Από τα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", την "Επένδυση" και
την ημιεπίσημη κυβερνητική εφημερίδα
 |
| "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", 06/05/17 |
 |
| "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", 06/05/17 |
 |
| "Επενδυτής", 06-07/05/17 |
Το κούρεμα στο χρέος της ΣΕΚΑΠ και ο ΟΛΘ απελευθέρωσαν τον πολυσχιδή επιχειρηματία, ο οποίος γοητεύεται από τον πειρασμό της ανάμιξης στα πολιτικά πράγματα - Ο αμοιβαίος θαυμασμός με τον πρωθυπουργό και το πρωτοφανές ξέσπασμα εναντίον του Κυρ. Μητσοτάκη
Του Ευτύχη Παλλήκαρη
Τι ακριβώς σηματοδοτεί ο «τυφώνας» Ιβάν, που ενέσκηψε τα τελευταία 24ωρα; Μήπως εκπροσωπεί μια νέα γενιά «καλών επιχειρηματιών», όπως επιμένει η αρθρογραφία της «Αυγής» σε καθημερινή βάση; Είναι ο εκπρόσωπος της «ρωσικής αρκούδας» στην Ελλάδα; Ή, μήπως, ο καλός στρατιώτης... Ιβάν, ταγμένος στην υπηρεσία της κυβέρνησης;
Ο κ. Σαββίδης έκλεισε με εκκωφαντικό τρόπο έναν θυελλώδη κύκλο συζητήσεων γύρω από το όνομα και τις δραστηριότητες του, με μια συνέντευξη αποκαλυπτική των προθέσεων του. Εναν κύκλο που είχε ανοίξει με τη συζήτηση της τροπολογίας στη Βουλή, στις 28 Απριλίου, με βάση την οποία απαλλάχθηκε από τον «βραχνά» των 38,5 εκατομμυρίων ευρώ - χρέος στην εταιρεία ΣΕ-ΚΑΠ, που πρόσφατα εξαγόρασε. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός απάντησε στη σφοδρή επίθεση του προέδρου της ΝΑ που χαρακτήρισε φωτογραφική την τροπολογία υπέρ του Ελληνοπόντιου μεγιστάνα. Πριν όμως από την τρικυμία στη Βουλή, είχε προηγηθεί μια άλλη σημαντική επιχειρηματική εξέλιξη, με την κοινοπραξία στην οποία συμμετείχε ο κ. Σαββίδης να κερδίζει τον διαγωνισμό για την πώληση του ΟΛΘ, εκτοπίζοντας το φαβορί, που ήταν η αραβικών συμφερόντων DP World.
Οι δϋο αυτές κινήσεις λες και «απελευθέρωσαν» τον πρόεδρο του ΠΑΟΚ που φαίνεται να δραστηριοποιείται πλέον σε άλλα επίπεδα. Το ενδιαφέρον του για πρόσβαση στα media εκδηλώθηκε έντονα τα τελευταία 24ωρα, με τις διαβουλεύσεις για την αγορά του (φιλοκυβερνητικού εδώ και καιρό) «Πήγασου» να ολοκληρώνονται επιτυχώς. Παράλληλα, ο ίδιος στην πολυσυζητημένη συνέντευξη του δήλωσε απροσχημάτιστα ότι σύντομα θα είναι ιδιοκτήτης τηλεοπτικής συχνότητας, μετά τη συμμετοχή του στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, όπου δήλωνε ότι έπαιξε τον ρόλο του «λαγού»,η«α να ανέβει το τίμημα της πώλησης των αδειών. Το ενδιαφέρον του για το Mega παραμένει έκδηλο, πληροφορίες κάνουν λόγο για συζητήσεις με την ιδιοκτησία του Alpha, ενώ δεν παύει να έχει στραμμένη την προσοχή του στον ΔΟΛ. Είναι ολοφάνερο ότι ο κ. Σαββίδης στοχεύει τη δημιουργία ενός μιντιακού ομίλου -και μάλιστα εντός του Μαΐου, όπως δήλωσε ο ίδιος-, αλλά το ερώτημα είναι αν ο πάλαι ποτέ βουλευτής του σημερινού Ρώσου προέδρου Πούτιν θέλει αυτό το project μόνο για τα επιχειρηματικά του συμφέροντα. Κι εδώ είναι που τα πράγματα μπλέκονται...
Ο κ. Σαββίδης στην πολύκροτη συνέντευξη του δεν έκρυψε τον θαυμασμό'και την εκτίμηση του για τον κ. Τσίπρα, συγκρίνοντας τον με τον Ρώσο πρόεδρο Β. Πούτιν. Ταυτόχρονα –πρωτοφανές νια τα πολιτικά χρονικά-, επιτέθηκε με σφοδρότητα κατά του προέδρου της ΝΑ Κυρ. Μητσοτάκη, εκτιμώντας μάλιστα ότι δεν θα γίνει ποτέ πρωθυπουργός! Φαίνεται, όμως, πως η συμπάθεια με τον πρωθυπουργό και το κόμμα του είναι αμοιβαία. «Την πάτησε η συμμορία με την υπόθεση αυτή. Και τα χαίρια της θα φανούν το ερχόμενο χρονικό διάστημα. Τσαλαπάτησε όχι μόνο τον Σαββίδη ως άνθρωπο και ως επιχειρηματία, αλλά και τα δικά της ευαγγέλια περί επενδυτών, επενδύσεων και Ελλήνων της διασποράς», γράφει ο Θαν. Καρτερός στην «Αυγή». Είναι αυτή η αντίληψη των «καθαρών επιχειρηματιών» που δίνει το δικαίωμα στη ΝΔ και τον πρόεδρο της να κάνουν λόγο για τη δημιουργία μιας «νέας διαπλοκής» από την κυβέρνηση. Βεβαίως, υπήρξε και το προηγούμενο της περίπτωσης του κ. Καλογρίτσα, που είχε άδοξο τέλος εκθέτοντας την κυβέρνηση για τις προτιμήσεις και επιλογές της. Η κυβέρνηση για τη συνέντευξη Σαββίδη επισήμως επέλεξε τή σιωπή, ωστόσο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ.Τζανακόπουλος, σε συνέντευξη του σημείωνε πως «ένας επενδυτής, εφόοον δεν του έχει γνωστοποιηθεί συγκεκριμένη οφειλή κατά τη στιγμή της αγοράς μιας εταιρείας, δεν βαρύνεται με την προσωπική του περιουσία για την οφειλή αυτή. Αυτή είναι η τροπολογία και τίποτα περισσότερο». Συνδετικός κρίκος του κ. Σαββίδη με τον στενό κυβερνητικό πυρήνα είναι ο υπουργός Αμυνας, Πάνος Καμμένος, που διαχρονικά έχει αναλάβει την υπεράσπιση του επιχειρηματία - όπως εσχάτως έκανε και κατά τη συζήτηση της τροπολογίας στη Βουλή.
Οιωνοί για ευρύτερες παρεμβάσεις
ΟΛΕΣ ΟΙ πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι ο κ. Σαββίδης δεν πρόκειται να σιγήσει. Παράλληλα, η είσοδος του στο μιντιακό τοπίο εκλαμβάνεται ως προοίμιο ευρύτερων παρεμβάσεων στο πολιτικό σκηνικό. Ο «Ιβάν ο τρομερός», που εμπνέεται από τις πολιτικές πρακτικές του κ. Πούτιν, είναι επικεφαλής της δημοφιλέστερης ομάδας στη Β. Ελλάδα, του ΠΑΟΚ, την ίδια ώρα που δραστηριοποιείται συστηματικά στον ποντιακό ελληνισμό, ενώ έχει αναπτύξει σχέσεις και με εκκλησιαστικούς παράγοντες. Κανείς δεν γνωρίζει μέχρι πού μπορεί να φτάσει η παρεμβατικότητά του στο πολιτικό σκηνικό και υπέρ ποίου. Μήπως τελικά το σκηνικό στήνεται από τον κ. Σαββίδη για τον... ίδιον; Στη συνέντευξη του υπαινίχθηκε πως η πολιτική του καριέρα θα αρχίσει από την ώρα που θα μιλήσει δημόσια τα ελληνικά. Κάποιοι σπεύδουν να προεξοφλήσουν ότι ο κ. Σαββίδης θα επιχειρήσει τη δημιουργία πολιτικού φορέα. Κάτι, δηλαδή, σαν το μοντέλο Μπερλουσκόνι με τα χαρακτηριστικά του Πούτιν. Μένει να αποδειχτεί. Μέχρι τότε, οι παρεμβάσεις του θα απασχολούν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, κόμματα, επτχειρηματίες αλλά και τον διεθνή παράγοντα, που μόνο αδιάφορος δεν είναι για τις κινήσεις του Ελληνοπόντιου επιχειρηματία, μετόχου στον ΟΛΘ, προέδρου του ΠΑΟΚ, ιδιοκτήτη της ΣΕΚΑΠ, της «Σουρωτής», του Μακεδονία Παλλάς...
 |
| "Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 07/05/17 |
 |
| "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 07/05/17 |
Και η απομυθοποίηση με τον τρόπο
που μόνον ένας Πάγκαλος γνωρίζει καλώς!
Ιβάν ο τρομερός
Του Θεόδωρου Πάγκαλου
Γνώρισα τον κ. Σαββίδη στη Μόσχα. Ημουν τότε ο μεγάλος και τρανός εισηγητής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρωσία. Είχα εκλεγεί σε αυτή τη σημαντικότατη θέση παρά πάσαν ελπίδα. Η θέση ανήκε, με βάση τον καταμερισμό αξιωμάτων και ευθυνών, στη Σοσιαλιστική Ομάδα. Προκάτοχός μου ήταν ένας γερμανός Σοσιαλδημοκράτης, ο οποίος ένα βράδυ στο μπαρ του ξενοδοχείου μού εξομολογήθηκε δακρύζοντας ότι μισεί τους Ρώσους, όποιο και αν είναι το πολιτικό και κοινωνικό τους καθεστώς, γιατί ο πατέρας του είχε χάσει τη ζωή του στο Στάλινγκραντ. Δεν ήμουν τόσο μεθυσμένος όσο αυτός αλλά είχα πιει αρκετά ώστε να του παρατηρήσω ότι ο πατέρας του δεν είχε καμιά δουλειά, εν πάση περιπτώσει, στο Στάλινγκραντ και ότι δεν έπρεπε να περιμένει ότι θα τον έραιναν με άνθη οι Σοβιετικοί. Δεν ξέρω πώς του φάνηκε η τετράγωνη λογική μου αλλά έκτοτε δεν μου ξαναείπε καλημέρα.
Τέλος πάντων, το SPD είχε χάσει ψήφους και ο ορφανός αλλά πιστός στη μνήμη του πατέρα του Σοσιαλδημοκράτης δεν επανεξελέγη και έπρεπε να αντικατασταθεί. Εβαλα υποψηφιότητα χωρίς να το συζητήσω με κανέναν και αμέσως συνάντησα κάθε είδους πιέσεις, γιατί «η θέση αυτή δεν ταίριαζε σε Ελληνα», «είμαστε ορθόδοξοι», «έχουμε αδυναμία στους Ρώσους» και άλλα προσβλητικά. Αντίπαλός μου ήταν ένας ολλανδός Σοσιαλδημοκράτης, καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Χάγης, στιλπνός, ακέραιος και νατοϊκός όσο δεν παίρνει. Οι προβλέψεις έδειχναν ότι ο Ολλανδός θα κέρδιζε με μεγάλη πλειοψηφία, αφού θα τον ψήφιζαν οι μισοί Σοσιαλδημοκράτες και όλοι οι Χριστιανοδημοκράτες και παραπέρα οι δεξιοί πάσης φύσεως. Ως Ελλην κέρδισα εγώ. Συνεργάστηκαν ο Ηλιος με τον Μπερίσα. Στο Στρασβούργο εκείνη την ημέρα της ψηφοφορίας, μετά από πολλές μέρες ανοιξιάτικου ψιλόβροχου, έλαμπε ένας υπέροχος Ηλιος και πολλοί συντηρητικοί βουλευτές θεώρησαν δεδομένη την εκλογή του Ολλανδού και προτίμησαν τις υπαίθριες καρέκλες των καφενείων. Ο Μπερίσα πάλι είχε δώσει εντολή να ψηφίσουν και οι τέσσερις βουλευτές του κόμματός του, δύο τακτικοί και δύο αναπληρωματικοί, τον έλληνα υποψήφιο, γιατί εκτός του ότι είμαστε «αδέλφια» (ή ξαδέλφια εν πάση περιπτώσει) με θεωρούσε ένα είδος άκρως επιτυχημένου Αλβανού, που κάποια στιγμή (προ 1.000 ετών) μετανάστευσε προς τον Νότο.
