οι κηπουροι τησ αυγησ

Σάββατο 13 Ιουλίου 2024

ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ, ΑΠΟ "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΚΑΣΤΑΛΙΑ"......

Aπό "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ" 
(Φύλλο 13-14/07/24)


 





Αξιο προς μελέτη

Το βιβλίο που έχω να εισηγηθώ για σήμερα δεν είναι ακριβώς αυτό που λέμε «βιβλίο παραλίας». Φέρει τον τίτλο «Η τραγωδία του κρατικού καπιταλισμού στον 20ό αιώνα» αλλά διαβάζεται, και θεωρώ θα διαβαστεί στο καλοκαίρι που διανύουμε, από παθιασμένους με την πολιτική και από περίεργους να εντρυφήσουν στις ανακατατάξεις που υφίσταται αυτός ο χώρος στον σύγχρονο κόσμο.

Πρόκειται για ένα ακόμη πόνημα ενός πρώην συναδέλφου μου στα «ΝΕΑ», του κυρίου Θάνου Παπαδόπουλου, ο οποίος στα χρόνια που εργάστηκε μαζί μας υπήρξε ένας από τους καλύτερους αρθρογράφους που είχαμε ποτέ. Με θητεία στο ΚΚΕ και αργότερα στην ανανεωτική Αριστερά, με εξορίες και διώξεις στην πλάτη του κατά τη δικτατορία, διαβασμένος πολύ και με βαθιά, εκ των ένδον, γνώση της Αριστεράς, ο Θάνος Παπαδόπουλος επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε βασανιστικά, όπως τα χαρακτηρίζει, ερωτήματα, τα οποία αναστάτωσαν τον κόσμο για έναν ολόκληρο αιώνα. Οπως ας πούμε «γιατί η Οκτωβριανή Επανάσταση που φιλοδόξησε να αλλάξει τον κόσμο εκφυλίστηκε και κατέρρευσε σε λιγότερο από 75 χρόνια;». Ή «γιατί η αποσύνδεση του σοσιαλισμού από τη δημοκρατία κατέληξε σε τραγωδία με εκατομμύρια θύματα;».

Απολαυστικό γράψιμο και ανατρεπτικές ιδέες και θεωρίες κάνουν το βιβλίο του Θάνου Παπαδόπουλου, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κασταλία, συναρπαστικό και οπωσδήποτε άξιο προς μελέτη και προβληματισμό…

Εκδοτικός Οίκος «ΚΑΣΤΑΛΙΑ»

Σταδίου 33-Αθήνα-ΤΚ 105 59

Τηλ: (210) 3215280-3247945

Φαξ: (210) 3215281-3315176

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2024

ΕΓΡΑΨΕ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ Γ. ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΣΟΥΓΙΑ" ΤΟΥ Π.ΘΑΝΟΥ (ISBN 978-618-5279-16-5)







Από τις Εκδόσεις "ΚΑΣΤΑΛΙΑ" κυκλοφορούν επίσης, με την γραφή του ίδιου συγγραφέα:

1. Το δοκίμιο "Η Τραγωδία του Κρατικού Καπιταλισμού στον 20ο αιώνα" (ISBN 978-618-5279-19-6)

2.H ποιητική συλλογή "ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ & ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ" (ΙSBN 978-618-5279-20-2

Eκδόσεις "ΚΑΣΤΑΛΙΑ"
Σταδίου 33-Αθήνα-ΤΚ 105 59
Τηλ: 210/3215280-3247945
Ε-Mail: info@kastaliaeditions.gr



Δευτέρα 8 Ιουλίου 2024

Το θάρρος και η ετοιμότητα αναγνώρισης της αλήθειας των πραγμάτων, η εντιμότητα τελικώς, θα αποτελεί πάντοτε κορυφαίο ζητούμενο για όσους ασχολούνται με τα κοινά και θέλουν πράγματι να έχουν έγκυρο και έγκαιρο λόγο επ’ αυτών. Αντιθέτως, σε διαφορετική περίπτωση, θα (αυτό)εκτίθενται και ο δημόσιος λόγος τους θα είναι αφερέγγυος στα πρόσωπα όσων επιθυμούν να εμφανίζονται ως θετικώς ενδιαφερόμενοι, προστάτες τους αυτόκλητοι τις περισσότερες φορές....


AΠΑΝΤΗΣΗ ΚΟΦΤΗ ΚΑΙ 
ΚΑΦΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗ Φ/Γ "ΨΑΡΑ"....

Στη ραστώνη της Κυριακής, η είδηση που προήλθε από την Φ/Γ «ΨΑΡΑ» εις ό,τι αφορά την εκτέλεση της αποστολής της στην ναυτική επιχείρηση «Aspides» της ΕΕ στην Ερυθρά Θάλασσα, μπορεί να μάς γεμίσει με ικανοποίηση-για πολλοστή φορά-για τον ισχυρό επαγγελματισμό και τη μοναδική αίσθηση ευθύνης που διακατέχει τα πληρώματα των πλοίων του Στόλου.

Τα οποία πλοία, τα πληρώματά τους για την ακρίβεια, εις πείσμα των περί του αντιθέτου που επιμένουν να διακινούν κινδυνολογούντες μόνιμοι αντιρρησίες και ημιμαθείς ή εκ προθέσεως ανακριβολογούντες συνδικαλιστές από «πρόθυμα» sites, παρέχουν, με τον τρόπο και την πληρότητα των υπηρεσιών τους, τη βέλτιστη απάντηση σε μία εξόχως μεθοδευμένη προσπάθεια παραπληροφόρησης ή/και αποπληροφόρησης επί όσων ισχύουν πράγματι. Απάντηση κοφτή και καφτερή…

Και έτσι ήλθε την Κυριακή, λίγο μετά την επίσκεψη του Σαββάτου του ΥΕΘΑ Ν. Δένδια και του ΄Υπατου Εκπροσώπου της ΕΕ επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής και Άμυνας Ζοσέπ Μπορέλ, η επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας-γιά δεύτερη φορά, μετά την Φ/Γ «ΥΔΡΑ»- στην επιτυχή αντιμετώπιση της απειλής των drones που στέλνουν οι Χούθι από την Υεμένη.

Διαβάζω σχετικώς από την “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”, όπως μεταφέρει ο άριστα πληροφορημένος Σταύρος Ιωαννίδης, ότι το πρώτο, μάλιστα, drone με στόχο την Ελληνική Φ/Γ καταρρίφθηκε από το αντί-drone προτού εισέλθει στην εμβέλεια του πυροβόλου της φρεγάτας. Αρμόδιες πηγές αναφέρουν στην «Κ» ότι το σύστημα αρχικά εγκλώβισε το εχθρικό drone και στη συνέχεια προκάλεσε παρεμβολές σε δύο επίπεδα. Αρχικά «κλείδωσε» τα χειριστήρια του καθιστώντας το ανίκανο να υπακούσει σε εντολές από τον σταθμό εδάφους, μια δυνατότητα ιδιαίτερα χρήσιμη σε περιπτώσεις απειλής από οπλισμένα drone καθώς δεν θα μπορούν να κάνουν χρήση των όπλων τους, και στη συνέχεια διέκοψε την επικοινωνία του χειριστή με το drone «κλείνοντας» το GPS του. Λίγα δευτερόλεπτα μετά το drone κατέληξε στη θάλασσα.

Στο ίδιο σημείωμα αναφέρεται ακόμη από την “Κ”, ότι, όπως και στην περίπτωση της Φ/Γ«ΥΔΡΑ» που είχε αναπτυχθεί στο πρώτο σκέλος της επιχείρησης, τα drone που εξαπέλυσαν οι Χούθι της Υεμένης αντιμετωπίστηκαν με συστήματα παρεμβολών και με το πυροβόλο των πλοίων και όχι με πανάκριβους πυραύλους επιφανείας – αέρος ESSM όπου το κόστος κάθε βλήματος είναι υπερπολλαπλάσιο της αξίας των μη επανδρωμένων αεροχημάτων. Εξόχως ενδιαφέρον και επικροτητέο και αυτό….

Τί σημαίνει αυτό λοιπόν: Στα πολεμικά μας πλοία κάνουν ό,τι πρέπει, όπου και όταν πρέπει, παρουσία μάλιστα και του Ολλανδού Ναυάρχου, τακτικού επιχειρησιακού διοικηκητή εν πλώ στην επιχείρηση Aspides. Kαι προφανώς εκείνος μπορεί να κρίνει άριστα, λόγω της αυτοπρόσωπης παρουσίας του, την ακρίβεια των πραγμάτων κι ας αμφιβάλλει(…) γνωστό site ειδικευόμενο επί θεμάτων αμύνης, με ιδιαίτερες ευαισθησίες που προέρχονται ή αφορούν τη Ρωσσία του Πούτιν.

Στα προηγούμενα, θα πρέπει να προστεθεί και η…αφωνία όσων κινούνται σε ίδιες ή αντίστοιχες συχνότητες «ενημέρωσης», για την τελευταία ΚΥΑ που ήλθε να επαναφέρει επιτέλους πραγματικό επίδομα στόλου για τα πληρώματα πολεμικών πλοίων, η οποία «μεταφράζεται» σε αύξηση αποδοχών σχεδόν 30% επί των καθαρών μηνιαίων αποδοχών που υπηρετούν σε αυτά. Έξι μήνες το πάλευε αυτό και το κέρδισε τελικώς η ηγεσία του ΠΝ, από την αρχή του τρέχοντος έτους.

Κι επειδή δεν μπορούν να βρούν να πουν κάτι αρνητικό εναντίον της ίδιας της σχετικής ΚΥΑ, ασχολούνται οι ίδιοι κύκλοι με «μειώσεις» στην ημερήσια αποζημίωση των οδοιπορικών των αποστολών, οι οποίες δεν αφορούν παρά μέρος των αποστολών, με στόχο την κατάργηση παροχών του προηγούμενου επιδόματος στόλου-εκτρώματος, σε πραγματικώς δικαιούμενους και μη, αλλά αφήνοντας τελικώς με καθαρό κέρδος τους πάντες με το νέο Επίδομα Στόλου που «τρέχει» από τον προηγούμενο μήνα.

Τ
ο θάρρος και η ετοιμότητα αναγνώρισης της αλήθειας των πραγμάτων, η εντιμότητα τελικώς, θα αποτελεί πάντοτε κορυφαίο ζητούμενο για όσους ασχολούνται με τα κοινά και θέλουν πράγματι να έχουν έγκυρο και έγκαιρο λόγο επ’ αυτών. Αντιθέτως, σε διαφορετική περίπτωση, θα (αυτό)εκτίθενται και ο δημόσιος λόγος τους θα είναι αφερέγγυος στα πρόσωπα όσων επιθυμούν να εμφανίζονται ως θετικώς ενδιαφερόμενοι, προστάτες τους αυτόκλητοι τις περισσότερες φορές.

Οι μόνιμοι αντιρρησίες και οι ημιμαθείς συνδικαλιστές στους οποίους γίνεται αναφορά στην αρχή αυτού του σημειώματος αποτελούν χαρακτηριστική περίπτωση….Κρίμα που δεν αντιλαμβάνονται και τη δική τους (αυτό)ακύρωση με τέτοια καμώματα. Από τα οποία, όμως, προβάλλει εξόχως ενισχυμένη η ακρίβεια των πραγμάτων, η ίδια η αλήθεια!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Κυριακή 7 Ιουλίου 2024

Αρμόδιες πηγές αναφέρουν στην «Κ» ότι το σύστημα αρχικά εγκλώβισε το εχθρικό drone και στη συνέχεια προκάλεσε παρεμβολές σε δύο επίπεδα. Αρχικά «κλείδωσε» τα χειριστήρια του καθιστώντας το ανίκανο να υπακούσει σε εντολές από τον σταθμό εδάφους, μια δυνατότητα ιδιαίτερα χρήσιμη σε περιπτώσεις απειλής από οπλισμένα drone καθώς δεν θα μπορούν να κάνουν χρήση των όπλων τους, και στη συνέχεια διέκοψε την επικοινωνία του χειριστή με το drone «κλείνοντας» το GPS του. Λίγα δευτερόλεπτα μετά το drone κατέληξε στη θάλασσα....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" 
















Φρεγάτα «Ψαρά»: Πώς λειτούργησε 
το αντί-drone σύστημα της ΕΑΒ

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

Λίγες ώρες μετά τον απόπλου της από το λιμάνι του Τζιμπουτί, η φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού ενεπλάκη με τέσσερα μη επανδρωμένα αεροχήματα των Χούθι, καταρρίπτοντας τα δύο

Τα πρώτα της Kill Marks έγραψε η φρεγάτα «Ψαρά» που συμμετέχει στην ευρωπαϊκή επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα. Λίγες ώρες μετά τον απόπλου της από το λιμάνι του Τζιμπουτί κι ενώ συνόδευε εμπορικό πλοίο κυπριακών συμφερόντων, η φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού ενεπλάκη με τέσσερα μη επανδρωμένα αεροχήματα των Χούθι, καταρρίπτοντας τα δύο. Πρωταγωνιστικό ρόλο, σύμφωνα με πληροφορίες, φαίνεται πως είχε το αντί-drone σύστημα της ΕΑΒ που εγκαταστάθηκε πρόσφατα στο πλοίο.
Κένταυρος

Το αντί-drone της φρεγάτας «Ψαρά» αποτελεί μια βελτιωμένη έκδοση του συστήματος «Κένταυρος» που αναπτύσσει η ΕΑΒ. Όπως είχε αποκαλύψει η «Κ», διαθέτει μεγαλύτερη ισχύ και εμβέλεια από το σύστημα που είχε εγκατασταθεί στη φρεγάτα «Υδρα». Λόγω χρονικών περιορισμών, το σύστημα δεν τοποθετήθηκε στο «Υδρα», ωστόσο, η ηγεσία έκρινε ότι το δεύτερο πλοίο που θα αναπτυχθεί στην Ερυθρά Θάλασσα θα πρέπει να διαθέτει ένα πιο αποτελεσματικό σύστημα αντί-drone.

Αφού ολοκλήρωσε τις εν όρμω και εν πλω δοκιμές με τη φρεγάτα «Ψαρά», το σύστημα της ΕΑΒ χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία και στο πεδίο των επιχειρήσεων, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να αυξήσει σημαντικά τις δυνατότητες των πολεμικών πλοίων στην αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροχημάτων. Όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, το σύστημα λειτούργησε σε δύο επίπεδα, καθώς όχι μόνο εντόπισε τα εχθρικά drone από πολύ μεγάλη απόσταση αλλά κατάρριψε τουλάχιστον ένα από αυτά.

Το χρονικό

Το απόγευμα του Σαββάτου, το «Ψαρά» αναπτύχθηκε στον Κόλπο του Άντεν, στον τομέα ευθύνης που έχει αναλάβει το Πολεμικό Ναυτικό. Είχε προηγηθεί, το πρωί της ίδιας ημέρας, η επίσκεψη του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια και του Ύπατου Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Ζοζέπ Μπορέλ.

Λίγο μετά τις τρεις το πρωί, κι ενώ η ελληνική φρεγάτα παρείχε συνοδεία στο εμπορικό πλοίο στο νότιο τμήμα του Κόλπου με κατεύθυνση τα στενά της Ερυθράς Θάλασσας, το πλοίο εντοπίζει τέσσερις εναέριους στόχους να κινούνται προς το μέρος του. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», τα τέσσερα drone των Χούθι, εντόπισε το αντί-drone σύστημα της ΕΑΒ πολύ πριν αυτά γίνουν ορατά στο ραντάρ αέρος της φρεγάτας. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι τα drone αποκαλύφθηκαν σε απόσταση μεγαλύτερη των 15 ναυτικών μιλίων.


Η φρεγάτα «Ψαρά» απέτρεψε επίθεση 4 drones εναντίον εμπορικού πλοίου

Το πρώτο, μάλιστα, καταρρίφθηκε από το αντί-drone προτού εισέλθει στην εμβέλεια του πυροβόλου της φρεγάτας. Αρμόδιες πηγές αναφέρουν στην «Κ» ότι το σύστημα αρχικά εγκλώβισε το εχθρικό drone και στη συνέχεια προκάλεσε παρεμβολές σε δύο επίπεδα. Αρχικά «κλείδωσε» τα χειριστήρια του καθιστώντας το ανίκανο να υπακούσει σε εντολές από τον σταθμό εδάφους, μια δυνατότητα ιδιαίτερα χρήσιμη σε περιπτώσεις απειλής από οπλισμένα drone καθώς δεν θα μπορούν να κάνουν χρήση των όπλων τους, και στη συνέχεια διέκοψε την επικοινωνία του χειριστή με το drone «κλείνοντας» το GPS του. Λίγα δευτερόλεπτα μετά το drone κατέληξε στη θάλασσα.

Ένα από τα εχθρικά drone χτυπήθηκε με βλήμα διασποράς από το πρωραίο πυροβόλο των 5 ιντσών της φρεγάτας «Ψαρά» με αποτέλεσμα να καταρριφθεί, ενώ, τα υπόλοιπα δύο εγκλωβίστηκαν από το αντί-drone αλλά πρόλαβαν να αλλάξουν πορεία και να απομακρυνθούν.

Επιτυχημένη εμπλοκή

Η πρώτη εμπλοκή της φρεγάτας «Ψαρά» στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή επιχείρηση ASPIDES κρίνεται απολύτως επιτυχημένη από την ηγεσία, καθώς, όχι μόνο εξουδετερώθηκαν οι απειλές αλλά αυτό κατέστη δυνατό με ορθή χρήση πυρομαχικών. Όπως και στην περίπτωση της φρεγάτας «Υδρα» που είχε αναπτυχθεί στο πρώτο σκέλος της επιχείρησης, τα drone που εξαπέλυσαν οι Χούθι της Υεμένης αντιμετωπίστηκαν με συστήματα παρεμβολών και με το πυροβόλο των πλοίων και όχι με πανάκριβους πυραύλους επιφανείας – αέρος ESSM όπου το κόστος κάθε βλήματος είναι υπερπολλαπλάσιο της αξίας των μη επανδρωμένων αεροχημάτων.

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2024

Ο Μακαριώτατος κ.κ. Γεώργιος ποινικοποιεί ουσιαστικώς μία κοσμική διαδικασία γιά την εκλογή του επικεφαλής της Κυπριακής Εκκλησίας, σε σχέση με τις προηγηθείσες της εκλογής του συμμαχίες γιά την απαραίτητη πλειοψηφία την οποία και απέσπασε, σιωπώντας τότε, αλλά κινούμενος δικαστικώς σήμερα, εναντίον του εκλεκτού δημοσιογράφου στην Κύπρο, Αριστείδη Βικέτου....

 


ΟΤΑΝ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΠΙΛΕΓΕΙ 
ΤΗΝ ΟΔΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΑΝΤΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ
ΓΙΑ ΤΑ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΤΟ 2022

Παράξενες, βεβαίως δε εξόχως δύσπεπτες και εξ ορισμού θλιβερές καταστάσεις, τελούν εν εξελίξει στην Κύπρο, όπου η ίδια η ελευθεροτυπία ευρίσκεται εν αμύνη και μάλιστα με βάλλοντα τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ.κ. Γεώργιο. Με βαλλόμενο, προσωπικώς από τον επικεφαλής της Κυπριακής Εκκλησίας, έναν εκ των πλέον εγκρίτων δημοσιογράφων στη Μεγαλόνησο, τον Αριστείδη Βικέτο, θητεύσαντα στην Κυπριακή δημοσιογραφία με εξαιρετικό αποτύπωμα για σαράντα χρόνια.

Φαίνεται, ότι ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, με τη βεβαιότητα της εκλογής του εις το ύπατο αξίωμα της Κυπριακής Εκκλησίας από το 2022 εις τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, βεβαίως και της εξ αυτής ισχύος, θέλει να εννοεί τη διαδικασία μιάς τέτοιας εκλογής, φύσει κοσμικής, ως περίπου μεταφυσική, ενδεχομένως ακόμη και ως βυζαντινό άβατο. Πράγμα που φαίνεται ότι είναι και στις-άδηλες έστω…-προθέσεις του να το επιβάλει, εάν συντρέξουν τέτοιες προϋποθέσεις….

Ακριβώς δε εκ του γεγονότος ότι η εκλογή Αρχιεπισκόπου από την Ιερά Σύνοδο της Κυπριακής Εκκλησίας δεν αποτελεί κλειστή διαδικασία, αλλά ανοικτή-καταστατική λειτουργία, η οποία απαιτεί συγκλίσεις και τελικώς αριθμητικούς συσχετισμούς που οδηγούν στην εκλογή του επικεφαλής της, όλα τα σχετικά εμπίπτουν στην σφαίρα της διαφάνειας των πραγμάτων: Εις ό,τι αφορά, λοιπόν, το Μακαριώτατο όλοι γνωρίζουν, πώς, με ποιές συμπλεύσεις, εξελέγη…

Αλλά τώρα ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου «ενοχλείται» όταν τέτοια ουσιώδη δεν παραπέμπονται στη λήθη, όπως ενδεχομένως θα ήθελε, ο ίδιος μάλιστα ο οποίος ουδόλως ενοχλείτο, όταν η σχετική ειδησεογραφία περί των θετικών συσχετισμών υπέρ του προσώπου του εις την Ιερά Σύνοδο ετύγχανε ευρύτατης προβολής από τα ΜΜΕ στην Κύπρο, προ της εκλογής του όμως. Διότι τότε οι προτεραιότητες ήσαν άλλες, από την επιτυχή εξασφάλιση του αρχιεπισκοπικού θρόνου που ακολούθησε…

Είναι τύποις νόμιμο αυτό το οποίο επιχειρεί ο κ.κ. Γεώργιος; Ενδεχομένως και ναι, εάν και θα έχει ενδιαφέρει να γίνει γνωστό εάν, με την ενέργειά του να στραφεί νομικώς εναντίον του δημοσιογράφου Αριστείδη Βικέτου, συμβουλεύθηκε-έστω-την Ιερά Σύνοδο της Κυπριακής Εκκλησίας ή-αντιθέτως-το έπραξε αυτοβούλως, πράγμα το οποίο τον εκθέτει έτι περαιτέρω…

Είναι ηθικό, ακόμη, αυτό που επιχειρεί ο Μακαριώτατος, συνεκτιμώντας και το τίμημα της αγωγής, ύψους έως 100.000 ευρώ που διεκδικεί από τον εναγόμενο δημοσιογράφο, πλέον των δικαστικών εξόδων; Πώς, με ποιά βαρύτητα και συνακόλουθα κριτήρια απετίμησε σε αυτό το ύψος την εις βάρος του «βλάβη»; Και επιπλέον, όλη αυτή η συνεπαγόμενη επιβάρυνση θα καλυφθεί από την Κυπριακή Εκκλησία της οποίας προΐσταται, τελικώς από το ποίμνιο αυτής;

Βασανιστικά, πράγματι, τα προηγούμενα ερωτήματα εις ό,τι αφορά το Μακαριώτατο. Αλλά και μάλλον ήσσονος σημασίας εις την κρίση του, εις την οποία επεβάρυνε να ανοίξει κατόπιν εορτής μέτωπο με τα ΜΜΕ της Κύπρου και δη με δημοσιογράφο του οποίου οι σχέσεις με την Εκκλησία είναι ισχυρές και ευρέως εκτιμώμενες, βασιζόμενες σε θέσεις αρχών, ακεραιότητας προθέσεων και διακριτών θέσεων, διόλου αλληλοεξαρτώμενων ή σκοπιμοτήτων.

Με τη γεωγραφική απόσταση που μάς χωρίζει από την Κύπρο, συνεπώς με περίσσευμα ανεξάρτητης κρίσης και διόλου τοπικιστικών συμψηφισμών κ.ο.κ., αυτό που έχω να πω εις το Μακαριώτατο είναι: Δεν θα σάς βγει σε καλό η πολεμική που ανοίξατε με την Κυπριακή δημοσιογραφία, εις το πρόσωπο του Αριστείδη Βικέτου. Και θα πρέπει, έγκυρα και υπεύθυνα, να απεμπλακείτε από την άγονη διαδικασία που ανοίξατε… Άλλωστε η καταλλαγή και το φιλεύσπλαχνον αποτελούν στοιχειώδη πρόνοια των εκκλησιαστικών πραγμάτων, των οποίων αποτελείτε κορυφαίο θεσμικό θεματοφύλακα…

Ως προς τα τελευταία, διαβάζω ότι ο Αρχιεπίσκοπος εκαλείτο μέχρι την περασμένη Δευτέρα, 01/07/2024, να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει επίσημα τα περί έγγραφης συμφωνίας μεταξύ του ιδίου, ως Μητροπολίτη Πάφου και του Μητροπολίτη Ταμασού Ησαία, πριν τις Αρχιεπισκοπικές εκλογές κατά το έτος 2022. Αυτά δηλαδή γιά τα οποία ο Μακαριώτατος εμφανίζεται σήμερα εγκαλών….

Εξ άλλου, σε δήλωσή του ο δικηγόρος Λάρνακας Πάρις Λοΐζου δηλώνει κατηγορηματικά ότι η ενέργεια του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου να καταχωρίσει αγωγή δυσφήμησης κατά του δημοσιογράφου Αριστείδη Βικέτου “αποδεικνύει απόλυτη έλλειψη σεβασμού έναντι της Ελευθερίας του Λόγου και της έκφρασης ως ορίζει μεταξύ άλλων το Άρθρο 19 του Συντάγματος και το Άρθρο 10 της ΕΣΔΑ”.

Παρατίθεται, εν συνεχεία, το πλήρες κείμενο της σχετικής δήλωσης:

“Το Δικηγορικό μας γραφείο έλαβε χθες 27/06/2024 εντολή όπως εμφανιστεί και εκπροσωπήσει τον κ. Αριστείδη Βικέτο σε υπόθεση δυσφήμησης που καταχώρησε εναντίον του μετά την επίσκεψη του στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha Κύπρου στις 13/05/2024 ο Αρχιεπόσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ.κ. Γεώργιος.

Εκείνο που θέλω να δηλώσω κατηγορηματικά είναι ότι η ενέργεια αυτή του Αρχιεπισκόπου μου έχει προκαλέσει αλγεινή εντύπωση, γιατί αποδεικνύει απόλυτη έλλειψη σεβασμού έναντι της Ελευθερίας του Λόγου και της έκφρασης ως ορίζει μεταξύ άλλων το Άρθρο 19 του Συντάγματος και το Άρθρο 10 της ΕΣΔΑ .

Η ενέργεια αυτή του Αρχιεπισκόπου αποτελεί μεγάλο πλήγμα έναντι όλου του Δημοσιογραφικού κόσμου της Κύπρου, διότι δεν πρέπει να λησμονούμε τις δυσκολίες που πέρασαν οι δημοσιογράφοι στην χώρα μας μέχρι να φτάσουν σε ένα Δημοκρατικό επίπεδο ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης μόλις λίγο μετά από την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960.

Ας μού επιτραπεί να αναφέρω ότι είναι η πρώτη φορά , που ασκήθηκε εναντίον του εντολέα μας αγωγή για δυσφήμιση στα 40 και πλέον χρόνια του στον χώρο της μάχιμης δημοσιογραφίας και μάλιστα από τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας Κύπρου, πράγμα το οποίο ουδέποτε έπραξε ο προκάτοχός του , κύριος Χρυσόστομος Β’, εναντίον λειτουργών του Τύπου και των Μέσων Γενικής Ενημερώσεως.

Είμαι βέβαιος ότι οι δικηγόροι του Αρχιεπισκόπου θα τον έχουν ενημερώσει ότι, όταν κάποιος καταχωρεί μια αβάσιμη αγωγή εις βάρος ενός που έχει δίκαιο, θα αντιμετωπίσει τη Δικαιοσύνη αργά ή γρήγορα.

Καλώ τον Αρχιεπίσκοπο μέχρι την Δευτέρα 1/07/2024 να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει επίσημα τα περί έγγραφης συμφωνίας μεταξύ του ιδίου και του Μητροπολίτη Ταμασού Ησαία που έλαβαν χώρα πριν τις Αρχιεπισκοπικές εκλογές κατά το έτος 2022”


Γιά το ίδιο θέμα, η Ένωση Συντακτών Κύπρου, αναφέρει σε ανακοίνωσή της:

SLAPP η αγωγή Αρχιεπισκόπου κατά Βικέτου

"Δυσάρεστη έκπληξη αποτέλεσε για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συντακτών Κύπρου η αγωγή περί δυσφήμισης την οποία καταχώρησε πρόσφατα κατά του δημοσιογράφου Αριστείδη Βικέτου ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος. Στις στρατηγικές-προειδοποιητικές αγωγές, που διεθνώς έχουν κωδικοποιηθεί ως slapps, προκειμένου να σταματήσει η δημοσιογραφική διερεύνηση ενός θέματος, μας έχουν συνηθίσει οι πολιτικοί ταγοί. Πρώτη φορά ένας εκκλησιαστικός ταγός μετέρχεται τέτοια πρακτική.

Ο Αριστείδης Βικέτος είναι δημοσιογράφος με σαραντάχρονη πείρα στον κλάδο και μέλος της ΕΣΚ από το 1988, διατέλεσε δε μέλος του Δ.Σ. της οργάνωσης για δύο θητείες, το 1992-94 και το 2016-19. Είναι γνωστός για τον διερευνητικό χαρακτήρα των δημοσιευμάτων του, για το πάθος του για την αλήθεια και για την αυστηρότητα των κρίσεων του.

Ο σεβαστός προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου θα μπορούσε να διαψεύσει τον συνάδελφο Αριστείδη Βικέτο για τα όσα του καταλογίζει περί σύναψης μυστικής συμφωνίας με τον Μητροπολίτη Ταμασού Ησαΐα πριν από τις αρχιεπισκοπικές εκλογές. Αντ΄ αυτού προσέφυγε στα Δικαστήρια εγκαλώντας τον δημοσιογράφο όσο και τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha Tv που φιλοξένησε τις απόψεις του.

Ο συνάδελφος Αριστείδης Βικέτος και ο σταθμός Alpha Tv, έχουν την αμέριστη στήριξη της Ένωσης Συντακτών στον δικαστικό αγώνα, που φαίνεται ότι θα ακολουθήσει. Η δημοσιογραφική έρευνα δεν μπορεί ούτε να παρεμποδίζεται, ούτε να παρασιωπάται

Καλούμε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ.κ. Γεώργιο να αναθεωρήσει την αρχική στάση του και να απαντήσει δημόσια στα ερωτήματα που του τίθενται δημοσίως"


Το ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Κύπρου

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2024

«Χάσαμε 1 εκατομμύριο ψήφους», επεσήμανε ο κ. Σαμαράς. Λάθος. Αυτό που δεν έχουν αντιληφθεί οι κορυφαίοι της ΝΔ είναι ότι αυτό το εκατομμύριο δεν ήταν ποτέ δικό τους. Δικό τους είναι το 18,8% και το 27,8% που πήρε ο Σαμαράς. Το επιπλέον, ως το 41% που πήρε ο κ. Μητσοτάκης, είναι οι κεντρώοι που δανείζουν την ψήφο τους όχι στη ΝΔ, αλλά στον Κυριάκο -αυτοί που οι νεοδημοκράτες αποκαλούν περιφρονητικά kyriakistas. Το 41% είναι οι κομματικά άστεγοι κεντρώοι πολίτες που θεωρούν καλύτερο πολιτικό τον Κυριάκο Μητσοτάκη από όλους τους άλλους νεοδημοκράτες και τον στήριξαν για να μην υπερισχύσει ποτέ ξανά η Δεξιά του παρελθόντος και η ακροαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Στοιχειώδης αριθμητική....







Είναι αργά για δάκρυα Αντώνη

Ο εκδότης της εφημερίδας «Δημοκρατία» Γ. Φιλιππάκης δημοσίευσε χτες ένα άρθρο με θέμα την παρουσία του κ. Σαμαρά στην εκδήλωση για το βιβλίο του κ. Κοττάκη για τον Κώστα Καραμανλή τον β’. Σημειώνει ο εκδότης ότι η εμφάνιση του κ. Σαμαρά στην εκδήλωση κάθε άλλο παρά τιμητική ήταν για τον ίδιο. Ποιος το λέει αυτό; Ο εκδότης του κ. Κοττάκη…

Θα μας επιτρέψετε να παραθέσουμε ορισμένα σημεία του σημαντικού αυτού άρθρου. Το οποίο στην πραγματικότητα δεν λέει κάτι διαφορετικό από αυτά που εδώ και χρόνια υποστηρίζει ο κ. Φιλιππάκης και τα έντυπά του. Τι δείχνει όμως ο κ. Φιλιππάκης με το άρθρο του; Ότι αυτός παραμένει σταθερός στις θέσεις. Τίμιο εκ μέρους του. Δεν αλλάζει απόψεις επειδή ο κ. Σαμαράς δέχτηκε την πρόσκληση και παραβρέθηκε σε μία παρουσίαση βιβλίου.

Ο κ. Φιλιππάκης κατηγορεί τον κ. Σαμαρά για ΠΑΣΟΚολατρεία, «που άρχισε από τη στήριξη της κυβέρνησης Παπανδρέου το 1995, με την εκλογή Στεφανόπουλου, και έφτασε στο απόγειό της με την περίφημη συγκυβέρνηση-σφιχτό εναγκαλισμό του 2012».
Τον κατηγορεί επίσης για τη μετάλλαξη της ΝΔ, όπως χαρακτηριστικά λέει «από κόμμα που εξέφραζε τον Ελληνα νοικοκύρη και τις πιο λαϊκές τάξεις, σε ένα νεοφιλελεύθερο συνονθύλευμα «μισθοφόρων» προερχόμενων από τον ΛΑΟΣ, το Ποτάμι και το σημιτικό ΠΑΣΟΚ».

Γράφει και άλλα ο κ. Φιλιππάκης περί συμπόρευσης του κ. Σαμαρά με την ολιγαρχία, για καταστροφή της χώρας από το PSΙ και για… εμμονή του στην υπόθεση της Novartis. Ειδικά για την Novartis, ο κ. Φιλιππάκης γράφει απευθυνόμενος στον κ. Σαμαρά: «η πρότασή του για ανεξάρτητη Δικαιοσύνη περιλαμβάνει και την κατάργηση των αποφάσεών της που δεν τον βολεύουν; Γιατί, αν θυμόμαστε καλά, ούτε η υπόθεση Novartis χαρακτηρίστηκε σκευωρία, ούτε ερευνήθηκε το πόρισμα Τουλουπάκη περί υπάρξεως τροχήλατων βαλιτσών, οι οποίες φαίνεται πως ακόμη… αγνοούνται κάπου μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου»!

Και ο κ. Φιλιππάκης καταλήγει με ερωτήματα φωτιά για τον κ. Αντώνη Σαμαρά: «Ακόμα, πάντως, κι αν είχε μετανοήσει πραγματικά για όλα τα πεπραγμένα του -εμείς δεν συγχωρούμε, ο Θεός μόνο-, γιατί παραμένει στο κόμμα αυτό έχοντας ψηφίσει και με τα δυο χέρια τα περισσότερα νομοθετήματα-τερατουργήματα; Αυτό ισχύει και για όλους τους βουλευτές που εμφανίσθηκαν προχθές κάνοντας δήθεν τους αντιστασιακούς…

Θα σας απαντήσουμε εμείς γιατί παρέμεινε και τώρα «επαναστάτησε»! Γιατί απώλεσε κάθε ελπίδα να γίνει Πρόεδρος Δημοκρατίας ή Ευρωπαίος επίτροπος ή έστω επίτροπος του Ιερού Ναού της Υπαπαντής στην Καλαμάτα. Γιατί περίμενε να βυθιστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις ευρωεκλογές για να υιοθετήσει ιδέες και αρχές που απεύχετο μετά βδελυγμίας. Ευχαριστούμε, κύριε Σαμαρά, που μας διαβάζετε ανελλιπώς. Ξέραμε ότι κάποτε θα σας φανούν χρήσιμα όσα θαρραλέα υποστηρίζουμε από την πρώτη μέρα έκδοσής μας. Δεν σας ευχαριστούμε όμως γιατί, ενώ υποδύεστε οψίμως τη συνείδηση της παράταξης, αποτελείτε τον Εφιάλτη της».

Πολύ αργά για δάκρυα, Αντώνη…

Έτσι καταλήγει το εξαιρετικό άρθρο. Φαντάζομαι ότι θα συμφωνεί και ο κ. Σαμαράς. Για την σπουδαιότητα του άρθρου ο λόγος.

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Θανάσης Μαυρίδης




Μια στοιχειώδης πρώτη διαπίστωση: τον Μητσοτάκη τον κυνηγάει λυσσαλέα η Ακροαριστερά, η Αριστερά, η Ακροδεξιά, η Δεξιά, η μισή ΝΔ -με δυο πρώην πρωθυπουργούς να σέρνουν τον χορό-, αλλά αυτός παίρνει άνετα 41% ή στα χειρότερά του διπλάσιο ποσοστό από το δεύτερο κόμμα. Τους έχει προβληματίσει αυτό τους διώκτες του;

Σε κάποια φάση νόμισα ότι ο Σαμαράς θα καλούσε σε επιστράτευση, ακούγοντάς τον στην εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο. Γιατί τόσο μίσος, αναρωτήθηκα. Δική τους είναι η παράταξη, δικός τους ο πρωθυπουργός που έχει σαρώσει σε όσες εκλογικές αναμετρήσεις έχει κατέβει, έχει στηρίξει οικονομικά και γεωστρατηγικά τη χώρα, πέρασε πανδημία και υβριδική επίθεση από Τουρκία αλώβητος, επενδύει (έστω δειλά) σε κομβικές μεταρρυθμίσεις, αποδεκάτισε την αντιπολίτευση στα αριστερά του. Γιατί έχει εκνευρίσει τόσο τους προκατόχους του;

«Χάσαμε 1 εκατομμύριο ψήφους», επεσήμανε ο κ. Σαμαράς. Λάθος. Αυτό που δεν έχουν αντιληφθεί οι κορυφαίοι της ΝΔ είναι ότι αυτό το εκατομμύριο δεν ήταν ποτέ δικό τους. Δικό τους είναι το 18,8% και το 27,8% που πήρε ο Σαμαράς. Το επιπλέον, ως το 41% που πήρε ο κ. Μητσοτάκης, είναι οι κεντρώοι που δανείζουν την ψήφο τους όχι στη ΝΔ, αλλά στον Κυριάκο -αυτοί που οι νεοδημοκράτες αποκαλούν περιφρονητικά kyriakistas. Το 41% είναι οι κομματικά άστεγοι κεντρώοι πολίτες που θεωρούν καλύτερο πολιτικό τον Κυριάκο Μητσοτάκη από όλους τους άλλους νεοδημοκράτες και τον στήριξαν για να μην υπερισχύσει ποτέ ξανά η Δεξιά του παρελθόντος και η ακροαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Στοιχειώδης αριθμητική.

Με ποιους θα συμμαχήσει η ΝΔ, αν χρειαστεί, αναρωτήθηκε φωναχτά ο κ. Σαμαράς. Καλύτερα να μας εξηγούσε ο ίδιος, που συνεργάστηκε (και καλώς) με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ (δηλαδή με διεύρυνση στο «φαντασιακό κέντρο» που τώρα αφορίζει), με ποιον θα έπρεπε να συνεργαστεί τώρα η ΝΔ; Με τον Νατσιό; Τον Βελόπουλο; Ή την Λατινοπούλου; Ποιος είναι ο φιλορώσος της καρδιάς τους;

«Είναι επιτυχημένο το επιτελικό κράτος με τους ανακυκλούμενους υπουργούς και τους απαξιωμένους βουλευτές;», αναρωτήθηκε ο κ. Σαμαράς.

Ενοχλεί προφανώς που παραμένουν ανέγγιχτοι η Μενδώνη, ο Πιερρακάκης, ο Σκέρτσος, ο Γεραπετρίτης. Καλώς ή κακώς αυτοί οι άνθρωποι της «διεύρυνσης» αποδίδουν. Και σχηματίζουν καλή ομάδα δίπλα στον Άδωνι, τον Βορίδη και τα «σπλάχνα» της ΝΔ, όπως η Όλγα, ο Δένδιας, ο Χατζηδάκης. Τους ίδιους υπουργούς εμπεριείχε η κυβέρνηση Σαμαρά το 2012. Εκτός αν θεωρούνται απώλειες για την παράταξη ο Πάνος Παναγιωτόπουλος και ο Νίκος Νικολόπουλος!

Στο πλαίσιο της σαμαρικής πλατφόρμας καταγγέλθηκε η ισότητα στο γάμο, η woke κουλτούρα, η διολίσθηση της Ευρώπης, η απομάκρυνση από τις παραδοσιακές αξίες και την οικογένεια. Υπάρχουν και σωστά στοιχεία στην κριτική, που πρέπει να μας προβληματίσουν. Ειπώθηκαν ωστόσο με τα ίδια λόγια που χρησιμοποιεί ο Μπαρντελά, ο Βελόπουλος, ο Νατσιός. Δηλαδή ιδεολογική περιχαράκωση σε μια περίκλειστη Ευρώπη. Αυτή είναι η ΝΔ που οραματίζονται οι πρώην;

Η σημαντικότερη, σημειολογικά, «δήλωση» του κ. Σαμαρά ήταν ότι πήγε σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο διώκτης του δημοσιογράφος Κοττάκης με καλεσμένη την διώκτριά του Βασιλική Θάνου. Ο εχθρός του εχθρού μου είναι δικός μου φίλος! Οι διώκτες του κ. Σαμαρά τον «στόλισαν» βέβαια κανονικά την επομένη: μια ημέρα μετά την εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο, η εφημερίδα «Δημοκρατία» [όπου και ο Κοττάκης] επανέφερε το σενάριο με τις «τροχήλατες βαλίτσες» Σαμαρά στο Μαξίμου (Novartis) και τον χαρακτήρισε βασικό υπεύθυνο για τη μετάλλαξη της ΝΔ. «Από κόμμα που εξέφραζε τον 'Ελληνα νοικοκύρη και τις πιο λαϊκές τάξεις [ο Σαμαράς το μετέτρεψε] σε ένα νεοφιλελεύθερο συνονθύλευμα «μισθοφόρων» προερχόμενων από τον ΛΑΟΣ, το Ποτάμι και το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, του οποίου ήταν, καθώς φαίνεται, φανατικός θαυμαστής από πάντα».

Η εφημερίδα «Δημοκρατία» κάρφωσε μάλιστα στην καρδιά τον κ. Σαμαρά εξηγώντας γιατί επαναστάτησε τώρα κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη: «Γιατί απώλεσε κάθε ελπίδα να γίνει Πρόεδρος Δημοκρατίας ή έστω Ευρωπαίος Επίτροπος ή έστω επίτροπος του Ιερού Ναού της Υπαπαντής στην Καλαμάτα». Το ίδιο άρθρο τον αποκαλεί «Εφιάλτη» της παράταξης και όχι συνείδηση. «Πολύ αργά για δάκρυα, Αντώνη...», καταλήγει.

Συμπέρασμα, λάθος εχθρούς και φίλους επιλέγει ο κ. Σαμαράς. Πήγε να κάνει την «επανάσταση» με αυτούς που τον κατηγορούν ότι δεν ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα για την ιδεολογία, αλλά για την κυριαρχία στο κόμμα και την πρόσβαση στη νομή της εξουσίας. Υπέροχη παγίδα του έστησε και ο αποτραβηγμένος της Ραφήνας, ο οποίος αφού του παρέδωσε την εκδήλωση για ένα δικό του βιβλίο, τον άφησε μόνο του ανεπανόρθωτα να εκτεθεί.

Είναι τώρα στο χέρι του κ. Μητσοτάκη να κάνει την υπέρβαση. Για πρώτη φορά τα τελευταία οκτώ χρόνια, ένα σοβαρό εσωκομματικό μέτωπο ανοίγει στη ΝΔ. Ανεξαρτήτως προθέσεων, εμβέλειας και στόχων. Πού θα οδηγήσουν αυτές οι εξελίξεις θα κριθεί από την ικανότητα Μητσοτάκη, στο επόμενο κρίσιμο εξάμηνο, να επιλέξει πρόσωπα και πολιτικές: από τις προγραμματικές δηλώσεις στη ΔΕΘ, τον χειρισμό των βαρονιών της ΝΔ, ως την επιλογή προέδρου Δημοκρατίας και την άσκηση σοβαρής και αποτελεσματικής πολιτικής, όλο το πεδίο είναι δικό του.

Κυριακή 30 Ιουνίου 2024

Εσωτερικά, βασιλεύει µια (σχεδόν) κεντροευρωπαϊκή ευταξία: οι τοίχοι καθαροί και οι αφίσες (ορισµένες τα βάζουν µε τον πρύτανη του Ιδρύµατος Ιωάννη Χατζηγεωργίου ως εµπνευστή της επιχείρησης... «αποστείρωσης» του Πολυτεχνείου) είναι κολληµένες στα ειδικά πλαίσια από πλέξιγκλας χωρίς να ρυπαίνουν το ίδιο το κτίριο. Ακόµα και οι αίθουσες διδασκαλίας και των εργαστηριών είναι πεντακάθαρες, χωρίς ίχνος αφίσας ή πανό, οριακά αγνώριστες. Μα τι συµβαίνει, ρώτησα έναν παλιό καθηγητή της Σχολής Αρχιτεκτόνων που φυσικά δεν θέλει να µιλήσει δηµοσίως για ευνόητους λόγους. Μου λέει ότι µέχρι και την τελευταία ηµέρα πριν από την έναρξη του συνεδρίου έβαφαν, κατέβαζαν πανό και αφίσες, ευπρέπιζαν τις τουαλέτες «για να µη γίνουµε ρεζίλι των σκυλιών».....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"





























 

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: Mια διαφορετική εκδοχή του ελληνικού πανεπιστημίου αντίκρισαν οι 350 Ελληνες και ξένοι συμμετέχοντες συνεδρίου που φιλοξενήθηκε στους πεντακάθαρους χώρους του κτιρίου Αβέρωφ στο ΕΜΠ. Φοιτητές και διδάσκοντες ανησυχούν σιωπηλά για το μέλλον των εγκαταστάσεων αν επιστρέψουν οι αφίσες, τα πανό και τα γκράφιτι.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΘΕΜΑ: Θα μπορούσε να ήταν µια πολύ ροµαντική εικόνα. Οι εργασίες του 8ου διεθνούς συνεδρίου του European Architectural History Network (ΕΑΗΝ/ Ευρωπαϊκό ∆ίκτυο Αρχιτεκτονικής Ιστορίας) ολοκληρώθηκαν µε απόλυτη επιτυχία το περασµένο Σάββατο, στο κτίριο Αβέρωφ του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, την ίδια περίπου ώρα που το γεµάτο φεγγάρι σηκωνόταν πάνω από τον Υµηττό. Η εµφάνιση της πανσελήνου αµέσως µετά το θερινό ηλιοστάσιο θεωρείται ένα σχετικά σπάνιο αστρολογικό φαινόµενο, συµβαίνει περίπου κάθε είκοσι χρόνια.

Οµως, ακόµα πιο σπάνια ήταν η εικόνα του κτιρίου Αβέρωφ που αντίκρισαν οι περισσότεροι από 350 σύνεδροι, ξένοι και Ελληνες, τις τέσσερις ηµέρες που διήρκεσε αυτή η υψηλόβαθµη πανευρωπαϊκή συνάντηση. Αν και διαχρονικά καταβάλλεται πραγµατική υπερπροσπάθεια από τις εκάστοτε διοικήσεις του ιδρύµατος προκειµένου το κεντρικό, διώροφο κτίριο του ιστορικού συγκροτήµατος να µείνει εκτός της στενάχωρης ελληνικής ακαδηµαϊκής πραγµατικότητας, αυτό δεν είναι πάντοτε εφικτό.

Παρά το ειδικό καθεστώς που το διέπει µετά τα δρακόντεια έργα αποκατάστασης της περιόδου 2003-2010, τα οποία µάλιστα απέσπασαν το µεγάλο βραβείο της Europa Nostra για το 2012 (κλείνει κάθε βράδυ µετά το πέρας των µαθηµάτων και υπάρχει φύλακας), το κτίριο Αβέρωφ γίνεται συχνά στόχος ακραίων στοιχείων που θεωρούν το Πολυτεχνείο παιδική τους χαρά. Από αυτή την άποψη η επιµονή των Ελλήνων καθηγητών που µόχθησαν για να έρθει το συνέδριο στην Αθήνα, υπήρξε αρκετά ριψοκίνδυνη. Η εξωστρέφεια, όταν γίνεται µε τη συµµετοχή θεσµικών φορέων από το εξωτερικό και µέσα από κοινά αποδεκτούς κανόνες που ελέγχουν στοιχειωδώς την πρόσβαση στον χώρο, συναντά συχνά ισχυρές αντιστάσεις όχι µόνο ανάµεσα σε κάθε είδους εξτρεµιστικούς στρατούς αλλά ανάµεσα και στο διδακτικό προσωπικό που θέλει να βλέπει στους βανδαλισµούς και στην καταστροφή της δηµόσιας περιουσίας περάσει πολλά στην υπεραιωνόβια ιστορία του το κτίριο Αβέρωφ, αλλά τα τελευταία δέκα χρόνια γίνεται συστηµατική προσπάθεια υπεράσπισής του.

Πάντως, µία εβδοµάδα µετά την πραγµατοποίηση του συνεδρίου, το κτίριο Αβέρωφ, αυτή η µοναδική προµετωπίδα της νεοκλασικής Αθήνας του 19ου αιώνα, διά χειρός Λύσανδρου Καυταντζόγλου (1811-1885), εξακολουθεί να λάµπει, τουλάχιστον στο εσωτερικό του. Συνθήµατα (και στα ιταλικά!), υποψίες γκράφιτι και λοιπές µουντζούρες κηλιδώνουν ένα τµήµα της τοιχοποιίας στο πίσω µέρος του κτιρίου, σε έκταση ικανή για να µας θυµίζει σε ποιο

Ενα αρχιτεκτονικό συνέδριο έδειξε το Πολυτεχνείο χωρίς τον «φυσικό» του διάκοσµο µέρος του πλανήτη βρισκόµαστε. Εσωτερικά, βασιλεύει µια (σχεδόν) κεντροευρωπαϊκή ευταξία: οι τοίχοι καθαροί και οι αφίσες (ορισµένες τα βάζουν µε τον πρύτανη του Ιδρύµατος Ιωάννη Χατζηγεωργίου ως εµπνευστή της επιχείρησης... «αποστείρωσης» του Πολυτεχνείου) είναι κολληµένες στα ειδικά πλαίσια από πλέξιγκλας χωρίς να ρυπαίνουν το ίδιο το κτίριο. Ακόµα και οι αίθουσες διδασκαλίας και των εργαστηριών είναι πεντακάθαρες, χωρίς ίχνος αφίσας ή πανό, οριακά αγνώριστες. Μα τι συµβαίνει, ρώτησα έναν παλιό καθηγητή της Σχολής Αρχιτεκτόνων που φυσικά δεν θέλει να µιλήσει δηµοσίως για ευνόητους λόγους. Μου λέει ότι µέχρι και την τελευταία ηµέρα πριν από την έναρξη του συνεδρίου έβαφαν, κατέβαζαν πανό και αφίσες, ευπρέπιζαν τις τουαλέτες «για να µη γίνουµε ρεζίλι των σκυλιών».

«Στο πλαίσιο της διοργάνωσης έγιναν κάποιες παρεµβάσεις», παραδέχεται ο πρύτανης του ΕΜΠ Ιωάννης Χατζηγεωργίου, «ωστόσο η καλή κατάσταση οφείλεται στη συνεχή φροντίδα ανεξαρτήτως του συνεδρίου», συµπληρώνει. Πάντως, «ρεζίλι των σκυλιών» κοντέψαµε να γίνουµε και τον Ιούνιο του 2013 όταν θα γινόταν η τελετή των βραβείων της Europa Nostra και το... βραβευµένο κτίριο Αβέρωφ ήταν «φιλοτεχνηµένο» µε πολιτικά συνθήµατα της εποχής (των µνηµονίων). Χρειάστηκε ένα δηµοσίευµα της «Κ» για να ευαισθητοποιηθεί ιδιώτης που χρηµατοδότησε µια διήµερη επιχείρηση καθαρισµού έτσι ώστε να αποφευχθεί ο διασυρµός. Ανάλογες «δράσεις» απαιτήθηκαν εκ νέου και αργότερα, κυρίως από το 2019 και µετά, όταν αποµακρύνθηκαν από το κτίριο και στοιχεία εντελώς άσχετα από την εκπαιδευτική λειτουργία.

Φυσικά, το κτίριο Αβέρωφ δεν είναι όλο το Πολυτεχνείο. Τα άλλα τρία βασικά εκπαιδευτικά κτίρια στα µετόπισθεν του συγκροτήµατος (ανάµεσά τους και το σφραγισµένο κτίριο Γκίνη που προορίζεται για συνεδριακό κέντρο του ΕΜΠ εφόσον βρεθούν τα χρήµατα και το επιτρέψουν οι αυτόκλητοι εξωθεσµικοί προστάτες του) βρίσκονται σε άθλια κατάσταση, βαµµένα και µουτζουρωµένα από την κορυφή µέχρι τα νύχια. Πρόκειται για οπισθοδρόµηση καθώς στη διάρκεια της πανδηµίας υπήρξαν οργανωµένες προσπάθειες ευπρεπισµού τους. Καλύτερα είναι τα νέα για το µπροστινό και πιο µνηµειακό κοµµάτι του Πολυτεχνείου. Το πειραµατικό άνοιγµα της εισόδου από την οδό Πατησίων (έως τις 3 το µεσηµέρι) φαίνεται ότι πέτυχε τον σκοπό του και πρόκειται να επεκταθεί χρονικά, ενώ προς την ολοκλήρωσή τους βαίνουν οι εργασίες του κτιρίου της Πρυτανείας, µε στόχο την αξιοποίησή του και ως πολυλειτουργικού χώρου φιλοξενίας εκδηλώσεων και εκθέσεων. «Θα συνεχίσουµε να υποστηρίζουµε µε κάθε τρόπο το άνοιγµα του ΕΜΠ στην κοινωνία», τονίζει στην «Κ» ο πρύτανης Ιωάννης Χατζηγεωργίου. «Αυτοί οι µοναδικοί χώροι και τα κτίρια είναι κοµµάτι της ιστορίας της χώρας και της πόλης µας. Επαναλαµβάνω: το Πολυτεχνείο ανήκει σε όλους τους Ελληνες».

Σάββατο 29 Ιουνίου 2024

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ, ΣΥΝΕΠΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΛΕΙΟΔΟΣΙΕΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ "ΣΤΡΑΒΑ ΣΤΟ ΠΝ" ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ "ΚΛΙΜΑ" ΓΕΝΙΚΩΣ, ΕΙΣ ΤΑ ΕΝΔΟΝ ΤΟΥ ΠΝ, ΕΙΣ ΤΑ ΗΓΕΤΙΚΑ ΚΛΙΜΑΚΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΑΥΤΟΥ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΔΙΝΟΥΝ ΜΑΧΗ ΑΘΟΡΥΒΗ-ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΜΕ ΘΕΤΙΚΗ ΤΕΛΙΚΩΣ ΕΚΒΑΣΗ-ΓΙΑ ΤΟΝ "ΚΟΣΜΟ" ΤΟΥ ΠΝ, ΟΛΩΣ ΔΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΠΛΗΡΩΜΑΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΠΟΣΤΟΛΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΗΣ ΠΙΣΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Π/Υ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΥΨΟΥΣ 24 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΑ ΕΤΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2028, ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΒΛΕΨΗ. ΠΕΝΤΕ ΕΤΩΝ. ΤΟ ΠΑΛΕΥΑΝ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΕΦΕΤΟΣ, ΣΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝ, ΣΕ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΠΝ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ ΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΚΥΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (25-06-24, αριθ. φύλλου 3.632). Η....ΑΙΔΗΜΩΝ ΣΙΩΠΗ, ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΟΣΩΝ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΕΠΙ ΟΣΩΝ "ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΟΥΝ" (....) ΣΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΕΡΒΙΡΟΥΝ, ΣΥΝΕΠΩΣ ΚΑΙ Η ΑΛΑΛΙΑ ΤΟΥΣ(...)ΕΥΛΟΓΩΣ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ, ΠΛΗΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΟΛΩΣ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΩΣ, ΔΙΟΤΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ ΤΕΛΙΚΩΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ. ΕΞ ΑΝΑΓΚΗΣ ΑΦΩΝΟΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ, ΑΛΛΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΟΥ ΠΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ.Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης



1/3

2/3

3/3


Ωστόσο, θα ήθελα να βάλω σε «διαβούλευση» έναν στίχο του Νομπελίστα, με τα κριτήρια της παρούσης συγκυρίας: «Ο γήλιος έγινε κουρέλι σε μιας μεσόκοπης λαιμό...»! Διπλός ρατσισμός, οπτικοακουστικός! Ηθικο-αισθητικός! Και όχι μόνον. Ανατριχιαστικός τελείως. Ο στίχος του με τάραξε πιότερο απ’ τον καθρέφτη μου. Γενναιόδωρα, θα μπορούσα να σκεφτώ ότι δεν φταίει ούτε ο ποιητής, αλλά ο εαυτός του και ο ποιητικός «ρεαλισμός». Δεν βρίσκεις άκρη, ευτυχώς. Γι’ αυτό, θα πρότεινα αυτόκλητα, ει δυνατόν, να σταματήσουμε τις τοξικές ακεραιότητες και τις θλιβερές ακρότητες και να αφήσουμε «αχειραγώγητους» τους αναγνώστες, με το δικό τους κριτήριο και το ένστικτό τους να νομίζει και να τους οδηγεί, χωρίς να τους βάζουμε σε σύγχυση και χωρίς να τους δίνουμε ένα ακόμη άλλοθι, να μην πλησιάζουν τα βιβλία. «Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε». Απλά μπορεί και να μην είναι. Δεν πειράζει. Αυτό είναι το μεγαλείο του «νομίσματος». Γι’ αυτό ας χαρούμε τα βιβλία, έστω και της ακτής, επάνω στην άμμο ή σε πανάκριβες ξαπλώστρες, κάτω από τις προστατευτικές ομπρέλες για τον ήλιο. Για την ακατανίκητη, όπως αποκαλούσε ο Μπρεχτ τη βλακεία, δεν υπάρχει προστασία. Απλώς, όταν την βλέπουμε να έρχεται καταπάνω μας, να αλλάζουμε πεζοδρόμιο. Ή ν’ αλλάζουμε σελίδα. Ισχύει το ίδιο και για την τοξική «αυθεντία»....

Από την "ΚΑΘΗΗΜΕΡΙΝΗ"
  • Φύλλο 29/06/24

Φιλοκαλούμεν τε γαρ μετ’ ευτελείας...». Η κλασική εξεικόνιση από τον λόγο «Περικλέους Επιτάφιος» που κοσμούσε –αλήθεια ποιος το θυμάται;– το «αρχαίο» μας χάρτινο πενηντάδραχμο. Ο Αθηναίος πολιτικός, ρήτορας και στρατηγός, θύμα του μεγάλου λοιμού, δύο χρόνια μετά την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.χ.), στον πυρήνα της ομιλίας του, αποτίνοντας φόρο τιμής στους πρώτους νεκρούς, εξυμνεί το κράτος δικαίου της πόλης, την ελευθερία των κατοίκων, τις απολαύσεις και τις πνευματικές αναζητήσεις, την αξιοκρατία, και όλα τα άλλα καλά που τους χωρίζουν από την αντίπαλο, σκληρή μάνα Σπάρτη. Και βεβαίως «μόνοι γαρ τον τε μηδέν τώνδε μετέχοντα ουκ απράγμονα, αλλ’ αχρείον νομίζομεν». Ο επιστολογράφος της «Κ» αναφέρεται στην εξάπλωση της δημαγωγίας στην Αθήνα μετά τον θάνατο του Περικλή, χαρακτηρίζοντάς την σαπρόφυτο.


Ο Περικλής, ο αρχηγέτης των δημαγωγών Κλέων, 
οι κατά Δημόκριτο «κάλπηδες και υποκριτές» λογάδες...


Κύριε διευθυντά

Η δημαγωγία είναι το σαπρόφυτο που ξεπετιέται δίπλα στο καλό δέντρο της δημοκρατίας. Είναι η παραπλάνηση και ο δελεασμός του λαού με ψεύτικες διαβεβαιώσεις, κούφιες υποσχέσεις, κινδυνολογία και άλλα βδελυρά παρόμοια. Οι δημαγωγοί, όταν μάλιστα έχουν το χάρισμα της ευγλωττίας, καταφέρνουν συχνά να γοητεύουν τα πλήθη με τα ψεύτικα κηρύγματά τους, τα οποία πλήθη με τη σειρά τους τους λατρεύουν. Εάν δε κάποιος προσπαθήσει να τους βγάλει από την πλάνη τους, τον μισούν. Αυτό εκφράζει ο μεγάλος μας Παλαμάς με τους στίχους:

«Πήγαινε, μη γυρίσεις, ρίξε μια μαύρη πέτρα. Ο ψεύτης εδώ είναι είδωλο, τον προσκυνάει η πλεμπάγια.

Η αλήθεια τόπο να σταθεί, μια σπιθαμή δεν θαύρει».

Η λέξη «πλεμπάγια» προέρχεται από τη λατινική pleba, την οποία δανείστηκαν οι Λατίνοι από την ελληνική λέξη «πληβείος». Πρόκειται για αντιδάνειο.

Η δημαγωγία εξαπλώθηκε στην Αρχαία Αθήνα σαν μια κακιά επιδημία, κυρίως κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Ηταν μεγάλο ατύχημα ο θάνατος του Περικλή εξαιτίας του μεγάλου λοιμού, ο οποίος ενέσκηψε στην Αθήνα λίγο μετά την έναρξη του πολέμου. Διότι, μετά τον θάνατό του, επικράτησαν οι δημαγωγοί με επικεφαλής τον Κλέωνα, οι οποίοι οργίασαν με τη λαϊκίστικη και φιλοπόλεμη πολιτική τους. Ετσι, ο πόλεμος διήρκεσε συνολικά είκοσι εφτά χρόνια, με μερικές διακοπές, ενώ υπήρξαν ευκαιρίες για σύναψη έντιμης ειρήνης την οποία είχαν ζητήσει οι Σπαρτιάτες. Οι Αθηναίοι δημαγωγοί έπειθαν κάθε φορά την Εκκλησία του Δήμου να απορρίπτει κάθε ιδέα ειρήνης. Οπως δε είπε ο Ευριπίδης, «όταν κάποιος γλυκός στα λόγια, κακός στη σκέψη, πείθει τα πλήθη, πολλά κακά αναμένουν τη χώρα». Ετσι οι δημαγωγοί έπεισαν την Εκκλησία του Δήμου να πάρει την απόφαση της σφαγής των Μηλίων, η οποία αποτέλεσε μία μορφή γενοκτονίας και τη μέγιστη αγριότητα εκείνου του πολέμου.

Για τον αρχηγέτη της Αθηναϊκής δημαγωγίας Κλέωνα και για τη δημαγωγία γενικότερα, έχουν εκφρασθεί πολλές προσωπικότητες της αρχαιότητας. Αναφέρω μερικές μεταξύ άλλων:

Δημόκριτος: «Κάλπηδες και υποκριτές είναι όσοι με τα λόγια κάνουν τα πάντα και με τα έργα τίποτα (κίβδηλοι και αγαθοφανείς οι λόγω μεν άπαντα, έργω μηδέν έρδοντες)».

Θουκυδίδης: «Τον αδιάκοπα έξαλλο κατήγορο τον θεωρούσαν πάντα αξιόπιστο, όποιον όμως αντιμιλούσε τον υποψιάζονταν για προδοσία (και ο μεν χαλεπαίνων πιστός αεί, ο δε αντιλέγων αυτώ ύποπτος)».

Οσο για τον Κλέωνα, ο Θουκυδίδης τον περιγράφει ως «βιαιότερον απ’ όλους τους πολίτες και πολύ ικανότερον απ’ όλους τους συγχρόνους του να πείθει τον δήμο (βιαιότατος των πολιτών τω τε δήμω πάρα πολύ εν τω τότε πιθανώτατος)».

Πολλά τα τραγικά αποτελέσματα της ικανότητας του Κλέωνα να πείθει τον δήμο...: – Να ψηφίσει τον νόμο περί αθεΐας με αποτέλεσμα να φύγει από την Αθήνα ο μεγάλος φιλόσοφος Αναξαγόρας.
– Να αυξηθεί ο φόρος των συμμάχων που ήταν ήδη μεγάλος.
– Να καταδικαστούν εις θάνατον όλοι οι κάτοικοι της Μυτιλήνης. Ο λόγος της καταδίκης εις θάνατον των Μυτιληναίων ήταν ότι είχαν αποστατήσει από τη συμμαχία. Ενώ όμως το πλοίο με το εκτελεστικό απόσπασμα είχε ξεκινήσει για τη Μυτιλήνη, ο Διόδοτος κατόρθωσε να μεταπείσει τον δήμο. Ετσι, στάλθηκε ολοταχώς άλλο πλοίο και πρόλαβε τη σφαγή...

ΑΓΓΕΛΟΣ ΖΑΧΑΡΟΠΟΎΛΟΣ,
 Επίτιμος Διευθυντής Ευρωπαϊκής Επιτροπής, επίτιμος Διδάκτωρ Γεωπονικού Πανεπιστημίου, πρώην Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Γεωργίας, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ


Η στήλη αφιερώνεται στη Μνήμη των αφανών πρωταγωνιστών του άγνωστου ιστορικού συμβάντος: «Στις 20 Ιουλίου 1944 στο μπλόκο της Αμαλιάδας οι ναζί κατακτητές συνέλαβαν 200 πατριώτες και τον Αύγουστο εκτέλεσαν τους 40 στην Πάτρα στο στρατόπεδο ομήρων Λυμπεροπούλου».

Ενα εγχάρακτο σύμβολο - κόσμημα παραπέμπει στον λαβύρινθο, με μια θεμελιώδη διαφορά: o κλασικός λαβύρινθος αποτυπώνει το αρχέτυπο της φυλακής, του εγκλεισμού, χωρίς καμιά διέξοδο, ενώ αντιθέτως, στο σύμβολο της στήλης οι πύλες είναι ανοικτές και οδηγούν τελικά στην ελευθερία. Την ελευθερία που κέρδισαν με τον θάνατό τους οι εκτελεσμένοι όμηροι. Υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις Ελλήνων που εκτελέστηκαν στο πλαίσιο εφαρμογής του μέτρου της ομηρίας.

