"...Οι Τάσεις της MRB δημοσιεύθηκαν όπως κάθε χρόνο χθες και κατά τη γνώμη μου το κυρίαρχο συμπέρασμα δεν είναι ότι υπάρχει ισχυρό προβάδισμα της ΝουΔου. Αυτό το 12,3% που της δίνουν έναντι του ΣΥΡΙΖΑ εμένα λίγα πράγματα μου λέει. Ούτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ από το 31,5% που έλαβε στις εκλογές έχασε μέσα σε πέντε μήνες 7 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες. Μόνο ως δείγμα του πόσο... επιτυχής είναι η αντιπολίτευση που κάνει στον Μητσοτάκη θα μπορούσα να το δεχτώ. Προσωπικά θεωρώ αποδεικτικό, και σοβαρό αποδεικτικό, το γεγονός ότι στην αξιολόγηση των υπουργών από το εκλογικό σώμα και οι πέντε πρώτοι υπουργοί είναι αυτοί που έχει εξαρχής στοχοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θέλει φαντασία να σκεφθεί κανείς ότι πρώτος στον σχετικό κατάλογο είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, τον οποίο χτυπάνε από την πρώτη ημέρα, από παντού και με όλα τα μέσα που διαθέτουν. Ακολουθεί ο Δένδιας, ο οποίος υποτίθεται ότι είναι ανύπαρκτος, τρίτος είναι ο Κικίλιας, τον οποίο έστησαν στα τρία μέτρα για τις επιλογές του στα νοσοκομεία, τέταρτος ο Θεοδωρικάκος, ο οποίος υποτίθεται ότι διαλύει βάσει σχεδίου την Τοπική Αυτοδιοίκηση, και πέμπτος ο γνωστός και μη εξαιρετέος Αδωνις Γεωργιάδης, για τον οποίο δεν χρειάζονται περαιτέρω συστάσεις...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 13/12/19

Τους έκαναν να τρέμουν

Παρασκευή και 13 σήμερα για τους προληπτικούς, με τους οποίους δεν έχω τίποτε, απλώς τους καταλαβαίνω. Ομως προφανώς δεν μπορώ να αποδώσω στο «Παρασκευή και 13» όσα μας έφτασαν χθες από τις Βρυξέλλες. Για να γίνω πιο σαφής: δεν ξέρω ποιος μπορεί να είναι ευχαριστημένος με τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής αναφορικά με τις τουρκικές προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, άλλα εμένα αυτά που περιλαμβάνει δεν μου κάνουν ούτε με διπλωματικό θρίαμβο ούτε με απομόνωση της Αγκυρας. Πολύ περισσότερο - και αυτό είναι το κακό - δεν προοιωνίζονται ότι θα πειθαναγκάσουν την Τουρκία να αλλάξει στρατηγική και πρακτικές απέναντι στην Ελλάδα, αλλά και έναντι των υπόλοιπων χωρών της Ανατολικής Μεσογείου.

Αναφέρεται, ας πούμε, ότι «Το μνημόνιο Τουρκίας - Λιβύης σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών στη Μεσόγειο Θάλασσα παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων χωρών και δεν συμμορφώνεται με το δίκαιο της θάλασσας». Ελα! Σοβαρά; Τι λέτε ρε παιδιά, άκου τι μαθαίνει κανείς διαβάζοντας τα συμπεράσματα μιας Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Εκεί που πραγματικά συγκινήθηκα ήταν όταν διάβασα το ακόλουθο, πολύ τρομερό, το οποίο φαντάζομαι θα έκανε τον Ερντογάν να χάσει τον ύπνο του:

«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαιώνει αναμφίβολα την αλληλεγγύη του στην Ελλάδα και την Κύπρο αναφορικά με αυτές τις πράξεις της Τουρκίας»!

Ρε παιδιά, όχι τόσο άγρια, δείξτε λιγάκι έλεος. Τους λιώσατε τους Τούρκους...

Δεν υπάρχει δεύτερος

Στην Αθήνα τον συζητούν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας (όλοι οι άλλοι, εκτός από τον Μητσοτάκη), εκείνος περιοδεύει. Περί του global Γιώργου (Παπανδρέου) ο λόγος, για τον οποίο κάτι δημοσιεύματα που είχα δει ανέφεραν ότι βρισκόταν σε περιοδεία στη Βοσνία (ναι, κύριε, Βοσνία). Πλην όμως εκείνος έκανε την έκπληξη. Πήγε Παρίσι (χωρίς να αποκλείεται ότι είχε πάει και Σαράγεβο, έτσι; Περί του Γιώργου ομιλούμε) για επαφές, λέει. Στο Παρίσι συνάντησε τον γνωστό μας κύριο Γκουρία του ΟΟΣΑ και παρόντος ενός βέλγου γερουσιαστή ονόματι Ρικ Ντάεμς (άκου τώρα, δηλαδή) συζήτησαν - προσέξτε παρακαλώ - θέματα όπως της βιώσιμης ανάπτυξης και της νομικής προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, της επίπτωσης των ψηφιακών τεχνολογιών και της ρομποτικής στην ανεργία, αλλά και στους δημοκρατικούς θεσμούς, όπως και της αξιολόγησης των επιπτώσεων της δεκαετούς οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και στην ΕΕ.

Θεός; Μη βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα, γιατί έχει και άλλο. Μετά συναντήθηκε με την πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Σοσιαλιστών στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση κυρία Βαλερί Ραμπό, με την οποία, λέει, είχαν «μακρά συζήτηση» για όλα τα σημαντικά ζητήματα που αφορούν τα σοσιαλιστικά κόμματα, τις δυνατότητες συνεργασίας στο πλαίσιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αλλά και τα μεγάλα ζητήματα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη - βιώσιμη ανάπτυξη, περιβάλλον, οικονομική κρίση με αναφορές και στην κρίση που βίωσε η Ελλάδα, οι επιλογές της ΕΕ στο Προσφυγικό, αλλά και σε ό,τι αφορά την ενταξιακή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων.

Δεν υπάρχει ο Γιώργος, έχω καταλήξει. Από καιρό...

Ο «στόχοι» του ΣΥΡΙΖΑ

Οι Τάσεις της MRB δημοσιεύθηκαν όπως κάθε χρόνο χθες και κατά τη γνώμη μου το κυρίαρχο συμπέρασμα δεν είναι ότι υπάρχει ισχυρό προβάδισμα της ΝουΔου. Αυτό το 12,3% που της δίνουν έναντι του ΣΥΡΙΖΑ εμένα λίγα πράγματα μου λέει. Ούτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ από το 31,5% που έλαβε στις εκλογές έχασε μέσα σε πέντε μήνες 7 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες. Μόνο ως δείγμα του πόσο... επιτυχής είναι η αντιπολίτευση που κάνει στον Μητσοτάκη θα μπορούσα να το δεχτώ. Προσωπικά θεωρώ αποδεικτικό, και σοβαρό αποδεικτικό, το γεγονός ότι στην αξιολόγηση των υπουργών από το εκλογικό σώμα και οι πέντε πρώτοι υπουργοί είναι αυτοί που έχει εξαρχής στοχοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θέλει φαντασία να σκεφθεί κανείς ότι πρώτος στον σχετικό κατάλογο είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, τον οποίο χτυπάνε από την πρώτη ημέρα, από παντού και με όλα τα μέσα που διαθέτουν. Ακολουθεί ο Δένδιας, ο οποίος υποτίθεται ότι είναι ανύπαρκτος, τρίτος είναι ο Κικίλιας, τον οποίο έστησαν στα τρία μέτρα για τις επιλογές του στα νοσοκομεία, τέταρτος ο Θεοδωρικάκος, ο οποίος υποτίθεται ότι διαλύει βάσει σχεδίου την Τοπική Αυτοδιοίκηση, και πέμπτος ο γνωστός και μη εξαιρετέος Αδωνις Γεωργιάδης, για τον οποίο δεν χρειάζονται περαιτέρω συστάσεις.

Συγγνώμη, θα τα μελετήσει κανείς αυτά τα στοιχεία εκεί κάτω στην Κουμουνδούρου ή μπα όχι;

Βόγκηξε η Αθήνα

Λόγω... επίκαιρης ύλης, που έλεγαν και παλιά οι δημοσιογράφοι, άφησα ασχολίαστη την εικόνα της προχθεσινής, ως το μεσημέρι, χριστουγεννιάτικης Αθήνας, της οποίας το κέντρο για πολλοστή φορά απονεκρώθηκε εξαιτίας μιας κατάληψης της οδού Σταδίου. Οπως πάντα στο ύψος του υπουργείου Εργασίας (κάποια στιγμή θα ασχοληθώ λεπτομερειακά με το γιατί ένα τέτοιο θα ήταν το πρώτο που θα έπρεπε να αποκεντρωθεί...) και ως συνήθως από ολιγάριθμη ομάδα διαδηλωτών.

Πόσοι ήταν εν προκειμένω αυτοί οι διαδηλωτές; Εκατό; Εκατόν πενήντα; Παραπάνω όχι. Τραπεζοϋπάλληλοι. Διαμαρτύρονταν για την απόλυση 24 συναδέλφων τους από την Τράπεζα Πειραιώς. Τι πήγαν να κάνουν στο περί ου ο λόγος υπουργείο; Να πιέσουν, υποτίθεται, με την παρουσία τους την ηγεσία του υπουργείου, διότι στους πάνω ορόφους, εκείνη την ώρα, εξελισσόταν τριμερής συνάντηση εργαζομένων - εργοδοσίας και σε ρόλο διαιτητή το υπουργείο. Αίτημα; Η επαναπρόσληψη, φυσικά, των 24 εργαζομένων. Στο μεταξύ η Αθήνα βογκούσε από την πολύωρη κατάληψη - δείγμα, ένα ακόμη, ότι πρέπει, επιτέλους, κάτι να γίνει με αυτή την ιστορία των διαδηλώσεων, καταλήψεων δρόμων, αποκλεισμού της κυκλοφορίας. Εκείνο το νομοσχέδιο που θα έβαζε κανόνες τι έγινε; Καταχωνιάστηκε προφανώς σε κανένα γραφείο, θυσία και αυτό στον «αιματοβαμμένο» βωμό του πολιτικού κόστους;

Πίσω από την απεργία

Παράλληλα όμως με αυτό, ενδιαφέρον έχει και το γιατί έγινε όλο αυτό. Πρώτον, γιατί η Τράπεζα Πειραιώς απέλυσε αυτούς τους 24 εργαζομένους της και, δεύτερον, γιατί η ΟΤΟΕ προκήρυξε 24ωρη απεργία.

Για έναν κλάδο, τους τραπεζοϋπαλλήλους, που ακολούθησε τη συρρίκνωση των τραπεζών λόγω της κρίσης, μια απεργία και δη 24ωρη είναι, όπως και να το δεις, μια βαριά απόφαση. Η ΟΤΟΕ προφανώς την έλαβε στη λογική της «πρόληψης», να μην υπάρξουν και αλλού απολύσεις. Σε άλλες τράπεζες. Λογικό από μέρους της. Αλλά αν εμβαθύνει κανείς περισσότερο στην υπόθεση αυτή, θα διαπιστώσει ότι η δεκαετής κρίση που έπρεπε να μας κάνει όλους σοφότερους δεν μας έκανε - πολύ περισσότερο τους συνδικαλιστές. Οι συνάδελφοί μου του οικονομικού ρεπορτάζ μού εξήγησαν ότι όλο αυτό που εξελίχθηκε στην Πειραιώς, οφείλεται σε έναν νόμο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική μετακίνηση εργαζομένων χωρίς τα δικαιώματά τους (φιλεργατική πολιτική με άρωμα Αχτσιόγλου!) σε μια εταιρεία στην οποία μια τράπεζα εκχωρεί, δανείζει ή πουλάει μέρος των δραστηριοτήτων της.

Η Πειραιώς πούλησε σε μια σουηδική εταιρεία μέρος των κόκκινων δανείων της και της έδωσε και «προίκα» 1.300 εργαζομένους. Με παρέμβαση και με την επιμονή της ΟΤΟΕ, επιτεύχθηκε μερική αλλαγή των όρων της μετακίνησης - όσοι δέχθηκαν να μετακινηθούν διασφάλισαν και όλα τα δικαιώματα που είχαν στην Τράπεζα.

Χρήση του προνομίου έκαναν περίπου 900 εργαζόμενοι, άλλοι καμιά 250αριά πήγαν ως δανεικοί στη σουηδική εταιρεία και «αμανάτι» στην τράπεζα έμειναν καμιά 150αριά. Οι περισσότεροι ψιλοβολεύτηκαν εδώ κι εκεί στο δίκτυο καταστημάτων της τράπεζας ή σε θυγατρικές της. Οι 24 αρνήθηκαν να μετακινηθούν οπουδήποτε και απολύθηκαν. Γι' αυτούς τους 24 απήργησε η ΟΤΟΕ, με αίτημα να επαναπροσληφθούν. Θα τα καταφέρει; Δύσκολο. Με εκατό και εκατόν πενήντα άτομα συγκέντρωση καταμεσής στη Σταδίου και αποκομμένη επί ώρες τη μισή πόλη, είναι δύσκολο να πετύχεις την όποια συμπαράσταση ή αλληλεγγύη της κοινωνίας. Ούτε καν του κλάδου που εκπροσωπείς δεν πετυχαίνεις.