Η κύρια πρωτοσέλιδη φωτογραφία από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" και το σχόλιο
Μπιτς Βόλεϋ με χιτζάμπ:
Του Ηλία Κανέλλη
Θα πρέπει να είναι παράξενο θέαμα για τους Βραζιλιάνους να βλέπουν ξαφνικά στην παραλία της Κοπακαμπάνα, στο σαμποδρόμιο, δυο γυναίκες με καλυμμένα τα πάντα (η μία φορούσε και χιτζάμπ, το κάλυμμα της κεφαλής των γυναικών στο Ισλάμ) να παίζουν μπιτς βόλεϊ απέναντι σε δυο άλλες γυναίκες με ελαφρά μαγιό. Είναι όμως η πραγματικότητα: δυο αθλήτριες από την Αίγυπτο ντυμένες με τη μουσουλμανική πανοπλία αντιμετώπισαν δυο Γερμανίδες. Εκ πρώτης όψεως, δυο ασύμβατοι κόσμοι συναντήθηκαν με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες και από σήμερα θα γυρίσει καθένας εκεί όπου ανήκει.
Αλλά οι εικόνες δεν λένε πάντα όλη την αλήθεια. Και στην προκειμένη περίπτωση, οι δύο αθλήτριες από την Αίγυπτο έχουν κάνει ένα τεράστιο βήμα. Είναι η πρώτη φορά που δυο γυναίκες από την Αίγυπτο διαγωνίζονται στο μπιτς βόλεϊ, κάνουν πράξη το όνειρό τους, έστω και με τους κανόνες μιας κοινωνίας, της κοινωνίας τους, στην οποία η γυναίκα δεν έχει δικαιώματα - και ο συμβολισμός της στολής της είναι το λιγότερο που υφίσταται.
Μα η Αίγυπτος είναι δικτατορία. Ναι, είναι η αντίδραση στην εξέλιξη που έφερε η Αραβική Ανοιξη, προκειμένου η χώρα να μην παραδοθεί στους τζιχαντιστές. Η ζωή είναι γεμάτη αντιφάσεις και το πιο αντιφατικό απ' όλα είναι ότι μια δικτατορία επιτρέπει στις γυναίκες να έχουν δραστηριότητα την οποία δεν θα επέτρεπε η τζιχάντ.
Και το χιτζάμπ; Και η μπούρκα;
Η ουσία είναι ότι στο Ισλάμ (αλλά και στη Δύση, στις παραδοσιακές, κλειστές ισλαμικές κοινότητες) η μπούρκα δεν είναι μόνο το σύμβολο της ταυτότητας, αλλά και το σύμβολο του καταναγκασμού και της υποταγής από την κοινωνία και την οικογένεια. Κι είναι άξιες θαυμασμού όσες γυναίκες καταφέρνουν, παρ' όλα αυτά, να διεκδικήσουν τη χειραφέτηση. Κάτω απ' το σύμβολο που κάνει τις αθλήτριες να ιδροκοπούν στην παραλία υπάρχουν πολύ γενναίες καρδιές που αισθάνονται ελεύθερες. Κι αυτό ήδη είναι μια νίκη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου