Από "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"
"ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 19/03/17
Το επικίνδυνο κοκτέιλ της διαπραγμάτευσης
Η προβληματική συμβίωση Τσίπρα - Τσακαλώτου - Χουλιαράκη
Της Δήμητρας Κρουστάλλη
Τι να προσφέρει ένα κοκτέιλ με τη Σκάρλετ Τζοχάνσον στον Ευκλείδη Τσακαλώτο όταν ο ίδιος ξέρει καλά ότι για να επιβιώσει θα χρειαστεί να βαδίσει επί των υδάτων του τριτοτέταρτου Μνημονίου, να ησυχάσει την τρικυμία στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και να μεταβάλει το νερό της διαπραγμάτευσης σε κρασί; Η δυσκολότερη από όλες τις δοκιμασίες του όμως είναι να βρει έναν Πρωθυπουργό πρόθυμο να αναλάβει την ευθύνη της διαπραγμάτευσης και της συμφωνίας με τους εταίρους. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι φανερό ότι δεν έχει τέτοια πρόθεση και ο ατυχής υπουργός Οικονομικών κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να δείξει πως δεν θα είναι εκείνος ο μοναδικός φταίχτης αν κοπούν οι συντάξεις και μειωθεί το αφορολόγητο. Οι σχέσεις του Μεγάρου Μαξίμου με το υπουργείο Οικονομικών συντηρούν τις απορίες και μια εικόνα εύθραυστων ισορροπιών στο τρίγωνο Αλέξη Τσίπρα - Ευκλείδη Τσακαλώτου - Γιώργου Χουλιαράκη. Ενδεχομένως και ρήξης.
Οι φήμες και η αντίδραση
Ο κ. Τσακαλώτος προτού αναχωρήσει για το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου ζήτησε σύμφωνα με πληροφορίες την κάλυψη του Πρωθυπουργού, καθώς είχε πάρει εντολή να αποψύξει τη διαπραγμάτευση αποδεχόμενος την προνομοθέτηση των μέτρων. Γι' αυτό δήλωνε ότι αναμένει «πολιτική λύση». Αντί για αυτό τον περίμενε το πανηγυρικό (και παραπλανητικό) non paper του Μεγάρου Μαξίμου για την απόφαση του Eurogroup. Ο υπουργός Οικονομικών εκδήλωσε την αντίθεσή του αποφεύγοντας να κάνει δηλώσεις μετά τη συνεδρίαση και μόλις φούντωσαν οι φήμες για την «εξαφάνισή» του μίλησε για υπερβολές. Οταν αποκαλύφθηκε η πραγματική συμφωνία, το πρωθυπουργικό περιβάλλον επιχείρησε υπογείως να ρίξει την ευθύνη στον κ. Τσακαλώτο που άλλα τού είπαν, άλλα συμφώνησε και άλλη ενημέρωση τους έκανε. Ο κ. Τσίπρας είχε σπεύσει να προαναγγείλει πέντε ημέρες πριν από το Εurogroup στη συνάντηση με τον Πιερ Μοσκοβισί «ούτε ένα ευρώ επιπλέον λιτότητα», όπως και τον Δεκέμβριο του 2016 σε άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» διαβεβαίωνε ότι «η αξιολόγηση θα κλείσει έγκαιρα» και «είναι ζήτημα λίγων εβδομάδων να έχουμε καλά νέα για το χρέος». Αυτή τη φορά ο υπουργός Οικονομικών αντέδρασε: «Εγώ δεν θα γίνω Βαρουφάκης. Δεν είμαι Ιφιγένεια» φέρεται να διεμήνυσε.
Ηταν όμως αργά για επικοινωνιακή διαχείριση, ο κ. Τσακαλώτος είχε αυτοακυρωθεί πολιτικά - ακόμα και στα μάτια των «53» - όταν ζήτησε πρωθυπουργική κάλυψη προκειμένου να υλοποιήσει μια πολιτική με την οποία διαφωνούσε, και δεν την έλαβε.
Ελλειψη εμπιστοσύνης
Οσο σέρνονται οι συζητήσεις με τους θεσμούς και η οικονομία επιβαρύνεται, δεν φαίνονται σημάδια ότι βελτιώνεται η σχέση Τσίπρα - Τσακαλώτου. Ποιος έχει την ευθύνη της διαπραγμάτευσης όταν ο υπουργός Οικονομικών δεν έχει σχέση εμπιστοσύνης με τον Πρωθυπουργό; Ο κ. Τσίπρας επιμένει ότι θέλει να κλείσει η αξιολόγηση, όμως κι εκείνος έχει τραυματίσει τη σχέση εμπιστοσύνης με τους ευρωπαίους ηγέτες και τους θεσμούς. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αμφιβάλλουν αν ο έλληνας πρωθυπουργός επιθυμεί να κλείσει τις εκκρεμότητες, δίνοντας σαφείς εντολές, και όχι να διατηρήσει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά ώστε να αποφασίζει αναλόγως των εξελίξεων.
Σε όσους ασχολούνται με τις συνεδριάσεις του Eurogroup και του EuroWorking Group στις Βρυξέλλες έχουν μεταφερθεί σκηνές στις οποίες οι συμμετέχοντες ζητούν από τον κ. Χουλιαράκη να διευκρινίσει τις θέσεις της κυβέρνησης και εκείνος απαντά: «Το σημειώνω. Να προχωρήσουμε στο επόμενο θέμα;». Ή να συζητούν με τον κ. Τσακαλώτο για τα μέτρα και ο υπουργός Οικονομικών να μονολογεί «δεν ξέρω αν θα τα εγκρίνουν αυτά η Κοινοβουλευτική Ομάδα και η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ...». Παρ' όλα αυτά ο υπουργός και ο αναπληρωτής του ανήκουν στα ελάχιστα μέλη της κυβέρνησης που χαίρουν εκτιμήσεως στις Βρυξέλλες και στις αντιπροσωπείες των θεσμών. Οι συνομιλητές τους όμως αδυνατούν να κατανοήσουν πώς σε κρίσιμες στιγμές θεωρούν φυσικό να προηγούνται οι χρονοβόρες εσωτερικές διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ. Και έτσι να χάνονται οι μήνες και τα ορόσημα διαδοχικών Eurogroup.
«Αυτοί» και ο «Αλέξης»
Παρά τη φημολογία που φούντωσε όταν ο κ. Χουλιαράκης σε ομιλία του στην LSE στις 10 Φεβρουαρίου είχε δηλώσει ότι «είναι καλύτερη μια κακή συμφωνία τώρα παρά μια καλύτερη αργότερα», οι σχέσεις του με τον Τσακαλώτο λέγεται ότι εξελίχθηκαν θετικά με την πάροδο του χρόνου μολονότι πρόκειται αντίθετους χαρακτήρες. «Ο Γιώργος είναι μοναχικός, εργασιομανής, δεν εμπιστεύεται εύκολα τους άλλους. Ο Ευκλείδης είναι πιο παρορμητικός, πολύ ευγενικός, εύκολος στη συνεργασία» σκιαγραφεί τον χαρακτήρα τους πρόσωπο που στο παρελθόν συνεργάστηκε και με τους δύο. Και οι δύο έχουν πρόβλημα με το Μέγαρο Μαξίμου, φροντίζοντας να εξαιρούν πάντα «τον Αλέξη». Οποιος έχει καταφέρει να στήσει αφτί σε ιδιωτικές συνομιλίες τους έχει ακούσει να αναφέρεται το πρωθυπουργικό περιβάλλον ως «αυτοί» με έναν φανερό υπαινιγμό για την αδυναμία κατανόησης της οικονομίας, πλην του Δημήτρη Λιάκου.
«Η κυβέρνηση έχει δυσκολίες χωρίς κανόνες»
Από ποιον ενημερώνεται ο Πρωθυπουργός για την οικονομία και για τη διαπραγμάτευση; Από όλους, μεταδίδεται, και μάλιστα με λεπτομέρειες. Επόμενο ερώτημα: Ενδιαφέρεται πραγματικά ο Πρωθυπουργός για την οικονομία; Οι απαντήσεις δεν είναι ξεκάθαρες, όπως θολή είναι και η εικόνα των θεσμών για το αν ισχύουν για την κυβέρνηση όσα συμφωνούνται στις Βρυξέλλες και στο Χίλτον. Αυτή η αμφιβολία διαβρώνει τα θεμέλια της διαπραγμάτευσης. «Η Ευρώπη έχει δυσκολία στις αποφάσεις αλλά έχει κανόνες. Η ελληνική κυβέρνηση έχει δυσκολίες χωρίς κανόνες» λέγεται ότι μετέφερε σε εγχώριο συνομιλητή του εκπρόσωπος των θεσμών. Οι δυσκολίες κάνουν δύσκολους τους χειρισμούς σε δύο σημαντικά ζητήματα. Το πρώτο αφορά την παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Την προηγούμενη εβδομάδα, στο Χίλτον, ήταν φανερό ότι η πλειονότητα των τεχνοκρατών του Ταμείου δεν επιθυμεί τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα, σε αντίθεση με την ηγεσία του, ειδικά ύστερα από τη συνάντηση Μέρκελ - Λαγκάρντ. Σε αυτή την εσωτερική αντίφαση και στην άκαμπτη στάση του Πόουλ Τόμσεν έπειτα από την υποκλοπή συνομιλιών του με την Ντέλια Βελκουλέσκου οφείλεται η ξαφνική στροφή του ΔΝΤ τον Δεκέμβριο του 2016, όταν η κυβέρνηση ήταν έτοιμη να υπογράψει τη συμφωνία. Η αντιπαράθεση ΔΝΤ - Κομισιόν σοβεί, αλλά καμία πλευρά δεν φάνηκε διατεθειμένη να υποχωρήσει στους ελληνικούς εκβιασμούς. Το δεύτερο θέμα αφορά τις τράπεζες, τον ακριβό δανεισμό τους από τον ELA, τη φυγή των καταθέσεων, την απομείωση της περιουσίας τους σε μια εποχή που θα έπρεπε να ενισχύσουν τη θέση τους για να αντιμετωπίσουν τα stress tests και τους δύσκολους στόχους του 2018.
"ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 19/03/17
«Σκάνδαλα», γήπεδα και... ασκήσεις θάρρους
Οι ομάδες και οι ρόλοι στην Ηρώδου Αττικού και στη Βουλή
Του Άγγελου Κωβαίου
Η συνάντηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου και της Εφης Αχτσιόγλου με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη Τετάρτη έμοιαζε πολύ με τις αντίστοιχες του 2015. Οπως και τότε, μόνο περί διαγραμμάτων διαφωτίστηκαν από τους δύο πρωταγωνιστές της διαπραγμάτευσης για το περιεχόμενο και τις προοπτικές των συζητήσεων και πάντως το αίσθημα της απογοήτευσης ήταν έντονο. Ακόμη και το φιλόδοξο σχέδιο για τα «αντίμετρα», στο οποίο τόσο είχε επενδύσει και τόσο είχε πανηγυρίσει το Μέγαρο Μαξίμου μετά το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, είναι όχι απλώς «στον αέρα» αλλά απειλείται και με συνολική απόρριψη.
Με τον χρόνο να τρέχει και τις προθεσμίες να χάνονται η μία μετά την άλλη, το βάρος πέφτει σε κάποια πρόσωπα της κυβέρνησης και στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων διαμορφώνονται ομαδοποιήσεις που όσο και να είναι ασύντακτες μπορεί να επιφυλάσσουν εκπλήξεις.
Η γενική αίσθηση που επικρατεί είναι πως οι περισσότεροι αναζητούν ένα άλλοθι ώστε να ψηφίσουν τα μέτρα όταν έλθει η ώρα.
Το άλλοθι αυτό όμως δεν έχει βρεθεί. Είναι άλλωστε φανερό αυτό και από το γεγονός ότι ελάχιστοι πλέον προθυμοποιούνται να εμφανιστούν και να υπερασπιστούν στα κανάλια και στα ραδιόφωνα κάτι από αυτά που φαίνεται ότι θα κληθούν να ψηφίσουν.
Μόνο κάποιες διστακτικές και απονευρωμένες δικαιολογίες διατυπώνονται από στελέχη όπως ο Κ. Ζαχαριάδης, διευθυντής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Στο διάστημα που θα ακολουθήσει, οι ρόλοι των προσώπων και των ομάδων της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ θα έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Στην κορυφή βρίσκεται η ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου. Στο στενό περιβάλλον του Αλ. Τσίπρα καθοριστικό ρόλο παίζει πλέον ο Δ. Τζανακόπουλος. Δεν ασκεί μόνο καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου αλλά συμμετέχει και στον κεντρικό σχεδιασμό.
Εχει όμως εσχάτως επιστρέψει στους καθημερινούς συνομιλητές του Πρωθυπουργού ο Ν. Παππάς. Αποτέλεσμα είναι, όπως μεταφέρουν πηγές που γνωρίζουν τι εκτυλίσσεται στο Μέγαρο Μαξίμου, να ξεσπούν εντάσεις μεταξύ των στενών συνεργατών του Πρωθυπουργού και ο αποσυντονισμός να είναι διαρκής και φανερός.
Σκανδαλολογία και «εμπλοκή» με Καραμανλή
Το βασικό, νέο στρατήγημα αυτής της ομάδας είναι η σκανδαλολογία η οποία ξεκίνησε με την πρόταση περί σύστασης προανακριτικής επιτροπής για εξοπλιστικά προγράμματα της περιόδου υπουργίας του Γιάννου Παπαντωνίου και συνεχίζεται με την Εξεταστική Επιτροπή για την Υγεία. Ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, το ενδιαφέρον στρέφεται στο αν θα διερευνηθούν και τα πεπραγμένα της περιόδου πριν από το 2009. Αυτό θα σημάνει, κατά κάποιους, ότι έχει επέλθει ρήξη στις σχέσεις της ηγετικής ομάδας της κυβέρνησης με το καραμανλικό τμήμα της ΝΔ. Στο πλαίσιο αυτής της σκανδαλολογικής έξαρσης, από πηγές της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης επισημαίνονται δύο επί μέρους στοιχεία:
- Αφενός το γεγονός ότι η ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου είναι αυτή που διατηρεί σχέσεις με τον Π. Καμμένο, ο οποίος και έχει την πρωτοβουλία στο θέμα της προανακριτικής για τα εξοπλιστικά.
- Αφετέρου η πρόσφατη συνάντηση της Ντόρας Μπακογιάννη με τον Κώστα Καραμανλή, κατά την οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, έπειτα από επίμονη παρότρυνση της πρώην υπουργού Εξωτερικών προς τον πρώην πρωθυπουργό συμφωνήθηκε ότι πρέπει να καούν όλες οι «γέφυρες» με τον Π. Καμμένο.
Ο Σκουρλέτης και οι κομματικοί
Μια δεύτερη ομάδα στην κυβέρνηση, με επιρροή και στην ΚΟ, είναι αυτή που αρχίζει να αναδεικνύεται έπειτα και από την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εσωτερικών Π. Σκουρλέτη για την ανάγκη ψήφισης των μέτρων από διευρυμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Είναι κάτι που προσφάτως είχε απορριφθεί από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, όμως φαίνεται ότι παράλληλες διαδικασίες οδηγούν κάποιους στην κυβέρνηση σε προσπάθειες καλλιέργειας κλίματος εν όψει μιας ενδεχόμενης ψηφοφορίας - και με το βλέμμα στραμμένο σε μια πιθανολογούμενη πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Παράλληλα, σε επίπεδο Κοινοβουλευτικής Ομάδας, είναι πλέον φανερό ότι πρόσωπα που έχουν παίξει σημαντικό ρόλο τη διετία της διακυβέρνησης ετοιμάζονται για την «επόμενη ημέρα». Χαρακτηριστικότερη από όλες είναι η περίπτωση του Ν. Φίλη ο οποίος θέλει να δείξει ότι υπηρετεί μία «αριστερή ατζέντα», ανοίγοντας ζητήματα είτε όπως αυτό της κυβερνητικής συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ είτε αυτό του διαχωρισμού Κράτους - Εκκλησίας. Κατά την εκτίμηση συντρόφων του, κίνητρο αυτής της στρατηγικής είναι και η επανεκλογή στην Α' Αθηνών, όπου με βάση τα δημοσκοπικά ευρήματα ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα εκλέξει περισσότερους από δύο ή τρεις βουλευτές και ο κ. Φίλης έχει να ανταγωνιστεί τους Αλ. Φλαμπουράρη, Ν. Βούτση και Χρ. Βερναρδάκη.
Σε ένα διαφορετικό επίπεδο, η μεγαλύτερη ανησυχία διαπιστώνεται μεταξύ των βουλευτών της επαρχίας. Εν αναμονή μιας ψηφοφορίας για νέα μέτρα, πολλοί από αυτούς εμφανίζονται «παγωμένοι» με τη σκέψη και μόνο ότι θα κληθούν να τα υπερασπιστούν στους ψηφοφόρους τους. Και είναι η παράμετρος αυτή που κάνει αρκετούς και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ να επισημαίνουν ότι δεν θα πρέπει να αποκλείονται εκπλήξεις από πρόσωπα που έως σήμερα δεν έχουν εκδηλωθεί. Κατά μία εκδοχή και αντίθετα με τη λογική που θέλει όλους να ψηφίζουν τα πάντα για να διαφυλάξουν τις έδρες τους, δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο κάποιοι να προτιμήσουν μια «αξιοπρεπή» έξοδο.
Ερωτήματα αρχίζουν να διατυπώνονται και για την στάση που θα τηρήσουν κάποιοι από τους προερχόμενους από το ΠαΣοΚ βουλευτές. Υπό τις παρούσες συνθήκες, η συγκεκριμένη (όχι οργανωμένη) ομάδα βουλευτών (Μ. Μπόλαρης, Θ. Παραστατίδης, Θεοδώρα Τζάκρηκ.ά.) έχει διαμηνύσει στην ηγεσία της κυβέρνησης ότι η εκλογική ισχύς του κόμματος στις περιφέρειές τους οφείλεται σε αυτούς και διεκδικούν αναβαθμισμένο ρόλο.
Η Περιφέρεια και η «Αγια-Σοφιά»
Μία από τις παραμέτρους των τελευταίων εβδομάδων που έχει παγιώσει την αντίληψη ότι στην κυβέρνηση κυριαρχεί μεγάλη αγωνία για τα επερχόμενα και αναζητούνται άλλου είδους προεκλογικά «αντίμετρα», είναι η κινητικότητα σε σχέση με τα γήπεδα της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού.
Στην πρώτη περίπτωση και σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, η κυβέρνηση αναζητεί τρόπους (μέσω της κατάθεσης σχετικής τροπολογίας) ώστε σε περίπτωση που χρειαστεί να βασιστεί σε απόφαση της Περιφέρειας Αττικής για τη χορήγηση άδειας ανέγερσης του γηπέδου, δεδομένου ότι η δημοτική αρχή της Νέας Φιλαδέλφειας εξακολουθεί να προβάλλει ενστάσεις για το έργο. Ο δήμαρχος Αρης Βασιλόπουλος έχει αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 και με πρόσφατη ανακοίνωσή της η ΛΑΕ του Π. Λαφαζάνη τον κάλεσε να μην υπογράψει την υψομετρική μελέτη για το γήπεδο της ΑΕΚ. Οπως αναφέρθηκε στην ανακοίνωση, ο δήμαρχος δέχεται πιέσεις και εκβιασμούς από την κυβέρνηση, την Περιφέρεια Αττικής και τη διοίκηση της ομάδας.
Την ίδια στιγμή, μόλις την προηγούμενη Πέμπτη το Μέγαρο Μαξίμου, και με αφορμή συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον δήμαρχο Αθηναίων Γ. Καμίνη, έδωσε στη δημοσιότητα σχέδιο «ανάπλασης της Αθήνας» με βασικό στοιχείο την κατασκευή γηπέδου του Παναθηναϊκού στου Γουδή. Και σε αυτήν την περίπτωση, κεντρικό ρόλο έχει η Περιφέρεια Αττικής και η Ρένα Δούρου, έπειτα από μια μακρά περίοδο κατά την οποία δεν είχε ακουστεί.
"ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 19/03/17
Το επικίνδυνο κοκτέιλ της διαπραγμάτευσης
Η προβληματική συμβίωση Τσίπρα - Τσακαλώτου - Χουλιαράκη
Της Δήμητρας Κρουστάλλη
Τι να προσφέρει ένα κοκτέιλ με τη Σκάρλετ Τζοχάνσον στον Ευκλείδη Τσακαλώτο όταν ο ίδιος ξέρει καλά ότι για να επιβιώσει θα χρειαστεί να βαδίσει επί των υδάτων του τριτοτέταρτου Μνημονίου, να ησυχάσει την τρικυμία στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και να μεταβάλει το νερό της διαπραγμάτευσης σε κρασί; Η δυσκολότερη από όλες τις δοκιμασίες του όμως είναι να βρει έναν Πρωθυπουργό πρόθυμο να αναλάβει την ευθύνη της διαπραγμάτευσης και της συμφωνίας με τους εταίρους. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι φανερό ότι δεν έχει τέτοια πρόθεση και ο ατυχής υπουργός Οικονομικών κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να δείξει πως δεν θα είναι εκείνος ο μοναδικός φταίχτης αν κοπούν οι συντάξεις και μειωθεί το αφορολόγητο. Οι σχέσεις του Μεγάρου Μαξίμου με το υπουργείο Οικονομικών συντηρούν τις απορίες και μια εικόνα εύθραυστων ισορροπιών στο τρίγωνο Αλέξη Τσίπρα - Ευκλείδη Τσακαλώτου - Γιώργου Χουλιαράκη. Ενδεχομένως και ρήξης.
Οι φήμες και η αντίδραση
Ο κ. Τσακαλώτος προτού αναχωρήσει για το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου ζήτησε σύμφωνα με πληροφορίες την κάλυψη του Πρωθυπουργού, καθώς είχε πάρει εντολή να αποψύξει τη διαπραγμάτευση αποδεχόμενος την προνομοθέτηση των μέτρων. Γι' αυτό δήλωνε ότι αναμένει «πολιτική λύση». Αντί για αυτό τον περίμενε το πανηγυρικό (και παραπλανητικό) non paper του Μεγάρου Μαξίμου για την απόφαση του Eurogroup. Ο υπουργός Οικονομικών εκδήλωσε την αντίθεσή του αποφεύγοντας να κάνει δηλώσεις μετά τη συνεδρίαση και μόλις φούντωσαν οι φήμες για την «εξαφάνισή» του μίλησε για υπερβολές. Οταν αποκαλύφθηκε η πραγματική συμφωνία, το πρωθυπουργικό περιβάλλον επιχείρησε υπογείως να ρίξει την ευθύνη στον κ. Τσακαλώτο που άλλα τού είπαν, άλλα συμφώνησε και άλλη ενημέρωση τους έκανε. Ο κ. Τσίπρας είχε σπεύσει να προαναγγείλει πέντε ημέρες πριν από το Εurogroup στη συνάντηση με τον Πιερ Μοσκοβισί «ούτε ένα ευρώ επιπλέον λιτότητα», όπως και τον Δεκέμβριο του 2016 σε άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» διαβεβαίωνε ότι «η αξιολόγηση θα κλείσει έγκαιρα» και «είναι ζήτημα λίγων εβδομάδων να έχουμε καλά νέα για το χρέος». Αυτή τη φορά ο υπουργός Οικονομικών αντέδρασε: «Εγώ δεν θα γίνω Βαρουφάκης. Δεν είμαι Ιφιγένεια» φέρεται να διεμήνυσε.
Ηταν όμως αργά για επικοινωνιακή διαχείριση, ο κ. Τσακαλώτος είχε αυτοακυρωθεί πολιτικά - ακόμα και στα μάτια των «53» - όταν ζήτησε πρωθυπουργική κάλυψη προκειμένου να υλοποιήσει μια πολιτική με την οποία διαφωνούσε, και δεν την έλαβε.
Ελλειψη εμπιστοσύνης
Οσο σέρνονται οι συζητήσεις με τους θεσμούς και η οικονομία επιβαρύνεται, δεν φαίνονται σημάδια ότι βελτιώνεται η σχέση Τσίπρα - Τσακαλώτου. Ποιος έχει την ευθύνη της διαπραγμάτευσης όταν ο υπουργός Οικονομικών δεν έχει σχέση εμπιστοσύνης με τον Πρωθυπουργό; Ο κ. Τσίπρας επιμένει ότι θέλει να κλείσει η αξιολόγηση, όμως κι εκείνος έχει τραυματίσει τη σχέση εμπιστοσύνης με τους ευρωπαίους ηγέτες και τους θεσμούς. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αμφιβάλλουν αν ο έλληνας πρωθυπουργός επιθυμεί να κλείσει τις εκκρεμότητες, δίνοντας σαφείς εντολές, και όχι να διατηρήσει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά ώστε να αποφασίζει αναλόγως των εξελίξεων.
