ΑΝΗΚΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ;

Από το ημερολόγιό μου στο fb

προ πέντε ετών

Από την “ΕΣΤΙΑ”,του Αθανάσιου Παπανδρόπουλου*

ΜΕ ΑΡΚΕΤΑ χρόνια καθυστέρηση και υπό το βάρος μιάς σειράς καταστάσεων που κλόνισαν την τεχνη­τή ευημερία του ελληνικού λαοϋ, αρκετοί διανοού­μενοι, καθηγητές, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι και άνθρωποι που υπηρετούν την παιδεία, θέτουν το ερώτημα αν η Ελλάδα ανήκει στην Δύση και κατά πόσον αποτελεί πολιτιστικά και πνευματικά μέρος της δυτικής κατά κύριο λόγο Ευρώπης.

Το ερώτημα αυτό, εξάλλου, ετέθη πριν λίγες ήμερες μπροστά σε ένα πολυπληθές ακροατήριο από τους συνδιοργανωτές μιάς εκδηλώσεως που πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο της Ελληνο­αμερικανικής Ενώσεως, όπου καί στεγάζεται το Ηellenic American University.

Aπό την πλευρά του, ο υπογράφων έχει θέσει αρκετές φορές το ίδιο ερώτημα από τις στήλες τής «Εστίας», τονίζοντας ότι η Ελλάδα είναι μία «μη κανονική χώρα», την οποία οι ηγεσίες της θέλουν στην Δύση χωρίς οι περισσότεροι Έλληνες να πι­στεύουν σε αυτήν. Την άποψη αυτή επιβεβαίωσε στην παραπάνω εκδήλωση του ΗΑU και του ελληνι­κού τμήματος της Ενώσεως Ευρωπαίων Δημοσιο­γράφων και ο καθηγητής κ. Θάνος Βερέμης, προ­σθέτοντας ότι «ο Έλληνας απ' έξω φοράει φράκο και από μέσα παχιά φουστανέλα πού συχνά-πυκνά ξεπροβάλλει».

Το φαινόμενο αυτό, όμως, προσλαμβάνει εξαι­ρετικά επικίνδυνες διαστάσεις στίς μέρες μας.

Όπως προκύπτει και από ευρεία δημοσκόπηση του μη κερδοσκοπικού ερευνητικού οργανισμού δια-ΝΕΟσις -τον οποίο ίδρυσε ο επίτιμος πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) κ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος- το ποσοστό των Ελλήνων που είναι αρνητικοί στην Ευρωπαϊκή Ένω­ση οδεύει προς το 60%, παρά το γεγονός ότι το 74% των Ελλήνων τάσσεται υπέρ του εύρώ.

Όπως τονίζει και ο συγγραφέας κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος, ένας σοβαρός κίνδυνος είναι η χώρα να βαλκανοποιηθεί, την ώρα που οι Βαλκάνιοι γείτονές μας περιμένουν πώς και πώς να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμα χειρότερα, αυτή η βαλκανοποίηση -πού στην ουσία είναι ένα θλιβερό κατάλοιπο των οθωμανικών καταβολών μέρους της κοινωνίας μας- θα επισυμβεί σε μία εποχή όπου ο πιθανός εξισλαμισμός της Τουρκίας θα αποτελέσει σοβαρότατο γεωπολιτικό πρόβλημα.

Έτσι, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ένας λαός ποι με θυσίες καί αίμα απηλλάγη από τα οθωμανικά δε­σμά να βρεθεί πρό του τέλους του 21ου αιώνα, με δική του επιλογή, υπό ένα νεο-οθωμανικό καθε­στώς, το οποίο ως όραμα αποτελεί μέγιστη προτε­ραιότητα των κ.κ. Ερντογάν και Νταβούτογλου. Με πιό απλά λόγια, ο αντιευρωπαϊκός δρόμος που ακο­λουθείται από τον ελληνικό λαό και την σημερινή τουρκική ηγεσία είναι πολύ πιθανόν, σε κάποια φά­ση πλήρους καταρρεύσεως της ελληνικής οικονο­μίας και διαρρήξεως του κοινωνικού της ιστού, όχι μόνον να οδηγήσει στην βαλκανοποίηση της αλλά και την νεο-οθωμανική ένταξη της! Και όσοι θεω­ρούν υπερβολικό το σενάριο αυτό, καλά θα κάνουν να μελετήσουν σε βάθος υπόγειες τάσεις στον ελληνικό κοινωνικό ιστό και να καταγράψουν ποιόν ολέθριο ρόλο παίζουν οι φαιοκόκκινες πολιτικές δυνάμεις στην αποπνευματοποίηση και την ιζηματοποίηση μεγάλου μέρους τής κοινωνίας μας.

Μία κοινωνία η οποία έχει ήδη χάσει πάνω από 300.000 μορφωμένους και δημιουργικούς Έλληνες επιστήμονες, επιχειρηματίες και στελέχη επιχειρή­σεων, παράλληλα δε θά βρεθεί με 300.000 μου­σουλμάνους πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες, οι οποίοι κάθε άλλο παρά θα «λιάζονται» στην χώρα μας, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι θα υπο­στεί ισχυρούς κοινωνικο-πολιτιστικούς μετασχη­ματισμούς. Και αν στό παραπάνω προσφυγικό κύμα προσθέσουμε και τους ήδη εγκατεστημένους στην Ελλάδα 600.000 μετανάστες, το σενάριο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ)γιά μίαν Ελλάδα τοϋ 2060 με 10 εκατομμύ­ρια κατοίκους, από τους οποίους μόνον τα 6,5 εκα­τομμύρια θα είναι Έλληνες, κάθε άλλο παρά απο­κύημα φαντασίας είναι

Από αυτά πού προηγούνται, γίνεται επείγουσα στην χώρα μας η μελέτη και η ερευνητική ανάλυση των φαινομένων του οικονομικού και πολιτικού ανορθολογισμού που διέπουν την ελληνική κοινω­νία και που, στον γρήγορα μεταβαλλόμενο κόσμο, μπορούν να προσλάβουν ολέθριες ιστορικές δια­στάσεις. Εκ των γεγονότων προκύπτει αβίαστο το συμπέρασμα ότι το ελληνικό φαυλοκρατικό σύστη­μα αδυνατεί να καταλάβει τις νέες πραγματικότητες της εποχής και αρνείτει έτσι κάθε μεταρρύθμιση, προσπαθώντας να επιβιώνει με δανεικά και ελεημοσύνες.

Όμως, και τα μέν και οι δε έχουν αρχή καί τέλος. Και όταν αυτό επέλθει, το μέλλον στην καλύτερη περίπτωση θά είναι άδηλον...

*Επίτιμος Διεθνής Πρόεδρος Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

apapandropoulos@hotmail.com