"...Ο Μέγας Αλέξανδρος τοποθετήθηκε σε ένα σημείο της πόλης, κεντρικό μεν, αλλά «ρευστό». Ο περίγυρος του Ζαππείου είναι φορτωμένος στύλους και καλώδια, είναι πέρασμα και δεν διαθέτει αρχιτεκτονήματα, πλην ελαχίστων, μιας ορισμένης αξίας. Ωστόσο, είναι μία πρόοδος και μια εξέλιξη στη συζήτηση για τη φύση και τη λειτουργία της πόλης. Στο ίδιο σημείο είχαν τοποθετηθεί και στο παρελθόν μνημεία, όχι τόσο συμβολικά όσο ο Μέγας Αλέξανδρος, αλλά δηλωτικά της κεντρικής αυτής θέσης ως αποθετηρίου. Ο Μέγας Αλέξανδρος πρέπει να αποβεί ισχυρότερος του άτακτου και αποσπασματικού περιβάλλοντος. Να το ορίσει και να το κατευθύνει και όχι να αφομοιωθεί από αυτό και εντέλει να ακυρωθεί...."

Από την "Εφ.Συν", αλλά...

Προσθήκη λεζάντας

Τοποθετήθηκε το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Αθήνα

efsyn.gr


Τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη συμβολή των λεωφόρων Αμαλίας και Όλγας, πραγματοποιήθηκαν το πρωί, από το δήμαρχο Αθηναίων, Γιώργο Καμίνη.

«Σήμερα αναβαθμίζουμε την πολιτιστική κληρονομιά της πόλης μας και ταυτόχρονα υλοποιούμε μία υποχρέωση που έχει αναλάβει ο δήμος εδώ και χρόνια» ανακοίνωσε ο δήμος χαρακτηρίζοντας «έργο μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας» το άγαλμα του Γιάννη Παππά.

«Η αρτιότητα του έργου απαντάει σε όλα τα ερωτήματα. Είναι ένα έργο για το οποίο ο ίδιος ο γλύπτης έκανε χρόνια έρευνα για να καταλήξει σε έναν ανδριάντα χωρίς μιλιταριστικό συμβολισμό, αφού αναπαριστά τον Μέγα Αλέξανδρο όχι ως στρατηλάτη αλλά ως έφηβο», δήλωσε ο κ. Καμίνης.

Στην τελετή παρέστησαν ο Αλέξανδρος Παππάς, γιος του γλύπτη και πρόεδρος της επιτροπής του Εργαστηρίου Γιάννη Παππά-Μουσείο Μπενάκη, ο δήμαρχος Πέλλας Γρηγόρης Στάμκος, ο επιστημονικός διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, Γιώργης Μαγγίνης, και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που ως υπουργός Πολιτισμού το 2001 έκανε τη δωρεά του αγάλματος στο δήμο.

Μετά από μία εκκρεμότητα που μετρά σχεδόν 30 χρόνια, η απόφαση να τοποθετηθεί το άγαλμα στο συγκεκριμένο σημείο ελήφθη από το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας το 2015, μετά από δέσμευση του απερχόμενου δημάρχου. 

Για να μάθεις, Δημοσθένη!

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΥΚΕΣΑ

Χωρίς όρια η γραφικότητα «μακεδονομάχων» αιρετών για την τοποθέτηση του έφιππου ανδριάντα του Μεγαλέξανδρου στην Αθήνα.

Τέτοιους πανηγυρισμούς σαν τους χθεσινούς είχε να δει η Μακεδονία από τότε που ο Μεγαλέξανδρος νικούσε στα Γαυγάμηλα. Αλλά ήταν δίκαιοι πανηγυρισμοί, διότι, ως γνωστόν, έναν στρατό μπορεί και να τον νικήσεις μια κι έξω με τον δικό σου στρατό, αλλά τι μπορείς να κάνεις με μια ιδέα σφηνωμένη στα κεφάλια των ανθρώπων; Οπότε πανηγυρίσαμε για το «ξεσφήνωμα» της αντιμακεδονικής νοοτροπίας που βαστούσε στα κεφάλια των Αθηναίων από τα χρόνια του Δημοσθένη.

Ετσι, ενώ σήμερα εσείς στην Αθήνα τοποθετείτε τον έφιππο ανδριάντα του Μεγαλέξανδρου στη συμβολή των Βασ. Ολγας και Λ. Αμαλίας, τα πανηγύρια τα ξεκινήσαμε στη Θεσσαλονίκη από χθες. Διότι η τοποθέτηση του αγάλματος έχει αξία μεγαλύτερη της μάχης στη Χαιρώνεια.

Ο δήμαρχος Δέλτα, Ευθύμης Φωτόπουλος, ευχαρίστησε με δημόσια ανακοίνωσή του και με πύρινες λέξεις τον σημερινό δήμαρχο Αθήνας, Γιώργο Καμίνη, ο οποίος στήνει επιτέλους τον ανδριάντα «που επί δεκαετίες η Αθήνα τον κρατούσε αδικαιολόγητα κλεισμένο στα σκοτάδια» και που παραλίγο να τον έφερνε στον δικό του δήμο για να μην τον τρώει η μούχλα».

Αν δεν καταλάβατε το κρυφό νόημα, ο κ. Φωτόπουλος το λέει και καθαρότερα: «Ηταν κάτι που η πατρίδα χρωστούσε όχι μόνο σ’ εμάς τους Μακεδόνες, αλλά σε όλους τους Ελληνες, σε όσους πιστεύουμε στην ενότητα του ελληνικού λαού. Γιατί η Μακεδονία είναι Ελλάδα, από τα χρόνια του Στράβωνα και του Μεγαλέξανδρου μέχρι την εποχή του Παύλου Μελά και των μακεδονομάχων, τότε που οι δικοί μας πρόγονοι έδωσαν τη ζωή τους για να είναι ελεύθεροι».

Ισως, η κατά τον δήμαρχο απόδοση της ιστορίας να μπερδεύει κάποιους που έμαθαν ότι ο Στράβωνας γεννήθηκε 400 χρόνια μετά τον θάνατο του Μεγαλέξανδρου (χώρια που ήταν και υπέρ του ρωμαϊκού ιμπεριαλισμού), αλλά το θέμα δεν είναι τι πρέπει να μάθει ο δήμαρχος, αλλά «να ξέρουν αυτοί που έβαλαν την υπογραφή τους στις Πρέσπες ότι η γη αυτή, η γη της Μακεδονίας, θα είναι πάντα ελληνική. Οσες συμφωνίες κι αν υπογράψουν, αυτό δεν αλλάζει».

Τίποτα όμως από τα παραπάνω δεν φτάνει τον δήμαρχο Μενεμένης-Αμπελοκήπων, Λάζαρο Κυρίζογλου, ο οποίος εξέδωσε ανακοίνωση, κάνοντας χρήση του γραφείου του πρόεδρου της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων – Κεντρικής Μακεδονίας.

Ηταν τέτοια η χαρά του, που στη βιασύνη του να εκδώσει ανακοίνωση, και στον τίτλο κιόλας λάθεψε στον ανδριάντα καταγράφοντάς τον ως «Ανδιάντα». Αλλά αυτά είναι λεπτολογίες των… Δημοσθενικών. Διότι, όπως διαπιστώνει με μακεδονική λυρική λιτότητα αρχαίου επιγραμματοποιού: «Επιτέλους, το “αντιφιλιππικόν και αντιμακεδονικόν μένος” του μεγάλου αρχαίου Αθηναίου πολιτικού και ρήτορα Δημοσθένη, ύστερα από 2.340 και πλέον χρόνια, εξέλιπε. Δεν υπάρχει και τυπικά. Ο ανδριάντας του έφιππου Μεγάλου Αλεξάνδρου τοποθετήθηκε στην Αθήνα από τον Δήμο Αθηναίων».

Καλού κακού, στην Αθήνα μαζέψτε τον Διογένη μην έχουμε πάλι κανένα περίεργο συναπάντημα.

Αφού, λοιπόν, «έπεσε» και η Αθήνα, τώρα ας κάνουν παραγγελία ανδριάντα (έφιππου παρακαλώ) στη Θήβα και, πού θα πάει, θα έρθει και η σειρά της Σπάρτης. Ακούς εκεί «πλην Λακεδαιμονίων»…

...τούς πρόλαβε από χθες η "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", κύρια πρωτοσέλιδη φωτογραφία, 18/04/19

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", ΤΟ ΘΕΜΑ, 18/04/19

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Σε μία θέση υψηλής προβολής και τελετουργικής εισόδου στο κέντρο της Αθήνας, ο έφιππος ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έργο του μεγάλου Γιάννη Παππά, ορίζει ένα τοπίο. Η ένταξη του σημαντικού αυτού γλυπτού στην προθήκη της Αθήνας σηματοδοτεί και μια αρχή, συμβολικής έστω, για την ανασύσταση του ιστορικού νοήματος της πρωτεύουσας.

Η Αθήνα χρειάζεται τέχνη, κλασική και σύγχρονη δημιουργία, σε μια διασπορά που να ερεθίζει το πνεύμα. Δεν προκαλεί, βεβαίως, έκπληξη ότι η χωροθέτηση ενός τέτοιου γλυπτού δεν συνοδεύεται από αντίστοιχο σκεπτικό αιτιολόγησης. Απουσιάζει, δηλαδή, η θέαση της πόλης ως ενός συνόλου, πολυκεντρικού και πολύσημου. Επικρατεί το αποσπασματικό. Μένει να δούμε πώς θα ενσωματώσει η πόλη το νέο της απόκτημα. Πώς θα προχωρήσει η συνομιλία τους, πώς θα λειτουργήσει η ανομοιογένεια με τον «Βύρωνα» και τη «Μνήμη», τα προγενέστερα γλυπτά που τώρα μοιάζουν περισσότερο ασύνδετα από ποτέ.

Ο Μέγας Αλέξανδρος τοποθετήθηκε σε ένα σημείο της πόλης, κεντρικό μεν, αλλά «ρευστό». Ο περίγυρος του Ζαππείου είναι φορτωμένος στύλους και καλώδια, είναι πέρασμα και δεν διαθέτει αρχιτεκτονήματα, πλην ελαχίστων, μιας ορισμένης αξίας. Ωστόσο, είναι μία πρόοδος και μια εξέλιξη στη συζήτηση για τη φύση και τη λειτουργία της πόλης. Στο ίδιο σημείο είχαν τοποθετηθεί και στο παρελθόν μνημεία, όχι τόσο συμβολικά όσο ο Μέγας Αλέξανδρος, αλλά δηλωτικά της κεντρικής αυτής θέσης ως αποθετηρίου. Ο Μέγας Αλέξανδρος πρέπει να αποβεί ισχυρότερος του άτακτου και αποσπασματικού περιβάλλοντος. Να το ορίσει και να το κατευθύνει και όχι να αφομοιωθεί από αυτό και εντέλει να ακυρωθεί.

Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα απέκτησε ένα ακόμη αξιοθέατο. Ο Γιάννης Παππάς ανήκει στους καλλιτέχνες που έχουν θέση στην εικονογραφία και στη νοηματοδότηση της πόλης και θα μπορούσε η κίνηση αυτή να προκαλέσει την τοποθέτηση και άλλων γλυπτών σε σημεία που διακόπτουν τη μονότονη επανάληψη των οικοδομικών τετραγώνων της Αθήνας. Ο Μέγας Αλέξανδρος θέτει μία σειρά από ζητήματα.