Το κορίτσι των Τεμπών –θύμα της αναλγησίας και της απάθειας– πρώτα είπε «πεθαίνουμε» και μετά «σ’ αγαπώ». Αυτό ήταν το εξόδιο άσμα της τραγωδίας που έκλεισε με την αγάπη στη θέση του μίσους, που εκδηλώνεται συμπτωματικά ή και παράλογα. Το ίδιο υπερθεματίζει η Αντιγόνη του Σοφοκλή με τη ρήση «δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για ν’ αγαπώ». Εκλεισε έτσι η δική μας τραγωδία ή μήπως, αντίθετα, άνοιξε; Μαζί με τον ασκό του Αιόλου, που φύσηξε στέλνοντας, αναλόγως, και τον μικρό Αγγελο εκεί που ανήκε ανέκαθεν: στο απυρόβλητο της μεταφυσικής παραμυθίας, «ἔνθα πᾶσα λύπη ἀπέδρα»... Και –ω της συμπτώσεως!– την ώρα που επιμένουν οι άγονοι αντίλογοι που καταδικάζουν την έκτρωση... Στον κόσμο όμως των επιγείων δεν φαίνεται να ’χουν θέση οι Αγγελοι... Δεν βρέθηκε για την προκαταδικασμένη ζωή του παιδιού ούτε αντισύλληψη ούτε έκτρωση, ούτε πόρτα πονετική για ν’ ακουμπήσει παρακλητικά το κορμί του: ούτε εκκλησία ούτε δημόσιο ίδρυμα, ούτε κατώφλι σπιτικό δεν έγινε αγκαλιά του. Κι όμως, στα σχολεία οι έφηβοι περιθάλπουν σπλαχνικά τα πληγωμένα τετράποδα... Πού είμαστε, η κοινωνία, εμείς, όταν ο Αγγελος σφάδαζε για τρία ολόκληρα χρόνια, σε πείσμα της απρόθυμης ακοής μας;....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 07/02/25

Οι δαίμονες κι οι Αγγελοι

Κύριε διευθυντά,

Το κορίτσι των Τεμπών –θύμα της αναλγησίας και της απάθειας– πρώτα είπε «πεθαίνουμε» και μετά «σ’ αγαπώ». Αυτό ήταν το εξόδιο άσμα της τραγωδίας που έκλεισε με την αγάπη στη θέση του μίσους, που εκδηλώνεται συμπτωματικά ή και παράλογα.

Το ίδιο υπερθεματίζει η Αντιγόνη του Σοφοκλή με τη ρήση «δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για ν’ αγαπώ».

Εκλεισε έτσι η δική μας τραγωδία ή μήπως, αντίθετα, άνοιξε; Μαζί με τον ασκό του Αιόλου, που φύσηξε στέλνοντας, αναλόγως, και τον μικρό Αγγελο εκεί που ανήκε ανέκαθεν: στο απυρόβλητο της μεταφυσικής παραμυθίας, «ἔνθα πᾶσα λύπη ἀπέδρα»...

Και –ω της συμπτώσεως!– την ώρα που επιμένουν οι άγονοι αντίλογοι που καταδικάζουν την έκτρωση... Στον κόσμο όμως των επιγείων δεν φαίνεται να ’χουν θέση οι Αγγελοι... Δεν βρέθηκε για την προκαταδικασμένη ζωή του παιδιού ούτε αντισύλληψη ούτε έκτρωση, ούτε πόρτα πονετική για ν’ ακουμπήσει παρακλητικά το κορμί του: ούτε εκκλησία ούτε δημόσιο ίδρυμα, ούτε κατώφλι σπιτικό δεν έγινε αγκαλιά του.

Κι όμως, στα σχολεία οι έφηβοι περιθάλπουν σπλαχνικά τα πληγωμένα τετράποδα... Πού είμαστε, η κοινωνία, εμείς, όταν ο Αγγελος σφάδαζε για τρία ολόκληρα χρόνια, σε πείσμα της απρόθυμης ακοής μας;

Διαβάζω πως στην περίοδο της Κατοχής –της πλήρους διάλυσης– κάποιοι Ανθρωποι έσωζαν μέσα σε ζεστές βρεφοδόχους τα ξυλιασμένα βρέφη των δρόμων... Μιλώντας για τις απανταχού τραγωδίες, ας καταλάβουμε κάποιοι ότι πολιτισμός δεν σημαίνει εικόνα, αλλά ομοίωση ανθρωπιάς...

Και, τέλος, ορίζοντας την έννοια «γονείς», ας μην τους συγχέουμε με δομητές κυττάρων.

ΑΝΤΑ Α. ΑΘΑΝΑΣΑΚΗ


Κληρονομικό δίκαιο και τροποποιήσεις

Κύριε διευθυντά,

Στην «Καθημερινή» (φ. 3/1/2025) δημοσιεύθηκε ρεπορτάζ με τίτλο «Αλλαγές στο κληρονομικό δίκαιο» με υπότιτλο «Τη θέσπιση των κληρονομικών συμβάσεων θα εισηγηθεί η ομάδα εργασίας».

Το ως άνω δημοσίευμα το ανέγνωσα όλο και, στα όσα εκτίθενται σ ’αυτό, έχω να κάνω τις ακόλουθες επισημάνσεις ως Επίτιμος Δικηγόρος στον Αρειο Πάγο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου άσκησα τη δικηγορική δραστηριότητα επί 45 έτη, από τα οποία τα 35 στον Α.Π. και στο ΣΤΕ.

1. Οπως προκύπτει από το κείμενο θεωρείται, κατά την άποψή μου, λίαν επιτυχής η επιλογή από τον κ. υπουργό Δικαιοσύνης του επικεφαλής της ομάδας εργασίας, που θα εισηγηθεί τις αλλαγές στο ισχύον κληρονομικό δίκαιο, του διαπρεπούς νομικού, ομότιμου καθηγητή της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ και ακαδημαϊκού, κ. Απόστολου Γεωργιάδη, ο οποίος εγγυάται ότι θα φέρει σε πέρας, με απόλυτη επιτυχία, μαζί με τα άλλα μέλη της ομάδας εργασίας, το σοβαρό έργο, που τους ανέθεσε ο υπουργός.

2. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κ. Απόστολος Γεωργιάδης και ο έτερος ομότιμος καθηγητής της Νομικής του ΕΚΠΑ και ακαδημαϊκός κ. Μιχαήλ Σταθόπουλος από κοινού έχουν ασχοληθεί με την ερμηνεία των άρθρων του Αστικού Κώδικα και έχουν δημοσιεύσει τις εργασίες τους τα τελευταία τριάκοντα πέντε χρόνια και έχουν εκδώσει βαρυσήμαντα βιβλία για όλα τα μέρη του Αστικού Κώδικα, λ.χ. Γενικών Αρχών, Ενοχικού δικαίου κ.λπ.

3. Το ισχύον κληρονομικό δίκαιο είναι έργο του αείμνηστου νομοδιδασκάλου και καθηγητή Γεωργίου Μπαλή, που το διαμόρφωσε σύμφωνα με το αντίστοιχο ισχύον στη γερμανική νομοθεσία.

4. Ο Αρειος Πάγος επί μία πεντηκονταετία ακολουθούσε τις απόψεις του Γ. Μπαλή στην εκδίκαση κληρονομικών υποθέσεων. 

5. Η κληρονομική σύμβαση, που φαίνεται ότι θα εισηγηθεί η ομάδα εργασίας στον υπουργό Δικαιοσύνης, είμαι της άποψης ότι θα δημιουργήσει προβλήματα στη δίκαιη απονομή του κληρονομικού δικαίου δοθέντος ότι, όταν θα συνάπτεται η ως άνω σύμβαση, ο κληρονομούμενος θα βρίσκεται σε νεότερη ηλικία σε σχέση με εκείνη όταν θα έχει γίνει υπερήλικας και θα θέλει η κληρονομική περιουσία να περιέλθει στους κληρονόμους, σε ποσοστό, μεγαλύτερο ή μικρότερο, από εκείνο που αναφέρει η κληρονομική σύμβαση.

Από όσα ανωτέρω εκτίθενται προκύπτει ότι ο τίτλος «Αλλαγές στο κληρονομικό δίκαιο» θα πρέπει να αντικατασταθεί με τον τίτλο «Αναγκαίες τροποποιήσεις στο κληρονομικό δίκαιο επ’ ωφελεία των κληρονόμων».

ΒΑΣIΛΗΣ Ν. ΣΑΛΑΚΑΣ 

Επίτιμος Δικηγόρος στον Α.Π. και στο ΣΤΕ


Η νέα προσέγγιση για τους σεισμούς

Κύριε διευθυντά,

Αν ένα ωφέλιμο αποτέλεσμα έχει προκύψει από όλη αυτή τη δοκιμασία που υφίστανται οι κάτοικοι της Σαντορίνης, της Αμοργού και των γύρω νησιών, αυτό είναι το γεγονός ότι και η επιστημονική κοινότητα, αλλά και η κυβερνητική εξουσία, δείχνουν να έχουν μπει σε μία νέα εποχή διαχείρισης του σεισμικού κινδύνου.

Είναι αλήθεια ότι μέχρι μόλις πριν από λίγα (μετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού) χρόνια, η εστιασμένη μελέτη σεισμικών ακολουθιών μικρού μεγέθους μελετιόταν από κάποιους ειδικούς επιστήμονες με στόχο να συγγραφεί ένα βιβλίο ή μία ερευνητική εργασία. Και σε αρκετές περιπτώσεις, μέχρι να ολοκληρωθεί κάτι τέτοιο, το κύριο σεισμικό συμβάν είχε επισυμβεί. Η επικοινωνιακή τακτική τόσο των αρμόδιων επιστημόνων όσο και των κυβερνήσεων περιοριζόταν στην προσπάθεια να καθησυχασθεί ο κόσμος, σε περιπτώσεις προσεισμικής δραστηριότητας και να αντιμετωπίζονται οι καταστροφικές συνέπειες ενός κύριου σεισμού, μετά την πραγματοποίησή του.

Είναι βέβαια προφανές ότι η νέα, σαφώς ορθότερη προσέγγιση, που βασίζεται στην εστιασμένη μελέτη και αξιολόγηση των προσεισμικών ακολουθιών μικρού μεγέθους, απαιτεί επιμελημένο σχεδιασμό για τον τρόπο διαχείρισης του πληθυσμού και της καθημερινότητάς του, σε μια περιοχή όπου θα επίκειται σημαντικού μεγέθους κύριος σεισμός.

Αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, η νέα πρόκληση για όλους και κυρίως για τις κυβερνήσεις.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΕΡΝΕΛΛΗΣ 

Δρ Πολιτικός Μηχ/κός Τεχνικός Σύμβουλος ΥΠΕΘΟ μεγάλα έργα ΕΣΠΑ -CEF


Το «Εξοικονομώ» και περί αναμονής

Κύριε διευθυντά,

Με έκπληξη διαβάζουμε στον Τύπο και ακούμε στην TV ότι η κυβέρνηση διαφημίζει το νέο πρόγραμμα «Εξοικονομώ 2025» που προσφέρει υψηλές επιδοτήσεις σε όσους το επιλέξουν. Η έκπληξη οφείλεται στο γεγονός ότι ο γιος μου έχει λάβει μέρος στο πρόγραμμα «Εξοικονομώ 2021» εδώ και 4 χρόνια, έχουν υποβληθεί όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και πιστοποιητικά αλλά η εξόφληση δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται τόσο οι πολίτες που έλαβαν μέρος όσο και οι προμηθευτές των μηχανημάτων και υπηρεσιών.

Είναι απαράδεκτο να μπαίνουν οι πολίτες σε τέτοια προγράμματα και να περιμένουν χρόνια για την υλοποίησή τους. Νομίζω ότι ο αρμόδιος υπουργός (Ανάπτυξης;) έχει υποχρέωση να σκύψει πάνω από το πρόβλημα και να δώσει λύση, διότι τέτοιες καθυστερήσεις κλονίζουν την εμπιστοσύνη του κοινού προς αυτά τα πολύ χρήσιμα προγράμματα.

Δ. ΜΑΤΟΥΛΕΑΣ M.SC. (Μηχ/γος Μηχ/κος)

«Προετοιμασία απάρσεως»...

Κύριε διευθυντά

Θέλω να πιστεύω ότι ο δαίμων του τυπογραφείου παρεισέφρησε στην επιστολή μου με τίτλο «Επαρση - υποστολή σημαίας στα πλοία Π.Ν.», που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 29/1/2025. Ετσι το γραφέν από εμένα: «Μόλις απάρει το πλοίο δίδεται η εντολή αλλαγή σημαιών...», έγινε επί το ποιητικότερον: «Μόλις σαλπάρει το πλοίο...».

Εχοντας υπηρετήσει δώδεκα χρόνια σε πολεμικά πλοία οι κινήσεις/εντολές που εδίδοντο από τα μεγάφωνα ήσαν: «Προετοιμασία απάρσεως», «Παρά τας θέσεις απάρσεως», «Εις τάξιν απάρσεως» και όχι «σαλπαρίσματος» ή «αναχώρησης», ούτε καν «απόπλου» και το πλοίο απήρε και δεν σαλπάριζε, ούτε αναχωρούσε.

Χρόνων εμπειρίες και ορολογία χαράσσονται βαθιά μέσα σου και τις διατηρείς σ’ όλη σου τη ζωή, μέχρι την ώρα της... «τελικής απάρσεως». 

ΜΑΤΘΑΙΟΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 

Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.

Διευκρίνιση: Αθώος παμψηφεί ο δαίμων. Η ατυχής παρέμβαση ήταν του επιμελητή των επιστολών.