Ο Ιβάν Σαββίδης όταν τον γνώρισα ήταν αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Δούμας. Από την πρώτη στιγμή διαπίστωσα ότι ήταν αγνός πατριώτης, πιστός στην υπεράσπιση των συμφερόντων του Ελληνισμού, αν και κάπως πρωτόγονος. Τον ρώτησα πώς καταφέρνει να εκλέγεται στο Αικατερίνεμπουργκ, μεγάλη βιομηχανική πόλη στα πρόθυρα της Σιβηρίας, όπου δεν υπήρχαν αξιοσημείωτες ομάδες Ελλήνων. Μου απάντησε ότι είναι μεγάλης σημασίας επιχειρηματίας και ότι οι ρώσοι πολίτες ψήφιζαν αυτόν που έκανε κάτι για αυτούς πριν από τις εκλογές. Μετά από αυτό, σε ένα του ταξίδι στην Ελλάδα, μου ζήτησε να δει τον Κώστα Σημίτη. Οπως καταλαβαίνετε, κάτι τέτοιο ήταν εξαιρετικά δύσκολο και δεν έγινε ποτέ. Με ρώτησε εάν θα έβλεπα θετικά την πρόθεσή του να χρηματοδοτήσει τους δύο ποντίους υποψηφίους που είχαμε στο ψηφοδέλτιο του ΠαΣοΚ της Περιφέρειας Αττικής και μετά πρότεινε ένα εξωφρενικά υψηλό ποσό για τον καθένα. Του τόνισα ότι από τον εκλογικό νόμο οι δαπάνες των υποψηφίων είναι περιορισμένες και ότι οποιαδήποτε ενίσχυση θα πρέπει να είναι μέσα στο πλαίσιο του νόμου. Εκτοτε προσπάθησα να τον δω δύο ή τρεις φορές, όταν μάθαινα ότι ήταν στην Αθήνα, αλλά δεν κατέστη δυνατόν.
Συμπεράσματα από την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή. Ο κ. Σαββίδης δεν ευθύνεται γιατί υποστηρίζει το κόμμα που είναι στην εξουσία. Ετσι έκανε πάντα στη ζωή του και κατά πάσα πιθανότητα έτσι θα συνεχίσει να πράττει. Μετά τον κ. Σημίτη αγάπησε τον κ. Καραμανλή και τώρα τον κ. Τσίπρα. Υιοθέτησε την μποδοσάκειο ρήση «Ο επιχειρηματίας οφείλει να είναι με αυτόν που κερδίζει τις εκλογές. Αν προβλέπει το μέλλον λανθασμένα, τότε η ζημία θα είναι δική του και όχι κανενός άλλου».
Ιβάν ο τρομερός
Του Θεόδωρου Πάγκαλου
Γνώρισα τον κ. Σαββίδη στη Μόσχα. Ημουν τότε ο μεγάλος και τρανός εισηγητής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρωσία. Είχα εκλεγεί σε αυτή τη σημαντικότατη θέση παρά πάσαν ελπίδα. Η θέση ανήκε, με βάση τον καταμερισμό αξιωμάτων και ευθυνών, στη Σοσιαλιστική Ομάδα. Προκάτοχός μου ήταν ένας γερμανός Σοσιαλδημοκράτης, ο οποίος ένα βράδυ στο μπαρ του ξενοδοχείου μού εξομολογήθηκε δακρύζοντας ότι μισεί τους Ρώσους, όποιο και αν είναι το πολιτικό και κοινωνικό τους καθεστώς, γιατί ο πατέρας του είχε χάσει τη ζωή του στο Στάλινγκραντ. Δεν ήμουν τόσο μεθυσμένος όσο αυτός αλλά είχα πιει αρκετά ώστε να του παρατηρήσω ότι ο πατέρας του δεν είχε καμιά δουλειά, εν πάση περιπτώσει, στο Στάλινγκραντ και ότι δεν έπρεπε να περιμένει ότι θα τον έραιναν με άνθη οι Σοβιετικοί. Δεν ξέρω πώς του φάνηκε η τετράγωνη λογική μου αλλά έκτοτε δεν μου ξαναείπε καλημέρα.
Τέλος πάντων, το SPD είχε χάσει ψήφους και ο ορφανός αλλά πιστός στη μνήμη του πατέρα του Σοσιαλδημοκράτης δεν επανεξελέγη και έπρεπε να αντικατασταθεί. Εβαλα υποψηφιότητα χωρίς να το συζητήσω με κανέναν και αμέσως συνάντησα κάθε είδους πιέσεις, γιατί «η θέση αυτή δεν ταίριαζε σε Ελληνα», «είμαστε ορθόδοξοι», «έχουμε αδυναμία στους Ρώσους» και άλλα προσβλητικά. Αντίπαλός μου ήταν ένας ολλανδός Σοσιαλδημοκράτης, καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Χάγης, στιλπνός, ακέραιος και νατοϊκός όσο δεν παίρνει. Οι προβλέψεις έδειχναν ότι ο Ολλανδός θα κέρδιζε με μεγάλη πλειοψηφία, αφού θα τον ψήφιζαν οι μισοί Σοσιαλδημοκράτες και όλοι οι Χριστιανοδημοκράτες και παραπέρα οι δεξιοί πάσης φύσεως. Ως Ελλην κέρδισα εγώ. Συνεργάστηκαν ο Ηλιος με τον Μπερίσα. Στο Στρασβούργο εκείνη την ημέρα της ψηφοφορίας, μετά από πολλές μέρες ανοιξιάτικου ψιλόβροχου, έλαμπε ένας υπέροχος Ηλιος και πολλοί συντηρητικοί βουλευτές θεώρησαν δεδομένη την εκλογή του Ολλανδού και προτίμησαν τις υπαίθριες καρέκλες των καφενείων. Ο Μπερίσα πάλι είχε δώσει εντολή να ψηφίσουν και οι τέσσερις βουλευτές του κόμματός του, δύο τακτικοί και δύο αναπληρωματικοί, τον έλληνα υποψήφιο, γιατί εκτός του ότι είμαστε «αδέλφια» (ή ξαδέλφια εν πάση περιπτώσει) με θεωρούσε ένα είδος άκρως επιτυχημένου Αλβανού, που κάποια στιγμή (προ 1.000 ετών) μετανάστευσε προς τον Νότο.
Ο Ιβάν Σαββίδης όταν τον γνώρισα ήταν αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Δούμας. Από την πρώτη στιγμή διαπίστωσα ότι ήταν αγνός πατριώτης, πιστός στην υπεράσπιση των συμφερόντων του Ελληνισμού, αν και κάπως πρωτόγονος. Τον ρώτησα πώς καταφέρνει να εκλέγεται στο Αικατερίνεμπουργκ, μεγάλη βιομηχανική πόλη στα πρόθυρα της Σιβηρίας, όπου δεν υπήρχαν αξιοσημείωτες ομάδες Ελλήνων. Μου απάντησε ότι είναι μεγάλης σημασίας επιχειρηματίας και ότι οι ρώσοι πολίτες ψήφιζαν αυτόν που έκανε κάτι για αυτούς πριν από τις εκλογές. Μετά από αυτό, σε ένα του ταξίδι στην Ελλάδα, μου ζήτησε να δει τον Κώστα Σημίτη. Οπως καταλαβαίνετε, κάτι τέτοιο ήταν εξαιρετικά δύσκολο και δεν έγινε ποτέ. Με ρώτησε εάν θα έβλεπα θετικά την πρόθεσή του να χρηματοδοτήσει τους δύο ποντίους υποψηφίους που είχαμε στο ψηφοδέλτιο του ΠαΣοΚ της Περιφέρειας Αττικής και μετά πρότεινε ένα εξωφρενικά υψηλό ποσό για τον καθένα. Του τόνισα ότι από τον εκλογικό νόμο οι δαπάνες των υποψηφίων είναι περιορισμένες και ότι οποιαδήποτε ενίσχυση θα πρέπει να είναι μέσα στο πλαίσιο του νόμου. Εκτοτε προσπάθησα να τον δω δύο ή τρεις φορές, όταν μάθαινα ότι ήταν στην Αθήνα, αλλά δεν κατέστη δυνατόν.
Συμπεράσματα από την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή. Ο κ. Σαββίδης δεν ευθύνεται γιατί υποστηρίζει το κόμμα που είναι στην εξουσία. Ετσι έκανε πάντα στη ζωή του και κατά πάσα πιθανότητα έτσι θα συνεχίσει να πράττει. Μετά τον κ. Σημίτη αγάπησε τον κ. Καραμανλή και τώρα τον κ. Τσίπρα. Υιοθέτησε την μποδοσάκειο ρήση «Ο επιχειρηματίας οφείλει να είναι με αυτόν που κερδίζει τις εκλογές. Αν προβλέπει το μέλλον λανθασμένα, τότε η ζημία θα είναι δική του και όχι κανενός άλλου».
Ο κ. Σαββίδης δεν ευθύνεται για τον κατεξευτελισμό της Βουλής και του ΣΥΡΙΖΑ στη συζήτηση της περασμένης εβδομάδας. Εισπράττει ως επιχειρηματίας όσα τού απέφερε ήδη η σχέση του με τον κ. Τσίπρα. Γιατί ναι μεν το λαθρεμπόριο έγινε από την προηγούμενη διοίκηση της ΣΕΚΑΠ, αλλά ο Σαββίδης αγόρασε τη ΣΕΚΑΠ ξέροντας ή ελπίζοντας ότι θα του χαριστεί το πρόστιμο.
Ο κ. Σαββίδης κάνει ό,τι κάνουν όλοι οι έλληνες επιχειρηματίες. Προσπαθεί να είναι ενταγμένος θετικά μέσα σε ένα ισχυρό και αποτελεσματικό σύστημα διαπλοκής, που του αποφέρει κέρδη.
Δεν είναι δική του ευθύνη αν ο κ. Τσίπρας, ο κ. Καμμένος και συμπαγώς οι κοινοβουλευτικές τους ομάδες έχουν υιοθετήσει ως πολιτικό επιχείρημα το δόγμα «Είμαστε εξίσου διεφθαρμένοι με τους προηγούμενους. Ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο». Ομολογούν σήμερα ότι με τα φληναφήματα περί «αλλαγής», «ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς», «τέλους της διαπλοκής» στόχος τους ήταν οι χρήσιμοι ηλίθιοι, που τους βοήθησαν, με τον τρόπο του ο καθένας, να υφαρπάξουν την εξουσία.
Οι βλάκες είναι πάντα πολλοί σε όλους τους τόπους και όλες τις εποχές. Οι ιδιοτελείς βουλευτές, προπαγανδιστές και ψευτοδιανοούμενοι έχουν κολοσσιαία ευθύνη και καλό θα ήταν τα πρόσωπα και τα ονόματά τους να μην τα ξεχάσει κανείς.
Ο κ. Σαββίδης κάνει ό,τι κάνουν όλοι οι έλληνες επιχειρηματίες. Προσπαθεί να είναι ενταγμένος θετικά μέσα σε ένα ισχυρό και αποτελεσματικό σύστημα διαπλοκής, που του αποφέρει κέρδη.
Δεν είναι δική του ευθύνη αν ο κ. Τσίπρας, ο κ. Καμμένος και συμπαγώς οι κοινοβουλευτικές τους ομάδες έχουν υιοθετήσει ως πολιτικό επιχείρημα το δόγμα «Είμαστε εξίσου διεφθαρμένοι με τους προηγούμενους. Ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο». Ομολογούν σήμερα ότι με τα φληναφήματα περί «αλλαγής», «ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς», «τέλους της διαπλοκής» στόχος τους ήταν οι χρήσιμοι ηλίθιοι, που τους βοήθησαν, με τον τρόπο του ο καθένας, να υφαρπάξουν την εξουσία.
Οι βλάκες είναι πάντα πολλοί σε όλους τους τόπους και όλες τις εποχές. Οι ιδιοτελείς βουλευτές, προπαγανδιστές και ψευτοδιανοούμενοι έχουν κολοσσιαία ευθύνη και καλό θα ήταν τα πρόσωπα και τα ονόματά τους να μην τα ξεχάσει κανείς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου