Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (φύλλο 11/05/24)
 |
Το κείµενο παραπέµπει συνειρµικά στο εγκωµιαστικό σονέτο του Γεωργίου ∆ροσίνη µε τον τίτλο «Του Φαβιέρου εξακόσοι» από τη συλλογή «Πύρινη Ροµφαία»:
Προς το Κάστρο ποια συνοδιά ανεβαίνει/με το κρύο σεληνόφωτο σκοτάδι.../σκυφτοί µ’ ένα φορτιό στον ώµο,
Της δόξας ανεβαίνοντας το δρόµο/του κλεισµένου Κάστρου βοήθεια πάτε.../ Βοήθεια, κρίµα! που δε θα το σώση./
Σας γνωρίζω, του Φαβιέρου Εξακόσοι./
Στο σώµα είχε ενταχθεί και συγγενικό πρόσωπο του ∆ροσίνη. Ο Κάρολος Φαβιέρος (Fabvier, 1782-1855), δηµιουργός του πρώτου τακτικού ελληνικού στρατού, το 1839 έγινε στρατηγός και το 1842 ανακηρύχθηκε από την Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων «επίτιµος Ελλην πολίτης» και του απονεµήθηκε Μεγαλόσταυρος.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΓΓ. ΣΤΕΦΟΣ, ∆.Φ
Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Φιλολόγων
και του Συλλόγου «Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. ∆ροσίνη»
Από τα ταπεινά Νέµεα στο «Παρίσι 2024»
Κύριε διευθυντά,
Το καλοκαίρι (26 Ιουλίου - 11 Αυγούστου) θα διεξαχθούν στο Παρίσι, την πόλη του τεχνητού νυκτερινού φωτός, οι λαµπροί 33οι Ολυµπιακοί Αγώνες. Θα χορτάσουµε τελετές έναρξης και λήξης των αγώνων, υπεραθλητές, ρεκόρ, µεγάλα υπερσύγχρονα στάδια, χορηγούς, διαφηµίσεις, πυροτεχνήµατα, Hi-teck αθλητικά υποδήµατα και ενδυµασίες, τηλεοπτικές µεταδόσεις, drones, µέτρα ασφαλείας αθλητών και θεατών, µασκότ, αναµνηστικά και πολλά άλλα, που απαιτούνται για να θεωρηθούν επιτυχηµένοι οι Ολυµπιακοί Αγώνες και να υπερηφανεύεται η χώρα που τους οργάνωσε και στην οποία διεξήχθησαν.
Την ίδια περίπου περίοδο (28-30 Ιουνίου) στην ταπεινή αλλά λουσµένη από το φως του ήλιου και κουβαλώντας ιστορία χιλιετιών αρχαία Νεµέα, θα γίνει η όγδοη αναβίωση των Νεµέων Αγώνων, στο ταπεινό αλλά αρχαίο στάδιό της.
∆ίπλα στον αρχαιολογικό χώρο και στον µερικώς αναστηλωµένο ναό του Νεµείου ∆ιός. ∆ίπλα στην προτοµή του αείµνηστου αρχαιολόγου Στέφανου Μίλλερ (Stephen Miller), που µε τις ανασκαφές του, εκτός των άλλων, έφερε στην επιφάνεια το αρχαίο στάδιο της Νεµέας και είχε την ιδέα της αναβίωσης των Νεµέων Αγώνων, που την υλοποίησε το 1996 µε τη διοργάνωση της 1ης σύγχρονης Νεµεάδας. ∆ίπλα στο αγαλµατίδιο του Οφέλτη, του γιου του βασιλιά Λυκούργου, που προς τιµήν του και για να τιµήσουν τον αδόκητο θάνατό του οι «Επτά επί Θήβας» τέλεσαν τους πρώτους αγώνες.
Την παραµονή των αγώνων θα γίνει η αφή της Φλόγας στον αρχαίο βωµό του σταδίου και κάποια καλλιτεχνικά δρώµενα. Την ηµέρα των αγώνων οι συµµετέχοντες (αθλητές), κατά ηλικίες και φύλο, κάτω από την τέντα του αποδυτηρίου θα βγάλουν τα ρούχα τους, θα αλειφθούν, όσοι θέλουν, µε λάδι, θα φορέσουν χιτώνα, θα βγάλουν τα παπούτσια τους και ξυπόλυτοι θα περάσουν µέσα από την «Κρυπτή στοά» και θα πατήσουν όχι το ταρτάν ενός υπερσύγχρονου σταδίου, αλλά το χώµα που πατούσαν οι αθλητές πριν από 2.500 χρόνια. Θα ξεκινήσουν το τρέξιµο όχι τοποθετώντας τα Hi-teck παπούτσια τους στους βατήρες, αλλά πίσω από τη γραµµή της αφετηρίας. Θα ξεκινήσουν όχι µε την πιστολιά του αφέτη, αλλά µε την πτώση του σχοινιού της ύσπληγος, του αρχαίου µηχανισµού εκκίνησης, αφού έχουν ακούσει τον αφέτη να παραγγέλλει: «Πόδα παρά πόδα... έτοιµοι... άπιτε». Θα σκονίσουν τα πόδια τους και στον τερµατισµό θα τους περιµένει ο ελλανοδίκης, ο οποίος θα δώσει στον νικητή ένα κλωνάρι φοίνικα και θα περάσει γύρω από το κεφάλι του µία κορδέλα. Οι θεατές θα παρακολουθούν και θα χειροκροτούν καθισµένοι στα πρανή του σταδίου.
Το απόγευµα, όσοι έχουν δηλώσει συµµετοχή, θα τρέξουν τον δρόµο «Τα βήµατα του Ηρακλέους», 7,5 χλµ., από τις αρχαίες Κλεωνές µέχρι το στάδιο της αρχαίας Νεµέας.
Μετά το τέλος όλων των αγώνων, οι νικητές θα στεφανωθούν µε ένα στεφάνι από αγριοσέλινο, που ήταν και το έπαθλο των αρχαίων αγώνων, για να θυµίζει τον µύθο του Οφέλτη και θα ακολουθήσει η σβέση της φλόγας του βωµού.
Τέλος θεατές και αθλητές θα γευθούν λιχουδιές που προσφέρουν µε όλη τους την αγάπη οι φιλόξενοι «χορηγοί» κάτοικοι της Νεµέας, συνοδευόµενες από το υπέροχο Αγιωργίτικο κρασί της Νεµέας. Το ολυµπιακό πνεύµα θα έχει αναβιώσει για ακόµη µία φορά.
Παροτρύνω τους αγαπητούς αναγνώστες της «Κ», που δεν γνωρίζουν για την αναβίωση των Νεµέων Αγώνων να ενηµερωθούν στο ∆ιαδίκτυο από την ιστοσελίδα του «Συλλόγου για την Αναβίωση των Νεµέων Αγώνων» και είµαι βέβαιος ότι πολλοί θα θελήσουν τον Ιούνιο να κάνουν ένα βήµα στην Ιστορία και να µετάσχουν στα Νέµεα 2024.
ΜΑΤΘΑΙΟΣ Μ. ∆ΗΜΗΤΡΙΟΥ
Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α. Μέλος του Συλλόγου
για την Αναβίωση των Νεµέων Αγώνων
βασικό πλούτο τού νησιού, ενώ η καλλιέργεια και εκµετάλλευση της µαστίχας διατηρεί ζωντανά και προσοδοφόρα τα νότια χωριά µας. Κέντρο και πυρήνας ναυτοσύνης µε διεθνή εµβέλεια αναδεικνύεται το Maritime Center και το πρότυπο ναυτικό λύκειο του οµίλου Τσάκου, ενώ το νεότευκτο Κέντρο Μαστίχας στο χωριό Καλλιµασιά ήδη εστιάζεται στην έρευνα και δηµιουργία νέων προϊόντων µε διεθνείς προδιαγραφές. Οι ολιγοήµερες επισκέψεις Τούρκων τουριστών δεν προσφέρουν µε κανένα τρόπο σ’ αυτές τις δραστηριότητες της Χιακής οικονοµίας.
Μέγιστο και αδικαιολόγητο κενό στην τουριστική ανάπτυξη του νησιού αποτελεί ο Κάµπος, εύφορη πεδιάδα καλλιεργειών εσπεριδοειδών όπου οι Γενουάτες κατακτητές του νησιού (1346-1566) δηµιούργησαν και την οποία κληρονόµησαν εν πολλοίς οι Χιώτες επιστάτες τους. Αν µέχρι τα µέσα του περασµένου αιώνα ο Κάµπος της Χίου παρήγε τα φηµισµένα εσπεριδοειδή του και τα εξήγε στις αγορές της Ευρώπης, σήµερα τα προϊόντα του δεν εκπληρούν κανένα κριτήριο των αγορών: δέντρα γερασµένα και άφορα, πηγάδια στερεµένα, νερά µολυσµένα, χώµατα εξαντληµένα. Καλλιεργητές και γεωργοί δεν υπάρχουν πλέον στον Κάµπο της Χίου, ενώ οι µεγαλοπρεπείς κατοικίες των Γενοβέζων εποίκων καταρρέουν χρόνο µε τον χρόνο.
Βεβαίως ο Κάµπος έχει χαρακτηριστεί περιοχή «απείρου κάλλους» και κάθε οικοδοµική δραστηριότητα υπόκειται σε αυστηρούς κανόνες της Αρχαιολογίας και της Πολεοδοµίας. Το αποτέλεσµα της γραφειοκρατικής, αντικοινωνικής και στην ουσία ανεφάρµοστης νοµοθεσίας που διέπει την ιστορική καρδιά του νησιού µας θα µπορούσε να διαγνωστεί σαν µία διαχρονική κολπική µαρµαρυγή η οποία απαγορεύει κάθε υγιή επιχειρηµατική (γεωργική, οικοδοµική, τουριστική κ.λπ.) δραστηριότητα και επιβάλλει στην περιοχή ένα συνεχές κώµα αδρανείας µε κίνδυνο πλήρους καρδιακής ανακοπής. Κανένας επενδυτής δεν έχει επενδύσει στον Κάµπο της Χίου, καµία απολύτως γεωργική επιχείρηση δεν έχει ευδοκιµήσει από το 1950 µέχρι και σήµερα!
Η απλή αυτή διαπίστωση προφανώς δεν αρκεί για να πείσει την Αρχαιολογία και Πολεοδοµία, σε συνεργασία βέβαια µε την Περιφέρεια και τον ∆ήµο Χίου, να αναθεωρήσουν τις έωλες νοµότυπες απαιτήσεις που επιβάλλουν µε αυστηρότητα στο άπειρο κάλλος της περιοχής. Ο Κάµπος παραµένει επίσης ένας από τους σηµαντικότερους µνηµειακούς χώρους του νησιού µας: ο πληθυσµός του σφαγιάστηκε, βιάστηκε και αιχµαλωτίστηκε, οι περιουσίες του λεηλατήθηκαν ή υπεξαιρέθηκαν από τα τουρκικά στρατεύµατα που διέπραξαν τις τρεις µεγάλες σφαγές τον Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο του 1822. Το µοναστήρι του Αγίου Μηνά στις παρυφές του Κάµπου διατηρεί νωπές τις µνήµες των ολοκαυτωµάτων. Οπως τις διατηρεί και η Νέα Μονή, και το Κάβο Μελανιός, και το Κάστρο της Χίου.
Οσον αφορά τη Χίο, η Golden Visa εξυπηρετεί τον φθηνό τουρισµό του λιµανιού, τα φθηνά καταλύµατα ενός τριηµέρου, την προσβλητική έπαρση Τούρκων «νταήδων» που αποκαλούν το νησί µε το τουρκικό του όνοµα (Saakiz) για να δείξουν ότι κάποτε τους ανήκε. Κανένα γκρουπ Τούρκων τουριστών δεν επισκέπτεται βέβαια τα οστεοφυλάκια και τα µνηµεία της µεγάλης Σφαγής.
Το νησί µας διαθέτει ιστορική µνήµη την οποία δεν πρόκειται ποτέ να απαρνηθεί. Τα παράθυρα των σπιτιών µας βλέπουν τα σπίτια και τους δρόµους του Τσεσµέ, τα πλεούµενά µας τιµονεύουν µε πυξίδα τους ανέµους που ξεκινούν από το Καρά Μπουρνού (Μαύρο Βουνό) απέναντί µας. Τα απόβλητα των τουρκικών τουριστικών µεγαλουπόλεων από την Εφεσο µέχρι την Κάτω Παναγιά αγγίζουν τα γαλανά νερά των ανατολικών ακτών µας. Είµαστε οι συνοριοφύλακες του χριστιανισµού στις κρίσιµες παρυφές της ισλαµικής Ασίας.
Η κυβέρνηση των Αθηνών θα έπρεπε να εκτιµήσει την τουριστική ανάπτυξη του νησιού µας σε σχέση µε τις ανάγκες της κοινωνίας του – ας πούµε συγκεκριµένα µια επιχειρηµατική συνεργασία µε την Ολλανδία ή το Ισραήλ για την αναγέννηση των εσπεριδοειδών του Κάµπου. Το υπουργείο Μετανάστευσης θα έπρεπε να προσφέρει την Golden Visa µε αντάλλαγµα πειστήρια ιστορικής µνήµης και περιβαλλοντικής συνείδησης. Η Αρχαιολογία και το υπουργείο Πολιτισµού θα έπρεπε να ενεργούν σαν ζωογόνες δυνάµεις κοινωνικών αναγκών και όχι σαν κλειδοκράτορες µουσειακών κεκτηµένων.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΣΧΟΣ
Χίος
ασκεί πλήρη κυριαρχία. Στα εσωτερικά ύδατα δεν νοείται δικαίωµα αβλαβούς διελεύσεως, του οποίου δικαιώµατος τα πλοία όλων των κρατών απολαύουν εντός της χωρικής θάλασσας ενός παράκτιου κράτους, εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί οµοίως πλήρη κυριαρχία (άρθρα 2 παράγραφος 1 και 17 της Συµβάσεως).
Πλην όµως, σύµφωνα µε το άρθρο 8 παράγραφος 2 της Συµβάσεως, προβλέπεται ότι στην περίπτωση κατά την οποίαν η χάραξη ευθείας γραµµής βάσεως έχει ως αποτέλεσµα θαλάσσιες περιοχές να καταστούν το πρώτον εσωτερικά ύδατα, το δικαίωµα της αβλαβούς διελεύσεως θα ισχύει στις περιοχές αυτές. Το άρθρο 3 παράγραφος 2 του Π.∆. 107/2020 (ΦΕΚ Α 258/27.12.2020), όπως τροποποιήθηκε µε το Π.∆. 40/2023 - ΦΕΚ Α/93/19.4.2023, το οποίον αναφέρεται στο εν λόγω δηµοσίευµα, προβλέπει επί λέξει τα εξής: «2. Τα ύδατα που βρίσκονται προς το εσωτερικό των ευθειών γραµµών βάσης αποτελούν εσωτερικά ύδατα, στα οποία εφαρµόζεται η δεύτερη παράγραφος του άρθρου 8 της ∆ιεθνούς Σύµβασης των Ηνωµένων Εθνών της 10ης ∆εκεµβρίου 1982 για το ∆ίκαιο της Θάλασσας».
ΗΛΙΑΣ ∆ΗΜΗΤΡΙΟΥ
∆ικηγόρος
Νέα Ερυθραία
βασικό πλούτο τού νησιού, ενώ η καλλιέργεια και εκµετάλλευση της µαστίχας διατηρεί ζωντανά και προσοδοφόρα τα νότια χωριά µας. Κέντρο και πυρήνας ναυτοσύνης µε διεθνή εµβέλεια αναδεικνύεται το Maritime Center και το πρότυπο ναυτικό λύκειο του οµίλου Τσάκου, ενώ το νεότευκτο Κέντρο Μαστίχας στο χωριό Καλλιµασιά ήδη εστιάζεται στην έρευνα και δηµιουργία νέων προϊόντων µε διεθνείς προδιαγραφές. Οι ολιγοήµερες επισκέψεις Τούρκων τουριστών δεν προσφέρουν µε κανένα τρόπο σ’ αυτές τις δραστηριότητες της Χιακής οικονοµίας.
Μέγιστο και αδικαιολόγητο κενό στην τουριστική ανάπτυξη του νησιού αποτελεί ο Κάµπος, εύφορη πεδιάδα καλλιεργειών εσπεριδοειδών όπου οι Γενουάτες κατακτητές του νησιού (1346-1566) δηµιούργησαν και την οποία κληρονόµησαν εν πολλοίς οι Χιώτες επιστάτες τους. Αν µέχρι τα µέσα του περασµένου αιώνα ο Κάµπος της Χίου παρήγε τα φηµισµένα εσπεριδοειδή του και τα εξήγε στις αγορές της Ευρώπης, σήµερα τα προϊόντα του δεν εκπληρούν κανένα κριτήριο των αγορών: δέντρα γερασµένα και άφορα, πηγάδια στερεµένα, νερά µολυσµένα, χώµατα εξαντληµένα. Καλλιεργητές και γεωργοί δεν υπάρχουν πλέον στον Κάµπο της Χίου, ενώ οι µεγαλοπρεπείς κατοικίες των Γενοβέζων εποίκων καταρρέουν χρόνο µε τον χρόνο.
Βεβαίως ο Κάµπος έχει χαρακτηριστεί περιοχή «απείρου κάλλους» και κάθε οικοδοµική δραστηριότητα υπόκειται σε αυστηρούς κανόνες της Αρχαιολογίας και της Πολεοδοµίας. Το αποτέλεσµα της γραφειοκρατικής, αντικοινωνικής και στην ουσία ανεφάρµοστης νοµοθεσίας που διέπει την ιστορική καρδιά του νησιού µας θα µπορούσε να διαγνωστεί σαν µία διαχρονική κολπική µαρµαρυγή η οποία απαγορεύει κάθε υγιή επιχειρηµατική (γεωργική, οικοδοµική, τουριστική κ.λπ.) δραστηριότητα και επιβάλλει στην περιοχή ένα συνεχές κώµα αδρανείας µε κίνδυνο πλήρους καρδιακής ανακοπής. Κανένας επενδυτής δεν έχει επενδύσει στον Κάµπο της Χίου, καµία απολύτως γεωργική επιχείρηση δεν έχει ευδοκιµήσει από το 1950 µέχρι και σήµερα!
Η απλή αυτή διαπίστωση προφανώς δεν αρκεί για να πείσει την Αρχαιολογία και Πολεοδοµία, σε συνεργασία βέβαια µε την Περιφέρεια και τον ∆ήµο Χίου, να αναθεωρήσουν τις έωλες νοµότυπες απαιτήσεις που επιβάλλουν µε αυστηρότητα στο άπειρο κάλλος της περιοχής. Ο Κάµπος παραµένει επίσης ένας από τους σηµαντικότερους µνηµειακούς χώρους του νησιού µας: ο πληθυσµός του σφαγιάστηκε, βιάστηκε και αιχµαλωτίστηκε, οι περιουσίες του λεηλατήθηκαν ή υπεξαιρέθηκαν από τα τουρκικά στρατεύµατα που διέπραξαν τις τρεις µεγάλες σφαγές τον Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο του 1822. Το µοναστήρι του Αγίου Μηνά στις παρυφές του Κάµπου διατηρεί νωπές τις µνήµες των ολοκαυτωµάτων. Οπως τις διατηρεί και η Νέα Μονή, και το Κάβο Μελανιός, και το Κάστρο της Χίου.
Οσον αφορά τη Χίο, η Golden Visa εξυπηρετεί τον φθηνό τουρισµό του λιµανιού, τα φθηνά καταλύµατα ενός τριηµέρου, την προσβλητική έπαρση Τούρκων «νταήδων» που αποκαλούν το νησί µε το τουρκικό του όνοµα (Saakiz) για να δείξουν ότι κάποτε τους ανήκε. Κανένα γκρουπ Τούρκων τουριστών δεν επισκέπτεται βέβαια τα οστεοφυλάκια και τα µνηµεία της µεγάλης Σφαγής.
Το νησί µας διαθέτει ιστορική µνήµη την οποία δεν πρόκειται ποτέ να απαρνηθεί. Τα παράθυρα των σπιτιών µας βλέπουν τα σπίτια και τους δρόµους του Τσεσµέ, τα πλεούµενά µας τιµονεύουν µε πυξίδα τους ανέµους που ξεκινούν από το Καρά Μπουρνού (Μαύρο Βουνό) απέναντί µας. Τα απόβλητα των τουρκικών τουριστικών µεγαλουπόλεων από την Εφεσο µέχρι την Κάτω Παναγιά αγγίζουν τα γαλανά νερά των ανατολικών ακτών µας. Είµαστε οι συνοριοφύλακες του χριστιανισµού στις κρίσιµες παρυφές της ισλαµικής Ασίας.
Η κυβέρνηση των Αθηνών θα έπρεπε να εκτιµήσει την τουριστική ανάπτυξη του νησιού µας σε σχέση µε τις ανάγκες της κοινωνίας του – ας πούµε συγκεκριµένα µια επιχειρηµατική συνεργασία µε την Ολλανδία ή το Ισραήλ για την αναγέννηση των εσπεριδοειδών του Κάµπου. Το υπουργείο Μετανάστευσης θα έπρεπε να προσφέρει την Golden Visa µε αντάλλαγµα πειστήρια ιστορικής µνήµης και περιβαλλοντικής συνείδησης. Η Αρχαιολογία και το υπουργείο Πολιτισµού θα έπρεπε να ενεργούν σαν ζωογόνες δυνάµεις κοινωνικών αναγκών και όχι σαν κλειδοκράτορες µουσειακών κεκτηµένων.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΣΧΟΣ
Χίος
ασκεί πλήρη κυριαρχία. Στα εσωτερικά ύδατα δεν νοείται δικαίωµα αβλαβούς διελεύσεως, του οποίου δικαιώµατος τα πλοία όλων των κρατών απολαύουν εντός της χωρικής θάλασσας ενός παράκτιου κράτους, εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί οµοίως πλήρη κυριαρχία (άρθρα 2 παράγραφος 1 και 17 της Συµβάσεως).
Πλην όµως, σύµφωνα µε το άρθρο 8 παράγραφος 2 της Συµβάσεως, προβλέπεται ότι στην περίπτωση κατά την οποίαν η χάραξη ευθείας γραµµής βάσεως έχει ως αποτέλεσµα θαλάσσιες περιοχές να καταστούν το πρώτον εσωτερικά ύδατα, το δικαίωµα της αβλαβούς διελεύσεως θα ισχύει στις περιοχές αυτές. Το άρθρο 3 παράγραφος 2 του Π.∆. 107/2020 (ΦΕΚ Α 258/27.12.2020), όπως τροποποιήθηκε µε το Π.∆. 40/2023 - ΦΕΚ Α/93/19.4.2023, το οποίον αναφέρεται στο εν λόγω δηµοσίευµα, προβλέπει επί λέξει τα εξής: «2. Τα ύδατα που βρίσκονται προς το εσωτερικό των ευθειών γραµµών βάσης αποτελούν εσωτερικά ύδατα, στα οποία εφαρµόζεται η δεύτερη παράγραφος του άρθρου 8 της ∆ιεθνούς Σύµβασης των Ηνωµένων Εθνών της 10ης ∆εκεµβρίου 1982 για το ∆ίκαιο της Θάλασσας».
ΗΛΙΑΣ ∆ΗΜΗΤΡΙΟΥ
∆ικηγόρος
Νέα Ερυθραία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου