τους κατέστρεψε και το Ταμείο τους.
Αυτές τις μέρες, τέσσερις γενναίες γυναίκες δημοσιογράφοι, πραγματοποιούν απεργία πείνας στην οδό Ακαδημίας, έξω από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ως ελάχιστη αντίδραση στην προσπάθεια να σωθεί έστω και την ύστατη ώρα το Ταμείο. Γιατί υπάρχει τρόπος. Θέληση από πλευράς κυβέρνησης και εργοδοτών δεν υπάρχει. Είμαι μαζί τους, εννοείται...
Η συμφωνία για την ανακαίνιση των F16, για την εισαγωγή υγροποιημένου αμερικανικού αερίου, ο ρόλος της Σούδας, οι συνεχείς αναφορές στην ιδιότητα της χώρας ως «σταθερού πυλώνα» στην περιοχή και ως «ενεργειακού κόμβου» δείχνουν πως δεν ήσαν διμερή αλλά γεωπολιτικά θέματα που κυριάρχησαν στις συζητήσεις, θέματα για τα οποία δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι τα ευρωπαϊκά και ελληνικά συμφέροντα ταυτίζονται με τα αμερικανικά. Για παράδειγμα, η εισαγωγή υγροποιημένου αμερικανικού αερίου στην ΕΕ αποτελεί μείζονα εμπορικό και στρατηγικό στόχο των ΗΠΑ, ενώ η Γερμανία/Αυστρία προτιμούν το ρωσικό αέριο μέσω του Nord Stream 2. Το μεγαλύτερο ζήτημα φυσικά είναι ο ρόλος της χώρας μας στην περιοχή, με δεδομένες τις κακές σχέσεις της Τουρκίας με ΗΠΑ και ΕΕ: μήπως κάποιοι πιστεύουν πως ήρθε η ώρα να παίξουμε τους συνοριοφύλακες του Δυτικού Κόσμου;
"ΓΝΩΜΗ", από τον Άγγελο Στάγκο
Ο Αλέξης Τσίπρας για τις ΗΠΑ και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις: «Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται ίσως σήμερα στο καλύτερο επίπεδο που έχουν υπάρξει μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» (...) «Οι ΗΠΑ είναι μια εξαιρετικά σημαντική δύναμη και οι δυνατότητές τους να παρέμβουν για το καλό είναι εξαιρετικά σημαντικές» (...) «Στη Σούδα πιστεύω ότι ήδη γίνεται μια πολύ σημαντική δουλειά εκεί, η οποία μπορεί και πρέπει να αναβαθμιστεί».
Ο Αλέξης Τσίπρας για τον Ντόναλντ Τραμπ: «Η προσέγγισή του στα πράγματα μπορεί να μοιάζει διαβολική, αλλά είναι για το καλό» (...) «Η συνάντηση που είχα μαζί του ήταν εξαιρετικά γόνιμη, δεν αισθάνθηκα ούτε μία στιγμή ότι απειλούμαι» (...) «Η αξία της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας γεννήθηκε στην Ελλάδα και είναι μια ουσιαστική αξία που διατρέχει την αμερικανική κουλτούρα και την αμερικανική παράδοση. Αυτών των αξιών συνεχιστής είναι ο σημερινός πρόεδρος».
Τα παραπάνω αποτελούν αποσπάσματα από το υμνολόγιο του πρωθυπουργού για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πρόεδρό τους κατά την προχθεσινή κοινή συνέντευξή τους στον κήπο του Λευκού Οίκου. Κανονικά δεν υπάρχει πρόβλημα και είναι αρκετά λογικό ο ηγέτης μιας μικρής χώρας, όπως η Ελλάδα, που αισθάνεται να απειλείται από τον μεγαλύτερο γείτονά της, αλλά και από τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο, να αποζητά και να ελπίζει στην προστασία της μεγάλης υπερδύναμης, με την οποία συνδέεται μάλιστα με συμμαχία.
Το θέμα είναι ότι ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός της μικρής χώρας ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας, έκτισε πολιτική καριέρα πάνω στον αντιαμερικανισμό (μεταξύ άλλων), ηγείται ενός κόμματος που ήλθε στην εξουσία και συνεχίζει να υποστηρίζει ότι εκπροσωπεί τη ριζοσπαστική αριστερά και μέχρι τις προάλλες καταριόταν τη Δύση, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και «έφτυνε τον κόρφο του» για να ξορκίσει την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία της χώρας του. Του Ντόναλντ Τραμπ, που παραμένει πιστός κατά την άσκηση των καθηκόντων του σε όσα επαγγελλόταν κατά την προεκλογική εκστρατεία του.
