Τα «Κλασσικά» εκπαίδευσαν πολλούς μελλοντικούς αναγνώστες βιβλίων. Η ελληνική σειρά εμπλουτίστηκε σταδιακά από δεκάδες τίτλους που ήταν ελληνικής έμπνευσης, με θέματα από την αρχαιότητα, το Βυζάντιο, τη δημώδη παράδοση, το 1821 και τους νεότερους χρόνους. Αυτά τα τεύχη έχουν καταγραφεί ως ιδιαιτέρως πολύτιμα από συλλέκτες διεθνώς. Είχαν την υπογραφή σημαντικών ανθρώπων τόσο στα κείμενα όσο και στην εικονογράφηση, όπως ο Βασίλης Ρώτας, ο Μέντης Μποσταντζόγλου, η Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη, η Γεωργία Δεληγιάννη, ο Παύλος Βαλασάκης, η Νίτσα Θεολόγου-Σαβράμη, ο Γιάννης Δραγώνας, ο Βασίλης Ζήσης, η Αλκμήνη Γραμματοπούλου, ο Νίκος Καστανάκης, ο Γεράσιμος Λιβιεράτος και άλλοι πολλοί...

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Παγκόσμιο εκδοτικό φαινόμενο, τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα» προσδιόρισαν τη λαϊκή φαντασία για πολλές δεκαετίες. Στη δική μας εποχή με τα πολλά Μέσα, τις πολλές πηγές και την πληθώρα των εικόνων και των μηνυμάτων, είναι δύσκολο να κατανοήσουμε τη δύναμη της εικονογραφημένης ιστορίας όταν αυτή κυριαρχούσε χωρίς ιδιαίτερο ανταγωνισμό μαγεύοντας παιδιά και εφήβους.

Τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα» γεννήθηκαν στις ΗΠΑ το 1941 και σταδιακά απέκτησαν «εθνικές» σχολές, καθώς η αποδοχή τους ήταν τόσο πλατιά που το ρίσκο ήταν μηδαμινό. Η προσφορά της «Καθημερινής» αυτήν την περίοδο μας φέρνει ορισμένα τεύχη από την ελληνική σειρά με θέματα από την Ελληνική Επανάσταση. Αυτή η ιδιαιτερότητα των ελληνικών «Κλασσικών Εικονογραφημένων» τα καθιστούσε μοναδικά και ήταν, βεβαίως, απόδειξη της τεράστιας απήχησης. Πρωτοκυκλοφόρησαν το 1951 με δραχμές πληθωριστικές από τις εκδόσεις Πεχλιβανίδη, που είχαν κάνει τότε μια εξαιρετική κίνηση. Ο Πεχλιβανίδης, μέσω του βιβλιοπωλείου της Ατλαντίδος στην οδό Κοραή, ηγεμόνευε στο παιδικό και εφηβικό βιβλίο, και με τα τεύχη των «Κλασσικών» έκανε κυριολεκτικά θραύση. Η κριτική, διεθνώς, επικεντρωνόταν στο ότι οι εικονογραφημένες ιστορίες έργων της κλασικής λογοτεχνίας απομάκρυναν τα παιδιά από το διάβασμα βιβλίων, αλλά η εμπειρία έδειξε το αντίθετο.

Τα «Κλασσικά» εκπαίδευσαν πολλούς μελλοντικούς αναγνώστες βιβλίων. Η ελληνική σειρά εμπλουτίστηκε σταδιακά από δεκάδες τίτλους που ήταν ελληνικής έμπνευσης, με θέματα από την αρχαιότητα, το Βυζάντιο, τη δημώδη παράδοση, το 1821 και τους νεότερους χρόνους. Αυτά τα τεύχη έχουν καταγραφεί ως ιδιαιτέρως πολύτιμα από συλλέκτες διεθνώς. Είχαν την υπογραφή σημαντικών ανθρώπων τόσο στα κείμενα όσο και στην εικονογράφηση, όπως ο Βασίλης Ρώτας, ο Μέντης Μποσταντζόγλου, η Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη, η Γεωργία Δεληγιάννη, ο Παύλος Βαλασάκης, η Νίτσα Θεολόγου-Σαβράμη, ο Γιάννης Δραγώνας, ο Βασίλης Ζήσης, η Αλκμήνη Γραμματοπούλου, ο Νίκος Καστανάκης, ο Γεράσιμος Λιβιεράτος και άλλοι πολλοί. Τα ελληνικά «Κλασσικά» είναι μια ιδιαιτερότητα των διεθνών σειρών.

Οι Ελληνες Ναυμάχοι, άνδρες και γυναίκες, με αδιάσειστο θάρρος και τόλμη προσέφεραν τη ζωή και την περιουσία τους υπέρ του εθνικού σκοπού. Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες, λόγω ελαφρού εκτοπίσματος και η υπεροπλία των οθωμανικών πλοίων ουδέποτε απετέλεσαν ανασταλτικό παράγοντα στην ανάληψη ναυτικών αποστολών. Οι ναυμαχίες Ερεσού, Πάτρας, Τενέδου, Σάμου, Γέροντα, Ηρακλείου, Μεθώνης, η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδος στη Χίο, η επιδρομή 4 κασιώτικων πλοίων (Σεπ./1822) στον λιμένα Δαμιέττης, στις εκβολές Νείλου, με κατάληψη 19 πλοιαρίων, καθώς και η καταδρομική ενέργεια (29/7/1825) στην Αλεξάνδρεια των Τομπάζη, Κριεζή, Κανάρη, Βόκου και Μπούτη είναι μερικά μόνον από τα ιστορικά ορόσημα της δράσης των ναυμάχων. Το μέγιστο ναυτικό κατόρθωμα της εξόδου του Αρεως (26/4/1825) από τον αποκλεισμένο όρμο του Ναυαρίνου, κατά την πολιορκία της Σφακτηρίας, αποτελεί κότινο δόξας. Η προσήλωση του πληρώματος στον κυβερνήτη τους Αν. Τσαμαδό, πεσόντα στη Σφακτηρία, το θάρρος και η ναυτοσύνη χαλύβδωσαν το βρίκιο «Αρης» και διέπλευσε σχηματισμό 47 εχθρικών πλοίων, βύθισε 7, διέσπασε τον ναυτικό αποκλεισμό και εξέπλευσε νικηφόρως εκ του οχυρωμένου όρμου....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/21

ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΠΑΝ. ΧΗΝΟΦΩΤΗ

Το απαρασάλευτο θάρρος, η ναυτική αντίληψη και η καθοριστική συμβολή των ναυμάχων στην Εθνική Παλιγγενεσία αναδεικνύουν το κλέος των αγώνων τους. Η ναυτική τέχνη των Ελλήνων, η πολυσχιδής συνεργασία Αγγλων και Ελλήνων ναυτικών στον Επταετή πόλεμο (1756-1763) κατά των Γάλλων, η περαιτέρω ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας μετά τη Συνθήκη του Κιουτσούκ-καϊναρτζή (21/7/1774), οι ωκεάνιοι πλόες, η διάσπαση του αγγλικού ηπειρωτικού αποκλεισμού κατά του Ναπολέοντα (1806), η συνεργασία με τις ρωσικές μοίρες στο Ιόνιο και Αιγαίο Πέλαγος, κατά διάφορα χρονικά διαστήματα (1768-1807), καθώς και οι ναυπηγήσεις ικανού εκτοπίσματος σκαφών, επαύξησαν τη ναυτική γνώση, εμπειρία και συνετέλεσαν στην ανασύσταση της θαλάσσιας ισχύος και συνέχιση της τρισχιλιετούς ελληνικής ναυτικής παράδοσης.

Κύριοι συντελεστές της στη νεότερη Ελλάδα ανεδείχθησαν οι Ελληνες Ναυμάχοι του 1821 με το απαράμιλλο θάρρος τους. «Οταν αποφασίσαμεν να κάμωμεν την επανάστασιν κανένας φρόνιμος δεν μας είπε: πού πάτε να πολεμήσετε με σιτοκάραβα τον βασιλέα;» (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην Πνύκα 8/11/1836).

Η ναυτική συνιστώσα της θαλάσσιας ισχύος, έστω και χωρίς την ύπαρξη οργανωμένου κράτους, είχε το υπόβαθρο ώστε να επιχειρήσει ως πολεμικός στόλος και να συμβάλει καθοριστικά στην Εθνεγερσία. Οι Ελληνες Ναυμάχοι εστίασαν την προσπάθειά τους στην από θαλάσσης θωράκιση της Πελοποννήσου¹, στην προβολή ναυτικής ισχύος στις παραθαλάσσιες περιοχές και στην προάσπιση των νήσων.

Οι ναυτικές δυνάμεις Υδρας, Σπετσών, Ψαρών με τις σημαντικές συνεισφορές Κύμης, Γαλαξειδίου, Μεσολογγίου, Κάσου, Τρικερίου, Μυκόνου, Θεσσαλονίκης και υπολοίπων νήσων και παραθαλάσσιων περιοχών, συνετέλεσαν σημαντικά στον κατά θάλασσα αγώνα.

Τα ελληνικά πλοία υστερούσαν κατά πολύ των οθωμανικών λόγω μικρού διαμετρήματος πυροβόλων, βλημάτων, βεληνεκούς και χαμηλού ύψους καταστρώματος με συνεπαγόμενη αδυναμία εμβολής. Προς τούτο, διεμορφώθη η κατάλληλη ναυτική τακτική προς εκμετάλλευση αιφνιδιασμού, επιθετικών ελιγμών, ταχύτητος και ευέλικτων σχηματισμών εν πλω, για εξασφάλιση ευνοϊκής/πλεονεκτικής ιστιοδρομίας και υποβοήθηση προστατευόμενων πυρπολικών, επιδιώκοντας επίθεσή τους μετά την έναρξη πυρός, αφή καπνοφράγματος και έπαρση του σήματος «με τη βοήθεια του Σταυρού επιτεθείτε».

Οι εκ παρατάξεως ναυμαχίες ανέδειξαν την ελληνική υπεροχή στη θάλασσα με αποκορύφωμα τη ναυμαχία του Γέροντα, όπου ο ελληνικός στόλος υπό τον Μιαούλη και Αποστόλη με 80 πλοία, 4.800 ναύτες και 850 πυροβόλα κατίσχυσε επί Τουρκοαιγυπτιακού στόλου 200 πλοίων, 50.000 ναυτών και 2.500 πυροβόλων. Η ναυτική ιδιοφυΐα και οι ελιγμοί των Ελλήνων εκμηδένισαν την εχθρική αριθμητική υπεροχή.

Επιπροσθέτως, η δράση των ελληνικών πυρπολικών, βασικός συντελεστής στον κατά θάλασσα αγώνα, εκφράζει την αυτοθυσία των μπουρλοτιέρηδων. Ο Ι. Δημολίτσας, με έναυσμα σκέψης παρεμφερείς ενέργειες στη ναυμαχία της Αμβέρσας (1588), Ρώσων στο Τσεσμέ (1770), αγγλικού κατά γαλλικού στόλου (1809 Βισκαϊκός), σχεδίασε το ελληνικό πυρπολικό.

Οι Ελληνες Ναυμάχοι, άνδρες και γυναίκες, με αδιάσειστο θάρρος και τόλμη προσέφεραν τη ζωή και την περιουσία τους υπέρ του εθνικού σκοπού. Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες, λόγω ελαφρού εκτοπίσματος και η υπεροπλία των οθωμανικών πλοίων ουδέποτε απετέλεσαν ανασταλτικό παράγοντα στην ανάληψη ναυτικών αποστολών.

Οι ναυμαχίες Ερεσού, Πάτρας, Τενέδου, Σάμου, Γέροντα, Ηρακλείου, Μεθώνης, η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδος στη Χίο, η επιδρομή 4 κασιώτικων πλοίων (Σεπ./1822) στον λιμένα Δαμιέττης, στις εκβολές Νείλου, με κατάληψη 19 πλοιαρίων, καθώς και η καταδρομική ενέργεια (29/7/1825) στην Αλεξάνδρεια των Τομπάζη, Κριεζή, Κανάρη, Βόκου και Μπούτη είναι μερικά μόνον από τα ιστορικά ορόσημα της δράσης των ναυμάχων.

Το μέγιστο ναυτικό κατόρθωμα της εξόδου του Αρεως (26/4/1825) από τον αποκλεισμένο όρμο του Ναυαρίνου, κατά την πολιορκία της Σφακτηρίας, αποτελεί κότινο δόξας. Η προσήλωση του πληρώματος στον κυβερνήτη τους Αν. Τσαμαδό, πεσόντα στη Σφακτηρία, το θάρρος και η ναυτοσύνη χαλύβδωσαν το βρίκιο «Αρης» και διέπλευσε σχηματισμό 47 εχθρικών πλοίων, βύθισε 7, διέσπασε τον ναυτικό αποκλεισμό και εξέπλευσε νικηφόρως εκ του οχυρωμένου όρμου.

Η διακυβέρνηση ανελήφθη υπό του Ν. Βότση (προγόνου του κυβερνήτου του τορπιλοβόλου Τ-11 που βύθισε, στις 18/10/1912, στη Θεσσαλονίκη το τουρκικό θωρηκτό «Feth-i Bulend»). Ο Σκώτος ιστορικός John Galt στο βιβλίο του «Voyages and travels in the years 18091811» (London 1812) εκθειάζει τους Ελληνες ναυτικούς αναφέροντας ότι «θεωρούνται οι καλλίτεροι ναυτικοί στην Ανατολή ταξιδεύοντας με αλόγιστο θάρρος στην κακοκαιρία και δεν διστάζουν να σαλπάρουν νύκτα κατά των εχθρών τους και των πειρατών. Με απέραντες ναυτικές γνώσεις έχουν έννοια και της τελευταίας γωνιάς της Μεσογείου».

Οι Ελληνες, στο τακτικό πεδίο, αναλαμβάνουν επιθετική πρωτοβουλία με τόλμη και επιφροσύνη. Τα περίλαμπρα ναυτικά κατορθώματα και το πλήθος νικηφόρων ναυτικών επιχειρήσεων κατέστησαν τους Ελληνες κυρίαρχους στο Αιγαίο, «Grecian Archipelago», όπως αναφέρεται σε ναυτικούς χάρτες από το 1552. Η ακμή της ναυτιλίας και η ένδοξη ναυτική ιστορία της Ελλάδας θεμελιώνουν τη διαχρονική θαλάσσια ισχύ του ναυτικού έθνους μας.

Η ναυτική συνιστώσα της θαλάσσιας ισχύος είχε το υπόβαθρο ώστε να επιχειρήσει ως πολεμικός στόλος και να συμβάλει καθοριστικά στην Εθνεγερσία.

¹ Από τον ζόφο στην Εθνεγερσία, Π. Χηνοφώτη, «Καθημερινή» 30/1/2021.

Οι Βρυξέλλες βλέπουν έναν Ερντογάν πολιτικά και οικονομικά εξασθενημένο με προσβλητικές και επιθετικές ενέργειες που έχουν στόχο να αποσπάσουν την προσοχή από το γεγονός ότι η χώρα παρακμάζει οικονομικά εξαιτίας της πολιτικής του. Η τουρκική οικονομία έχει ανάγκη μια εκσυγχρονισμένη τελωνειακή ένωση με την Ευρωπαϊκή Ενωση και ο Ερντογάν επιλέγει τη συντήρηση μιας παρατεταμένης κρίσης. Δείχνει να μη βλέπει την τουρκική οικονομία που κλονίζεται και την τουρκική λίρα που πέφτει από ναδίρ σε ναδίρ και τη δημοτικότητά του να κατρακυλάει. Την ίδια στιγμή η ΕΕ χρειάζεται την απαραίτητη ευρωπαϊκή κυριαρχία που θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και από τις εξελίξεις στη Μεσόγειο και τη «διαχείριση» της Τουρκίας....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΝΤΑΛΗ

Η αλληλεγγύη στην οποία στηρίζεται σήμερα το ευρωπαϊκό σχέδιο έχει τις ρίζες της στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821, υπογράμμισε με εύστοχο τρόπο στο μήνυμά του ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν, συμπληρώνοντας ουσιαστικά την εξίσου εύστοχη δήλωση της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου, πως «η κληρονομιά του 1821 δεν είναι μόνο ελληνική: φέρει την οικουμενικότητα των ιδεών και αξιών της εποχής».

Τόσο οι ευρωπαίοι αρχηγοί κρατών όσο και ο πρόεδρος Μπάιντεν υπογράμμισαν πως η Ελλάδα είναι σήμερα εγγυήτρια της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή. Και αυτό είναι κομβικής σημασίας για την ευρωπαϊκή κυριαρχία στη σημερινή γεωπολιτική στιγμή. Γιατί χρειαζόμαστε μια πιο κυρίαρχη και πιο ανεξάρτητη Ευρώπη που θα διαθέτει στρατηγική αυτονομία. Να μπορεί να διαχειριστεί τις διεθνείς κρίσεις μόνη της και να εγγυάται τα εξωτερικά σύνορά της.

Από την άλλη πλευρά η Τουρκία του Ερντογάν έχει εξελιχθεί σε κορυφαίο πρόβλημα μιας Ευρώπης που επιθυμεί να έχει και γεωπολιτικό ρόλο. Οπως φάνηκε και στην τελευταία σύνοδο κορυφής της ΕΕ, όχι μόνο αποφεύγει να σεβαστεί τους όρους και τις προϋποθέσεις προκειμένου να ενεργοποιηθεί η «θετική ατζέντα» στις ευρωτουρκικές σχέσεις, μάλλον υπονομεύει τη βελτίωση του κλίματος με πράξεις όπως η αποχώρησή της από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για τη βία κατά των γυναικών.

Η πολιτική συμπεριφορά του Ερντογάν στηρίζεται τον τελευταίο χρόνο στην προσβολή που είναι το άσφαιρο όπλο των καιροσκόπων γιατί οι προσβολές και η χυδαιότητα δεν αποτελούν διπλωματικά επιχειρήματα.

Οι Βρυξέλλες βλέπουν έναν Ερντογάν πολιτικά και οικονομικά εξασθενημένο με προσβλητικές και επιθετικές ενέργειες που έχουν στόχο να αποσπάσουν την προσοχή από το γεγονός ότι η χώρα παρακμάζει οικονομικά εξαιτίας της πολιτικής του. Η τουρκική οικονομία έχει ανάγκη μια εκσυγχρονισμένη τελωνειακή ένωση με την Ευρωπαϊκή Ενωση και ο Ερντογάν επιλέγει τη συντήρηση μιας παρατεταμένης κρίσης. Δείχνει να μη βλέπει την τουρκική οικονομία που κλονίζεται και την τουρκική λίρα που πέφτει από ναδίρ σε ναδίρ και τη δημοτικότητά του να κατρακυλάει.

Την ίδια στιγμή η ΕΕ χρειάζεται την απαραίτητη ευρωπαϊκή κυριαρχία που θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και από τις εξελίξεις στη Μεσόγειο και τη «διαχείριση» της Τουρκίας.

Η απαραίτητη κυριαρχία για την οποία μας μίλησε πάλι ο Μακρόν είναι απαραίτητη για να ανταποκριθεί η ΕΕ στις νέες προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης. Και θα πρέπει να περιλαμβάνει την εμβάθυνση και ολοκλήρωση της ευρωζώνης που θα συμπληρώνει το σχέδιο ανάπτυξης της ευρωπαϊκής κοινής άμυνας, προκειμένου η ΕΕ να είναι σε θέση να εξασφαλίζει τη στρατηγική της αυτονομία και κυριαρχία.

Οι ευρωπαίοι πολίτες χρειάζονται μια νέα φιλόδοξη ΕΕ. Στη μετά Covid εποχή η ΕΕ πρέπει να πάει με καλύτερη συνοχή και περισσότερη αλληλεγγύη για να φτάσει στην απαραίτητη κυριαρχία.

*Ο Σωτήρης Ντάλης είναι αν. καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του, Mare Nostrum. Mετατοπίσεις ισχύος στον γεωπολιτικό χάρτη της Μεσογείου. Εκδ. Παπαζήση.

ΒΕΡΜΠΑΛΙΣΜΟΙ, ΒΕΡΜΠΑΛΙΣΜΟΙ, ΒΕΡΜΠΑΛΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ-ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡ' ΗΜΙΝ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΙΣΧΥΡΗ- ΑΝΘΕΚΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ....

Aπό το "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ"

"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", 31/03/21

 

Αργότερα και μέχρι τη Μικρασιατική καταστροφή, η επέτειος σηματοδοτούσε την «ανολοκλήρωτη επανάσταση», δηλαδή τον αλυτρωτισμό της Μεγάλης Ιδέας. Πλήθη κόσμου μαζεύονταν στη Μεγαλόχαρη της Τήνου όχι τον Δεκαπενταύγουστο, αλλά την 25η Μαρτίου, και όχι μόνο από το ελληνικό κράτος, αλλά και από τον ελληνισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κυρίως από τη Σμύρνη. Αν εξαιρέσουμε τη μεγάλη (παράνομη) διαδήλωση του 1943 στην Αθήνα εναντίον των κατακτητών, που άφησε 100 νεκρούς και τραυματίες, η χρήση της επετείου στη συνέχεια γίνεται κυρίως από τα πολιτικά κόμματα και την ιδεολογία καθενός: εθνική παλιγγενεσία, αστική επανάσταση, φιλελεύθερο ξεσήκωμα κ.λπ. ...

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/21

ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΓΟΥΣΕΤΗ

Στη Γαλλία καταδικάζεται η περίοδος της Τρομοκρατίας του Ροβεσπιέρου κατά την Επανάσταση. Στις ΗΠΑ, το Πανεπιστήμιο Πρίνστον ανακοίνωσε ότι απομακρύνει το άγαλμα του Γούντροου Ουίλσον, πατέρα της νίκης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως ρατσιστή. Για τον ίδιο λόγο η βελγική κυβέρνηση απομάκρυνε το άγαλμα του βασιλιά Λεοπόλδου ΙΙ. Στην Ελληνική Επανάσταση δεν παρατηρούμε καμιά τέτοια αναθεώρηση, κανένα ψόγο για οποιονδήποτε ήρωα, παρά τις αλληλοκατηγορίες στα απομνημονεύματά τους και παρά τους δύο εμφυλίους. Γιατί; Διότι για μας τους Ελληνες, το 1821 δεν είναι απλά μια επανάσταση. Είναι κάτι παραπάνω. Τη νιώθουμε ως το ύψιστο γεγονός της συλλογικής αυτοεπιβεβαίωσής μας. Αυτή είναι η βασική ιδεολογική χρήση της Επανάστασης. Γι’ αυτό περιβάλλουμε τα γεγονότα με τον μανδύα του μύθου. Γι’ αυτό αποσιωπούμε τις αντιθέσεις της, μερικές των οποίων διέπουν και τη δική μας κοινωνία.

Οι υπόλοιπες ιδεολογικές χρήσεις ακολουθούν την πορεία της χώρας. Οπως μας ενημερώνει η ιστορικός Χριστίνα Κουλούρη, πρύτανης Παντείου, μετά τη θεσμοθέτησή της το 1838, η επέτειος ενεπλάκη στην αντιπολιτευτική δράση εναντίον του Οθωνα. Το 1839 και το 1840 κάποιοι νέοι, φοιτητές κυρίως, τη γιόρτασαν με διαφορετικό τρόπο, και γι’ αυτή τους την πράξη παραπέμφθηκαν σε δίκη. Το 1841 δεν ακούστηκαν οι πρωινοί κανονιοβολισμοί, λόγω αδιαφορίας (δυσφορίας;) των Βαυαρών. Το δε βράδυ της 25ης Μαρτίου 1843, νέοι του πανεπιστημίου και του γυμνασίου έκαναν πορεία με αίτημα το Σύνταγμα.

Αργότερα και μέχρι τη Μικρασιατική καταστροφή, η επέτειος σηματοδοτούσε την «ανολοκλήρωτη επανάσταση», δηλαδή τον αλυτρωτισμό της Μεγάλης Ιδέας. Πλήθη κόσμου μαζεύονταν στη Μεγαλόχαρη της Τήνου όχι τον Δεκαπενταύγουστο, αλλά την 25η Μαρτίου, και όχι μόνο από το ελληνικό κράτος, αλλά και από τον ελληνισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κυρίως από τη Σμύρνη.

Αν εξαιρέσουμε τη μεγάλη (παράνομη) διαδήλωση του 1943 στην Αθήνα εναντίον των κατακτητών, που άφησε 100 νεκρούς και τραυματίες, η χρήση της επετείου στη συνέχεια γίνεται κυρίως από τα πολιτικά κόμματα και την ιδεολογία καθενός: εθνική παλιγγενεσία, αστική επανάσταση, φιλελεύθερο ξεσήκωμα κ.λπ. Από όλες τις ιδεολογικές χρήσεις, προτιμώ εκείνη του αντιπροέδρου της Κομισιόν Μαργαρίτη Σχοινά: «Γιορτάζουμε μαζί την Ελλάδα και την Ευρώπη, γιατί η μια δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την άλλη».

Το αποφασίζομεν και διατάσσομεν του Βερολίνου έχει διαμορφώσει πλέον συνθήκες έκρηξης στη Γηραιά Ηπειρο. Εχει απενεργοποιήσει εντελώς τις κυβερνήσεις ακόμα και μεγάλων κρατών, έχει οδηγήσει σε οικονομική, κοινωνική και πολιτική ασφυξία και συνιστά την καλύτερη εγγύηση ότι από εδώ και στο εξής τα άκρα θα επανέλθουν δριμύτερα στο προσκήνιο. Τελικά μακροπρόθεσμα έχει κοστίσει στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα πολύ περισσότερα από όσα αυτό είχε μέσα σε τόσες δεκαετίες μπορέσει να προσφέρει. Πρόκειται για μία πολιτική καταστροφής, όπως άλλωστε πάντοτε συνέβαινε με τη γερμανική πολιτική στον ευρωπαϊκό χώρο, εκτός από την αμέσως μεταπολεμική περίοδο, όταν η χώρα είχε χωριστεί στα δύο και ο Ψυχρός Πόλεμος δεν της επέτρεπε να ασκηθεί....

