"...Εκείνο που ξέρω είναι ότι, όπως διδάσκει η ζωή, τα κιβώτια των ηθικολόγων κάθε ιδεολογίας δεν είναι κενά. Περιέχουν πράγματα αξίας. Τα χαρτιά μιας οφσόρ, ας πούμε. Διαφημίσεις τραπεζών και ΔΕΚΟ. Ενα δάνειο. Υλικά αγαθά χάριν των οποίων ζει και αναπαράγεται κάθε κλειστό σύστημα εξουσίας...."

"ΤΑ ΝΕΑ", 09/09/16

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

Το κιβώτιο με την οφσόρ:

"ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ", του Ηλία Κανέλλη

Οψιμα αφελείς είναι όσοι περίμεναν τις δειλές παραδοχές του διευθύνοντος συμβούλου της «Αυγής» Δημήτρη Στούμπου στη Βουλή, για να αντιληφθούν ότι το αριστερό «ηθικό πλεονέκτημα» είναι κάτι ανάμεσα σε ηθικολογία για τους πιστούς και προπαγάνδα. Ανάλογα πυροτεχνήματα έπεφταν και την περίοδο του ΚΚΕ εσωτερικού: ένα ανανεωτικό κομμάτι πάσχιζε να φέρει στην Ελλάδα τις συζητήσεις για τις ελευθερίες, τη χειραφέτηση, τον πλουραλισμό, τα δικαιώματα, απέναντι σε έναν αγκυλωμένο κουκουεδογενή μηχανισμό στελεχών, τα οποία απλώς αισθάνονταν ότι θα πάρουν τη ρεβάνς από «το δόγμα», που κέρδαγε τότε στην εγχώρια κομμουνιστική αγορά. Στο τέλος, οι πραγματικοί κουκουέδες μπόλιασαν με τεχνογνωσία τον Συνασπισμό και η τάξη αποκαταστάθηκε. Ετσι γεννήθηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Με τον Συνασπισμό πέθαναν πολλές παλαιές ευαισθησίες του ΚΚΕ εσωτερικού, μαζί και το κύμα αμφισβήτησης της υποτιθέμενης ηθικής διάστασης των στόχων της Αριστεράς. Αυτό το κύμα αμφισβήτησης το εξέφρασε ένα κομβικό κείμενο της λογοτεχνίας, το «Κιβώτιο» του Αρη Αλεξάνδρου. Η ιστορία του είναι γνωστή. Μια ομάδα αγωνιστών στον Εμφύλιο αναλαμβάνει την πάση θυσία αποστολή της μεταφοράς στο αρχηγείο ενός κιβωτίου με άγνωστο περιεχόμενο. Τελικά, και αφού πεθαίνουν όλοι, πλην ενός, το κιβώτιο παραδίδεται στο αρχηγείο - αλλά είναι άδειο.

«Ο συγγραφέας εννοεί ότι η ιδεολογία μας περιείχε ένα ηθικό κενό;» κάγχαζε, θυμάμαι, τα χρόνια του 1990 ένας αντάρτης στα βουνά και μετέπειτα διωγμένος επί χρόνια, ο Χρ.Ζ. «Κάνει λάθος. Το περιστατικό που περιγράφει συνέβη. Οντως ένα κιβώτιο, με εντολή του αρχηγού Νίκου Ζαχαριάδη, έπρεπε να μεταφερθεί από την Καστοριά στα Γιάννινα. Αλλά δεν ήταν άδειο. Είχε ένα δώρο στην αγαπημένη του, Ρούλα Κουκούλου: μια γούνα».

Δεν ξέρω αν έγιναν έτσι τα πράγματα. Εκείνο που ξέρω είναι ότι, όπως διδάσκει η ζωή, τα κιβώτια των ηθικολόγων κάθε ιδεολογίας δεν είναι κενά. Περιέχουν πράγματα αξίας. Τα χαρτιά μιας οφσόρ, ας πούμε. Διαφημίσεις τραπεζών και ΔΕΚΟ. Ενα δάνειο. Υλικά αγαθά χάριν των οποίων ζει και αναπαράγεται κάθε κλειστό σύστημα εξουσίας.