Η διετής παραμονή τα τελευταία 35 χρόνια θεωρήθηκε επαρκής ένδειξη για το ότι ο απόδημος δεν έχει αποκοπεί από την Ελλάδα. Ηταν το δέλεαρ του κ. Θεοδωρικάκου προς το κόμμα του Περισσού, για να ψηφίσει, τον Δεκέμβριο του 2019, τη σημαντική αυτή αλλαγή του εκλογικού μας δικαίου. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, χρειάζονταν τότε, όπως και τώρα άλλωστε, 200 ψήφοι στη Βουλή. Δεν θα ήμουν εξίσου κατηγορηματικός με το ΚΚΕ ότι η κ. Θεοδώρα Τζάκρη ενήργησε σαν «λαγός» της Ν.Δ. Το βέβαιο είναι ότι η ευκαιρία ήταν μοναδική για να την αφήσει ο κ. Βορίδης να περάσει ανεκμετάλλευτη. Από εκεί και πέρα, για τους λόγους που έχουν ήδη από καιρό προβληθεί, η αντιπρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να μη λαμβάνονται υπόψη οι ψήφοι των αποδήμων για το συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά μόνον για τους βουλευτές Επικρατείας, είναι αντισυνταγματική. Από την άλλη, η πρόταση να ψηφίζουν οι απόδημοι χωρίς τον συγκεκριμένο περιορισμό, όπως σημειωτέον συμβαίνει στις περισσότερες χώρες του κόσμου, είναι προφανώς εύλογη. Σε κάτι τέτοια, ο Περισσός μάς έχει μάθει να μη συμπεριφέρεται παράλογα. Πολύ περισσότερο που, για τη συμπλήρωση της προϋπόθεσης της διετίας, ο κ. Βορίδης μπορεί ενδεχομένως να προτείνει να λαμβάνονται υπόψη και οι καλοκαιρινές διακοπές, κάτι που σήμερα ο νόμος αποκλείει...

Από "ΤΑ ΝΕΑ" και....

ΤΙ ΔΗΛΩΝΕΙ Ο ΥΠ.ΕΣ. ΜΑΚΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ

Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των απόδημων Ελλήνων αποτέλεσε ισχυρή προεκλογική δέσμευση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Διαχρονική επιδίωξή μας ήταν και παραμένει η απρόσκοπτη συμμετοχή των, εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους, Ελλήνων του εξωτερικού στα κοινά της πατρίδας μας από τον τόπο κατοικίας τους. Δυστυχώς, ο υπάρχων νόμος συνιστά αποτέλεσμα ενός οδυνηρού συμβιβασμού στον οποίο οδήγησαν τα κόμματα της Αριστεράς και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, επιβάλλοντας μία σειρά ασφυκτικών περιορισμών και αφαιρώντας ουσιαστικά τη δυνατότητα της μεγαλύτερης μερίδας των αποδήμων να συμμετάσχουν ισότιμα στην εκλογική διαδικασία, όπως ακριβώς θα έπρατταν αν ταξίδευαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των εκλογών.

Με το σχέδιο νόμου που καταθέσαμε, ικανοποιούμε το πάγιο αίτημα χιλιάδων Ελλήνων του εξωτερικού από κάθε γωνιά του πλανήτη να λάβουν ενεργά μέρος στις επόμενες εκλογές και δίνουμε δύναμη στη φωνή τους προκειμένου να προχωρήσουμε όλοι οι Ελληνες μαζί σε ένα καλύτερο μέλλον για την πατρίδα μας.

Με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου καταργούμε τους περιορισμούς που υφίστανται σήμερα - για τους οποίους αποκλειστική ευθύνη φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ - και οι οποίοι προέβλεπαν τη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία μόνο των Ελλήνων που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και μπορούν να αποδείξουν τη διετή συναπτή διαμονή τους στην Ελλάδα τα τελευταία 35 χρόνια, περιορισμοί οι οποίοι εξαιρούν τη μεγαλύτερη μερίδα αποδήμων από τη συμμετοχή τους στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας.

Πλέον, διασφαλίζουμε για όλους τους Ελληνες που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους το δικαίωμα στην κάλπη και ενισχύουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες του πολιτεύματός μας. Χωρίς φίλτρα. Χωρίς πλατφόρμες. Χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό. Ηρθε η ώρα για τον ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στο σύνολο του απόδημου Ελληνισμού και να συναινέσει στην υλοποίηση των δεσμεύσεων της κ. Τζάκρη. Ηρθε η ώρα για τον ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει να κρύβεται πίσω από υποκριτικούς τακτικισμούς και κούφιες υποσχέσεις που αποβαίνουν εις βάρος των ελλήνων πολιτών

Vertigo στην Κουμουνδούρου

Ωχ, πάλι μπλεξίματα στον ΣΥΡΙΖΑ. Για την ακρίβεια έχουν μπλέξει οι γραμμές. Και τα στελέχη λένε όσα νομίζουν ότι ισχύουν, αλλά, στο μεταξύ, αυτά που νόμιζαν ότι ισχύουν δεν ισχύουν, έχουν αλλάξει. Και κάπως έτσι τα στελέχη παθαίνουν vertigo, δηλώνουν διάφορα και βρίσκονται εντελώς στον αέρα. Και μαζί τους και το κόμμα της χαράς, το οποίο ψάχνεται να δει - κάθε φορά δε - τι έγινε πάλι και μπλέχτηκε έτσι το πράγμα.

Το τελευταίο παράδειγμα είναι χθεσινό και αφορά την περίφημη ψήφο των αποδήμων. Υποθέτω ενθυμείσθε ότι με βάση τον νόμο που ψήφισε προ (αρκετών) μηνών, η ελληνική Βουλή, δικαίωμα ψήφου του λοιπού σε εθνικές εκλογές θα έχουν όσοι εκ των αποδήμων έχουν διαμείνει τουλάχιστον 2 χρόνια την τελευταία 35ετία και επίσης κάνουν φορολογική δήλωση στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε κακήν κακώς το νομοσχέδιο το οποίο είχε περάσει σχεδόν με την ομόφωνη ψήφο ολόκληρου του κοινοβουλίου (νομίζω ότι είχε αρνηθεί ψήφο, το κόμμα Βαρουφάκη...). Και το ψήφισε γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς - θα έτρωγε άγριο κράξιμο από τους απόδημους Ελληνες.

Το ψήφισε λοιπόν, αλλά ποτέ δεν το «χώνεψε».

Απόδειξη ότι προσφάτως η τομεάρχης Αποδήμων Ελλήνων του κόμματος Θεοδώρα Τζάκρη, φίλη μου, σε δηλώσεις της για το θέμα στον «Εθνικό Κήρυκα» της Νέας Υόρκης είπε τα ακόλουθα ωραία σχετικά (παρότι ο νόμος έχει ψηφιστεί και είναι νόμος του κράτους πλέον, υπενθυμίζω):

«Εμείς είμαστε αυτοί που ζητήσαμε να ψηφίσουν όλοι οι Ελληνες της Διασποράς. Οχι μόνο θα δώσουμε τη μάχη για την άρση των περιορισμών, αλλά και θα τους καταργήσουμε αμέσως μόλις επιστρέψουμε στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι άδικοι. Υποτιμητικοί. Δεν έχω λόγια να τους χαρακτηρίσω. Πρέπει οι Ελληνες της Διασποράς να συνειδητοποιήσουν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αντιπροσωπεύει τις αρχές της Κεντροδεξιάς, αλλά το στενό συμφέρον μιας κλειστής οικονομικής "ελίτ" που διαλύει, από απληστία, την ελληνική κοινωνία»!!

Τους άφησε χωρίς αφήγημα

Διαβάζουν στην Αθήνα τα πέραν του Ατλαντικού «τέρατα» της Θεοδώρας και στο Μέγαρο Μαξίμου παίρνουν «ανάποδες». Θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ να καταργηθούν οι περιορισμοί; Και δεσμεύεται γι' αυτό όταν θα γίνει κυβέρνηση να το επιχειρήσει; Πολύ ωραία, δεν χρειάζεται να κοπιάζει, θα το κάνουμε εμείς.

Ενα τηλεφώνημα γνωρίζω ότι έγινε. Το Σάββατο το πρωί. Προς τον υπουργό Εσωτερικών Μάκη Βορίδη.

Η συνέχεια (επί της οθόνης του MEGA) δόθηκε χθες το πρωί. Ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης δήλωσε ότι, προ του θέματος που θέτει η αξιωματική αντιπολίτευση, καταθέτει αμέσως στη Βουλή τροποποιητική διάταξη του νόμου, με την οποία αίρονται όλοι οι περιορισμοί για την ψήφο των απόδημων Ελλήνων. Του λοιπού, κατά τον Βορίδη, οι απόδημοι θα ψηφίζουν υπό μία προϋπόθεση: να είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της χώρας. Οπως όλοι μας δηλαδή. Καμία άλλη προϋπόθεση δεν θα ισχύσει πλέον.

Να δω τώρα τι θα εφεύρει ο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να αντιμετωπίσει την, ευφυή θα τη χαρακτηρίσω, κυβερνητική πρωτοβουλία που, όπως και να το κάνεις, ένα πρόβλημα το δημιουργεί...

Ξέχασαν τον Παπαδήμο

Παρακολουθούσα χθες στη διάρκεια ενός ολιγόλεπτου ζάπινγκ μεταξύ των πρωινάδικων της ελληνικής τηλεόρασης την «ομοφωνία» των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η Ελλάδα είναι μια κακοφωνία στη δημοκρατική Ευρώπη, διότι από τη μια αστυνομοκρατείται και από την άλλη γίνονται δολοφονίες που προσιδιάζουν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Αφορμή φυσικά η στυγερή δολοφονία του Γ. Καραϊβάζ.

Οσον αφορά αυτό το τελευταίο κομμάτι της σχετικής κασέτας, παρακάμπτω εντελώς το ανόητο του πράγματος, διότι ή αστυνομοκρατία επικρατεί ή οι νόμοι της νύχτας κυριαρχούν, με την ανοχή της κυβέρνησης, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, έχει και εγκληματικές ευθύνες για την κατάσταση.

Και τα δύο μαζί δεν μπορεί να συμβαίνουν. Αλλά παρακολουθώντας αυτούς τους ανθρώπους στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν επιτέλους ο αρχηγός και το κόμμα ένα αφήγημα με ακροατήριο, σκεφτόμουν πως εκτός από κανονικές «ντουντούκες» είναι και εντελώς ανιστόρητοι.

Διότι η περίοδος διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σημαδεύτηκε ανεξίτηλα, όταν επί των ημερών της και μετά από σχεδόν 80 χρόνια έγινε απόπειρα δολοφονίας πρώην πρωθυπουργού της χώρας - του κυρίου Λουκά Παπαδήμου. Η πρώτη δε απόπειρα δολοφονίας, μετά από εκείνη εις βάρος του Ελευθέριου Βενιζέλου, το 1933. Και σημαδεύτηκε διπλά, διότι ο «Λεγάμενος», πρωθυπουργός ων της χώρας, δεν έκανε ούτε το ελάχιστο, να επισκεφτεί τον τραυματισμένο σοβαρά κύριο Παπαδήμο, στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν, για να του εκφράσει τη συμπαράστασή του και τη βούληση της οργανωμένης πολιτείας να αντιμετωπίσει καίρια και αποτελεσματικά την τρομοκρατία.

Το απέφυγε, μετά βδελυγμίας, μετά από σύσταση του «πρωινού καφέ» του Μαξίμου, για να μην έχει, υποτίθεται, την οποιαδήποτε σύνδεση, ο... αριστερός (καγχάζω...) με τον «τραπεζίτη των Μνημονίων».

Οχι, δηλαδή, για να μη νομίζουν μερικοί ότι ξεχνάμε...

Βιβλίο για το fake σκάνδαλο

Ο Θάνος Δημάδης, γνωστός σε εμένα, αλλά και σε πολλούς εκ των συναδέλφων μου από το αξιοσημείωτο πέρασμά του από έντυπα και κανάλια, έγινε ευρύτερα γνωστός όταν βρέθηκε στον δρόμο τού (και... κοσμοναύτη) Νίκου Παππά, σε ένα από εκείνα τα ωραία ταξίδια της κουστωδίας του «Λεγάμενου» στη Νέα Υόρκη, της κατηγορίας «Ζωάρα, ρε μαλάκα μου, ζωάρα»!..

Για την ακρίβεια ήταν εκείνο το ταξίδι, τον Σεπτέμβριο του 2016, κατά το οποίο ο Παππάς και ένα παρεάκι ακολούθων και όχι μόνο (...) είπαν να περάσουν ένα Σαββατοκύριακο στη Νέα Υόρκη, να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι, με έξοδά μας φυσικά, γιατί έχει λάβει τον χαρακτηρισμό «η πόλη που δεν κοιμάται». Το άλλοθι ήταν ότι τι επόμενες ημέρες θα επισκεπτόταν τη Νέα Υόρκη και το «Λεγάμενος».

Ο Δημάδης, που εργαζόταν εκείνη την περίοδο ως ανταποκριτής του Alpha και έλαβε εντολή από την εργοδοσία του «να έχει από κοντά τον Παππά», βρέθηκε εν μιά νυκτί κρεμασμένος στα « μανταλάκια», μαζί με τον συνάδελφό του Σουλτογιάννη του Star, κάτω από τον ελεεινό τίτλο «περούκα gate». Και με βαριές κατηγορίες περί πλαστογραφίας και άλλων τινών αθλιοτήτων.

Αυτή την περιπέτειά του, με τον Παππά και το σύστημά του, την έκανε βιβλίο υπό τον τίτλο «Ενα ρεπορτάζ για την τηλεόραση και την εξουσία», και οφείλω να πω ότι, πλην της καθαρής περιγραφής των γεγονότων και του πώς «στήθηκε» αυτό το «περούκα gate», υπάρχουν σοβαρότατες καταγγελίες περί του πώς λειτούργησε (και... λειτουργεί;) το πολύπλοκο σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ στα μέσα ενημέρωσης. Καταγγελίες αρμοδιότητος σίγουρα της Προανακριτικής, καθώς ο νεαρός Δημάδης παραθέτει «πράματα και θάματα» για το πώς ο Παππάς έστησε τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, αλλά και το πώς ήλεγχε μεγάλη μερίδα του Τύπου μέσω της κρατικής διαφήμισης και διαμέσου μιας διαφημιστικής εταιρείας που είχαν δημιουργήσει δικοί του κ.λπ. κ.λπ.

Κατά τα λοιπά, όπως λέμε και σε αυτές τις περιπτώσεις (βιβλίων), «καλοτάξιδο» να είναι...

"ΤΑ ΝΕΑ", 13/04/21


Θεοδώρα, εσύ, σουπερστάρ!

Εν αρχή ην μια ευγενής πρόθεση, να μπορέσουν επιτέλους οι Ελληνες που ζουν στο εξωτερικό, οι περισσότεροι εξαναγκασμένοι να ζουν εκτός της χώρας επειδή αν ζούσαν εντός δεν θα είχαν δικαίωμα στην πρόοδο και στην ατομική και οικογενειακή ευτυχία, να ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα, όπως ορίζει το Σύνταγμα. Η ιδέα ήταν να ψηφίζουν όσοι είναι γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, κυρίως όσοι έφυγαν τα τελευταία χρόνια, από ανάγκη, ακόμα κι αν κάνουν φορολογική δήλωση στη χώρα όπου ζουν και εργάζονται.

Η κυβέρνηση, νέα ακόμα τότε και άφθαρτη, με μεταρρυθμιστική ορμή, αρχικά έφερε ένα σε γενικές γραμμές πλήρες νομοσχέδιο, με την ευθύνη του υφυπουργού Εσωτερικών, Θεόδωρου Λιβάνιου, και με την ελπίδα να γίνει δεκτό από την αντιπολίτευση - για να ισχύσει απαιτούνταν, κατά το Σύνταγμα, διακόσιες ψήφοι. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν ήθελε να συμβάλει σε καμία μεταρρύθμιση, γι' αυτόν κάθε νομοσχέδιο ήταν ευκαιρία αντιπολίτευσης. Αρχισε να έχει ενστάσεις, οι οποίες προστέθηκαν στις αναμενόμενες ενστάσεις του ΚΚΕ, παρασύροντας και το ΚΙΝΑΛ, το οποίο γενικώς επιδιώκει να πλειοδοτεί σε αντιπολιτευτικούς τόνους του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο τότε υπουργός Εσωτερικών, Τάκης Θεοδωρικάκος, άρχισε τις διαπραγματεύσεις αρχικά με το ΚΚΕ - και ταυτόχρονα τις νομοθετικές αλχημείες. Τον ενδιέφερε κυρίως η μεγάλη πλειοψηφία. Το αποτέλεσμα; Η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής απέθανε: ένας νόμος με μεγάλη πλειοψηφία στηριγμένος στις προτάσεις του ΚΚΕ. Νόμος έκτρωμα. Μεταξύ άλλων, απαιτείται αυτοπρόσωπη παρουσία στα σημεία που θα στηθούν οι κάλπες - και άρα δεν είναι δυνατή η επιστολική ψήφος. Και μια ακόμα διάταξη που αμφισβητήθηκε η συνταγματικότητά της: θα ψηφίζουν όσοι Ελληνες τα τελευταία 35 έτη έχουν μείνει στη χώρα μας τουλάχιστον δύο έτη και έχουν φορολογικές υποχρεώσεις.

Ο νόμος, προφανώς, δεν ήταν ό,τι αρχικά επιδίωκε η κυβέρνηση. Ο Πρωθυπουργός, προφανώς απογοητευμένος, στάθμισε την προσφορά του Τάκη Θεοδωρικάκου στο αποτέλεσμα, του είπε εύγε και φεύγε - αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα παραπάνω. Κι ύστερα, πριν από μερικές μέρες, η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ (και σουπερστάρ αυτής της σελίδας, τώρα αρχίζετε να καταλαβαίνετε γιατί) Θεοδώρα Τζάκρη, έδωσε συνέντευξη στον «Εθνικό Κήρυκα», την εφημερίδα της ομογένειας στη Νέα Υόρκη, όπου μίλησε για «άδικους και υποτιμητικούς περιορισμούς» τους οποίους, πρόσθεσε, ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργήσει όταν ξανάρθει στην εξουσία. Είπε δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσει ό,τι είχε αρνηθεί να ψηφίσει πριν από έναν χρόνο και μερικούς μήνες.

Είμαι βέβαιος ότι η βουλεύτρια Τζάκρη, παρότι συριζαία, παραμένει ακόμα αγνό και άδολο ΠΑΣΟΚ, από το οποίο προέρχεται. Δηλαδή δεν κατάλαβε τι έλεγε. Κατάλαβε καλά, όμως, ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης, ο οποίος έσπευσε να αναθερμάνει το ζήτημα, ανακοινώνοντας ότι θα στείλει στη Βουλή σχέδιο νόμου με ένα άρθρο. Στο οποίο θα προβλέπεται η κατάργηση των περιορισμών που προβλέπονται για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού στον νόμο τον οποίο, αν δεν υπήρχαν περιορισμοί, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τον ψήφιζε!

Επειτα από αυτή την κωμωδία, φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε κάτι δικαιολογίες για να μην ψηφίσει το νέο νομοσχέδιο που ουσιαστικά υπαγόρευσε η συντρόφισσα Τζάκρη - αδειάζοντάς τη. Γιατί; Για έναν βασικό λόγο: επειδή, στην ουσία, ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται την ψήφο όσων προκόβουν στο εξωτερικό.

Τα υπόλοιπα στη Βουλή. Η κωμωδία θα συνεχιστεί.

"ΤΑ ΝΕΑ", 13/04/21

Ρελάνς με την ψήφο των ομογενών

Η κυβέρνηση πήρε την... πάσα της Θεοδώρας Τζάκρη και προώθησε αμέσως ρύθμιση για να αρθούν οι ισχύοντες περιορισμοί στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους αποδήμους n Με δική του τροπολογία επιχειρεί να ξεφύγει ο αιφνιδιασμένος ΣΥΡΙΖΑ

ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Η Τζάκρη στο… Μαξίμου

Καλύτερο δώρο δεν θα μπορούσε να κάνει η Θεοδώρα Τζάκρη στην κυβέρνηση. Τη συνέντευξή της στον «Εθνικό Κήρυκα», με την οποία ζητούσε την άρση των περιορισμών στην ψήφο αποδήμων, την υποδέχθηκε το Μαξίμου με ανοικτές αγκάλες. Η συνέντευξη αναγνώσθηκε, ήδη από την Παρασκευή, από τον Θοδωρή Λιβάνιο που γνωρίζει καλά το θέμα. Το Σάββατο ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ μετέφερε τη συνέντευξη στον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος βεβαίως συμφώνησε απoλύτως με τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και έδωσε εντολή να υπάρξει άμεσα νομοθετική ρύθμιση, όπερ και εγένετο. Τώρα δεν ξέρω αν θα ψηφίσει τη ρύθμιση ο ΣΥΡΙΖΑ –σχεδόν το αποκλείω–, αλλά φαντάζομαι πως η κ. Τζάκρη θα συνταχθεί με την πλειοψηφία, καθώς δεν συμβαίνει ούτε και για βουλευτές της Ν.Δ. που δίνουν συνέντευξη, την επομένη ο πρωθυπουργός να ζητάει ρύθμιση για την ικανοποίηση του αιτήματός τους. Μεγαλεία!

Τρεις κατηγορίες

Πάντως, μετά την παρέμβαση Τζάκρη, σκέφτομαι με συμπάθεια τον Αλέξη Τσίπρα. Το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε και μοιράστηκε σχεδόν σε όλα τα κόμματα. Και στο δικό του μεταπήδησαν τρεις βασικές κατηγορίες (με ελάχιστες εξαιρέσεις για να είμαι δίκαιος): α) αυτοί που είδαν κυβερνητικές θέσεις και πήγαν να κάτσουν στην καρέκλα, β) οι ανακατωσούρες, που από όπου πέρασαν έκαναν πάντα φασαρίες και φράξιες, και γ) αυτοί που καταλαβαίνουν από πολιτική όσο καταλαβαίνει ένα παιδί δημοτικού. Σε αυτή την τελευταία κατηγορία οφείλεται μάλλον και η νομοθετική ρύθμιση που φέρνει η κυβέρνηση.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 13/04/21

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Κ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΥ

Το απόλυτο θρίλερ θα παιχτεί στη Βουλή, αν το ΚΚΕ αρνηθεί ώς το τέλος να ψηφίσει την άρση του περιορισμού της διετούς παραμονής στην Ελλάδα για να μπορούν να ψηφίσουν οι απόδημοι από το σπίτι τους στις προσεχείς εκλογές. Γιατί ο συσχετισμός θα είναι 199 υπέρ και 101 (δηλαδή 86 ΣΥΡΙΖΑ + 15 ΚΚΕ) κατά.

Θυμίζω ότι η διετής παραμονή τα τελευταία 35 χρόνια θεωρήθηκε επαρκής ένδειξη για το ότι ο απόδημος δεν έχει αποκοπεί από την Ελλάδα. Ηταν το δέλεαρ του κ. Θεοδωρικάκου προς το κόμμα του Περισσού, για να ψηφίσει, τον Δεκέμβριο του 2019, τη σημαντική αυτή αλλαγή του εκλογικού μας δικαίου. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, χρειάζονταν τότε, όπως και τώρα άλλωστε, 200 ψήφοι στη Βουλή.

Δεν θα ήμουν εξίσου κατηγορηματικός με το ΚΚΕ ότι η κ. Θεοδώρα Τζάκρη ενήργησε σαν «λαγός» της Ν.Δ. Το βέβαιο είναι ότι η ευκαιρία ήταν μοναδική για να την αφήσει ο κ. Βορίδης να περάσει ανεκμετάλλευτη. Από εκεί και πέρα, για τους λόγους που έχουν ήδη από καιρό προβληθεί, η αντιπρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να μη λαμβάνονται υπόψη οι ψήφοι των αποδήμων για το συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά μόνον για τους βουλευτές Επικρατείας, είναι αντισυνταγματική. Από την άλλη, η πρόταση να ψηφίζουν οι απόδημοι χωρίς τον συγκεκριμένο περιορισμό, όπως σημειωτέον συμβαίνει στις περισσότερες χώρες του κόσμου, είναι προφανώς εύλογη.

Σε κάτι τέτοια, ο Περισσός μάς έχει μάθει να μη συμπεριφέρεται παράλογα. Πολύ περισσότερο που, για τη συμπλήρωση της προϋπόθεσης της διετίας, ο κ. Βορίδης μπορεί ενδεχομένως να προτείνει να λαμβάνονται υπόψη και οι καλοκαιρινές διακοπές, κάτι που σήμερα ο νόμος αποκλείει.

* Ο κ. Ν. Κ. Αλιβιζάτος είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Αυτό που η Θεοδώρα Τζάκρη προκάλεσε στο κόμμα της δεν θα μπορούσαν να το είχαν συλλάβει τόσο καίρια οι αντίπαλοί του. Η αναπληρώτρια τομεάρχης Εσωτερικών, που έχει την αρμοδιότητα για τους αποδήμους, είχε μάλλον ξεχάσει τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για τη (μη) διευκόλυνση της ψήφου των εκτός Επικράτειας εκλογέων.Ή νόμιζε ότι τις έχουν ξεχάσει οι άλλοι.

Η λύση θα ήταν εξαρχής απλή: Οποιος είναι ήδη εγγεγραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους μπορεί να ψηφίσει από τον τόπο κατοικίας του, με επιστολή. Η λύση αυτή δεν θα οδηγούσε ούτε σε «αλλοίωση» του εκλογικού σώματος ούτε σε άλλα τέρατα που είχε θέσει σε κυκλοφορία ο ΣΥΡΙΖΑ – όπως αυτά που έγραφαν τα κομματικά έντυπα, για τους «ακροδεξιούς της Αστόριας» που ψηφίζουν Τραμπ και καραδοκούν για να αλώσουν τη δημοκρατική Αθήνα.

⇒ Διαβάστε επίσης: Η ψήφος των αποδήμων δεν θα έπρεπε να διχάζει

Η αξιωματική αντιπολίτευση, όμως, δεν ήθελε την απλή –και συνταγματικώς ορθή– λύση. Ζητούσε «κριτήρια». Δηλαδή εμπόδια, προκειμένου να αποθαρρυνθούν οι Ελληνες πολίτες, όταν βρεθούν αντιμέτωποι με τη γραφειοκρατία που θα απαιτεί από εκείνους να αποδείξουν ότι είναι όντως Ελληνες πολίτες. Γιατί τόσος κόπος; Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε πρώτος υπό την επήρεια των θεωριών συνωμοσίας που εκπορεύονταν από τον χώρο του, ότι η Δεξιά επιδιώκει να «τσιμεντώσει» μια εκλογική βάση, με επείσακτους ψηφοφόρους – παρότι πρόκειται για ψηφοφόρους που μπορούν, αν βρίσκονται την ημέρα των εκλογών στην Ελλάδα, να ψηφίσουν με απλή επίδειξη της αστυνομικής τους ταυτότητας.

Σαν ανυποψίαστη –ανέγγιχτη από τα ρεύματα της συριζαϊκής καχυποψίας– η Τζάκρη υποσχέθηκε την άρση των εμποδίων που το κόμμα της είχε απαιτήσει. Δεν φταίει, βέβαια, μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ. Η μισή ευθύνη πέφτει στην κυβέρνηση, που συμβιβάστηκε με μια φόρμουλα αμφίβολης συνταγματικότητας, προσυπογράφοντας δυσανάλογα βάρη στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος.

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ανταποκρίθηκε στις πολιτικές παρενέργειες εκείνου του στρεβλού συμβιβασμού: ανταποκρίθηκε στις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει το πλέγμα των «κριτηρίων», τώρα που επιχειρείται η εφαρμογή του μέσω της πλατφόρμας του υπουργείου, για να συγκροτηθούν οι υβριδικοί κατάλογοι εξωτερικού.

Απάντηση στις ίδιες αντιδράσεις είναι και ο ελιγμός του υπουργού Εσωτερικών, που εκμεταλλεύθηκε την αυτοκαταστροφική σπουδή της Τζάκρη για να προτείνει κατάργηση των περιορισμών της ψήφου στη Βουλή. Δεν την προτείνει επειδή ελπίζει ότι θα ψηφιστεί. Την προτείνει για να δείξει στο ειδικό εκλογικό ακροατήριο που δυσανασχετεί, ποιος ευθύνεται για τον παραγκωνισμό του.

Ναι, η Τζάκρη εξέθεσε το κόμμα της. Αλλά στο τέλος εκτίθεται όλο το πολιτικό σύστημα που, αντί να σεβαστεί την ισότητα της ψήφου, τη βραχυκύκλωσε. Και που τώρα δικαιώνει όσους έλεγαν πέρυσι ότι οι πατέντες με το Σύνταγμα δεν μπορεί παρά να σκάσουν στα χέρια των εμπνευστών τους.

Έχεις έναν Έλληνα καθηγητή στο ΜΙΤ, ας πούμε τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη. Θέλεις να έχει λόγο ο Δασκαλάκης για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα; Μπορεί να μη ζει εδώ, όμως στο παγκόσμιο περιβάλλον της δικτύωσης έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει τα πάντα. Και αν μη τι άλλο, είναι εγγεγραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους. Αυτό είναι αρκετό προκειμένου το κράτος να κινητοποιηθεί και να τον διευκολύνει στην άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος.

Ναι, η εγγραφή και μόνο στους εκλογικούς καταλόγους έπρεπε να είναι το μοναδικό κριτήριο για τη χορήγηση δικαιώματος ψήφου από το εξωτερικό. Είναι ένα κριτήριο οριζόντιο, δεν κάνει διακρίσεις που εκπορεύονται από την προσωπική ζωή των ψηφοφόρων, ούτε διαχωρίζει έλληνες πολίτες σε διαβαθμίσεις, ανάλογα με τη σχέση που διατηρούν με την πατρίδα και την Εφορία.

Κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στην ψήφο των αποδήμων Πατήστε εδώ

Εδώ βέβαια παρεμβαίνει ο αντίλογος, κυρίως από την Αριστερά που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να μετρήσει πολλά κουκιά στον απόδημο ελληνισμό -δεν είμαστε πια στα ‘60ς, δεν υπάρχουν εργάτες στις φάμπρικες του Μονάχου και στου Βελγίου τις στοές. Λένε, λοιπόν, από τον ΣΥΡΙΖΑ: «είναι δυνατόν ο Τζον Πάπας από το Φοίνιξ, Αριζόνα, να έχει λόγο για τη ζωή του Γιάννη Παπαδόπουλου στο Παγκράτι;» Το ερώτημα έχει βάση. Μικροκομματική. Ομως στην πραγματικότητα δεν αφορά την πραγματική συζήτηση με πτυχές που ακουμπούν στο Σύνταγμα και στη σχέση του κράτους με τους πολίτες του.

Αλλωστε είναι και ένα ερώτημα που μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνα μονοπάτια. Διότι αν πεις ότι ο Ελληνας του εξωτερικού δεν έχει σχέση με όσα γίνονται στην Ελλάδα, υπάρχουν ταυτόχρονα πολλά παραδείγματα για Ελληνες που ζουν εδώ και επίσης δεν διατηρούν την παραμικρή σχέση. Βασικός κανόνας της Δημοκρατίας είναι η ισότητα και το απρόσωπο της κάθε ψήφου. Ας μη γίνεται, λοιπόν, τέτοια κουβέντα.

Σκόπιμα δημιουργείται σύγχυση. Η δυνατότητα των Ελλήνων του εξωτερικού να συμμετέχουν στις εθνικές εκλογές, δεν αφορά τη Τζένιφερ Ανιστον, όπως έγραψαν αρκετοί στα social media. Αφορά τους εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους. Κοινώς τους μετανάστες πρώτης γενιάς και σε αρκετές περιπτώσεις τα παιδιά τους. Με το ισχύον σύστημα, για να ψηφίσει κάποιος από το εξωτερικό πρέπει να έχει διετή παραμονή στη χώρα τα τελευταία 35 χρόνια και ενεργή ή πρόσφατη σχέση με την Εφορία. Συνεπώς ο εν δυνάμει εκλογικός πληθυσμός περιορίζεται σημαντικά. Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα συνταγματικής τάξης: στην εισαγωγή κριτηρίων που μπορούν να πετάξουν εκτός εκλογικών καταλόγων κάποιον που είναι ήδη εγγεγραμμένος. Αυτός που δεν ικανοποιεί τα κριτήρια δεν θα μπορεί να ψηφίσει από τον τόπο διαμονής του, αλλά έχει το δικαίωμα να το κάνει αν μπει στο αεροπλάνο και έρθει στην Ελλάδα. Δεν είναι τρελό;

Τώρα ναι, αν βάλουμε τα κουκιά θα διαπιστώσουμε ότι, πράγματι, η ένταξη των Ελλήνων του εξωτερικού στο εκλογικό σώμα, συμφέρει πρωτίστως τη Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ. Ειδικά σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Αυστραλία, η ρητορική ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κάνει και μεγάλο σουξέ. Αυτό όμως είναι θέμα του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης η εκάστοτε κυβέρνηση θα έχει ένα πλεονέκτημα έναντι των άλλων, λόγω χρήσης θεσμικών μηχανισμών. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει και στην πατρίδα;

Πηγή: Protagon.gr