Ενας από τους πρώτους ομήρους που εκτελέστηκε στις 5-6-1942 στο Εθνικό Σκοπευτήριο της Καισαριανής ήταν ο αντισμήναρχος - ποιητής Μιχάλης Ακύλας, ο οποίος υπήρξε προσωπικός φίλος των Ανδρέα Εμπειρίκου, Γιώργου Σεφέρη, Στράτη Μυριβήλη, Γιώργου Θεοτοκά, Κωνσταντίνου και Ιωάννας Τσάτσου. Από την τρίτη έκδοση του βιβλίου του «Αιολική Γη» (Μάρτιος 1953) και σε όλες τις μεταγενέστερες έως σήμερα εκδόσεις διαβάζουμε την ακόλουθη αφιέρωση του Ηλία Βενέζη: «Στη μνήμη του φίλου μου Μιχάλη Ακύλα, Αντισμηνάρχου - Ποιητή, που πέθανε για την Ελλάδα στα 1942 από σφαίρες των Γερμανών».

Στην πίσω όψη της αναθηματικής στήλης ο ακόλουθος στίχος του Μιχάλη Ακύλα προσυπογράφει και εξυψώνει τους αγώνες και τις θυσίες των Ελλήνων για το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας: «Οι Λαοί, ξέρουν τίνος ταιριάζει το χρυσό το στεφάνι» («Θάρθη η ώρα», Δεκ. 1941).

Πηγές: 1. To βιβλίο της Αννίτας Παναρέτου για τον Μιχάλη Ακύλα που βρίσκεται υπό έκδοση από το Βιβλιοπωλείον της Εστίας. 2. Το βιβλίο «Η Πάτρα στην Κατοχή και στην Αντίσταση» του Γ.Δ. Μόσχου, εκδ. Gotsis (2022), που παρέχει στοιχεία για τις εκτελέσεις στο στρατόπεδο Λυμπεροπούλου, το «άγνωστο Νταχάου» της Δυτικής Πελοποννήσου.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΣΠ. ΞΑΝΘΗΣ,
Ομότιμος καθηγητής Υπολογιστικών Μαθηματικών και Αεροναυπηγικής Πανεπιστημίου Λονδίνου


Ναι, συμφωνούμε και υπερθεματίζουμε: «Η ιδεοληψία αποβλακώνει» και αφορά όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου...

Οσο για τον ευλογημένο «καταραμένο» συγγραφέα, που «περιγράφει το υπαρξιακό αδιέξοδο των σκοτεινών ηρώων του», αφήνοντας ωστόσο περιθώρια στους άλλους να νομίζουν ότι προάγει την «τοξική αρρενωπότητα», τι να πει κανείς; Ετσι είναι τα λογοτεχνικά, και τα άλλα έργα τέχνης, εκτεθειμένα σε πολλαπλές αναγνώσεις και «κινδύνους». So what?

Ισως, καταγράφοντας την εποχή του, ο Καραγάτσης δύσκολα θα μπορούσε να απομονώσει τον ε αφορμή τις αντιπαραθέσεις για τη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση («Καθημερινή», Σάββατο 22 Ιουνίου 2024), λίγες σκέψεις για τις αντίθετες απόψεις των δύο συγγραφέων σχετικά με το παραπάνω έργο.

Ναι, συμφωνούμε και υπερθεματίζουμε: «Η ιδεοληψία αποβλακώνει» και αφορά όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου...

Οσο για τον ευλογημένο «καταραμένο» συγγραφέα, που «περιγράφει το υπαρξιακό αδιέξοδο των σκοτεινών ηρώων του», αφήνοντας ωστόσο περιθώρια στους άλλους να νομίζουν ότι προάγει την «τοξική αρρενωπότητα», τι να πει κανείς; Ετσι είναι τα λογοτεχνικά, και τα άλλα έργα τέχνης, εκτεθειμένα σε πολλαπλές αναγνώσεις και «κινδύνους». So what?

Ισως, καταγράφοντας την εποχή του, ο Καραγάτσης δύσκολα θα μπορούσε να απομονώσει τον εαυτό του και να φανταστεί την τοξική ακεραιότητα και τις θλιβερές ακρότητες της δικής μας εποχής. Πατριαρχία ή ρεαλισμός; Δεν νομίζω ότι βοηθάει το διαζευκτικό ανάμεσά τους. Δεν είναι αυτό το δίλημμα.

Ούτως ή άλλως, το βιβλίο παραμένει ένα εξόχως δημοκρατικό και διακριτικό μέσον. Για πολλούς δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης και σίγουρα δεν ενδιαφέρει όλους το ίδιο. Ισχύει και για τα κείμενα και για τους συγγραφείς.

Η συμπαίκτρια στις αντιπαραθέσεις συγγραφέας, είναι ειλικρινής: «Τα έργα του δεν με αφορούν», γράφει. Προσωπική υπόθεση, σεβαστότατη.

Προσωπικά, νιώθω να με αφορούν οι θέσεις της για το στυλ, το ύφος και την αισθητική (ισοδύναμη με την ηθική), όχι όμως οι ισοπεδωτικές απαξιώσεις και οι χαρακτηρισμοί. Οσο για το ύψος του Σεφέρη, στο οποίο αναφέρεται, δεν διαφωνεί κανείς.

Ωστόσο, θα ήθελα να βάλω σε «διαβούλευση» έναν στίχο του Νομπελίστα, με τα κριτήρια της παρούσης συγκυρίας: «Ο γήλιος έγινε κουρέλι σε μιας μεσόκοπης λαιμό...»!

Διπλός ρατσισμός, οπτικοακουστικός! Ηθικο-αισθητικός! Και όχι μόνον. Ανατριχιαστικός τελείως. Ο στίχος του με τάραξε πιότερο απ’ τον καθρέφτη μου. Γενναιόδωρα, θα μπορούσα να σκεφτώ ότι δεν φταίει ούτε ο ποιητής, αλλά ο εαυτός του και ο ποιητικός «ρεαλισμός». Δεν βρίσκεις άκρη, ευτυχώς.

Γι’ αυτό, θα πρότεινα αυτόκλητα, ει δυνατόν, να σταματήσουμε τις τοξικές ακεραιότητες και τις θλιβερές ακρότητες και να αφήσουμε «αχειραγώγητους» τους αναγνώστες, με το δικό τους κριτήριο και το ένστικτό τους να νομίζει και να τους οδηγεί, χωρίς να τους βάζουμε σε σύγχυση και χωρίς να τους δίνουμε ένα ακόμη άλλοθι, να μην πλησιάζουν τα βιβλία.

«Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε». Απλά μπορεί και να μην είναι. Δεν πειράζει. Αυτό είναι το μεγαλείο του «νομίσματος». Γι’ αυτό ας χαρούμε τα βιβλία, έστω και της ακτής, επάνω στην άμμο ή σε πανάκριβες ξαπλώστρες, κάτω από τις προστατευτικές ομπρέλες για τον ήλιο.

Για την ακατανίκητη, όπως αποκαλούσε ο Μπρεχτ τη βλακεία, δεν υπάρχει προστασία. Απλώς, όταν την βλέπουμε να έρχεται καταπάνω μας, να αλλάζουμε πεζοδρόμιο. Ή ν’ αλλάζουμε σελίδα.

Ισχύει το ίδιο και για την τοξική «αυθεντία».

ΔΡ ΒΙΒΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ


και μεταφράζοντας ποιητές όπως ο Μπάιρον, ο Σέλλεϋ, ο Λαμαρτίνος, ο Ουγκώ, ο Αλφρεντ ντε Μυσσέ και άλλοι. Ηταν η εποχή που ρομαντισμός σήμαινε επανάσταση και αλλαγή τρόπου σκέψης, όχι απλώς τεχνοτροπίας και χρωμάτων. Είναι γνωστό ότι η Επανάσταση του ’21 χρωστάει πολλά στον ρομαντισμό. Υπήρξε όμως και η πεισιθανάτια πλευρά του, με αποτέλεσμα αργότερα να παρεξηγηθεί σαν αισθηματικό ρομάντζο. Το συγκεκριμένο ποίημα –που δεν είναι από τα καλύτερα του Παλαμά– θα μπορούσε θεματολογικά να παραβληθεί με το «Ναυάγιο της ελπίδας» του πρωτοπόρου ρομαντικού ζωγράφου Κάσπαρ Ντέιβιντ Φρίντριχ. Νομίζω επίσης ότι το «Σπασμένο καράβι» του Σκαρίμπα, γραμμένο 50 χρόνια αργότερα, βρίσκεται στο ίδιο κλίμα. Στο σχολείο μάθαμε ότι ο Παλαμάς ανήκει στην Αθηναϊκή σχολή, ενώ πιο σωστό θα ήταν να λέγαμε ότι ήταν ένας ρομαντικός ποιητής που ανήκει σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό αισθητικό τοπίο, παρ’ όλες τις μεταμορφώσεις του εκτεταμένου έργου του. Τελικά αυτό που ειπώθηκε για τον Ουγκώ, θα μπορούσε να παραφραστεί ως εξής: Κύριοι, δυστυχώς, ο Παλαμάς είναι ο μεγαλύτερος ποιητής της Ελλάδος. Καταπληκτικά πράγματα ακόμα και για εμάς που αφιερώσαμε τη ζωή μας στο στηθοσκόπιο. «Good luck» στους εξεταζόμενους...

Β. ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ,
 Επιτάλιον Ηλείας


νύκτα... Tόπος: Αεροδρόμιο Φρανκφούρτης. Αφιξη Ολυμπιακής Αεροπορίας από την Αθήνα. Εξοδος - κατεύθυνση προς τη στάση των ταξί. Καθώς προχωρούσα, με πλησιάζει για να με ρωτήσει αν θα χρειαστώ ταξί, πατριώτης μας Ελληνας. Είναι, όπως μου είπε, ιδιοκτήτης ταξί και ο ίδιος, αλλά για λόγους που θα μου εξηγούσε, δεν μπορούσε να περιμένει στην πιάτσα. Οι ίδιοι λόγοι δεν του επέτρεπαν, επίσης, να θέσει σε λειτουργία το ταξίμετρό του και επομένως θα έπρεπε να τον εμπιστευθώ ως προς το ύψος του κομίστρου.

Τον προτίμησα, κυρίως για να μάθω τον λόγο τής, ας πούμε, πειρατικής συμπεριφοράς του. Επείγομαι να τον φανερώσω – η περιέργειά μου είχε ανταμειφθεί: Το πρόβλημα του φίλου μας ήταν ότι δεν είχε βρει τον χρόνο να περιποιηθεί το όχημά του, και να το φέρει στα επίπεδα ευπρεπείας που επέβαλλε (ποιος λέτε;)... το σωματείο τους! Κι αυτό όχι στα λόγια: Οι έλεγχοί του ήταν πολύ αυστηροί σε πιάτσες και διαδρομές, με συχνότατη την επιβολή στους παραβάτες υψηλών προστίμων που έφταναν μέχρι και την αφαίρεση της επαγγελματικής άδειας. Το ευκρινέστερο μήνυμα που προσωπικά εισέπραξα απ’ την ιστορία μας: Η επαγγελματική αξιοπρέπεια δεν είναι αντικείμενο διεκδικήσεων. Κατακτάται και περιφρουρείται από «μέσα».

ΓΙΩΡΓΟΣ Ι. ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ
  • Φύλλο 28/09/24


Γράφει για το λογισµικό που είχε ο ταξιτζής που ειδοποιεί για κάµερες. Μα κ. συνάδελφε, αυτό απαγορεύεται στην Ελλάδα. Επίσης εδώ απαγορεύεται η δηµοσίευση προσώπου εκτός αν υπάρχει διαταγή εισαγγελέως. Εχετε πολλούς φίλους εδώ. Ρωτήστε τους.

Τα καταστήµατα εδώ είναι κλειστά τις Κυριακές και επισήµους αργίες όχι για θρησκευτικούς λόγους, αλλά για να ξεκουράζονται στοιχειωδώς οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, ενώ οι δηµόσιοι υπάλληλοι κουράζονται όταν έχουν συνέχεια διακοπές. Εν πάση περιπτώσει, αφού έχετε τόσο πολλούς καλούς φίλους στην κυβέρνηση, γιατί δεν τους λέτε ν’ αλλάξουν τη νοµοθεσία ώστε να κάνουν µεγαλύτερο τζίρο τα καταστήµατα;

Οσον αφορά την καθαριότητα στα πανεπιστήµια, προφανώς εννοείτε τα ιδιωτικά. Ολοι ελπίζουµε όταν έρθουν µε το καλό εδώ να υπάρχει η ίδια τάξη και καθαριότητα.

∆εν σχολιάζω τη διαθήκη του Ε. Αβέρωφ γιατί δεν είµαι από τα Γιάννενα όπου πρωτοπόρησαν να εκλέξουν Εβραίο δήµαρχο! Τέλος, µε την παιδική αφέλεια που µε διακρίνει –όπως έλεγε η µακαρίτισσα σύζυγός µου– γιατί εξακολουθείτε να ζείτε εδώ ανάµεσα σε λαµόγια, απατεώνες, κλέφτες κ.λπ.;

∆εν έχετε νόστο για την πατρίδα σας ή µήπως εδώ που φιλοξενείστε τόσα χρόνια και δηµιουργήσατε περιουσία και καλούς φίλους περνάτε καλύτερα;

Εάν όλα είναι όπως τα λέτε, προσωπικά σας συνιστώ να επαναπατριστείτε.

Ι. ΠΑΛΑΜΙ∆ΗΣ,
Συνταξιούχος Πολιτικός Μηχανικός

Απάντηση

Οµολογώ ότι δεν έχω καταλάβει τι θέλει να πει ο επιστολογράφος. Αυτά που γράφω είναι γεγονότα και τα επισηµαίνω µήπως καταφέρουµε να αλλάξουµε κάτι στην Ελλάδα. Αυτός εξάλλου είναι και ο σκοπός της αρθρογραφίας µου. Εχω γράψει για άλλες χώρες που πρέπει να µιµηθούµε σε συγκεκριµένα θέµατα, όπως η Βρετανία, η Εσθονία, η Γεωργία κ.ά., αλλά κανένας δεν µε προέτρεψε να µετοικήσω εκεί. Ελπίζω ότι η προτροπή του να γυρίσω στην Κύπρο δεν προέρχεται από τη συνήθη αντίδραση να σπάζουµε το θερµόµετρο όταν δεν µας αρέσει η θερµοκρασία που µας δείχνει. Κάτι ακόµα. ∆εν υπάρχει ειδικό λογισµικό για να δείχνει τις κάµερες. Το επεδίωξε η κυβέρνηση να επισηµαίνονται οι κάµερες ώστε να περιορίζονταιτα ατυχήµατα και όχι για να επιβάλλονται πρόστιµα. Καλό είναι να µαθαίνουµε αντί να ειρωνευόµαστε!

ΑΝ∆ΡΕΑΣ Γ. ∆ΡΥΜΙΩΤΗΣ




θα ήταν προτιµότερο να καταβληθεί για κάποια άλλη σηµαντικότερη. Και ότι βεβαίως τέτοιου είδους προβληµατισµοί είναι δύσκολο να αναπτυχθούν σε περιβάλλον αλληλοκολακευοµένων αξιωµατούχων.

Ως προς το επικοινωνιακό µέρος, µε ενόχλησε η ποιότης των επιχειρηµάτων που χρησιµοποίησε η κυβέρνηση. Η όλη επικοινωνιακή καµπάνια στηρίχθηκε στην ανάγκη απόδοσης στους οµόφυλους ίσων δικαιωµάτων µε τους λοιπούς εξ ηµών. Και αν µεν τα προς απόδοσιν ίσα δικαιώµατα είναι νοµικού χαρακτήρα, το προβαλλόµενο επιχείρηµα είναι έωλο έως υποτιµητικό της νοηµοσύνης µας. Πράγµατι, σε µία χώρα που έχει ήδη θεσµοθετήσει το σύµφωνο συµβίωσης καθώς και τη δυνατότητα υιοθεσίας από ένα ανύπαντρο άνδρα, η επέκταση των νοµικών δικαιωµάτων των οµοφύλων ώστε να ταυτίζονται µε αυτά των ετεροφύλων, θα ήταν υπόθεση νοµοθετικά απλουστάτη, όπως έχω αναφέρει και σε παλαιότερη επιστολή µου προς την «Καθηµερινή» στις 21/2.

Θα ήταν ίσως προτιµότερο αν η κυβέρνηση εξηγούσε, αυτό που εγώ τουλάχιστον θεωρώ τον αληθή λόγο της µεταρρύθµισης, ότι δηλαδή ο γάµος είναι πανάρχαιος θεσµός και ότι πολύ περισσότερο από νοµικά δικαιώµατα ενσωµατώνει πολιτισµικά και ταυτοτικά στοιχεία. Ο κ. Κασσελάκης αναφέρεται στον κ. Τάιλερ ως «ο άνδρας µου» και όχι ως «αυτός µε τον οποίο θα συνάψω σύµφωνο συµβίωσης». Οι άνθρωποι αυτοί και αναφέροµαι στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, χρειάζονται η ένωσή τους να ονοµάζεται γάµος για να αισθανθούν ότι δεν υπάρχει διάκριση εις βάρος τους.

Βεβαίως, αν η κυβέρνηση απεδέχετο τον πολιτισµικό και ταυτοτικό χαρακτήρα του γάµου, θα έπρεπε αντίστοιχα να αποδεχθεί ότι οι αντιδράσεις όσων θεωρούσαν ότι έτσι παραβιάζονται τα δικά τους πολιτιστικά και ταυτοτικά δικαιώµατα ήσαν βάσιµες, πράγµα που πολιτικά δεν την συνέφερε. Αλλά τουλάχιστον τότε θα πλήρωνε πολιτικό κόστος λέγοντας την αλήθεια και όχι λέγοντας αυτά που ακούσαµε.

ΝΙΚΟΣ ΒΑΛΤΗΣ

 

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2024

Για μια πραγματική αλλαγή σελίδας στις σχέσεις μας χρειάζεται μια γενναία στάση από την πλευρά της Αγκυρας, με αποδοχή των όσων προβλέπουν το Διεθνές Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας για την επίλυση της μοναδικής διαφοράς μας. Σε συνδυασμό ενδεχομένως με την επαναφορά της ευρωπαϊκής προοπτικής της, την οποία η Ελλάδα στήριζε και στηρίζει διαχρονικά, αλλά και με την επανέναρξη των συζητήσεων για το Κυπριακό, στο οποίο η Τουρκία παραμένει αμετακίνητη τα τελευταία χρόνια σε μία αρνητική στάση. Είναι χρήσιμη συνεπώς η ύφεση επί του πεδίου, αλλά όσο παραμένουν ανεπίλυτα ζητήματα στις μεταξύ μας σχέσεις και διευρύνονται οι διεκδικήσεις, δεν επιτρέπεται ο εφησυχασμός. Εκτιμώ ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι ένας ηγέτης ο οποίος έχει αφήσει διακριτό ιστορικό αποτύπωμα στη χώρα του. Θα είναι ακόμη πιο σημαντικό αυτό το αποτύπωμα, αν αναλάβει πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της επίλυσης της διαφοράς μας. Σε διαφορετική περίπτωση θα ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να συνεχίσει η Τουρκία τη διολίσθηση σε εθνικιστικές θεωρίες των προηγούμενων αιώνων.....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 23/06.24


ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ
ΤΟΥ ΥΕΘΑ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟ


Οι απώλειες της Ν.Δ. στις πρόσφατες ευρωεκλογές ήταν «αμφίπλευρες» αναφέρει στη «Κ» ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας, σημειώνοντας ότι αν και προς το κέντρο ήταν περισσότερες, και αυτές προς τα δεξιά «δεν ήταν αμελητέες». Ο κ. Δένδιας υπογραμμίζει την ανάγκη να μη χαθεί η επαφή της Ν.Δ. με τον «μεσαίο χώρο», ενώ εκτιμά ότι πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένη στρατηγική «για τις τυχόν εξελίξεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς». Λέει, μάλιστα, ότι η κρίση της Κεντροαριστεράς δεν είναι προς όφελος της Ν.Δ.

Ο κ. Δένδιας αναφέρει ότι ο πρωθυπουργός «θα συνεκτιμήσει διάφορα στοιχεία πριν διατυπώσει την τελική πρότασή του» για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Για τα ελληνοτουρκικά αναφέρει ότι όσο παραμένουν δισεπίλυτα προβλήματα δεν επιτρέπεται ο εφησυχασμός.

Στα εξοπλιστικά προαναγγέλλει μελέτη για την απόκτηση νέων υποβρυχίων, ενώ τονίζει ότι στο σχέδιο για το Πολεμικό Ναυτικό, εκτός από τις τρεις FDI, προωθείται το πρόγραμμα Constellation και η συμμετοχή στην ευρωκορβέτα.

– Ποιο είναι κατά την άποψή σας το πολιτικό μήνυμα των ευρωεκλογών της 9ης Ιουνίου και πόσο πρέπει να ανησυχεί τη κυβέρνηση; Εφταιξε – για παράδειγμα – το νομοσχέδιο για την ισότητα στο γάμο ή η ανεξέλεγκτη ακρίβεια; Ή η διαχείριση σε άλλους τομείς;

Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι πολυπαραγοντικό όσον αφορά τα αίτια του, στα οποία περιλαμβάνονται και τα ζητήματα στα οποία αναφέρεστε. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αναγνώρισε για παράδειγμα ότι στο ζήτημα της ακρίβειας, παρά τις προσπάθειες που όντως καταβλήθηκαν, οι πολίτες ζητούν να υπάρξουν παρεμβάσεις στη λειτουργία της αγοράς και μεγαλύτερη έμφαση στη βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα μεγάλο λαϊκό κόμμα. Ως εκ τούτου δίνει έμφαση σε όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την κοινωνική συνοχή, με ενσυναίσθηση σε ό,τι προβληματίζει τους πολίτες. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι το ποσοστό της αποχής έφθασε σε πολύ υψηλά επίπεδα και σχεδόν 6 στους 10 πολίτες που είχαν δικαίωμα ψήφου επέλεξαν να μην συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία.

Η συγκεκριμένη διαπίστωση οφείλει να προβληματίσει το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του και όχι μόνο τη Νέα Δημοκρατία. Το γεγονός ότι πολλοί πολίτες δεν πείσθηκαν για την αναγκαιότητα της συμμετοχής τους στις εκλογές, σε μία κρίσιμη συγκυρία για την Ευρώπη, είναι εξαιρετικά ανησυχητικό. Από την άλλη πλευρά δεν χρειάζονται υπερβολές όσον αφορά την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, αλλά ορθή ανάγνωση των δεδομένων.

Η Κυβέρνηση διατηρεί προβάδισμα στις προτιμήσεις των πολιτών, παρά τη μείωση του ποσοστού της Νέας Δημοκρατίας. Οφείλει συνεπώς να έχει – και έχει – ως προτεραιότητά της το κυβερνητικό της έργο και να προσπαθεί να είναι κατά το δυνατόν ωφέλιμη για τον τόπο, δίνοντας έμφαση στα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες.

– Τελικά η ΝΔ έχασε από το κέντρο ή από τα δεξιά;

Σε γενικές γραμμές οι απώλειες είναι αμφίπλευρες, αν και είναι ελαφρώς περισσότερες προς το Κέντρο, σύμφωνα τουλάχιστον με την ανάλυση των exit polls. Αλλά και οι απώλειες προς τα δεξιά δεν είναι αμελητέες. Οφείλουμε συνεπώς να αναδείξουμε τη διαφορά μεταξύ πατριδοκαπηλίας και πατριωτισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις ανησυχίες των πολιτών για τα όσα συμβαίνουν στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και τονίζοντας τα όσα ήδη έχουμε πετύχει ως Κυβέρνηση, αντιμετωπίζοντας με συνέπεια τις προκλήσεις και θωρακίζοντας αμυντικά και διπλωματικά τη χώρα.

Οφείλουμε επίσης να αφουγκραζόμαστε πάντα την κομματική μας βάση που είναι η «ψυχή» της παράταξης. Παράλληλα, όμως, πρέπει να μην χάσουμε την επαφή μας με τον αποκαλούμενο «μεσαίο χώρο». Η εξίσωση δεν είναι εύκολη. Αλλά ο διαχρονικά πολυσυλλεκτικός χαρακτήρας της Νέας Δημοκρατίας της επιτρέπει υπό όρους την υπέρβαση των παραδοσιακών διαχωριστικών γραμμών.

– Πως ερμηνεύετε αυτή την αδυναμία συγκρότησης ενός αντιπολιτευτικού πόλου, ενώ η ΝΔ φαίνεται – φυσιολογικά ενδεχομένως – να υποχωρεί μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης;

Όσο και αν φαίνεται παράδοξο, το μεγαλύτερο πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας σήμερα είναι η απουσία αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης, η οποία με τη σειρά της επιτρέπει δυνητικά την εκδήλωση φαινομένων αποσυσπείρωσης. Το διαπιστώσαμε ήδη στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Κυβέρνηση οφείλει να λάβει υπόψη της. Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση λαμβάνει υπόψη της τη συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα.

Αυτό το οποίο δεν επιτρέπεται είναι να εκδηλωθούν φαινόμενα «χαλάρωσης», λόγω της εσωτερικής περιδίνησης στην οποία βρίσκονται τα μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης. Πρέπει να έχουμε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα στο πώς βλέπουμε το πολιτικό σκηνικό το οποίο είναι πάντοτε δυναμικό και όχι στατικό. Όπως οφείλουμε να έχουμε αναπτύξει εγκαίρως συγκεκριμένη στρατηγική για τις τυχόν εξελίξεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να ευχόμαστε να παραμένει σε κρίση ο συγκεκριμένος χώρος. Το αντίθετο. Η ύπαρξη ενός σχήματος το οποίο θα μπορέσει να σταθεί απέναντί μας, με σοβαρή κριτική αλλά και εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης αν θέλετε, θα βοηθήσει και εμάς να γίνουμε καλύτεροι.

– Με βάση την περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα θεωρείτε ότι στην επικείμενη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας θα πρέπει να προταθεί νέο πρόσωπο ή να είναι εκ νέου υποψήφια η νυν Πρόεδρος;

Διαχρονικά, κάθε πρόταση για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, δεν αφορά απλώς το συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά έχει ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο. Εκτιμώ ότι όταν έρθει η στιγμή ο κ. Μητσοτάκης θα συνεκτιμήσει διάφορα στοιχεία πριν διατυπώσει την τελική πρότασή του. Στην παρούσα συγκυρία δεν κρίνω σκόπιμο να διατυπώσω δημόσια την άποψή μου.

– Εχετε επανειλημμένως τονίσει ότι η τρέχουσα Ελληνοτουρκική προσέγγιση είναι μεν θεμιτή, παραμένουν δε ατόφιες οι βασικές απειλές της Τουρκίας για την Ελλάδα. Αποκλείετε, δηλαδή, να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος που θα οδηγήσει σε κάποιο αποτέλεσμα;

Αδιαμφισβήτητα, είναι θετική η ηρεμία επί του πεδίου, χωρίς την ένταση του παρελθόντος. Από την άλλη πλευρά, είναι αλήθεια ότι η Τουρκία συνεχίζει να προβάλλει τις αναθεωρητικές της απόψεις με διάφορες αφορμές, αμφισβητώντας την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, επιμένοντας στο Casus Belli και στο ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, εγείροντας νέα ζητήματα, όπως για το ζήτημα των θαλάσσιων πάρκων ή ασκώντας την πρακτική της παρενόχλησης διά ασυρμάτου σε πλοία και αεροσκάφη τα οποία βρίσκονται εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και ελληνικού εναέριου χώρου αντίστοιχα. Με τον τρόπο αυτό όμως η προοπτική μιας γενικότερης ελληνοτουρκικής προσέγγισης είναι εξαιρετικά αμφίβολη και κινδυνεύει να καταστεί όμηρος της συγκυρίας στο εσωτερικό της γειτονικής χώρας.

Για μια πραγματική αλλαγή σελίδας στις σχέσεις μας χρειάζεται μια γενναία στάση από την πλευρά της Αγκυρας, με αποδοχή των όσων προβλέπουν το Διεθνές Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας για την επίλυση της μοναδικής διαφοράς μας. Σε συνδυασμό ενδεχομένως με την επαναφορά της ευρωπαϊκής προοπτικής της, την οποία η Ελλάδα στήριζε και στηρίζει διαχρονικά, αλλά και με την επανέναρξη των συζητήσεων για το Κυπριακό, στο οποίο η Τουρκία παραμένει αμετακίνητη τα τελευταία χρόνια σε μία αρνητική στάση.

Είναι χρήσιμη συνεπώς η ύφεση επί του πεδίου, αλλά όσο παραμένουν ανεπίλυτα ζητήματα στις μεταξύ μας σχέσεις και διευρύνονται οι διεκδικήσεις, δεν επιτρέπεται ο εφησυχασμός. Εκτιμώ ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι ένας ηγέτης ο οποίος έχει αφήσει διακριτό ιστορικό αποτύπωμα στη χώρα του. Θα είναι ακόμη πιο σημαντικό αυτό το αποτύπωμα, αν αναλάβει πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της επίλυσης της διαφοράς μας. Σε διαφορετική περίπτωση θα ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να συνεχίσει η Τουρκία τη διολίσθηση σε εθνικιστικές θεωρίες των προηγούμενων αιώνων.

– Θεσμοθετήθηκε ένα νέο πλαίσιο για την καινοτομία, με επίκεντρο την ίδρυση του ΕΛΚΑΚ. Μπορείτε να εξηγήσετε στους αναγνώστες, με χειροπιαστά παραδείγματα, τι σκοπεύει η Ελλάδα να επιτύχει;

Η ίδρυση του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) είναι σημείο τομής καθώς στοχεύει στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου αμυντικού οικοσυστήματος καινοτομίας στη χώρα μας, στο πλαίσιο της «Ατζέντας 2030» των Ενόπλων Δυνάμεων η οποία θα συμβάλει στο να περάσει η Ελλάδα σε μία διαφορετική εποχή, με την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών.

Το ΕΛΚΑΚ θα αποτελεί την «καρδιά» του οικοσυστήματος. Θα παρέχει την κρίσιμη χρηματοδότηση για την προώθηση της καινοτομίας στην Αμυνα και παράλληλα θα διευκολύνει τη συνεργασία μεταξύ Ενόπλων Δυνάμεων, Πανεπιστημίων, Στρατιωτικών Σχολών, ερευνητικών κέντρων και επιχειρήσεων. Ενθαρρύνονται επίσης οι εγχώριες επιχειρήσεις και οι startups να επενδύσουν στην έρευνα, αναπτύσσοντας τις τεχνολογικές τους δυνατότητες και βελτιώνοντας την τεχνογνωσία τους. Συνεπώς ενισχύεται η εθνική μας αμυντική βιομηχανία, η οποία αποκτά δυναμική και καθίσταται εξωστρεφής και ανταγωνιστική.

Το εγχείρημα αυτό φιλοδοξεί επίσης να αποτελέσει μοχλό οικονομικής ανάπτυξης της χώρας μας με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την προσέλκυση επενδύσεων. Ενισχύεται ακόμα η δημιουργία ενός ανθρώπινου δυναμικού υψηλής εξειδίκευσης και ενός ακαδημαϊκού συστήματος παγκόσμιας κλάσης στη χώρα μας. Στο πλαίσιο αυτό παρέχεται η ευκαιρία στους Ελληνες ερευνητές, συμπεριλαμβανομένων και των σπουδαστών των ανωτάτων στρατιωτικών σχολών, να συμμετέχουν και να εκπαιδεύονται στα πλέον σύγχρονα μέσα, διευρύνοντας τους γνωστικούς και επαγγελματικούς τους ορίζοντες. Ο ρόλος του ΕΛΚΑΚ θα είναι καταλυτικός για τη σχεδίαση και ανάπτυξη πρωτοτύπων, τα οποία κατόπιν εμπεριστατωμένων δοκιμών θα οδηγούν στη παραγωγή σε ευρεία κλίμακα αντίστοιχων προϊόντων, για την κάλυψη των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στόχος του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας είναι μέσω του ελληνικού οικοσυστήματος καινοτομίας να μετατραπεί σταδιακά η Ελλάδα από καταναλωτής εξοπλισμών άλλων κρατών, σε παραγωγό αμυντικών συστημάτων προηγμένης τεχνολογίας και πολλαπλασιαστών ισχύος. Για να το πούμε απλά, η Ελλάδα για να επιβιώσει πρέπει να εκσυγχρονίσει τις Ενοπλες Δυνάμεις της. Εχουμε μείνει πίσω.

– Εχετε αναφερθεί στον αντιαεροπορικό θόλο ουκ ολίγες φορές. Ωστόσο η συζήτηση στην Ε.Ε. αλλά και ευρύτερα είναι μάλλον αργόσυρτη. Δεδομένων των ανελαστικών αναγκών της Ελλάδας, θεωρείτε ότι η Αθήνα μπορεί να κινηθεί και μόνη της, ανεξάρτητα των ευρωπαϊκών αποφάσεων;

Για την Ελλάδα αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα η ενίσχυση των ευρωπαϊκών μηχανισμών άμυνας και ασφάλειας και του ευρωπαϊκού αμυντικού βραχίονα. Για αυτό προωθήσαμε την Επιχείρηση ΕΙΡΗΝΗ, για αυτό έχουμε κεντρικό ρόλο στην Επιχείρηση ΑΣΠΙΔΕΣ, για αυτό υποστηρίζουμε την Ενιαία Αμυντική Σχεδίαση. Η δημιουργία ευρωπαϊκού θόλου θα συντελέσει στη περαιτέρω θωράκιση της χώρας μας μέσω των συνεργειών που θα αναπτυχθούν με τους εταίρους και συμμάχους μας. Ήδη όμως κινούμαστε αυτόνομα στην κατεύθυνση δημιουργίας του ελληνικού θόλου antidrone με ταχείς ρυθμούς, με στόχο την παροχή των μέσων που θα επιτρέπουν στις Ενοπλες Δυνάμεις μας να επιχειρούν προστατευμένες από τις από αέρος απειλές, είτε επανδρωμένων αεροσκαφών είτε UAV.

Στο πλαίσιο αυτό μελετάται η προμήθεια συστημάτων για την υλοποίηση ενός «θόλου» ο οποίος θα προστατεύει ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, με ιδιαίτερη έμφαση στον Εβρο και στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου αλλά και την προστασία κρίσιμων υποδομών εντός της ελληνικής επικρατείας. Εξυπακούεται βεβαίως ότι η δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού θόλου, όπως έχουν προτείνει ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρωθυπουργός της Πολωνίας Donald Tusk έχει επιπλέον μία εξαιρετικά σημαντική γεωπολιτική διάσταση, στην κατεύθυνση της δημιουργίας του αμυντικού βραχίονα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ενίσχυσης της στρατηγικής αυτονομίας της.

– Επικρατεί αγωνία για το μέλλον του Πολεμικού Ναυτικού. Μετά τις 3 φρεγάτες FDI, έχει ανοίξει μια συζήτηση, η οποία πέρα από την ανάγκη για νέες μονάδες, περιλαμβάνει και το λειτουργικό κόστος υποστήριξης του στόλου, αλλά και το πλήρωμα. Ποιο είναι το σχέδιο για το Πολεμικό Ναυτικό με βάση την ατζέντα 2030;

Βασικές μας μονάδες στο μέλλον θα είναι οι υπερσύγχρονες FDI. Η σχέση μας με τη Γαλλία είναι μία στρατηγική σχέση που φέρει την υπογραφή μου και θα συνεχίσει να επηρεάζει την εξοπλιστική πολιτική μας. Πέραν αυτού, η αποδοχή από τις Ηνωμένες Πολιτείες της πρότασής μας, για συμμετοχή εξαρχής στον σχεδιασμό με βάση τις ανάγκες μας και στη ναυπήγηση νέων φρεγατών τύπου Constellation, αποτελεί σημαντική εθνική επιτυχία καθώς με την υλοποίηση του προγράμματος η Ελλάδα θα έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει πότε, τι είδους και πόσα πλοία θα ναυπηγήσει για το Πολεμικό Ναυτικό, με τη συμμετοχή της εγχώριας ναυπηγικής βιομηχανίας, με διαφαινόμενη προοπτική ναυπηγήσεων πλοίων τρίτων χωρών, εφόσον προκύψει σχετικό ενδιαφέρον. Ωστόσο, δεν εφησυχάζουμε.

Παράλληλα με την απόκτηση των FDI και τη σχεδίαση των Constellation, υλοποιούμε ένα πολυδιάστατο πρόγραμμα αναβάθμισης του στόλου μας, που περιλαμβάνει τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα της Ευρωκορβέτας, τον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων φρεγατών, την ενίσχυση των δυνατοτήτων τους και την επένδυση σε νέες τεχνολογίες και καινοτομίες, όπως τα μη επανδρωμένα σκάφη, είτε επιφανείας είτε υποβρύχια, για να επεκτείνουμε την επιχειρησιακή μας ευελιξία. Επίσης εκκινεί η μελέτη απόκτησης σε βάθος χρόνου νέων υποβρυχίων. Καλούμαστε σε ορατό χρόνο να καλύψουμε τα τεράστια κενά που άφησε η περίοδος της οικονομικής κρίσης.

– Τις επόμενες ημέρες έρχεται στη Βουλή και το πρόγραμμα των F-35. Πρόκειται για ένα ακριβό πρόγραμμα και ένα αεροσκάφος με υψηλό κόστος υποστήριξης. Υπάρχουν παράλληλα σχέδια για «συμμάζεμα» στην Πολεμική Αεροπορία προκειμένου να μπορεί να είναι εντός προϋπολογισμού στα επόμενα χρόνια;

Πράγματι, πρόκειται για ένα πρόγραμμα με υψηλό κόστος, όπως άλλωστε είναι και τα Rafale, αλλά με τεράστια επιχειρησιακή αξία, καθώς είναι μια πλατφόρμα εξαιρετικών δυνατοτήτων και όχι απλώς ένα μαχητικό αεροσκάφος. Η συμμετοχή μας στο πρόγραμμα κρίνεται σκόπιμη και αναγκαία όχι μόνο για την αναβάθμιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων αλλά και γιατί θα εισάγει την Πολεμική μας Αεροπορία σε μια νέα εποχή. Παράλληλα, στην παρούσα φάση, τελεί υπό κατάρτιση το Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ) των Ενόπλων Δυνάμεων, με το οποίο επιδιώκεται, μεταξύ άλλων, η αξιοποίηση κατάλληλων εξοπλιστικών προγραμμάτων, τα οποία θα έχουν ως στόχο την ενίσχυση της αεροπορικής ισχύς της Πολεμικής Αεροπορίας, για την επόμενη 12ετία, εντός πάντοτε των δημοσιονομικών περιθωρίων της χώρας μας. Περιορισμός της πολυτυπίας, εξορθολογισμός κόστους και αύξηση δυνατοτήτων είναι το τρίπτυχο για την Πολεμική μας Αεροπορία.

Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται η πώληση των δύο παλαιών κυβερνητικών αεροσκαφών που έχουν αυξημένο κόστος χρήσης και υψηλό κόστος συντήρησης. Τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν θα καλύψουν οικονομικά κενά στη συντήρηση των μεταγωγικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων και απαραίτητες παροχές στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι απαραίτητη η προτεραιοποίηση στην ικανοποίηση των αναγκών, γιατί οι πόροι που μας διαθέτει από το υστέρημά του ο Ελληνας φορολογούμενος είναι εξ ανάγκης περιορισμένο.