Σε όσους ασχολούνται με τις συνεδριάσεις του Eurogroup και του EuroWorking Group στις Βρυξέλλες έχουν μεταφερθεί σκηνές στις οποίες οι συμμετέχοντες ζητούν από τον κ. Χουλιαράκη να διευκρινίσει τις θέσεις της κυβέρνησης και εκείνος απαντά: «Το σημειώνω. Να προχωρήσουμε στο επόμενο θέμα;». Ή να συζητούν με τον κ. Τσακαλώτο για τα μέτρα και ο υπουργός Οικονομικών να μονολογεί «δεν ξέρω αν θα τα εγκρίνουν αυτά η Κοινοβουλευτική Ομάδα και η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ...». Παρ' όλα αυτά ο υπουργός και ο αναπληρωτής του ανήκουν στα ελάχιστα μέλη της κυβέρνησης που χαίρουν εκτιμήσεως στις Βρυξέλλες και στις αντιπροσωπείες των θεσμών. Οι συνομιλητές τους όμως αδυνατούν να κατανοήσουν πώς σε κρίσιμες στιγμές θεωρούν φυσικό να προηγούνται οι χρονοβόρες εσωτερικές διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ. Και έτσι να χάνονται οι μήνες και τα ορόσημα διαδοχικών Eurogroup.
«Αυτοί» και ο «Αλέξης»
Παρά τη φημολογία που φούντωσε όταν ο κ. Χουλιαράκης σε ομιλία του στην LSE στις 10 Φεβρουαρίου είχε δηλώσει ότι «είναι καλύτερη μια κακή συμφωνία τώρα παρά μια καλύτερη αργότερα», οι σχέσεις του με τον Τσακαλώτο λέγεται ότι εξελίχθηκαν θετικά με την πάροδο του χρόνου μολονότι πρόκειται αντίθετους χαρακτήρες. «Ο Γιώργος είναι μοναχικός, εργασιομανής, δεν εμπιστεύεται εύκολα τους άλλους. Ο Ευκλείδης είναι πιο παρορμητικός, πολύ ευγενικός, εύκολος στη συνεργασία» σκιαγραφεί τον χαρακτήρα τους πρόσωπο που στο παρελθόν συνεργάστηκε και με τους δύο. Και οι δύο έχουν πρόβλημα με το Μέγαρο Μαξίμου, φροντίζοντας να εξαιρούν πάντα «τον Αλέξη». Οποιος έχει καταφέρει να στήσει αφτί σε ιδιωτικές συνομιλίες τους έχει ακούσει να αναφέρεται το πρωθυπουργικό περιβάλλον ως «αυτοί» με έναν φανερό υπαινιγμό για την αδυναμία κατανόησης της οικονομίας, πλην του Δημήτρη Λιάκου.
«Η κυβέρνηση έχει δυσκολίες χωρίς κανόνες»
Από ποιον ενημερώνεται ο Πρωθυπουργός για την οικονομία και για τη διαπραγμάτευση; Από όλους, μεταδίδεται, και μάλιστα με λεπτομέρειες. Επόμενο ερώτημα: Ενδιαφέρεται πραγματικά ο Πρωθυπουργός για την οικονομία; Οι απαντήσεις δεν είναι ξεκάθαρες, όπως θολή είναι και η εικόνα των θεσμών για το αν ισχύουν για την κυβέρνηση όσα συμφωνούνται στις Βρυξέλλες και στο Χίλτον. Αυτή η αμφιβολία διαβρώνει τα θεμέλια της διαπραγμάτευσης. «Η Ευρώπη έχει δυσκολία στις αποφάσεις αλλά έχει κανόνες. Η ελληνική κυβέρνηση έχει δυσκολίες χωρίς κανόνες» λέγεται ότι μετέφερε σε εγχώριο συνομιλητή του εκπρόσωπος των θεσμών. Οι δυσκολίες κάνουν δύσκολους τους χειρισμούς σε δύο σημαντικά ζητήματα. Το πρώτο αφορά την παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Την προηγούμενη εβδομάδα, στο Χίλτον, ήταν φανερό ότι η πλειονότητα των τεχνοκρατών του Ταμείου δεν επιθυμεί τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα, σε αντίθεση με την ηγεσία του, ειδικά ύστερα από τη συνάντηση Μέρκελ - Λαγκάρντ. Σε αυτή την εσωτερική αντίφαση και στην άκαμπτη στάση του Πόουλ Τόμσεν έπειτα από την υποκλοπή συνομιλιών του με την Ντέλια Βελκουλέσκου οφείλεται η ξαφνική στροφή του ΔΝΤ τον Δεκέμβριο του 2016, όταν η κυβέρνηση ήταν έτοιμη να υπογράψει τη συμφωνία. Η αντιπαράθεση ΔΝΤ - Κομισιόν σοβεί, αλλά καμία πλευρά δεν φάνηκε διατεθειμένη να υποχωρήσει στους ελληνικούς εκβιασμούς. Το δεύτερο θέμα αφορά τις τράπεζες, τον ακριβό δανεισμό τους από τον ELA, τη φυγή των καταθέσεων, την απομείωση της περιουσίας τους σε μια εποχή που θα έπρεπε να ενισχύσουν τη θέση τους για να αντιμετωπίσουν τα stress tests και τους δύσκολους στόχους του 2018.
"ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 19/03/17
«Σκάνδαλα», γήπεδα και... ασκήσεις θάρρους
Οι ομάδες και οι ρόλοι στην Ηρώδου Αττικού και στη Βουλή
Του Άγγελου Κωβαίου
Η συνάντηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου και της Εφης Αχτσιόγλου με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη Τετάρτη έμοιαζε πολύ με τις αντίστοιχες του 2015. Οπως και τότε, μόνο περί διαγραμμάτων διαφωτίστηκαν από τους δύο πρωταγωνιστές της διαπραγμάτευσης για το περιεχόμενο και τις προοπτικές των συζητήσεων και πάντως το αίσθημα της απογοήτευσης ήταν έντονο. Ακόμη και το φιλόδοξο σχέδιο για τα «αντίμετρα», στο οποίο τόσο είχε επενδύσει και τόσο είχε πανηγυρίσει το Μέγαρο Μαξίμου μετά το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, είναι όχι απλώς «στον αέρα» αλλά απειλείται και με συνολική απόρριψη.
Με τον χρόνο να τρέχει και τις προθεσμίες να χάνονται η μία μετά την άλλη, το βάρος πέφτει σε κάποια πρόσωπα της κυβέρνησης και στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων διαμορφώνονται ομαδοποιήσεις που όσο και να είναι ασύντακτες μπορεί να επιφυλάσσουν εκπλήξεις.
Η γενική αίσθηση που επικρατεί είναι πως οι περισσότεροι αναζητούν ένα άλλοθι ώστε να ψηφίσουν τα μέτρα όταν έλθει η ώρα.
Το άλλοθι αυτό όμως δεν έχει βρεθεί. Είναι άλλωστε φανερό αυτό και από το γεγονός ότι ελάχιστοι πλέον προθυμοποιούνται να εμφανιστούν και να υπερασπιστούν στα κανάλια και στα ραδιόφωνα κάτι από αυτά που φαίνεται ότι θα κληθούν να ψηφίσουν.
Μόνο κάποιες διστακτικές και απονευρωμένες δικαιολογίες διατυπώνονται από στελέχη όπως ο Κ. Ζαχαριάδης, διευθυντής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Στο διάστημα που θα ακολουθήσει, οι ρόλοι των προσώπων και των ομάδων της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ θα έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Στην κορυφή βρίσκεται η ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου. Στο στενό περιβάλλον του Αλ. Τσίπρα καθοριστικό ρόλο παίζει πλέον ο Δ. Τζανακόπουλος. Δεν ασκεί μόνο καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου αλλά συμμετέχει και στον κεντρικό σχεδιασμό.
Εχει όμως εσχάτως επιστρέψει στους καθημερινούς συνομιλητές του Πρωθυπουργού ο Ν. Παππάς. Αποτέλεσμα είναι, όπως μεταφέρουν πηγές που γνωρίζουν τι εκτυλίσσεται στο Μέγαρο Μαξίμου, να ξεσπούν εντάσεις μεταξύ των στενών συνεργατών του Πρωθυπουργού και ο αποσυντονισμός να είναι διαρκής και φανερός.
Σκανδαλολογία και «εμπλοκή» με Καραμανλή
Το βασικό, νέο στρατήγημα αυτής της ομάδας είναι η σκανδαλολογία η οποία ξεκίνησε με την πρόταση περί σύστασης προανακριτικής επιτροπής για εξοπλιστικά προγράμματα της περιόδου υπουργίας του Γιάννου Παπαντωνίου και συνεχίζεται με την Εξεταστική Επιτροπή για την Υγεία. Ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, το ενδιαφέρον στρέφεται στο αν θα διερευνηθούν και τα πεπραγμένα της περιόδου πριν από το 2009. Αυτό θα σημάνει, κατά κάποιους, ότι έχει επέλθει ρήξη στις σχέσεις της ηγετικής ομάδας της κυβέρνησης με το καραμανλικό τμήμα της ΝΔ. Στο πλαίσιο αυτής της σκανδαλολογικής έξαρσης, από πηγές της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης επισημαίνονται δύο επί μέρους στοιχεία:
- Αφενός το γεγονός ότι η ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου είναι αυτή που διατηρεί σχέσεις με τον Π. Καμμένο, ο οποίος και έχει την πρωτοβουλία στο θέμα της προανακριτικής για τα εξοπλιστικά.
- Αφετέρου η πρόσφατη συνάντηση της Ντόρας Μπακογιάννη με τον Κώστα Καραμανλή, κατά την οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, έπειτα από επίμονη παρότρυνση της πρώην υπουργού Εξωτερικών προς τον πρώην πρωθυπουργό συμφωνήθηκε ότι πρέπει να καούν όλες οι «γέφυρες» με τον Π. Καμμένο.
