Οσο το Μαξίμου προσπαθεί να σπρώξει τη Χαριλάου Τρικούπη προς τα αριστερά, τόσο το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να καλλιεργεί εικόνα σύμπλευσης της ΝΔ με την ακρο/υπερδεξιά. Και όσο οι μεν – το Μαξίμου – συγυρίζουν το νεοδημοκρατικό σπίτι επιβεβαιώνοντας ότι επιδιώκεται περαιτέρω ενίσχυση της γαλάζιας θαλπωρής, τόσο οι δε – το ΠΑΣΟΚ – προσπαθούν να οριοθετήσουν το δικό τους, αναγνωρίζοντας ότι έχουν αντίπαλο και στα αριστερά τους. Ενδεικτικό ότι, παρότι διατείνονται ότι η αριθμητική δεν έχει σημασία, ο ΣΥΡΙΖΑ αποδίδει ήδη πολιτική σημασία στην πιθανότητα η δική του υποψήφια, η Λούκα Κατσέλη, να έρθει δεύτερη. Ταυτόχρονα είναι βέβαιο ότι η ασφαλής πρωθυπουργική επιλογή για την εσωκομματική νηνεμία και για την παραδοσιακή βάση της ΝΔ δεν θα συνοδευτεί από μεγάλη πλειοψηφία. Το ΠΑΣΟΚ διακρίνει ανοιχτή ευκαιρία για να δείξει τον χώρο που θέλει να εκπροσωπήσει, γι’ αυτό επιμένει ότι ο Τασούλας θα εκλεγεί με ακροδεξιές ψήφους. «Δεν είναι ευπρόσδεκτες οι ψήφοι των “Σπαρτιατών”. Είμαστε η παράταξη που το έχει αποδείξει με πράξεις από άλλα κόμματα δήθεν προοδευτικά», απάντησε ο Παύλος Μαρινάκης, κατηγορώντας την αντιπολίτευση ότι «στο πλαίσιο της αμηχανίας της» προσπαθεί να χτίσει «ακροδεξιό αφήγημα» γύρω από την επιλογή Τασούλα. «Οσο κι αν κάποιοι δεν μπορούν να το καταλάβουν, ενωτικά πρόσωπα εκτός από την Κεντροαριστερά υπάρχουν και στην Κεντροδεξιά. Να αξιολογήσουν με βάση τα χαρακτηριστικά του προσώπου και όχι με βάση ταμπέλες που ανήκουν στο παρελθόν», πρόσθεσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", πρωτοσέλιδο, 17/01/25

Η προεδρική εκλογή «παγώνει» τη συναίνεση

Bαθαίνει το χάσμα μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ - Με Τάσο Γιαννίτση απέναντι στην επιλογή του Κώστα Τασούλα απάντησε η Χαριλάου Τρικούπη

ΤΩΝ ΕΛΕΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΔΗΜΟΥ
ΚΑΙ ΜΥΡΤΟΥΣ ΛΙΑΛΙΟΥΤΗ

Πίσω από το αφήγημα της συναίνεσης εμφανίζονται τα πρώτα ίχνη μιας σύγκρουσης που θα οδηγήσει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2027. Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση κινούνται από τώρα με το βλέμμα στην εθνική αναμέτρηση και αυτό διαπερνά τις αποφάσεις και τη ρητορική τους στο πρώτο πολιτικό ορόσημο του 2025 – την Προεδρία της Δημοκρατίας. Η επόμενη ημέρα της ανακοίνωσης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι η κυβερνητική πλειοψηφία προτείνει τον Κώστα Τασούλα για το Προεδρικό Μέγαρο, αλλά και της ανακοίνωσης από τον Νίκο Ανδρουλάκη της υποψηφιότητας του Τάσου Γιαννίτση, διαμορφώνει μια νέα συνθήκη: το κάδρο της συναίνεσης πέφτει από το καρφί και το χάσμα μεταξύ ΝΔ – ΠΑΣΟΚ βαθαίνει απότομα.

Διελκυστίνδα μεταξύ των κομμάτων

Οι γαλάζιοι υιοθετούν το μότο της «συναινετικής θητείας» (ότι δηλαδή αυτό είναι το πρόταγμα, πιο σημαντικό από μια συναινετική εκλογή), ενώ από το πράσινο στρατόπεδο εξαπολύονται κατηγορίες ότι η συναίνεση μετατρέπεται «σε μονοκομματική επιλογή». Οσο το Μαξίμου προσπαθεί να σπρώξει τη Χαριλάου Τρικούπη προς τα αριστερά, τόσο το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να καλλιεργεί εικόνα σύμπλευσης της ΝΔ με την ακρο/υπερδεξιά. Και όσο οι μεν – το Μαξίμου – συγυρίζουν το νεοδημοκρατικό σπίτι επιβεβαιώνοντας ότι επιδιώκεται περαιτέρω ενίσχυση της γαλάζιας θαλπωρής, τόσο οι δε – το ΠΑΣΟΚ – προσπαθούν να οριοθετήσουν το δικό τους, αναγνωρίζοντας ότι έχουν αντίπαλο και στα αριστερά τους.

Ενδεικτικό ότι, παρότι διατείνονται ότι η αριθμητική δεν έχει σημασία, ο ΣΥΡΙΖΑ αποδίδει ήδη πολιτική σημασία στην πιθανότητα η δική του υποψήφια, η Λούκα Κατσέλη, να έρθει δεύτερη. Ταυτόχρονα είναι βέβαιο ότι η ασφαλής πρωθυπουργική επιλογή για την εσωκομματική νηνεμία και για την παραδοσιακή βάση της ΝΔ δεν θα συνοδευτεί από μεγάλη πλειοψηφία.

Διαχωριστικές γραμμές

Το ΠΑΣΟΚ διακρίνει ανοιχτή ευκαιρία για να δείξει τον χώρο που θέλει να εκπροσωπήσει, γι’ αυτό επιμένει ότι ο Τασούλας θα εκλεγεί με ακροδεξιές ψήφους. «Δεν είναι ευπρόσδεκτες οι ψήφοι των “Σπαρτιατών”. Είμαστε η παράταξη που το έχει αποδείξει με πράξεις από άλλα κόμματα δήθεν προοδευτικά», απάντησε ο Παύλος Μαρινάκης, κατηγορώντας την αντιπολίτευση ότι «στο πλαίσιο της αμηχανίας της» προσπαθεί να χτίσει «ακροδεξιό αφήγημα» γύρω από την επιλογή Τασούλα. «Οσο κι αν κάποιοι δεν μπορούν να το καταλάβουν, ενωτικά πρόσωπα εκτός από την Κεντροαριστερά υπάρχουν και στην Κεντροδεξιά. Να αξιολογήσουν με βάση τα χαρακτηριστικά του προσώπου και όχι με βάση ταμπέλες που ανήκουν στο παρελθόν», πρόσθεσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Τις προηγούμενες μέρες και στο φόντο του κατηγορηματικού «δεν θα συγκυβερνήσουμε με τη ΝΔ» του Ανδρουλάκη, χάραξε δημόσια και ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης διαχωριστικές γραμμές με τα σχήματα στο δεξιότερο της ΝΔ φάσμα. Οι ενέργειες της κυβέρνησης δείχνουν ότι το Μαξίμου θα επιμείνει στον στόχο της επαναφοράς σε τροχιά διεκδίκησης αυτοδυναμίας, κρατώντας στη θέση του βασικού αντιπάλου το ΠΑΣΟΚ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για αργότερα ως προς τη μάχη του Κέντρου.

Θετική ψήφος και από Σαμαρά

Προσώρας επιδιώχθηκε και είναι ορατό το αποτέλεσμα της επιλογής του Μητσοτάκη στη γαλάζια ομάδα και ιδίως στο συντηρητικότερο κομμάτι ψηφοφόρων που θυμώνει με τις κεντρογενείς κινήσεις. Χθες άνοιξε τα χαρτιά του και ο Αντώνης Σαμαράς προαναγγέλλοντας τη θετική ψήφο του στον Τασούλα – προέρχονται άλλωστε από την ίδια πολιτική μήτρα. Ομως έχουν σημασία οι αιχμές και το σκεπτικό του πρώην πρωθυπουργού, ο οποίος ζητούσε δημόσια «σε αυτή την πολιτική συγκυρία» να επιλεγεί υποψήφιος Πρόεδρος από τον κεντροδεξιό χώρο. «Είχα μάλιστα προτείνει τον Κώστα Καραμανλή. Με αυτό το πολιτικό σκεπτικό θα ψηφίσω τον Κώστα Τασούλα», είπε χθες, επισημαίνοντας αιχμηρά αφενός ότι «δεν τίθεται θέμα σύγκρισης» μεταξύ των δύο, αφετέρου ότι διαφωνεί «με την πρόσφατη στάση» του Τασούλα στη Βουλή «σε κορυφαία ζητήματα» – συμπεριλαμβανομένου, όπως φαίνεται, του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια.

Η επιλογή του Γιαννίτση

Στο πασοκικό στρατόπεδο, η επιλογή του Γιαννίτση έγινε για να συμβολίσει τόσο την απεύθυνση του Ανδρουλάκη στον κεντρώο χώρο όσο και την εκσυγχρονιστική κληρονομιά του κόμματος, την οποία δεν αποποιείται και συζητήθηκε πολύ αυτές τις μέρες μετά τον θάνατο του Κώστα Σημίτη. Το πρόσωπο και η διαδρομή τού πρώην υπουργού συνδυάζουν και τους δύο στόχους.

«Συμβολίζουμε την Ελλάδα της προόδου, την Ελλάδα της προνοητικότητας, την Ελλάδα της ευθύνης, την Ελλάδα της συνέπειας», ανέφερε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατά τη χθεσινή τους συνάντηση, λέγοντας πως η αποδοχή της πρότασης τιμά την παράταξη. «Το χρωστάω, κατ’ αρχάς, στον Κώστα Σημίτη που έφυγε πρόσφατα και αυτό ήταν πολύ οδυνηρό για πολύ κόσμο. Το χρωστάω στον Ανδρέα Παπανδρέου με τον οποίο συνεργάστηκα. Το χρωστάω στον Γιώργο Γεννηματά και πολλούς άλλους. Και το χρωστάω στον εαυτό μου (…) Το ΠΑΣΟΚ με τίμησε και μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω ό,τι μπορούσα και εγώ για να τιμήσω και το ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως τον χώρο των ανθρώπων που θέλουν και προσβλέπουν σε μια Ελλάδα και σε κάτι καλύτερο», ανέφερε ο πρώην υπουργός. Νωρίτερα, είχε τονίσει πως τα μηνύματα που θέλει να δώσει το ΠΑΣΟΚ «ξεπερνούν το πρόσωπό του».

Το όνομα του Γιαννίτση ήταν το μοναδικό στο μυαλό του Ανδρουλάκη, ήδη πριν από τα Χριστούγεννα, στην περίπτωση που ο Μητσοτάκης προχωρούσε με παραταξιακό Πρόεδρο. Παρότι οι δύο άνδρες είχαν να μιλήσουν καιρό, η πρώτη επαφή έγινε μέσω τρίτου στις αρχές της εβδομάδας. Ο Γιαννίτσης αποδέχτηκε την πρόταση την Τρίτη το πρωί, μετά το διάγγελμα Μητσοτάκη, σε προσωπική συνομιλία με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Η χθεσινή συζήτηση στην Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν διήρκεσε πολύ, καθώς δεδομένα οι βουλευτές τάχθηκαν υπέρ.

Σε αυτό το κλίμα, με τα μάτια στραμμένα στο μεταξύ τους ακροατήριο, ο Ανδρουλάκης περιγράφει την πρόταση Τασούλα ως μια όψη της «επικίνδυνης» και «αυτοκρατορικής» συμπεριφοράς του Μητσοτάκη. Από την πλευρά τους κυβερνητικά στελέχη έκαναν λόγο για «πολιτικό αυτογκόλ», υπενθυμίζοντας πως η μεταρρύθμιση Γιαννίτση στο Ασφαλιστικό το 2001 μπλοκαρίστηκε από την ίδια την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. «Ο κ. Γιαννίτσης χρειαζόταν τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ το 2001 και όχι το 2025», σχολίαζαν.

«Οχι» στην Κατσέλη

Παράλληλα, γνωρίζοντας πως οι πιέσεις συνεχίζονται και εξ αριστερών, με την πασοκογενή πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, στο ΠΑΣΟΚ απαντούν για το «όχι» στη Λούκα Κατσέλη επισημαίνοντας πως τον νόμο του κόμματος που προστάτευε την πρώτη κατοικία (νόμος Κατσέλη) όχι μόνο δεν τον ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αργότερα τον κατήργησε. «Να μην παίζουμε με την πρόσφατη Ιστορία», σχολίασε ο Ανδρουλάκης – σε ένα πλαίσιο που περιγράφει και τη μάχη που διεξάγεται στον προοδευτικό χώρο.

ΠτΔ: Το χρονοδιάγραμμα, οι ψηφοφορίες
και η αριθμητική της εκλογής

ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μια τελευταία παραίνεση προς τους βουλευτές όλων των πτερύγων – «προστατεύστε και αναδείξτε το αόρατο νήμα που μας ενώνει» – απηύθυνε ο Κώστας Τασούλας ανακοινώνοντας την απόφασή του να παραιτηθεί άμεσα από Πρόεδρος της Βουλής και βουλευτής Ιωαννίνων «για λόγους θεσμικής ευπρέπειας». Ευχαριστώντας τους συμπατριώτες του που τον εμπιστεύθηκαν επί 25 χρόνια εκλέγοντάς τον βουλευτή και τους συναδέλφους του όλων των κομμάτων για τη συνεργασία τους όλα αυτά τα χρόνια, ανακοίνωσε ότι η παραίτησή του είναι στη διάθεση του Προεδρείου της Βουλής (αν και χθες κοινοβουλευτικοί κύκλοι υποστήριζαν ότι θα παραιτείτο μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανάδειξης του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας).

Ετσι, την προσεχή Τετάρτη 22 Ιανουαρίου, η Ολομέλεια της Βουλής θα κληθεί να εκλέξει τον επόμενο πρόεδρο του Σώματος, ο οποίος, όπως ανακοίνωσε και επισήμως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, θα είναι ο έμπειρος Νικήτας Κακλαμάνης. Σημειώνεται ότι ο Πρόεδρος της Βουλής θα εκλεγεί με ονομαστική φανερή ψηφοφορία (απαιτούνται 151 ψήφοι).

Εκκίνηση με 167 ψήφους

Τέσσερις ημέρες μετά, το Σάββατο 25 Ιανουαρίου, θα διενεργηθεί η πρώτη ψηφοφορία που προβλέπει το Σύνταγμα για την εκλογή του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα (απαιτείται πλειοψηφία 200 ψήφων), ενώ η δεύτερη ψηφοφορία θα γίνει την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου (με την ίδια απαιτούμενη πλειοψηφία) και η τρίτη την Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου (απαιτούνται 180 ψήφοι).

Με δεδομένο ότι η υποψηφιότητα Τασούλα δεν αναμένεται να συγκεντρώσει την αυξημένη πλειοψηφία που προβλέπεται, η Βουλή θα οδηγηθεί στην τέταρτη ψηφοφορία την Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου, οπότε και θα εκλεγεί ο Τασούλας καθώς απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών (151 ψήφοι).

Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, η πλειοψηφία που αναμένεται να συγκεντρώσει ο προτεινόμενος από τον Κυριάκο Μητσοτάκη Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι μεγαλύτερη, καθώς ήδη οι «Σπαρτιάτες» έχουν τοποθετηθεί θετικά για το πρόσωπό του, αν και οι ψήφοι τους, όπως δήλωσε ο Μαρινάκης, δεν είναι ευπρόσδεκτες. Ωστόσο θα καταμετρηθούν, οπότε θα προστεθούν στους 156 βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Σε αυτές αναμένεται να προστεθούν η ψήφος του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, καθώς και των ανεξάρτητων βουλευτών Μάριου Σαλμά, Παύλου Σαράκη και ενδεχομένως των τριών ανεξάρτητων που είχαν ψηφίσει «ναι» στον προϋπολογισμό (Κατσιβαρδάς, Γαυγιωτάκης και Ασπιώτης). Στην περίπτωση αυτή ο Κώστας Τασούλας εκκινεί από μια βάση 167 θετικών ψήφων.

Ποιος θα ψηφίσει ποιον

Οσον αφορά την υποψηφιότητα της Λούκας Κατσέλη εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ενδέχεται να συγκεντρώσει ευρύτερη στήριξη καθώς εκτός των 26 βουλευτών του κόμματος θεωρείται πιθανόν να ψηφιστεί και από τους 11 βουλευτές της Νέας Αριστεράς, καθώς και από ανεξάρτητους, όπως η Αρετή Παπαϊωάννου και η Αθηνά Λινού, κάτι που αν επιβεβαιωθεί θα ισοδυναμεί αριθμητικά με 39 θετικές ψήφους. Περισσότερες, δηλαδή, από εκείνες που ενδέχεται να συγκεντρώσει η υποψηφιότητα του Τάσου Γιαννίτση από το ΠΑΣΟΚ, ο οποίος αναμένεται να αποσπάσει την ψήφο των 31 βουλευτών του κόμματος συν την ψήφο των ανεξάρτητων Μπαράν Μπουρχάν, που προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και βουλευτών που κινούνται στο κλίμα Κασσελάκη, όπως, σύμφωνα με κάποιες φήμες που κυκλοφορούν στους διαδρόμους της Βουλής, ο Πέτρος Παππάς, η Ράνια Θρασκιά και ο Γιάννης Σαρακιώτης, κάτι που θα ισοδυναμεί αριθμητικά με 35 ψήφους.

Το ΚΚΕ θα ψηφίσει «παρών» όπως κατά παράδοση κάνει, ενώ ενδιαφέρον έχει τι θα επιλέξουν οι υπόλοιποι «κασσελακικοί» βουλευτές, οι οποίοι φαίνεται να κινούνται μεταξύ του «παρών» και την κατά περίπτωση στήριξη είτε της υποψηφιότητας Κατσέλη, είτε της υποψηφιότητα Γιαννίτση.

Η υποψηφιότητα που «έκαψε» τα σενάρια

Η επιλογή του ΠΑΣΟΚ να προτείνει τον Τάσο Γιαννίτση για υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν αποτελεί μόνο μια αναγνώριση σε έναν εκσυγχρονιστή πολιτικό που άφησε το δικό του στίγμα στη χώρα, είναι επιπλέον και μια επιλογή η οποία μπορεί αναμφίβολα να συγκεντρώσει ψήφους και από άλλους πολιτικούς χώρους της αντιπολίτευσης, όπως βεβαίως και από τον χώρο των ανεξάρτητων βουλευτών. Ο κύριος Γιαννίτσης, που θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια ακόμη ως ο πολιτικός ο οποίος θυσιάστηκε για το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, με τις ρηξικέλευθες αλλαγές που πρότεινε να πέφτουν θύμα των εργατοπατέρων και των συμφερόντων, είναι μια ιδανική επιλογή για το ΠΑΣΟΚ, από τη στιγμή που δεν κατέστη εφικτή για να παράσχει αποτέλεσμα μια υποψηφιότητα του Ευάγγελου Βενιζέλου.

Ερχεται δε η υποψηφιότητα Γιαννίτση να σηματοδοτήσει ότι τα σενάρια περί συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συναφείς κομματικούς χώρους που τον πολέμησαν ως το απόλυτο κακό, την εποχή που ως υπουργός Εργασίας πάλεψε για να περάσει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο το οποίο είχε καταρτίσει, είναι άνευ ουσίας. Δεν υπάρχουν.

Είναι κρίμα που οι συσχετισμοί των δυνάμεων στη Βουλή δεν επιτρέπουν την εκλογή του. Αλλά και μόνο το γεγονός ότι αποδέχθηκε την πρόταση του Νίκου Ανδρουλάκη, παρότι γνώριζε πως δεν έχει καμία τύχη, ενισχύει απολύτως τη γενική εντύπωση που υπάρχει περί της πολιτικής του ακεραιότητας.

«Πολιτική ανάγκη για αξιοπιστία»

Η δε δήλωση που έκανε αμέσως μετά τη γνωστοποίηση είναι χαρακτηριστική της σεμνότητας και του ήθους του ανθρώπου αυτού, ο οποίος έχει αποδείξει και την αγάπη του για τον χώρο αλλά και τον τόπο γενικότερα. 

Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα, ενδεικτικό των όσων αναφέρω:
«Τα μηνύματα που θέλει να δώσει το ΠΑΣΟΚ ξεπερνούν το πρόσωπό μου. Υποδηλώνουν την πολιτική ανάγκη για υπευθυνότητα και αξιοπιστία απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, υπέρβαση φοβικών συνδρόμων στην άσκηση της εξουσίας, πολιτική προνοητικότητα, ιδιαίτερα για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, ανάληψη πολιτικών ευθυνών και κόστους, αν η πραγματικότητα το απαιτεί».

Εξαιρετικός!

Ολα είναι ΠΑΣΟΚ

Πάντως, αν το καλοεξετάσεις, και στην υπόθεση της προεδρικής εκλογής «όλα είναι ΠΑΣΟΚ»! Χωρίς αμφισβήτηση. Δείτε τις υποψηφιότητες της αντιπολίτευσης, της αξιωματικής και της ελάσσονος. Τάσος Γιαννίτσης και Λούκα Κατσέλη. Και οι δύο, πρώην υπουργοί κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, και οι δύο, σε στενή ή λιγότερο στενή σχέση με τον Ανδρέα (ο Τ. Γιαννίτσης υπήρξε οικονομικός του σύμβουλος) και πρόσωπα με ευδιάκριτες σχέσεις στον χώρο. Αλλά και παρακάτω να πας, πάλι… ΠΑΣΟΚ θα συναντήσεις. Ποιον πρότεινε η πρόεδρος Ζωή για την Προεδρία της Δημοκρατίας; Τον Νίκο Κωνσταντόπουλο. Ο οποίος, εκτός από μπαμπάς της, είναι και εκ των ιδρυτικών μελών του ΠΑΣΟΚ – ασχέτως του αν διαγράφηκε έναν ή ενάμιση χρόνο αργότερα από τον ίδιο τον Ανδρέα για ενστάσεις στην οργανωτική δομή του κόμματος!

Αν δε κι ο Κυρ. Βελόπουλος αποφάσιζε τελικά να… αυτοπροταθεί για Πρόεδρος, θα σημειωνόταν ένα υπέροχο «καρέ του ΠΑΣΟΚ» για την Προεδρία, διότι κι αυτός ένα πέρασμα από το ΠΑΣΟΚ το είχε κάνει, στη Θεσσαλονίκη.

Ολα ΠΑΣΟΚ είναι, μην το ψάχνετε…

Πιστός στο πρόγραμμα

Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που έκανε χθες ο Πρόεδρος Τασούλας; Με τι ξεκίνησε την ημέρα του; Μη βιαστείτε να απαντήσετε. Δεν συνάντησε ούτε τον Κυριάκο (Μητσοτάκη) ούτε άλλον πολιτικό, δημοσιογράφο, παράγοντα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής – κανέναν από αυτές τις κατηγορίες. Εμεινε πιστός στο πρόγραμμα. Εκανε αυτό που κάνει καθημερινά εδώ και χρόνια – πήγε Da Capo για έναν espresso. Πριν κατευθυνθεί στο γραφείο του στη Βουλή. Το μόνο εκτός προγράμματος που έκανε ήταν να τον απολαύσει κάτω από την… Ιερή Κολώνα.

Εκεί τον βρήκα κι εγώ, στο τηλέφωνο.
– Ικέτης ή προσκυνητής; τον ρώτησα.
– Εκ Διός άρξασθαι, μου σχολίασε απλώς…

Τα μηνύματα της επιλογής Κακλαμάνη…

Η ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου για τον Νικήτα Κακλαμάνη, ο οποίος θα διαδεχθεί τον Κώστα Τασούλα στην Προεδρία της Βουλής, φυσικά αναμενόταν. Ηταν το λογικό φαβορί, καθώς εντάσσεται και η δική του… προεδροποίηση στην επιχειρούμενη προσπάθεια του προέδρου Κυριάκου να αποκαταστήσει τη σχέση του με τον σκληρό πυρήνα της παράταξής του. Χάνει δεξιούς ψηφοφόρους διότι έχει, όπως τον κατηγορούν, «πασοκοποιήσει» την κυβέρνηση, χρησιμοποιεί δεξιούς για να αποδείξει ότι αυτό δεν ισχύει, αλλά αντιθέτως παραμένει ένας από αυτούς.

Ομως διαφωνώ, οριζόντια και κάθετα που λένε, με όσους προσδοκούν ότι μέσω Νικήτα Κακλαμάνη θα αποκατασταθεί και η σχέση του Πρωθυπουργού με τον Αντώνη Σαμαρά. Ο Νικήτας μπορεί να είχε ακολουθήσει τον Αντ. Σαμαρά, εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ’90, στην περίφημη Πολιτική Ανοιξη, όμως η συνέχεια ήταν απολύτως διαφορετική. Εγινε άνθρωπος της Ντόρας Μπακογιάννη, ήρθε κοντά με τους «μητσοτακικούς» της ΝουΔου, αλλά αυτά αποτέλεσαν παρελθόν σχετικά πρόσφατα…

…και η μετρημένη κριτική

Ηταν όταν μόλις πριν από λίγους μήνες άρχισε να διαφοροποιείται. Αργά αλλά σταθερά. Οι προσεκτικοί παρατηρητές θυμούνται σχετικές, δηλητηριώδεις, διαρροές από το Μέγαρο Μαξίμου που απέδιδαν τις ανησυχίες του Νικήτα για το πού πάει η Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση στο γεγονός ότι μετά τις εκλογές του 2023 ο Κυριάκος δεν τον πρότεινε για α΄ αντιπρόεδρο της Βουλής. Προτίμησε για τη θέση αυτή τον Γ. Πλακιωτάκη. Να τα λέμε κι αυτά…

Ομως, ο ίδιος δεν ξέφυγε ποτέ στην κριτική του κατά της κυβέρνησης, αποφεύγοντας δε προσεκτικά να ασκήσει κριτική προσωπικά στον Κυριάκο – κι αυτό μέτρησε σοβαρά στην επιλογή του.

Νομίζω μάλιστα ότι αν δηλώσει, όπως λέγεται, και κατά την ανάδειξή του ως Προέδρου της Βουλής ότι δεν πρόκειται να θέσει πάλι υποψηφιότητα (εκλέγεται στην Α’ Αθήνας) θα κερδίσει τον σεβασμό όλων…

«Αιώνιο» πρόβλημα

Κινητοποίηση είχαν χθες οι φοιτητικοί σύλλογοι ανά τη χώρα, με κύριο αίτημα να μη διαγραφούν οι περίπου 300.000 «αιώνιοι» φοιτητές οι οποίοι φέρονται εγγεγραμμένοι στα πανεπιστήμια, αλλά στην πραγματικότητα τα έχουν εγκαταλείψει οριστικά. Δεν ξέρω γιατί τα παιδιά επιμένουν να μην πραγματοποιηθεί η μαζική διαγραφή των «αιώνιων» φοιτητών, η οποία είναι προγραμματισμένη για τα τέλη Αυγούστου αυτής της χρονιάς. Σε τι, δηλαδή, ωφελεί τους ίδιους να υπάρχουν όλοι αυτοί, να φέρονται ότι σπουδάζουν, αλλά στην πραγματικότητα να έχουν διακόψει κάθε σχέση με το πανεπιστήμιο. Εκτός πια κι αν όσοι αντιδρούν σκέφτονται ότι μπορεί να περιέλθουν στην ίδια κατάσταση κάποια στιγμή, οπότε, αντιδρώντας τώρα, ενδεχομένως να επιτύχουν την αναστολή της απόφασης του υπουργού Παιδείας.

Ενδιαφέρον έχει και η στάση ορισμένων πρυτάνεων. Αυτοί υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να είναι οριζόντια η διαγραφή, διότι υπάρχουν φοιτητές οι οποίοι δυσκολεύονται να τελειώσουν τη σχολή τους και χρειάζονται χρόνο για να τα καταφέρουν. Πολύ σωστά. Από όσο χρόνο; Ενα έτος, δύο, τρία, πέντε; Και πώς μπορεί να ενταχθεί στην ίδια κατηγορία με αυτούς κάποιος που εμφανίζεται να παραμένει στάσιμος στις σπουδές του για 15 χρόνια, ας πούμε;

Η δική μου πρόταση είναι να κληθούν όλοι αυτοί που έχουν διακόψει πάνω από μία πενταετία την επαφή τους με το πανεπιστήμιο, να την ενεργοποιήσουν εντός ενός εύλογου χρονικού διαστήματος δύο ή τριών μηνών. Οσοι δεν το κάνουν, να διαγραφούν. Αλλιώς δεν γίνεται. Κάθε χρόνο θα αυξάνεται ο αριθμός…