"...Άπό τήν όλη ανάλυση τής εγκυκλίου τοϋ κ. "Ελπιδοφόρου αβίαστα αποδεικνύεται ότι είναι ό πρώτος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, πού ακολουθεί διαφορετική πολιτική στό Κυπριακό άπό τους προηγούμενους Αρχιεπισκόπους, πολιτική πού αφήνει πικρή γεύση στους "Ελληνες καί, ασφαλώς, ικανοποίηση στους Τούρκους...."

Από την "ΕΣΤΙΑ"

πού συνήθως έχει λήξη καί ό έκτοπιζόμενος επιστρέφει στό σπίτι του. Μέ τήν έννοια αυτή ό χρησιμοποιούμενος όρος «στρογγυλεύει» τήν ενέργεια της Τουρκίας. Οι εξελίξεις, μετά τήν εισβολή τοϋ Αττίλα τό 1974, αποδεικνύουν ότι ή Τουρκία δέν προέβη σέ «εκτόπιση» των Ελλήνων της Κύπρου, γιά νά διαπραγματευθεί τήν επιστροφή τους. Προκάλεσε τετελεσμένα καί μέ τόν αθρόο εποικισμό Τούρκων μεθοδεύει, σέ πρώτο στάδιο, τήν παγίωση της διχοτόμησης της Μεγαλονήσου καί τήν αλλοίωση της συνθέσεως τοϋ πληθυσμού της, μέ απώτερο στρατηγικό στόχο τήν κατάληψη καί τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου, όπως τόνισε σέ φετινή ομιλία του στην Αθήνα ό Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος. 

Ό χαρακτηρισμός λοιπόν «εκτόπιση» είναι τουλάχιστον άτυχης. Πρόκειται γιά έθνοκάθαρση, πού τιμωρείται άπό τό διεθνές ποινικό δίκαιο. Σύμφωνα μέ αυτό, ή έθνοκάθαρση αναφέρεται «στην προσπάθεια δημιουργίας εθνικά ομοιογενών περιοχών καί εξάλειψης ενός μή επιθυμητού εθνικού συνόλου, εϊτε μέ τή μορφή γενοκτονίας, εϊτε μέ τή μορφή αναγκαστικής μετανάστευσης. Ή έθνοκάθαρση προϋποθέτει τήν πλήρη απομάκρυνση καί τών τελευταίων υπολειμμάτων της στοχευμένης ομάδας μέσω της καταστροφής πολιτισμικών στοιχείων, όπως είναι τά νεκροταφεία καί οι τόποι λατρείας».Όλα αυτά διέπραξαν οι Τοϋρκοι στην Κύπρο. Ή «εκτόπιση» τοϋ κ. Ελπιδοφόρου θυμίζει τόν «συνωστισμό» της κ. Ρεπούση.

Στην επομένη παράγραφο ό Αρχιεπίσκοπος Αμερικής αναφέρεται στό άσχετο προς τήν εισβολή θέμα της αύτοκεφαλίαςτης Εκκλησίας της Κύπρου καί στή συνέχεια γράφει:

«Ό νησιωτικός αυτός λαός μέ Ιστορία, πλέον τών δέκα χιλιάδων ετών έχει υποφέρει πολλά διαμέσου τών αιώνων, άλλα έχει αντέξει όλων τών ειδών τίς δοκιμασίες καί ταλαιπωρίες». 

Ό λαός της Κύπρου δέν είναι «νησιωτικός», είναι Ελληνικός. Καί αναρωτιέται κανείς γιατί τήν Ίοτορία τής Κύπρου ό Σεβασμιώτατος τήν άρχίζει άπό τό 8.000 π.Χ., άπό τή νεολιθική δηλαδή εποχή, όταν δέν είχαν εγκατασταθεί ακόμη οι Αχαιοί στον ελληνικό χώρο (ηπειρωτική Ελλάδα, Κρήτη, Κύπρο). Υπολογίζεται ότι αυτοί εγκαταστάθηκαν μεταξύ τοϋ 1400 καί 1300 π.Χ. στην Κύπρο.Έκτοτε, όπως όλοι οί'Έλληνες, οι Κύπριοι αποκτούν καί θά διατηρούν τήν ελληνική τους συνείδηση έως συντέλειας τοϋ αιώνος, όπως γράφει ό εθνικός μας Κύπριος ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης. ΟιΈλληνες τής Κύπρου άντεξαν καί αντέχουν στον χρόνο, παρά τίς διώξεις, τους κατατρεγμούς, τά βάσανα, τις προπαγάνδες. Ή «αντικειμενική» υπενθύμιση, ότι υπήρξε προϊστορική περίοδος πού δέν κατοικούσαν Ελληνες τό νησί, ουδέν προσφέρει καί αφήνει ερωτηματικά περί τής σκοπιμότητας τοϋ γραφομένου.

Μετά ό Αρχιεπίσκοπος κ. Ελπιδοφόρος εισέρχεται στό πολιτικό ζήτημα καί σημειώνει: «"Οχι μόνο ως "Ορθόδοξοι αδελφοί καί αδελφές, άλλα καί ώς απλοί άνθρωποι πρέπει νά προσευχόμεθα γιά δίκαιη καί άμεση λύση γιά τήν Κύπρο». 

Πρώτον, Όρθόδοξοι στην Αμερική ζουν καί Ρώσσοι, Λευκορώσσοι, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Άραβες, Αλβανοί καί άλλοι. Ή εγκύκλιος όμως απευθύνεται πρός'Έλληνες Όρθοδόξους. Προς τί λοιπόν ή παράλειψη τής έθνότητος τών Ομογενών; 'Επί πλέον οί' Έλληνες συγκεκριμενοποιούν τή «δίκαιη καί άμεση λύση». "Ετσι, όπως γράφεται άπό τόν κ. Ελπιδοφόρο, θά συμφωνούσε μαζί του καί ό Πρόεδρος 'Ερντογάν. Καί αυτός γιά δίκαιη καί άμεση λύση μιλάει... 

Γιά τους Έλληνες δίκαιη είναι η λύση πού θά επιβάλει τήν απομάκρυνση τών κατοχικών τουρκικών στρατευμάτων, τήν επιστροφή τών εποίκων στά σπίτια τους, τήν έκ μέρους της Τουρκίας αποδοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας καί τήν καθιέρωση συστήματος διακυβέρνησης, που θά εξασφαλίζει τήν ειρήνη, τή λειτουργικότητα τοϋ κρατικού μηχανισμού, τήν αναλογικότητα στά όργανα καί στις αποφάσεις καί τήν ελευθερία διακίνησης προσώπων, αγαθών καί υπηρεσιών στην ενιαία Κύπρο.

Στή συνέχεια της Εγκυκλίου του ό κ. Ελπιδοφόρος γράφει τό κοινότυπο, πώς «ή βία γεννά βία» καί εξισώνει τήν πληγωθεϊσα Ελλάδα μέ τήν έπιτεθεΐσα Τουρκία, γράφοντας ότι «τά κράτη πέραν τών υδάτων τής Κύπρου οφείλουν νά διαπραγματεύονται μαζί της καί νά μήν παρεμβαίνουν. Τήν ειρήνη μπορούν νά τήν επιτύχουν οι Κύπριοι μόνοι τους». Από τίς συμφωνίες Ζυρίχης -Λονδίνου αποδεικνύεται ότι τό προτεινόμενο ως λύση είναι ανεδαφικό, επειδή είναι ανέφικτο. Μόνο ώς δημαγωγικό βεγγαλικά μπορεϊ νά εκληφθεί.

Στην επόμενη παράγραφο ό Αρχιεπίσκοπος Αμερικής ομιλεί αορίστως «περί θρήνου τής απώλειας ανθρώπων, καταστροφής μνημείων καί βίας» άλλα καί «περί προσευχής γιά εκείνους πού αναπαύονται έν είρήνη».'Άν δέν συγκεκριμενοποιείται μιά πρόταση, αφήνει περιθώρια καί άλλων ερμηνειών.'Άν δει κανείς τή μεριά τών Τούρκων θά διαπιστώσει ότι καί αυτοί ομιλούν περί «ηρώων πού έχασαν τή ζωή τους κατά τήν εισβολή» καί αυτοί προπαγανδίζουν ότι οί'Έλληνες κατέστρεψαν μνημεϊα τους, καί αυτοί υποστηρίζουν ότι ασκήθηκε βία στους Τουρκοκύπριους κατά τήν εισβολή τοϋ Αττίλα. Ή αοριστία τοΰ κειμένου τοϋ  κ. Ελπιδοφόρου καί η έπιτυγχανόμενη διπλή ανάγνωση ικανοποιεί τους εισβολείς καί ευχαριστεί τους ύποστηρίζοντες ιδεολογικά τήν «αντικειμενική ιστορία»...

Μετά ό κ. Ελπιδοφόρος μιλάει «γιά συστράτευση μέ τους συνανθρώπους μας πού μπορούν νά βοηθήσουν» καί τονίζει: «Ας ενθαρρύνουμε τους έμπιστους συνεργάτες μας νά βρουν λύσεις». Ποιοί είναι οί «έμπιστοι συνεργάτες» τοϋ Αρχιεπισκόπου πού θά λύσουν τό άλυτο επί τόσες δεκαετίες Κυπριακό; Ώς, τουλάχιστον, ύπερβολικής αισιοδοξίας λόγος μπορεί νά έκληφθεί ήπαράγραφος αυτή

Τέλος, ό Αρχιεπίσκοπος Αμερικής σημειώνει πως «η Κύπρος αποτελεί μέν ηθικό ζήτημα γιά κάθε άνθρωπο, περισσότερο όμως γιά μάς, πού μας ενώνει μέ τους αδελφούς Κυπρίους ή κοινή πίστη καί ακόμη τό ίδιο αίμα». Τό Κυπριακό δέν είναι μόνον ηθικό ζήτημα. Είναι πρώτιστα έγκλημα κατά τής άνθρωπότητος. Ή Τουρκία ενήργησε μέ βάση τήν επιβολή της μακιαβελλικής αρχής τοϋ «δικαίου τοϋ ισχυρότερου» καί της εξόντωσης τοϋ άδυνατότερου αντιπάλου. Καί ώς προς τό ότι μέ τους Κυπρίους «μάς ενώνει κοινή πίστη καί κοινό αίμα» διερωτάται κανείς άν πείραζε νά γινόταν πιό συγκεκριμένο καί νά προσετί-θετο ή λέξη «Ελληνικό αίμα», λέξη πού συγκινεί κάθε, όπου Γής,Έλληνα...

Ό κ. Ελπιδοφόρος κλείνει τήν πρώτη του εγκύκλιο μέ τήν ευχή «ό Θεός νά δώσει γρήγορη καί δίκαιη λύση γιά όλους τους Κυπρίους». Ασφαλώς αυτό εύχεται καί ό κάθε Έλληνας. Στή λύση πού θά συμφωνηθεί νά μήν αδικηθούν οϋτε οί Ελληνοκύπριοι ούτε οι Τουρκοκύπριοι.Όμως καί πάλι αφήνεται τό περιθώριο νά σκεφθεί κανείς ότι ό Αρχιεπίσκοπος Αμερικής εξισώνει τόν άδικοπραγήσαντα μέ τόν πληγέντα, κάτι πού ασφαλώς δέν "ικανοποιεί τόν πληγέντα αλλά τόν άδικοπραγήσαντα.

Άπό τήν όλη ανάλυση τής εγκυκλίου τοϋ κ. "Ελπιδοφόρου αβίαστα αποδεικνύεται ότι είναι ό πρώτος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, πού ακολουθεί διαφορετική πολιτική στό Κυπριακό άπό τους προηγούμενους Αρχιεπισκόπους, πολιτική πού αφήνει πικρή γεύση στους "Ελληνες καί, ασφαλώς, ικανοποίηση στους Τούρκους.

*Δημοσιογράφος - συγγραφέας