"...Το κλειδί για να ανταποκριθεί η Ευρώπη στις σημερινές και μελλοντικές προκλήσεις είναι να εξοπλιστεί με την απαραίτητη κυριαρχία. Για να καθορίζει η ίδια η Ευρώπη το μέλλον της χρειάζεται περισσότερη κυριαρχία. Προς αυτήν την κατεύθυνση ήταν και η εύστοχη κίνηση του έλληνα Πρωθυπουργού να «ξεναγήσει» στα ελληνοτουρκικά - ευρωτουρκικά σύνορα στον Εβρο ολόκληρη τη θεσμική εξουσία της ΕΕ, μια κίνηση που ενισχύει την προοπτική μιας οριστικής διαχείρισης του προβλήματος από την πλευρά της ΕΕ. Το πρόβλημα στον Εβρο και στα νησιά του Αιγαίου είναι ευρωπαϊκό και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η διαχείρισή του να ξεφύγει από το ενωσιακό πλαίσιο. Γιατί ακούστηκαν και απόψεις - προτάσεις περί σκοπιμότητας προσφυγής της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Να βγούμε δηλαδή από το ισχυρό πλαίσιο επίλυσης του προβλήματος στην ΕΕ και να μεταθέσουμε τη συζήτηση σε ένα πλαίσιο δυσμενές, απαλλάσσοντας από τις ευθύνες τους, τους ευρωπαίους εταίρους μας. Το πρόβλημα όπως διαμορφώθηκε συνδέεται πλέον και με τη συζήτηση για το μέλλον της ΕΕ και οδηγεί εκ των πραγμάτων σε μια νέα αλληλεγγύη συμφερόντων σε ευρωπαϊκό επίπεδο που θα συμπληρώνει και δεν θα ακυρώνει το εθνικό συμφέρον. Ομως είναι απαραίτητο να δούμε την ΕΕ ως συνολική, αναπτυξιακή, κοινωνική, θεσμική και πολιτική οντότητα. Πρέπει να δούμε την Ενωμένη Ευρώπη ως πολιτικό εργαλείο δημιουργίας σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/03/20

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΝΤΑΛΗ


«Η κατάσταση στα σύνορά μας δεν είναι μόνο θέμα της Ελλάδας, είναι ευθύνη και της Ευρώπης και θα το διαχειριστούμε με τάξη, ενότητα, ευθύνη και αποφασιστικότητα. Οσοι δοκιμάσουν την ενότητα της Ευρώπης θα απογοητευτούν. Η Ελλάδα είναι η δική μας ασπίδα». Η παραπάνω δήλωση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν χθες στις Καστανιές του Εβρου τονίζει την ανάγκη να αποφύγουμε τα λάθη που έκαναν την περίοδο 2015-2016 η Ελλάδα και η ΕΕ.

Επίσης, η νέα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τις δηλώσεις της επιβεβαιώνει το στίγμα μιας «γεωπολιτικής» Επιτροπής, όπως το είχε προσδιορίσει με τις πρώτες δηλώσεις της, που σημαίνει πως οι νέες πρωτοβουλίες που θα προωθήσει το 2020 θα είναι με γνώμονα μια στρατηγική παγκόσμιας επιρροής.

Η διαχείριση μιας ασύμμετρης απειλής (απειλή που προκύπτει από οργανωμένες μη συμβατικές ομάδες) στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία και την ΕΕ να λάβουν μέτρα προκειμένου να αντιμετωπίσουν την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος εκ μέρους της Τουρκίας. Προφανώς είναι δυσάρεστο να επικαλείται μια κυβέρνηση το άρθρο 78 Παρ. 3 της Συνθήκης της ΕΕ με το οποίο μπορούν να ανασταλούν προσωρινά βασικά κεκτημένα του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, «εφόσον ένα ή περισσότερα κράτη-μέλη αντιμετωπίζουν επείγουσα κατάσταση, λόγω αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών, το Συμβούλιο μπορεί να εκδίδει, έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, προσωρινά μέτρα υπέρ του εν λόγω κράτους-μέλους ή των εν λόγω κρατών-μελών. Το Συμβούλιο αποφασίζει μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».

Το κλειδί για να ανταποκριθεί η Ευρώπη στις σημερινές και μελλοντικές προκλήσεις είναι να εξοπλιστεί με την απαραίτητη κυριαρχία. Για να καθορίζει η ίδια η Ευρώπη το μέλλον της χρειάζεται περισσότερη κυριαρχία.

Προς αυτήν την κατεύθυνση ήταν και η εύστοχη κίνηση του έλληνα Πρωθυπουργού να «ξεναγήσει» στα ελληνοτουρκικά - ευρωτουρκικά σύνορα στον Εβρο ολόκληρη τη θεσμική εξουσία της ΕΕ, μια κίνηση που ενισχύει την προοπτική μιας οριστικής διαχείρισης του προβλήματος από την πλευρά της ΕΕ. Το πρόβλημα στον Εβρο και στα νησιά του Αιγαίου είναι ευρωπαϊκό και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η διαχείρισή του να ξεφύγει από το ενωσιακό πλαίσιο. Γιατί ακούστηκαν και απόψεις - προτάσεις περί σκοπιμότητας προσφυγής της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Να βγούμε δηλαδή από το ισχυρό πλαίσιο επίλυσης του προβλήματος στην ΕΕ και να μεταθέσουμε τη συζήτηση σε ένα πλαίσιο δυσμενές, απαλλάσσοντας από τις ευθύνες τους, τους ευρωπαίους εταίρους μας.

Το πρόβλημα όπως διαμορφώθηκε συνδέεται πλέον και με τη συζήτηση για το μέλλον της ΕΕ και οδηγεί εκ των πραγμάτων σε μια νέα αλληλεγγύη συμφερόντων σε ευρωπαϊκό επίπεδο που θα συμπληρώνει και δεν θα ακυρώνει το εθνικό συμφέρον. Ομως είναι απαραίτητο να δούμε την ΕΕ ως συνολική, αναπτυξιακή, κοινωνική, θεσμική και πολιτική οντότητα. Πρέπει να δούμε την Ενωμένη Ευρώπη ως πολιτικό εργαλείο δημιουργίας σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο.


Μιλάμε για μια Ευρώπη φιλελεύθερη με ενισχυμένη προστασία των εξωτερικών συνόρων και με ουσιαστική γεωπολιτική επιρροή. Μόνο έτσι θα μπορέσει να προσαρμοστεί στις νέες προκλήσεις του 21ου αιώνα και να συνδιαμορφώσει τελικά τη νέα ατζέντα της διεθνούς πολιτικής.

Εξάλλου όπως έχει φανεί και από τη μέχρι σήμερα πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η Ευρώπη επιβεβαιώνει την αξία της μόνο όταν επιδεικνύει την ικανότητά της να απαντά στις προκλήσεις της Ιστορίας.

Το στοίχημα περί ευρωπαϊκής κυριαρχίας θα κριθεί και στις Καστανιές του Εβρου.

-Ο Σωτήρης Ντάλης είναι αν. καθηγητής Διεθνών Σχέσεων - Διεθνούς Πολιτικής και Ευρωπαϊκής Ενοποίησης στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/03/20

ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Π. ΜΑΛΟΥΧΟΥ 

Με τον βρώμικο πόλεμο που ξεκίνησε η Τουρκία, έπεσε οριστικά κάθε αυταπάτη. Δεν μπορεί να ξεγελάσει πλέον κανέναν ούτε στο εσωτερικό της χώρας ούτε στη διεθνή σκηνή, όπου τις μόνες λέξεις «συμπάθειας» προσέφερε στην Τουρκία η Ανγκελα Μέρκελ! Η Ελλάδα οπλίστηκε με αποφασιστικότητα που δεν γυρίζει πίσω. Ολα αυτά όχι απλώς δεν ήταν αυτονόητα μέχρι προχθές, μα το αντίθετο: πολλοί θεωρούσαν υπερβολικό το να μιλά κανείς για τους ζωτικούς κινδύνους από την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας. Η εποχή αυτή παρήλθε οριστικά.

Επίσης, ξεκαθάρισε ότι ο Ερντογάν δεν πρόκειται να παίξει τίμια. Στήνει εισβολή προτάσσοντας αμάχους ακριβώς κατά το πρότυπο της τζιχάντ στην οποία πιστεύει. Ομως, ο βρώμικος πόλεμος είναι πρώτα και πάνω απ' όλα πόλεμος. Και αυτό είναι το μόνο που μετράει. Η Τουρκία το επιβάλλει. Οχι η Ελλάδα. Αλλά από τη στιγμή που το πράττει, δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο να αντιμετωπιστεί όλο αυτό ως οτιδήποτε άλλο εκτός από ό,τι πραγματικά είναι: επιχείρηση εισβολής. Ο τούρκος δικτάτορας δεν διαθέτει ούτε την τόλμη ούτε την αξιοπρέπεια να κηρύξει πραγματικά πόλεμο. Φοβάται να το κάνει καθώς ξέρει ότι δεν μπορεί να τον κερδίσει. Και κάνει την πρώτη πράξη αυτού του πολέμου με τον πιο άθλιο δυνατό τρόπο που μόνον ένας ακραία διεστραμμένος φασίστας μπορεί να φανταστεί και να εκτελέσει.

Ο βρώμικος πόλεμος πρωτίστως είναι πόλεμος. Ολα τα άλλα έρχονται μετά. Η Τουρκία στέλνει χιλιάδες να εισβάλουν και τους δίνει εκεί κάτι καπνογόνα, τους αφιονίζει με ψέματα και οργή, τους στέλνει μπροστά για να σπάσουν τα σύνορα της Ελλάδας. Στέλνει κρέας στη σφαγή. Στέλνει βέβαια ανθρώπους που, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, ουδεμία σχέση με τη Συρία έχουν. Και σίγουρα όχι με την ιδιότητα του πρόσφυγα. Και που, επίσης, ακόμα και όταν κάποιοι εξ αυτών προέρχονται από τη Συρία, είναι θύματα του δικού του εκεί επιθετικού πολέμου. Οι τουρκικές δυνάμεις μεταφέρουν, εφοδιάζουν με στρατιωτικό υλικό, αλλά και, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ακόμα και πυροβολούν κάποιους από τους χιλιάδες που αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει και αρνούνται να προχωρήσουν προς τα ελληνικά σύνορα. Οι τουρκικές δυνάμεις βάλλουν ευθέως στο ελληνικό έδαφος, με έναν συνδυασμό ανθρώπινης μάζας και ελαφρών, μέχρι στιγμής, όπλων.

Ομως, ο προσδιορισμός «βρώμικος» δεν αφορά μόνο τη χρήση των μεταναστών από την Αγκυρα, μα εξίσου και τη λογική του αντιπερισπασμού η οποία ενυπάρχει στους σχεδιασμούς της. Οι Τούρκοι ευελπιστούν ότι όσο εμείς κοιτάμε στο οξύτατο πρόβλημα του Εβρου θα ανοίξουν «παράθυρα» για άλλες ενέργειες αμιγώς στρατιωτικής εισβολής έπειτα, ίσως, από κάποια προβοκάτσια στον Εβρο, που θα βρίσκεται πλέον διαρκώς σε έκρυθμη κατάσταση. Στα Επιτελεία όλα αυτά δεν θεωρούνται καν το κύριο θέατρο. Θεωρείται απολύτως δεδομένο ότι αυτή είναι μόνον η πρώτη φάση του πολέμου. Οπως και ότι η Τουρκία δεν θα σταματήσει εκεί. Ειδικά αν η Ελλάδα αφήσει να σπάσουν τα σύνορά της. Γι' αυτό άλλωστε και κάτι τέτοιο είναι απολύτως αδιανόητο και δεν θα συμβεί.


Κάθε άνθρωπος λυπάται για την τραγωδία τού να μετατρέπονται άλλοι άνθρωποι με αυτόν τον τρόπο σε αναλώσιμες μάζες εισβολής. Ομως ο πόλεμος είναι πόλεμος. Και η απόπειρα εισβολής είναι απόπειρα εισβολής. Το ύπατο καθήκον της Ελλάδας είναι να μην επιτρέψει αυτή την άθλια, χαμερπή εισβολή, όποιο κι αν είναι το κόστος για οποιονδήποτε. Και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ και για τίποτα. Η Ελλάδα είναι έτοιμη. Και αποφασισμένη για όλα. Οι Ενοπλες Δυνάμεις βρίσκονται ήδη επί ποδός πολέμου.