"...Στα δι­εθνή παρασκήνια διατυπώνονται σήμερα πολλά ερωτήματα για τη στάση των ΗΠΑ στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων. Η Μόσχα θε­ωρεί σίγουρη την «υπόγεια» συμμε­τοχή του αμερικανικού παράγοντα στη διαμόρφωση του σημερινού σκηνικού. Από την άλλη πλευρά, επανέρχεται σε διπλωματικούς κύ­κλους η εκτίμηση κατά την οποία οι ΗΠΑ δεν έχουν αυτή την ώρα αποφασίσει να προχωρήσουν σε «λύση» για το «βαλκανικό ζήτημα». Και γι' αυτό, λένε, δεν βιάζονται να ελέγξουν «αποφασιστικά» την ανα­ταραχή που προκαλείται από το αλ­βανικό στοιχείο, περιμένοντας εξε­λίξεις τις οποίες ΗΠΑ και NATO θα «αξιοποιήσουν» στη συνέχεια. Σύμφωνα με τη εκδοχή αυτή, ο αμερικανικός δισταγμός οφείλεται στο ότι η Ουάσινγκτον έχει αφή­σει «ημιτελείς» και γεμάτες σοβαρά προβλήματα τις «λύσεις» που δοκί­μασε να επιβάλει στη Μέση Ανατο­λή, με ενδεικτικό παράδειγμα την αποτυχία στη Λιβύη, και γι' αυτό δεν είναι έτοιμη αυτή την ώρα να ρισκάρει μια «λύση» στα Βαλκάνια στη βάση μιας σταθερής επιλογής..."

Από τα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ"

"ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", 06/05/17

Του Κ.Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
angelopouiosl945@gmail.com

Βαριά σύννεφα μαζεύο­νται πάνω από τα Βαλκά­νια, όπου φαίνεται, δυ­στυχώς, ότι κάποιοι είναι αποφασισμένοι να γρά­ψουν πάλι νέα κεφάλαια Ιστορίας. Πολύ πριν αναλάβει στις ΗΠΑ τα προεδρικά καθήκοντα του ο Ντόναλντ Τραμπ, ήταν έντο­νοι στα διεθνή διπλωματικά πα­ρασκήνια και σε διαδρόμους του NATO οι «ψίθυροι» για επικείμενη κρίση στα Δυτικά Βαλκάνια.

Ηδη το 2015 έκανε σχετικές «προ­βλέψεις» στη Μόσχα ο υπουργός Εξωτερικών, Σ. Λαβρόφ. Και προ μηνών φούντωσαν οι πληροφορίες για επικείμενη «διάλυση» της Δημο­κρατίας των Σκοπίων, σε σύνδεση και με τα περί «μεγάλης Αλβανίας» που προωθούν τα Τίρανα. Στις 14 του περασμένου Μαρτίου δημοσι­εύσαμε στα «Π» ρεπορτάζ με τίτλο «Η Αθήνα και ο διαμελισμός των Σκοπίων», στη βάση πληροφοριών από διπλωματικούς και στρατιωτι­κούς κύκλους. Το ζήτημα πήρε με­γάλη έκταση με τις πολιτικές εξε­λίξεις των τελευταίων ημερών στα Σκόπια, αλλά ήδη από την Αλβανία, το Κόσοβο και τη νότια Σερβία, στο Πρέσεβο, έρχονταν «μηνύματα», που λαμβάνονταν από το Βελιγράδι και από διεθνείς παρατηρητές, για μια «προπαρασκευή» στρατιωτικών και παραστρατιωτικών κύκλων, με συμμετοχή του UCK, που επιδιώ­κουν την «απελευθέρωση αλβανι­κών εδαφών» στα Δυτικά Βαλκάνια. Στην Αθήνα, οι εξελίξεις αυτές προ­καλούν βαθιές ανησυχίες για τον
λόγο ότι ο έντονα προβαλλόμενος και από τα διεθνή μέσα ενημέρω­σης «αλβανικός εθνικισμός» δεν αποτελεί αιτία επαρκή για τη δρομο­λόγηση εξελίξεων που φθάνουν σε διαμελισμό της ΠΓΔΜ και σε αλλα­γές συνόρων στα Βαλκάνια. Κι αυτό διότι υποτίθεται ότι δεν υπάρχει πε­ρίπτωση να κάνει σήμερα απλώς «του κεφαλιού της» καμία ηγεσία σε μια Αλβανία και σε ένα Κόσο­βο όπου ο έλεγχος των καθεστώ­των από τις ΗΠΑ και το NATO απο­τελεί σταθερό δεδομένο.

ΑΝΗΣΥΧΙΑ. Ο «αλβανικός εθνι­κισμός» μπορεί να κινήσει τους πολιτικούς και στρατιωτικούς μη­χανισμούς του μόνον όταν στα Βαλκάνια το σύστημα ασφαλείας της Δύσης, που εγγυώνται οι ΗΠΑ και το NATO, θεωρεί ότι σοβαροί στρατηγικοί λόγοι «επιβάλλουν» την αναζήτηση νέων «ισορροπιών» και αλλαγών στον παρόντα χάρτη των Δ. Βαλκανίων.

Σε διαφορετική περίπτωση, μπορεί να υποτεθεί ότι η σοβαρή αναταρα­χή που προκαλούν οι Αλβανοί και οι Κοσοβάροι δεν έχει μεν κανένα «πράσινο» σήμα από τις ΗΠΑ και το NATO, αλλά δεν προκαλεί και τη δυσαρέσκεια τους... Βέβαιο εί­ναι ότι σήμερα η Ουάσινγκτον και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της ανη­συχούν για συγκεκριμένους λό­γους: Η Ρωσία αυξάνει τα πολιτι­κά και οικονομικά «περάσματα» της στα Βαλκάνια, με στρατηγικό στό­χο να στερεώσει σχέσεις «επιρρο­ής» σε βαλκανικές πρωτεύουσες. Η Δύση παρατηρεί προσεκτικά τις κι­νήσεις της Μόσχας στη Σερβία, τη Βουλγαρία, τα Σκόπια και την  Ελλάδα σε κάθε επίπεδο. Παραλλή­λως, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι δεν σκοπεύουν να αφήσουν χω­ρίς «έλεγχο» μια μεγάλη βαλκανική περιοχή, με πληθυσμούς μουσουλ­μανικούς στη μεγάλη πλειονότητα τους.

Υπενθυμίζεται ότι στο Κόσο­βο οι μουσουλμάνοι αποτελούν το 91,7% του πληθυσμού, στην Αλβα­νία το 82,1%, στη Βοσνία το 41,6% και στα Σκόπια το 34,5%. Τα πο­σοστά των μουσουλμάνων είναι μι­κρότερα στο Μαυροβούνιο, 18,5%, ενώ στη Σερβία είναι κάτω από 4%. Στη σημερινή φάση, η Ουάσιν­γκτον έκανε μια πρώτη κίνηση στα Σκόπια ξεκαθαρίζοντας ότι οι Αλ­βανοί που μετέχουν στην κοινο­βουλευτική πλειοψηφία της αντιπο­λίτευσης πρέπει να πάρουν μέρος στη νέα κυβέρνηση. Ο κ. Γκρουέφσκι, που διατηρεί φιλία με τη  Μόσχα, πήρε το πικρό «μήνυμα» από τον αναπληρωτή βοηθό υπουργού Εξωτερικών, Μπράιαν Γι, που μετέ­βη στα Σκόπια προ ημερών. Η   επι­λογή του Αμερικανού αξιωματού­χου (που γνωρίζει τα βαλκανικά θέματα) ως «διαμεσολαβητού» έχει, πάντως, τη σημασία της, διότι ο εν λόγω παράγων ανήκει, καθώς λέ­γεται, σε αυτούς που στην Ουάσιν­γκτον δεν έχουν μεγάλες αντιρρή­σεις για τον διαμελισμό της ΠΓΔΜ.

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ. Ομως, στα δι­εθνή παρασκήνια διατυπώνονται σήμερα πολλά ερωτήματα για τη στάση των ΗΠΑ στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων. Η Μόσχα θε­ωρεί σίγουρη την «υπόγεια» συμμε­τοχή του αμερικανικού παράγοντα στη διαμόρφωση του σημερινού σκηνικού. Από την άλλη πλευρά, επανέρχεται σε διπλωματικούς κύ­κλους η εκτίμηση κατά την οποία οι ΗΠΑ δεν έχουν αυτή την ώρα αποφασίσει να προχωρήσουν σε «λύση» για το «βαλκανικό ζήτημα». Και γι' αυτό, λένε, δεν βιάζονται να ελέγξουν «αποφασιστικά» την ανα­ταραχή που προκαλείται από το αλ­βανικό στοιχείο, περιμένοντας εξε­λίξεις τις οποίες ΗΠΑ και NATO θα «αξιοποιήσουν» στη συνέχεια. Σύμφωνα με τη εκδοχή αυτή, ο αμερικανικός δισταγμός οφείλεται στο ότι η Ουάσινγκτον έχει αφή­σει «ημιτελείς» και γεμάτες σοβαρά προβλήματα τις «λύσεις» που δοκί­μασε να επιβάλει στη Μέση Ανατο­λή, με ενδεικτικό παράδειγμα την αποτυχία στη Λιβύη, και γι' αυτό δεν είναι έτοιμη αυτή την ώρα να ρισκάρει μια «λύση» στα Βαλκάνια στη βάση μιας σταθερής επιλογής.

Η δράση του ISIS στην περιοχή: Η ανησυχία των Δυτικών για τη δράση του ISIS στα Δ. Βαλκάνια είναι μεγάλη. Εξ­τρεμιστές και ιδιαίτερα δρα­στήριοι ιμάμηδες ελέγχουν, στη Βοσνία και σε αλβανό­φωνες περιοχές, σύμφω­να με εκτιμήσεις Ευρωπαίων και Αμερικανών (που έχουν διαβιβασθεί και στην Αθή­να), 1.800 τζιχαντιστές, εκ­παιδευμένους στα όπλα. Και στην Αλβανία του κ. Ράμα έχουν εγκατασταθεί 3.000 εκπαιδευμένοι ισλαμιστές μαχητές, της σέκτας ΜΕΚ. Είναι Ιρανοί μουτζαχεντίν, που πολέμησαν στο Ιράκ σε συνεργασία με τους Αμερι­κανούς, οι οποίοι και τελι­κώς τους μετέφεραν, μέσω ΟΗΕ, από καταυλισμό του Ιράκ στην Αλβανία (προη­γουμένως είχαν αρνηθεί να τους «φιλοξενήσουν» οι κυ­βερνήσεις της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας). Δίπλα στον UCK και στο «παράρ­τημα» του, UCK AKSH, στη νότια Σερβία, στο Πρέσεβο, η  ΜΕΚ αποτελεί μία «δύνα­μη πυρός» με πνεύμα «Ασσασσίνων» για όποιους θα ήθελαν να προχωρήσουν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις με στόχο την «απελευθέρω­ση της γης της Ιλλυρίδας». Η Σερβία του φιλοευρωπαίου κ. Βούτσι ετοιμάζεται φυ­σικά για τα χειρότερα και ενισχύει τη στρατιωτική δύ­ναμη της στα σύνορα με το Κόσοβο, όπου ο κ. Θάτσι ευ­θέως απειλεί με καταφυγή στα όπλα, αν στα Σκόπια δεν εξελιχθούν καλά τα πράγμα­τα για τους αλβανοφώνους της ΠΓΔΜ.