Δεν μάς τα λέει καλά η συντρόφισσα Νταρζάνου, στο εκτεταμένο "ρεπορταζ" της (εντός όχι ενός, αλλά πολλών εισαγωγικών) από την ημιεπίσημη κυβερνητική εφημερίδα, καθόλου καλά μάλλον, αλλά φουμάρει κανονικά όσους ανυποψίαστους ΣΥΡΙΖΑίους τη διαβάζουν. Ώστε δεν εκπροσωπείται το Κόμμα στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, αλλά μόνον στο πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ με ένα μέλος; Δηλαδή ο Γ. Μέρμηγκας που εξελέγη με το ΣΥΡΙΖΑίϊκο ψηφοδέλτιο στις αρχαιρεσίες του 2015 στο Πειθαρχικό, μαζύ με τους Σταμ. Νικολόπουλο και Σ. Χαϊμαντά, Πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, ο πρώτος, και μέλος του ΔΣ η δεύτερη, παραλλήλως δε και συμπαρουσιάστρια, μέχρι πρότινος, από τον επίσημο Ρ/Ο σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ "Στο Κόκκινο", είναι μεν του Κόμματος ο πρώτος, αλλά όχι και οι Νικολόπουλος και Χαϊμαντά; Τρώγονται στην "Συσπείρωση" και δεν συγχωρούν του Νικολόπουλου ότι εδέχθη να αναλάβειι Πρόεδρος, όπως δεν ήθελε ο "γκουρού" των ΣΥΡΙΖΑίων δημοσιογράφων σύντροφος Τρίμης, του οποίου κάποιο την θέλουν οιονεί άτυπη porte-parole; Μυστήρια πράγματα, ενώ επί της ουσίας εις ό,τι αφορά την κατάπτυστη απόφαση κουβέντα...Μάλλον η δημόσια έκφραση διαφωνίας σχετικώς από το σύμβουλο έκδοσης της "ΑΥΓΗΣ" σύντροφο Βασ. Πάϊκο ήταν μοναχική διαφοροποίηση. Μεγάλωσε-φούσκωσε μάλλον- το ΣΥΡΙΖΑίϊκο συνονθύλευμα, αλλά η νομή της εξουσίας λειτουργεί σε κεντρόφυγη κατεύθυνση...

Από το ημερολόγιό μου στο fb

προ πέντε ετών

ΟΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ ΦΙΛΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΑΣΤΕΙΑΚΙΑ
ΠΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ-ΑΠΑΤΗ
ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΟΝΟΜΕΡΕΙΑ
ΣΤΗΝ ΕΣΗΕΑ(...)

Δύο κείμενα παρέμβασης από την “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” 
γιά την, σταλινικής δυσοσμίας, απόφαση 
του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ

Εμείς του ΝΑΙ... #jesuisPortosalté:
 Του Κωνσταντίνου Ζούλα

Τρεις ημέρες πριν από το δημοψήφισμα, ο Νίκος Φίλης είχε μια συζήτηση με τους συναδέλφους του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ. Ηταν τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και επομένως ό,τι έλεγε απηχούσε την κεντρική γραμμή της κυβέρνησης. Σε κάποια στιγμή και ενώ οι συνάδελφοι ευλόγως ρωτούσαν τι θα κάνει η κυβέρνηση αν επικρατήσει το «Οχι», ο κ. Φίλης είπε επί λέξει την εξής φράση: «Αν το “Οχι” στο δημοψήφισμα συναντήσει ένα “Οχι” από τους εταίρους, τότε οι εξελίξεις στη χώρα θα είναι μονόδρομος».

Θυμάμαι πολύ καλά τη φράση, γιατί ήμουν καλεσμένος σε μια απογευματινή εκπομπή του ΣΚΑΪ και, καθώς είχα μόλις μιλήσει με τρεις συναδέλφους που ήταν παρόντες στη συζήτηση, τη μετέδωσα στον αέρα, λέγοντας το προφανές: ότι «πριν από λίγο ο κ. Νίκος Φίλης υπονόησε σαφέστατα ότι αν οι εταίροι μας δεν μεταβάλουν τη στάση τους μετά από ένα “Οχι” την Κυριακή, τότε η χώρα θα πάει στη δραχμή». Οσοι έτυχε να παρακολουθούν την εκπομπή ίσως θυμούνται τι επακολούθησε. Ο κ. Φίλης βγήκε στον αέρα και άρχισε να με καθυβρίζει. Προσέξτε. Δεν με εγκαλούσε για το τι είπα, αλλά ως γνήσιος αριστερός αξίωνε να του πω ποιος μου το μετέφερε. Κι όταν του αποκάλυψα και την πηγή –με ονόματα–, ομολόγησε κάτι ακόμη πιο ανήκουστο. Πως είπε για... αστείο ότι «οι εξελίξεις θα είναι μονόδρομος».

Δεν ανέφερα τυχαία το συγκεκριμένο περιστατικό. Οσοι έχουμε δημόσιο λόγο και πήραμε θέση στο δημοψήφισμα θα θυμόμαστε για πάντα εκείνη την εβδομάδα. Και πολύ περισσότερο όσοι εκλάβαμε από την αρχή το δίλημμα που έβαλε στον λαό ο κ. Τσίπρας όχι μόνον ως παραπλανητικό, αλλά και επικίνδυνο για την ίδια την ύπαρξη της χώρας. Θυμηθείτε απλά δύο στοιχεία. Πρώτον ότι οι πολίτες εκλήθησαν να ψηφίσουν επί μιας ανύπαρκτης πρότασης καθώς ο ίδιος ο κ. Γιούνκερ την είχε αποσύρει και δεύτερον ότι μέχρι την Πέμπτη προ του δημοψηφίσματος τα ανερμάτιστα κόμματα που μας κυβερνούσαν τελούσαν σε πλήρη σύγχυση για το τι θα γίνει αν επικρατήσει το «Οχι». Δεν ήταν μόνο ο κ. Φίλης που έκανε αστειάκια με τη δραχμή. Υπενθυμίζεται –γιατί κάποιοι θέλουν να το ξεχάσουν– ότι υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης ήταν ένας κύριος που ετοίμαζε ντου στο νομισματοκοπείο, αρμόδιος για τη διαπραγμάτευση ένας χαρούμενος τύπος που ο κ. Τσίπρας χαρακτηρίζει σήμερα «ανόητο», ενώ ο συγκυβερνήτης του, Π. Καμμένος, διαβεβαίωνε ότι αν έρθει νέο μνημόνιο, θα φύγει όχι μόνον από τους ΑΝΕΛ, αλλά και από την πολιτική.

Ε, λοιπόν, κύριοι στο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ που διαγράψατε ως προπαγανδιστές του «Ναι» τρεις συναδέλφους δημοσιογράφους, περιμένω με αγωνία να μας εξηγήσετε ποιος έκανε τότε προπαγάνδα. Εμείς που φωνάζαμε ότι λέει ωμά ψέματα ο κ. Τσίπρας και ότι η χώρα κινδυνεύει με καταστροφή ή όσοι τάιζαν τους πολίτες φρούδες ελπίδες; Πείτε μας εσείς, που είστε αδέκαστοι, έστω μία υπόσχεση της πλευράς του «Οχι» που εκπληρώθηκε. Πήγε ο μισθός στα 751 ευρώ; Επέστρεψε η 13η σύνταξη; Καταργήθηκε ο ΕΝΦΙΑ; Επανήλθε το αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ; Ή μήπως δεν δόθηκαν τα αεροδρόμια στη Fraport και ο Πειραιάς στην Cosco; Θέλετε να σας θυμίσω τι έγραφε πρωτοσέλιδα η «Αυγή» δύο ημέρες προ του δημοψηφίσματος μήπως και καταλάβετε τι σημαίνει προπαγάνδα και ορισμός της γκεμπελικής παραπληροφόρησης; Απειλούσε επί λέξει τους πολίτες ότι «το “Ναι” θα φέρει σε πέντε μήνες νέο μνημόνιο και δεν θα υπάρξει βιώσιμη συμφωνία»!

Ακουσα με ενδιαφέρον την άποψη όσων υποστηρίζουν ότι οι δημοσιογράφοι οφείλουν να παρουσιάζουν όλες τις θέσεις κι όχι μόνον τη δική τους. Μα αυτό ακριβώς κάναμε εμείς του «Ναι». Εκθέταμε νυχθημερόν τα ψέματα του κ. Τσίπρα, γιατί βλέπαμε τον κίνδυνο να καταστραφεί μια ολόκληρη χώρα. Οσοι δε θεωρούν ότι υπερβάλαμε, ας ρωτήσουν τον ίδιο τον πρωθυπουργό αν η χώρα κινδύνευσε ακόμη και μετά την τεράστια κωλοτούμπα του, τρεις ημέρες πριν από το δημοψήφισμα, όταν, τρομοκρατημένος για το πού τον οδηγούσε ο εκλεκτός του «ανόητος», διαβεβαίωσε ότι θα φέρει συμφωνία εντός 48 ωρών. Εν ολίγοις, κύριοι του Πειθαρχικού, όλοι εμείς του «Ναι» όχι μόνον αισθανόμαστε ότι κάναμε το εθνικό μας χρέος, αλλά και υπερήφανοι που είπαμε την πλήρη αλήθεια στους πολίτες, η οποία, άλλωστε, δεν άργησε να φανεί. Οπως υπερήφανοι αισθάνονται και 4 στους 10 Ελληνες, οι οποίοι, μέσα σε ένα πρωτοφανές κλίμα λαϊκισμού, βρήκαν το σθένος με την ψήφο τους να παρακαλέσουν επί της ουσίας τους εταίρους μας για ακόμη ένα μνημόνιο (αχρείαστο μέχρι τον προηγούμενο Ιανουάριο), μήπως και γλιτώσει η χώρα από τον συρφετό των λαϊκιστών που της έτυχαν.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"-09/04/16

Αγαπητοί συνάδελφοι του Πειθαρχικού...:
Του Σωκράτη Τσιχλιά

Αγαπητοί συνάδελφοι του Πειθαρχικού Συμβουλίου της Ενωσης Συντακτών, νομίζω ότι υποπέσατε σε μέγα ατόπημα. Διαγράψατε επαγγελματίες πρώτης γραμμής από την ένωσή μας επειδή εξέφρασαν, με πάθος ας υποθέσουμε, την άποψή τους υπέρ του «Ναι» στο περιβόητο δημοψήφισμα του Ιουλίου, όπου, ό,τι και να ψήφιζες, στο τέλος απλώς ξαναέβγαινε πρωθυπουργός ο Αλ. Τσίπρας. Αυτός ήταν, άλλωστε, και ο μόνος λόγος που προκηρύχθηκε.

Συντηρήσατε, με την απόφασή σας αυτή, δύο μεγάλες παρεξηγήσεις, ενώ μεροληπτήσατε απροκάλυπτα υπέρ μιας πλευράς. Τυπικά, με νόμο της δεκαετίας του εξήντα, τα ηλεκτρονικά μέσα δεν... επιτρέπεται να έχουν άποψη, καθώς χρησιμοποιούν δημόσιο αγαθό – τις κρατικές συχνότητες. Ουδέποτε ίσχυσε στην πράξη, πουθενά στον πολιτισμένο κόσμο δεν ισχύει. Η δεύτερη παρεξήγηση αφορά την υποκειμενική και αντικειμενική δημοσιογραφία. Αν εξαιρέσουμε τα γεγονότα καθεαυτά (έφυγε η τρόικα, υπεγράφη η συμφωνία για το Λιμάνι του Πειραιά, δεν πήγε ο Δρίτσας στο Ζάππειο κ.λπ.), τα οποία προσφέρονται κι από το πιο μικρό πρακτορείο, η οπτική γωνία και η άποψη είναι αυτά που χαρακτηρίζουν, δίνουν ταυτότητα, προσωπικότητα σ’ ένα Μέσο.

Ετσι γίνεται παντού σ’ αυτές τις κολοβές δημοκρατίες του δυτικού κόσμου, τις μόνες που υπάρχουν. Απαγόρευση άποψης στα Μέσα, πλην της απόψεως της κεντρικής εξουσίας, συνέβαινε και συμβαίνει μόνο σε δικτατορικά ή άλλου τύπου απολυταρχικά καθεστώτα. Με την τιμωρία που επιβάλατε, μοιάζει να επιβεβαιώνετε τους χειρότερους εφιάλτες μας: καθεστωτικές πρακτικές και μέσα ενημέρωσης φιμωμένα, όπου οι λειτουργοί του Τύπου κάνουν τον τροχονόμο στους εκπροσώπους κομμάτων, οι οποίοι συνήθως μας φλομώνουν στην αρλούμπα και στο ψέμα. Αλλά, αγαπητοί συνάδελφοι του Πειθαρχικού, κάνατε με την πράξη σας κάτι ακόμη χειρότερο, μεροληπτήσατε υπέρ του «Οχι». Δεκάδες δημοσιογράφοι, μικροί και μεγάλοι, σε όλα τα Μέσα, υπερασπίσθηκαν με κάθε τρόπο την άποψη της τότε κυβέρνησης. Είδα και άκουσα παλιό φίλο να καταριέται, σε ιδιωτικό κανάλι, τους υπερασπιστές του «Ναι» ως Γερμανοτσολιάδες! Βούιξε τότε η δημοσιογραφική πιάτσα, τίποτα δεν ακούσατε; Να ανακληθούν άμεσα οι διαγραφές και οι επιπλήξεις, με παρέμβαση του Δ.Σ. της Ενωσης, είναι η μόνη λύση. Αλλιώς, φοβούμαι ότι δεν θα αποφύγουμε, αργά ή γρήγορα, τη διάσπαση του κλάδου.