"...Αν είναι για πλάκα όλα αυτά που κάνουν ή υποστηρίζουν οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι καθόλου για πλάκα όσα υποστήριξε προχθές το βράδυ στο κεντρικό δελτίο του Mega ο πρόεδρος του κόμματος και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο άνθρωπος, που είναι ένα πραγματικό πολιτικό ον, και πριν απ' όλα και πάνω απ' όλα εκείνο που κυριαρχεί μέσα του είναι το αίσθημα της (πολιτικής) αυτοσυντήρησης, διέκρινε σε αυτή την υπόθεση του Μεταναστευτικού ό,τι δεν κατάφεραν να δουν οι περισσότεροι από τα στελέχη του - και δεν εννοώ τη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Εννοώ τον Τζανακόπουλο, τον Μουζάλα, εκείνον τον απίθανο Κυρίτση κ.ο.κ. Οτι η υιοθέτηση οποιασδήποτε στάσης φιλικής προς τους εισβολείς, και εχθρικής προς την κυβέρνηση, θα τον έφερνε αντιμέτωπο με το σύνολο της κοινωνίας. Κατά τη γνώμη μου, αϊτός όπως είναι σε κάτι τέτοια, έπιασε στον αέρα ότι εδώ κινδυνεύει να καταστραφεί πολιτικά, και ουπς, έκανε (με τη γνωστή μαεστρία που τον διακρίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις) τη μεγαλειώδη κωλοτούμπα της στήριξης, έστω και με μασημένα λόγια της πολιτικής Κυριάκου. Το έκανε παρότι γνωρίζει ότι δεν υπάρχει επιστροφή σε αυτό - ούτε καν. Αλλά είχε να διαλέξει από τη μια μεριά τη βουτιά με το κεφάλι προς τα κάτω - και τον πάτο - και από την άλλη να κρατηθεί στον αφρό. Κρατήθηκε στον αφρό, διότι αυτό ταιριάζει απολύτως και με την απόπειρά του να διευρύνει τον χώρο επιρροής του - να ξεφύγει από τη γεροντοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/03/20

ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Και γιατί δεν τον έλεγε τόσες ημέρες; Γιατί άφησε, όχι μόνο τους νεολαίους του κόμματος χαμένους στην ουτοπία τους, όπως περιέγραψε ο ίδιος τη θέση τους, αλλά και τους πιο ώριμους συντρόφους του να εκτίθενται; Γιατί δεν είπε από την πρώτη στιγμή πως σωστά έκλεισε τα σύνορα η κυβέρνηση, αλλά σιώπησε για να του καταλογιστεί «εξαφάνιση»;

Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε από εκείνο το είδος εξορίας που επέβαλε στον εαυτό του διακηρύσσοντας από το στούντιο του Mega το τέλος μιας ουτοπίας. Αλλά η αφωνία του έως τότε, η αφωνία ενός πολιτικού ηγέτη που αν μη τι άλλο διακρίνεται για την ευγλωττία του, ήταν μάλλον το μοναδικό στοιχείο έκπληξης - αντίθετα με τη διακήρυξη του τέλους της ουτοπίας που δεν εξέπληξε κανέναν.

Το βλέπει εύκολα κανείς. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέστρεψε χωρίς να έχει απαλλαγεί από εκείνο το φορτίο που κουβαλάει συνεχώς από το τέλος της δικής του ουτοπίας - της αυταπάτης, σύμφωνα με τη δική του διατύπωση. Κι αυτό το φορτίο δεν είναι άλλο από την ανάγκη του να ικανοποιεί πολλά και διαφορετικά ακροατήρια ταυτοχρόνως.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αλέξης Τσίπρας πολιτεύεται αυτοαναιρούμενος. Είναι αυτή η γνώριμη παλινδρόμηση ανάμεσα στη ριζοσπαστική Αριστερά και τη σοσιαλδημοκρατία, τον ασυγκράτητο λαϊκισμό και την ωριμότητα του statesman, την αυταπάτη και τον ρεαλισμό. Η πορεία από τον έναν πόλο στον άλλο δεν είναι ευθεία. Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ προσαρμόζεται στο ακροατήριο της στιγμής. Ξεσηκώνει το κομματικό πλήθος, αλλά έπειτα γειώνει τον ενθουσιασμό των νεολαίων. Διορθώνει το κόμμα του όταν εκείνο πάλλεται με την ψυχή του 3% ξεχνώντας πως τώρα πια στις πλάτες του σηκώνει το βάρος του 33%. Και πώς να πεις στο 33%, σε ένα εκλογικό ακροατήριο που μπορεί να σε ψηφίζει αλλά δείχνει να γοητεύεται από την υποτιθέμενη δεξιά ατζέντα, πως πρέπει να καλωσορίσει τους πρόσφυγες με ανοικτά τα σύνορα; Πώς μιλάς για σκηνοθετημένο πόλεμο στον Εβρο όπως κάνουν οι πιο ώριμοι σύντροφοί σου;

Δεν μιλάς. Αντίθετα, λες πως σωστά έκλεισαν τα σύνορα, ακόμη και αν αποφεύγεις τον φορτισμένο όρο «εισβολή» προτιμώντας τον πιο ουδέτερο της «εισροής». Ασκείς ασφαλώς κριτική στην κυβέρνηση. Αλλά όχι την κριτική του 3%. Οχι την κριτική της ουτοπίας, αλλά την κριτική της αντιπολίτευσης που στο εξής θα είναι πάντα μια εν δυνάμει εξουσία. Μια αξιόπιστη εναλλακτική σε μια κυβέρνηση που θα έχει αποτύχει.

Από αυτήν την άποψη, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε από την εξορία του για να υποχρεώσει σε kolotoumba ολόκληρο το κόμμα του. Αν ο ίδιος είχε εκτεθεί από την εξαφάνισή του, το κόμμα του είχε εκτεθεί από τις εμφανίσεις των στελεχών του. Ο ίδιος ήταν άφωνος, αλλά τα στελέχη του ήταν λαλίστατα. Ηταν εδώ για να παρομοιάσουν τον Πρωθυπουργό με τους σκληρούς του Βίσεγκραντ. Δεν ήταν ο Μητσοτάκης ο Ορμπαν της Νοτιοανατολικής Ευρώπης;

Είναι ένα ερώτημα ωστόσο εάν αυτές οι διορθώσεις του αρχηγού στο κόμμα θα απαλλάξουν τον ΣΥΡΙΖΑ από τις τάσεις αυτοσυρρίκνωσης. Είναι ένα ερώτημα εάν οι kolotoumbes του ενός ή όλων μαζί εξυπηρετούν το σχέδιο της διεύρυνσης. Ή εάν όλες αυτές οι kolotoumbes, οι παλινδρομήσεις από την ανωριμότητα στην ωριμότητα, υπηρετούν ακόμη μια ουτοπία. Εστω και ακροβατική.

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/03/20

 Νομοσχέδιο αγνοείται

Τρίτη βράδυ, η Αθήνα μια κόλαση - και την έζησα. Κλειστή η άνοδος της Βασιλίσσης Σοφίας από το ύψος των «λουλουδάδικων» ως την είσοδο της Βουλής. Εκνευρισμός, κορναρίσματα, μποτιλιάρισμα τρελό. Κάποια στιγμή φτάνω πλατεία Συντάγματος. Ρωτώ τι συμβαίνει. «Είναι μέλη φεμινιστικών οργανώσεων», με πληροφορούν. Αφήνω το αυτοκίνητο, στο πλάι της οδού Πανεπιστημίου. Περπατώ ως εκεί. Θέλω να δω το πλήθος. Δεν υπάρχει κανένα πλήθος. Υπάρχουν περίπου εκατό, όλες κι όλες, γυναίκες, φωνάζουν μερικά συνθήματα του τύπου «δεν είμαι του πατρός μου, δεν είμαι του ανδρός μου, είμαι ο εαυτός μου» - τέτοια αγωνιστικά.


