Πώς είναι δυνατόν σε μια τουριστικά ανθούσε περιοχή το ταμείο να είναι μείον; Ο δήμαρχος εξηγεί: τα έσοδα από τις πύλες εισόδου, και το λιμάνι και το αεροδρόμιο, είναι μηδενικά. Εξαίρεση, η κρουαζιέρα που από πέρυσι το καλοκαίρι αποδίδει στον δήμο 1 ευρώ ανά άτομο. Σχεδόν τίποτα. Και βέβαια, λέει ο δήμαρχος, «το τέλος διανυκτέρευσης, ή όπως αλλιώς λέγεται, που αποδίδει δεκάδες εκατομμύρια στο κράτος, δεν αφήνει ούτε ένα ευρώ στο νησί – αφού το σύνολο του ποσού καταλήγει στο δημόσιο ταμείο». Παρά τα πενιχρά απευθείας έσοδα, ο δήμος πρέπει να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του. Στην πόλη, παράγονται τεράστιες ποσότητες απορριμμάτων, κυρίως από την τουριστική δραστηριότητα. Χωρίς προς το παρόν να διαθέτει εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων, το νησί στέλνει τα σκουπίδια του στα εργοστάσια Ιωαννίνων και Κοζάνης με τεράστιο κόστος. Αν και έχουν αυξηθεί τα τέλη καθαριότητας, η συνολική ετήσια δαπάνη δεν καλύπτεται. Και δεν φτάνει αυτό. Ο δήμος είναι υποχρεωμένος να διαθέτει κάθε χρόνο πάνω από δύο εκατ. ευρώ, για τη λειτουργία των προνοιακών του δομών και την καθαριότητα στα σχολεία. Ανάλογη είναι οικονομική κατάσταση της επιχείρησης ύδρευσης και αποχέτευσης (ΔΕΥΑΚ). «Παραλάβαμε χρέη μεγαλύτερα των 50 εκατομμυρίων», λέει ο δήμαρχος. Μεγάλο μέρος των χρεών είναι ανεξόφλητοι λογαριασμοί της ΔΕΗ. Τα χρέη αυτά, κάποια στιγμή ρυθμίστηκαν. Δεν καταβλήθηκαν όμως οι προβλεπόμενες δόσεις με αποτέλεσμα ποινή που αποκλείει τη ΔΕΥΑΚ από νέες συνδέσεις παροχών. Η επιχείρηση καταφεύγει σε ιδιώτες παρόχους με την ελπίδα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, ιδιαίτερα στη λειτουργία νέων αντλιοστασίων του πολύπλοκου υδρευτικού της συστήματος». Τρόμος. Ολα αυτά έχουν συνέπεια ο δήμος να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής στην πόλη και την ύπαιθρο. Αλλωστε, εκτείνεται σε επιφάνεια 235 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελείται, εκτός της πόλης, από 45 κοινότητες, καθεμιά από τις οποίες έχει τα δικά της ιδιαίτερα προβλήματα. Ολα αυτά συνθέτουν μια εικόνα που δεν έχει ουσιαστικά στοιχεία ομοιότητας με τους αστικούς δήμους, και ιδιαίτερα αυτούς που βρίσκονται γύρω από την Αθήνα.

  Από "ΤΑ ΝΕΑ" "ΤΑ ΝΕΑ", 26/05/26 ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ Η έμμεση σχέση μου με την Κέρκυρα δεν είναι από την ταινία με τη Β...

Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω τι ψάρια θα πιάσει ο Τσίπρας στο come back του κι ούτε μπορώ να ξέρω. Οι σχέσεις μου με την Πυθία είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Το εγχείρημα όμως έχει το γούστο του. Κατ’ αρχάς, ο Τσίπρας δεν είναι ατάλαντος, ούτε ασυμπαθής, ούτε κανένας αποσυνάγωγος. Το αντίθετο. Κι άλλωστε κανείς δεν πιστεύει ότι είναι ο Τσίπρας του 2015. Ούτε όμως και του 2019. Ο κόσμος από τότε έχει τρέξει με απίστευτες ταχύτητες. Ο πλανήτης, η χώρα, οι άνθρωποι, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Από την άλλη ο Τσίπρας δεν έχει να αντιμετωπίσει και τίποτα ογκόλιθους, τουλάχιστον στον φυσικό πολιτικό του χώρο. Στον χώρο αυτόν μάλιστα προσφέρει μια αξιοπρεπή λύση, έστω για να υπάρξει πολιτικά και κοινοβουλευτικά. Διότι με τις σημερινές συνθήκες μάλλον δύσκολα θα επιβιώσει. Το πραγματικό λοιπόν ερώτημα είναι αν ο Τσίπρας θα μπορέσει να αμφισβητήσει την κυριαρχία του Μητσοτάκη και της Κεντροδεξιάς. Δεν θα είναι απλό. Η πολιτική όμως είναι σαν το ποδήλατο. Αν δεν κάνεις πετάλι, πέφτεις. Ενα ζητούμενο είναι λοιπόν η διάρκεια. Ενδεχομένως ο Τσίπρας δεν θα αμφισβητηθεί αν χάσει στις επόμενες εκλογές. Αλλά παραμονή δεν σημαίνει απαραιτήτως διάρκεια. Ακόμη κι αν βγει δεύτερος, στην Αμερική λένε «ο πρώτος είναι πρώτος, ο δεύτερος δεν είναι τίποτα». Μόνο που με τα σημερινά δεδομένα μια δεύτερη θέση του Τσίπρα θα έχει την αξία της. Σημαίνει μήπως ότι θα οδηγηθούμε σε ένα σύστημα με τον Μητσοτάκη να κυριαρχεί στη διακυβέρνηση και τον Τσίπρα στην αντιπολίτευση; Δεν το ξέρω. Θα έπρεπε να γίνω και Πυθία και Τειρεσίας μαζί. Αλλά το έχουμε ξαναζήσει. Το 2019-2023. Με τη γνωστή κατάληξη. Και πάμε στην ουσία. Ολη η υπόθεση θα εξαρτηθεί από το αν ο Τσίπρας έχει κάτι καινούργιο να πει. Περιμένω να το ακούσω. Αν όμως δεν το βρει, θα γίνει κάτι σαν το ΠΑΣΟΚ που κάθε «Τρίτη του Σεπτέμβρη» μαζεύονται κι αναπολούν τον Ανδρέα και τον Σημίτη. Και θα περιμένω με υπομονή. Κυρίως επειδή έχω χρόνια να ακούσω κάτι καινούργιο, αξιόπιστο και συναρπαστικό στον πολιτικό διάλογο. Εως τώρα η αντιπαράθεση συνοψίζεται σε ατέρμονους, κουραστικούς και συνήθως ακατάληπτους καβγάδες. Συνεπώς αυτή είναι η πραγματική πρόκληση για τον Τσίπρα. Οχι μόνο να ενώσει αλλά και να ξεπεράσει τον φυσικό πολιτικό του χώρο. Να συνομιλήσει και με άλλα ακροατήρια. Δεν το κατάφερε στο παρελθόν κι ούτε ξέρω πόσο απλό είναι. Αλλά το αφήνω στην κρίση σας.΅...

  Από "ΤΑ ΝΕΑ" "ΤΑ ΝΕΑ", 26/05/26

Έχω ζητήσει από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης να μας κάνει μια παρουσίαση, μεταφέροντάς μας και την ευρωπαϊκή του εμπειρία για το πώς προδιαγράφονται διαπραγματεύσεις οι οποίες θα είναι εκ των πραγμάτων σύνθετες. Για ένα πράγμα νομίζω ότι είμαστε απολύτως βέβαιοι -νομίζω ότι εδώ εκφράζω και τις απόψεις της πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών χωρών-, ότι δεν πρόκειται να δεχθούμε περικοπή των πόρων, ούτε όσον αφορά την Κοινή Αγροτική Πολιτική ούτε όσον αφορά τις πολιτικές Συνοχής και ούτε, προφανώς, κάποια ανακατανομή που θα εντείνει τις ανισότητες μεταξύ των κρατών μελών. Θέλουμε απλοποίηση των κανόνων χρηματοδότησης, θέλουμε ευελιξία με βάση τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Νομίζω ότι και τα θέματα αυτά αναδεικνύουν από τώρα την τεράστια σημασία της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία θυμίζω ότι ξεκινά τον Ιούλιο του 2027 και, κατά πάσα πιθανότητα, κανονιστικά θα κληθεί να αντιμετωπίσει πάρα πολλές από τις εκκρεμότητες οι οποίες θα αφορούν την οριστικοποίηση του νέου ευρωπαϊκού προϋπολογισμού....

Εισαγωγική τοποθέτηση Πρωθυπουργού στη συνεδρίαση  του Υπουργικού Συμβουλίου  της 26ης Μαΐου 2026 Καλή σας ημέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφ...
Τρίτη 26 Μαΐου 2026

Μια μεγάλη υποχρέωση την οποία έχουμε εμείς ως κυβέρνηση -το γνωρίζει πολύ καλά η Υπουργός- είναι να διευρύνουμε διαρκώς το πρόγραμμα επιδότησης των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών. Είμαστε σε αριθμούς-ρεκόρ. Το να μπορεί μία νέα οικογένεια να είναι σίγουρη ότι το παιδί της είναι σε καλά χέρια είναι πολύ σημαντικό. Το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς», το οποίο αρχίζει και υλοποιείται, είναι ένα καινοτόμο πρόγραμμα -έχουμε πολύ ενδιαφέρουσα και πολύ θετική ανταπόκριση- το οποίο πάλι έρχεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της φροντίδας των παιδιών, ενίοτε επιβραβεύοντας και οικονομικά αυτούς οι οποίοι θα έκαναν ούτως ή άλλως αυτή την εργασία. Διότι η ελληνική οικογένεια είναι μια οικογένεια στην οποία παππούδες και γιαγιάδες παίζουν ακόμα -ευτυχώς, θα έλεγα- έναν σημαντικό ρόλο. Από εκεί και πέρα, άκουσα με πολύ ενδιαφέρον αυτά τα οποία είπε ο κ. Καραβίας. Μπορούμε να διευκολύνουμε τις γυναίκες, μέσα από πιο ευέλικτα προγράμματα εργασίας, να περνούν περισσότερο καιρό στο σπίτι τους; Η εποχή του Covid μάς άνοιξε τα μάτια ως προς τις δυνατότητες της τηλεργασίας και αυτό νομίζω ότι είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Μια σειρά από Οδηγίες οι οποίες «περνούν» ώστε να εξασφαλίσουμε ότι γυναίκες και άνδρες έχουν πραγματικά την ίδια αμοιβή -είναι ευρωπαϊκή μας υποχρέωση, δεν είμαστε εκεί σήμερα και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σε αυτό- ή ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών ως προς την πρόσληψη σε μία θέση εργασίας. Όλα αυτά, νομίζω, θα χειραφετήσουν τις γυναίκες περισσότερο, θα τους δώσουν μεγαλύτερη οικονομική ανεξαρτησία, άρα και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ώστε να προχωρήσουν στο βήμα να κάνουν παιδί ή να κάνουν περισσότερα παιδιά...

  Συνέντευξη Πρωθυπουργού   στο δημοσιογράφο  Νίκο Χατζηνικολάου,  στο πλαίσιο του συνεδρίου  «Δημογραφικό 2026» 6 25 Μαϊου 2026 Νίκος Χατζη...

Σύμφωνα με την αντιπολίτευση, η κυβέρνηση είναι «συμμορία», «παρακράτος», «μαφία», «υπόκοσμος» και παλιοχαρακτήρες. Ζήτησε λοιπόν από την κυβέρνηση που είναι τα παραπάνω να συμφωνήσει σε μια εξεταστική επιτροπή ώστε να διαπιστωθούν τα παραπάνω και να θυμώσουν μαζί. Παραδόξως, η κυβέρνηση μπορεί να μην έχει ανακαλύψει την πυρίτιδα ή το τσίπουρο χωρίς αλκοόλ, αλλά δεν μοιάζει για κορόιδο. Κι εκεί λοιπόν που θα έπεφτε προ ημερών με την προ ημερησίας επιδρομή του Ανδρουλάκη, πέρασε προανακριτικές και εξεταστικές χωρίς να ιδρώσει. Τι μένει; Μια πρόταση δυσπιστίας; Περνάει γρήγορα και χωρίς θυμούς. Ερώτηση κρίσεως. Ποιος είναι λοιπόν το κορόιδο στην παρέα; Δεν ξέρω, αλλά θα ρωτήσω και τον πρόεδρο Αντώνη μήπως έχει κάποια ιδέα. Μένει η φίλη Κοβέσι. Τι έλεγε στους Δελφούς; Πως αν δεν της κάνουν το χατίρι για τη θητεία των εντεταλμένων εισαγγελέων θα πάει το θέμα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Της έκαναν το χατίρι; Οχι. Πήγε στο δικαστήριο; Ούτε. Κατάλαβε πως μόνο για να το συζητήσει χρειάζονται 12-14 μήνες. Ζήσε, Μάη μου…. Προσέφυγε λοιπόν στην Κομισιόν επειδή τώρα την ενοχλεί κι ένας νόμος του Φλωρίδη για την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης σε περιπτώσεις βουλευτών. Παρόλο που δεν είναι δουλειά της. Η Κομισιόν, υποθέτω, θα πράξει τα νόμιμα. Αλλά, ούτως ή άλλως, η Ευρώπη κρατάει την ανάσα της. Το είπε και η Ευαγγελία Λιακούλη που πρώτη άκουσε την «ευρωπαϊκή κατακραυγή» και ταράχτηκε. Είναι αλήθεια ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ερευνά και άλλες υποθέσεις κακοδιαχείρισης κοινοτικών πόρων. Στην Ελλάδα και αλλού. Αυτό είναι δουλειά της και κανένα πρόβλημα. Ούτως Ή άλλως όμως η συνέχεια είναι θέμα της εθνικής δικαιοσύνης. Οι ελεγχόμενοι θα καταλήξουν σε έναν ανακριτή, ενδεχομένως σε δικαστικό συμβούλιο και μετά (αν χρειαστεί) στο δικαστήριο. Γεγονός που θα προφυλάξει και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία από τυχόν στραβοτιμονιές. Είναι προφανώς ένας χρήσιμος θεσμός στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που της έχει αναθέσει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Είμαι λοιπόν αισιόδοξος ότι θα δούμε το Μουντιάλ με την ησυχία μας; Οχι. Διότι σε αυτή τη χώρα δεν ησυχάζεις ποτέ. Ασε που δεν το λέει κι η ψυχή μου. Θα καταρρέει γύρω μας το κράτος δικαίου και εμείς θα βλέπουμε αμέριμνοι Κατάρ – Νότια Κορέα και Αϊτή – Κουρασάο;

  Από "ΤΑ ΝΕΑ" "ΤΑ ΝΕΑ", 25/.05/26

Κι αφού λύσαμε τα θέματα με το καιρικό, ας αναφερθούμε στο ουσιαστικό ζήτημα της εκδήλωσης: πόσοι συριζαίοι βουλευτές θα δώσουν το «παρών». Παρότι δεν θα υπάρχει… εξώστης, εκτός κι αν τους στείλει όσους πάνε στην ταράτσα του γειτονικού «Φίλοιστρον», ενδιαφέρον θα έχει να δούμε πόσοι και ποιοι θα αψηφήσουν τη «γενική κατεύθυνση» του αρχηγού με τίτλο «δεν θέλω βουλευτές κοντά μου, όποιος θέλει να έρθει, πρέπει να παραιτηθεί». Κι επειδή καλά τα ιδεολογικά, καλύτερος όμως ο μισθουλάκος 5χίλιαρο, μήνας μπαίνει – μήνας βγαίνει, πραγματικά αξίζει να δούμε ποιοι θα τολμήσουν. Κατά τα λοιπά, αναμονή… Τη μεγάλη ήττα την έχει φάει ήδη ο πρόεδρος Σωκράτης (Φάμελλος). Ο φουκαράς πάσχιζε καιρό να αποτελέσει προνομιακό συνομιλητή του Τσίπρα, αλλά ο άλλος (και σωστά) σου λέει, σιγά να μην καθίσω να συνομιλήσω με πεθαμένους, για να τους αναστήσω. Εξ ου και η εκπρόσωπος του «κόμματος» Τσίπρα έθεσε οριστικά τέλος στο παραμύθι περί συμπράξεων, συνεργασιών, προοδευτικών μετώπων για την ανατροπή κι άλλα τέτοια παραμύθια για μεγάλα παιδιά. Οπως είπε η εκπρόσωπος κ. Κουφονικολάκου σε μια τηλεφωνική της συνέντευξη (στον Real FM) «δεν υπολογίζουμε καθόλου στις συνεργασίες. Ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός (ο Τσίπρας δηλαδή) έχει πει δεν μας αφορά η πρόσθεση σε αυτό το σημείο πολλαπλών προκλήσεων. Σε αυτό το σταυροδρόμι εμείς θέλουμε τον πολλαπλασιασμό». Και προωθούν τη διαίρεση, θα προσθέσω εγώ, διότι η ίδια σκοπίμως το απέφυγε. Κανένα θέμα. Δεν τους θέλει, δεν πιστεύει στα μέτωπα, και δεν έχει κανένα πρόβλημα να τους αφήσει να σαπίσουν. Προσωπικά δεν τους λυπάμαι. Θα έχουν το τέλος που τους αξίζει. Απλώς άργησε μερικά χρόνια…

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

Εχω εξηγήσει πολλές φορές γιατί η στοχοποίηση από δυτικούς ακτιβιστές των ισραηλινών πολιτών και των εβραίων όπου Γης, επειδή το Ισραήλ διεκδικεί το δικαίωμά του να υπάρχει, δεν είναι αντιφασισμός αλλά αντισημιτισμός – έστω, προοδευτικός αντισημιτισμός, επειδή οι επιθέσεις γίνονται στο όνομα του αντισιωνισμού, του σύγχρονου δηλαδή αντισημιτισμού. Είναι γεγονός ότι τον εικοστό αιώνα ο αντιφασισμός αποτελούσε καθοριστικό χαρακτηριστικό της αριστερής ή της προοδευτικής πολιτικής. Αλλά από τα χρόνια του 1960, οι αριστεροί του δυτικού κόσμου άλλαξαν νόημα στον αντιφασισμό για να τον στρέψουν εναντίον του Ισραήλ. Με αποτέλεσμα, σήμερα, πογκρόμ που αντλούν έμπνευση από πρακτικές διωγμών του εβραϊκού πληθυσμού στην Ευρώπη να εμπνέουν τη δράση του προοδευτισμού – ο οποίος υιοθετεί στην πράξη συνεπείς ρατσιστές και αντισημίτες όπως π.χ. οι ισλαμιστές τρομοκράτες της Χαμάς. Από τα παραπάνω, προκύπτει μια εύλογη ενόχληση από όσους ανησυχούν για τη δημοκρατία στη χώρα και τις αξίες της. Ιδίως η αποδοχή του εκβιασμού μιας ομάδας αντισημιτών στο όνομα της Αριστεράς από τη διοίκηση του Εθνικού Θεάτρου (πρόεδρος Βασίλης Πουλαντζάς) και η ανοχή αυτής της επιλογής από την καλλιτεχνική διευθύντρια Αργυρώ Χιώτη είναι συμπεριφορές απαράδεκτες και, πάντως, ελέγξιμες. Από πότε σε αυτή τη χώρα αποκλείονται, βίαια ή μη, συμμετέχοντες στην ακαδημαϊκή, την καλλιτεχνική και γενικότερα στη δημόσια ζωή της Ελλάδας επειδή είναι Εβραίοι; Από πότε οι ακαδημαϊκοί και οι καλλιτεχνικοί θεσμοί ανέχονται μειοψηφίες να τους επιβάλλουν όρια στην ακαδημαϊκή και την καλλιτεχνική ελευθερία; Και εν τέλει, θα ανεχτεί η δημοκρατία μας μια επερχόμενη ελληνική Νύχτα των Κρυστάλλων;...

  Από "ΤΑ NEA" "TA NEA", 25/05/26 TOY HΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ Η Μάργκαλιτ Φίνκελμπεργκ, πιθανότατα, δεν σας λέει τίποτα. Την ξέρουν...
Δευτέρα 25 Μαΐου 2026

Το σύγχρονο ναυτικό περιβάλλον έχει υπερβεί τη γραμμική αντίληψη της αντιπαράθεσης μονάδων επιφανείας. Η απειλή δύναται να εκδηλωθεί ως πυραυλικό πλήγμα, μη επανδρωμένο μέσο, ηλεκτρονική παρεμβολή, κυβερνοεπίθεση, υπονόμευση λιμενικής λειτουργίας, στοχοποίηση ενεργειακής εγκατάστασης ή προσβολή υποθαλάσσιου δικτύου. Ιδίως ο βυθός αναδεικνύεται σε αυτοτελή και κρίσιμη διάσταση των σύγχρονων ναυτικών επιχειρήσεων: καλώδια επικοινωνιών, αγωγοί, δίκτυα αισθητήρων, αυτόνομα συστήματα επιτήρησης, μη επανδρωμένα υποβρύχια οχήματα (UUVs), έξυπνα sonar και συστήματα συλλογής και επεξεργασίας δεδομένων σε πραγματικό χρόνο διαμορφώνουν ένα νέο πεδίο ανταγωνισμού, η προστασία του οποίου καθίσταται εξίσου ζωτική με εκείνη του χερσαίου και εναέριου χώρου. Η διατήρηση ανοικτών εμπορικών διαύλων, η αντιμετώπιση παράνομων ή αποσταθεροποιητικών δραστηριοτήτων, όπως η πειρατεία, η παράνομη αλιεία και η εργαλειοποίηση μεταναστευτικών ροών, καθώς και η θωράκιση νευραλγικών εγκαταστάσεων, απαιτούν συνεκτική δράση των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού Σώματος, των αρμόδιων κρατικών φορέων και των διεθνών μας εταίρων....

ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΗΓΟΥ ΓΕΕΘΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΔΗΜ. ΧΟΥΠΗ  ΣΤΟ BLUE STRATEGY SUMMIT 2026  Η Ελλάδα στρατηγικός κρίκος  Ευρώπης – Αμερικής – Ασίας  Περιποιεί...

Το επάγγελμα του αεροπόρου μαχητικών είναι από τα πιο δύσκολα και απαιτητικά στον κόσμο. Χρειάζονται χρόνια εξαντλητικής εκπαίδευσης, ατσάλινα νεύρα και απόλυτη πειθαρχία. Οι χειριστές καλούνται να παίρνουν αποφάσεις μέσα σε δευτερόλεπτα, πετώντας με πολύ υψηλές ταχύτητες και πολλές φορές σε συνθήκες ακραίας πίεσης. Στο Αιγαίο, μάλιστα, το περιθώριο λάθους είναι σχεδόν μηδενικό. Μια λανθασμένη εκτίμηση, ένας επικίνδυνος ελιγμός ή μια στιγμή απροσεξίας μπορούν να οδηγήσουν στον θάνατο. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι συνεχίζουν καθημερινά να απογειώνονται. Οχι για τη δόξα ή τις τιμές, αλλά γιατί αυτό επιβάλλει το καθήκον τους. Οι περισσότεροι Ελληνες κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια χωρίς να γνωρίζουν ότι υπάρχουν πιλότοι που βρίσκονται σε επιφυλακή έτοιμοι μέσα σε λίγα λεπτά να σηκωθούν στον αέρα για να αντιμετωπίσουν μια νέα παραβίαση. Είναι μια αθέατη μάχη που δίνεται κάθε μέρα πάνω από το Αιγαίο. Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης ανήκε σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία αεροπόρων που δεν ξεχώριζαν μόνο για τις ικανότητές τους, αλλά και για το ήθος τους. Συνάδελφοί του τον περιέγραφαν ως χαμηλών τόνων, σοβαρό και απόλυτα αφοσιωμένο στην αποστολή του. Δεν ήταν άνθρωπος των μεγάλων λόγων. Ηταν άνθρωπος της πράξης. Και ίσως γι’ αυτό η απώλειά του άφησε τόσο βαθύ αποτύπωμα στην Πολεμική Αεροπορία....

  Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ" "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ",23-24/05/26 ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΙΑΤΡΙΔΗ Η 23η Μαΐου του 2006 δεν ήταν απλώς...

Το ζήτημα αφορά πρωτίστως τον κόσμο που παρακολουθεί τα αντιπολιτευτικά κόμματα γιατί αυτός έχει συσσωρεύσει μια συναισθηματική απογοήτευση από τη διάψευση των προσδοκιών που επένδυσε κατά την περίοδο της χρεοκοπίας στην αντιμνημονιακή υπόσχεση. Αυτός ο κόσμος έμεινε ακαθοδήγητος μετά το 2019, οι πολιτικοί του ηγέτες, αντί να του προσφέρουν μια πειστική ιστορική και πολιτική ερμηνεία της εθνικής μας περιπέτειας, επιδόθηκαν σε μια δαιμονοποίηση του αντιπάλου, με ακραία τοξικότητα και φτηνή προπαγάνδα. Κυριολεκτικά trash talking democracy που δεν έπεισε ούτε τους δικούς τους, όπως φάνηκε στις εκλογές του 2023-2024 και τη μετέπειτα διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός ο χώρος σήμερα αναδεύεται και πάλι με την εμφάνιση δύο νέων κομμάτων. Ποια μπορεί να είναι η επίδρασή τους; Δεν αναφέρομαι στα ποσοστά και στους συσχετισμούς. Αναφέρομαι στο πολιτικό κλίμα και στον δημόσιο λόγο που εδώ μας ενδιαφέρουν. Από αυτή την άποψη, το κόμμα Καρυστιανού δεν νομίζω ότι μας επιφυλάσσει εκπλήξεις. Ενας λόγος ακροδεξιού «αντισυστημισμού», με έντονες νότες ψεκασμού και συνωμοσιολογίας, είναι το πιθανότερο σενάριο. Αυτό που εκπλήσσει και ανησυχεί είναι ότι η ελληνική πολιτική ζωή περιλαμβάνεται ευθέως στην προσπάθεια επηρεασμού που επιχειρεί με ποικίλα μέσα το πουτινικό καθεστώς, όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Διαφορετική είναι προφανώς η κουβέντα για το κόμμα Τσίπρα λόγω του προσωπικού βάρους και της πορείας του προσώπου. Αλλά και λόγω της αδιευκρίνιστης ακόμα επιλογής που θα κάνει. Οι σχολιαστές εστιάζουν κυρίως στον ανταγωνισμό που θα έχει για τη δεύτερη θέση με τον Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ. Εξίσου όμως σημαντικό και αδιευκρίνιστο είναι αν θα διαφοροποιηθεί πολιτικά και αισθητικά ως προς τον αντιπολιτευτικό λόγο. Μία περίπτωση είναι να ενταχθεί απλώς στο γενικό αντιπολιτευτικό κλίμα του κραυγάζοντος «αντιμητσοτακισμού» και της γενικευμένης καταγγελίας. Μια άλλη όμως περίπτωση θα είναι να πολιτικοποιήσει τον αντιπολιτευτικό λόγο διαφοροποιούμενος από τον χύμα «αντισυστημισμό» και από τη μονομέρεια του πασοκικού λόγου που, κατά πολλούς, συχνά δικηγορεί αντί να πολιτεύεται. Είναι δυνατόν να υπάρξει ένας πιο «θεσμικός» Τσίπρας; Δεν είναι πολλοί που το πιστεύουν, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα ωθείτο και το ΠΑΣΟΚ να αναπροσανατολίσει τον λόγο του και την πολιτική του παρουσία. Υπό αυτή την έννοια, ο χαρακτήρας που θα πάρει η αντιπαράθεση Τσίπρα – Ανδρουλάκη αφορά το συνολικό πολιτικό σύστημα γιατί μπορεί να διευρύνει την περίμετρο των θεσμικών παικτών και της αντίστοιχης εκλογικής τους βάσης, σπρώχνοντας στο περιθώριο τις δυνάμεις και τους πρωταγωνιστές του ψεκασμένου «αντισυστημισμού» και της τοξικής πόλωσης...

  Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ" "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 23-24/05/26 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ Τ ο έχουμε πλέον εμπεδώσει εδώ κα...