Συμφωνώ απολύτως μαζί του για την αναγκαιότητα κουρέματος του ιδιωτικού χρέους - πρόταση που διατύπωσε κατά την εκδήλωση της περασμένης Τρίτης. Κάθισα και το σκέφτηκα. Και κατέληξα. Συμφωνώ, διότι πιστεύω πραγματικά ότι πρόκειται για μια πρόταση η οποία θα δώσει άλλον αέρα στη μικρή κυρίως επιχειρηματικότητα, αλλά επιπλέον θα ανακουφίσει και τα νοικοκυριά που στενάζουν. Δεν ξέρω πώς μπορεί να γίνει αυτό οικονομικά και τεχνικά. Μπορώ να εκτιμήσω ότι χρειάζεται μεγάλη προσοχή επί του συγκεκριμένου, ώστε να μην καταρρεύσει η ελληνική οικονομία. Ομως όταν 6 εκατ. Ελληνες χρωστάνε παντού - στο κράτος, στα Ταμεία, στις τράπεζες και μεταξύ τους -, το μόνο σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει. Φίλος μου, βαθύς μελετητής του όλου προβλήματος και με μεγάλη εμπειρία στα νομικά, μου ανέφερε τις προάλλες ότι το ιδιωτικό χρέος «φαίνεται να υπερβαίνει το δημόσιο, εξωτερικό χρέος της χώρας». Και μου είχε αναφέρει σχετικά ότι οφείλει η κυβέρνηση πρωτίστως «να δει κατάματα το πρόβλημα». Εγώ θα πρόσθετα να αποτελέσει το ιδιωτικό χρέος αντικείμενο σοβαρής μελέτης από ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων, η οποία να καταλήξει σε προτάσεις περί του τι πρέπει να γίνει. Για να μην κάνει σπέκουλα ο καθένας με ένα σοβαρότατο πρόβλημα, που αποτελεί σήμερα θηλιά για το σύνολο σχεδόν των ελληνικών νοικοκυριών…

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 16/04/21

 Μέντιουμ

Αυτά είναι. Μεγάλη αποκάλυψη του επιτελείου της Κουμουνδούρου, την οποία αναπαρήγαγε φυσικά η στρατιά των τρολ που διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ στο Διαδίκτυο: η Τέλη Πελώνη, η κυβερνητική εκπρόσωπος, τον καιρό που ήμασταν στα «ΝΕΑ», πού και πού «τουιτάριζε», ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση Σαμαρά, στον Αδωνη και στον Βορίδη. Τρομερό. Απίστευτο. Αδιανόητο. Εκανε τέτοιο πράγμα η Τέλη; Κακώς, κάκιστα, έχω να πω και της καταμαρτυρώ ότι δεν προέβλεψε εν έτει 2013-14 πως έπειτα από μια εξαετία, επταετία θα ανέβαινε στην εξουσία ο Κυριάκος και θα την όριζε κυβερνητική εκπρόσωπο. Μα να μην έχει κι αυτή η χριστιανή το κληρονομικό χάρισμα ενός Χορταρέα; Αίσχος και όνειδος.

Εδώ το πράγμα ήταν σαφές, το 2013. Μίλαγε από μόνο του. Θα κάνει δύο χρόνια πρωθυπουργός ο Σαμαράς, μετά θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους Καμμένους ΑΝΕΛ, θα παραμείνουν για τεσσεράμισι χρόνια στην εξουσία και όταν ολοκληρώσουν το έργο της αποψίλωσης της χώρας απ' ό,τι διαθέτει θα αναλάβει ο Κυριάκος.

Αυτά όλα δεν τα προέβλεψε η Τέλη, ούτως ώστε να κρατήσει και μια πισινή να της βρίσκεται, όπως άλλοι κι άλλοι. Να, ας πούμε, ο Γιάννης ο Ραγκούσης, όταν αποκαλούσε απατεώνα, με την καλή έννοια, τον «Λεγάμενο», νομίζετε ότι δεν είχε προβλέψει ότι ύστερα από τρία χρόνια θα αναγορευόταν - δόξη και τιμή - κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ;

Κούρεμα

Και ναι, ήρθε η στιγμή να συμφωνήσω σε κάτι με τον «Λεγάμενο» για να μην ισχυρίζεται εδώ κι εκεί ότι έχω κάτι μαζί του, επί προσωπικού. Δεν έχω. Ποτέ δεν είχα, και ας είχε επιχειρήσει το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ διάφορα, εις βάρος μου. Επανέρχομαι στο θέμα μου. Δηλώνω ευθαρσώς και μετά παρρησίας, που λέει ο λόγος, ότι συμφωνώ απολύτως μαζί του για την αναγκαιότητα κουρέματος του ιδιωτικού χρέους - πρόταση που διατύπωσε κατά την εκδήλωση της περασμένης Τρίτης. Κάθισα και το σκέφτηκα. Και κατέληξα. Συμφωνώ, διότι πιστεύω πραγματικά ότι πρόκειται για μια πρόταση η οποία θα δώσει άλλον αέρα στη μικρή κυρίως επιχειρηματικότητα, αλλά επιπλέον θα ανακουφίσει και τα νοικοκυριά που στενάζουν.

Δεν ξέρω πώς μπορεί να γίνει αυτό οικονομικά και τεχνικά. Μπορώ να εκτιμήσω ότι χρειάζεται μεγάλη προσοχή επί του συγκεκριμένου, ώστε να μην καταρρεύσει η ελληνική οικονομία. Ομως όταν 6 εκατ. Ελληνες χρωστάνε παντού - στο κράτος, στα Ταμεία, στις τράπεζες και μεταξύ τους -, το μόνο σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει. Φίλος μου, βαθύς μελετητής του όλου προβλήματος και με μεγάλη εμπειρία στα νομικά, μου ανέφερε τις προάλλες ότι το ιδιωτικό χρέος «φαίνεται να υπερβαίνει το δημόσιο, εξωτερικό χρέος της χώρας». Και μου είχε αναφέρει σχετικά ότι οφείλει η κυβέρνηση πρωτίστως «να δει κατάματα το πρόβλημα».

Εγώ θα πρόσθετα να αποτελέσει το ιδιωτικό χρέος αντικείμενο σοβαρής μελέτης από ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων, η οποία να καταλήξει σε προτάσεις περί του τι πρέπει να γίνει. Για να μην κάνει σπέκουλα ο καθένας με ένα σοβαρότατο πρόβλημα, που αποτελεί σήμερα θηλιά για το σύνολο σχεδόν των ελληνικών νοικοκυριών…

Απορίες

Περί της Ακαδημίας των Αθηνών, του περίκλειστου ανώτατου πνευματικού ιδρύματος της χώρας (και κάθε χώρας…), έχω και κατά το παρελθόν αναφερθεί. Οχι και ιδιαίτερα κολακευτικά, οφείλω να παραδεχθώ, δεδομένου ότι την περίοδο εκείνη είχαν περιέλθει σε γνώση μου διάφορα περί τη λειτουργία του ιδρύματος, το οποίο αριθμεί, αν δεν απατώμαι, 42 τακτικά μέλη, ενώ περί τα 180 είναι αντεπιστέλλοντα μέλη και ξένοι εταίροι…

Η Ακαδημία των Αθηνών, που έχει πληγεί και αυτή από τις επιπτώσεις της πανδημίας, συνεδριάζει σπανίως, έως και ποτέ, μπορώ να πω. Οπότε τίθενται διάφορα θέματα, όπως, επί παραδείγματι, τι συμβαίνει με την πάγια αντιμισθία που έχουν οι ακαδημαϊκοί σε καιρούς κανονικής λειτουργίας του ιδρύματος; Καταβάλλεται; Δεν καταβάλλεται; Υποθέτω, κάποιος θα γνωρίζει, διότι φίλος μου διαπορεί περί αυτού.

Το άλλο θέμα που οφείλω να επισημάνω είναι ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν δεκαπέντε αιτήσεις υποψηφίων που αναμένουν να κριθούν προκειμένου να γίνουν μέλη της Ακαδημίας. Ορισμένοι περιμένουν περισσότερο από έναν χρόνο και ανησυχούν διότι δεν υπάρχει κάποια πρόβλεψη ή έστω κάποια ενημέρωση για το πότε θα ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία. Για τους μη μυημένους αναφέρω απλώς ότι η Ακαδημία διαθέτει τρεις τάξεις μελών. Η πρώτη τάξη είναι των Θετικών Επιστημών, η δεύτερη των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών και η τρίτη των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών. Τώρα γνωρίζετε αρκετά, υποθέτω...

Συγκεντρώσεις

Το συλλαλητήριο - μερικές εκατοντάδες άτομα, για την ακρίβεια, συλλαλητήριο δεν το λες… - πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη και έγινε, λέει, «στο πλαίσιο της πανελλαδικής ημέρας δράσης για τα σχολεία». Παρακάμπτω εντελώς αυτό, το σαφώς σοβιετικού προσανατολισμού «ημέρα δράσης για τα σχολεία», διότι πολύ απλά δεν λέει τίποτα, και στέκομαι σε δύο πράγματα. Το ένα είναι το αίτημα που προβλήθηκε υπό τύπον απαιτήσεως προς την πολιτεία, «να προχωρήσουν άμεσα οι εμβολιασμοί των εκπαιδευτικών». Βρήκα την απαίτηση εξαιρετική, αν απευθυνόταν όμως στη σωστή κατεύθυνση: αντί για την πολιτεία, στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς! Με 30% εξ αυτών να δηλώνουν ότι επιθυμούν να εμβολιαστούν, όσες απαιτήσεις και να προβάλεις στο κράτος, μικρή σημασία έχουν, αν οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι δεν θέλουν να εμβολιαστούν, διότι πολύ απλά άλλοι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει κορωνοϊός κι άλλοι ότι μας... ψεκάζουν καθημερινά με συνεχείς ρίψεις κορωνοϊού και αρρωσταίνουμε.

Το δεύτερο που θέλω να επισημάνω αφορά εικόνα από βίντεο που είδα: επικεφαλής της πορείας είναι κάτι... βετεράνοι που μόνο μαθητές δεν είναι λογικά, όπως και να το δεις, όπως και να το κάνεις. Μεταξύ αυτών (Μαθητής; Φοιτητής; Κνίτης υπηρεσίας που λέγαμε παλιά; Δάσκαλος; Αγνωστο), κύριος ο οποίος διαμαρτύρεται στον αστυνομικό επικεφαλής της δύναμης που υπάρχει ότι δεν είναι νόμιμο, δεν είναι συνταγματικό, ποιος νόμος το λέει, πού είναι ο υπουργός και τέτοια, επειδή κάμερα καταγράφει τη συγκέντρωση. Ωρύεται ότι στη συγκέντρωση υπάρχουν μαθητές, αλλά μαθητές δεν φαίνονται πουθενά, σημαίες του ΠΑΜΕ και κάτι… μπαρμπάδια συμπληρώνουν το πλάνο!!

Δεν υπάρχει σωτηρία, έχω καταλήξει…

Κατάληψη

Παράδειγμα δεύτερο. Μητέρα πάει το παιδί της στο σχολείο, αλλά ο διευθυντής αρνείται να δεχθεί το παιδί στην τάξη, διότι δεν έχει κάνει τεστ για τον κορωνοϊό, ώστε να αποδειχθεί ότι είναι αρνητικό, όπως ορίζει η σχετική κυβερνητική απόφαση. Η μητέρα κάνει τον πανικό, ο διευθυντής αρνείται, και τι κάνουν οι συμμαθητές του παιδιού; Καταλαμβάνουν το σχολείο, το δηλώνουν ως υπό κατάληψη και τα υπόλοιπα είναι αρμοδιότητας των «πρωινάδικων» της τηλεόρασης, στα οποία το όλο σκηνικό φυσικά και δίνει τροφή για σχόλια επί σχολίων. Με τη συμμετοχή βέβαια της μητέρας, η οποία περήφανα δηλώνει ότι δεν επιτρέπει στο παιδί της να κάνει τεστ, διότι δεν ξέρει αυτή τι ουσίες έχει μέσα το τεστ και τι βλάβες μπορεί να προκαλέσουν στο παιδί της!!

Ερωτώ και πάλι: υπάρχει σωτηρία για τη χώρα αυτή; Οχι, απαντώ, δεν υπάρχει!

(Προσωπικά εισηγούμαι, για κάθε τεστ που παραλαμβάνει μια μητέρα ή ένας πατέρας για το παιδί του/της από το φαρμακείο, να αποσπάται και ένας γιατρός να τον/τη συνοδεύει στο σπίτι και εκεί να του/της αναλύει τις ουσίες που περιλαμβάνει το τεστ!)