Είμαι 87 ετών. Οδηγώ από το 1964 και λόγω του επαγγέλματός μου τα πρώτα χρόνια έκανα πολλά χιλιόμετρα τον χρόνο. Συνολικά εκτιμώ ότι στα 61 αυτά χρόνια έχω διανύσει πάνω από 1 εκατομμύριο χιλιόμετρα, και έχω αλλάξει 11 αυτοκίνητα. Εχω ταξιδέψει στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης και πριν και μετά την πτώση του κομμουνισμού. Στο τελευταίο ταξίδι στο εξωτερικό που κάναμε με τη γυναίκα μου (αυτή δεν οδηγεί) με αυτοκινούμενο τροχόσπιτο, ήμουν 70 ετών και σε 20 ημέρες διανύσαμε 4.000 χιλιόμετρα. Οπως πάντα, το απολαύσαμε! Ηδη τώρα, έχοντας νοικιάσει ένα μικρό διαμέρισμα 180 χιλιόμετρα από την Αθήνα, τον μισό χρόνο μας τον περνάμε εκεί εναλλάσσοντας τη διαμονή μας με το σπίτι μας στην Αθήνα, με αποτέλεσμα να κάνουμε κάθε μήνα περίπου 1.000 χιλιόμετρα, χωρίς να αντιμετωπίζω κανένα πρόβλημα στην οδήγηση. Ολα αυτά τα χρόνια δεν έχω προξενήσει ούτε ένα (αριθμός 1) ατύχημα. Εχω μείνει πολλές φορές στον δρόμο αλλά ποτέ δεν προκάλεσα ατύχημα. Η αξιοπιστία όσων λέω παραπάνω μπορεί εύκολα να ελεγχθεί. Σαφώς με όλα τα ανωτέρω δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι ο καλύτερος οδηγός του κόσμου. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί σαν κι εμένα που όμως δεν βγαίνουν μπροστά. Κοντολογίς η οριζόντια αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι ποτέ ούτε σωστή ούτε δίκαιη. Είναι η λογική «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι». Ολα πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά περίπτωσιν. Ενας ηλικιωμένος οδηγός με κινητικά προβλήματα και μειωμένη όραση είναι τόσο επικίνδυνος όσο και ένας νέος οδηγός με κινητικά προβλήματα και μειωμένη όραση. Αυτά τα... ολίγα είχα να ειπώ. Αν σας κούρασα, συμπαθάτε με. Είμαι... ηλικιωμένος....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 25/02/25

Να λάμψει η αλήθεια για την κοπή δένδρου

Κύριε διευθυντά,

Θα ήθελα να εκφράσω την ανησυχία μου σχετικά με την κοπή ενός μεγάλου, υγιούς δένδρου στη συμβολή των οδών Στράβωνος 8 και Αστυδάμαντος, στο Παγκράτι. Πριν από λίγες ημέρες συνεργείο του δήμου προχώρησε στην κοπή. Στη γειτονιά μας κυκλοφορεί ως φήμη ότι ιδιοκτήτης πάρκινγκ πλήρωσε για την αφαίρεσή του, καθώς το δένδρο εμπόδιζε. Δεν γνωρίζω εάν αυτό είναι αλήθεια, ωστόσο ζητήσαμε μέσω εφαρμογής του δήμου την ενημέρωση για τη νομιμότητα και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Καμία απάντηση φυσικά. Ακόμη κι αν δεν ισχύει αυτό, γιατί δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για τις κοπές δένδρων; Πότε γίνονται και για ποιο λόγο; Αναρωτιέμαι εάν αυτή είναι η οικολογική προτεραιότητα που υποτίθεται πως έχει η δημοτική αρχή για την πόλη.

ΤΑΣΟΣ ΠΗΛΙΟΥΡΑΣ


Οχι άλλο μπούλινγκ σε ηλικιωμένους

Κύριε διευθυντά,

Το τελευταίο διάστημα μια ηλικιακή ομάδα στην οποία τυχαίνει να ανήκω κι εγώ έχει πέσει θύμα ενός άγριου bullying και ενός οιονεί λιθοβολισμού. Πρόκειται για τους ηλικιωμένους οδηγούς αυτοκινήτου. Κάθε φορά που γίνεται ένα τροχαίο δυστύχημα με εμπλεκόμενο ηλικιωμένο οδηγό, ένα αφρισμένο κύμα διαμαρτυρίας ξεσπάει. «Τον είδατε; Τι τους κρατάτε; Πάρτε τους το δίπλωμα» και αμέσως μετά αρχίζει το παιχνίδι της κολοκυθιάς. «Από τα 80... όχι από τα 70... όχι από τα 65» και κάπου εκεί σταματάνε. Βέβαια στο ίδιο διάστημα έχουν γίνει πολλαπλάσια τροχαία δυστυχήματα με πολλαπλάσια θύματα και οδηγούς μη ηλικιωμένους, αλλά αυτοί δεν μετράνε! Υπαίτιοι είναι μόνον οι ηλικιωμένοι. «Αρον Αρον σταύρωσον αυτούς».

Επειδή δυστυχώς δεν διαθέτω πειστικότερο επιχείρημα για να υποστηρίξω την άποψή μου, επιτρέψτε μου να καταφύγω στο προσωπικό μου παράδειγμα. Είμαι 87 ετών. Οδηγώ από το 1964 και λόγω του επαγγέλματός μου τα πρώτα χρόνια έκανα πολλά χιλιόμετρα τον χρόνο.

Συνολικά εκτιμώ ότι στα 61 αυτά χρόνια έχω διανύσει πάνω από 1 εκατομμύριο χιλιόμετρα, και έχω αλλάξει 11 αυτοκίνητα. Εχω ταξιδέψει στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης και πριν και μετά την πτώση του κομμουνισμού. Στο τελευταίο ταξίδι στο εξωτερικό που κάναμε με τη γυναίκα μου (αυτή δεν οδηγεί) με αυτοκινούμενο τροχόσπιτο, ήμουν 70 ετών και σε 20 ημέρες διανύσαμε 4.000 χιλιόμετρα. Οπως πάντα, το απολαύσαμε! Ηδη τώρα, έχοντας νοικιάσει ένα μικρό διαμέρισμα 180 χιλιόμετρα από την Αθήνα, τον μισό χρόνο μας τον περνάμε εκεί εναλλάσσοντας τη διαμονή μας με το σπίτι μας στην Αθήνα, με αποτέλεσμα να κάνουμε κάθε μήνα περίπου 1.000 χιλιόμετρα, χωρίς να αντιμετωπίζω κανένα πρόβλημα στην οδήγηση. Ολα αυτά τα χρόνια δεν έχω προξενήσει ούτε ένα (αριθμός 1) ατύχημα. Εχω μείνει πολλές φορές στον δρόμο αλλά ποτέ δεν προκάλεσα ατύχημα. Η αξιοπιστία όσων λέω παραπάνω μπορεί εύκολα να ελεγχθεί. Σαφώς με όλα τα ανωτέρω δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι ο καλύτερος οδηγός του κόσμου. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί σαν κι εμένα που όμως δεν βγαίνουν μπροστά. Κοντολογίς η οριζόντια αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι ποτέ ούτε σωστή ούτε δίκαιη.

Είναι η λογική «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι». Ολα πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά περίπτωσιν. Ενας ηλικιωμένος οδηγός με κινητικά προβλήματα και μειωμένη όραση είναι τόσο επικίνδυνος όσο και ένας νέος οδηγός με κινητικά προβλήματα και μειωμένη όραση. Αυτά τα... ολίγα είχα να ειπώ. Αν σας κούρασα, συμπαθάτε με. Είμαι... ηλικιωμένος.

ΥΓ.: Ο μεθυσμένος οδηγός που οδηγούσε χωρίς δίπλωμα και σκότωσε τις προάλλες ένα παλικάρι στην Κρήτη, δεν ήταν και πολύ ηλικιωμένος. Ηταν μόλις 45 ετών.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Ωρα για μία ΕΛ.ΑΣ. των σιδηροδρόμων

Κύριε διευθυντά,

Επαναφέρω παλαιότερη πρότασή μου για ίδρυση Αστυνομίας Σιδηροδρόμων. Τα μέλη της θα κάνουν περιπολίες οπλισμένοι με οχήματα σε όλο το μήκος του δικτύου για τυχόν δολιοφθορές στην υποδομή, σε συστήματα παρακολούθησης ή κλοπές χάλκινων εξαρτημάτων, θα πραγματοποιούν αιφνιδιαστικούς ελέγχους σε εμπορικές αμαξοστοιχίες σε όλους τους σταθμούς για το αν μεταφέρουν ή όχι κάτι λαθραία, στους σταθμάρχες αν τους έχει πάρει ή όχι ο ύπνος, στους φύλακες ισόπεδων διαβάσεων για τον ίδιο λόγο, στο τροχαίο υλικό για αποτροπή βάνδαλων που βρωμίζουν με σπρέι τα βαγόνια κ.λπ. Το θεάρεστο έργο τους πιστεύω ότι θα εκτιμηθεί δεόντως από όλους και θα εξασφαλίσει μακροημέρευση και καταπολέμηση της εγκληματικότητας στον ελληνικό σιδηρόδρομο. Κυρίως όχι άλλα Τέμπη σε συνδυασμό με την εγκατάσταση και λειτουργία του ETCS.

ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗΣ

Μυστήρια υπεδάφους και αποκρυπτογράφηση

Κύριε διευθυντά,

Θα πρέπει να αναλάβει η πολιτεία να ιδρύσει ένα νέο γεωφυσικό ινστιτούτο το οποίο θα διερευνά συνεχώς την όποια εξέλιξη των υποκρυπτομένων μαγματικών θαλάμων σε ένα νοητό ορθογώνιο τετράπλευρο, το οποίο θα περιλαμβάνει και τα έτερα νησιά που βρίσκονται πλησίον της Σαντορίνης. Ενα ελικόπτερο ή ένα ιπτάμενο όχημα καλώς εφοδιασμένο με πάσης φύσεως γεωφυσικές συσκευές μπορεί να καταγράφει ποικίλες πολύτιμες γεωφυσικές παραμέτρους εναερίως συστηματικά. Από την έρευνα αυτή θα προκύψουν πολλοί και διαφορετικοί γεωφυσικοί χάρτες σε διαφορετικά βάθη μέσα στο υπέδαφος. Η επεξεργασία όλων αυτών των χαρτών, συνδυαστικώς, με τη χρήση ειδικού λογισμικού θα αποφέρει εξαιρετικές νέες επιστημονικές γνώσεις ως προς τις κινήσεις του μάγματος. 

Οι έρευνες που ήδη γίνονται από Ελληνες και ξένους στον χώρο προσφέρουν χρήσιμες πληροφορίες. Οι τελευταίοι θα έχουν τη δυνατότητα χρήσης και όλων των στοιχείων του νέου γεωφυσικού ινστιτούτου. Μία χρησιμότατη παράμετρος είναι και η συνεχής μέτρηση της μεταβολής του βαρυτικού πεδίου εναερίως. Επίσης, το ίδιο το Ινστιτούτο θα πρέπει να κάνει ιδιαίτερα λεπτομερείς σεισμικές έρευνες μεγίστης διακριτικής ικανότητας με δικό του σκάφος στο ίδιο νοητό ορθογώνιο, ώστε να προκύπτουν αλλεπάλληλες κατακόρυφες διατομές ως προς τον χρόνο, ώστε να προκύπτει ένα πρότυπο τριών διαστάσεων της υπό τον βυθό εξελισσόμενης κατάστασης. 

Με τη χρήση cybernetic artificial intelligence, την οποία χειρίζεται ο καθηγητής Πέτρος Γρουμπός του Πανεπιστημίου Πατρών, τα γεωφυσικά δεδομένα αποκτούν καινοτόμο ερμηνευτική αξία. Είναι επίσης ευνόητο ότι πρέπει να γίνει ένα κανονικό λιμάνι ώστε να υποδέχεται όλο τον κόσμο με άνεση και από το οποίο να μπορεί ο πληθυσμός να έχει τη δυνατότητα συντεταγμένα να μετακινηθεί από το νησί εάν ποτέ στο μέλλον χρειασθεί. Τα χρήματα τα οποία θα απαιτηθούν για το νέο γεωφυσικό ινστιτούτο μπορούν να αντληθούν από τα 5 δισ. ευρώ και πλέον τα οποία κατ’ έτος εισπράττονται λόγω της Σαντορίνης. Με τα μέτρα αυτά το κράτος απαντάει συνολικώς όχι μόνον στο μέγιστο θέμα της παρούσας διέγερσης άλλα και της όποιας άλλης συμβεί στο μέλλον τόσο στους κατοίκους της χώρας αυτής, όσο και στους επισκέπτες του για μία τουριστική περίοδο όλου του έτους με αίσθημα ασφάλειας και τάξης. 