Με λίγα λόγια, ο Αλέξης Τσίπρας απέδειξε για άλλη μία φορά περίτρανα ότι διαθέτει ένα τεράστιο ταλέντο στις «κωλοτούμπες» όλων των βαθμών δυσκολίας όταν η στιγμή και η περίσταση το απαιτούν. Και όταν χρειάζεται, μπορεί επίσης με ιδιαίτερη ευκολία και δίχως δεύτερη σκέψη να κάνει το «έξτρα», όπως η αγιογράφηση του Ντόναλντ Τραμπ.
Ταυτόχρονα όμως –και αυτό είναι το πολύ ουσιαστικό– έβαλε ταφόπλακα στον αντιαμερικανισμό που χαρακτήριζε επί πολλές δεκαετίες το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα και αποτελούσε βάση εκκίνησης της Αριστεράς όλων των αποχρώσεων. Οι αμήχανες ανοησίες που ξεστομίζουν από προχθές στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμία σημασία.
Στην Ουάσιγκτον, ο Αλ. Τσίπρας έδειξε πανηγυρικά ότι έχει αφήσει την αριστερή του προέλευση, ιστορία και ρητορική πίσω του. Μόνη πια επιδίωξή του είναι η διατήρηση της εξουσίας χωρίς αριστερό πολιτικό πρόσημο και με πρακτικές πελατειακού παλαιοκομματισμού.
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 19/10/17 |
"ΓΝΩΜΗ", από τον Άγγελο Στάγκο
Ο Αλέξης Τσίπρας για τις ΗΠΑ και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις: «Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται ίσως σήμερα στο καλύτερο επίπεδο που έχουν υπάρξει μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» (...) «Οι ΗΠΑ είναι μια εξαιρετικά σημαντική δύναμη και οι δυνατότητές τους να παρέμβουν για το καλό είναι εξαιρετικά σημαντικές» (...) «Στη Σούδα πιστεύω ότι ήδη γίνεται μια πολύ σημαντική δουλειά εκεί, η οποία μπορεί και πρέπει να αναβαθμιστεί».
Ο Αλέξης Τσίπρας για τον Ντόναλντ Τραμπ: «Η προσέγγισή του στα πράγματα μπορεί να μοιάζει διαβολική, αλλά είναι για το καλό» (...) «Η συνάντηση που είχα μαζί του ήταν εξαιρετικά γόνιμη, δεν αισθάνθηκα ούτε μία στιγμή ότι απειλούμαι» (...) «Η αξία της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας γεννήθηκε στην Ελλάδα και είναι μια ουσιαστική αξία που διατρέχει την αμερικανική κουλτούρα και την αμερικανική παράδοση. Αυτών των αξιών συνεχιστής είναι ο σημερινός πρόεδρος».
Τα παραπάνω αποτελούν αποσπάσματα από το υμνολόγιο του πρωθυπουργού για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πρόεδρό τους κατά την προχθεσινή κοινή συνέντευξή τους στον κήπο του Λευκού Οίκου. Κανονικά δεν υπάρχει πρόβλημα και είναι αρκετά λογικό ο ηγέτης μιας μικρής χώρας, όπως η Ελλάδα, που αισθάνεται να απειλείται από τον μεγαλύτερο γείτονά της, αλλά και από τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο, να αποζητά και να ελπίζει στην προστασία της μεγάλης υπερδύναμης, με την οποία συνδέεται μάλιστα με συμμαχία.
Το θέμα είναι ότι ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός της μικρής χώρας ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας, έκτισε πολιτική καριέρα πάνω στον αντιαμερικανισμό (μεταξύ άλλων), ηγείται ενός κόμματος που ήλθε στην εξουσία και συνεχίζει να υποστηρίζει ότι εκπροσωπεί τη ριζοσπαστική αριστερά και μέχρι τις προάλλες καταριόταν τη Δύση, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και «έφτυνε τον κόρφο του» για να ξορκίσει την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία της χώρας του. Του Ντόναλντ Τραμπ, που παραμένει πιστός κατά την άσκηση των καθηκόντων του σε όσα επαγγελλόταν κατά την προεκλογική εκστρατεία του.
Με λίγα λόγια, ο Αλέξης Τσίπρας απέδειξε για άλλη μία φορά περίτρανα ότι διαθέτει ένα τεράστιο ταλέντο στις «κωλοτούμπες» όλων των βαθμών δυσκολίας όταν η στιγμή και η περίσταση το απαιτούν. Και όταν χρειάζεται, μπορεί επίσης με ιδιαίτερη ευκολία και δίχως δεύτερη σκέψη να κάνει το «έξτρα», όπως η αγιογράφηση του Ντόναλντ Τραμπ.
Ταυτόχρονα όμως –και αυτό είναι το πολύ ουσιαστικό– έβαλε ταφόπλακα στον αντιαμερικανισμό που χαρακτήριζε επί πολλές δεκαετίες το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα και αποτελούσε βάση εκκίνησης της Αριστεράς όλων των αποχρώσεων. Οι αμήχανες ανοησίες που ξεστομίζουν από προχθές στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμία σημασία.
Στην Ουάσιγκτον, ο Αλ. Τσίπρας έδειξε πανηγυρικά ότι έχει αφήσει την αριστερή του προέλευση, ιστορία και ρητορική πίσω του. Μόνη πια επιδίωξή του είναι η διατήρηση της εξουσίας χωρίς αριστερό πολιτικό πρόσημο και με πρακτικές πελατειακού παλαιοκομματισμού.
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 19/10//17 |
"Ενστάσεις", από τον Ηλία Κανέλλη
Ο Αλέξης Τσίπρας φάνηκε να ξαφνιάζεται από την ερώτηση του δημοσιογράφου Τζον Ρόμπερτς, του δικτύου Fox. Δεν ήταν προετοιμασμένος να τη δεχθεί, αλλά τι να πει; Να φωνάξει «διαπλοκήηηηηη». Αλλωστε, οι Αμερικανοί, που εκτός από φονιάδες των λαών δεν δουλεύουν για την ΕΡΤ ή για το ΑΠΕ, ούτε για τα φρι-πρες τους, το «Πρακτορείο» και τη «Ραδιοτηλεόραση», επιπλέον δεν πιστεύουν ότι η περιέργεια σκοτώνει τη γάτα.
Ο Αλέξης Τσίπρας φάνηκε να ξαφνιάζεται από την ερώτηση του δημοσιογράφου Τζον Ρόμπερτς, του δικτύου Fox. Δεν ήταν προετοιμασμένος να τη δεχθεί, αλλά τι να πει; Να φωνάξει «διαπλοκήηηηηη». Αλλωστε, οι Αμερικανοί, που εκτός από φονιάδες των λαών δεν δουλεύουν για την ΕΡΤ ή για το ΑΠΕ, ούτε για τα φρι-πρες τους, το «Πρακτορείο» και τη «Ραδιοτηλεόραση», επιπλέον δεν πιστεύουν ότι η περιέργεια σκοτώνει τη γάτα.
Η ερώτηση ήταν απλή. Τι νταραβέρια μπορείς να έχεις εσύ με έναν άνθρωπο που, όταν διεκδικούσε την προεδρία των ΗΠΑ, τον είχες ταυτίσει με το απόλυτο Κακό; Ο Τραμπ όταν άκουσε την ερώτηση έκανε έναν μορφασμό και είπε κοροϊδευτικά ότι αυτό έπρεπε να το ξέρει πριν από τον λόγο του. Ο Τσίπρας πάλι, απτόητος, έκανε μια άνευ φοράς kolotoumba 360 μοιρών. Κι είπε ότι ο τρόπος που ο Τραμπ προσεγγίζει την πολιτική «μπορεί ορισμένες φορές να μοιάζει διαβολικός αλλά γίνεται για καλό». Κάποια άλλη στιγμή, μάλιστα, είπε ότι με τον Τραμπ μοιράζεται κοινές αξίες. Εννοεί τον αντιευρωπαϊσμό;
Ωραίος τύπος. Μονά ζυγά δικά του. Κάνει επικύψεις, ένα δύο τρία, και χαμογελάει - κι αυτό το πουλάει μέσα από τα αριστερά έντυπά του, τα αριστερά σάιτ του, τα αριστερά στελέχη του, κι από τα κρατικά ΜΜΕ. Αδιαφορώντας για τι έλεγε χθες, λέει σήμερα τα αντίθετα - και θα γυρίσει περήφανος κι ωραίος, και δοξαζόμενος από τα λογής φερέφωνα, για να μας πει ότι έφερε εις πέρας τους σχεδιασμούς του συνεταίρου του, Πάνου Καμμένου.
Αραγε, μετά την επιστροφή του, δεν θα χρειαστεί ο έλληνας Πρωθυπουργός να δώσει μερικές εξηγήσεις; Στους εταίρους, π.χ., που ζητούν επιμόνως μείωση των στρατιωτικών δαπανών, ξέρουν άλλωστε ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ο σοβαρότερος λόγος αποτροπής οποιουδήποτε πολεμικού επεισοδίου στην περιοχή, γι' αυτό και εκνευρίζονται όταν η Ελλάδα παίζει, έστω και ερασιτεχνικά, περίεργα γεωπολιτικά παιχνιδάκια.
Αλλά και στους πολίτες - όχι μόνο στους συριζαίους, σε όλους τους έλληνες πολίτες. Ο Καμμένος είχε βγει από τα ρούχα του όταν ο Κώστας Σημίτης ευχαρίστησε τους Αμερικανούς για τον ρόλο τους στην εκτόνωση της κρίσης των Ιμίων. Οι μόνιμοι επικριτές του δεν του οφείλουν, καταρχήν, ένα μεγάλο συγγνώμη; Και δεν οφείλουν ένα ακόμα μεγαλύτερο στους έλληνες πολίτες, που τους δηλητηριάζουν τόσα χρόνια με τη μισαλλοδοξία τους;
Μεγάλες απαιτήσεις από επαγγελματίες καιροσκόπους.
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 19/10/17 |
"Στίγμα", από Γιώργο Παπαχρήστο
Μηδέν εις το πηλίκον
Τώρα που κατακάθισε ο «κουρνιαχτός» από τα χαμόγελα και τις φωτογραφίες της συνάντησης του προέδρου Τσίπρα με τον πρόεδρο Τραμπ είναι ευκαιρία να πούμε ότι ούτε αυτή η επίσκεψη ξέφυγε από την πεπατημένη όλων των προηγούμενων επισκέψεων ελλήνων πρωθυπουργών στον Λευκό Οίκο: πραγματοποιήθηκε διότι οι Αμερικανοί ήθελαν κάτι.
Αιτήματα, απαιτήσεις. Στη συγκεκριμένη, και μακάρι να διαψευστώ, τα αμερικανικά αιτήματα - απαιτήσεις ήταν συγκεκριμένα:
● νέα πολυετής συμφωνία για τη Σούδα
● η αναβάθμιση των F-16 ύψους 2,4 δισ. δολάρια
● η πιθανότητα κατασκευής μιας δεύτερης βάσης στην Κρήτη.
Ο δικός μας, τι ζήτησε; Στήριξη έναντι της Τουρκίας στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό και επενδύσεις. Το πρώτο είναι παράμετρος πολλών άλλων θεμάτων και δεν μπορεί να αποχωριστεί από τη γενικότερη γεωστρατηγική πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή. Το δεύτερο «φωτίζεται» απολύτως από το πώς ο Τραμπ την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια όταν αποπειράθηκε να μετάσχει στον διαγωνισμό για το Ελληνικό. Αρα; Μηδέν εις το πηλίκον που λέγαμε παλιά...
Μας πήραν και το βόδι
Τώρα, πώς ενώ όλα αυτά είναι φανερά ακόμη και για πρωτόπειρο αναλυτή, οδηγούν την κυβέρνηση σε πανηγυρισμούς, είναι ένα από τα μικρά αδιευκρίνιστα μυστήρια τα οποία γεννιούνται στις μέρες μας.
Η βάση της Σούδας ας πούμε, με ορατό τον κίνδυνο να κλείσει η βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία για τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ, θα μπορούσε να «πουληθεί» χρυσή. Ή και πλατινένια - καθόλου δεν θα μας χαλούσε. Αλλά απ' ό,τι κατάλαβα δεν πουλήθηκε καθόλου. Οπως δεν φαίνεται να έγινε κάτι και με την πιθανή δεύτερη βάση των Αμερικανών στην Κρήτη.
Αρα; Εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι νομίζω, για να θυμηθώ κάτι από τη λαϊκή σοφία, η οποία σπάει κόκαλα μερικές φορές...
Η φάμπρικα
Και έρχομαι και στο άλλο σκέλος τώρα, της αναβάθμισης των αεροπλάνων. Η ιστορία είναι γνωστή, και την έχουμε ξαναζήσει κατά το παρελθόν αρκετές φορές, με τα αεροπλάνα της Πολεμικής Αεροπορίας. Τα αγοράζουμε από τους Αμερικανούς όσο όσο γιατί το έχουν σχεδόν μονοπώλιο στην περιοχή και πότε είναι «τυφλά» (δεν διαθέτουν λέει τα απαιτούμενα για τη χρήση τους όργανα ραντάρ) και πότε είναι λειψά - τους λείπουν κάποιοι εξοπλισμοί. Και πάντα, αφού τα χρησιμοποιούμε για ένα ορισμένο διάστημα, αρχίζει η φάμπρικα της αναβάθμισής τους. Πρώτα γνωματεύει μια επιτροπή της Αεροπορίας ότι πρέπει να αναβαθμιστούν, διότι η Τουρκία το έκανε πρώτη. Μετά άλλη επιτροπή γνωματεύει ότι πρέπει άμεσα να αναβαθμιστούν διότι αλλιώς ανατρέπεται το status quo στο Αιγαίο. Επειτα μια άλλη επιτροπή γνωματεύει ότι αν δεν κάνουμε την αναβάθμιση... χθες, κινδυνεύουμε η Τουρκία να μας αφήσει τόσο πίσω στους εξοπλισμούς που να μην μπορούμε να την πιάσουμε ποτέ, και αυτό να συνιστά πλέον σοβαρό κίνδυνο για την ακεραιότητα της χώρας. Και τέλος φτάνει η ώρα του υπουργού Αμυνας, ο οποίος πάει με το πακετάκι στον πρωθυπουργό, και εκείνος καλείται να αποφασίσει αν θα αντισταθεί στις πιέσεις των στρατιωτικών ή θα δώσει το πράσινο φως για την αναβάθμιση - προμήθεια.
Ετσι γινόταν πάντοτε, έτσι γίνεται και τώρα, και οτιδήποτε άλλο ακούτε είναι παραμύθια σε version με ιπτάμενους δράκους!..
Αλληλεγγύη
Στην παρούσα φάση, η αναβάθμιση των F-16 θα κοστίσει 2,4 δισ. δολάρια, οπότε δεν μπορούμε παρά να αποθεώσουμε τη «μαγκιά» του προέδρου Τραμπ, ο οποίος κατάφερε να τα πάρει από μια χώρα χρεοκοπημένη, η οποία ζει με δανεικά. Αν μάλιστα αθροίσει σε αυτά κανείς και τα 500 εκατομμύρια που αφορούν τη συμφωνία για την άλλη αναβάθμιση, εκείνων των αεροπλάνων ναυτικής συνεργασίας του Ναυτικού τον Μάρτιο του 2015, φτάνουμε αισίως κοντά στα 3 δισ. - χρήματα επίσης της χρεοκοπημένης χώρας μας, που παίρνει η μεγάλη πέραν του Ατλαντικού φίλη μας, νταβατζιλίκι (και ζητώ συγγνώμη για τον όρο)...
Και κάπως έτσι συνεισφέρει η χρεοκοπημένη χώρα μας στη μείωση της ανεργίας στην Αμερική, διότι όλο και κάποιες νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν για όλα αυτά. Δεν είναι λίγο. Μπορεί να μη δημιουργούνται εδώ νέες θέσεις εργασίας, αλλά δημιουργούνται εκεί, και στη λογική της διεθνιστικής αλληλεγγύης που μας διακρίνει ως λαό, θα πρέπει λογικά να χαιρόμαστε που χτυπιέται η ανεργία. Εστω και εκεί...
Ο φίλος της αλήθειας
Ο υπουργός Αμυνας, ο οποίος ως γνωστόν έχει αναδειχθεί ως ο καλύτερος φίλος της αλήθειας, διόρθωσε τον πρόεδρο Τραμπ - 1,1 δισ. θα κοστίσει η αναβάθμιση των αεροσκαφών, έγραψε στο twitter. Τα υπόλοιπα 1,3 δισ. είναι λέει «προγράμματα βοήθειας και αντισταθμιστικά».
Φυσικά πιστεύουμε όλοι τον υπουργό. Σιγά να μην ξέρει ο Τραμπ τι του γίνεται, ειδικά όταν πρόκειται για χρήματα...
Ο κερδισμένος
Στο μεταξύ, σε κάτι τραπέζια που έγιναν στην Ουάσιγκτον, και παρατηρώντας προσεκτικά τις φωτογραφίες, εντόπισα κάπου και τον εδώ αντιπρόσωπο της Lockheed Martin κύριο Διονύση, Ντένη για τους φίλους του, Πλέσσα, ο οποίος λέει είναι επίσης αντιπρόεδρος Επιχειρηματικών Αναπτυξιακών Πρωτοβουλιών Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Αφρικής.
Νομίζω ότι είναι ο πλέον κερδισμένος από την επίσκεψη του προέδρου Τσίπρα στην Ουάσιγκτον και τις συνομιλίες που είχε με τον πρόεδρο Τραμπ. Ενημερωτικά αναφέρω ότι η αναβάθμιση των F-16 θα πραγματοποιηθεί από τη Lockheed Martin, άρα το σχετικό συμβόλαιο των 2,4 δισ. το πιστώνεται ο ίδιος - ήταν οι δικές του άοκνες προσπάθειες που κατέβαλλε όλο το προηγούμενο διάστημα που έφεραν αυτό το ηχηρό αποτέλεσμα.
Τούτου δοθέντος, δεν έχω την παραμικρή απορία για το γιατί ήταν παρών σε επίσημες εκδηλώσεις παρόντος του Πρωθυπουργού, υπουργών και των συνεργατών τους...
Ακριβά γλέντια
Φυσικά, όπως συχνά συμβαίνει, υπάρχουν και εκείνοι που δεν έχουν πάρει χαμπάρι για το τι έχει μεσολαβήσει, και τι ακριβώς σημαίνουν όσα έχουν προκύψει. Είναι αυτοί που ζουν σε έναν δικό τους κόσμο, υπερβατικό και χαρούμενο. Παράδειγμα, αυτό το «φαινόμενο» που ονομάζεται Πολάκης, και κατέχει τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας στην κυβέρνηση. Ο άνθρωπος από όσα έγιναν στην Ουάσιγκτον κράτησε μόνο μερικές φράσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, και συγκεκριμένα το «Ελπίζω να σας έχουμε πολλά χρόνια ακόμη» που είπε στον καλό πελάτη Τσίπρα, και το «Στηρίζουμε τη μείωση χρέους», που ήταν το επιχρυσωμένο χάπι το οποίο προσέφερε στον φιλοξενούμενό του.
«Ε, ρε γλέντια» έγραψε σε μια σχετική ανάρτησή του στο facebook, δανειζόμενος - έχω την αίσθηση - από την αντίστοιχη ατάκα που συχνά - πυκνά ακούγεται στο θέατρο σκιών, διά στόματος Καραγκιόζη.
Γλέντια όντως, αλλά ακριβά ρε αδερφέ, πολύ ακριβά...
Γενναίες
Οι δημοσιογράφοι δεν είναι δημοφιλής κοινωνική ομάδα, και η ευθύνη γι' αυτό βαρύνει και εμάς τους δημοσιογράφους - πέραν της συνειδητής προσπάθειας που έχει καταβάλει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να τους απαξιώσει.
Αλλά όσο αλήθεια είναι αυτό, άλλο τόσο είναι και ότι οι δημοσιογράφοι είναι η κοινωνική ομάδα που έχει πληγεί περισσότερο από κάθε άλλη από την κρίση. Τα ποσοστά της ανεργίας στον κλάδο είναι διπλάσια του μέσου όρου, και επιπλέον η κυβέρνηση συνειδητά επίσης τους κατέστρεψε και το Ταμείο τους.
Αυτές τις μέρες, τέσσερις γενναίες γυναίκες δημοσιογράφοι, πραγματοποιούν απεργία πείνας στην οδό Ακαδημίας, έξω από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ως ελάχιστη αντίδραση στην προσπάθεια να σωθεί έστω και την ύστατη ώρα το Ταμείο. Γιατί υπάρχει τρόπος. Θέληση από πλευράς κυβέρνησης και εργοδοτών δεν υπάρχει. Είμαι μαζί τους, εννοείται...
...Και το ψυχογράφημα Τσίπρα,από την αιρετική προτελευταία σελίδα του κλώνου της "Ε" (περισσότερη εξορία δεν έχει!)
 |
| "Εφ.Συν", 19/10/17 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου