Ενα προσωπικό ιστολόγιo για την πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία, την καθημερινή μας ζωή και τα προβλήματά της..Η προσωπική μου ματιά στην επικαιρότητα, προς συμφωνία ή διαφωνία όσων με τιμούν και με "διαβάζουν".Σας ευχαριστώ!
οι κηπουροι τησ αυγησ
Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2017
"...Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχήσει κανείς για τυχόν αλυσιδωτές αντιδράσεις στην υπόλοιπη Ευρωζώνη από την κρίση των σχέσεων ανάμεσα στην Ισπανία και στην περιφέρεια της Καταλωνίας. Με τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) και το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων (ΟΜΤ) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η Ευρωζώνη διαθέτει τα κατάλληλα εργαλεία για να συγκρατήσει την εξάπλωση πανικού στις αγορές. Ως αποτέλεσμα, οι αγορές παραμένουν ψύχραιμες...."
Από την "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" και "ΤΑ ΝΕΑ"
![]() |
| "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/10/17 |
![]() |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 31/10/17 |
ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
(από τον ιστότοπο "ι-εφημερίδα")
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας κλήτευσε σήμερα τον πρώην πρόεδρο της Καταλονίας Κάρλες Πουτζδεμόν και 13 μέλη της καθαιρεθείσας κυβέρνησής του να καταθέσουν την Πέμπτη στις 9 το πρωί τοπική ώρα (10.00 το πρωί ώρα Ελλάδας).
Το δικαστήριο γνωστοποίησε επίσης ότι ξεκίνησε να εξετάζει τις κατηγορίες περί εξέγερσης και ανταρσίας σε βάρος του Πουτζδεμόν και άλλων στελεχών της καταλανικής ηγεσίας.
Ο Πουτζδεμόν ζήτησε «εγγυήσεις»
Νωρίτερα, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που έδωσε από τις Βρυξέλλες, ο Κάρλες Πουτζδεμόν ζήτησε «εγγυήσεις» για την επιστροφή του στην Καταλονία.
Όπως δήλωσε, θα επιστρέψει στην Καταλονία όταν θα έχει λάβει «εγγυήσεις».
Λίγο νωρίτερα είχε δηλώσει ότι δεν ζητεί άσυλο στο Βέλγιο, όπως είχε γράψει χθες μεγάλη μερίδα του ισπανικού Τύπου, ενώ πρόσθεσε πως δεν προσπαθεί να ξεφύγει από τη δικαιοσύνη.
Προηγουμένως είχε δηλώσει ότι οι κατηγορίες που ο γενικός εισαγγελέας ζητεί να απαγγελθούν εναντίον του είναι «αβάσιμες».
Για το άσυλο
Ο αποπεμφθείς πρόεδρος της Καταλονίας ξεκαθάρισε ότι δεν βρίσκεται στο Βέλγιο για να ζητήσει πολιτικό άσυλο.
«Δεν είναι θέμα πολιτικής. Βρίσκομαι εδώ για να ενεργήσω ελεύθερα και με ασφάλεια», είπε. Κι όταν ρωτήθηκε υπό ποιους όρους θα επέστρεφε στην Καταλονία απάντησε ότι «ζητά εγγυήσεις, που δεν τον δίνονται προς το παρόν».
Επεσήμανε ακόμη ότι «θέλουμε να είμαστε εδώ ως ευρωπαίοι πολίτες, Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για τη δέσμευσή μας ως προς αυτό. Θα δούμε ποιες θα είναι οι εξελίξεις κάθε μέρα. Αποφασίσαμε ότι ο καλύτερος τρόπος για να τοποθετούμαστε είναι να βρισκόμαστε εδώ, στην πρωτεύουσα της Ευρώπης».
Απαντώντας στο ερώτημα πόσο θα μείνει στις Βρυξέλλες είπε ότι «αυτό εξαρτάται από το κατά πόσον θα δοθούν εγγυήσεις για μια δίκαιη δίκη με διαχωρισμό των εξουσιών. Τότε θα επιστρέψουμε αμέσως.»
Οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν αν είναι έτοιμος να περάσει τα επόμενα 30 χρόνια της ζωής του στη φυλακή. Τον λόγο πήραν οι πρώην υπουργοί Πονσάτι και Φορν, οι οποίοι είπαν ότι ενήργησαν «για την ελευθερία» με «πολιτισμένο και δημοκρατικό τρόπο» και συνέκριναν τις κατηγορίες περί στάσης με εκείνες περί τρομοκρατίας.
Για τις εκλογές
Ο Πουτζδεμόν ανήγγειλε ότι θα υποστηρίξει τις εκλογές που προκήρυξε στην Καταλονία η Μαδρίτη. «Οι εκλογές της 21ης Δεκεμβρίου είναι μια πρόκληση που θα αποδεχθούμε». Και πρόσθεσε απευθυνόμενος στην κυβέρνηση Ραχόι: «Εμείς θα σεβαστούμε το αποτέλεσμα των εκλογών όπως κάναμε πάντοτε.... Θα κάνετε κι εσείς το ίδιο; Θέλω μια ξεκάθαρη δέσμευση από το κράτος. Θα σεβαστεί ή όχι τα αποτελέσματα».
Έκκληση στη διεθνή κοινότητα
Ο Πουτζδεμόν κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να αντιδράσει τονίζοντας ότι ο καταλανικός λαός ασπάζεται τις ευρωπαϊκές αξίες. «Καλώ τον λαό της Καταλονίας να προετοιμαστεί για έναν μακρύ δρόμο που έχουμε μπροστά μας», είπε. «Δεν θα μας εξαναγκάσουμε να εγκαταλείψουμε το πολιτικό μας εγχείρημα» τόνισε.
Πυρά κατά του ισπανικού δικαστικού συστήματος
Αναφερόμενος στις κατηγορίες που διατύπωσε ο εισαγγελέας ο Πουτζδεμόν υποστήριξε ότι «δεν είναι έγκυρες νομικά. Καταδιώκουν μια ιδέα κι όχι ένα έγκλημα. Ζητούν 30 χρόνια φυλακή για τον καθένα μας.» Και όπως είπε οι κατηγορίες αυτές αποδεικνύουν πόσο πολεμόχαρο είναι το ισπανικό κράτος.
Αναφορικά με τη φυγή του ίδιου και συνεργατών του στις Βρυξέλλες επ’ αόριστον είπε ότι το έκαναν για να επιστήσουν την προσοχή στο Καταλανικό ζήτημα στην καρδιά της Ευρώπης και για να καταγγείλουν τη μεροληψία του δικαστικού συστήματος.
«Θέλουμε» είπε, «να καταγγείλουμε την πόλωση του ισπανικού δικαστικού συσηματος και να δείξουμε στον κόσμο πόσο μεγάλο είναι το δημοκρατικό έλλειμμα στο ισπανικό κράτος».
Για τους λόγους της φυγής του στις Βρυξέλλες
Απευθυνόμενος στους συμπατριώτες του μιλώντας στα καταλανικά ο αποπεμφθείς πρόεδρος είπε ότι την Παρασκευή το βράδυ, μετά τις πληροφορίες που έλαβε για επικείμενη «επίθεση» από την ισπανική κυβέρνηση και τις κατηγορίες που παρουσίασαν οι εισαγγελείς τη Δευτέρα η περιφερειακή κυβέρνησή του αποφάσισε να προτάξει «τη σύνεση, την ασφάλεια και τη διαπραγμάτευση». Είπε ότι οι εξελίξεις τον ανάγκασαν να υιοθετήσει ένα πλάνο εργασίας που δίνει προτεραιότητα στην «αποφυγή της βίας, γιατί η ειρήνη και ο διάλογος ήταν πάντα προτεραιότητα για τον καταλανικό λαό και την καταλανική κυβέρνηση.» «Όλες οι αποφάσεις είναι συνεπείς με τις αξίες της ειρήνης».
Να «καθυστερήσει» η ανεξαρτησία της Καταλονίας προκειμένου να αποφευχθούν τα επεισόδια
Συνεχίζοντας στα ισπανικά είπε ότι η κυβέρνησή του προτίμησε να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει αντιπαράθεση, και βία κι ότι μια δημοκρατία δεν μπορεί να γεννηθεί από τη βία. «Δεν μπορούμε να συρθούμε σ’ ένα τέτοιο σενάριο», είπε πετώντας βέλη κατά της Μαδρίτης. «Δεν αναγκάσαμε τους δημοσίους υπαλλήλους να διαλέξουν στρατόπεδο. Αν αυτή η στάση έχει ως τίμημα την καθυστέρηση της ανακήρυξης της Δημοκρατίας το αποδεχόμαστε» είπε.
Ο αποπεμφθείς πρόεδρος ταξίδεψε χθες οδικώς σύμφωνα με πληροφορίεςεκατοντάδες χιλιόμετρα μέχρι τη Μασσαλία, απ’ όπου πήρε το αεροπλάνο για τη Μαδρίτη, λίγες ώρες προτού ο Γενικός Εισαγγελέας της Ισπανίας ζητήσει να απαγγελθούν στον ίδιο και άλλους 13 αυτονομιστές συνεργάτες του κατηγορίες περί στάσης, απόσχισης και διασπάθισης δημοσίου χρήματος.
Ο Πουτζδεμόν παραχώρησε τη συνέντευξή του την ώρα που το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας ξεκινούσε την άσκηση διώξεων κατά αξιωματούχων της Καταλανικής βουλής για το ρόλο τους στο δημοψήφισμα. Την ίδια ώρα η χωροφυλακή ερευνούσε το αρχηγείο της τοπικής αστυνομίας της Καταλονίας.
"...Η καταλανική αυταπάτη μπορεί να δημιουργήσει ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο για την Ευρωπαϊκή Ενωση, έστω και αν δεν γίνει πραγματικότητα. Οι τάσεις φυγής από την υπόλοιπη Ιταλία είναι πολύ φανερές στις βόρειες και πλουσιότερες περιοχές της χώρας – το ίδιο θέμα υπάρχει και στο Βέλγιο και ποιος ξέρει τι μπορεί να ξεσπάσει κάποια στιγμή στην ομόσπονδη Γερμανία ή και αλλού...."
ΟΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΟΥΡΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΤΟΧΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ...
Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" και την "ΑΥΓΗ"
![]() |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", κύρια πρωτοσέλιδη φωτογραφία, 31/10/17 |
![]() |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",γράφημα, 31/10/17 |
![]() |
| "Η ΑΥΓΗ", 31/10/17 |
Η ΜΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- Ο ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΣΤΗ ΣΑΝΤΑ ΚΛΑΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ- ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΘΝΙΚΟΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΑΕΡΟΣ- ΟΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ ΩΣ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ...
"Στίγμα", από "ΤΑ ΝΕΑ"
![]() |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 31/10/17 |
Η στήλη-σελίδα του Γιώργου Παπαχρήστου
Κατανοώ ότι ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς είναι αυτό τον καιρό πολυάσχολος - πότε να εξωπετάξει τον ξάδερφο Τσίπρα από το ΥΠΕΞ, πότε να προκαλέσει διπλωματικό επεισόδιο με μια φιλική χώρα, την Ισπανία, με την οποία έχουμε και... συμπεθεριό (η βασιλομήτωρ Σοφία είναι αδερφή του Γλίξμπουργκ, του επονομαζόμενου και Κοκού, υπενθυμίζω), οπότε πού να βρει χρόνο να ασχοληθεί και με τα... θρησκευτικά. Ολα πια από τον Κοτζιά, όλα; Ε όχι.
Η κυβέρνηση διαθέτει υπηρεσία εθιμοτυπίας, το υπουργείο Εξωτερικών επίσης, το πρωθυπουργικό γραφείο δημόσιες σχέσεις, πρωτόκολλα και τα ρέστα, δεν βρέθηκε ένας (αριθμός 1) να τους ενημερώσει / υπενθυμίσει ότι στην Αθήνα βρίσκεται ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και του πρέπουν τιμές αρχηγού κράτους;
Φαίνεται πως όχι. Εκτός πια κι αν έχουν εξαντληθεί ως «πρώτη φορά Αριστερά» με αυτές τις τόσο εναρμονισμένες με την Αριστερά «τιμές», υποδεχόμενοι πότε λείψανα αγίων και πότε εικόνες, οπότε δεν έχω να προσθέτω τι. Θα επισημάνω απλώς ότι αυτό που συνέβη χθες το μεσημέρι στην είσοδο του Ιντερκοντινένταλ εκθέτει και την κυβέρνηση και την Εκκλησία. Στο ξενοδοχείο πραγματοποιείται διεθνής εκκλησιαστική διάσκεψη με τίτλο «Θρησκευτικός και πολιτιστικός πλουραλισμός και ειρηνική συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή» και ο Οικουμενικός Πατριάρχης προσήλθε να μετάσχει. Αλλά δεν βρέθηκε να τον υποδεχθεί κανείς από την κυβέρνηση ούτε από την Ιεραρχία της ελλαδικής Εκκλησίας. Δυο παπάδες όλοι κι όλοι ήταν στην είσοδο, και αυτό ήταν. Πάλι καλά που δεν έβαλαν τον concierge του ξενοδοχείου δηλαδή...
