"...Και στο σημείο αυτό, η χθεσινή αδιαφορία μπορεί εύκολα σήμερα να μετατραπεί σε πανικό. Σε έναν παραλυτικό πανικό, που μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση τμημάτων της οικονομικής και της κοινωνικής ζωής αλλά και να επηρεάσει την κουλτούρα της ανοχής, που ευτυχώς είναι η κυρίαρχη κοινωνική κουλτούρα στη χώρα. Αναμένοντας την εξέλιξη με τον κορωνοϊό, έχουμε όλοι την ευκαιρία να σκεφτούμε τι έχουμε κάνει στραβά. Και να ξαναδούμε την έννοια της μαγκιάς, που έχει περί πολλού ο ελληνικός εξαιρετισμός. Μαγκιά όμως δεν είναι να αψηφάς τις οδηγίες του κράτους και των ειδικών σε θέματα δημόσιας υγείας. Μαγκιά είναι να είσαι προβλεπτικός και προσεκτικός, όχι μόνο για να προφυλάξεις τον εαυτό σου αλλά, κυρίως, για να μην εκτεθούν εξαιτίας σου οι ευπαθείς ομάδες σε κίνδυνο, για να μη γίνεις εσύ η αιτία της ταχύτερης και ευρύτερης διάδοσης ενός επικίνδυνου ιού, οι συνέπειες του οποίου όχι μόνο στη δημόσια υγεία αλλά και στην οικονομία και στην ασφάλεια δεν έχουν ακόμα επιμετρηθεί..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 06/03/20

Από την επιπολαιότητα στον πανικό

Τις τελευταίες ημέρες της Αποκριάς, πολλοί επίδοξοι καρναβαλιστές αντέδρασαν στη σύσταση της κυβέρνησης να μη συμμετάσχουν στα καρναβάλια και σε δημόσιες εκδηλώσεις που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη διάδοση του κορωνοϊού. Δυσαρεστήθηκαν. Τα πήραν στο... κρανίο. Δεν τους αρέσουν οι απαγορεύσεις και ιδίως οι απαγορεύσεις της διασκέδασης. Θυμήθηκαν τα χαρακτηριστικά του εξαιρετισμού τους, είπαν ότι σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει και φρόντισαν να αποδείξουν στο κράτος ότι όταν ο Ελληνας θέλει να γλεντήσει, θα το κάνει. Ενα νέο κίνημα τύπου «δεν πληρώνω» γεννήθηκε γύρω από τον βασιλιά Καρνάβαλο στην Πάτρα και σε άλλα μέρη της επικράτειας.

Μόνο που αυτό το κίνημα που δεν υπολογίζει τις κρατικές προειδοποιήσεις για να διαφυλαχτεί η δημόσια υγεία δεν είναι τζάμπα, όπως ήταν το κίνημα «δεν πληρώνω», όπου οι διάφοροι επαναστάτες της φακής υπό την προστασία του κομματικού αντισυστημισμού υπονόμευαν κανονικά τη λειτουργία του κράτους χωρίς συνέπειες: καλώντας σε εισιτηριοδιαφυγή στα μέσα μεταφοράς, καταστρέφοντας ακυρωτικά μηχανήματα στο μετρό, μπλοκάροντας τα διόδια και παρακινώντας τους οδηγούς για ελεύθερη διέλευση... Τότε, το κράτος αποδείχτηκε ανίσχυρο να επιβάλει τον νόμο, αφού ήταν πολύ πιο ισχυροί οι δεξιοί αλλά κυρίως αριστεροί αντισυστημικοί πάτρονες τέτοιων ανομικών συμπεριφορών, πολλοί από τους οποίους μάλιστα κυβέρνησαν τη χώρα επί τεσσεράμισι χρόνια.

Οι φετινοί απείθαρχοι του καρναβαλιού νόμιζαν ότι, ως συνήθως, κι αυτή η απειθαρχία τους θα ήταν χωρίς ευρύτερες συνέπειες. Αλλά σήμερα έχουν πληροφορηθεί ότι, ειδικά στη δυτική Πελοπόννησο, οι συνέπειες της απειθαρχίας τους μπορούν να κοστίσουν και στους ίδιους και στη δημόσια υγεία. Το περιστατικό της Αμαλιάδας και η διάγνωση πολλών νέων κρουσμάτων, η πιθανή διεύρυνση των προσβολών από τον ιό λόγω της κοινωνικής επαφής νοσούντων που δεν το γνώριζαν, η προσομοίωση των περιστατικών της Αμαλιάδας με τα περιστατικά του Μιλάνου, δείχνει ότι η αδιαφορία, μαζί με την άγνοια και πιθανόν κάποια αδυναμία του συστήματος προφύλαξης, μπορούν να διογκώσουν το πρόβλημα.

Και στο σημείο αυτό, η χθεσινή αδιαφορία μπορεί εύκολα σήμερα να μετατραπεί σε πανικό. Σε έναν παραλυτικό πανικό, που μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση τμημάτων της οικονομικής και της κοινωνικής ζωής αλλά και να επηρεάσει την κουλτούρα της ανοχής, που ευτυχώς είναι η κυρίαρχη κοινωνική κουλτούρα στη χώρα.

Αναμένοντας την εξέλιξη με τον κορωνοϊό, έχουμε όλοι την ευκαιρία να σκεφτούμε τι έχουμε κάνει στραβά. Και να ξαναδούμε την έννοια της μαγκιάς, που έχει περί πολλού ο ελληνικός εξαιρετισμός. Μαγκιά όμως δεν είναι να αψηφάς τις οδηγίες του κράτους και των ειδικών σε θέματα δημόσιας υγείας. Μαγκιά είναι να είσαι προβλεπτικός και προσεκτικός, όχι μόνο για να προφυλάξεις τον εαυτό σου αλλά, κυρίως, για να μην εκτεθούν εξαιτίας σου οι ευπαθείς ομάδες σε κίνδυνο, για να μη γίνεις εσύ η αιτία της ταχύτερης και ευρύτερης διάδοσης ενός επικίνδυνου ιού, οι συνέπειες του οποίου όχι μόνο στη δημόσια υγεία αλλά και στην οικονομία και στην ασφάλεια δεν έχουν ακόμα επιμετρηθεί

Σαν σήμερα, πριν από πέντε χρόνια, Μάρτιο του 2015, έγραφα με αφορμή την απόρριψη των έξι μέτρων του Βαρουφάκη προς το Eurogroup: «Εντάξει, επιστρέφει η κόλαση της αβεβαιότητας. Ο κ. Τσίπρας είναι ώρα να κυβερνήσει - ή, αν δεν μπορεί, κάτι να κάνει. Αν συνεχίσει έτσι, υπάρχει κίνδυνος να συνδυάσει την παρουσία του με την πιο μείζονα καταστροφή της χώρας - με πραγματική κατάρρευση, πραγματική ανθρωπιστική κρίση, πραγματικό δημοκρατικό έλλειμμα και πραγματική αγανάκτηση». Ποιος μας άκουγε τότε, οι άνθρωποι ήταν μεθυσμένοι από εξουσία

Η μηδενιστική διεθνής

Οι μπαχαλοποιοί που κατέστρεψαν και βεβήλωσαν αρχαιότητες (και αντίγραφα γλυπτών του Παρθενώνα) στον σταθμό μετρό της Ακρόπολης έπαιξαν με τους κανόνες του θεάματος. Είμαστε, γενικώς, περισσότερο ευαίσθητοι στις αρχαιότητες, η τεκμηρίωση της σημερινής θέσης μας στον κόσμο ζητεί περισσότερες αποδείξεις της αξίας μας στην κληρονομιά μας (στις κληρονομιές μας) παρά στα σημερινά επιτεύγματά μας. Τα μέλη της μηδενιστικής διεθνούς που εκτονώνονται, χρόνια τώρα, στην Αθήνα έχουν ιδιαίτερη επίγνωση των σημείων του εθνικού φετιχισμού που επιδιώκουν να κατεδαφίσουν. Ετσι θα έδειχναν ότι «είναι ακόμα ζωντανοί» και έτοιμοι για μεγάλα μπάχαλα. Και πρέπει να ξαφνιάστηκαν δυσάρεστα που, αυτή τη φορά, η αστυνομία έδειξε ότι διαθέτει επιχειρησιακά αντανακλαστικά και τη βούληση να τους εξουδετερώσει. Ελληνες και ξένοι που δρουν στο όνομα του αναρχισμού και θεωρούν τα μπάχαλα κάτι σαν τουριστική ατραξιόν, έχουν αρχίσει πλέον να αισθάνονται άβολα.

Πάντως, η δίωξη των συλληφθέντων για πλημμελήματα δείχνει ότι, στο πεδίο του νόμου, κάτι πρέπει να αλλάξει. Ο ποινικός καταλογισμός δεν είναι αποτρεπτικός, ενώ δεν έχει υπάρξει πρόνοια επιβολής χρηματικών προστίμων, ισότιμων με το κόστος της ζημιάς που κάθε φορά προκαλούνται. Εχει έρθει και σε αυτό η ώρα του νομοθέτη.

...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 06/03/20