"...Οι ξεχωριστές «θυμωμένες» δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Αμυνας, κ. Καμμένου, όχι μόνο δεν ενισχύουν την ελληνική θέση, αλλά κάνουν και ζημιά, παρέχοντας και όπλα στον κακόπιστο αντίπαλο. Ο εν λόγω υπουργός πρέπει να αρκείται στο γεγονός ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις, των οποίων είναι ο πολιτικός προϊστάμενος, κάνουν πάρα πολύ καλά τη δουλειά τους, επιδεικνύοντας εντυ­πωσιακή επαγγελματική επάρκεια, με απόλυτη συνείδηση των εθνικών ευθυνών τους. Και αυτό το διαπιστώνει στην πράξη και η τουρκική πλευρά. Αν τώρα ο κ. Καμμένος για κάποιον ιδιαίτερο λόγο θέλει να κάνει μια προσωπική «παρέμβα­ση» πολιτική απέναντι στην τουρκική ηγεσία, καλό θα είναι να το συζητά αυτό πρώτα με τον πρωθυπουργό και πάντως σε κάθε περίπτωση με τον υπουργό Ε­ξωτερικών. Η αρμονική συνεργασία των τριών είναι σήμερα απολύτως απαραί­τητη για την απόκρουση των απειλών του κ. Ερντογαν. Δεν είναι υπόθεση «φι­γούρας» κανενός Ελληνα πολιτικού η σημερινή κατάσταση στο Αιγαίο...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", την "Επένδυση", 

την "ΕΣΤΙΑ"και τη "σημερινή" Λευκωσίας

                                                "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/03/17

"ΤΑ ΝΕΑ/
ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ",
04--05/03/17

Το δόγμα

"ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ", 

του Μιχάλη Μητσού
Oι Κύπριοι είναι έκπληκτοι. Πού το βρήκαν οι «πηγές» του ελληνικού υπουργείου Εθνικής Αμυνας ότι μπορεί να σημειωθεί θερμό επεισόδιο στην Κύπρο τον ερχόμενο Ιούνιο; Από πού προκύπτει αυτή η εκτίμηση, τη στιγμή που δεν είναι καν σίγουρο ότι θα ξεκινήσει τότε η γεώτρηση της TOTAL; Και τι σκοπούς εξυπηρετούν αυτές οι «διαρροές»; Μάταια αναζητήθηκαν εξηγήσεις από τον Κοτζιά και τον Καμμένο. Η ελληνική κυβέρνηση κρατούσε σιγήν ιχθύος.

«Καμμένες διαρροές που προκαλούν ζημιά» ήταν ο χαρακτηριστικός τίτλος του χθεσινού «Πολίτη». Αποδεικνύεται έτσι για άλλη μια φορά ότι οι όποιες προσπάθειες επίλυσης των διαφορών είτε στο Κυπριακό είτε στα ελληνοτουρκικά δεν υπονομεύονται μόνο - ή κυρίως - από την άλλη πλευρά, τους κακούς Τούρκους δηλαδή, αλλά και από τους δικούς μας εθνικιστές, είτε έχουν μαύρο είτε μπλε ή κόκκινο χρώμα. Εμείς το ξέραμε. Οι Κύπριοι το υποπτεύονταν. Παρ' όλα αυτά αιφνιδιάστηκαν στη Γενεύη όταν ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών εκτροχίασε τις συνομιλίες προβάλλοντας ξαφνικά νέες απαιτήσεις. Θα εξακολουθήσουν άραγε ύστερα από αυτό να πιστεύουν στο δόγμα «Η Κύπρος αποφασίζει, η Ελλάδα συμπαρίσταται»;

Υψηλή πηγή που γνωρίζει πολύ καλά τα κυπριακά και τουρκικά πράγματα μου εξηγούσε αυτή την εβδομάδα ότι ο Ερντογάν έχει τρεις λόγους να θέλει λύση του Κυπριακού. Ο πρώτος είναι οικονομικός και σχετίζεται με τη διαμόρφωση του νέου ενεργειακού τοπίου στην περιοχή: οι δηλώσεις του ισραηλινού πρεσβευτή στην Αγκυρα ότι μια συμφωνία για το Κυπριακό θα επέσπευδε τα σχέδια της χώρας του για παροχή φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω της Τουρκίας προκάλεσαν μεγάλη εντύπωση στη Λευκωσία. Ο δεύτερος λόγος είναι πολιτικός και αφορά τη στρατηγική ανάγκη της Τουρκίας να είναι προσανατολισμένη προς τη Δύση. Οπως επισημαίνει η πηγή αυτή, η συμμαχία με τη Ρωσία του Πούτιν είναι πρόσκαιρη, καθώς οι δύο χώρες έχουν αντίθετα συμφέροντα στη Μεσόγειο. Ο τρίτος λόγος, τέλος, είναι προσωπικός: ο πρόεδρος της Τουρκίας έχει αποτύχει σε όλα τα επίπεδα και η μόνη του ελπίδα για μια θετική κληρονομιά είναι η επίλυση του Κυπριακού. Ο,τι ακριβώς συμβαίνει δηλαδή με τον έλληνα Πρωθυπουργό.

Μια τέτοια εξέλιξη, όμως, φαίνεται να εξαρτάται πλέον από την επικράτηση του Ερντογάν στο δημοψήφισμα της 15ης Απριλίου. Παρά τις προσπάθειες του Εσπεν Μπαρθ Αϊντα, ο οποίος ξεκίνησε χθες ένα νέο γύρο συναντήσεων με σκοπό να επαναφέρει τον Αναστασιάδη και τον Ακιντζί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, η εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο ηγετών έχει διαρραγεί. Μέχρι τη Γενεύη, μπορούσαν να κλείνουν την πόρτα, να ξετυλίγουν τους χάρτες στο τραπέζι και να κάνουν ουσιαστική συζήτηση. Τώρα αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον με καχυποψία. 

 
Το μόνο καλό σε όλα αυτά είναι ότι γινόμαστε σοφότεροι. Οταν, για παράδειγμα, οι «πηγές» του υπουργείου Αμυνας λένε πως «δεν τους παίρνει τους Τούρκους να κάνουν κάτι στο Αιγαίο», όλοι καταλαβαίνουν ότι ο Καμμένος προσπαθεί να συσπειρώσει το ακροατήριό του. Οταν ο Ερντογάν αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λωζάνης, είναι προφανές ότι αλιεύει ψήφους. Οταν ο Αναστασιάδης ανεβάζει ξαφνικά τους τόνους, έχει στο μυαλό του την επανεκλογή του. Αλλά με τη σοφία μόνο δουλειά δεν γίνεται.

"Eπένδυση", 04-05/03/17

Χαμηλοί τόνοι από Αθήνα με "φάλτσα" Καμμένου

Του Κ.Ι. Αγγελόπουλου
aggelopoulos@ependisinews.gr

Με δεδομένη την τουρκική επιθετικότητα στο Αι­γαίο, η Αθήνα δεν μπο­ρεί παρά να προετοιμά­ζεται για κάθε ενδεχόμε­νο «θερμό επεισόδιο». Η στάση της Αγκυρας δημιουργεί συνθήκες για «απρόβλεπτες» στρατιωτικές εμπλοκές. Τούτη τη φορά οι επικίνδυνες εναέριες και θαλάσσιες «βόλ­τες» των τουρκικών δυνάμεων συνδέονται ευθέως μεν με τη στρατηγική της Αγκυρας για «μοιρασιά» του Αιγαίου, αλλά έχουν σχέση και με κάτι άλλο: Ο Ταγίπ Ερντογαν, εν όψει του δημοψηφίσματος της 16ης Α­πριλίου για συνταγματική αλλαγή, έχει σημάνει στην Τουρκία «συναγερμό» για συσπείρωση γύρω του όχι μόνο «πιστών» του ισλαμιστών πολιτών και Αδελφών Μου­σουλμάνων, αλλά και σκληρών εθνικιστών και ακροδεξιών κύκλων. Τα ελληνοτουρκι­κά είναι λοιπόν ένα πεδίο που προσφέρεται αυτή την ώρα στον φιλόδοξο και φορτωμέ­νο με προβλήματα εσωτερικής συνοχής της χώρας του Τούρκο πρόεδρο, για επιδείξεις ισχυρού εθνικού φρονήματος και πολιτικής αυτοπεποίθησης.

Για τους λόγους αυτούς, ο Ταγίπ Ερντο­γαν προβάλλει έντονα με λόγους και μέσω «πιστών» του μέσων ενημέρωσης τα δια­δραματιζόμενα στο Αιγαίο. Στόχος του, να ενισχυθεί το γόητρο του απέναντι στους «αναιδείς» Ελληνες, που μάλιστα  αρνήθη­καν να του «δώσουν» τους οκτώ πραξικο­πηματίες αξιωματικούς και στο Κυπριακό ζητούν κατάργηση του συστήματος «εγγυ­ήσεων» και αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από τη νήσο.

Είναι καταφανές ότι η τουρκική στάση απαιτεί σοβαρότητα, σύνεση και ψυχραι­μία από την ελληνική πλευρά. Η Αθήνα δεν πρέπει -και το καταφέρνει έως τώρα-να πέσει σε καμία στρατιωτική και με πο­λιτικές προεκτάσεις «παγίδα» της Τουρκίας. Έτσι η ηγεσία των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων προασπίζεται κατά κοινή παραδοχή αποτελεσματικά τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο και το υπουργείο Εξωτερικών ασκεί διπλωμα­τία, αποφεύγοντας άσκοπες «ακρότητες». Η στρατιωτική ηγεσία παρέχει στην πολι­τική όλα τα στοιχεία των τουρκικών κινή­σεων στο Αιγαίο. Παραφωνία αποτελούν διάφορες «σκληρές» επιθετικές δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Αμυνας, κ. Π. Καμ­μένου, που δίδονται ως «απαντήσεις» σε εσκεμμένα «σκληρές» πολιτικές δηλώσεις Τούρκων πολιτικών, οι οποίοι φανερά ε­πιδιώκουν την τροφοδότηση της έντασης με την Αθήνα, για τους δικούς τους βεβαί­ως λόγους. Μιλώντας με πολιτικούς όρους, ο Ελληνας υπουργός με τις δηλώσεις του ενισχύει το «επικοινωνιακό» παιχνίδι των ανθρώπων του Ερντογάν, που έχει στόχο την πρόκληση εκνευρισμού στην ελληνική πλευρά.

Ομως η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας κατά πάγια τακτική ασκείται και διατυπώ­νεται δημοσίως, διαμορφώνοντας τις διε­θνείς σχέσεις της χώρας, από τον πρωθυ­πουργό και τον υπουργό Εξωτερικών. Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας με τις δικής του έντασης και ιδιαίτερου ύφους ανακοινώ­σεις του έχει προκαλέσει, δικαίως, τη δυ­σαρέσκεια του υπουργού Εξωτερικών, κ. Ν. Κοτζιά, και αρνητικά σχόλια στο Μέγα­ρο Μαξίμου.

Επιβάλλεται συνεργασία και όχι οι πολιτικές «φιγούρες»

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ δεν είναι υπόθεση τυπικών αρμοδιοτήτων και πολιτικού «πρωτο­κόλλου». Απέναντι στην επιθετικότητα της Τουρκίας βρίσκεται η ελληνική δι­πλωματία, που, κατά την κρίση του υπουργού της και σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό, μπορεί να «απαντά» στην Αγκυρα και να κινείται στη διεθνή σκηνή προκειμένου να εξηγεί πράγματα σχετικά με τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας και να επιδιώκει στηρίξεις, συμμαχίες ή «κατανόηση».

Οι ξεχωριστές «θυμωμένες» δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Αμυνας, κ. Καμμένου, όχι μόνο δεν ενισχύουν την ελληνική θέση, αλλά κάνουν και ζημιά, παρέχοντας και όπλα στον κακόπιστο αντίπαλο. Ο εν λόγω υπουργός πρέπει να αρκείται στο γεγονός ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις, των οποίων είναι ο πολιτικός προϊστάμενος, κάνουν πάρα πολύ καλά τη δουλειά τους, επιδεικνύοντας εντυ­πωσιακή επαγγελματική επάρκεια, με απόλυτη συνείδηση των εθνικών ευθυνών τους. Και αυτό το διαπιστώνει στην πράξη και η τουρκική πλευρά. Αν τώρα ο κ. Καμμένος για κάποιον ιδιαίτερο λόγο θέλει να κάνει μια προσωπική «παρέμβα­ση» πολιτική απέναντι στην τουρκική ηγεσία, καλό θα είναι να το συζητά αυτό πρώτα με τον πρωθυπουργό και πάντως σε κάθε περίπτωση με τον υπουργό Ε­ξωτερικών. Η αρμονική συνεργασία των τριών είναι σήμερα απολύτως απαραί­τητη για την απόκρουση των απειλών του κ. Ερντογαν. Δεν είναι υπόθεση «φι­γούρας» κανενός Ελληνα πολιτικού η σημερινή κατάσταση στο Αιγαίο.

"ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/03/17

"η σημερινή", πρωτοσέλιδο, 03/03/17

"η σημερινή", έσωτερικό θέμα, 03/03/17