Παρότι προσωπικά... Παπα-χρήστος, δεν μπορώ να μην επισημάνω το άστοχο (ώς και απαράδεκτο) του πράγματος, που εκθέτει και την κυβέρνηση και την ελλαδική Εκκλησία…
Το κτήμα που διχάζει
Φυσικά θα υποκύψω στον πειρασμό να αναζητήσω τα αίτια αυτής της συμπεριφοράς στο πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, που δίνει τεράστιο αγώνα να κρατήσει ζωντανή την Ορθοδοξία στην Πόλη (με έπιασε ένας οίστρος αυτή τη στιγμή, αλλά θα το ξεπεράσω). Εκτιμώ ότι οφείλεται στις συνεχώς επιδεινούμενες σχέσεις της ελλαδικής Εκκλησίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το τελευταίο (στο οποίο έχω αναφερθεί, και οι επιμελείς αναγνώστες προφανώς το θυμούνται) αφορά τη δωρεά του κτήματος Προμπονά, η οποία διχάζει Αθήνα και Φανάρι και θα επιλυθεί στα δικαστήρια, όπως φαίνεται.
Ωραία, ας πούμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος εξ αυτού του λόγου δεν βγήκε να υποδεχθεί τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Η κυβέρνηση τόσο πια έχει ταυτιστεί μαζί του, που δεν στέλνει έναν υπουργό επί της υποδοχής;
Παρότι προσωπικά... Παπα-χρήστος, δεν μπορώ να μην επισημάνω το άστοχο (ώς και απαράδεκτο) του πράγματος, που εκθέτει και την κυβέρνηση και την ελλαδική Εκκλησία… (δις).
Hasta siempre
Στην Ελλάδα παρακολουθούμε μερικές μόνο σκηνές από το «έπος Κοτζιά», αλλά ευτυχώς που υπάρχει και συγκάτοικος στο υπουργείο Εξωτερικών, ο Γιώργος Κατρούγκαλος, και συντηρεί το όραμα της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής στην οποία, ως γνωστόν, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια μιμητική έφεση (έμπνευση Ανδρέα Αειμνήστου γαρ). Τον βρήκα χθες βράδυ ώρα Ελλάδος στην Αβάνα, την πρωτεύουσα της αιώνιας επανάστασης, προερχόμενο από περιοδεία σε Μεξικό και Κολομβία, όπου συνάντησε ομολόγους του υπουργούς Εξωτερικών.
Σε ένα διάλειμμα των υποχρεώσεών του, φυσικά, επισκέφθηκε τη Σάντα Κλάρα - εκεί απ' όπου ξεκίνησαν όλα για την Κούβα. Υπενθυμίζω, για τους αδαείς περί την ιστορία της παγκόσμιας επανάστασης και του ηγέτη της Τσε Γκεβάρα, ότι η κατάληψη της πόλης αυτής στα τέλη Δεκεμβρίου 1958 από τις ένοπλες επαναστατικές δυνάμεις, υπό την καθοδήγηση του Τσε, σήμανε το τέλος του καθεστώτος του στρατηγού Μπατίστα. Δώδεκα ώρες μετά την κατάληψη της πόλης, ο Μπατίστα διέφυγε από την Κούβα και οι δυνάμεις του Φιντέλ Κάστρο επικράτησαν σε ολόκληρη τη χώρα, και έκτοτε - 60 χρόνια τώρα - ο κουβανικός λαός ζει μέσα στην απόλυτη... ευδαιμονία.
Ο Κατρούγκαλος λοιπόν επισκέφθηκε το μνημείο που έχει στηθεί στην πόλη προς τιμήν του πορθητή της Τσε και φυσικά υπέγραψε, ως όφειλε, παρακινούμενος από τη φλογερή επαναστατική συνείδηση που τον διακατέχει, στο βιβλίο των επισκεπτών, με τη φράση-σήμα κατατεθέν όλων των επαναστατημένων της γης: hasta siempre. Ητοι, ώς την αιωνιότητα (αρχηγέ)!
Αντιλαμβάνομαι, χωρίς να το γνωρίζω, ότι είχε κατακλυσθεί από μια έντονη συγκίνηση. Φωτογραφίστηκε άλλωστε χωρίς γραβάτα και «ποσέ». Τι να λέμε τώρα. Φαινόταν ο άνθρωπος…
Απολογισμός
Τώρα που παρήλθε η εθνική επέτειος και ο μήνας έχει σήμερα 31, νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε έναν απολογισμό για το τι θα θυμόμαστε από τη γιορτή αυτή. Τρία - τέσσερα πράγματα. Τα δύο είναι ενταγμένα απολύτως στο κλίμα του... στρατοκαυλισμού, το οποίο συνειδητά και με επιμονή η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιχειρεί να περάσει καθ' άπασαν την επικράτειαν (που λέγανε παλιά, στις αρχές της δεκαετίας του '70...).
Απολογισμός
Τώρα που παρήλθε η εθνική επέτειος και ο μήνας έχει σήμερα 31, νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε έναν απολογισμό για το τι θα θυμόμαστε από τη γιορτή αυτή. Τρία - τέσσερα πράγματα. Τα δύο είναι ενταγμένα απολύτως στο κλίμα του... στρατοκαυλισμού, το οποίο συνειδητά και με επιμονή η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιχειρεί να περάσει καθ' άπασαν την επικράτειαν (που λέγανε παλιά, στις αρχές της δεκαετίας του '70...).
Αναφέρομαι στη μεταφορά του «Αβέρωφ» στη Θεσσαλονίκη και σε αυτό το απίθανο που έγινε και πέρυσι και είπαμε άσ' το να πάει στον διάολο, έγινε μία φορά, δεν θα επαναληφθεί, αλλά φευ επαναλήφθηκε - την πτήση του F-16 πάνω από την παρέλαση και τα μαθήματα... εθνικοπατριωτισμού από τον πιλότο του αεροπλάνου.
Δεν μπορώ να φανταστώ ευρωπαϊκή χώρα όπου ένας αξιωματικός να κάνει κάτι ανάλογο και δεν μπορώ να φανταστώ κάποια δημοκρατική χώρα όπου αξιωματικός να υπαγορεύει στην πολιτική ηγεσία και στον λαό ότι πρέπει να διατηρούμε υψηλό φρόνημα, οι Ελληνες!
Τα άλλα δύο είναι προφανώς το άθλιο επεισόδιο στη Σαντορίνη από τους χρυσαυγίτες για το αγόρι από την Αλβανία που έγινε σημαιοφόρος του σχολείου του και, τελευταίο αλλά όχι έσχατο, η αναγνώριση του τεράστιου έργου και της ανεκτίμητης προσφοράς στο Εθνος (το κανονικό, όχι την εφημερίδα, μην μπερδεύεστε) του υπουργού Εθνικής Αμυνας κ.κ. Παναγιώτη (Πάνου) Καμμένου. Κακόβουλοι σχολιαστές, όχι φυσικά εγώ, έσπευσαν να επισημάνουν ότι η αναγνώριση αυτή έγινε από το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Τους καταγγέλλω. Ολοι από κάπου ξεκινούν, επιτέλους! Του χρόνου μπορεί να είναι το Χάρβαρντ ή το Κέιμπριτζ. Και του παραχρόνου το Στάνφορντ. Δεν είναι θέμα. Σημασία έχει η «εξέχουσα προσωπικότητα»...
Μέσα - έξω
Δίνει τη μάχη για την ηγεσία της Κεντροαριστεράς, αλλά δεν αφήνει, καθόλου μάλιστα, τις υποχρεώσεις του στο Ευρωκοινοβούλιο. Αναφέρομαι στον Νίκο Ανδρουλάκη. Χθες το μεσημέρι και ενώ προετοιμαζόταν για το βραδινό ντιμπέιτ με τους ανθυποψηφίους του, μου τηλεφώνησε για να μου αναγγείλει μια εξόχως σημαντική εξέλιξη που αφορά τη χώρα και το Μεταναστευτικό. Εξέλιξη για την οποία αγωνίστηκε μαζί με άλλους έλληνες ευρωβουλευτές και σύσσωμη τη σοσιαλιστική ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών του Ευρωκοινοβουλίου λοιπόν ψήφισε Εκθεση η οποία αναθεωρεί τη συνθήκη του Δουβλίνου για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Σύμφωνα με την Εκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καταργείται το κριτήριο της πρώτης χώρας άφιξης που έριχνε το κύριο βάρος στις χώρες της περιφέρειας, και κυρίως την Ελλάδα και την Ιταλία. Και σύμφωνα με το οποίο, αν κάποιος πρόσφυγας συλλαμβανόταν σε κάποια χώρα της Ευρώπης χωρίς χαρτιά, επιστρεφόταν στη χώρα από την οποία εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ενωση - δηλαδή την Ελλάδα ή την Ιταλία. Τώρα επιλέγεται το κριτήριο του «γνήσιου δεσμού» με ένα κράτος-μέλος, όπως είναι η παρουσία οικογένειας, η προηγούμενη κατοικία και οι σπουδές του μετανάστη.
Αν δεν υπάρχει ένας γνήσιος δεσμός, τότε η κατανομή του αιτούντος γίνεται βάσει μιας κλείδας κατανομής. Οι χώρες πρώτης γραμμής είναι υπεύθυνες μόνο για την καταγραφή και τη διενέργεια των απαραίτητων ελέγχων ασφαλείας. Επιταχύνεται επίσης κατά πολύ η διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης, καθώς γίνεται σχεδόν αυτόματα.
Οσα κράτη-μέλη δεν ακολουθούν τους προκαθορισμένους κανόνες και δεν υποδέχονται πρόσφυγες διακινδυνεύουν τον περιορισμό της πρόσβασής τους σε ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα.
Μετά την εξέλιξη αυτή, η ευθύνη βαρύνει την κυβέρνηση και τον αρμόδιο υπουργό Μουζάλα ώστε να επιτύχει ένα αντίστοιχο αποτέλεσμα και στο Συμβούλιο των υπουργών Μετανάστευσης. Αν θα συνεχίσει βέβαια να υπάρχει υπουργός Μουζάλας, διότι συνεχώς στο «μέσα - έξω» από την κυβέρνηση είναι ο άνθρωπος…
"...Διαμαρτυρόμενοι φοιτητές, προ ημερών, επιχείρησαν να εισβάλουν στη Βουλή. Αντιμετώπισαν τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα. Στην αντίστοιχη περίπτωση του Ρουβίκωνα, οι δράστες έκαναν μια βόλτα έως τα μισά της διαδρομής προς τη ΓΑΔΑ. Η διαδρομή δεν ήταν του γούστου τους. Με απόφαση άνωθεν, του Προέδρου της Βουλής, αφέθησαν ελεύθεροι. Ευτυχώς, ο Aρειος Πάγος, έστω και αγουροξυπνημένος, έδωσε εντολή να διαλευκανθεί γιατί αυτός ο νταβατζής τυγχάνει ειδικής μεταχείρισης. Κάθε νταβατζής πρέπει να είναι ίσος απέναντι στο Νόμο. Ακόμη και ο νταβατζής της καρδιάς μας...."
Από "ΤΑ ΝΕΑ"
![]() |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 31/10/17 |
από τον Πέτρο Τατσόπουλο
Συχνά φέρνω στον νου μου το απάνθρωπο πεπρωμένο του Αρτέμη Μάτσα (1930-2003). Κοντός, άσχημος, με καταχθόνιο βλέμμα κι εριστική φωνή - ό,τι εγγύτερο στο λαϊκό στερεότυπο του καταδότη των Γερμανών. Πώς να σου περάσει από το μυαλό ότι ο σαδιστής δωσίλογος του σινεμά ήταν στην πραγματικότητα ένας ευαίσθητος και καλλιεργημένος άνθρωπος που, τον καιρό της Κατοχής, αυτός και τα δύο αδέλφια του, ορφανά ήδη από μητέρα, εξαθλιωμένα, έκαναν κάθε δουλειά του ποδαριού και κινδύνεψαν να πεθάνουν από την πείνα. Τον πατέρα τους, τον Ελληνοεβραίο Πίνχας Μάτσα, τον συνέλαβαν οι Γερμανοί το 1944 ύστερα από κατάδοση και τον έστειλαν σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, από όπου δεν γύρισε ποτέ. Φαντάζομαι τον μικρό Αρτέμη, νύχτες ατελείωτες, μήνες, χρόνια, ξάγρυπνο, να περιμένει τον πατέρα του να επιστρέψει και ούτε θέλω να φανταστώ πώς θα ένιωθε ο ίδιος, όταν τον ξυλοκοπούσαν στον δρόμο άγνωστοι περαστικοί, επειδή στο πανί έμοιαζε τόσο πολύ με τον τύπο του ανθρώπου που απεχθανόταν περισσότερο.
Την περίοδο 2012-2013 βρισκόμουν τακτικά στο Στρασβούργο, ως μέλος της ελληνικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Ηταν η περίοδος που η Χρυσή Αυγή είχε δει κίτρινη κάρτα από το Συμβούλιο, επειδή η Ελένη Ζαρούλια, στην ολομέλεια της δικής μας Βουλής, είχε αποκαλέσει «υπανθρώπους» τους μετανάστες χωρίς χαρτιά. Οι καταγγελίες για την εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης είχαν πυροδοτήσει μια ενδελεχή διακρατική έρευνα εκ μέρους του Συμβουλίου, υπό την εποπτεία του λετονού επιτρόπου για τα ανθρώπινα δικαιώματα Νιλ Μούιζνιεκς, που θα κατέληγε σε μια πολυσέλιδη αναφορά επιβαρυντικών στοιχείων - προσάναμμα και αυτή στο ακόμη πιο ογκώδες παραπεμπτικό πόρισμα του εισαγγελέα Ισίδωρου Ντογιάκου. Ορισμένες από τις καταγγελίες αφορούσαν τα διαβόητα πογκρόμ των χρυσαυγίτικων ταγμάτων εφόδου σε στέκια μεταναστών ή λαϊκές αγορές, όπου μπορούσες να βρεθείς μαχαιρωμένος, αρκεί να έμοιαζες με μετανάστη. «Μάλιστα, κύριε», είχε απαντήσει κάποτε ο Αλέξανδρος Δουμάς σε έναν κακοήθη που τον είχε ειρωνευτεί για τη μελαψή του επιδερμίδα. «Ο προπάππους μου ήταν πίθηκος, ο παππούς μου ήταν νέγρος και ο πατέρας μου ήταν μιγάς. Η δική σας οικογένεια, καθώς βλέπω, ακολούθησε την ίδια διαδρομή, αν και προς την αντίθετη κατεύθυνση».
Πριν από λίγους μήνες ξεσήκωσα το διαδικτυακό ανάθεμα, επειδή είχα το θράσος να συγκρίνω τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής με τα τάγματα εφόδου του Ρουβίκωνα, τη «χορτοφαγική εκδοχή της 17 Νοέμβρη», όπως πολύ εύστοχα τον χαρακτήρισε ο Απόστολος Δοξιάδης. Ωστόσο, το πρόσφατο πογκρόμ στο Μοναστηράκι, προς άγραν όποιου έμοιαζε με ακροδεξιό - ας είχε και απλώς κομμένα κοντά τα μαλλιά του - ή η δημόσια διαπόμπευση ενός γιατρού μέσα στον «Ευαγγελισμό», έπειτα από ανώνυμη καταγγελία (στο βίντεο που ανάρτησαν οι λεβέντες βλέπουμε ακάλυπτο το πρόσωπο του τρομοκρατημένου θύματος, όχι όμως και τους διάπυρους θύτες) φανερώνουν ότι το νταβατζιλίκι δεν γνωρίζει ιδεολογικούς φραγμούς και σε λίγο καιρό - ιδίως εάν, κούφια η ώρα, έχουμε πάλι νεκρό - το ερώτημα ποιο τάγμα είναι πιο φασιστικό θα απασχολεί μονάχα σχολαστικούς φιλολόγους.
Διαμαρτυρόμενοι φοιτητές, προ ημερών, επιχείρησαν να εισβάλουν στη Βουλή. Αντιμετώπισαν τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα. Στην αντίστοιχη περίπτωση του Ρουβίκωνα, οι δράστες έκαναν μια βόλτα έως τα μισά της διαδρομής προς τη ΓΑΔΑ. Η διαδρομή δεν ήταν του γούστου τους. Με απόφαση άνωθεν, του Προέδρου της Βουλής, αφέθησαν ελεύθεροι. Ευτυχώς, ο Aρειος Πάγος, έστω και αγουροξυπνημένος, έδωσε εντολή να διαλευκανθεί γιατί αυτός ο νταβατζής τυγχάνει ειδικής μεταχείρισης. Κάθε νταβατζής πρέπει να είναι ίσος απέναντι στο Νόμο. Ακόμη και ο νταβατζής της καρδιάς μας.
Πριν από λίγους μήνες ξεσήκωσα το διαδικτυακό ανάθεμα, επειδή είχα το θράσος να συγκρίνω τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής με τα τάγματα εφόδου του Ρουβίκωνα, τη «χορτοφαγική εκδοχή της 17 Νοέμβρη», όπως πολύ εύστοχα τον χαρακτήρισε ο Απόστολος Δοξιάδης. Ωστόσο, το πρόσφατο πογκρόμ στο Μοναστηράκι, προς άγραν όποιου έμοιαζε με ακροδεξιό - ας είχε και απλώς κομμένα κοντά τα μαλλιά του - ή η δημόσια διαπόμπευση ενός γιατρού μέσα στον «Ευαγγελισμό», έπειτα από ανώνυμη καταγγελία (στο βίντεο που ανάρτησαν οι λεβέντες βλέπουμε ακάλυπτο το πρόσωπο του τρομοκρατημένου θύματος, όχι όμως και τους διάπυρους θύτες) φανερώνουν ότι το νταβατζιλίκι δεν γνωρίζει ιδεολογικούς φραγμούς και σε λίγο καιρό - ιδίως εάν, κούφια η ώρα, έχουμε πάλι νεκρό - το ερώτημα ποιο τάγμα είναι πιο φασιστικό θα απασχολεί μονάχα σχολαστικούς φιλολόγους.
Διαμαρτυρόμενοι φοιτητές, προ ημερών, επιχείρησαν να εισβάλουν στη Βουλή. Αντιμετώπισαν τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα. Στην αντίστοιχη περίπτωση του Ρουβίκωνα, οι δράστες έκαναν μια βόλτα έως τα μισά της διαδρομής προς τη ΓΑΔΑ. Η διαδρομή δεν ήταν του γούστου τους. Με απόφαση άνωθεν, του Προέδρου της Βουλής, αφέθησαν ελεύθεροι. Ευτυχώς, ο Aρειος Πάγος, έστω και αγουροξυπνημένος, έδωσε εντολή να διαλευκανθεί γιατί αυτός ο νταβατζής τυγχάνει ειδικής μεταχείρισης. Κάθε νταβατζής πρέπει να είναι ίσος απέναντι στο Νόμο. Ακόμη και ο νταβατζής της καρδιάς μας.
"....Η «ατυχία» για τους εθνικιστές μας, σαφώς περισσότερους απ’ όσους ψηφίζουν ακροδεξιά κόμματα, ήταν ότι υπήρξαν μαθητές αλβανικής καταγωγής που αρίστευσαν. Και δεύτερη ατυχία ότι υπήρξαν και δάσκαλοι ή καθηγητές που, είτε είχαν τον Ισοκράτη στα μυαλό τους είτε όχι, έκριναν –ορθότατα– ότι όφειλαν να μην αδικήσουν τους αριστούχους. Και τους όρισαν σημαιοφόρους ή παραστάτες, προκαλώντας την «ιερή οργή» όσων ούρλιαζαν «Δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ»...."
"...«Η πολιτική που εφαρμόζουμε είναι συλλογική. Είναι της κυβέρνησης, δεν είναι του Μουζάλα. Αν είμαι αναποτελεσματικός, τότε να παραιτηθώ» φέρεται ότι είπε ο ίδιος οργισμένος στα στελέχη που έστρεψαν τα βέλη τους πάνω του, προεξαρχόντων της προκατόχου του στο υπουργείο Τασίας Χριστοδουλοπούλου και του Πάνου Λάμπρου. Τα εν λόγω στελέχη καταλόγισαν στον υπουργό αδυναμία εφαρμογής αποτελεσματικών πολιτικών στο Προσφυγικό και το Μεταναστευτικό, ιδίως σε ό,τι αφορά τη μετακίνηση πληθυσμών από τα νησιά προς την ηπειρωτική Ελλάδα και τα ασυνόδευτα ανήλικα παιδιά, καθώς και την πολιτική ασύλου και την προστασία των ευπαθών ομάδων. Επίσης, μίλησαν για «στεγανά» στο υπουργείο του και ανικανότητα ως προς τον συντονισμό των συναρμόδιων υπουργείων και φορέων, με τον ίδιο να απαντά πως η συνεννόηση με συγκεκριμένα υπουργεία είναι πράγματι ανύπαρκτη, αναφέροντας π.χ. το υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης με αφορμή κονδύλια που κρατά «κλειδωμένα»...."
Από "ΤΑ ΝΕΑ" (κύριο+εσωτερικό θέμα)
![]() |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 31/10/17 |
"...Η σταθερότητα και η ειρήνη στη δική μας γειτονιά θα επηρεασθούν από τις εξελίξεις στην Ισπανία. Κάθε λοιπόν ολιγωρία της ελληνικής διπλωματίας είναι επικίνδυνη. Εκτός αν ο πολιτικός στόχος είναι η «βενεζουελοποίηση» της εξωτερικής μας πολιτικής και η υιοθέτηση της γραμμής Μαδούρο, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης με τη Μαδρίτη! Δεν νομίζω ότι κάτι τέτοιο επιδιώκει η κυβέρνηση. Μάλλον πρόκειται για μια προσπάθεια αντιπερισπασμού ώστε οι λανθασμένοι διπλωματικοί χειρισμοί να καλυφθούν με διπλωματικούς τραμπουκισμούς. Το αποτέλεσμα θα είναι επιζήμιο για την εξωτερική μας πολιτική, καθώς θα οδηγηθούμε σε ακόμα μεγαλύτερη απομόνωση στη διεθνή και ευρωπαϊκή σκηνή...."
![]() |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 31/10/17 |
![]() |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 31/10/17 |
Η "ΓΝΩΜΗ"
Του Δημήτρη Κούρκουλα*
Παρά τη μακρόχρονη διπλωματική εμπειρία μου ξαφνιάστηκα πραγματικά με το οξύ ύφος της ανακοίνωσης του υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με σχόλια του ισπανού πρεσβευτή στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το υπουργείο, ο ισπανός διπλωμάτης προσβάλλει το Σύνταγμά μας, δημιουργεί πολιτειακό ζήτημα, απαξιώνει την ελληνική Δικαιοσύνη. Η ισπανική επέλαση κατά των θεσμών της χώρας μας είναι τόσο διαβολική, που το υπουργείο Εξωτερικών υποπτεύεται «συντονισμό με την αξιωματική αντιπολίτευση». Η κυβερνητική πλευρά αναμένει ότι ο πρεσβευτής «θα προβεί άμεσα στην ανασκευή των ατυχών δηλώσεών του και θα παράσχει τις απαραίτητες εξηγήσεις προς την ελληνική κυβέρνηση».
Διάβασα προσεκτικά τις δηλώσεις του ισπανού διπλωμάτη σε κυριακάτικη εφημερίδα. Δεν βρήκα ούτε μια λέξη προσβλητική για το ελληνικό Σύνταγμα, καμιά παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις μας, καμιά απαξιωτική αναφορά στην ελληνική Δικαιοσύνη. Πρόκειται συνεπώς για απόπειρα δημιουργίας κατηγορουμένου με παραποίηση της αλήθειας: κλασική συνταγή που έλαμψε επί σταλινισμού.
Παρά τη μακρόχρονη διπλωματική εμπειρία μου ξαφνιάστηκα πραγματικά με το οξύ ύφος της ανακοίνωσης του υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με σχόλια του ισπανού πρεσβευτή στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το υπουργείο, ο ισπανός διπλωμάτης προσβάλλει το Σύνταγμά μας, δημιουργεί πολιτειακό ζήτημα, απαξιώνει την ελληνική Δικαιοσύνη. Η ισπανική επέλαση κατά των θεσμών της χώρας μας είναι τόσο διαβολική, που το υπουργείο Εξωτερικών υποπτεύεται «συντονισμό με την αξιωματική αντιπολίτευση». Η κυβερνητική πλευρά αναμένει ότι ο πρεσβευτής «θα προβεί άμεσα στην ανασκευή των ατυχών δηλώσεών του και θα παράσχει τις απαραίτητες εξηγήσεις προς την ελληνική κυβέρνηση».
Διάβασα προσεκτικά τις δηλώσεις του ισπανού διπλωμάτη σε κυριακάτικη εφημερίδα. Δεν βρήκα ούτε μια λέξη προσβλητική για το ελληνικό Σύνταγμα, καμιά παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις μας, καμιά απαξιωτική αναφορά στην ελληνική Δικαιοσύνη. Πρόκειται συνεπώς για απόπειρα δημιουργίας κατηγορουμένου με παραποίηση της αλήθειας: κλασική συνταγή που έλαμψε επί σταλινισμού.
Δεν γνωρίζω αν ο εκπρόσωπος της Ισπανίας θα ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του κ. Κοτζιά ζητώντας συγγνώμη. Αυτό που σίγουρα γνωρίζω είναι ότι ακόμα και σήμερα, δύο εβδομάδες μετά την εισβολή φασιστοειδών, κατά την ορθή ορολογία του Προέδρου της Δημοκρατίας, στο κτίριο της διπλωματικής αποστολής της φίλης χώρας, δεν έχει υπάρξει ούτε μία δημόσια ανακοίνωση καταδίκης και συγγνώμης από πλευράς υπουργείου Εξωτερικών ή άλλου κυβερνητικού οργάνου. Αυτό που επίσης αντελήφθην διαβάζοντας τη συνέντευξη του ισπανού πρεσβευτή είναι ότι τα διάφορα κυβερνητικά παπαγαλάκια που διέδιδαν ότι η ισπανική πρεσβεία έχει παραιτηθεί της δίωξης όσων εισέβαλαν στα γραφεία της έλεγαν ασύστολα ψέματα.
Το υπουργείο Εξωτερικών είναι αυτό που πρέπει να δώσει εξηγήσεις και να απολογηθεί για τους απαράδεκτους χειρισμούς του στο ζήτημα της εισβολής του Ρουβίκωνα στο κτίριο της πρεσβείας. Οι χειρισμοί του υπουργείου και η απουσία σαφούς καταδίκης και συγγνώμης από ελληνικής πλευράς ρίχνει σκιές στην ικανότητα της χώρας να προστατεύει τις διπλωματικές αποστολές ως οφείλει από τη Συνθήκη της Βιέννης και όπως κάνει κάθε πολιτισμένο κράτος. Οι απαράδεκτες καθυστερήσεις στη διατύπωση μιας ξεκάθαρης θέσης για το ζήτημα της Καταλωνίας αποτελεί επίσης βαρύ παράπτωμα. Η σταθερότητα και η ειρήνη στη δική μας γειτονιά θα επηρεασθούν από τις εξελίξεις στην Ισπανία. Κάθε λοιπόν ολιγωρία της ελληνικής διπλωματίας είναι επικίνδυνη. Εκτός αν ο πολιτικός στόχος είναι η «βενεζουελοποίηση» της εξωτερικής μας πολιτικής και η υιοθέτηση της γραμμής Μαδούρο, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης με τη Μαδρίτη! Δεν νομίζω ότι κάτι τέτοιο επιδιώκει η κυβέρνηση. Μάλλον πρόκειται για μια προσπάθεια αντιπερισπασμού ώστε οι λανθασμένοι διπλωματικοί χειρισμοί να καλυφθούν με διπλωματικούς τραμπουκισμούς. Το αποτέλεσμα θα είναι επιζήμιο για την εξωτερική μας πολιτική, καθώς θα οδηγηθούμε σε ακόμα μεγαλύτερη απομόνωση στη διεθνή και ευρωπαϊκή σκηνή.
*Υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για ευρωπαϊκά θέματα την περίοδο 2012 - 2014. Υπήρξε στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρεσβευτής της ΕΕ σε χώρες της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων.
του Ηλία Κανέλλη
Πριν από μερικές ημέρες, μέλη του γνωστού Ρουβίκωνα εισέβαλαν στην ισπανική πρεσβεία. Τι έκαναν; Απλά πράγματα. Κατάληψη. Γιατί; Επειδή είναι με το αυτονομιστικό κίνημα της Καταλωνίας και ήθελαν να το δηλώσουν. «Στεκόμαστε στο πλευρό των καταπιεσμένων της Καταλωνίας, της Βασκονίας, της Ισπανίας. Στεκόμαστε ενάντια στην κρατική βία και καταστολή» κατέληγε το κείμενο που ανήρτησαν στο σάιτ όλων των επαναστάσεων.
Πιθανόν οι Ρουβίκωνες να νόμιζαν ότι καταλαμβάνουν την αίθουσα ενός πρύτανη που αντιπαθούν ή, έστω, το προαύλιο της Βουλής ή το γραφείο κάποιου υπουργού. Κι ότι, λόγω της ιδιότυπης ατιμωρησίας που απολαμβάνουν, κάποιο κυβερνητικό στέλεχος θα τηλεφωνούσε στους αστυνομικούς που τους συνέλαβαν να τους γυρίσουν σπίτι. Ατύχησαν όμως. Δεν κατανόησαν (κακώς, δεν έχουν αναρωτηθεί ούτε πώς ο Τζούλιαν Ασάνζ συνεχίζει να ζει στην πρεσβεία του Ισημερινού στη Βρετανία;) ότι εισβάλλοντας στην ισπανική πρεσβεία καταλάμβαναν ξένο έδαφος. Αγνοούσαν, φαίνεται, ότι ο χώρος των ξένων διπλωματικών αντιπροσωπειών προστατεύεται από τη διεθνή συνθήκη της Βιέννης, ότι ούτε ακτιβιστές αλλά ούτε και οι νόμιμες Αρχές του ελληνικού κράτους μπορούν να μπουν σε οποιαδήποτε ξένη πρεσβεία χωρίς άδεια. Κι ότι αν συμβεί κάτι σαν αυτό που συνέβη με τον Ρουβίκωνα, είναι σοβαρός λόγος διατάραξης των διακρατικών σχέσεων Ελλάδας - Ισπανίας. Πιθανόν μάλιστα γι' αυτό οι Ρουβίκωνες συνελήφθησαν, με αποτέλεσμα να παραπεμφθούν στο Αυτόφωρο και να καταδικαστούν (έστω, με αναστολή).
Θα περίμενε κανείς από την ελληνική κυβέρνηση να έχει εκφράσει τη λύπη της για το συμβάν στην ισπανική πρεσβεία (κάτι που, ευτυχώς, έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας). Θα περίμενε ότι το υπουργείο Εξωτερικών θα προέτασσε το συμφέρον της χώρας και ότι, τουλάχιστον, κάτι θα έλεγε - ακόμα κι αν συμπαθούν στο υπουργείο τους αυτονομιστές Καταλανούς, είμαστε εταίροι συνολικά της Ισπανίας. Αντ' αυτού, όταν ο ισπανός πρεσβευτής εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, το υπουργείο Εξωτερικών οργίστηκε.
Ελαφρότητα; Αγνοια κινδύνου; Αγνοια των κανόνων από τη χώρα μας που ήδη ελέγχεται για την αμφιλεγόμενη σχέση της με την Ευρώπη; Στην κυβέρνηση, φαίνεται, δεν κατανοούν ότι τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη δεν είναι κομματικοί αντίπαλοι αυταρχικών πολιτικών εκπροσώπων. Η όποια αξιοπιστία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση χρειάζεται ενίσχυση, όχι αποδόμηση. Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίζει τις διεθνείς σχέσεις της όπως αντιμετωπίζει την κατάσταση στα Εξάρχεια ή όπως φέρεται με το λεγόμενο πανεπιστημιακό άσυλο.
Δάκτυλος από τη Βενεζουέλα του καθεστώτος των Τσαβίστας, μέσω Αθηνών, κατά της "κακής" Μαδρίτης;
...Και η προβλέψιμη στάση από τα ΣΥΡΙΖΑίϊκα φύλλα,
Πριν από μερικές ημέρες, μέλη του γνωστού Ρουβίκωνα εισέβαλαν στην ισπανική πρεσβεία. Τι έκαναν; Απλά πράγματα. Κατάληψη. Γιατί; Επειδή είναι με το αυτονομιστικό κίνημα της Καταλωνίας και ήθελαν να το δηλώσουν. «Στεκόμαστε στο πλευρό των καταπιεσμένων της Καταλωνίας, της Βασκονίας, της Ισπανίας. Στεκόμαστε ενάντια στην κρατική βία και καταστολή» κατέληγε το κείμενο που ανήρτησαν στο σάιτ όλων των επαναστάσεων.
Πιθανόν οι Ρουβίκωνες να νόμιζαν ότι καταλαμβάνουν την αίθουσα ενός πρύτανη που αντιπαθούν ή, έστω, το προαύλιο της Βουλής ή το γραφείο κάποιου υπουργού. Κι ότι, λόγω της ιδιότυπης ατιμωρησίας που απολαμβάνουν, κάποιο κυβερνητικό στέλεχος θα τηλεφωνούσε στους αστυνομικούς που τους συνέλαβαν να τους γυρίσουν σπίτι. Ατύχησαν όμως. Δεν κατανόησαν (κακώς, δεν έχουν αναρωτηθεί ούτε πώς ο Τζούλιαν Ασάνζ συνεχίζει να ζει στην πρεσβεία του Ισημερινού στη Βρετανία;) ότι εισβάλλοντας στην ισπανική πρεσβεία καταλάμβαναν ξένο έδαφος. Αγνοούσαν, φαίνεται, ότι ο χώρος των ξένων διπλωματικών αντιπροσωπειών προστατεύεται από τη διεθνή συνθήκη της Βιέννης, ότι ούτε ακτιβιστές αλλά ούτε και οι νόμιμες Αρχές του ελληνικού κράτους μπορούν να μπουν σε οποιαδήποτε ξένη πρεσβεία χωρίς άδεια. Κι ότι αν συμβεί κάτι σαν αυτό που συνέβη με τον Ρουβίκωνα, είναι σοβαρός λόγος διατάραξης των διακρατικών σχέσεων Ελλάδας - Ισπανίας. Πιθανόν μάλιστα γι' αυτό οι Ρουβίκωνες συνελήφθησαν, με αποτέλεσμα να παραπεμφθούν στο Αυτόφωρο και να καταδικαστούν (έστω, με αναστολή).
Θα περίμενε κανείς από την ελληνική κυβέρνηση να έχει εκφράσει τη λύπη της για το συμβάν στην ισπανική πρεσβεία (κάτι που, ευτυχώς, έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας). Θα περίμενε ότι το υπουργείο Εξωτερικών θα προέτασσε το συμφέρον της χώρας και ότι, τουλάχιστον, κάτι θα έλεγε - ακόμα κι αν συμπαθούν στο υπουργείο τους αυτονομιστές Καταλανούς, είμαστε εταίροι συνολικά της Ισπανίας. Αντ' αυτού, όταν ο ισπανός πρεσβευτής εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, το υπουργείο Εξωτερικών οργίστηκε.
Ελαφρότητα; Αγνοια κινδύνου; Αγνοια των κανόνων από τη χώρα μας που ήδη ελέγχεται για την αμφιλεγόμενη σχέση της με την Ευρώπη; Στην κυβέρνηση, φαίνεται, δεν κατανοούν ότι τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη δεν είναι κομματικοί αντίπαλοι αυταρχικών πολιτικών εκπροσώπων. Η όποια αξιοπιστία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση χρειάζεται ενίσχυση, όχι αποδόμηση. Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίζει τις διεθνείς σχέσεις της όπως αντιμετωπίζει την κατάσταση στα Εξάρχεια ή όπως φέρεται με το λεγόμενο πανεπιστημιακό άσυλο.
Δάκτυλος από τη Βενεζουέλα του καθεστώτος των Τσαβίστας, μέσω Αθηνών, κατά της "κακής" Μαδρίτης;
![]() |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ/ Δεύτερη Σελίδα Στέφανου Κασιμάτη, 31/10/17 |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





