ΣΤΑΥΡΟΣ Π. ΠΑΠΑΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ


Γραπτή και προφορική κακοποίηση γλώσσας

Κύριε διευθυντά,

Εξαιρετικός, όπως πάντα, ο επιστολογράφος σας κ. Aναστάσιος Αγγ. Στέφος στο φύλλο της 18/2/2025. Εχει απόλυτο δίκιο, κατά τη γνώμη μου, στο ότι, για τα σφάλματα στη χρήση της γλώσσας μας δεν ευθύνεται μόνο η ανεπαρκής παιδεία, αλλά και –κυρίως– ο εθισμός που οφείλεται στα κάκιστα παραδείγματα από τον καθημερινό γραπτό και προφορικό λόγο των ΜΜΕ. Κάθε εθνική γλώσσα, και ιδίως η ελληνική, δεν είναι απλός κώδικας επικοινωνίας αλλά πολύτιμο μνημείο του πολιτισμού μας, το οποίο έχει απόλυτη ανάγκη προστασίας από την πολιτεία. Ας γίνει επί τέλους μια έκκληση προς το υπουργείο Παιδείας ή όποιον άλλο κατάλληλο φορέα που μπορεί να αναλάβει την καθοδήγηση εκείνων που με την ομιλία και τα κείμενά τους συμβάλλουν στη διατήρηση ή στη φθορά αυτού του πολιτισμικού μας αγαθού.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΥΛΙΟΥΡΗΣ 

Φυσικός - Ηλεκτρον. μηχανικός

Τα κέρδη, όμως, της Βάιντελ δεν είναι η νίκη που προσδοκούσε. Η επίδοσή της, παρά τον διπλασιασμό της δύναμής της, δεν την κατοχυρώνει ως κυβερνητικό εταίρο εν αναμονή – ως τον ρυθμιστικό παράγοντα που μέλλει να επιβληθεί στον επόμενο εκλογικό κύκλο. Η εκπλήρωση ή όχι αυτής της προσδοκίας –για οριστική ανατροπή του συστήματος– θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα των κομμάτων του παραδοσιακού Κέντρου να επανεπινοήσουν τον εαυτό τους. Θα εξαρτηθεί πρωτίστως από την ικανότητα του Μερτς να μην αφήσει τον χρόνο να κυλήσει σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις για τους αστερίσκους μιας προγραμματικής συμφωνίας. Να μην ολισθήσει και ο ίδιος σε ένα στυλ διακυβέρνησης που θα προσομοιάζει στη μερκελική βραδύτητα του «βήμα προς βήμα». Αυτό το στυλ, της μακράς διαβούλευσης και των εύθραυστων συναινέσεων, δεν είναι μόνο ακατάλληλο για το περιβάλλον των ταυτόχρονων κρίσεων μέσα στο οποίο θα κληθεί να κυβερνήσει ο Μερτς. Προσλαμβάνεται κιόλας από τους πολίτες ως διαρκές βραχυκύκλωμα του συστήματος – ως ένδειξη της παράλυσής του, την ώρα που οι δυνάμεις αμφισβήτησής του εκπέμπουν κτηνώδη αυτοπεποίθηση ότι μπορούν να «σκίσουν» όλα τα προβλήματα σε μία ημέρα....Για να παραμείνει η γερμανική δημοκρατία ένα σύστημα που κυβερνάται από το Κέντρο, πρέπει το Κέντρο να πάψει να είναι ο πόλος των ίσων αποστάσεων, που τον ετεροκαθορίζει πάντα η αποστασιοποίησή του από τα άκρα. Αυτή η αμυντική στάση ήταν ίσως αρκετή μέχρι και την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Τώρα, ο Μερτς και οι ηττημένοι εταίροι του, που θα μοιραστούν μαζί του την εξουσία, θα πρέπει να δώσουν υπόσταση σε ένα ριζοσπαστικό Κέντρο που μπορεί να τα αλλάξει όλα –στη Γερμανία και στην Ευρώπη– εδώ και τώρα. Που μπορεί να τρέξει πιο γρήγορα από τη νομοτέλεια της φθοράς του.

 Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 25/02/25

"ΤΑ ΝΕΑ", 25/02/25

...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

που δεν επηρέαζε τη μοίρα της υπόλοιπης Ευρώπης. Ηταν ζήτημα αποχρώσεων, κάτι που σ’ εμάς τους μεσογειακούς μάλλον προκαλεί την ψύχρα της πλήξης. Υπήρχαν, βέβαια, και τα προσχήματα. Πότε τις κέρδιζαν οι δεξιοί χριστιανοδημοκράτες, πότε οι αριστεροί σοσιαλδημοκράτες. Θα θυμάστε πόσο τονώθηκε το φρόνημα της Αριστεράς παρ’ ημίν όταν τις προτελευταίες εκλογές τις κέρδισε ο Σολτς. Ούτως ή άλλως εμείς οι υπόλοιποι το μόνο που περιμέναμε ήταν η Γερμανία να συνεχίσει να παίζει τον ρόλο της στην Ευρώπη. Να παραμείνει η ατμομηχανή της, κι ας βογκάει, κι ας μας αλλάζει τα φώτα, όπως μας τα άλλαξε με τα μνημόνια. 

Οι προχθεσινές εκλογές έσπασαν την ανία. Κατ’ αρχάς μας ενδιέφερε το ποσοστό που θα κατάφερνε να πάρει το κόμμα Εναλλακτική. Βγήκε δεύτερο. Περίμεναν μεγαλύτερο ποσοστό; Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει τι είναι αυτό το συνονθύλευμα νεοναζί και παραδοσιακών ακροδεξιών, στο οποίο προΐσταται μια κυρία η οποία είναι ομοφυλόφιλη, μεγαλώνει παιδιά με τη σύντροφό της, αλλά δεν την έχει νυμφευθεί ή παντρευτεί επειδή είναι εναντίον του γάμου των ομοφύλων. Ενα κόμμα το οποίο διαπρέπει κυρίως στις περιφέρειες της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Αυτό δεν μου κάνει τόση εντύπωση. Οταν έχεις ζήσει θεωρώντας τον κοινοβουλευτισμό εχθρό είναι φυσιολογικό να τον αντιμετωπίζεις απαξιωτικά. Είναι η Εναλλακτική το τελευταίο κληροδότημα του κομμουνισμού στη Γερμανία;

Ο κ. Μερτς θεωρείται «ατλαντιστής». Είναι ικανός να αποκαταστήσει τις σχέσεις εμπιστοσύνης της Ευρώπης με τις ΗΠΑ του Τραμπ και του Μασκ; Πάντως η εκλογή του επισφραγίζει την απόσταση της Γερμανίας από τη Ρωσία, την πολιτική του Σρέντερ και της Μέρκελ –σοσιαλδημοκράτης ο ένας, χριστιανοδημοκράτισσα ή άλλη– που στέρησαν στην Ευρώπη την ενεργειακή αυτονομία. Είναι τυχαίο ότι η Μέρκελ είναι παιδί της Ανατολικής Γερμανίας και μεγάλωσε υπό την επικυριαρχία της πρώην Σοβιετίας και νυν Πουτινίας; 

Θα μπορέσει ο κ. Μερτς να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της Ευρώπης και να της δώσει μια θέση στις διαπραγματεύσεις για την τύχη της Ουκρανίας; Να διεκδικήσει μια θέση ανάμεσα σε δύο δυνάμεις που την περιφρονούν; Του χρειάζεται και ο δεύτερος πόλος του άξονα, η Γαλλία. Ο Μακρόν επισκέφθηκε τον Τραμπ και αναρωτιέμαι τι του είπε πέρα από τα καλοπροαίρετα. Υποτίθεται ότι τον προειδοποίησε ότι αν υποχωρήσει στη Ρωσία για την Ουκρανία θα χάσει διαπραγματευτικά όπλα απέναντι στην Κίνα που τον ενδιαφέρει. Και για να κλείσω με κάτι αισιόδοξο. Η κ. Κεραμέως μου είπε ότι στις «ημέρες εργασίας», στη Γερμανία, συμμετείχαν και Γερμανοί πολίτες, οι οποίοι ψάχνουν δουλειά στην Ελλάδα.

Βραδύτητα

• ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Η κάλπη αυτή δεν είχε νικητές. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία πέρασε τον φράχτη. Η Αλις Βάιντελ μπορεί να αισθάνεται ότι αποδαιμονοποίησε το κόμμα της τόσο, ώστε να σπάσει για πρώτη φορά στα μεταπολεμικά χρονικά της γερμανικής δημοκρατίας την κυριαρχία του παλαιού δικομματισμού. Μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένη επειδή τα προγράμματα των άλλων κομμάτων και το ύφος της προεκλογικής αντιπαράθεσης προσαρμόστηκαν στη δική της ορμή. Ακόμη και η ενίσχυση του κόμματος της Αριστεράς μπορεί να εξηγηθεί σαν αντίδραση στην Εναλλακτική.

Τα κέρδη, όμως, της Βάιντελ δεν είναι η νίκη που προσδοκούσε. Η επίδοσή της, παρά τον διπλασιασμό της δύναμής της, δεν την κατοχυρώνει ως κυβερνητικό εταίρο εν αναμονή – ως τον ρυθμιστικό παράγοντα που μέλλει να επιβληθεί στον επόμενο εκλογικό κύκλο.

Η εκπλήρωση ή όχι αυτής της προσδοκίας –για οριστική ανατροπή του συστήματος– θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα των κομμάτων του παραδοσιακού Κέντρου να επανεπινοήσουν τον εαυτό τους. Θα εξαρτηθεί πρωτίστως από την ικανότητα του Μερτς να μην αφήσει τον χρόνο να κυλήσει σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις για τους αστερίσκους μιας προγραμματικής συμφωνίας. Να μην ολισθήσει και ο ίδιος σε ένα στυλ διακυβέρνησης που θα προσομοιάζει στη μερκελική βραδύτητα του «βήμα προς βήμα».

Αυτό το στυλ, της μακράς διαβούλευσης και των εύθραυστων συναινέσεων, δεν είναι μόνο ακατάλληλο για το περιβάλλον των ταυτόχρονων κρίσεων μέσα στο οποίο θα κληθεί να κυβερνήσει ο Μερτς. Προσλαμβάνεται κιόλας από τους πολίτες ως διαρκές βραχυκύκλωμα του συστήματος – ως ένδειξη της παράλυσής του, την ώρα που οι δυνάμεις αμφισβήτησής του εκπέμπουν κτηνώδη αυτοπεποίθηση ότι μπορούν να «σκίσουν» όλα τα προβλήματα σε μία ημέρα.

Η γερμανική κοινωνία κυκλώνεται από νέφη εσωτερικής και εξωτερικής ανασφάλειας. Εσωτερικά, είναι μια χώρα παρωχημένων υποδομών, υπερ-γραφειοκρατικών υπηρεσιών, που κινδυνεύει να χάσει τον εξαγωγικό δυναμισμό της. Εξωτερικά, το γεωπολιτικό κενό που αφήνουν οι ΗΠΑ την υποχρεώνει να ξαναμετρήσει το μπόι της και να ξοδέψει γενναία για την άμυνά της. (Δεν είναι αντιφατικό: Ξοδεύοντας για την άμυνα, θα τονώσει ταυτόχρονα και τη βιομηχανία της.)

Για να παραμείνει η γερμανική δημοκρατία ένα σύστημα που κυβερνάται από το Κέντρο, πρέπει το Κέντρο να πάψει να είναι ο πόλος των ίσων αποστάσεων, που τον ετεροκαθορίζει πάντα η αποστασιοποίησή του από τα άκρα. Αυτή η αμυντική στάση ήταν ίσως αρκετή μέχρι και την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Τώρα, ο Μερτς και οι ηττημένοι εταίροι του, που θα μοιραστούν μαζί του την εξουσία, θα πρέπει να δώσουν υπόσταση σε ένα ριζοσπαστικό Κέντρο που μπορεί να τα αλλάξει όλα –στη Γερμανία και στην Ευρώπη– εδώ και τώρα. Που μπορεί να τρέξει πιο γρήγορα από τη νομοτέλεια της φθοράς του.

Τίποτε δεν δείχνει ότι θα το πετύχουν.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 25/02/35

Θετικό αποτέλεσμα για την Ευρώπη

Toυ ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ


Το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών δίνει στην ισχυρότερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης την ευκαιρία να δείξει ότι θέλει και μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας οικονομικής, πολιτικής και αμυντικής αναδιάρθρωσης της Ευρώπης.

Ο Φρίντριχ Μερτς, του οποίου ο σχηματισμός CDU/CSU κέρδισε τις περισσότερες ψήφους και έδρες (28,5% και 208, αντιστοίχως) στο κοινοβούλιο των 630 εδρών, δηλώνει έτοιμος να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας. Μένει όμως να δούμε εάν το σοσιαλδημοκρατικό SPD (στην τρίτη θέση με 16,4% και 120 έδρες) θα μπορέσει να πετύχει εσωτερική ομοψυχία ώστε να έρθει σε συμφωνία για τον σχηματισμό «μεγάλου συνασπισμού» των δύο κομμάτων. Δεν είναι σίγουρο ότι οι εσωκομματικές διαφωνίες στο SPD για το ζήτημα της μετανάστευσης θα επιτρέψουν συνεργασία με το CDU/CSU, καθώς οι θέσεις τους σε αυτό το ζήτημα είναι αντίθετες. Το γεγονός, ωστόσο, ότι οι επίσημες διαπραγματεύσεις μεταξύ των κομμάτων θα αρχίσουν στις 6 Μαρτίου (λόγω καρναβαλιού και εκλογών στο κρατίδιο του Αμβούργου), δείχνει πως οι πολιτικοί μάλλον δεν επείγονται να δείξουν μεγαλύτερη ευελιξία απ’ ό,τι συνήθως.

Δεν θα υπάρξει κενό εξουσίας έως ότου σχηματιστεί νέα κυβέρνηση. Η Αγκελα Μέρκελ, εξάλλου, είχε παραμείνει στην καγκελαρία 73 ημέρες πριν τη διαδεχθεί ο απερχόμενος σήμερα Ολαφ Σολτς του SPD. Το ξεκάθαρο μήνυμα από την Ουάσιγκτον, όμως, ότι η Ευρώπη πρέπει να φροντίζει για τη δική της ασφάλεια πλέον, καθώς και η ενίσχυση του Βλαντιμίρ Πούτιν από δηλώσεις και πράξεις του Ντόναλντ Τραμπ και υπουργών του, ωθούν τον Μερτς να θέσει ως προτεραιότητα τη διπλωματική και αμυντική θωράκιση της Ευρώπης. «Για εμένα, απόλυτη προτεραιότητα θα είναι η ενίσχυση της Ευρώπης το συντομότερο, ώστε να μπορέσουμε να επιτύχουμε πραγματική ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ, βήμα προς βήμα», δήλωσε ο Μερτς προχθές. Χθες υπογράμμισε: «Είναι σαφές ότι εμείς οι Ευρωπαίοι πρέπει να μπορούμε να δράσουμε γρήγορα». Η Γαλλία χαιρέτισε το αποτέλεσμα των εκλογών και προσβλέπει στην αναθέρμανση του γαλλογερμανικού άξονα.

Πέρα από τους κινδύνους στο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Γερμανία σήμερα έχει να αντιμετωπίσει και την άνοδο του ακροδεξιού κόμματος AFD, το οποίο διπλασίασε το ποσοστό του από το 2021, με 20,8% και 152 έδρες. «Είναι η τελευταία προειδοποίηση στα κόμματα του δημοκρατικού κέντρου της Γερμανίας να βρουν κοινό έδαφος μεταξύ τους», σχολίασε ο Μερτς. Παρότι ανησυχητική η δυναμική της AFD, η οποία βάλλει κατά της Ε.Ε., το εκλογικό αποτέλεσμα επιτρέπει τον σχηματισμό ισχυρού κυβερνητικού συνασπισμού, αλλά και δείχνει πόσο αναγκαίο είναι ένα ισχυρό μέτωπο εναντίον των εξωγενών και ενδογενών κινδύνων που αντιμετωπίζουν και η Γερμανία και η Ε.Ε. Αρκεί τα δύο κόμματα του «δημοκρατικού κέντρου» (όπως λέει ο Μερτς) να δράσουν γρήγορα και να σχηματίσουν μια κυβέρνηση που θα συμβάλει στην εξέλιξη και, έτσι, στην επιβίωση, της Ενωσης.

«Η προστασία των πολιτών και η διασφάλιση της δημόσιας τάξης αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση της Ελληνικής Αστυνομίας, στην οποία οφείλει να ανταποκρίνεται υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Για να είναι και να αισθάνονται οι πολίτες ασφαλείς και στην καθημερινότητά τους (δουλειά, διασκέδαση, σπίτι), αλλά και όταν διαδηλώνουν ειρηνικά, ασκώντας, όπως την ερχόμενη Παρασκευή, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι», δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ενόψει των συλλαλητηρίων για τα Τέμπη, ενώ πρόσθεσε: «Με αυτό το πνεύμα προστασίας των πολιτών και διασφάλισης της δημόσιας τάξης έχει γίνει ο αστυνομικός σχεδιασμός και για τις συγκεντρώσεις της Παρασκευής (28/2) με τη συμπλήρωση δύο ετών από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών που έγινε αιτία να χαθούν άδικα 57 άνθρωποι, οι περισσότεροι νέα παιδιά. Αποστολή της Αστυνομίας είναι να περιφρουρήσει τον ειρηνικό χαρακτήρα των συγκεντρώσεων και θα το πράξει με αποφασιστικότητα. Για τον λόγο αυτό οι αρμόδιες υπηρεσίες ασχολούνται με όσους καλούν σε βία και σε επιθέσεις κατά δομών του κράτους στη διάρκεια των συγκεντρώσεων. Η στάση μας είναι και θα παραμείνει σταθερή ώστε να διαφυλαχθεί η νομιμότητα για να ασκήσουν οι πολίτες ανεμπόδιστα το δικαίωμά τους».

 Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

....από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

                                           "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 25/02/25

Ο δεύτερος θάνατος του Βασίλη Καλογήρου

ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Δεν είναι σύνηθες φαινόμενο ο δεύτερος θάνατος ενός νεκρού. Πότε συμβαίνει αυτό; Οταν το απαιτούν πρωτίστως οι ανάγκες του Διαδικτύου και δευτερευόντως η ιδιαιτερότητα των συνθηκών. Σε αυτές τις περιπτώσεις σαρώνονται προσωπικά δεδομένα και ιατρικά απόρρητα. Το κοινό μαθαίνει τα πάντα για τον αποθανόντα και τη σχέση του με το περιβάλλον του, στην προσπάθεια να υποστηριχθεί η μία ή άλλη εκδοχή των γεγονότων. Κλασική περίπτωση, ο θάνατος του Βασίλη Καλογήρου. Οι Πουαρό του Διαδικτύου ανακάλυψαν τα πάντα για την προσωπική ζωή του, μέχρι και τι φάρμακα έπαιρνε. Φυσικά ουδείς γνωρίζει αν όλα όσα ακούμε και διαβάζουμε ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ομως από τη στιγμή που βαφτίστηκαν «πραγματογνώμονες» πυροσβέστες και κινηματογραφιστές, από τη στιγμή που η λογική επεξεργασία έχει δώσει τη θέση της στην προκατάληψη και στην παράνοια, από τη στιγμή που η φαντασία έχει στρατευθεί στη στήριξη ενός αφηγήματος, τότε είναι απολύτως φυσιολογικό ο θάνατος ενός ανθρώπου να μην αρκεί. Να πρέπει να τον θανατώσουν για μια δεύτερη φορά για να εντάξουν ή για να αφαιρέσουν αυτόν τον θάνατο από μια ακολουθία των γεγονότων.

Είπαμε, το Διαδίκτυο είναι σκληρό και εξίσου σκληρή είναι και η πολιτική. Και το Διαδίκτυο στην υπηρεσία της πολιτικής παράγει ένα εκρηκτικό μείγμα που όσοι ασχολούμαστε και με τα δύο το βιώνουμε ο καθένας ανάλογα με τον βαθμό των αντοχών του. Από την άλλη μεριά οι απαιτήσεις για γρήγορες απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα οδηγούν πολλές φορές σε απλουστεύσεις, σε παραποιήσεις γεγονότων, στην παραβίαση κανόνων συμπεριφοράς που έχει θεσπίσει η πολιτεία.

Δεν είναι καινούργιο το φαινόμενο, όμως τώρα έχει γίνει μαζικό, διότι το κοινό δεν είναι οι αναγνώστες των εφημερίδων ούτε οι θαμώνες ενός καφενείου. Είναι οι χρήστες του Διαδικτύου οι οποίοι είναι εθισμένοι –τι χρήστες θα ήταν αν δεν ήταν εθισμένοι– στην υπερβολή και στις ακρότητες. Θέλουν πάση θυσία μια είδηση να μετατραπεί σε κοινωνικό γεγονός αν αυτό εξυπηρετεί την ατζέντα τους. Ομως ένα κοινωνικό γεγονός έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία δεν πληρούνται ανάλογα με τις επιθυμίες των χρηστών. Τα κοινωνικά γεγονότα δεν κατασκευάζονται. Συνήθως η κρίση μας για αυτά είναι αναδρομική, ανάλογα με το πόσο επηρέασαν τις εξελίξεις.

Ο Βασίλης Καλογήρου όσο ζούσε δεν απασχόλησε ποτέ το πανελλήνιο. Για ποιο λόγο άλλωστε; Την ίδια τύχη θα είχε και ο θάνατός του αν δεν ήταν γιος της συγκεκριμένης δικαστικού και ανιψιός πρώην βουλευτή. Συνεπώς, ο θάνατός του προσφερόταν για περαιτέρω διερεύνηση. Αυτή η διερεύνηση όμως δεν θα μπορούσε να γίνει μέσα στους τέσσερις τοίχους του νεκροτομείου και του γραφείου του ανακριτή. Επρεπε να λάβει δημόσιο χαρακτήρα από τη στιγμή που θεωρήθηκε και ο ίδιος, μετά θάνατον, δημόσιο πρόσωπο. Και από εδώ κάπου ξεκινάει ο δεύτερος θάνατός του.

Πρόσφατα ο πρύτανης του ΑΠΘ βρέθηκε στον χώρο και είχε συνάντηση για την επίβλεψη του έργου με στελέχη από την Τεχνική Υπηρεσία του ΑΠΘ και εκπροσώπους της εργολαβικής εταιρείας. Μέχρι στιγμής, έχει ολοκληρωθεί η διαμόρφωση των χώρων και η παραλαβή των βιβλιοθηκών και απομένει η ολοκλήρωση της προμήθειας του εξοπλισμού τόσο για τη βιβλιοθήκη, όσο και για τα συνοδά έργα. Γιατί, εκτός από την ενοποιημένη βιβλιοθήκη, αναπτύσσονται παράλληλα και άλλοι χώροι (4 αίθουσες διδασκαλίας, μια αίθουσα ηλεκτρονικών υπολογιστών και το Μουσείο Ορυκτολογίας – Πετρολογίας). Συγκεκριμένα, οι δύο από τις αίθουσες διδασκαλίας, όπως μας ενημερώνει ο κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών ΑΠΘ, καθηγητής Νικόλαος Καντηράνης, θα είναι μεγάλα αμφιθέατρα των 160 ατόμων ενώ κατασκευάζονται και δυο μικρά αμφιθέατρα των 60-70 ατόμων (για τα μαθήματα επιλογής). Παράλληλα, μια ακόμα αίθουσα θα στεγάζει τη «νησίδα» ηλεκτρονικών υπολογιστών που θα εξυπηρετεί 55 άτομα. Τέλος, στον ίδιο χώρο και σε έκταση 50 τ.μ. θα αναπτυχθεί το Μουσείο Ορυκτολογίας – Πετρολογίας. «Πρόκειται για ένα σύγχρονο μουσείο με εντυπωσιακά εκθέματα, το οποίο θα είναι προσβάσιμο όχι μόνο στην πανεπιστημιακή κοινότητα και τους φοιτητές αλλά σε όλο το κοινό της Θεσσαλονίκης», επισημαίνει ο κ. Καντηράνης...

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", πρωτοσέλιδο, 25/02/25

"ΤΑ ΝΕΑ",  25/02/25

ΣΩΣΤΟΣ Ο ΗΛΙΑΣ ΚΑΝΕΛΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ: Με εντυπωσίασε το κείμενο παρέμβασης τεσσάρων καθηγητών διαφόρων ειδικοτήτων (Ξενοφών Κοντιάδης, Αντώνης Λιάκος, Νίκος Μαραντζίδης, Γιώργος Σωτηρέλης), που δημοσιεύτηκε χθες στα «ΝΕΑ». Διεκδικούν τη δημιουργία μιας νέας Ανεξάρτητης Επιτροπής Αλήθειας για τα Τέμπη, που θα στελεχωθεί «με προσωπικότητες κύρους, από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ενωση» και «θα συνεργαστεί όχι μόνο με τη Βουλή και τις δικαστικές αρχές αλλά και με εκπροσώπους των συγγενών, γιατί το δικαίωμα στην αλήθεια μπλα-μπλα-μπλα» καθώς «και με εκπροσώπους των σιδηροδρομικών φορέων και των Αρχών…». Οι τέσσερις καθηγητές, δηλαδή, διεκδικούν από τη δημοκρατία να παραδώσει τις αρμοδιότητές της σε μια Επιτροπή δικής τους εμπνεύσεως. Ασφαλώς ολιγομελή (προφανώς κατά το γνωστό στους παλαιούς σύστημα Βαμβακούλα) και παντοδύναμη, αφού εκτός από τη δικαστική θα έχει υπό την εποπτεία της και τη νομοθετική εξουσία και μέρος της εκτελεστικής. Μια Επιτροπή πέρα και πάνω απ’ όλες τις εξουσίες που προβλέπονται από το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, που επιπλέον δεν θα έχει εκλεγεί. Θα είναι μια Επιτροπή πέραν κάθε δημοκρατικής πρακτικής. Αλλά τότε γιατί να μην καταργηθούν κι οι εκλογές και η Βουλή; Γιατί να κουραζόμαστε κάθε τέσσερα χρόνια να ψηφίζουμε; Ας αναλάβει τη χώρα μια Επιτροπή. Ή, καλύτερα, ας αναθέσουμε το κοινωνικό συμβόλαιο στους καθηγητές Κοντιάδη, Λιάκο, Μαραντζίδη και Σωτηρέλη

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

Τρεις+δύο προσεγγίσεις

"ΤΑ ΝΕΑ", 25/02/25 

"ΤΑ ΝΕΑ", 25/02/25 

"ΤΑ ΝΕΑ", Δημ. Ν. Μανιάτης, 25/02/25 

"ΤΑ ΝΕΑ", 25/02/25 

ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΥΕΘΑ, ΝΙΚΟΥ ΔΕΝΔΙΑ, ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΥΡΑΥΛΩΝ Meteor ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΕΞ, ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΕΠΑΦΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΡΑΜΠ.....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 24/2/25

Υπάρχει μια έκφραση, ότι στρώνεις το κρεβάτι σου και μετά μπορείς να κάψεις όλο το πάπλωμα για έναν ψύλλο. Νομίζω ότι χάσαμε το momentum, γιατί είχαμε ξεκινήσει πολύ καλά όταν ήρθε ο Κυριάκος στην κυβέρνηση. Ηταν μια πολύ καλή αρχή. Είχαμε μια πολύ κοινή οπτική σε όλο το βάθος και τη σημασία των σχέσεών μας και φυσικά θέλαμε να προχωρήσουμε με κάποια θέματα που εκκρεμούσαν. Για εμάς, είναι πολύ σημαντικό να δώσουμε ένα τέλος σε αυτόν τον παράλογο νόμο του πολέμου. Ξέρετε, νομικά είμαστε σε πόλεμο.

 Από  "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 24/02/25

"ΤΑ ΝΕΑ", 24/02/25

Η μεγάλη εικόνα του Έντι Ράμα

• Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, μιλάει για τους άλλους ηγέτες της Ευρώπης, των ΗΠΑ, της Ρωσίας και όχι μόνο...

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΝΙΚΗ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ

Το γραφείο του πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα, βρίσκεται δίπλα στην Πυραμίδα των Τιράνων, ένα από τα χαρακτηριστικότερα τοπόσημα της πόλης με διαδρομή αντίστοιχη της χώρας: από μουσείο του Χότζα το 1988, σήμερα στεγάζει κέντρο τεχνολογίας.

Ο Έντι Ράμα που κυβερνά από το 2013, πολιτεύτηκε με σημαία το ευρωπαϊκό όνειρο. Στο πρόσωπό του οι Βρυξέλλες και οι ΗΠΑ βλέπουν έναν πολύτιμο εταίρο κι έναν σημαντικό ηγέτη για τη χώρα του και τη δύσκολη ευρύτερη περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων.

Επί των ημερών του Έντι Ράμα η Αλβανία αλλάζει: διπλασιασμός του ΑΕΠ, εκατομμύρια τουρίστες και μεταρρυθμίσεις σε δύσκολους τομείς. Ο δρόμος βέβαια παραμένει ανηφορικός: οι Αλβανοί εξακολουθούν να μεταναστεύουν μαζικά, ενώ οι επιδόσεις στους δείκτες διαφθοράς σηκώνουν πολλή βελτίωση.

Ζωγράφος, καθηγητής, πρώην μπασκετμπολίστας και δήμαρχος Τιράνων για 11 χρόνια, ο Ράμα έχει στόφα πρωταγωνιστή σε μια εποχή με πανθομολογούμενο έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη.

Ο Έντι Ράμα μας υποδέχθηκε μετά την κρίση στις ελληνοαλβανικές σχέσεις και με ανοιχτά όλα τα πάγια ζητήματα της ελληνικής μειονότητας, λίγο πριν διεκδικήσει τέταρτη θητεία στις εκλογές του Μαΐου. Απάντησε σε όλα: από την ένταξη της χώρας του, που αναμένει να ολοκληρωθεί το 2030, ως την πολυσυζητημένη συμφωνία με τη Μελόνι για το Προσφυγικό. Κι από την ΑΟΖ ως τον μακαριστό Αναστάσιο αλλά και το πρώτο ταξίδι που έκανε ως ελεύθερος πολίτης στην Κέρκυρα. Η συζήτηση όμως άρχισε από τη μεγάλη εικόνα:

«Ζούμε σε επαναστατικούς καιρούς. Αυτό που συμβαίνει έχει τα χαρακτηριστικά μιας επανάστασης. Και πρέπει να ζούμε με αυτό, να αντιδρούμε σε αυτό και να μην παραπονιόμαστε. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ότι το status quo, που έχουμε συνηθίσει, μπορεί να μας βοηθήσει. Ο προβληματισμός μου δεν αφορά τις ΗΠΑ ή τη Ρωσία, αλλά την Ευρώπη.

Τι κάνει η Ευρώπη; Τι σκέφτεται ή τι πρέπει να κάνει η Ευρώπη, όταν ΗΠΑ και Ρωσία διαπραγματεύονται κάτι που την αφορά; Αυτές είναι περιστάσεις στις οποίες, κατά κάποιον τρόπο, συμπονώ τους φίλους και τους συναδέλφους μου που ηγούνται της Ευρώπης, γιατί έχουν πραγματικά δύσκολες αποφάσεις να πάρουν. Δεν τους ζηλεύω καθόλου».

Αναλυτικά η συνέντευξη του Έντι Ράμα στα «ΝΕΑ»

• Συμφωνείτε με όσους λένε ότι υπάρχει έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση σήμερα;

Η Ευρώπη είναι το πιο εκπληκτικό εγχείρημα της ανθρωπότητας όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να οργανωθούν. Και πώς, μέσω της πολιτικής, μπορεί να χτιστεί κάτι απίστευτο. Αλλά, όπως είναι, η Ευρώπη μοιάζει με έναν ασθενή που έχει 27 γιατρούς. Κάτι θεμελιώδες πρέπει να αλλάξει. Δεν είμαι σίγουρος αν μπορεί, αλλά σίγουρα, αν δεν γίνει, η κατάσταση μπορεί να γίνει ακόμα πιο δύσκολη για την Ευρώπη.

• Πώς θα περιγράφατε τις ελληνοαλβανικές σχέσεις σήμερα; Προηγήθηκαν ταραχώδεις μήνες με καταλύτη την υπόθεση Μπελέρη.

Οι σχέσεις τώρα είναι εντάξει. Μπορούν πάντα να είναι πολύ καλύτερες. Υπήρξαν κακές για ένα διάστημα, λόγω ενός ζητήματος που ήταν πάρα πολύ σημαντικό για την ελληνική πλευρά, ενώ για εμάς ήταν απλώς άλλο ένα ζήτημα ανάμεσα σε πολλά. Αλλά, ναι, τώρα είμαστε καλά.

• Εχουν περάσει σχεδόν τεσσεράμισι χρόνια από τότε που Ελλάδα και Αλβανία συμφώνησαν να προσφύγουν στη Χάγη για τo θέμα της ΑΟΖ. Ωστόσο το συνυποσχετικό δεν έχει συνταχθεί. Γιατί έχουμε τόση καθυστέρηση;

Γιατί κάτι άλλο μπήκε στη μέση. Υπάρχει μια έκφραση, ότι στρώνεις το κρεβάτι σου και μετά μπορείς να κάψεις όλο το πάπλωμα για έναν ψύλλο. Νομίζω ότι χάσαμε το momentum, γιατί είχαμε ξεκινήσει πολύ καλά όταν ήρθε ο Κυριάκος στην κυβέρνηση. Ηταν μια πολύ καλή αρχή. Είχαμε μια πολύ κοινή οπτική σε όλο το βάθος και τη σημασία των σχέσεών μας και φυσικά θέλαμε να προχωρήσουμε με κάποια θέματα που εκκρεμούσαν. Για εμάς, είναι πολύ σημαντικό να δώσουμε ένα τέλος σε αυτόν τον παράλογο νόμο του πολέμου. Ξέρετε, νομικά είμαστε σε πόλεμο.

• Αλλά έχει καταργηθεί από τον Κάρολο Παπούλια το 1987.

Οχι, δεν έχει καταργηθεί και πρέπει να καταργηθεί. Αυτό που συνέβη ήταν ότι υπογράψαμε μια συνθήκη φιλίας. Ναι, αλλά ο νόμος υπάρχει. Είμαστε δύο πολύ στενοί φίλοι κατά συνθήκη, ενώ νομικά βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση. Αυτή είναι λοιπόν η κάπως σχιζοφρενική σχέση που έχουμε ως γείτονες.

• Μιλάτε όμως για το εμπόλεμο απαντώντας σε μια ερώτηση που αφορά τη Χάγη. Συνδυάζετε τα δύο θέματα;

Οχι. Αυτό που συζητήσαμε και έλεγα πάντα, και αυτό που έλεγε πάντα ο Πρωθυπουργός σας, είναι ότι πρέπει να ξεκαθαρίσουμε όλα τα απομεινάρια του παρελθόντος, κι αυτό είναι ένα από αυτά. Για εμάς αυτό (σ.σ.: το εμπόλεμο) είναι πολύ σημαντικό. Η οριοθέτηση της θαλάσσιας περιοχής είναι ένα άλλο θέμα. Αυτό πρέπει να το λύσουμε.

• Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα;

Το θέμα είναι να καθίσουν και να δουλέψουν και οι δύο πλευρές και να μην αποσπώνται από πράγματα που συμβαίνουν και που μας κρατούν ομήρους για μεγάλο χρονικό διάστημα.

• Κάνατε μια συμφωνία με την πρωθυπουργό της Ιταλίας, την κυρία Μελόνι, για το Προσφυγικό. Υπήρξαν κάποιες ενστάσεις από την ιταλική Δικαιοσύνη. Κάποιοι άσκησαν κριτική λέγοντας πως είναι σαν να πληρώνουν οι πλουσιότερες χώρες τις φτωχότερες για να κάνουν αυτό που δεν θέλουν στην πίσω αυλή τους. Πώς απαντάτε;

Αυτό δεν είναι αλήθεια γιατί δεν πληρωνόμαστε. Δεν ζητήσαμε χρήματα και δεν υπάρχει κανένα κέρδος για μας σε αυτή τη συμφωνία, εκτός από την υποχρέωση απέναντι στην Ιταλία, η οποία υπήρξε πολύ υποστηρικτική προς εμάς από την πρώτη μέρα που άνοιξε η χώρα μας στον κόσμο. Ηταν εκεί για εμάς σε δύσκολες στιγμές και δεν ζήτησε κανένα αντάλλαγμα. Αντίθετα, πλήρωσε για να μας βοηθήσει, να μας στηρίξει. Ρώτησαν λοιπόν αν είναι δυνατόν και είπαμε «ναι».

• Προσπαθείτε να προσελκύσετε ξένες επενδύσεις. Κατ’ αρχάς, επενδύουν Ελληνες εδώ;

Οχι τόσο όσο θα ήθελα. Αυτό είναι ένα από τα μειονεκτήματα αυτής της σχέσης, η οποία ακόμα και όταν ήταν καλή δεν είχε επικεντρωθεί στις ευκαιρίες. Και είναι τρελό γιατί σκεφτείτε το κόστος, για παράδειγμα. Υπάρχουν επενδυτές φυσικά, αλλά η Ελλάδα έχει μερικούς ανθρώπους που έχουν κάνει πολύ όμορφα πράγματα, όπως και πολλούς που έχουν κάνει άσχημα πράγματα και έχουν καταστρέψει πολλή ομορφιά. Αυτό βέβαια είναι μεσογειακή αμαρτία, δεν αφορά μόνο τους Ελληνες. Πρέπει λοιπόν να έρθουν, αντί να παραπονιούνται για το ποιος επενδύει. Πρέπει να έρθουν να επενδύσουν.

• Εχετε μεγάλα έργα σε εξέλιξη.

Ετσι είναι.

• Εχετε παραχωρήσει καθεστώς στρατηγικού επενδυτή, μεταξύ άλλων, και στον Τζάρεντ Κούσνερ, ο οποίος είναι γαμπρός του Ντόναλντ Τραμπ.

Ή ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πεθερός του Τζάρεντ Κούσνερ.

• Πράγματι, κ. πρωθυπουργέ. Υπάρχουν δύο μεγάλα έργα και ένα από αυτά αφορά τη μετατροπή ακατοίκητου νησιού σε πολυτελές θέρετρο. Υπάρχει χρονοδιάγραμμα;

Υπάρχουν δύο έργα όπου συμμετέχει. Το ένα είναι εντελώς ιδιωτικό. Το άλλο υλοποιείται σε συνεργασία με το κράτος. Η αλβανική κυβέρνηση θα έχει τα μερίδιά της εκεί μέσω της εταιρείας επενδύσεών μας. Το πρώτο έργο έχει προχωρήσει. Εχουν πάρει άδεια για τα πάντα. Αρα είναι στο χέρι τους τώρα να προχωρήσουν στις κατασκευές. Το δεύτερο, το νησί, είναι πολύ πιο περίπλοκο γιατί συνεπάγεται και πολλά θέματα υποδομής, αλλά το έργο είναι εκπληκτικό. Και αν υλοποιηθεί θα είναι υπέροχο.

• Στον διεθνή Τύπο, όχι για την Αλβανία συγκεκριμένα, αλλά γενικά για την επιχειρηματική δραστηριότητα του κ. Κούσνερ, έχει γραφτεί ότι μπορεί να επωφελείται από τη θέση του πεθερού του. Σας προβλημάτισε αυτό;

Κατ’ αρχάς, όταν συμφωνήθηκαν αυτά, ο πεθερός του δεν ήταν πρόεδρος, αλλά εναγόμενος για δεν ξέρω πόσες υποθέσεις. Βεβαίως υπήρχαν άνθρωποι που στοιχημάτιζαν ότι θα ξαναγίνει πρόεδρος κι άλλοι που πίστευαν ότι δεν θα επέστρεφε ποτέ. Για μας όμως και για μένα δεν ήταν ποτέ πολιτική υπόθεση. Δεν είχε ποτέ να κάνει με το αν αυτός ή η σύζυγός του είναι γαμπρός ή κόρη κάποιου. Το έχω πει και θα το ξαναπώ: πρόκειται για αμερικανούς επενδυτές με ένα απίστευτο ενδιαφέρον για αυτό το έργο και με πολύ αυστηρή προσήλωση σε κάθε λεπτομέρεια. Και παρεμπιπτόντως – αν και μόνο έτσι λειτουργούμε πάντα – το πρώτο πράγμα που μου είπε ο Τζάρεντ ήταν: Πρωθυπουργέ, όλα πρέπει να γίνουν σύμφωνα με τους κανόνες.

• Σε τρεις μήνες έχετε εκλογές. Θα ξαναεπισκεφθείτε την Αθήνα όπως κάνατε πέρυσι;

Μπορεί να πάω αλλά όχι για προεκλογική εκστρατεία. Τώρα είναι η διαδικασία εγγραφής πολιτών που θα ψηφίσουν για πρώτη φορά με επιστολική ψήφο. Υπάρχει ένα σχέδιο, αλλά δεν είμαι σίγουρος πότε θα υλοποιηθεί για ένα πρόγραμμα εργασίας. Για να προβάλουμε δηλαδή τις δυνατότητες που έχουν οι Αλβανοί στην Ελλάδα να επιστρέψουν στις πόλεις από τις οποίες κατάγονται και να εργαστούν στον τουρισμό και στις κατασκευές.

• Ολόκληρη η συνέντευξη του αλβανού πρωθυπουργού, Έντι Ράμα, μεταδόθηκε στις 00.20 της Τρίτης 25/02/25, στην εκπομπή του Mega «Μεγάλη εικόνα».

Υπάρχει, βεβαίως, η μόνιμη γκρίνια, ότι η κυβέρνηση δεν εφάρμοσε τον νόμο για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Απ’ όσο καταλαβαίνω, η κυβέρνηση υπαναχωρώντας από την προηγούμενη βούλησή της επιλέγει την αποφυγή της ευθείας σύγκρουσης, επιδιώκει τη βαθμιαία αποδυνάμωση των αυτοαποκαλούμενων αντιεξουσιαστών μέσα στα πανεπιστήμια – της οπισθοφυλακής των κινημάτων στο όνομα της επανάστασης. Σε περίοδο μεγάλων εντάσεων, όπως η σημερινή, είναι μια εύλογη επιλογή. Μπορεί όμως να έχει επιτυχία μόνο αν προσχωρήσουν στη λογική ενός πανεπιστημίου φορέα εξειδικευμένης γνώσης που έχει σχέση με την παραγωγή και τις ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας – κάτι που σήμερα αμφισβητείται εμπράκτως από το λεγόμενο φοιτητικό κίνημα, όπως και από πολλούς καθηγητές και τα συνδικαλιστικά τους όργανα....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

Η οπισθοφυλακή των πανεπιστημίων

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

«Είχα τελειώσει την προφορική εξέταση μιας φοιτήτριας στο γραφείο μου, όταν άνοιξε βίαια η πόρτα και εμφανίστηκε ομάδα 10-15 μαυροφορεμένων κουκουλοφόρων. […] “Γιατί φέρνεις τους μπάτσους στο πανεπιστήμιο και κυνηγάς εργαζόμενους” μου είπε ένας. Και αμέσως άρχισε η επίθεση. Ενας κρατούσε ένα δοχείο με κόκκινη μπογιά, άλλοι είχαν αβγά στα χέρια. Εκείνος με την μπογιά την εκσφενδόνισε σε όλον τον χώρο. Οι άλλοι πετούσαν αβγά. Η φοιτήτρια ήταν έντρομη. Οταν τελείωσαν τα “πυρομαχικά”, άρχισαν να διαλύουν το γραφείο. Εσπασαν υπολογιστές, οθόνες, πέταξαν τα χαρτιά κάτω. Στο τέλος, μια κοπέλα της ομάδας μού είπε: “Εάν ξανακάνεις οτιδήποτε, θα σε σκοτώσουμε”».

Η αφήγηση είναι του καθηγητή Αριθμητικής Ανάλυσης και προέδρου στο Τμήμα Μαθηματικών της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, Σωτήρη Νοτάρη, που υπέστη την επίθεση. Γιατί αυτόν; Επειδή επιδίωξε να αφαιρέσει από αναρχικές κινήσεις την επικαρπία μικρών κατειλημμένων χώρων μέσα στο Πανεπιστήμιο. Το περιστατικό συνέβη πριν από μερικές ημέρες, στις 14 Φεβρουαρίου, και ορθώς ο καθηγητής που υπέστη την απειλή δεν το έκρυψε. Η προκαταρκτική εξέταση που ήταν αυτονόητο ότι θα διέτασσε ο εισαγγελέας, όμως, ουδείς αυταπατάται ότι θα οδηγήσει οπουδήποτε. Οι κουκούλες δεν επιτρέπουν την ταυτοπροσωπία και, όπως και σε παρελθούσες ανάλογες περιπτώσεις, ουδείς θα τιμωρηθεί. Υπενθυμίζω, π.χ., ότι από τους οκτώ παραπεμφθέντες στην υπόθεση της κράτησης του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου και του εξαναγκασμού του να φωτογραφηθεί με κρεμασμένη πλακέτα στο στήθος οι πέντε απαλλάχθηκαν και τρεις παραπέμφθηκαν με πλημμεληματική κατηγορία. Εν προκειμένω, τα πράγματα είναι πιο σκοτεινά, αφού δύσκολα θα βρεθεί ο οποιοσδήποτε για να παραπεμφθεί. Η απειλή θα συνεχίσει να είναι ενεργή.

Πώς αντέδρασε το Πανεπιστήμιο στο νέο κρούσμα βίας εναντίον καθηγητή; Χλιαρά. Ο πρύτανης, Γεράσιμος Σιάσος, ζήτησε να διενεργηθεί ΕΔΕ. Και οι καθηγητές του Τμήματος έκαναν, ασφαλώς «συμβολικά», διήμερη αποχή από τα μαθήματα: επέλεξαν δηλαδή την αντιπαράθεση με το κράτος, ενώ όπως έχουν τα πράγματα απαιτείται η βούληση και του Πανεπιστημίου και των καθηγητών για να εξουδετερωθούν οι διάφορες ομάδες με βίαιη συμπεριφορά. Στο Πολυτεχνείο, π.χ., ο πρύτανης Ιωάννης Χατζηγεωργίου συγκρούστηκε ουσιαστικά, καταφέρνοντας να απελευθερώσει όλους τους κατειλημμένους χώρους στο Ιδρυμα. Αν υπάρχει βούληση, υπάρχουν και αποτελέσματα.

Υπάρχει, βεβαίως, η μόνιμη γκρίνια, ότι η κυβέρνηση δεν εφάρμοσε τον νόμο για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Απ’ όσο καταλαβαίνω, η κυβέρνηση υπαναχωρώντας από την προηγούμενη βούλησή της επιλέγει την αποφυγή της ευθείας σύγκρουσης, επιδιώκει τη βαθμιαία αποδυνάμωση των αυτοαποκαλούμενων αντιεξουσιαστών μέσα στα πανεπιστήμια – της οπισθοφυλακής των κινημάτων στο όνομα της επανάστασης. Σε περίοδο μεγάλων εντάσεων, όπως η σημερινή, είναι μια εύλογη επιλογή. Μπορεί όμως να έχει επιτυχία μόνο αν προσχωρήσουν στη λογική ενός πανεπιστημίου φορέα εξειδικευμένης γνώσης που έχει σχέση με την παραγωγή και τις ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας – κάτι που σήμερα αμφισβητείται εμπράκτως από το λεγόμενο φοιτητικό κίνημα, όπως και από πολλούς καθηγητές και τα συνδικαλιστικά τους όργανα.

Γι’ αυτό, άλλωστε, η κυβέρνηση συνεχίζει να αντιμετωπίζει δυσκολίες στην προσπάθεια αποσυμφόρησης των σχολών από τους λεγόμενους αιώνιους φοιτητές, ενώ βάλλεται και για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Αν κυριαρχήσει η μητέρα των μαχών, η νέα Αγανάκτηση που χτίστηκε μεθοδικά πάνω στο δυστύχημα των Τεμπών και συνεχίζει να δομεί ένα συγκρουσιακό κλίμα, θα σταματήσουν οι όποιες μεταρρυθμίσεις και στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Ο στόχος άλλωστε είναι γενικώς ένας, και θα τον περιγράψω με τη φράση του μακαρίτη αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου: «Να γυρίσουμε πίσω».

Ποιοι είναι οι διχαστικοί

Στα κοινωνικά δίκτυα έχει ξεσπάσει μια φοβερή σύγκρουση εναντίον εκείνων που γράφουν (και παρακινούν και τους φίλους τους) να μην πάνε στα συλλαλητήρια της 28ης Φεβρουαρίου. Δεν είναι αντιδραστικοί ούτε συγκρουσιακοί ούτε τίποτα. Περιφρουρούν την πολιτική ομαλότητα, τη λογική και τη θεσμική λειτουργία του κράτους, αφού κατανοούν ότι στο όνομα του δυστυχήματος των Τεμπών μεθοδεύεται μια σύγκρουση ανάλογη εκείνης του 2011-15, στόχος της οποίας είναι, τελικά, η δημοκρατία.

Κατηγορούνται, όσοι δηλώνουν ότι δεν θα πάνε στη συγκέντρωση, ως διχαστικοί. Διχαστικοί απέναντι σε ποιον; Απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στο ΚΚΕ, στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, στον Βελόπουλο, στον Νατσιό, στους «Σπαρτιάτες», στον Κασσελάκη, στον Βαρουφάκη, στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ακόμα και στους πουτινιστές της ΝΔ. Λείπει μόνο η Χρυσή Αυγή, κι αυτό επειδή η κυβέρνηση της ΝΔ επέσπευσε τη δίκη (την οποία είχαν κωλυσιεργήσει οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) ώστε υπήρξε καταδικαστική απόφαση.

Ολοι δηλαδή, πλην της κυβέρνησης και πολλών πολιτών, βρίσκονται επί ποδός πολέμου, όλοι ετοιμάζονται για τα συλλαλητήρια (τα οποία προφανώς δεν είναι συλλαλητήρια «οικογενειών με τα καροτσάκια τους» όπως αυταπατώνται ορισμένοι αφελείς), όλοι παπαγαλίζουν τους αφορισμούς «Εγκλημα», «Απόκρυψη», «Μπάζωμα», «Ξυλόλιο» (ακόμα και τώρα που οι αφορισμοί δεν προκύπτουν από τα δεδομένα) – αλλά είναι διχαστικοί εκείνοι που λένε ότι δεν θα πάνε στη διαδήλωση. Εχουμε καταλάβει καλά τι παίζεται.

Ευτυχώς, η κοινωνία μας έχει πλειοψηφικά πολίτες που αληθινά επιθυμούν τη δίκαιη τιμωρία των υπευθύνων και νηφάλια και ουσιαστική διόρθωση των λαθών που συνέτειναν στην τραγωδία των Τεμπών. Αυτοί οι σώφρονες πολίτες δεν πρέπει να επιτρέψουν ο άδικος χαμός των παιδιών των Τεμπών να οδηγήσει στη διάλυση της χώρας και στη δυστυχία και των δικών τους παιδιών, στα χέρια τυμβωρύχων τυχοδιωκτών πολιτικών. Δε θα το ήθελε κανένα από τα αδικοχαμένα παιδιά των Τεμπών: ο χαμός τους δηλαδή να συμβάλει στη δυστυχία ακόμη περισσότερων. Επίσης, η συντριπτική πλειοψηφία των γονιών των αδικοχαμένων παιδιών στα Τέμπη δεν είναι της άποψης «γαία πυρί μειχθήτω». Δεν επιθυμούν την αδιανόητη δυστυχία τους να τη μεταφέρουν συνολικά στη χώρα....

 

Η προσπάθεια εκτροπής στις 28 

θα έχει τους συνήθεις υπεύθυνους

Κάποιοι εξυφαίνουν ακραία επεισόδια τύπου Γρηγορόπουλου και Μαρφίν στις 28 Φεβρουαρίου στην εκδήλωση για την τραγωδία των Τεμπών. Ευελπιστούν να ρίξουν στις πλατείες των νέων αγανακτισμένων μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση με ποσοστό 41% στις τελευταίες εθνικές βουλευτικές εκλογές, προκαλώντας πολιτικό χάος. Γνωρίζουν ότι κυβερνητική εναλλακτική πρόταση σήμερα δε διαφαίνεται. Έχουν όνομα: Κωνσταντοπούλου, Φάμελλος, Βελόπουλος, Λατινοπούλου.

Έχουν τεχνογνωσία, μιας και παρόμοια συγχορδία ακροαριστερών και ακροδεξιών κυβέρνησε τη χώρα το 2015 και λίγο έλειψε να τη ρίξει στο γκρεμό. Πριν, είχε συμβάλει καθοριστικά και οργανωμένα στο χάος στις πλατείες των αγανακτισμένων που βοήθησε να έρθουν στην εξουσία.

Είναι η συμμαχία των ακραία ανεύθυνων και υβριστών πολιτικών σε αγαστή συγχορδία με ανεύθυνους και χυδαιολογούντες δημοσιογράφους. Η συγχορδία αυτή θρέφει διαχρονικά τον, επικίνδυνο για τον τόπο, αντισυστημισμό που αμφισβητεί τη δημοκρατία και τους θεσμούς της. Προβληματίζει επίσης η πρόσφατη υιοθέτηση από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ανδρουλάκη αυτής της, επικίνδυνης για τη δημοκρατία, νοοτροπίας.

Ευθύνη στην προσπάθεια διάλυσης έχουν και κάποιοι όπως η πολιτευόμενη πλέον Καρυστιανού, μητέρα θύματος της τραγωδίας των Τεμπών που για να δικαιώσουν τα αδικοχαμένα παιδιά τους συμβάλουν με τις υπερβολές τους και το τυφλό μίσος που εκπέμπουν στην κοινωνία να συρθεί η χώρα στο χάος, και μάλιστα σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη διεθνή συγκυρία. Απαξιώνουν απερίσκεπτα την ελληνική Δικαιοσύνη, που είναι η μόνη δημοκρατικά αρμόδια για την ανάδειξη και τιμωρία των υπευθύνων των Τεμπών, απειλώντας και επιτιθέμενοι στους λειτουργούς της (εισαγγελείς, ανακριτές, ιατροδικαστές), σε δημόσια πολιτική συνεργασία με ακραίους πολιτικούς τύπου Κωνσταντοπούλου.

Ευτυχώς, η κοινωνία μας έχει πλειοψηφικά πολίτες που αληθινά επιθυμούν τη δίκαιη τιμωρία των υπευθύνων και νηφάλια και ουσιαστική διόρθωση των λαθών που συνέτειναν στην τραγωδία των Τεμπών. Αυτοί οι σώφρονες πολίτες δεν πρέπει να επιτρέψουν ο άδικος χαμός των παιδιών των Τεμπών να οδηγήσει στη διάλυση της χώρας και στη δυστυχία και των δικών τους παιδιών, στα χέρια τυμβωρύχων τυχοδιωκτών πολιτικών.

Δε θα το ήθελε κανένα από τα αδικοχαμένα παιδιά των Τεμπών: ο χαμός τους δηλαδή να συμβάλει στη δυστυχία ακόμη περισσότερων. Επίσης, η συντριπτική πλειοψηφία των γονιών των αδικοχαμένων παιδιών στα Τέμπη δεν είναι της άποψης «γαία πυρί μειχθήτω». Δεν επιθυμούν την αδιανόητη δυστυχία τους να τη μεταφέρουν συνολικά στη χώρα.

Οι σώφρονες δημοκρατικοί πολίτες πρέπει να προστατεύσουν την πρόοδο της χώρας τα τελευταία χρόνια και την τεράστια προσπάθεια εξόδου της από την κρίση και τη χρεοκοπία. Δε θα αυτοκτονήσουμε γιατί βολεύει κάποιους ανεύθυνους τυχοδιώκτες και τυμβωρύχους πολιτικούς που εκμεταλλεύονται πολιτικά τον θάνατο.

ΥΓ: Ουδεμία σχέση έχω με το κυβερνών κόμμα (οργανωτική ή όποια άλλη) και έχω αρνηθεί οποιαδήποτε κυβερνητική πρόταση για θέσεις δημόσιας ευθύνης, η δε πρόσφατη αρθρογραφία μου περιέχει σαφή κριτική για συγκεκριμένες αστοχίες της κυβέρνησης και του επικεφαλής της.


*Ο Αχιλλέας Γραβάνης είναι καθηγητής Φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και τακτικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας & Βιοτεχνολογίας του ΙΤΕ.

«Δεν είναι σωστή ιστορία». Με αυτή την τοποθέτηση ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ διέψευσε το δημοσίευμα ελληνικής εφημερίδας που είχε υποστηρίξει την Κυριακή ότι η νέα κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να κλείσει την βάση στην Αλεξανδρούπολη που εξυπηρετεί τα αμερικανικά στρατεύματα....

 

Τραμπ για Αλεξανδρούπολη: 

Δεν φεύγουν από εκεί οι ΗΠΑ, 

δεν είναι σωστές οι πληροφορίες

«Δεν είναι σωστή ιστορία». Με αυτή την τοποθέτηση ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ διέψευσε το δημοσίευμα ελληνικής εφημερίδας που είχε υποστηρίξει την Κυριακή ότι η νέα κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να κλείσει την βάση στην Αλεξανδρούπολη που εξυπηρετεί τα αμερικανικά στρατεύματα.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ρωτήθηκε για το συγκεκριμένο θέμα από δημοσιογράφο κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στο Οβάλ Γραφείο, όπως αναφέρει το protothema.gr.

Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε να μην γνωρίζει το θέμα και γύρισε το κεφάλι του προς τον υπουργό Άμυνας που απάντησε ότι η συγκεκριμένη ιστορία δεν ευσταθεί.

🚨Trump was initially unaware of the Greek media report about the closure of the U.S. military base in Alexandroupoli. After being informed by Defense Secretary Pete Hegseth, he responded, "It's not a correct story." pic.twitter.com/FBey9HsOEw— Rabia İclal Turan (@iclalturan) February 24, 2025

Τραμπ - Μακρόν: Συμφωνία για αποστολή 

ειρηνευτικής δύναμης στην Ουκρανία

Υποδεχόμενος στον Λευκό Οίκο τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο Ντόναλντ Τραμπ είπε επίσης ότι «κάποια στιγμή» θα συναντηθεί και με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.

Για τις εγγυήσεις ασφαλείας που ζητά το Κίεβο, ο Τραμπ σχολίασε ότι ο ίδιος δεν βλέπει να υπάρχει κάποιο πρόβλημα με την αποστολή ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία, ως ειρηνευτική δύναμη. Πρόσθεσε ότι θα μπορούσε να τελειώσει τον πόλεμο στην Ουκρανία «μέσα σε μερικές εβδομάδες», υποστηρίζοντας ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν θα δεχτεί την ευρωπαϊκή ειρηνευτική δύναμη.

Όταν ρωτήθηκε αν η Ουκρανία θα πρέπει να παραχωρήσει εδάφη της, ο Τραμπ απάντησε: «Θα δούμε».

Ο Μακρόν δήλωσε ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να παράσχει εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία στην περίπτωση μιας εκεχειρίας.Ο Γάλλος πρόεδρος είπε ότι ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θα ήταν πρόθυμες να στείλουν ειρηνευτικές δυνάμεις στην Ουκρανία, ως εγγύηση ασφαλείας, αφού υπογραφεί η ειρηνευτική συμφωνία. Ωστόσο, οι στρατιώτες αυτοί, δεν θα σταλούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου.

Μιλώντας δίπλα στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, στον Λευκό Οίκο, ο Μακρόν είπε ότι η ειρηνευτική συμφωνία θα έρθει στο δεύτερο στάδιο, έπειτα από την «εκεχειρία», όπως την αποκάλεσε.

Ο Τραμπ είπε ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν την ιδέα αποστολής Ευρωπαίων στρατιωτών στην Ουκρανία και διαβεβαίωσε ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, στον οποίο έθεσε αυτήν την ιδέα, θα το δεχόταν.

Μη σας παραξενέψει αν σύντομα, στις έρευνες της κοινής γνώμης, αρχίσουν να τίθενται ερωτήματα για το πόσο σοβαρός ή το πόσο ικανός ως πρωθυπουργός ήταν ο Τσίπρας! Ούτε να σας εκπλήξουν τα αποτελέσματα επί ανάλογων ερωτήσεων. Στη χώρα όπου ένας στους τρεις Ελληνες πιστεύει ότι μας «ψεκάζουν» τα αεροπλάνα και κάνουν πάρτι οι πιο ακραίες θεωρίες συνωμοσίας, όλα είναι πιθανά. Ακόμη και να… νοσταλγήσουμε τον θίασο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με τα γνωστά αποτελέσματα – και κυρίως το τρίτο, και χειρότερο από τα δύο προηγούμενα, Μνημόνιο, το οποίο ξεπουλάει επί καθημερινής βάσης σχεδόν όλα τα ασημικά του σπιτιού....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 24/02/25

Λίγο πριν από το σημείο μηδέν

Ξεκίνησε η διαβολοβδομάδα που θα κορυφωθεί με την πανελλαδική διαμαρτυρία για το δυστύχημα των Τεμπών και θα δοκιμάσει σκληρά τις αντοχές κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Το αντισυστημικό κλίμα που διαμορφώνεται ραγδαία και απειλεί να δημιουργήσει αναταραχή στο πολιτικό σύστημα και αποσταθεροποίηση στη χώρα μοιάζει τυφλό και ως εκ τούτου δύσκολα διαχειρίσιμο. Οταν, ας πούμε, εμπειρογνώμονες για το δυστύχημα των Τεμπών γίνονται αυτόκλητοι πολιτικοί αναλυτές δηλώνοντας ότι το δυστύχημα ή έγκλημα, όπως το χαρακτηρίζουν, αποτελεί ευκαιρία (!!) για την αναγέννηση του πολιτικού σκηνικού στη χώρα, τότε είναι προφανές ότι το πράγμα στραβώνει επικίνδυνα. Κι όταν στην όλη συζήτηση προστίθεται αυθαίρετα και χωρίς κανένα στοιχείο ο θάνατος του γιου της εισαγγελέως Λάρισας, διότι στην κορύφωση της συνωμοσιολογίας θεωρείται – ο θάνατος, ε;! – «μήνυμα» προς τη Δικαιοσύνη, νομίζω ότι βρισκόμαστε λίγο πριν από το σημείο μηδέν. Κι όλα αυτά πότε; Οταν ο κόσμος διέρχεται τρομερή αναστάτωση εξαίτιας των αποφάσεων του νέου πλανητάρχη…

Ο Θεός να βάλει το χέρι του, δηλαδή…

«Πριονίζοντας» τον αρχηγό

Εχω και κατά το παρελθόν αναφερθεί στη… «μεγαθυμία» του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος με ιώβεια υπομονή εξακολουθεί να ανέχεται να τον αμφισβητούν αυτοί που λογικά θα έπρεπε να στηρίζουν την προσπάθεια για το… MAPAGA, ήτοι το Make PASOK Great Again!

Ούτε έξι μήνες δεν έχουν συμπληρώσει ακόμη από την πανηγυρική εκλογή του στην ηγεσία του Κινήματος, και τα παλικάρια αυτά, που δυσκολεύτηκαν να καταπιούν την ήττα, δουλεύουν εντατικά για να ξαναφέρουν το ΠΑΣΟΚ εκεί απ’ όπου ξεκίνησε – επειδή «ο Ανδρουλάκης δεν μπορεί» ή «ο Ανδρουλάκης δεν κάνει».

Η δημοσκοπική ανάκαμψη που επέφερε αφενός η επανεκλογή του και αφετέρου μια σειρά από σοβαρές παρεμβάσεις οι οποίες έσυραν την κυβέρνηση σε αποφάσεις οι οποίες ουσιαστικά υιοθέτησαν τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ, πήγε περίπατο, επειδή οι τύποι αυτοί έχουν θέσει σε πρώτη προτεραιότητα έναντι παντός άλλου να τον αποκαθηλώσουν. Τον «πριονίζουν» κάθε μέρα και με κάθε ευκαιρία, συντηρώντας μια άθλια παρασκηνιακή στρατηγική, η οποία ακυρώνει και τη συνολική προσπάθεια και το δικό του ηγετικό προφίλ.

Τον αμφισβητούν μπροστά στα μούτρα του, που λένε (παράδειγμα πρόσφατο, Κωνσταντινόπουλος) κι εκείνος κάθεται και τους ανέχεται. Μαζοχισμός; Μπορεί. Αδυναμία; Ισως.

Η ουσία είναι ότι κάποιος άλλος στη θέση του θα τους είχε στείλει «αδιάβαστους» – να βρουν στοργή στην αγκαλιά του Κυριάκου ή να ψάχνονται να βρουν καταφύγιο στον διαλυμένο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Ανδρουλάκης απλά (τους επιβεβαιώνει ότι) «δεν μπορεί»…

Μαθήματα πολιτικής ιστορίας…

Το κακό με τον Ανδρουλάκη, που είναι έξυπνος και εύστροφος, αλλά «δεν μπορεί», είναι ότι επιπλέον δεν διδάσκεται και από το παρελθόν. Από την πολιτική ιστορία ή από την προϊστορία όσων κάθισαν στην καρέκλα που ο ίδιος σήμερα κατέχει. 

Ας πούμε: τον Ιούνιο του 2008, ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου διέγραψε τον πρώην πρόεδρο του κόμματος και επί μία 8ετία πρωθυπουργό της χώρας Κώστα Σημίτη, με αφορμή τη διαφωνία του τελευταίου σχετικά με την απαίτηση του ΠΑΣΟΚ να διεξαχθεί δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισαβόνας, στην οποία είχαν μόλις πρόσφατα καταλήξει οι ευρωπαίοι εταίροι. Ο Γιώργος απαιτούσε από την τότε κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για επικύρωση της Συνθήκης. Τη διαφοροποίηση του Κ. Σημίτη τη «διάβασε» ως απόπειρα να αμφισβητηθεί ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. 

Αλλωστε είχε ηττηθεί μερικούς μήνες νωρίτερα από τον Κ. Καραμανλή στις εκλογές του 2007, είχαν μεσολαβήσει και τα γεγονότα με τον Ευ. Βενιζέλο, και γενικώς το ΠΑΣΟΚ βρισκόταν συνεχώς σε μια δίνη εσωστρέφειας. Οι δε δικοί του, τότε, ισχυρίζονταν ότι ο Κ. Σημίτης το είχε μετανιώσει που τον έχρισε αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, τέσσερα χρόνια πριν, και προετοίμαζε αλλαγή ηγεσίας. Βλακείες. Με κάποιο τρόπο έπρεπε να δικαιολογηθεί το πρωτοφανές!

Να διαγράφεται από το κόμμα του πρώην πρόεδρος και πρώην πρωθυπουργός, γιατί είχε μια διαφορετική άποψη, η οποία, σημειωτέον, ήταν και σωστή (καμία χώρα της ΕΕ δεν έκανε δημοψήφισμα για την έγκριση της Συνθήκης της Λισαβόνας…).

…και συγκρίσεις με το παρελθόν

Ο Γιώργος όμως διέγραψε τον Κ. Σημίτη και τα μέσα ενημέρωσης της εποχής (κι εμείς εδώ στα «ΝΕΑ») αποτιμήσαμε την απόφασή του ως ένδειξη αποφασιστικότητας και πράξη που ενίσχυε το αρχηγικό του προφίλ. Γράφαμε δε τότε ότι με τον τρόπο αυτόν ο Παπανδρέου τελείωνε μια μεγάλη περίοδο αμφισβήτησης, προβλέποντας – και σωστά – ότι ουδείς στο μέλλον θα τολμούσε να το αμφισβητήσει. Από εκείνη την αλόγιστη πράξη του Παπανδρέου θα μεταφέρω ένα απόσπασμα της επιστολής που απέστειλε στον Κ. Σημίτη, προκειμένου να του ανακοινώσει ότι τον διαγράφει από το ΠΑΣΟΚ. Το κάνω μόνο και μόνο για να επισημάνω το πόσο μοιάζουν οι εποχές στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης:

«Δημιουργούν ερωτήματα (σ.σ.: οι απόψεις Σημίτη) τη στιγμή που ο λαός στρέφεται προς ένα ανανεωμένο ΠΑΣΟΚ, το οποίο σήμερα αποτελεί και νέα ελπίδα. Ενα ΠΑΣΟΚ αποφασισμένο να νικήσει για να θέσει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα που θα αποκαθιστά τη δικαιοσύνη, την ισότητα, την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά. Μακριά και απέναντι σε όσα συμφέροντα θέλουν να χειραγωγούν την πολιτική ζωή προς ίδιον όφελος και δεν υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον».

Εσείς απλώς κάνετε τις συγκρίσεις μεταξύ του Παπανδρέου, που μπόρεσε, και του Ανδρουλάκη, που «δεν μπορεί»…

Κοινωνία… λωτοφάγων

Από όσα απίθανα προέκυψαν από την πρόσφατη μεγάλη έρευνα της Metron Analysis για λογαριασμό του Mega και του «Βήματος», όπως, ας πούμε, το ότι ένας στους τρεις Ελληνες είναι «πεθαμένος» fan του προέδρου Τραμπ (κρίμα που ο Φαναράς δεν έβαλε και ερώτημα για το πόσοι θαυμάζουν τον… Ιλον Μασκ!), υπήρξε και κάτι που εμένα προσωπικά με άφησε… παγωτό, που λένε και οι πιτσιρικάδες. Ή… ενεό, όπως έλεγαν οι παλιοί δημοσιογράφοι! Οτι το 52% των ερωτηθέντων, δηλαδή παραπάνω από ένας στους δύο Ελληνες, δήλωσε ότι το 2019 επί κυβερνήσεως του προέδρου Αλέξη του απόμαχου, του βετεράνου, είχε καλύτερη διαβίωση, ενώ ένα μόλις 27% απάντησε ότι αντιθέτως επί κυβερνήσεως Κυριάκου είναι καλύτερη η ζωή του. 

Το άκρως εντυπωσιακό εύρημα της δημοσκοπικής έρευνας της Metron Analysis για μένα δείχνει ότι η κοινωνία αυτή ξεχνάει τόσο, μα τόσο εύκολα, που είναι διατεθειμένη ακόμη και να ανακαλέσει στη μνήμη της με θετικό τρόπο πράγματα που είχε απωθήσει, μόνο και μόνο για να εκδηλώσει την απέχθειά της για τη σημερινή κυβέρνηση. Απέχθεια που μπορεί να έχει τις ρίζες της στα Τέμπη, στην ακρίβεια, στις συμπεριφορές υπουργών, ακόμη και στον ίδιο τον Κυριάκο. Είμαστε απίθανοι. Πραγματικά. Αλλη κρίση δεν μπορώ να κάνω…

Αλλά «αυτοί είστε»

Τούτου δοθέντος (του στοιχείου, εννοώ), μη σας παραξενέψει αν σύντομα, στις έρευνες της κοινής γνώμης, αρχίσουν να τίθενται ερωτήματα για το πόσο σοβαρός ή το πόσο ικανός ως πρωθυπουργός ήταν ο Τσίπρας! Ούτε να σας εκπλήξουν τα αποτελέσματα επί ανάλογων ερωτήσεων. Στη χώρα όπου ένας στους τρεις Ελληνες πιστεύει ότι μας «ψεκάζουν» τα αεροπλάνα και κάνουν πάρτι οι πιο ακραίες θεωρίες συνωμοσίας, όλα είναι πιθανά. Ακόμη και να… νοσταλγήσουμε τον θίασο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με τα γνωστά αποτελέσματα – και κυρίως το τρίτο, και χειρότερο από τα δύο προηγούμενα, Μνημόνιο, το οποίο ξεπουλάει επί καθημερινής βάσης σχεδόν όλα τα ασημικά του σπιτιού.

«Αυτοί είστε», που έλεγε κάποτε κι ο Μήτσος ο Κουτσούμπας.

Το ΠΑΣΟΚ όμως γιατί πέφτει; Για την ακρίβεια πέφτει από το καλοκαίρι. ¢ Τον Οκτώβριο 2024 είχε 15,3% πρόθεση ψήφου και 19,8% εκτίμηση. ¢ Τον Δεκέμβριο 2024 έπαιρνε 14,7% σε πρόθεση ψήφου και 18,8% σε εκτίμηση. ¢ Τον Ιανουάριο 2025 είχε 13,7% πρόθεση και 17,4% εκτίμηση. ¢ Τον Φεβρουάριο 2025 είχε 11,3% στην πρόθεση και 14,6% στην εκτίμηση (Metron Analysis). Από τον Οκτώβριο έως τον Φεβρουάριο έχει χάσει 4 μονάδες στην πρόθεση και 5,3 στην εκτίμηση ψήφου. Απώλειες της τάξεως του 25%! Χωρίς δηλαδή να έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο ή αξιομνημόνευτο, το ΠΑΣΟΚ είδε σε λίγους μήνες να εξανεμίζονται σχεδόν όλα τα δημοσκοπικά κέρδη από την επανεκλογή Ανδρουλάκη και την κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ. Τι συμβαίνει; Η μια εξήγηση είναι ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν άφησε λάθος που να μην κάνει» (Α. Λοβέρδος, 19/2). Πάντως έκανε πολλά. Η άλλη λέει ότι το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε απλώς στα κυβικά του, τα οποία στην πραγματικότητα δεν είχε ποτέ αυξήσει. Η τρίτη θέτει το ζήτημα της φυσιογνωμίας και των επιδιώξεων του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τι κόμμα είναι σήμερα το ΠΑΣΟΚ και πού αποβλέπει; Οχι in memoriam της ιστορίας του. Αλλά μέσα στη σημερινή Ελλάδα. Σε αυτό το τελευταίο σαφής απάντηση δεν υπάρχει. Ακόμη και για τα Τέμπη παρασύρθηκαν σε ένα σχέδιο αναταραχής στο οποίο δεν δίνουν καν τον τόνο. Τον δίνουν ο Βελόπουλος κι η Ζωή. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η δουλειά του ΠΑΣΟΚ δεν είναι εύκολη. Στριμώχνεται ανάμεσα σε ένα κυβερνητικό μπλοκ γύρω από τον Μητσοτάκη που μπορεί να δοκιμάζεται από τα γεγονότα αλλά παραμένει ισχυρό. Κι από ένα συνονθύλευμα ετερόκλητων αντιπολιτεύσεων που επιδιώκει καταφανώς την αποσταθεροποίηση αλλά μάλλον χωρίς την ικανότητα να το καταφέρει. Το «σενάριο του 2012» δεν έχει εύκολο ριμέικ. Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν πρέπει να επιλέξει. Οχι τόσο εταίρους ή συμμάχους. Αλλά δρόμο. Θα είναι ο δρόμος της ευθύνης και της σταθερότητας στον οποίο ιστορικά βαδίζει; Ή ο δρόμος του σορολόπ; Και κυρίως να επιλέξει γρήγορα. Διότι όπως τους έλεγε κι ο Σημίτης «οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες».

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 24/02/25

"...Όποιος έχει να εισφέρει αποδεικτικά στοιχεία ότι όλοι οι Δικαστικοί Λειτουργοί του Εφετείου Λάρισας, οι οποίοι αποφάσισαν τον ορισμό εφέτη ως ανακριτή στην υπόθεση των Τεμπών είναι έρμαια εξωδικαστικών εξουσιών, οφείλει άμεσα να τα προσκομίσει στις αρμόδιες θεσμικά αρχές και να τα υποστηρίξει με το βάρος της υπογραφής του. Άλλως, με τη διάδοση εικασιών και θεωριών συνωμοσίας, λοιδωρώντας και σπιλώνοντας ηθικά δικαστικούς λειτουργούς, βάλλει ευθέως κατά των δημοκρατικών θεσμών. Στη Δημοκρατία ουδείς, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα, δικαιούται να «τρομοκρατεί» τους δικαστικούς λειτουργούς, αν οι αποφάσεις ή οι ενέργειές τους δεν τελούν υπό την έγκρισή του..Αυτά προς ενημέρωση όσων είτε από άγνοια είτε από ιδιοτέλεια υποστηρίζουν τα αντίθετα, βάλλοντας κατά της ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών. Οι πολίτες της Χώρας πρέπει να αισθάνονται τη βεβαιότητα ότι η προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των Ελλήνων δικαστών και εισαγγελέων είναι απολύτως εξασφαλισμένη από το ίδιο το Σύνταγμα και τους Νόμους και με εγγυήσεις που δεν απαντώνται σε πολλές έννομες τάξεις ανεπτυγμένων χωρών. Οι ίδιοι παραμένουν πιστά αφιερωμένοι στον όρκο τους, υπαγόμενοι κάθε μέρα σε εξονυχιστικούς θεσμικούς ελέγχους, όποια υπόθεση και αν χειρίζονται, εξαιρετικής σημασίας ή όχι και παρά την κατασυκοφάντηση, τις λοιδορίες, τις ύβρεις και τις απειλές, που υφίστανταιμε αφορμή κάθε φορά δυσάρεστες αποφάσεις που λαμβάνουν. Οι πολίτες αυτής της Χώρας θα αισθάνονταν καλύτερα, αν όλοι οι παράγοντες που ρυθμίζουν την καθημερινότητά τους, σε κάθε επίπεδο και χώρο, έπρατταν ανάλογα».

 

Άρειος Πάγος: Ουδείς δικαιούται να τρομοκρατεί δικαστές -Η ηγεσία 

της Δικαιοσύνης οφείλει να προβαίνει 

στις απαραίτητες ενημερώσεις

Ο Άρειος Πάγος εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία διευκρινίζει τις θεσμικές διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για την ανάθεση της ανάκρισης του δυστυχήματος των Τεμπών σε εφέτη ανακριτή.

Την ανακοίνωση υπογράφει ο εκπρόσωπος Τύπου του ανώτατου δικαστηρίου, αρεοπαγίτης Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων: «Η ηγεσία της Δικαιοσύνης οφείλει, οπωσδήποτε, να προβαίνει στις απαραίτητες ενημερώσεις, για όποιον βεβαίως ενδιαφέρεται να αντιληφθεί την αλήθεια για τις θεσμικές της ενέργειες».

Μάλιστα, στην ανακοίνωση καλείται όποιος έχει να εισφέρει στοιχεία «ότι όλοι οι Δικαστικοί Λειτουργοί του Εφετείου Λάρισας, οι οποίοι αποφάσισαν τον ορισμό εφέτη ως ανακριτή στην υπόθεση των Τεμπών είναι έρμαια εξωδικαστικών εξουσιών, οφείλει άμεσα να τα προσκομίσει στις αρμόδιες θεσμικά αρχές και να τα υποστηρίξει με το βάρος της υπογραφής του».

«Άλλως, με τη διάδοση εικασιών και θεωριών συνωμοσίας, λοιδορώντας και σπιλώνοντας ηθικά δικαστικούς λειτουργούς, βάλλει ευθέως κατά των δημοκρατικών θεσμών. Στη Δημοκρατία ουδείς, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα, δικαιούται να “τρομοκρατεί” τους δικαστικούς λειτουργούς, αν οι αποφάσεις ή οι ενέργειές τους δεν τελούν υπό την έγκρισή του», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο εκπρόσωπος Τύπου του Αρείου Πάγου για τα Τέμπη.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι «οι προαγωγές, τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις όλων των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, από τον βαθμό του παρέδρου έως και του αρεοπαγίτη και του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου αποφασίζονται, με βάση τα κριτήρια που ορίζει ο νόμος, αποκλειστικά και μόνον, από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο».

Τέλος, αναφέρει ότι «σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, η ηγεσία του Αρείου Πάγου (Πρόεδρος) δεν δικαιούται να επεμβαίνει στη δικαιοδοτική κρίση των δικαστών ή να υποδεικνύει δικαστικές ενέργειες».

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Αρείου Πάγου

«Η Δικαιοσύνη ομιλεί με τις αποφάσεις της και τις δικαστικές της ενέργειες. Όποτε, όμως, θεσμικοί φορείς, πολιτικά ή μη πρόσωπα, μέσω δηλώσεων, δημοσιευμάτων στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο και με αναρτήσεις στο διαδίκτυο, είτε τις διαστρεβλώνουν και τις κακοποιούν είτε τις εργαλειοποιούν, με δυνητικό, πλην άμεσο κίνδυνο, τον αποπροσανατολισμό των πολιτών, οι οποίοι δεν γνωρίζουν και ούτε οφείλουν να τις γνωρίζουν, η ηγεσία της Δικαιοσύνης οφείλει, οπωσδήποτε, να προβαίνει στις απαραίτητες ενημερώσεις, για όποιον βεβαίως ενδιαφέρεται να αντιληφθεί την αλήθεια για τις θεσμικές της ενέργειες. Γι’ αυτό και παραθέτουμε τα ακόλουθα:

Ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας στο άρθρο 28 προβλέπει:

• Η ολομέλεια του εφετείου σε συμβούλιο συγκαλείται ύστερα από αίτηση του εισαγγελέα εφετών (ή αν ζητηθεί εγγράφως από το ένα τρίτο των μελών της {όπως ορίζει σήμερα το άρθρο 15 παρ.2α του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών μετά την τροποποίηση του με το ν.4938/2022 και με ταυτόσημη διατύπωση προβλεπόταν στο άρθρο 14 παρ.2ατου ιδίου Κώδικα όπως ίσχυε με τον ν. 1756/1988).

• Έχει το δικαίωμα (η ολομέλεια) να παραγγείλει στον εισαγγελέα εφετών να κινήσει την ποινική δίωξη για εγκλήματα εξαιρετικής σημασίας.

• Αν η ποινική δίωξη έχει ήδη ασκηθεί από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών, η ολομέλεια έχει το δικαίωμα να διατάξει να υποβληθούν τα έγγραφα στον εισαγγελέα εφετών.

• Σε κάθε περίπτωση, κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας, παρίσταται και ο εισαγγελέας εφετών.

• Η ολομέλεια ορίζει έναν από τους εφέτες με τον αναπληρωτή του, που εκπληρώνουν καθήκοντα ανακριτή στην υπόθεση.

• Ο εισαγγελέας εφετών έχει όλα τα δικαιώματα και τα καθήκοντα του εισαγγελέα πλημμελειοδικών.

• Το συμβούλιο εφετών έχει τα δικαιώματα και τα καθήκοντα του συμβουλίου πλημμελειοδικών. Είναι απολύτως σαφές, συνεπώς, ότι, με διαδικασία πλήρους διαφάνειας (εισήγηση- διάσκεψη -αιτιολογημένη απόφαση- δημοσίευση), το ισχυρότερο όργανο μιας εφετειακής περιφέρειας, η ολομέλεια του εφετείου, αποφασίζει κυρίαρχα την ανάθεση της διεξαγωγής της κυρίας ανάκρισης σε εφέτη-ανακριτή για εξαιρετικής σημασίας εγκλήματα, μόνον αν το κρίνει σκόπιμο και εφόσον το αίτημα έχει υποβληθεί με παραδεκτό τρόπο, κατά τα ανωτέρω.

Η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει, μέχρι σήμερα, εύστοχα και αιτιολογημένα, αξιοποιήσει τη διάταξη αυτή, κρίνοντας ότι έπρεπε να ερευνηθούν από ανώτερους σε εμπειρία και νομομάθεια δικαστές εγκλήματα, επειδή ήταν εξαιρετικής σημασίας (όπως συνέβη σε πλήθος υποθέσεων διαφθοράς, ελληνικής και διεθνούς τρομοκρατίας, στην υπόθεση της «Χρυσής Αυγής», της «SIEMENS», του «Βατοπεδίου» κ.λ.π).

Συνεπώς, όσοι υποστηρίζουν ότι η εφαρμογή του άρθρου 28 του ΚΠΔ στην υπόθεση των Τεμπών είναι αποτέλεσμα σκοτεινών διεργασιών, θα πρέπει να αναλογιστούν αν μπορεί αυτό να συμβεί ταυτόχρονα, από την Πρόεδρο Εφετών, η οποία συγκάλεσε την Ολομέλεια του Εφετείου Λάρισας, μία (1) ακόμα Πρόεδρο Εφετών, ένα (1) Εισαγγελέα Εφετών και δεκαεπτά (17) Εφέτες, που συγκρότησαν την Ολομέλεια του Εφετείου, που ομόφωνα αποφάσισαν (Ολομέλεια Εφετείου Λάρισας 4/10-3-2023) την ανάθεση της υπόθεσης σε εφέτη ανακριτή, ο οποίος, ως ο φυσικός, πλέον, δικαστής, όφειλε να διενεργήσει τα ανατεθέντα σ’ αυτόν δικαστικά καθήκοντα. Ο τελευταίος, εξάλλου, συνεπικουρείται, έκτοτε, από έξι (6) Αντιεισαγγελείς Εφετών Λάρισας, οι οποίοι, ενεργώντας, αυστηρά, στα πλαίσια που ορίζει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, υποστηρίζουν τις ανάγκες της ανακριτικής διαδικασίας.

Όποιος έχει να εισφέρει αποδεικτικά στοιχεία ότι όλοι οι Δικαστικοί Λειτουργοί του Εφετείου Λάρισας, οι οποίοι αποφάσισαν τον ορισμό εφέτη ως ανακριτή στην υπόθεση των Τεμπών είναι έρμαια εξωδικαστικών εξουσιών, οφείλει άμεσα να τα προσκομίσει στις αρμόδιες θεσμικά αρχές και να τα υποστηρίξει με το βάρος της υπογραφής του.

Άλλως, με τη διάδοση εικασιών και θεωριών συνωμοσίας, λοιδωρώντας και σπιλώνοντας ηθικά δικαστικούς λειτουργούς, βάλλει ευθέως κατά των δημοκρατικών θεσμών. Στη Δημοκρατία ουδείς, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα, δικαιούται να «τρομοκρατεί» τους δικαστικούς λειτουργούς, αν οι αποφάσεις ή οι ενέργειές τους δεν τελούν υπό την έγκρισή του.

Πρέπει, ακόμα, να ενημερώσουμε ότι οι προαγωγές, τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις όλων των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, από το βαθμό του παρέδρου έως και του αρεοπαγίτη και του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου αποφασίζονται, με βάση τα κριτήρια, που ορίζει ο νόμος, αποκλειστικά και μόνον, από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, ενδεκαμελές και δεκαπενταμελές (για το βαθμό του προέδρου εφετών-εισαγγελέα εφετών και του αρεοπαγίτη-αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου), αποτελούμενο αμιγώς από δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς του Αρείου Πάγου, που ορίζονται, κατόπιν κληρώσεως μεταξύ των εχόντων διετή τουλάχιστον υπηρεσία τον Άρειο Πάγο και συνεδριάζει με την παρουσία παρατηρητών δικαστών και εισαγγελέων από τους άλλους βαθμούς (βλ. άρθρα 90 Συντάγματος, 59-63 Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών).

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, η ηγεσία του Αρείου Πάγου (Πρόεδρος) δεν δικαιούται να επεμβαίνει στη δικαιοδοτική κρίση των δικαστών ή να υποδεικνύει δικαστικές ενέργειες.

Αυτά προς ενημέρωση όσων είτε από άγνοια είτε από ιδιοτέλεια υποστηρίζουν τα αντίθετα, βάλλοντας κατά της ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών.

Οι πολίτες της Χώρας πρέπει να αισθάνονται τη βεβαιότητα ότι η προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των Ελλήνων δικαστών και εισαγγελέων είναι απολύτως εξασφαλισμένη από το ίδιο το Σύνταγμα και τους Νόμους και με εγγυήσεις που δεν απαντώνται σε πολλές έννομες τάξεις ανεπτυγμένων χωρών. Οι ίδιοι παραμένουν πιστά αφιερωμένοι στον όρκο τους, υπαγόμενοι κάθε μέρα σε εξονυχιστικούς θεσμικούς ελέγχους, όποια υπόθεση και αν χειρίζονται, εξαιρετικής σημασίας ή όχι και παρά την κατασυκοφάντηση, τις λοιδορίες, τις ύβρεις και τις απειλές, που υφίστανταιμε αφορμή κάθε φορά δυσάρεστες αποφάσεις που λαμβάνουν.

Οι πολίτες αυτής της Χώρας θα αισθάνονταν καλύτερα, αν όλοι οι παράγοντες που ρυθμίζουν την καθημερινότητά τους, σε κάθε επίπεδο και χώρο, έπρατταν ανάλογα».

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του Αρείου Πάγου
Παναγιώτης Λυμπερόπουλος
Αρεοπαγίτης