Aπό "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Π. ΜΑΛΟΥΧΟΥ

Κάποτε, όταν υπήρχαν τα πανίσχυρα στερεότυπα, τα πράγματα ήταν τακτοποιημένα και απλά στα μυαλά των ανθρώπων: η Ευρώπη έχει κοινωνικό κράτος, ενώ η Αμερική είναι σκληρή και περίπου δεν παρέχει καμία προστασία στους πολίτες της. Ομως, από την αρχή της πανδημίας μέχρι σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν στηρίξει την οικονομία και την κοινωνία τους με ποσά σχεδόν τριπλάσια από εκείνα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και μάλιστα σε μία περίοδο που κατά το μεγαλύτερο μέρος της κυβερνούσαν ο Τραμπ και οι Ρεπουμπλικάνοι. Επίσης, υπάρχει μία ακόμα τεράστια διαφορά: ότι οι ΗΠΑ έχουν δώσει τα κονδύλια που έχουν υποσχεθεί. Τα έριξαν στη μάχη. Δεν τα «αποφάσισαν» για να συνεχίσουν να τα συζητούν μετά αιωνίως, να τα καθυστερούν ασύλληπτα, αν όχι και να τα ακυρώνουν τελικά στην πράξη ακόμα και αυτά. Μία ακόμα διαφορά, είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν σημαντικά λιγότερο πληθυσμό από ό,τι η ΕΕ στο σύνολό της. Κι όμως, τα αμερικανικά κονδύλια για την πανδημία παραμένουν πολλαπλάσια. Τέλος, οι ΗΠΑ έχουν, παρά τα όσα τα στερεότυπα επιβάλλουν στη σκέψη των ανθρώπων, καλύτερη επίδοση στον αριθμό των νεκρών από την ΕΕ - και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην παραπάνω πολιτική.

Ακόμα και αυτή τη στιγμή, η Γερμανία όχι απλώς εξακολουθεί να μπλοκάρει στην πράξη την έτσι κι αλλιώς πολύ περιορισμένη και καθυστερημένη παροχή της βοήθειας που με τα χίλια ζόρια έχει αποφασίσει η ΕΕ, αλλά, παράλληλα, απαγορεύει αυστηρά κάθε συζήτηση για οποιαδήποτε αμοιβαία διαχείριση του χρέους που προκύπτει από τις επιπτώσεις της πανδημίας - ιδιωτικού και, κυρίως, δημόσιου. Μπλοκάρει με κάθε τρόπο που μπορεί τους πόρους και απαγορεύει κάθε ενδεχόμενο στήριξης των οικονομιών και των πολιτών της ΕΕ στο επίπεδο της απορρόφησης του κόστους της πανδημίας. Το τελευταίο όπλο σε αυτή την πορεία είναι οι προσφυγές στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας στην Καρλσρούη που για μία ακόμη φορά σε ελάχιστο χρόνο, γίνεται στην πράξη ο κριτής όχι απλώς της συνταγματικότητας των αποφάσεων για τη Γερμανία, αλλά, πρακτικά, ο ανώτατος κριτής του μέλλοντος ολόκληρης της Ευρώπης.

Ετσι, η πανδημία κατέδειξε όχι μόνον το τέλος των στερεοτύπων, αλλά και κάτι που, αν και προφανές, δεν έγινε κατανοητό ούτε και με την αμέσως προηγούμενη κρίση χρέους: το γεγονός ότι ολόκληρη η Ευρώπη είναι πλέον όμηρος της Γερμανίας και της πολιτικής της. Ομηρος των τεράστιων αποθεματικών της και της αμιγώς εθνικής, προκλητικά υστερόβουλης πολιτικής της, που επιβάλλεται με σιδηρά χείρα σε μία ολόκληρη ήπειρο 400 εκατομμυρίων ανθρώπων. Οπως και η κρίση χρέους, έτσι και η πανδημία, είναι για το Βερολίνο πάνω από όλα μία ευκαιρία άσκησης ηγεμονικής πολιτικής εις βάρος άλλων κρατών που μετέχουν στην ΕΕ και των πολιτών τους.



Το αποφασίζομεν και διατάσσομεν του Βερολίνου έχει διαμορφώσει πλέον συνθήκες έκρηξης στη Γηραιά Ηπειρο. Εχει απενεργοποιήσει εντελώς τις κυβερνήσεις ακόμα και μεγάλων κρατών, έχει οδηγήσει σε οικονομική, κοινωνική και πολιτική ασφυξία και συνιστά την καλύτερη εγγύηση ότι από εδώ και στο εξής τα άκρα θα επανέλθουν δριμύτερα στο προσκήνιο. Τελικά μακροπρόθεσμα έχει κοστίσει στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα πολύ περισσότερα από όσα αυτό είχε μέσα σε τόσες δεκαετίες μπορέσει να προσφέρει. Πρόκειται για μία πολιτική καταστροφής, όπως άλλωστε πάντοτε συνέβαινε με τη γερμανική πολιτική στον ευρωπαϊκό χώρο, εκτός από την αμέσως μεταπολεμική περίοδο, όταν η χώρα είχε χωριστεί στα δύο και ο Ψυχρός Πόλεμος δεν της επέτρεπε να ασκηθεί. Αυτή ήταν η μοναδική εποχή κατά την οποία η Γερμανία δεν έβλαψε την Ευρώπη, καθώς δεν είχε την εξουσία να το πράξει.Κ

ΕΝΟΧΛΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ "ΑΥΓΗ" ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΔΙΟΤΙ ΑΝΕΚΟΙΝΩΣΕ ΟΤΙ ΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΜΕΤΡΗΘΗΚΑΝ ΣΕ 138, ΑΠΟ 39 ΠΟΥ ΗΣΑΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ....

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

...από το κομματικό δελτίο της "ΑΥΓΗΣ"

"Η  ΑΥΓΗ", 31/03/21

 

ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟΧΗΣ ΑΠΟ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΕ Ο ΥΠΕΞ , Ν.ΔΕΝΔΙΑΣ, ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΠΡΕΣΒΥ, ΜΠΟΥΡΑΚ ΟΖΟΥΓΚΙΕΡΓΚΙΝ, ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ...

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Συνάντηση με τον Τούρκο πρέσβη στην Αθήνα Μπουράκ Οζουγκιεργκίν πραγματοποίησε το πρωί της Τετάρτης ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας.

Στη συνάντηση εξετάστηκαν οι διμερείς σχέσεις και οι περιφερειακές εξελίξεις ενόψει και της προοπτικής επίσκεψης του κ. Δένδια στην Τουρκία στις 14 Απριλίου, εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες, σύμφωνα με σχετική ανάρτηση του υπουργείου Εξωτερικών στο Τwitter.

Σε συνάντηση του ΥΠΕΞ @NikosDendias με τον Τούρκο Πρέσβη B.Özügergin στο Υπ.Εξωτερικών, εξετάσθηκαν οι διμερείς σχέσεις & οι περιφερειακές εξελίξεις ενόψει και της προοπτικής επίσκεψης ΥΠΕΞ Ν.Δένδια στην Τουρκία στις 14/4, εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες https://t.co/aY2TTJp5bY

— Υπουργείο Εξωτερικών (@GreeceMFA) March 31, 2021

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε την ανάγκη να υπάρξει αποχή από προκλητικές ενέργειες.

Στο πλαίσιο αυτό, επεσήμανε ότι οι ανακοινώσεις σχετικά με τα διαμειφθέντα κατά τη συνεδρίαση του τουρκικού Συμβουλίου Ασφαλείας την Τρίτη δεν βοηθούν στην εμπέδωση ενός εποικοδομητικού κλίματος μεταξύ των δύο χωρών.

Υπενθυμίζεται ότι σε ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας, υπό την προεδρία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Άγκυρα κατηγόρησε την Αθήναγια παραβίαση δικαιωμάτων της μουσουλμανικής μειονότητας, την οποία αποκαλεί «τουρκική», ενώ καταλόγισε στην Ελλάδα πως ασκεί πολιτική εναντίον της Τουρκίας.

ΜΕ ΓΡΑΜΜΗ ΔΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΗΣ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ, ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΚΟΥΝΕ ΜΟΝΟΝ ΕΞ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ!

Από το ημερολόγιό  μου στο fb

προ οκτώ ετών

"...Πιστεύω ότι το «Κόκκινο» είναι ένα στοίχημα για την Αριστερά, και τη δημοκρατία, θα έλεγα, αν δεν ακουγόταν υπερφίαλο. Σε αυτή την προοπτική, προσπαθούμε να κάνουμε έναν σχεδιασμό με πνοή..."(!)

O νέος διευθυντής του επίσημου Ραδιοφωνικού Σταθμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Κ. Αρβανίτης, αναπτύσσει σε σημερινή του συνέντευξη, από το αδελφό κομματικό δελτίο της "ΑΥΓΗΣ", το "όραμά του" γιά το νέο πρόγραμμα του Σταθμού, τον οποίο χαρακτηρίζει "αριστερό". Θέτει εις τη δημοσιογραφία που θα ζητεί, πολιτικό πρόσημο και συνεπώς προϊδεάζει γιά το είδος της κριτικής που θα ακολουθεί και την εξ ορισμού μονομερή παρουσίαση της επικαιρότητος. 

Απευθύνεται συνεπώς όχι προς τους πάντες- όπως διατείνεται- αλλά μόνον σε όσους ακούνε μόνον από το αριστερό τους αυτί! Όσοι ακούνε μόνον από το δεξί τους αυτί δεν ανήκουν εις το ακροατήριο...Όσο το προηγούμενο δεν μπορεί να ισχύει, άλλο τόσο είναι ακατανόητη η στρατευμένη δημοσιογραφία που μας τάζει ο σύντροφος Αρβανίτης, γιά ένα επάγγελμα που θα πρέπει να νοείται, ως απέναντι από τις οποιεσδήποτε εξαρτήσεις και πολιτικές διασυνδέσεις, που αποτελούν τροχοπέδη στην απαραίτητη ανεξαρτησία του και συνεπώς ίση απόσταση από όλα τα κέντρα που γεννούν γεγονότα. 

Σε κάθε περίπτωση ΔΕΝ επιθυμώ να ευχαριστήσω το σύντροφο, επειδή το κόμμα-εργοδότης του, έκοψε δαπάνες γιά να κοκκινίσει την Ελλάδα, υπέρ της κομματικής επιχείρησης του Σταθμού, όπου επελέγη ως διευθυντής από την κομματική του εργοδοσία. 

Η σημαία της "ανεξαρτησίας" την οποία ανεμίζει, θα αποδειχθεί αδειανό πουκάμισο, με το πρώτο τηλεφώνημα-υπόδειξη του αφεντικού του Αλέξη ή του αυλικού του τελευταίου, του Σκουρλέτη, γιά το δέον γενέσθαι. Μάλλον το δέον ειπείν. Ένα "γράφε" από τον Τσίπρα ή τον Σκουρλέτη και η "ανεξαρτησία" θα φανεί!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

ΥΓ: Γεγονός πάντως αποτελεί, ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δεν απέφυγε τον πειρασμό δημιουργίας "κέντρου ΜΜΕ" περί την Κουμουνδούρου, με πλέγμα εντύπων ΜΜΕ, σταθμού και ιστοτόπων, στην γραμμή αυτών που κατηγορεί σε άλλους. Τελευταία "σελίδα" η ενίσχυση του Σταθμού "ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ" σε μηχανισμό προπαγάνδας, με δημοσιογράφους της "ΑΥΓΗΣ" και της "Εφ.Συν" και άλλων προθύμων προς τούτο. Τουλάχιστον ας πληρώνονται οι άνθρωποι!

ndreas Maragoudakhs και 1 ακόμη

7 

ΠΟΣΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΩΤΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΩΣ....

Από το ημερολόγιό μου στο fb

προ πέντε ετών

 

Σε 48 σελίδες του χθεσινού φύλλου του κλώνου της "Ε", υπάρχει θέση και γιά ένα δίστηλο του Σταματόπουλου, από την προτελευταία σελίδα, γιά τον ανεκδιήγητο ΥΦΥΠΕΞ Μάρδα. Έτσι γιά ξεκάρφωμα!...Σήμερα ο Σταματόπουλος έχει λυτρωθεί με Κυβέρνηση ΝΔ και δεν έχει ιδιαίτερη δυσκολία στα βέλη του....

Από το ημερολόγιό μου στο fb

προ πέντε ετών

 

Μπαινοβγαίνουν κάποιοι και έρχονται και φεύγουν εκατομμύρια από το Μαξίμου; Τι λες τώρα. Τι κάνουν τα εκατομμύρια στο Μαξίμου; Μόνα τους περπατάνε, όχι. Κάποιοι τα μεταφέρουν. Είναι αυτοί που μπαινοβγαίνουν - το είπε ο ίδιος. Συγγνώμη, υπάρχει εισαγγελέας στη χώρα; Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, εννοώ. Και στέκεται ατάραχος μπροστά σε μια τέτοια καταγγελία; Εγώ νομίζω ότι πρέπει σήμερα κιόλας να κληθεί ο Τζανακόπουλος να καταθέσει τα σχετικά στοιχεία. Γιατί αυτοβούλως δεν τον βλέπω... Και μια ερώτηση: τα εκατομμύρια είναι πραγματικά ή πέτσινα; Γιατί υπάρχει και το προηγούμενο της Novartis, όπου οι κουκουλοφόροι «μάρτυρες» του ΣΥΡΙΖΑ, διαβεβαίωναν ότι ο Φρουζής είχε πάει στον πρωθυπουργό Σαμαρά με μια τροχήλατη τσάντα με 2 εκατ. ευρώ, και μετά αποδείχθηκε «μούφα» το όλο θέμα, και ο Σαμαράς έχει ορκιστεί ότι «θα τους πάει... αίμα»!....

'Εξι προβολές στην σκιά της χθεσινής ημέρας στη Βουλή....

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

Στον εισαγγελέα ολοταχώς

Δεν χρειαζόταν και ιδιαίτερα σοβαρή ανάλυση για να εκτιμήσει κάποιος ότι οι επιλογές του «Λεγάμενου» για τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή, επί της προτάσεως της ΝουΔου για τις ευθύνες του Νίκου Παππά στο σκάνδαλο με τις τηλεοπτικές άδειες στο σκέλος της συμμετοχής στον σχετικό «διαγωνισμό» του Χρ. Καλογρίτσα, ήταν επιλογές για να λασπώσει τη Βουλή. Και δεν διαψεύστηκαν. Τόσο ο Τζανακόπουλος, όσο και ο Πολάκης... στάθηκαν στο ύψος τους, υπηρέτησαν με αυταπάρνηση την επιλογή του «Λεγάμενου» να το κάνει ροντέο, μήπως και καταφέρει να πνιγεί η εικόνα του στησίματος που έγινε με τον «διαγωνισμό». Δεν τα κατάφεραν καλά βέβαια, και επιπλέον, φοβάμαι ότι θα μπλέξει άσχημα και το κόμμα της χαράς, με τα όσα είπε ένας εκ των δύο. Και δεν εννοώ φυσικά τον Πολάκη και τις περί χοίρων, λάσπης και λοιπών αναφορών που έκανε - έκαστος στο είδος του, και ο Λουμίδης στους καφέδες!

Θα αναφερθώ σε μια... κορώνα που πέταξε αυτό το μπρουτάλ αγόρι Τζανακόπουλος, προκειμένου να υποστηρίξει τη «γραμμή»: «Βοά ο τόπος για το ποιοι μπαινοβγαίνουν στο Μαξίμου, για τα εκατομμύρια ευρώ που έρχονται και φεύγουν. Θα έχετε χρόνο τα σκεφτείτε καλά για να απολογηθείτε όταν έρθει η ώρα...».

Μπαινοβγαίνουν κάποιοι και έρχονται και φεύγουν εκατομμύρια από το Μαξίμου; Τι λες τώρα. Τι κάνουν τα εκατομμύρια στο Μαξίμου; Μόνα τους περπατάνε, όχι. Κάποιοι τα μεταφέρουν. Είναι αυτοί που μπαινοβγαίνουν - το είπε ο ίδιος.

Συγγνώμη, υπάρχει εισαγγελέας στη χώρα; Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, εννοώ. Και στέκεται ατάραχος μπροστά σε μια τέτοια καταγγελία; Εγώ νομίζω ότι πρέπει σήμερα κιόλας να κληθεί ο Τζανακόπουλος να καταθέσει τα σχετικά στοιχεία. Γιατί αυτοβούλως δεν τον βλέπω...

Και μια ερώτηση: τα εκατομμύρια είναι πραγματικά ή πέτσινα; Γιατί υπάρχει και το προηγούμενο της Novartis, όπου οι κουκουλοφόροι «μάρτυρες» του ΣΥΡΙΖΑ, διαβεβαίωναν ότι ο Φρουζής είχε πάει στον πρωθυπουργό Σαμαρά με μια τροχήλατη τσάντα με 2 εκατ. ευρώ, και μετά αποδείχθηκε «μούφα» το όλο θέμα, και ο Σαμαράς έχει ορκιστεί ότι «θα τους πάει... αίμα»!

Kolotumba

Μεταξύ των υπερασπιστών αυτού του αγαθού και τιμίου ανδρός που ακούει στο όνομα Νίκος Παππάς, ήταν χθες και ο Γιαννάκης ο Ραγκούσης, ο φίλος μου. Ο Γιάννης λοιπόν έθεσε τη Βουλή ενώπιον ενός... κολοσσιαίου ερωτήματος. Το παραθέτω ως έχει, για να μη θεωρηθεί ότι τον λογοκρίνω τον φίλο μου, τον αδερφό μου, Γιάννη, και δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, τις οποίες ως γνωστόν απεχθάνομαι μετά βδελυγμίας: «Είναι προσωπική και ανθρώπινη αθλιότητα αυτό που κάνετε. Που ανεβαίνετε στο βήμα με πολιτικά επιχειρήματα, μιλάτε για το κατά πόσον σας άρεσε ή όχι ο νόμος Παππά και ζητάτε τη σύσταση όχι εξεταστικής, αλλά προανακριτικής επιτροπής».

Μερικά χρόνια πριν όμως, ο Γιάννης εμφανιζόταν πεπεισμένος ότι η κυβέρνηση Τσίπρα έχει, με αφορμή το θέμα αυτό... σικελικές (μαφιόζικες δηλαδή) εμπνεύσεις!!

Ας δούμε λοιπόν τι έλεγε τον Οκτώβριο του 2015 αμέσως μετά την ψήφιση του σχετικού νόμου Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες ο Γιαννάκης ο φίλος σου. Διαβάζω από σχετική ανάρτησή του στο Facebook που είναι ο κλασικός ρουφιάνος που όλοι γνωρίζουμε:

«Διεκδικώντας για τον εαυτό της μία κλειστή πολιτική ομάδα το δικαίωμα να διαχειριστεί δημόσια περιουσία εκατομμυρίων ευρώ (αναφερόταν στις τηλεοπτικές άδειες και τον αριθμό τους) ερήμην του κοινοβουλίου, της κοινωνίας, μέσα σε καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας αυτό συνιστά απολυταρχική επιλογή σικελικής έμπνευσης, που με βεβαιότητα θα καταστεί σταδιακά ποινικά ελεγκτέα».

Ποιος να του το 'λεγε του κακομοίρη Γιάννη, ότι έπειτα από πέντε-έξι χρόνια, θα ανέβαινε στο βήμα της Βουλής να υπερασπιστεί τον Παππά και τον ΣΥΡΙΖΑ με τις... σικελικές εμπνεύσεις, και να κονταροχτυπηθεί με αυτά που υποστήριζε τότε.

Αλλά τι να γίνει, άμα αλλάζεις τα κόμματα σαν τα πουκάμισα υπάρχει αυτός ο φόβος...

Συντροφικοί καβγάδες

Πω... πω... νεύρα, ο Θανάσης. Ο Καρτερός ο Θανάσης. Για τον Γιάνη με ένα νι Βαρουφάκη, το άλλοτε «ουάου αγόρι» της ΠΦΑ, στον οποίο ο Θανάσης και τα άλλα παιδιά ανέπεμπαν ύμνους και παιάνες τον καιρό που μας οδηγούσε ολοταχώς στα βράχια - ως ειδικός διαπραγματευτής χρεοκοπίας του «Λεγάμενου». Γράφαμε εμείς, «μάζεψέ τον, δεν βλέπεις τι κάνει;», αλλά ο «Λεγάμενος» αγρόν ηγόραζε, και όταν δεν τον ηγόραζε, τον έδινε να παίξει μπαλίτσα ο Θανασάκης και να βρίζει σκαιότατα όλους εμάς τους υπόλοιπους που αποτολμούσαμε να πούμε το αυτονόητο - ότι ο Γιάνης με ένα νι, ένα υπερτιμημένο νούμερο είναι και τίποτε περισσότερο. Ιδού όμως, που έχει ο καιρός γυρίσματα, και ο Θανασάκης σερβίρει στους αναγνώστες της «Αυγής» μαρουλάκια περί του Γιάνη, με ένα νι - στις ίδιες σελίδες που κάποτε τον αποθέωνε. Αντιγράφω, από το σχετικό, χθεσινό του πόνημα:

«Υπόδειγμα του είδους (των "πρώην" της Αριστεράς) ένας κάποτε Γιάννης που κάποτε πιστέψαμε και συμπαθήσαμε και που ήθελε να τον γράφουμε με έναν νι αλλά Του αξίζει να τον γράφουμε με τέσσερα. Τουλάχιστον. Για να ξεχωρίζει όπως είναι το όνειρό του. Ενα γιατί αποδείχθηκε Νάνος πολιτικός σε όλη του τη διαδρομή. Αναξιόπιστος, φραμπαλάς, φιγουρατζής, επικίνδυνος. Ενα γιατί αποδείχθηκε Νοσηρός, από άποψη φαντασίας, σοβαρότητας, ειλικρίνειας, ακόμα και φιλικών ανθρώπινων σχέσεων. Ενα απλώς γιατί πρόκειται για Νούμερο πρωταγωνιστής σε μία επιθεώρηση που γράφει κάθε μέρα ο ίδιος. Και ένα τελευταίο μάλλον εις διπλούν γιατί εξακολουθεί να μας βγάζει όλους, με πρώτο τον Τσίπρα, Νενέκους και τον εαυτό του Νικηταρά (...) ίσως του αξίζει ένα τελευταίο νι. Οχι επί της ουσίας. Αυτό απαντήθηκε. Αλλά επί των νεύρων. Να πάρτα Γιάννη να μη σου χρωστάμε»!

Τσ... τσ... τσ... μα είναι πράγμα αυτό, να πλακώνονται δημόσια σύντροφοι, το πάλαι στην αυλή του «Λεγάμενου»; Πώς το αντέχει...

Μαύρη κωμωδία

Σου λένε σε όλους τους τόνους ότι οι ειδικοί είναι εκείνοι οι οποίοι θα αποφασίσουν για το τι πρέπει να συμβεί σε σχέση με το lockdown. Είναι οι ειδικοί οι οποίοι υποτίθεται εξετάζουν τα δεδομένα, τα αναλύουν και εν συνεχεία προχωρούν σε εκτιμήσεις για το τι πρέπει να συμβεί. Και τους ακούς διότι ειδικοί είναι δεν είναι τίποτε καφενόβιοι τύποι, οι οποίοι λένε το μακρύ τους και το κοντό τους.

Αλλά πλακώνονται και αυτοί. Διαβάζω χθες στο Facebook (για την ακρίβεια στο Διαδίκτυο το διάβασα) ότι έγινε κανονικό πάρτι με δύο εκ των ειδικών, έναν γιατρό από την Αμερική και έναν γιατρό από τη Γενεύη της Ελβετίας να πλακώνονται. Ελληνες και οι δύο πλακώθηκαν για το τι πρέπει να γίνει με δύο εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις. Ο ένας να υποστηρίζει ότι πρέπει να ανοίξουν όλα και να βγει ο κόσμος έξω και ο άλλος το δεύτερο, να υποστηρίζει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό σε αυτή τη φάση καθότι θα εκτοξεύσει τους δείκτες της πανδημίας.

Και πες τώρα ότι εγώ είμαι κυβέρνηση. Τι κάνω; Ποιον εκ των δύο ακολουθώ; Τον γιατρό από την Αμερική ή τον γιατρό από τη Γενεύη; Διότι υπάρχει και το άλλο: να πάρω εγώ τις αποφάσεις και να αγνοήσω τους ειδικούς ή να δώσω την ευκαιρία σε εκείνους να αποφασίσουν για το τι πρέπει να γίνει;

Ο,τι και να γίνει πάντως, ένα είναι σίγουρο: η υπόθεση θα πάρει τη μορφή κωμωδίας στην τηλεόραση. Μαύρης κωμωδίας, δε.

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

Ο συναινετικός εχθροπαθής

Το πρωί, στη Βουλή, έστειλε τον Πολάκη να πλακωθεί, το απόγευμα εμφανίστηκε συναινετικός - και μ' ένα παράπονο γιατί ο Πρωθυπουργός τον άφησε μόνο του. Αλλά μετά ξανάρχισε το γνωστό βιολί της λαϊκιστικής εχθροπάθειας: αντιπολίτευση για την κυβερνητική πολιτική στην πανδημία εργαλειοποιώντας τους νεκρούς και επίθεση κατά του Τύπου επειδή οι λειτουργοί του τολμούν να μην υποστηρίζουν τις επιλογές του. Τα όσα είπε, χθες, ο Αλέξης Τσίπρας μπορούσαν να πείσουν μόνο άσχετους με τα ζητήματα που αντιμετωπίστηκαν χθες στο Κοινοβούλιο. Διότι, κατά τα άλλα, διαστρέβλωσε απολύτως τις πραγματικότητες που περιέγραψε.


Ισχυρίστηκε ότι η συζήτηση για τον Νίκο Παππά είναι πολιτική δίωξη κατά του ΣΥΡΙΖΑ, κατά των ιδεών του. Οι αντιδημοκρατικές ιδέες του και η προσπάθεια υλοποίησής τους προξένησαν μεγάλη ζημιά στον τόπο - αλλά ήδη αποδοκιμάστηκαν στις τελευταίες εκλογές. Κανείς δεν υφήρπασε την ψήφο των πολιτών σε εκείνες τις εκλογές. Αντίθετα, οι πολίτες καταδίκασαν την πολιτική και την οικονομική στασιμότητα, την εξουθένωση της μεσαίας τάξης, την αποτυχία του κόμματος της Αριστεράς να συγκροτήσει αφήγημα εξόδου από την κρίση, στην οποία άλλωστε το ίδιο είχε οδηγήσει τη χώρα, υπογράφοντας το τρίτο μνημόνιο υπό την πίεση των γεγονότων και, κυρίως, λόγω της ανάγκης να βρεθεί χρηματοδότηση για την ελληνική οικονομία.

Ο πρόεδρος Τσίπρας ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνησή του πολεμούσε τη διαπλοκή μίντια και πολιτικών. Οσο κι αν προσπαθεί εκ των υστέρων να χρυσώσει το χάπι, η ουσία είναι ότι επιχείρησε με αθέμιτους τρόπους να ελέγξει το τοπίο του Τύπου, χάρτινου και ηλεκτρονικού, κατασκευάζοντας ένα ευνοϊκό πεδίο για εκείνον και το κόμμα του. Το επιχείρησε επειδή δεν γνώριζε τις θεσμικές αντοχές της δημοκρατίας, εξαιτίας των οποίων απέτυχε. Η χθεσινή κοινοβουλευτική διαδικασία αφορούσε μία μόνο από τις πτυχές εκείνης της πολιτικής επιλογής που στράβωσε. Φυσικά, το θεσμικό οπλοστάσιο της δημοκρατίας θα είναι η καταφυγή του Νίκου Παππά στην προσπάθειά του να αποσείσει τις κατηγορίες που τον βαραίνουν - και θα ήταν χρήσιμο να μην επιχειρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα μια φορά να το παρακάμψει.

Θύμα της διαστρέβλωσης που επιχειρεί ο πρόεδρος Τσίπρας, προκειμένου να προσοικειωθεί τα πράγματα στα οποία αναφέρεται, να τα φέρει στα μέτρα του, είναι και η ιστορική αποτίμηση γεγονότων του πολιτικού παρελθόντος μας, όπως η παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου σε Ειδικό Δικαστήριο το 1989. Για ακόμα μια φορά, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ θυσίασε την αναφορά στη συμβολή της Αριστεράς (και ιδίως του τότε Συνασπισμού) στην παραπομπή και στην προσπάθεια να στηρίξει τις κατηγορίες. Ψαρεύοντας, όπως πάντα, στα θολά νερά, προτιμά να συγκρίνει τον εαυτό του με τον Ανδρέα και όχι με τους πολιτικούς προγόνους του.

Είναι ο τρόπος του Αλέξη Τσίπρα. Κατασκευάζει άλλες πραγματικότητες και βασίζει την πολιτική παρουσία του στη βάση αυτών των κατασκευών. Κάπως έτσι ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης, ακραιφνείς αντίπαλοι, είναι είδωλα της Αριστεράς του. Ετσι υπήρξε αντιμνημονιακός με μνημόνιο, αντιδεξιός με εταίρο τον Καμμένο. Ετσι, η (ανύπαρκτη στον διαγωνισμό για τα τεστ) Ζίμενς είναι το σύμβολο της δεξιάς διαπλοκής. Ο Πολάκης ταιριάζει με τη συναίνεση. Ολα είναι μια σούπα που προσφέρεται για διαμαρτυρία. Από άγνοια ή από στρεψοδικία; Τι σημασία έχει; Ο Οργουελ έλεγε ότι η άγνοια είναι δύναμη. Και η στρεψοδικία, δύναμη είναι κι αυτή.

Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει, τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο πρόβλημα που αντιμετώπισαν και οι μνημονιακές κυβερνήσεις της περιόδου 2011-2014. Οι πολίτες βίωναν μια ζοφερή κατάσταση και αγανακτούσαν, όμως δεν μπορούσαν να εκτιμήσουν πόσο ζοφερότερη θα ήταν η κατάσταση εάν δεν λαμβάνονταν τα μέτρα που έκαναν τη ζωή τους ζοφερή. Πάντα το βίωμα επικρατεί όταν συγκρούεται με το «τι θα γινόταν αν…». Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα.

Βέβαια, υπήρξε και λάθος στην κυβερνητική επικοινωνιακή τακτική. Η διαρκής μετάθεση του χρόνου έλευσης της κανονικότητας προσέθεσε στην αβεβαιότητα και θυμό. Ουδείς υποχρέωσε υπουργούς να δίνουν υποσχέσεις για τις οποίες δεν ήταν σίγουροι. Από τα Χριστούγεννα πήγαμε στην Καθαρά Δευτέρα, μετά στο Πάσχα, και τώρα ακούμε πως το καλοκαίρι τελικά θα ζήσουμε ξένοιαστα τη ζωή μας.

Η κυβέρνηση έχει μπροστά της τρία δεδομένα: την άρτια οργάνωση των εμβολιασμών, την επικείμενη άνοδο της θερμοκρασίας και την κούραση των πολιτών. Με αυτά, ας πάρει τις αποφάσεις της.

Από την άλλη πλευρά, ύστερα από ένα χρόνο πανδημίας και ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας γνωρίζει τι πρέπει να κάνει και τι δεν πρέπει για να την αντιμετωπίσει. Ο ρόλος του κράτους-χωροφύλακα εξέλιπε, καθώς εξαντλήθηκαν όλοι οι συνδυασμοί πολιτικών που είχε στη διάθεσή του.

Ηρθε η ώρα της ευθύνης των πολιτών. Οι επιχειρηματίες των λιανικού εμπορίου και της εστίασης να γνωρίζουν τις συνέπειες που θα προκληθούν στους πελάτες τους, στο προσωπικό τους, στους ίδιους και στις επιχειρήσεις τους εάν δεν τηρήσουν με αυστηρότητα τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Και η Ελληνική Αστυνομία αντί να ελέγχει τα sms των πολιτών, να κάνει αυστηρούς ελέγχους για την τήρηση των υγειονομικών μέτρων.

Η αγορά πρέπει να ανοίξει, οι πολίτες να μετακινούνται ελεύθερα και σταδιακά να επανέλθει η ζωή μας στους κανονικούς ρυθμούς. Επιτέλους, να αναλάβει ο καθένας την ευθύνη για τη ζωή του.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/21

στο ακαταλόγιστο. Από αυτή την άποψη και ασχέτως λούμπεν προσωπικού ύφους και ήθους, ο Πολάκης είναι ο γνήσιος ιδεολογικός εκφραστής του ΣΥΡΙΖΑ. Η δημοκρατία δεν υπάρχει χωρίς τον καταλογισμό ευθυνών. Το καθεστώς που αποπειράθηκε να οργανώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίχθηκε στην ενοχή των αντιπάλων του και στη δική του «αθωότητα». Και όταν είσαι «αθώος» δεν δίνεις λόγο σε κανένα. Ετσι σχεδίαζε να καταλάβει το νομισματοκοπείο, έτσι έκλεισε τις τράπεζες, έτσι προσπάθησε να ελέγξει την ενημέρωση και έτσι παρ’ ολίγον να καταστρέψει το σημαντικότερο επίτευγμα της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας, την ευρωπαϊκή μας ένταξη. Δεν απολογήθηκε ποτέ για όλα αυτά. Γιατί; Γιατί δεν του ζητήθηκε.

Η Ν.Δ., όταν κέρδισε τις εκλογές, επέλεξε την οδό της ήπιας προσαρμογής στη δημοκρατική ομαλότητα. Ισως κάποιοι εκεί πέρα να πίστεψαν ότι ο Τσίπρας, με την κατάλληλη ανατροφή, θα μπορούσε να ενταχθεί στο δημοκρατικό τόξο και να παρασύρει και το κόμμα του. Γι’ αυτό δεν καταλόγισε τις ευθύνες της τετραετίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό το εξέλαβε ως αδυναμία. Και πολιτεύθηκε στην αντιπολίτευση με το θράσος του ακαταλόγιστου που τον διέκρινε ως κυβέρνηση. Εχουν κρατήσει πολλά διδάγματα από τον σταλινισμό που θαυμάζουν. Εκείνο που μας αφορά περισσότερο, όμως, είναι η περιφρόνηση στους κανόνες του πολιτεύματος που εμείς αποκαλούμε δημοκρατία και αυτοί «αστική δημοκρατία». Ετσι, έχουν το θράσος να ζητούν να σταματήσει η Βουλή τη λειτουργία της όσο δεν τους επιτρέπεται να τα σπάσουν με την ησυχία τους. Ο δε Φίλης να επιμένει ότι όσοι συμμετέχουν στον διαγωνισμό για τα rapid test είναι ένοχοι συνεργασίας με τη Ζίμενς, μέχρι να αποδείξουν ότι δεν είναι. Σε τι διαφέρει από τη συνωμοσία της Νοβάρτις και σε τι διαφέρει από τον Πολάκη;

Ηταν λάθος η ανεκτικότητα της Ν.Δ.; Κατά τη γνώμη μου, ναι. Νομίζω ότι δεν είμαι ο μόνος που θα ήθελα να ξέρω πώς φθάσαμε να κλείσουν οι τράπεζες το 2015 και πόσο κοντά βρεθήκαμε στον Τρίτο Κόσμο. Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι θα χάσουν το θράσος του ακαταλόγιστου. Θα συνεχίσουν να παραβαίνουν τα μέτρα κατά του κορωνοϊού για να κατηγορούν την κυβέρνηση για πλημμελή εφαρμογή τους. Θα τρίζουν τα δόντια για να σωθεί ο Παππάς και ο ίδιος ο Τσίπρας. Ομως εμείς οι υπόλοιποι θα καταλάβουμε ότι το ακαταλόγιστο είναι ασύμβατο με τη δημοκρατία. Ετσι, για τα επόμενα 200 χρόνια.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"', 31/03/21

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 31/03/21

"ΕΣΤΙΑ", 31/03/21

 

Ο ΑΡΙΘΜΗΤΗΣ, ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΜΟΥΔΟΥΡΟΥ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΑΛΛΑΣΣΕΤΑΙ, ΕΞ ΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ "ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑΣ" ΚΑΙ "ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑΣ".....

Από τα ΣΥΡΙΖΑίϊκα φύλλα

"Η ΑΥΓΗ", 31/03/21

"Η ΑΥΓΗ|", 31/03/21

"Η ΑΥΓΗ", 31/03/21

                                                                "Εφ.Συν", 31/03/21

"Εφ.Συν", 31/03/21

 

ΤΗΣ ΤΖΙΝΑΣ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ: Η αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει σαν να προσπαθούν να φτιάξουν ένα φαγητό που κάποτε τους είχε πετύχει, χρησιμοποιώντας μπαγιάτικα υλικά, σε μια κουζίνα που ο καθένας, από τον πρώτο μάγειρα ως το λαντζέρη, φωνάζει την άποψή του για το πώς πρέπει να ετοιμαστεί το καθετί. Από τις διαφωνίες για επενδύσεις που φέρουν και τη δική του υπογραφή, ως το άγχος να επαναφέρουν παλιά αφηγήματα, όπως αυτό της Siemens, έστω κι ως fake news, ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει χαμένος σε ένα ταυτοτικό limbo. Μοιάζει να μην έχει κάνει αυτοκριτική ούτε μια εις βάθος ιδεολογική συζήτηση για το μέλλον, με αποτέλεσμα τη μια να προσπαθεί να ξορκίσει το κυβερνητικό παρελθόν και την άλλη να το υπερασπιστεί. Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ πάρει τη γενναία απόφαση να προσδιορίσει τι κόμμα είναι, τότε θα μπορεί να προσδιορίσει ξανά το κοινό του. Ως τότε, με παλιές συνταγές δεν ενθουσιάζεται κανείς και με σάπια υλικά δεν στρώνεις τραπέζι.

Από "ΤΑ ΝΕΑ" (κύριο θέμα+εσωτερικές σελίδες)

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

Μαζί και στην Προανακριτική

Πλήρης ταύτιση Τσίπρα - Παππά χθες στη Βουλή - Πράσινο φως για τη διευρεύνηση των χειρισμών του πρώην υπουργού Επικρατείας στην υπόθεση «Καλογρίτσας - Gate» με 187 ψήφους από ΝΔ, ΚΙΝΑΛ και Ελληνική Λύση

ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΗΣ ΜΥΡΤΟΥΣ ΛΙΑΛΙΟΥΤΗ

Η ΝΔ δεν ήταν το μοναδικό κόμμα που ψήφισε υπέρ της σύστασης επιτροπής για προκαταρκτική εξέταση τυχόν ποινικών ευθυνών για την υπόθεση Καλογρίτσα. Οι υπόλοιπες θετικές ψήφοι προέρχονται από το Κίνημα Αλλαγής, το οποίο στο πρόσφατο παρελθόν είχε πράξει αντίστοιχα και για την υπόθεση Παπαγγελόπουλου. Αυτή η επιλογή, που χαρακτηρίζεται από τη Χαριλάου Τρικούπη ως «επιλογή αρχής», λειτουργεί διπλά: αφενός χαλάει το αφήγημα της Κουμουνδούρου περί πολιτικής δίωξης «καθεστωτικής λογικής» από το Μέγαρο Μαξίμου (καθώς το Κίνημα Αλλαγής έχει κάνει πολύ σαφές το τελευταίο διάστημα πως δεν έχει καμία πρόθεση να συνταχθεί με την κυβέρνηση) και αφετέρου επιβεβαιώνει το χάσμα που χωρίζει τα δύο κόμματα Καθ' όλη τη διάρκεια της χθεσινής συζήτησης στη Βουλή, τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έκαναν προσπάθεια να ταυτιστούν με το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του '80 - και κυρίως με την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση Κοσκωτά. Η αντίδραση των βουλευτών του ΚΙΝΑΛ, που ήταν έντονη κυρίως ως προς τα στελέχη του κόμματος που μετακόμισαν στις τάξεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μπορεί να δημιουργήσει μια αίσθηση ρεβάνς. Στην περίπτωση της Novartis, και το Κίνημα Αλλαγής μετρά πράσινα στελέχη που παραπέμφθηκαν αναίτια, όπως αποδείχθηκε, στη Δικαιοσύνη. Ρεβάνς, όμως, σύμφωνα με τα λεγόμενα των κεντροαριστερών στελεχών, δεν υπάρχει. Το θέμα του ελέγχου των ΜΜΕ, ξεκαθαρίζουν, τους βρίσκει απέναντι τόσο προς τη ΝΔ όσο και προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Το μέτωπο προς τη ΝΔ το γνωρίζουν όλοι όσοι παρακολουθούν τις ενέργειες του Κινήματος Αλλαγής το τελευταίο διάστημα. Υπήρξαν, άλλωστε, φωνές που μίλησαν ακόμα και για «συριζοποίηση» του κόμματος, λόγω του έντονου ύφους αντιπολίτευσης προς την κυβέρνηση. Ωστόσο οι βαθιές αντιθέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, που αφορούν τόσο τα πεπραγμένα του ως κυβέρνηση, αλλά και τη σημερινή του στάση σε μια σειρά από ζητήματα, γίνονται περισσότερο φανερές στη χθεσινή κεντροαριστερή ψήφο, καθώς δείχνει πως το Κίνημα Αλλαγής δεν ενδιαφέρεται να κρατήσει ισορροπίες με την Κουμουνδούρου. Κι αυτό δημιουργεί προβλήματα ακόμα και σε εκείνους εντός του ΣΥΡΙΖΑ που υποστηρίζουν την προσέγγιση των δύο κομμάτων, καθώς με την παρουσία του στο βήμα ο Τσίπρας δεν κράτησε αποστάσεις από την υπόθεση και κάλυψε πλήρως τον πρώην υπουργό του - άρα η κεντροαριστερή ψήφος υπέρ της Προκαταρκτικής είναι ψήφος εναντίον του όλου ΣΥΡΙΖΑ.

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/21

Ολοι εναντίον όλων στον ΣΥΡΙΖΑ

Η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ανέδειξε ένα συγκρουσιακό κλίμα που γενικεύεται καθημερινά μέσα στο κόμμα της Κουμουνδούρου

Της Μυρτούς Λιαλιούτη

Ενα κόμμα πνίγεται στη χολή του πολακισμού

Της Καρολίνας Παπακώστα