"....Πρόκειται για την κλασική ρητορική μίσους που συναντάμε σε πολλές περιπτώσεις και σε διαφορετικές χώρες από ανθρώπους που ανήκουν στον ακροδεξιό και υπερεθνικιστικό εξτρεμιστικό χώρο. Σε αντίθεση, όμως, με τον ισλαμιστικό εξτρεμισμό και τις τζιχαντιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις, ο χώρος του ακροδεξιού και υπέρ- εθνικιστικού εξτρεμισμού δεν έχει την ίδια δομή και οργάνωση. Δεν υπάρχουν οργανώσεις της κλίμακας και της μορφής της ISIS και της Al Qaida. Επίσης, η ιδεολογική έκφραση της βίας μπορεί να έχει διαφορετικές αναφορές (φυλή, πατρίδα, πολιτικοποίηση, θρησκεία κ.ά.). Ενώ ιδιαιτέρως σημαντικό είναι το γεγονός πως οι περισσότεροι δράστες σε αυτές τις περιπτώσεις είναι μοναχικοί (Μπρέιβικ, Τάραντ). Αυτά τα δεδομένα καθιστούν την αντιμετώπιση της απειλής από τον ακροδεξιό εξτρεμισμό και την τρομοκρατία ιδιαιτέρως δύσκολη για τις αρχές ασφαλείας παγκοσμίως...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/08/19

ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΚΑΡΑΤΡΑΝΤΟΥ
Οι δύο επιθέσεις μέσα σε λιγότερες από είκοσι τέσσερις ώρες στις ΗΠΑ που άφησαν πίσω τους δεκάδες νεκρούς και τραυματίες μάς θυμίζουν για μία ακόμη φορά πως η βία δεν σχετίζεται μόνο με τον ισλαμιστικό εξτρεμισμό. Ο οποίος, βέβαια, πρέπει να τονιστεί πως παραμένει ακόμη επικίνδυνος και ενεργός. Η στρατιωτική ήττα της ISIS και η αποδυνάμωση οργανώσεων όπως η Boko Haram έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις δυνατότητες των ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων. Επίσης, αν επιβεβαιωθεί τελικά και ο θάνατος του γιου και διαδόχου του Οσάμα Μπιν Λάντεν - Χάμζα - τότε και η Al Qaida (η οποία βρισκόταν σε φάση δυναμικής ανασύστασης) θα επηρεαστεί σημαντικά. Ωστόσο, τον τελευταίο χρόνο στην εκτίμηση της απειλής από την παγκόσμια τρομοκρατία δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στον ακροδεξιό εξτρεμισμό. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτής της διάστασης της απειλής είναι οι επιθέσεις στη Νέα Ζηλανδία.

Σε αυτό το πλαίσιο (σύμφωνα με τα δεδομένα που υπάρχουν) φαίνεται πως ανήκει και η πολύνεκρη επίθεση στο Ελ Πάσο. Ο φερόμενος ως δράστης που έχουν συλλάβει οι αρχές των ΗΠΑ δήλωνε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θαυμαστής του τρομοκράτη της Νέας Ζηλανδίας. Επίσης, λίγο πριν πραγματοποιήσει την επίθεση είχε αναρτήσει ένα μανιφέστο μίσους στο οποίο έκανε επιθετικές αναφορές στους ισπανόφωνους μετανάστες και στον κίνδυνο αλλοτρίωσης των ΗΠΑ από αυτούς. Πρόκειται για την κλασική ρητορική μίσους που συναντάμε σε πολλές περιπτώσεις και σε διαφορετικές χώρες από ανθρώπους που ανήκουν στον ακροδεξιό και υπερεθνικιστικό εξτρεμιστικό χώρο. Σε αντίθεση, όμως, με τον ισλαμιστικό εξτρεμισμό και τις τζιχαντιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις, ο χώρος του ακροδεξιού και υπέρ- εθνικιστικού εξτρεμισμού δεν έχει την ίδια δομή και οργάνωση. Δεν υπάρχουν οργανώσεις της κλίμακας και της μορφής της ISIS και της Al Qaida. Επίσης, η ιδεολογική έκφραση της βίας μπορεί να έχει διαφορετικές αναφορές (φυλή, πατρίδα, πολιτικοποίηση, θρησκεία κ.ά.). Ενώ ιδιαιτέρως σημαντικό είναι το γεγονός πως οι περισσότεροι δράστες σε αυτές τις περιπτώσεις είναι μοναχικοί (Μπρέιβικ, Τάραντ). Αυτά τα δεδομένα καθιστούν την αντιμετώπιση της απειλής από τον ακροδεξιό εξτρεμισμό και την τρομοκρατία ιδιαιτέρως δύσκολη για τις αρχές ασφαλείας παγκοσμίως.

Υπάρχουν τέσσερα χαρακτηριστικά που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτή τη μορφή απειλής:

1. Η κουλτούρα της βίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί σε αυτόν τον χώρο έχουν επηρεαστεί σημαντικά από την καθημερινή κουλτούρα της βίας. Είτε αυτή έχει διαδικτυακή μορφή (βιντεοπαιχνίδια, ταινίες, σύντομα βίντεο κ.λπ.), είτε φυσική (χώροι πολεμικών τεχνών, παραστρατιωτικές ομάδες κ.λπ.).

2. Οι αλληλοτροφοδοτούμενοι εξτρεμισμοί. Η δράση του ενός άκρου ενισχύει την αντίδραση του άλλου. Σε διεθνές επίπεδο η αλλητροφοδοτούμενη ριζοσπαστικοποίηση έχει κυρίως τη μορφή της ανταπάντησης μεταξύ ακροδεξιού και ισλαμιστικού εξτρεμισμού (τάση που αναδείχτηκε από τις επιθέσεις σε Νέα Ζηλανδία και Σρι Λάνκα). Σε επίπεδο ευρωπαϊκού Νότου παρατηρείται έντονα και ο ανταγωνισμός μεταξύ ακροδεξιού και ακροαριστερού / αναρχικού εξτρεμισμού.

3. Ο φόβος για το διαφορετικό. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις και κυρίως η ισλαμιστική ριζοσπαστικοποίηση, σε αρκετές περιπτώσεις συνδέονται άμεσα και προβληματικά με τη μετανάστευση. Σαφώς και η μετανάστευση, αλλά και οι αποτυχίες των πολιτικών ένταξης συνδέονται με τη ριζοσπαστικοποίηση. Σε καμία όμως περίπτωση δεν πρέπει να ενισχυθούν περαιτέρω η στοχοποίηση του «άλλου», η ισλαμοφοβία, ο αντισημιτισμός και η ρατσιστική βία.

4. Το Διαδίκτυο. Αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη πρόκληση και παράλληλα αναγκαιότητα για την πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης. Ειδικότερα οι ακροδεξιές ομάδες, αλλά και οι μεμονωμένοι δράστες, είναι ιδιαιτέρως ενεργοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα χρησιμοποιούν για την προπαγάνδα του μίσους (όπως έγινε και στην περίπτωση του δράστη της επίθεσης στο Ελ Πάσο).

-Ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος είναι διεθνολόγος, δρ Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και Νέων Απειλών