"...Φυσικά ούτε και η κυβέρνηση είχε σκοπό να προχωρήσει στη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής. Θες γιατί αισθάνεται - αυτάρεσκα - ότι μπορεί μόνη να χειριστεί τη δύσκολη φάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, θες γιατί δεν θέλει να δικαιώσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε όσα της έχει χρεώσει ή ακόμη θες γιατί εκτιμάει ότι μια σύγκληση του Συμβουλίου θα έστελνε στους απέναντι το λάθος μήνυμα ότι φοβηθήκαμε και τρέμουμε από τον φόβο μας, δεν το συγκαλεί το Συμβούλιο. Δεν πρόκειται να συγκαλέσει πολύ περισσότερο ούτε το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως ζήτησε το ΚΙΝΑΛ, προκειμένου να τη βγει στον ΣΥΡΙΖΑ. Επί του παρόντος, και αν δεν υπάρξει κάτι πιο χοντρό ας πούμε, θα περιοριστεί σε μια ενημέρωση, την οποία θα κάνει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας στους εκπροσώπους των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Δεν είναι και ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει, άλλα από το καθόλου κάτι είναι και αυτό..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 03/12/19

Νάρκες στη σύγκλιση
Τίποτε δεν έχει καταλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, από τη βαριά, ταπεινωτική ήττα του Ιουλίου. Τίποτε, απολύτως. Παραμένει στα ίδια και τα ίδια, ακόμη και όταν τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά, και αφορούν σε εθνικά θέματα, όπως η τροπή που έχουν λάβει οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Υποτίθεται ότι λόγω ακριβώς των εξελίξεων, προτείνει στην κυβέρνηση την έκτακτη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής. Τη ζητάει με ανακοίνωση που υπογράφει ο φίλος μου ο Κατρούγκαλος ο Γιώργης. Αλλά πώς τη ζητάει; Με τρόπο τέτοιο που να μην μπορεί η κυβέρνηση να πει «ναι» στη σύγκληση, διότι αν πει το «ναι» είναι σαν να αποδέχεται ό,τι της έχει «σούρει» στο μεταξύ ο Κατρούγκαλος, ο οποίος λέει: «(η κυβέρνηση) χειρίζεται τα κρίσιμα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, και ιδίως τις κλιμακούμενες προκλήσεις της Τουρκίας, χωρίς πυξίδα, χωρίς στρατηγική (...) από την πολιτική κατευνασμού που επέλεξε ο κύριος Μητσοτάκης στη συνάντηση με τον πρόεδρο Ερντογάν, όπου δεν έθεσε καν ως θέμα τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου για συμψηφισμό Προσφυγικού, Κυπριακού και τουρκικής παραβατικότητας, έως τις πρόσφατες σπασμωδικές αντιδράσεις στις μεθοδεύσεις της Τουρκίας με τη Λιβύη, απουσιάζει κάθε στοιχείο συνεκτικής εξωτερικής πολιτικής (...) η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ούτε η λογική του παθητικού παρατηρητή, ούτε οι ακροδεξιές φωνές μπορούν να καθορίζουν τη στάση της χώρας» κ.λπ. κ.λπ. τα οποία βαριέμαι να καταγράψω.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ υπονομεύει και την ελάχιστη πιθανότητα σύγκλισης των πολιτικών δυνάμεων, φοβούμενος ότι η κυβέρνηση θα επιχειρούσε να την αναζητήσει και να την επιτύχει. Εύγε!..

Ενημέρωση

Φυσικά ούτε και η κυβέρνηση είχε σκοπό να προχωρήσει στη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής. Θες γιατί αισθάνεται - αυτάρεσκα - ότι μπορεί μόνη να χειριστεί τη δύσκολη φάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, θες γιατί δεν θέλει να δικαιώσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε όσα της έχει χρεώσει ή ακόμη θες γιατί εκτιμάει ότι μια σύγκληση του Συμβουλίου θα έστελνε στους απέναντι το λάθος μήνυμα ότι φοβηθήκαμε και τρέμουμε από τον φόβο μας, δεν το συγκαλεί το Συμβούλιο. Δεν πρόκειται να συγκαλέσει πολύ περισσότερο ούτε το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως ζήτησε το ΚΙΝΑΛ, προκειμένου να τη βγει στον ΣΥΡΙΖΑ. Επί του παρόντος, και αν δεν υπάρξει κάτι πιο χοντρό ας πούμε, θα περιοριστεί σε μια ενημέρωση, την οποία θα κάνει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας στους εκπροσώπους των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Δεν είναι και ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει, άλλα από το καθόλου κάτι είναι και αυτό...

Δύο ξένοι στο ίδιο υπουργείο

Υποστηρίζεται βασίμως από όσους γνωρίζουν τι τεκταίνεται στο ευαγές ίδρυμα της οδού Σταδίου, που φέρει την επωνυμία υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, και που τα ρολά του όταν δεν είναι μονίμως κατεβασμένα είναι τόπος άσκησης επίδοξων street artists, ότι το υπουργικό δίδυμο το οποίο διαχειρίζεται τις τύχες του δεν έχει ιδιαίτερο μέλλον. Η δύσκολη χημεία που αναπτύχθηκε μεταξύ του υπουργού Γιάννη Βρούτση και του αναπληρωτή του Νότη Μηταράκη δεν θα μακροημερεύσει την παραμονή τους στο υπουργείο, και απλώς είναι θέμα του ίδιου του προέδρου Κυριάκου το πότε θα πραγματοποιήσει τον πρώτο ανασχηματισμό της κυβερνήσεώς του ώστε να δώσει ένα τέλος σε αυτή τη μαρτυρική για πολλούς συμβίωση. 

Τι τους χωρίζει; Και τι δεν τους χωρίζει να λέμε. Ο κύριος Βρούτσης θεωρεί εαυτόν (και κατά τη γνώμη μου όχι αδίκως) «γκουρού» των εργασιακών σχέσεων, ο δε κύριος Μηταράκης θεωρεί ότι το σημερινό μοντέλο έχει εκμετρήσει το ζην, και οφείλουμε να πάμε σε μεικτό σύστημα, ιδιωτικής και δημόσιας ασφάλισης, αν θέλουμε να επιζήσει το Ασφαλιστικό. Και «τρώγονται». Κλασικά πράγματα. Συνέβαινε και συμβαίνει, υπουργός να τρώγεται με τον αναπληρωτή του. Δουλίτσα γίνεται; Αυτό είναι το θέμα...

Διπλωματικά αγκάθια

Βεβαίως δεν είναι μόνο το δίδυμο Βρούτσης - Μηταράκης που δεν αλλάζει κουβέντα, πολλοί υποστηρίζουν ούτε «καλημέρα». Είναι και άλλα, εξαιτίας της ιδιομορφίας του μοντέλου διακυβέρνησης που εφαρμόζει ο πρόεδρος Κυριάκος, και θέλει έναν υπουργό από την πολιτική συνήθως και έναν υφυπουργό κατά προτίμηση τεχνοκράτη. Το πρόβλημα είχε ήδη επισημανθεί από τη συγκρότηση της κυβερνήσεως, τον Ιούλιο (είχε τεθεί το ερώτημα «πώς θα δουλέψει αυτό το πράγμα», συγκεκριμένα), αλλά η απάντηση που είχε δοθεί δεν άφηνε πολλά περιθώρια αμφισβήτησης «θα δουλέψει, διότι θα υπάρχει έλεγχος από το Μέγαρο Μαξίμου». Δεν ξέρω ποιος έλεγχος υπάρχει, και πώς ακριβώς γίνεται, αλλά όταν «πέσουν» λίγο τα ελληνοτουρκικά ο πρόεδρος Κυριάκος ας ασχοληθεί λιγάκι με τις σχέσεις του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια με τον αναπληρωτή υπουργό του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Το αναφέρω τελείως διπλωματικά...

Ιερή... διεύρυνση

Ο πρόεδρος Αλέξης, εν τω μεταξύ συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία προς τον λαό, με στόχο την ανασυγκρότηση του κόμματος, την οποία επιδιώκει να διεξέλθει αποκλειστικά ο ίδιος και όχι τη βοηθεία σημαντικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή ακριβώς φοβάται ότι θα την κάψουν. Χθες επισκέφθηκε την Αλεξανδρούπολη και το εσπέρας μίλησε σε ανοιχτή συνέλευση για τη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, στο ξενοδοχείο Grecotel Αστήρ - Εγνατία, της πόλης.

Ως εδώ καλά και πρόβλημα κανένα. Νωρίτερα όμως, το μεσημέρι, είχε συνάντηση με τον μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης Ανθιμο. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Επισκοπείο, και διερωτώμαι αν θα δούμε και τον περί ου ο λόγος Ανθιμο (καμιά σχέση με τον άλλο της Θεσσαλονίκης...) σε καμιά διεύρυνση. Μπορεί ο άνθρωπος να σκέφτεται να εμπλουτίσει το σχήμα με τίποτε ιερωμένους. Ποιος ξέρει...

Ενοχη σιωπή
Δουλευόμαστε μεταξύ μας, μου φαίνεται. Υπήρξαν διάφορες αντιδράσεις φίλων μου παπανδρεϊκών εξαιτίας της χθεσινής μου αναφοράς στον Γιώργο (Παπανδρέου), ο οποίος εξακολουθεί να αποφεύγει προκλητικά να αποδοκιμάσει την ένταξη στον ΣΥΡΙΖΑ στελεχών που κινούνταν στο περιβάλλον του - αν δεν ήταν το ίδιο το περιβάλλον του, όπως η περίπτωση ας πούμε της κυρίας Ρεγγίνας Βάρτζελη, η οποία διετέλεσε εξ απορρήτων του για πάρα πολλά χρόνια.

Είχα χαρακτηρίσει ακατανόητη και ακατάληπτη τη στάση που τηρεί, και έλαβα την απάντηση από ένα στέλεχος του ΚΙΔΗΣΟ ότι «τοποθετήθηκε». «Πού;» ρώτησα. «Μα δεν διάβασες τη συνέντευξη που έδωσε στη Real;» με ρώτησε. Φυσικά την είχα διαβάσει. «Μα τι σχέση έχει με αυτό που έγραψα;», τον ρώτησα με τη σειρά μου, άλλα απάντηση δεν έλαβα. Η πλάκα ήταν με άλλο στέλεχος του Γιώργου, από τους πιο πιστούς του, τον Μιχάλη Καρχιμάκη, συγκεκριμένα. Τον ρώτησα «πότε με το καλό εντάσσεται;» στον ΣΥΡΙΖΑ, γέλασε, άνοιξε ένα άλλο θέμα συζήτησης, και όταν επέμεινα, μου είπε «σε παίρνω σε ένα λεπτό, εγώ». Ακόμη τον περιμένω (λέμε τώρα...).

Επανέρχομαι: η ερμαφρόδιτη στάση που κρατάει ο Γιώργος Παπανδρέου απέναντι στην οργανωμένη ένταξη στελεχών της επιρροής του στον ΣΥΡΙΖΑ τον ενοχοποιεί, ότι αν δεν την καθοδηγεί, τουλάχιστον είναι εν γνώσει του. Και οφείλει να παρέμβει. Αμεσα. Αλλιώς θα δίνει δικαιώματα να τον σχολιάζουν...