Την ώρα που αλλού συζητιέται το αποικιακό παρελθόν και το γκρέμισμα αγαλμάτων, ο Ελληνας μαθαίνει πως η πατρίδα του δεν αδίκησε ποτέ κανένα. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, οι εθνικές επέτειοι γιορτάζονται αποστασιοποιημένα. Οι αντιπαλότητες του παρελθόντος θεωρούνται ξεπερασμένες και επιδιώκεται η εξαγωγή μαθημάτων ειρήνης, απόρριψης του εθνικισμού, συνεργασίας των λαών, ευρωπαϊκής ενοποίησης, ο εορτασμός από κοινού με πρώην εχθρούς. Εμείς με όλους τους γείτονες είμαστε σαν σκαντζόχοιροι. Φανταστείτε κοινούς εορτασμούς με Σέρβους, Βούλγαρους, Αλβανούς ή και Μακεδόνες. Αφήνω τους Τούρκους, όπου τα εμπόδια υπάρχουν σήμερα κατ’ εξοχήν και στις δυο πλευρές. Ομως για ωριμότητα θα μπορούμε να μιλήσουμε μόνο όταν οι δυο λαοί θα θυμόμαστε μαζί το 1821 και το 1922. Πόσοι οραματιζόμαστε κάτι τέτοιο; Φοβάμαι πως, με την παιδεία που λαμβάνουμε και το υπάρχον κλίμα, πολλοί ούτε το διανοούνται.....

Από την  έντυπη ΣΥΡΙΖΑίϊκη ντουντούκα της Κολοκοτρώνη 8

Περί επετείων και εθνικού αφηγήματος

 

Μια τραγουδίστρια, ένας στρατιωτικός κι ένας δημοσιογράφος