Αποχωρώ. Κάτι αστυνομικοί που υποτίθεται φυλάνε την είσοδο της Βουλής (από ποιον; Τα κορίτσια δεν έχουν τέτοιες βλέψεις) παίζουν με τα κινητά. Μια κλούβα απέναντι, παραμένει με σβηστές τις μηχανές.

Στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, η πόλη αναστενάζει. Εκείνο το ρημάδι το νομοσχέδιο για τον έλεγχο των διαδηλώσεων τι έχει γίνει;

Η εύκολη λύση
Χθες το μεσημέρι, Τετάρτη, θέτω ακριβώς την ίδια ερώτηση σε σημαίνον κυβερνητικό στέλεχος από αυτά - τα λίγα - που έχουν σφαιρική άποψη για το κυβερνητικό έργο, και δεν είναι ο πρόεδρος Κυριάκος. Πέριξ αυτού. Μου απαντάει ευθαρσώς. «Το νομοσχέδιο ήταν σχεδόν έτοιμο, όντως πήγε και ήρθε από τον περασμένο Σεπτέμβριο στο αρμόδιο υπουργείο, αλλά τώρα είναι έτοιμο. Και θα είχε κατατεθεί νωρίτερα, αλλά είναι θέμα κυβερνητικού προγραμματισμού για άλλα νομοσχέδια τα οποία έχουν σοβαρότερη προτεραιότητα». Αντιτείνω ότι ο εμπορικός κόσμος της πρωτεύουσας αναστενάζει σχεδόν καθημερινά, που ο κάθε... πικραμένος αισθάνεται την ανάγκη να διαλαλήσει τα αιτήματά του μέσω των κεντρικών δρόμων της πρωτεύουσας, ακόμη και αν είναι αυτός και μερικοί φίλοι του από το καφενείο. Αντιπαρέρχεται την υπεραπλούστευση και μου τονίζει ότι «το νομοσχέδιο θα είναι έτοιμο σε έναν μήνα», δίνουμε ραντεβού... σε έναν μήνα, να το ξανασυζητήσουμε γιατί εγώ ΔΕΝ πιστεύω ότι θα είναι έτοιμο προς κατάθεση, και πάνω εκεί, μου αναφέρει την εκτίμησή του:

«Να σου πω κάτι; Ακόμη και αύριο να ψηφίζαμε το νομοσχέδιο, δεν θα έλυνε κανένα πρόβλημα, αν η Αστυνομία δεν αποφασίσει να αντιμετωπίσει επαγγελματικά το ζήτημα. Και τώρα θα το είχαμε λύσει, με αυτό που περιγράφεις (του μίλησα για τη συγκέντρωση των φεμινιστριών) αλλά η Αστυνομία προτιμάει την εύκολη λύση να τραβάει μια πλαστική ταινία και να απομονώνει ένα μεγάλο κομμάτι του κέντρου, αδιαφορώντας για την επίπτωση που θα έχει αυτή στην οικονομική ζωή της πόλης».

- Μα γιατί να διατηρεί αυτή τη στάση η Αστυνομία;

- Από συνδικαλιστική αλληλεγγύη!

Δικό σας...

Εκτός τόπου και χρόνου
Αμετανόητοι. Μπορεί και εμμονικοί. Αλλά σιγουρά εκτός τόπου και χρόνου. Ακόμη και μετά την ηρωική, έως και θεαματική (μια ακόμη...) κωλοτούμπα του αρχηγού τους, του προέδρου Αλέξη του άχαστου και (έως προχθές) άφαντου, περί την αντιμετώπιση των μεταναστών και των προσφύγων στον Εβρο, οι νεολαίοι ΣΥΡΙΖΑ επιμένουν. Ξεκινούν σήμερα το 2ο συνέδριό τους (κάνουν συνέδριο; Δεν έχουν ακούσει τίποτα για τα μέτρα προφύλαξης για τον κορωνοϊό;), έχουν ως κεντρικό θέμα το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό (το οποίο ως γνωστόν είναι πρωτίστως... νεολαιίστικο θέμα, ούτε οι σπουδές, ούτε η δουλειά σε πρώτη προτεραιότητα) και θέτουν ως πρώτο αίτημα - προσέξτε με παρακαλώ - το ακόλουθο: «Αποποινικοποίηση της παράνομης εισόδου, διαμονής και εργασίας στη χώρα»!!

Υποθέτω ότι το ηχητικό μέρος του συνεδρίου θα καλύψει κατά βάση το τραγούδι των Locomondo «Πίνω μπάφους και παίζω προ»!

Μα δεν υπάρχει καθόλου μυαλό, αλήθεια...

Στον αφρό με kolotoumba

Ομως αν είναι για πλάκα όλα αυτά που κάνουν ή υποστηρίζουν οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι καθόλου για πλάκα όσα υποστήριξε προχθές το βράδυ στο κεντρικό δελτίο του Mega ο πρόεδρος του κόμματος και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο άνθρωπος, που είναι ένα πραγματικό πολιτικό ον, και πριν απ' όλα και πάνω απ' όλα εκείνο που κυριαρχεί μέσα του είναι το αίσθημα της (πολιτικής) αυτοσυντήρησης, διέκρινε σε αυτή την υπόθεση του Μεταναστευτικού ό,τι δεν κατάφεραν να δουν οι περισσότεροι από τα στελέχη του - και δεν εννοώ τη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Εννοώ τον Τζανακόπουλο, τον Μουζάλα, εκείνον τον απίθανο Κυρίτση κ.ο.κ. Οτι η υιοθέτηση οποιασδήποτε στάσης φιλικής προς τους εισβολείς, και εχθρικής προς την κυβέρνηση, θα τον έφερνε αντιμέτωπο με το σύνολο της κοινωνίας. Κατά τη γνώμη μου, αϊτός όπως είναι σε κάτι τέτοια, έπιασε στον αέρα ότι εδώ κινδυνεύει να καταστραφεί πολιτικά, και ουπς, έκανε (με τη γνωστή μαεστρία που τον διακρίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις) τη μεγαλειώδη κωλοτούμπα της στήριξης, έστω και με μασημένα λόγια της πολιτικής Κυριάκου. Το έκανε παρότι γνωρίζει ότι δεν υπάρχει επιστροφή σε αυτό - ούτε καν. Αλλά είχε να διαλέξει από τη μια μεριά τη βουτιά με το κεφάλι προς τα κάτω - και τον πάτο - και από την άλλη να κρατηθεί στον αφρό. Κρατήθηκε στον αφρό, διότι αυτό ταιριάζει απολύτως και με την απόπειρά του να διευρύνει τον χώρο επιρροής του - να ξεφύγει από τη γεροντοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ.

Εξυπνο παιδί...

Εκτός κλίματος

Του Θανάση του Καρτερού, του φίλου μου, δεν του αρέσουν αυτά. Ούτε η κωλοτούμπα του αρχηγού του άρεσε. Την κατάπιε αμάσητη, διότι Θανάσης είναι, δεν είναι κορόιδο να την πέσει στον Αλέξη τον άχαστο, τη στιγμή που είναι γνωστό ότι ο άλλος από το πολύ «γλείψιμο» που του κάνει έχει «παπαριάσει». Οχι. Την πέφτει, μέσω «Αυγής», εύκολα στον Μητσοτάκη. Χρησιμοποιεί δε μια φωτογραφία στην οποία ο Κυριάκος εικονίζεται με τον Σαρλ Μισέλ, την Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν και τον Νταβίντ Σασόλι, να παρακολουθούν μια ενημέρωση από τους ενστόλους - οι τελευταίοι επιδεικνύουν στους ξένους ηγέτες τα καπνογόνα που πετούσαν οι Τούρκοι κατά των ελληνικών δυνάμεων.

Και κάνει λόγο για καρνάβαλο. Αποσιωπώντας την παρουσία των ξένων, και εμμένοντας στον Κυριάκο. Γράφει (στην «Αυγή» πάντα) μεταξύ άλλων: «Ο Μητσοτάκης ήθελε χθες να δείξει άλλο πράγμα. Ποιος είναι ο αρχιστράτηγος, ο νικητής, ο γενναίος των γενναίων του Εβρου και της Θράκης.

Αυτός! Και το χαμόγελό του - δοξάστε με! - αποτελεί σεμνή ηγετική κατάνευση στους πορτοσαλταδόρους του εθνόσημου. Στους μαχητές των νήσων, που δείχνουν τι πάει να πει εθνικόφρων χειρ σε μέλη ΜΚΟ, ύποπτους δημοσιογράφους, και κυρίως σε μελαψούς εισβολείς. Ανεξαρτήτως φύλου, κατάστασης, και ηλικίας».

Ο Θανάσης είναι φανερό ότι μεγάλωσε πια και είναι off. Ο Θανάσης δεν παρακολουθεί ούτε τα γεγονότα. Είμαι βέβαιος πως απέφυγε να δει τον Τσίπρα στο Mega μόνο και μόνο γιατί το ίνδαλμά του έδωσε συνέντευξη στο Mega που είναι του Μαρινάκη και «δεν το κρατήσαμε κλειστό». Ο Θανάσης - βάστα Θανάση - δεν έχει πια και ενημέρωση ότι ο αρχηγός και Θεός του συντάσσεται με όσα εκείνος λοιδορεί. Συντάσσεται, εγκρίνει, και επαυξάνει γιατί το τρένο περνάει και φοβάται μην το χάσει. Ο Θανάσης πάλι έχει χάσει και την ικανότητα να «πιάνει» το κλίμα: ο Τσίπρας, όχι. Τώρα θα μου πεις, αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, θα ήταν ο Θανάσης αρχηγός και ο Τσίπρας ο γλείφτης και αποθεωτής του. Ετσι δεν είναι;
...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/03/20

"...Αν ήθελε να το δει κανείς με θεσμική αχρωματοψία, η αξιωματική αντιπολίτευση επικυρώνει τη γραμμή της κυβέρνησης. Την αναγνωρίζει ως εθνικό μονόδρομο. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει πρόταση για άλλη πολιτική. Υπάρχει μόνο ο μαξιμαλισμός του καθολικού βέτο κατά της Ευρώπης και του νέου «go back» στη Μέρκελ. Ακόμη και αυτή η υπερβολή βοηθά την Αθήνα στην προσπάθειά της να εκμαιεύσει ενεργότερη δραστηριοποίηση από την Ε.Ε. Και όμως, θα ήταν πολύ νωρίς να μιλήσει κανείς για κλίμα συναίνεσης. Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ –δηλαδή του προέδρου του– φαίνεται να εκπορεύεται μάλλον από την οσμή της συγκυρίας παρά από αυτοτελή στρατηγική βούληση να στηρίξει τις κυβερνητικές αποφάσεις. Το τσιπρικό ένστικτο ξέρει ότι τυχόν αντιπολιτευτική γυμναστική κατά του κλεισίματος των συνόρων δεν θα «περνούσε». Καθώς η κρίση κινδυνεύει να τελματώσει σε ψυχροπολεμικού τύπου αντιπαράθεση –με ομόλογα «κέντρα» μεταναστών εκατέρωθεν των συνόρων– ο Τσίπρας θα έχει την ευκαιρία να διαψεύσει αυτή την καχυποψία. Ή, πάλι, να την επιβεβαιώσει...."

...από τον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ"