"...Δεν θέλω να παραστήσω τον ειδικό ή τον «διανοούμενο». Δεν ισχυρίζομαι ότι αν εγώ ήμουν στη θέση του αρμόδιου θα τα κατάφερνα καλύτερα. Είναι φανερό ότι καμία επιλογή του δεν θα ικανοποιούσε όλους, χωρίς εξαίρεση, τους επιβάτες. Αλλά γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αυτός ο πρωτογονισμός –που βλάπτει και τον τουρισμό μας και που μας εκθέτει πολιτιστικά– πρέπει να σταματήσει. Αν θεωρηθεί ότι τα ακουστικά για όλους τους επιβάτες είναι υπερβολική δαπάνη για να σταματήσει, ο μόνος τρόπος είναι η σιωπή. Να περιοριστεί η προβολή, αν θεωρηθεί κι αυτή ότι είναι χρήσιμη, σε βουβή εικόνα, ίσως με (ξενόγλωσσους) υπότιτλους. Η απαγόρευση ηχητικών μεταδόσεων έχει επιβληθεί χρόνια τώρα στα ΚΤΕΛ και έχει σώσει πολλούς από την παράκρουση..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 07/08/19

1. Ο Δάντης, ο Ροΐδης και ο Βαν Χόβε

Κύριε διευθυντά,

Διάβασα με προσοχή το άρθρο σχετικά με την «παράσταση του Ευριπίδη» στην Επίδαυρο, όπου αναφέρεται ότι διασκεύασε εντυπωσιακά (υπότιτλος) και παρακάτω... αφαιρέθηκαν σκηνές, χορικά.... αλλά οι ιδέες του Ευριπίδη και τα ερωτήματά του περί Δικαιοσύνης φωτίστηκαν στο δεύτερο μέρος.

Και τώρα οι παρατηρήσεις ενός ατόμου με μικρή γνώση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.

1. Γιατί εντυπωσιακά; Κάθε εξαλλοσύνη εντυπωσιάζει, χωρίς να σημαίνει και επιτυχή προσέγγιση του θέματος.

2. Με ποιο δικαίωμα ο κάθε κ. Βαν Χόβε (σκηνοθέτης) μπορεί να επεμβαίνει στο κείμενο –υποτίθεται κλασικό– και αυτό, εν ονόματι μιας εκσυγχρονιστικής ή νέας προσέγγισης, να επιτρέπεται.

3. Ολοι διατείνονται ότι τα κείμενα είναι διαχρονικά, άρα δεν χρειάζονται επεμβάσεις και προσθαφαιρέσεις.

4. Επιτρέπεται να ενθαρρύνονται τέτοιες επεμβάσεις και δη στην Επίδαυρο;

Προς εκτόνωση των σχολίων θυμίζω ρήση του Εμμανουήλ Ροΐδη. «Διά του προσεχούς ιταλικού ατμοπλοίου αφικνείται ο κ. Δάντης, σταθερώς έχων την απόφασιν να δείρη ανηλεώς τον κ. Αφεντούλη». Ο τελευταίος είχε μεταφράσει άθλια τη «Θεία Κωμωδία»...

Γ. Τσώχος, Ομότ. καθ. ΑΠΘ

2. Η ηχορρύπανση και οι ταξιδιώτες

Κύριε διευθυντά,

Μπορεί το θέμα να φαίνεται τριτεύον μπροστά στα μεγάλα προβλήματα που έχει να λύσει η χώρα μας. Αλλά νομίζω ότι δεν είναι. Πρόκειται για άλλο ένα σύμπτωμα της καθυστέρησης που δέρνει την κοινωνία μας.

Τη Δευτέρα 29 Ιουλίου επέστρεφα από την Πάρο με το πλοίο «Δήλος» (Delos) της εταιρείας Βlue Star Ferries, που έχει σχεδόν μονοπωλήσει την ακτοπλοΐα του Αιγαίου. Ο απόπλους ήταν για τις 19.15. Επειδή το πλοίο είχε ήδη επιβάτες από Σαντορίνη και Νάξο –δυο νησιά άκρως τουριστικά όπως και η Πάρος– είχα αγοράσει, για να αποφύγω την ταλαιπωρία, αριθμημένη θέση – στις λεγόμενες από το πλήρωμα «θέσεις αεροπλάνου».

Αυτές οι θέσεις όμως μικρή σχέση έχουν με τις θέσεις αεροπλάνου. Είναι μεν πολυθρόνες με κινούμενη πλάτη, αλλά η ομοιότητα σταματάει εκεί. Μετά τον απόπλου άρχισε να προβάλλεται στις οθόνες μια κακόγουστη ελληνική ταινία. Χωρίς υπότιτλους. Ελειπαν και τα ακουστικά ώστε να ακούει όποιος επιβάτης θέλει χωρίς να ενοχλεί τους υπόλοιπους. Δηλαδή, ο ήχος ήταν σε ένταση για να ακούν όλοι. Ενδιαφερόμενοι και μη. Ακόμα και οι ξένοι επιβάτες που ήσαν πολλοί.

Για να αμυνθώ στην κακογουστιά έφυγα από την αριθμημένη θέση μου και έκατσα στο κατάστρωμα. Κατά τις 21.30, όμως, με έπιασε νύστα και επέστρεψα να κοιμηθώ. Είχα ελπίσει και ότι η ταινία θα είχε τελειώσει. Πράγματι η ταινία είχε τελειώσει. Χωρίς να ρίξω ούτε μια ματιά στην επάρατη οθόνη, γύρισα πλευρό να κοιμηθώ. Με ξύπνησαν φωνές: «Είμαστε δυο, είμαστε τρεις». Γυρίζω το βλέμμα στην οθόνη και βλέπω τους κ. Μίκη Θεοδωράκη και Προκόπη Παυλόπουλο να χειροκροτούν ευδαίμονες τους αοιδούς σε κάποια μαζική εκδήλωση (μάλλον προς τιμήν του πρώτου). Με κόπο ξανακοιμήθηκα, για να ξαναξυπνήσω όμως από μια κραυγή: «Πέθανε ο Χάρης». Προσπάθησα να κρατήσω τον εκνευρισμό μου και τη δυσφορία μου για την τύχη τραγουδιών που τραγουδούσα με σεβασμό στο περιεχόμενό τους. Ενιωσα σαν να έδιναν τον μελαγχολικό ποιητή της ήττας Μανόλη Αναγνωστάκη τοις τουριστικοίς κυσί. Κατά τη γνώμη του αρμόδιου της εταιρείας, αυτά ήσαν τα ενδεδειγμένα θεάματα για να ψυχαγωγήσουν την επιστροφή ηλιοκαμένων –Ελλήνων και ξένων– τουριστών από τις θερινές διακοπές τους.

Δεν θέλω να παραστήσω τον ειδικό ή τον «διανοούμενο». Δεν ισχυρίζομαι ότι αν εγώ ήμουν στη θέση του αρμόδιου θα τα κατάφερνα καλύτερα. Είναι φανερό ότι καμία επιλογή του δεν θα ικανοποιούσε όλους, χωρίς εξαίρεση, τους επιβάτες. Αλλά γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αυτός ο πρωτογονισμός –που βλάπτει και τον τουρισμό μας και που μας εκθέτει πολιτιστικά– πρέπει να σταματήσει. Αν θεωρηθεί ότι τα ακουστικά για όλους τους επιβάτες είναι υπερβολική δαπάνη για να σταματήσει, ο μόνος τρόπος είναι η σιωπή. Να περιοριστεί η προβολή, αν θεωρηθεί κι αυτή ότι είναι χρήσιμη, σε βουβή εικόνα, ίσως με (ξενόγλωσσους) υπότιτλους. Η απαγόρευση ηχητικών μεταδόσεων έχει επιβληθεί χρόνια τώρα στα ΚΤΕΛ και έχει σώσει πολλούς από την παράκρουση. Τι λέει η κ. Λίνα Μενδώνη του Πολιτισμού; Τι λέει ο κ. Κώστας Αχ. Καραμανλής των Μεταφορών; Τι λέει ο κ. Χάρης Θεοχάρης του Τουρισμού;

Διονύσης Γουσέτης

3. Περί διαφάνειας και προστασίας

Kύριε διευθυντά,

Με την ολοκλήρωση της συζήτησης του νομοσχεδίου του υπουργού Επικρατείας κ. Γ. Γεραπετρίτη «Επιτελικό κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της κυβέρνησης, των κυβερνητικών οργάνων και της κεντρικής δημόσιας διοίκησης», αποκτήσαμε ανεξάρτητη Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Ο σκοπός της Αρχής όπως ορίζεται στον νόμο είναι α) η ενίσχυση της διαφάνειας, της ακεραιότητας και της λογοδοσίας στη δράση των κυβερνητικών οργάνων, διοικητικών αρχών, κρατικών φορέων, και δημόσιων οργανισμών και β) η πρόληψη, αποτροπή, εντοπισμός και αντιμετώπιση των φαινομένων και των πράξεων απάτης και διαφθοράς στη δράση των δημόσιων και ιδιωτικών φορέων και οργανισμών.

Σε τι χρησιμεύει η διαφάνεια; Επιτρέπει, μεταξύ άλλων, στους πολίτες να ελέγχουν πώς ξοδεύονται τα λεφτά που πληρώνουν σε δυσβάστακτους φόρους. Για παράδειγμα, κανείς δεν γνωρίζει ποιοι ηθοποιοί, τραγουδιστές, δημοσιογράφοι, πρώην και νυν βουλευτές, επιχειρηματίες, και άλλοι εξυπηρετούνται από αστυνομικούς. Από έναν έως τέσσερις ή και περισσότερους. Με ποια κριτήρια παρέχεται αυτή η εξυπηρέτηση με δαπάνη που βαρύνει τους φορολογουμένους; Με μόνη απόφαση του υπουργού επιλέγονται οι εξυπηρετούμενοι; Πώς και με ποια κριτήρια αποφασίζεται ο αριθμός των αστυνομικών που παρέχονται στους εξυπηρετούμενους; Υπάρχει οπουδήποτε ονομαστικός κατάλογος των εξυπηρετουμένων με αστυνομικούς; Μήπως θεωρείται κρατικό απόρρητο; Μην έχοντας οποιαδήποτε επίσημη πληροφόρηση εκτιμώ ότι χίλιοι ή περισσότεροι αστυνομικοί που πληρώνονται από τους φορολογουμένους (δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω) είναι αποσπασμένοι σε πρόσωπα με αδιαφανή κριτήρια. Αντιστοίχως, χίλιοι ή περισσότεροι αστυνομικοί λείπουν από τις υπηρεσίες της τροχαίας όπου τα φαινόμενα τροχαίας παραβατικότητας οδηγούν σε ευρωπαϊκά ρεκόρ ανθρώπινων θυμάτων.

Φαινόμενα σαν αυτό που περιέγραψα με τους αποσπασμένους αστυνομικούς, για να εξαλειφθούν, δεν χρειάζονται πολυσέλιδα νομοσχέδια (μολονότι είναι και αυτά χρήσιμα), αλλά τη θέληση να απαλλαγούμε οριστικά από τη δυσώδη πολιτική πελατειοκρατία. Ελπίζω οι κ. Χρυσοχοΐδης και Γεραπετρίτης να την επιδείξουν.

Στέφανος Μάνος

4. Το ψευδοκράτος και ο ψευτο-ηγέτης

Κύριε διευθυντά,

Είναι εκπληκτικό το πώς μια αβλεψία, για να μην πω τίποτα χειρότερο, οδηγεί στο να αποκαλούμε τον εκάστοτε εκπρόσωπο του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους «ηγέτη», ξεχνώντας ή μη γνωρίζοντας τι σημαίνει η λέξη. Και τι τιμή αποδίδει.

Τουρκοκύπριος ηγέτης ο Ντενκτάς. Τουρκοκύπριος ηγέτης ο Ακιντζί. Και πάει λέγοντας.

Δεν ξέρω αν αυτός ο απαράδεκτος χαρακτηρισμός οφείλεται μόνο στην κάκιστη σχέση πολλών συναδέλφων σας με την ελληνική γλώσσα. Ξέρω μόνο ότι πρέπει άμεσα να πάψει να χρησιμοποιείται.

Οχι μόνο για προφανείς πολιτικούς λόγους. Αλλά και ως ελάχιστη τιμή στους χιλιάδες ξεριζωμένους, αγνοουμένους και νεκρούς μας.

Πέτρος Μουστογιάννης, Αγγειοχειρουργός