Ο Σκουρλέτης και οι κομματικοί
Μια δεύτερη ομάδα στην κυβέρνηση, με επιρροή και στην ΚΟ, είναι αυτή που αρχίζει να αναδεικνύεται έπειτα και από την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εσωτερικών Π. Σκουρλέτη για την ανάγκη ψήφισης των μέτρων από διευρυμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Είναι κάτι που προσφάτως είχε απορριφθεί από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, όμως φαίνεται ότι παράλληλες διαδικασίες οδηγούν κάποιους στην κυβέρνηση σε προσπάθειες καλλιέργειας κλίματος εν όψει μιας ενδεχόμενης ψηφοφορίας - και με το βλέμμα στραμμένο σε μια πιθανολογούμενη πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Παράλληλα, σε επίπεδο Κοινοβουλευτικής Ομάδας, είναι πλέον φανερό ότι πρόσωπα που έχουν παίξει σημαντικό ρόλο τη διετία της διακυβέρνησης ετοιμάζονται για την «επόμενη ημέρα». Χαρακτηριστικότερη από όλες είναι η περίπτωση του Ν. Φίλη ο οποίος θέλει να δείξει ότι υπηρετεί μία «αριστερή ατζέντα», ανοίγοντας ζητήματα είτε όπως αυτό της κυβερνητικής συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ είτε αυτό του διαχωρισμού Κράτους - Εκκλησίας. Κατά την εκτίμηση συντρόφων του, κίνητρο αυτής της στρατηγικής είναι και η επανεκλογή στην Α' Αθηνών, όπου με βάση τα δημοσκοπικά ευρήματα ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα εκλέξει περισσότερους από δύο ή τρεις βουλευτές και ο κ. Φίλης έχει να ανταγωνιστεί τους Αλ. Φλαμπουράρη, Ν. Βούτση και Χρ. Βερναρδάκη.
Σε ένα διαφορετικό επίπεδο, η μεγαλύτερη ανησυχία διαπιστώνεται μεταξύ των βουλευτών της επαρχίας. Εν αναμονή μιας ψηφοφορίας για νέα μέτρα, πολλοί από αυτούς εμφανίζονται «παγωμένοι» με τη σκέψη και μόνο ότι θα κληθούν να τα υπερασπιστούν στους ψηφοφόρους τους. Και είναι η παράμετρος αυτή που κάνει αρκετούς και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ να επισημαίνουν ότι δεν θα πρέπει να αποκλείονται εκπλήξεις από πρόσωπα που έως σήμερα δεν έχουν εκδηλωθεί. Κατά μία εκδοχή και αντίθετα με τη λογική που θέλει όλους να ψηφίζουν τα πάντα για να διαφυλάξουν τις έδρες τους, δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο κάποιοι να προτιμήσουν μια «αξιοπρεπή» έξοδο.
Ερωτήματα αρχίζουν να διατυπώνονται και για την στάση που θα τηρήσουν κάποιοι από τους προερχόμενους από το ΠαΣοΚ βουλευτές. Υπό τις παρούσες συνθήκες, η συγκεκριμένη (όχι οργανωμένη) ομάδα βουλευτών (Μ. Μπόλαρης, Θ. Παραστατίδης, Θεοδώρα Τζάκρηκ.ά.) έχει διαμηνύσει στην ηγεσία της κυβέρνησης ότι η εκλογική ισχύς του κόμματος στις περιφέρειές τους οφείλεται σε αυτούς και διεκδικούν αναβαθμισμένο ρόλο.
Η Περιφέρεια και η «Αγια-Σοφιά»
Μία από τις παραμέτρους των τελευταίων εβδομάδων που έχει παγιώσει την αντίληψη ότι στην κυβέρνηση κυριαρχεί μεγάλη αγωνία για τα επερχόμενα και αναζητούνται άλλου είδους προεκλογικά «αντίμετρα», είναι η κινητικότητα σε σχέση με τα γήπεδα της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού.
Στην πρώτη περίπτωση και σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, η κυβέρνηση αναζητεί τρόπους (μέσω της κατάθεσης σχετικής τροπολογίας) ώστε σε περίπτωση που χρειαστεί να βασιστεί σε απόφαση της Περιφέρειας Αττικής για τη χορήγηση άδειας ανέγερσης του γηπέδου, δεδομένου ότι η δημοτική αρχή της Νέας Φιλαδέλφειας εξακολουθεί να προβάλλει ενστάσεις για το έργο. Ο δήμαρχος Αρης Βασιλόπουλος έχει αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 και με πρόσφατη ανακοίνωσή της η ΛΑΕ του Π. Λαφαζάνη τον κάλεσε να μην υπογράψει την υψομετρική μελέτη για το γήπεδο της ΑΕΚ. Οπως αναφέρθηκε στην ανακοίνωση, ο δήμαρχος δέχεται πιέσεις και εκβιασμούς από την κυβέρνηση, την Περιφέρεια Αττικής και τη διοίκηση της ομάδας.
Την ίδια στιγμή, μόλις την προηγούμενη Πέμπτη το Μέγαρο Μαξίμου, και με αφορμή συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον δήμαρχο Αθηναίων Γ. Καμίνη, έδωσε στη δημοσιότητα σχέδιο «ανάπλασης της Αθήνας» με βασικό στοιχείο την κατασκευή γηπέδου του Παναθηναϊκού στου Γουδή. Και σε αυτήν την περίπτωση, κεντρικό ρόλο έχει η Περιφέρεια Αττικής και η Ρένα Δούρου, έπειτα από μια μακρά περίοδο κατά την οποία δεν είχε ακουστεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου