"...Η Ελλάδα αντιμετώπισε την εν λόγω συμπεριφορά με ψυχραιμία και σωφροσύνη αλλά και με μία λανθάνουσα ατολμία, η οποία έδινε στην άλλη πλευρά την εντύπωση της αδυναμίας ή του ενδόμυχου φόβου. Ειδικότερα, διάφορες ελληνικές κυβερνήσεις στηριζόμενες στο διεθνές δίκαιο και στις συμμαχικές τους σχέσεις, ήλπισαν ότι θα επιτύχουν ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας ενισχύοντας όμως συχνά την αίσθηση μιας απροθυμίας για δυναμική επίδραση στις σωρευόμενες τουρκικές απειλές και προκλήσεις. Ουσιώδη ρόλο στην ενθάρρυνση της παραβατικότητας αυτής έπαιξε και η πολυετής κρίση που ταλάνισε την ελληνική οικονομία. Κυρίως, όμως, η Τουρκία στηρίχθηκε στη σκανδαλώδη ανοχή που επιδεικνύει ο κ. Τραμπ προς τον τούρκο ομόλογό του, στη φιλική στάση του Πούτιν, και στη χρησιμοθηρική και άχρωμη πολιτικά στάση πολλών ευρωπαϊκών χωρών έναντι της σατραπικής πολιτικής του κ. Ερντογάν. Τα πράγματα όμως έφτασαν ήδη σε κρίσιμο σημείο. Η Τουρκία με την αναθεωρητική της στάση και την απεριφράστως διεκδικητική της συμπεριφορά απειλεί ευθέως την εθνική μας ασφάλεια. Και η βαριά αυτή απειλή πρέπει να αντιμετωπισθεί από μέρους μας με μέγιστη υπευθυνότητα αλλά και με πρακτικό πνεύμα...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"  και την "ΑΥΓΗ. και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 13/12/19

"ΤΑ ΝΕΑ", 13/12/19

ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΦΩΤΑΚΗ

Ένα σκληρό διπλωματικό πόκερ βρίσκεται σε εξέλιξη μετά την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας Τουρκίας - Λιβύης, με την Αθήνα να επιχειρεί την απομόνωση της Αγκυρας και διεθνή καταγγελία της συμφωνίας, η οποία έχει στόχο νέα τετελεσμένα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα η κυβέρνηση θέλει να υψώσει ένα διπλωματικό τείχος με αποφάσεις διεθνών συλλογικών οργάνων αλλά και εξασφαλίζοντας ξεκάθαρες τοποθετήσεις από άλλες χώρες για τη δημιουργία μιας συμμαχίας για τις ελληνικές θέσεις, η οποία θα αποδυναμώσει πλήρως τους παράνομους ισχυρισμούς της Αγκυρας.

Με ατζέντα τη σκληρή καταδίκη των τουρκικών επιδιώξεων προσήλθε στη Σύνοδο Κορυφής και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πνεύμα της θέσης ότι η συμφωνία Τουρκίας - Λιβύης αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και η παρανομία δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Στόχος της Ελλάδας είναι «ένα ευρύτερο πλαίσιο κυρώσεων απέναντι στην Τουρκία», όπως αναφέρουν κυβερνητικοί κύκλοι, με διπλωματικές πηγές να σημειώνουν ότι η ΕΕ έχει ήδη διαβεί τον Ρουβίκωνα όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων για μέτρα κατά της Αγκυρας.

Να σημειωθεί ότι σήμερα στην Αθήνα στο Συμβούλιο ΥΠΕΞ του Οργανισμού Συνεργασίας Εύξεινου Πόντου δεν θα παραστεί ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, αλλά ο υφυπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Φαρούκ Καϊμακτσί. Κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Νίκο Δένδια δεν προβλέπεται, ωστόσο μια άτυπη συνομιλία, καθώς θα βρίσκονται στον ίδιο χώρο, δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Ο Δένδιας άλλωστε την επόμενη εβδομάδα ετοιμάζει βαλίτσες για έναν διεθνή μαραθώνιο ακύρωσης της συμφωνίας στην πράξη και την περαιτέρω θωράκιση της Ελλάδας, με πρώτο σταθμό τη Γενεύη, τη Δευτέρα, όπου θα συναντηθεί με τον γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Για την Τρίτη προγραμματίζεται επίσκεψη στη Σαουδική Αραβία, την Τετάρτη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Πέμπτη στο Αμμάν και την Παρασκευή στην Ιταλία, η οποία χαρακτηρίζεται και σταθμός - κλειδί για τις εξελίξεις.

Διπλωματικές πηγές επισημαίνουν άλλωστε ότι η Λιβύη εκβιάστηκε για να υπογράψει τη συμφωνία με την Τουρκία, με την αποστολή όπλων, σημειώνοντας ότι η ελληνική πλευρά έχει στη διάθεσή της στοιχεία για το ποιο φορτηγό πλοίο έκανε παράδοση τεθωρακισμένων στην Τρίπολη, τον χρόνο που έγινε αυτή, αλλά και τη διαδρομή που ακολούθησε το σκάφος.

Για την Αθήνα, με το τουρκολιβυκό σύμφωνο, το μόνο «κεκτημένο» της Αγκυρας είναι η επιβεβαίωση του ότι είναι ταραξίας και τονίζουν ως κόκκινη γραμμή για την Ελλάδα τα όσα ορίζει το Σύνταγμα, άρα την απάντηση σε όποια απειλή των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.

ΕΙΔΙΚΟΣ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΣ. Ερωτηματικά ωστόσο τίθενται και για την επιβίωση της κυβέρνησης της Τρίπολης, του Φαγέζ αλ Σαράζ, καθώς ο στρατηγός Χαλίφα Χαφτάρ έδωσε χθες εντολή στις δυνάμεις του να προχωρήσουν προς την Τρίπολη για την «τελική μάχη», σύμφωνα με το Al Arabiya. Χθες, πάντως, ανακοινώθηκε και ο ορισμός του Χριστόδουλου Λάζαρη ως ειδικού απεσταλμένου του ΥΠΕΞ για θέματα Λιβύης.

Η ελληνική πλευρά εκτιμά ότι ο διάλογος με την Τουρκία είναι απαραίτητος, τόσο όσον αφορά τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, όσο και για την επανέναρξη διερευνητικών επαφών, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι διάλογος δεν μπορεί να υπάρξει υπό το καθεστώς απειλών. Οσο για το ενδεχόμενο προσφυγής στη Χάγη, επί του παρόντος δεν δείχνει να είναι στην ατζέντα της Αθήνας, καθώς διπλωματικές πηγές ξεκαθαρίζουν ότι υπάρχει σειρά ενεργειών που θα πρέπει να προηγηθούν.

«ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ». Αξίζει να σημειωθεί ότι μηνύματα στην Αγκυρα για την ετοιμότητα και την αποτρεπτική ικανότητα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων έστειλε η Αθήνα με την πραγματοποίηση της άσκησης ετοιμότητας «Πυρπολητής» τα ξημερώματα της Τετάρτης. Η εντολή δόθηκε αιφνιδιαστικά από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ πτέραρχο Χρήστο Χριστοδούλου, με βασικό στόχο να ελεγχθούν και να αξιολογηθούν η ετοιμότητα, η αποτελεσματικότητα και η επιχειρησιακή εκπαίδευση της Διακλαδικής Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης Υψηλής Ετοιμότητας (Δύναμη «Δ»). Είναι πρόδηλο ότι η στρατιωτική ηγεσία ήθελε να τσεκάρει τα αντανακλαστικά της «αφρόκρεμας» των Ενόπλων Δυνάμεων και μάλιστα στη συγκεκριμένη φάση που η Τουρκία κλιμακώνει διαρκώς την προκλητική της συμπεριφορά.

Σημειώνεται ότι παγίως ένα από τα πολλά σενάρια της άσκησης «Πυρπολητής» είναι και η ανακατάληψη βραχονησίδας. Αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, συνέβη και προχθές, με το ΓΕΕΘΑ να δίνει εντολή στις επίλεκτες Ειδικές Δυνάμεις για ανακατάληψη νησίδας στο Κεντρικό Αιγαίο. Η Δύναμη «Δ» είναι διακλαδική, συμμετέχουν δηλαδή και τα τρία Οπλα, και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αμφίβιους καταδρομείς, αλεξιπτωτιστές, υποβρύχιους καταστροφείς.

ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΛ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

«Η Τουρκία είναι πρόβλημα». Η φράση αυτή, η οποία προέρχεται από το στόμα κοινοτικού αξιωματούχου, συμπυκνώνει την ατμόσφαιρα που επικρατούσε χθες το βράδυ στις Βρυξέλλες, όπου πραγματοποιούνταν η Σύνοδος Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η υπογραφή του Μνημονίου Συναντίληψης μεταξύ της Αγκυρας και της Τρίπολης σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες έχει βαρύνει αρκετά το κλίμα έναντι της Τουρκίας και οι απόψεις της ελληνικής κυβέρνησης έχουν γίνει απόλυτα κατανοητές στις Βρυξέλλες αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Και σε αυτό έχει συμβάλει η διπλωματική κινητοποίηση των ελληνικών Αρχών, την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιέγραψε εύστοχα με τη φράση ότι έχουν υψωθεί «διπλωματικά τείχη απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα». Παράλληλα, η ηχηρή παρέμβαση του αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ σχετικά με τα δικαιώματα των κατοικημένων νησιών σε θαλάσσιες ζώνες ενισχύει τη «διπλωματική φαρέτρα» της Αθήνας στις συνομιλίες με τους ευρωπαίους εταίρους της.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο Πρωθυπουργός επρόκειτο να οικοδομήσει την παρέμβασή του κατά τη διάρκεια του δείπνου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σε τρεις άξονες, οι οποίοι είχαν αποτυπωθεί και στο προσχέδιο των Συμπερασμάτων. Ο πρώτος ήταν ότι πρέπει να υπάρξει σαφής καταδίκη της Τουρκίας για το μνημόνιο με τη Λιβύη. Ο δεύτερος ήταν ότι το συγκεκριμένο μνημόνιο δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Ο τρίτος ήταν ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) πρέπει να στηρίζει και να αποδείξει την αλληλεγγύη της στην Ελλάδα και στην Κύπρο έναντι της τουρκικής προκλητικότητας και παραβατικότητας.

Κοινοτική πηγή σημείωνε ότι η ΕΕ βρίσκεται πίσω από την Ελλάδα στο ζήτημα του τουρκολιβυκού μνημονίου, αλλά τα επόμενα βήματα θα εξαρτηθούν από το πόσο μακριά θέλει να το πάει η Αθήνα. Επισημαίνεται ότι ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας είχε σημειώσει σε δηλώσεις του ,κατά τη συμμετοχή του στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, ότι εφόσον η Τουρκία δεν συμμορφωθεί, τότε στο τραπέζι βρίσκεται και η ενεργοποίηση ενός πλαισίου κυρώσεων - χωρίς όμως να εξειδικεύσει αν η Αθήνα θα επιδιώξει ένα νέο πλαίσιο ή τη διεύρυνση του υπάρχοντος πλαισίου που αποφασίστηκε ως απάντηση στις παράνομες γεωτρήσεις της Τουρκίας εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΡΑΪΤΙΔΗΗ πρόσφατη τουρκολιβυκή συμφωνία και για πολλοστή φορά κατάθεση εγγράφου στον ΟΗΕ με αυθαίρετο καθορισμό θαλασσίων ζωνών τουρκικής αρμοδιότητας αποτελούν την κορωνίδα της τουρκικής θρασύτητας. Θρασύτητας η οποία δεν είναι μόνο καταδικαστέα από άποψη διεθνούς δικαίου, αλλά, παράλληλα, συνιστά και απροκάλυπτα εχθρική κατά της χώρας μας συμπεριφορά.

Ο χάρτης με τα επί της θαλάσσης δικαιώματα της Τουρκίας που παρουσίασαν πρόσφατα ο κ. Ερντογάν και άλλοι αξιωματούχοι της τουρκικής κυβέρνησης, αποτελεί μία εκτρωματική κατασκευή που παραβαίνει όλα τα κριτήρια της διεθνούς έννομης τάξης. Επιπλέον είναι και ένα απίστευτο δείγμα αλλοπρόσαλλης νομικής και διπλωματικής κοπτοραπτικής.

Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα μίας μακροχρόνιας και καλώς σχεδιασμένης πολιτικής που ασκήθηκε σταδιακώς και αποβλέπει στην υλοποίηση του ευφάνταστου οράματος του Ερντογάν, το οποίο συνίσταται στην ανάδειξη της χώρας του σε μεγάλη περιφερειακή δύναμη και στη δημιουργία ενός νέου οθωμανικού κράτους σουλτανικού τύπου.

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν σε ό,τι αφορά τη χώρα μας ήταν:

Η διαρκής αμφισβήτηση των απορρεόντων από το διεθνές δίκαιο δικαιωμάτων της.

Η καθημερινή παραβίαση του ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου.

Η συνεχής έγερση αβάσιμων αξιώσεων επί του ελληνικού νησιωτικού χώρου.

Η δήλωση για αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης.

Η διατύπωση απερίφραστων απειλών για χρήση στρατιωτικής βίας.

Η επιδίωξη τετελεσμένων με την προσδοκία νομιμοποιήσεώς τους σε βάθος χρόνου.

Η Ελλάδα αντιμετώπισε την εν λόγω συμπεριφορά με ψυχραιμία και σωφροσύνη αλλά και με μία λανθάνουσα ατολμία, η οποία έδινε στην άλλη πλευρά την εντύπωση της αδυναμίας ή του ενδόμυχου φόβου. Ειδικότερα, διάφορες ελληνικές κυβερνήσεις στηριζόμενες στο διεθνές δίκαιο και στις συμμαχικές τους σχέσεις, ήλπισαν ότι θα επιτύχουν ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας ενισχύοντας όμως συχνά την αίσθηση μιας απροθυμίας για δυναμική επίδραση στις σωρευόμενες τουρκικές απειλές και προκλήσεις.

Ουσιώδη ρόλο στην ενθάρρυνση της παραβατικότητας αυτής έπαιξε και η πολυετής κρίση που ταλάνισε την ελληνική οικονομία.

Κυρίως, όμως, η Τουρκία στηρίχθηκε στη σκανδαλώδη ανοχή που επιδεικνύει ο κ. Τραμπ προς τον τούρκο ομόλογό του, στη φιλική στάση του Πούτιν, και στη χρησιμοθηρική και άχρωμη πολιτικά στάση πολλών ευρωπαϊκών χωρών έναντι της σατραπικής πολιτικής του κ. Ερντογάν.

Τα πράγματα όμως έφτασαν ήδη σε κρίσιμο σημείο. Η Τουρκία με την αναθεωρητική της στάση και την απεριφράστως διεκδικητική της συμπεριφορά απειλεί ευθέως την εθνική μας ασφάλεια. Και η βαριά αυτή απειλή πρέπει να αντιμετωπισθεί από μέρους μας με μέγιστη υπευθυνότητα αλλά και με πρακτικό πνεύμα.

Υπό το πρίσμα αυτό επιβάλλεται οι κινήσεις μας να στραφούν:

-Στον άμεσο καθορισμό συγκεκριμένης σταθερής και όχι περιστασιακής στρατηγικής.

-Στην αξιοποίηση των συμμαχικών μας σχέσεων στον υπέρτατο βαθμό.

-Στην πάση θυσία ενίσχυση της αποτρεπτικής μας ισχύος.

-Στην επίσημη ανακήρυξη ΑΟΖ στις ελληνικές θάλασσες.

-Στην προσεκτική προετοιμασία της ιδέας προσφυγής στο διεθνές δικαστήριο με αυτονόητη διαφύλαξη της εθνικής μας αξιοπρέπειας.


Πρέπει να τονιστεί ότι η προσφυγή αυτή είναι μέτρο προβλεπόμενο από τον Χάρτη του ΟΗΕ και υπό κατάλληλες προϋποθέσεις θα μπορούσε να οδηγήσει σε επίλυση της υπάρχουσας κρίσης με απόφαση δεσμευτική και για τα δύο μέρη. Επομένως η προσφυγή δεν είναι δείγμα εθνικής υποχώρησης ούτε και πράξη ηττοπάθειας. Είναι μέσο προστασίας της ειρήνης και τρόπος έγκυρης και αδιάβλητης ρύθμισης προβλημάτων. Σε κρίσιμες για τη χώρα συνθήκες, όπως οι τρέχουσες, στην πολιτική των τουρκικών ιαχών η ελληνική ηγεσία οφείλει να αντιτάξει μία πολιτική υψηλής ευθύνης αλλά και διορατικότητας.

-Ο Δημήτρης Καραϊτίδης είναι πρέσβης επί τιμή

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗ

Νίκος Αναστασιάδης: «Είναι αυτονόητο πως για να επαναρχίσουν διαπραγματεύσεις θα πρέπει η Τουρκία να τερματίσει τις έκνομες ενέργειες». Θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας λογική. Θέση που υιοθετήθηκε στο πολύ πρόσφατο παρελθόν από το Εθνικό Συμβούλιο. Πρόσφατα είχαμε τη δική μας άτυπη τριμερή στο Βερολίνο.

Τι έγινε στην πράξη; Είχαμε μια άτυπη τριμερή όπου το τελικό ανακοινωθέν είχε τα θετικά του, είχε και τα αρνητικά του. Λίγο-πολύ υπάρχει μια σχετική συναντίληψη για το αποτέλεσμα. Τα βασικότερα θετικά του είναι ότι επανεκκινεί τη διαδικασία, έστω και αν παίρνει αναβολή για καλύτερο καιρό - άνοιξη -, και επιβεβαιώνει ένα κοινό αποδεκτό πλαίσιο συζήτησης από τους δύο ηγέτες και επανεμπλέκεται ο γ.γ. του ΟΗΕ. Αρνητικά υπάρχουν διάφορα, αλλά εν προκειμένω εστιάζω την προσοχή μου σε ένα. Στην απουσία για ακόμα μία φορά αναφοράς στην Τουρκία, τουλάχιστον γι' αυτές τις έκνομες ενέργειές της για τις οποίες λέμε ως ε/κ τώρα ότι πρέπει να τερματιστούν για να συνομιλήσουμε! Δεν θα σταθώ όμως ούτε σ' αυτό το ειδικό και ιδιαίτερης σημασίας σημείο. Θα σταθώ σ' ένα, κατά την άποψη μου, επακόλουθο σημείο. Στο π'ως η Τουρκία απάντησε στην πράξη στο ζήτημα «έκνομες ενέργειες».


Η Τουρκία απάντησε προχωρώντας σε ακόμα μια παράνομη και έκνομη ενέργεια. Κατ' ακρίβεια αναβαθμίζοντας τις παράνομες και έκνομες ενέργειές της. Πώς; Συμφωνώντας ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και θαλάσσια σύνορα με τη Λιβύη. Προσέξτε με ποια χώρα. Τη Λιβύη! Την πρώτη πρώτη χώρα που εφαρμόστηκε το διαβόητο δυτικόπνευστο σχέδιο της Αραβικής Ανοιξης. Τη χώρα που από τότε βυθίστηκε στο χάος. Και ποια λιβυκή κυβέρνηση συμφώνησε με το καθεστώς του ισλαμιστή νεοσουλτάνου Εργογάν; Αυτή η οποία στηρίζεται από τους εταίρους μας. Την Ευρωπαϊκή Ενωση. Την ίδια Ενωση η οποία προγραμματίζει επαφές με την Τουρκία, στον δρόμο που έδειξε ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, παραβιάζοντας τα περιλάλητα μέτρα της Ενωσης κατά της Τουρκίας. Η οποία με τη συμφωνία της με τη Λιβύη κατακρεουργεί τις θάλασσες και ΑΟΖ Ελλάδας, Αιγύπτου και αγκαλιάζει ασφυκτικά τη θάλασσα της Κύπρου. Επι των πτυχών αυτής της συμφωνίας θα ακολουθήσουν, ήδη άρχισαν, πολλές αναλύσεις. Είμαι βέβαιος. 

Εκεί που θέλω να σταθώ είναι το σημείο που πονεί περισσότερο από κάθε άλλο σε Κύπρο και Ελλάδα. Την πρόληψη. Ο γραφών είναι ένας από τους αρκετούς οι οποίοι εδώ και πάρα πολύ καιρό είχαν εγείρει το θέμα μιας ενδεχόμενης τέτοιας συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. Πολύ πιο έντονα το θέμα είχε τεθεί στην Ελλάδα με πολλούς τρόπους και σε όλα τα επίπεδα. Τι έγινε; Τίποτα! Για μια ακόμα φορά οι αρμόδιοι, πρωτίστως τα υπουργεία Εξωτερικών, απουσίαζαν. Αν δεν απουσίαζαν και η ευθύνη ανήκει αλλού, ας το πουν. Η ουσία παραμένει η ίδια. Ευτυχείς και μακάριοι οι ιθύνοντες αγνόησαν όλες τις προειδοποιήσεις. Τώρα ωρύονται εκ των υστέρων. Ολίγον... αργά. Δυστυχώς! Αλλά έστω και τώρα πρωτίστως η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει και να διασφαλίσει τα εθνικά της συμφέροντα με όλες τις ενέργειες που απαιτούνται. Και να απαιτήσει και από τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ να σταθούν επιτέλους αρωγοί στη δίκαιη υπόθεση της ελληνικής κυριαρχίας. Γιατί περί αυτού πρόκειται.

-Ο Νίκος Κατσουρίδης είναι πολιτικός αναλυτής, πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ

"Η ΑΥΓΗ", 13/12/19


...από την "ΕΣΤΙΑ" (με την  γραφή του Παν. Κρητικού,
που ρισκάρει  τη..."ρετσινιά" πολεμολάπηλου!

 ...........

"ΕΣΤΙΑ", 13/12/19