Από την "ΕΣΤΙΑ"
![]() |
| "ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 18-19/03/17 |
To Σύνδρομο του Ενεργειακού Κόμβου
Του Κ.Ν. Σταμπολή*
ΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ τήν τεράστια ενεργειακή εξάρτηση τής χώρας μας από εισαγωγές καυσίμων, πού σύμφωνα μέ πρόσφατα στοιχεία τής Eurostat φτάνει τό 79%, αλλά και τήν ιδιαίτερη σημασία πού έχει ή ενέργεια γιά τήν οικονομία, θά περίμενε κανείς ότι θά αποτελούσε εθνική προτεραιότητα η μέ κάθε δυνατό τρόπο αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων στό πλαίσιο μιας μακρόχρονης ενεργειακής πολιτικής, πού δυστυχώς σήμερα είναι ανύπαρκτη. Αντίθετα, τά τελευταία 15 χρόνια προβάλλεται μετ' επιτάσεως η ανάδειξη τής χώρας μας σέ μείζονα ενεργειακό κόμβο. Σύμφωνα δέ μέ τό ανωτέρω αφήγημα, η Ελλάδα θά μπορούσε νά αναδειχθεί ως βασική ενεργειακή πύλη τής Ευρώπης, καί άρα νά διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στά Ευρωπαϊκά πράγματα, αφού έάν αξιοποιήσουμε σωστά τήν γεωγραφική μας θέση, θά επιτύχουμε τήν διέλευση μέσω τών εδαφών μας αγωγών φυσικού αερίου αλλά και ηλεκτρικών διασυνδέσεων πού θα κατευθύνονται προς τίς ευρωπαϊκές αγορές, τροφοδοτώντας τες με μεγάλες ποσότητες ενέργειας, προερχόμενες κυρίως έξ Ανατολών.
Η λογική του «ενεργειακού κόμβου» προϋποθέτει ένα πλέγμα αγωγών, πού θά διασχίζουν οριζόντια καί εγκάρσια τήν χώρα, καί αντιστοίχων υποβρύχιων ηλεκτρικών καλωδίων, πού θά καταστήσουν τήν Ελλάδα τήν ενεργειακή γέφυρα πού θά ενώνει Ανατολή μέ Δύση.Έτσι ή χώρα μας θά παίζει στρατηγικό ρόλο στην κατανομή, προώθηση καί διαχείριση ενεργειακών φορτίων. Μέ την πλέον ευφάνταστη πλευρά του αφηγήματος, νά θέλει τήν χώρα νά κερδίζει πάρα πολλά χρήματα ώς διαμεσολαβητής χωρίς νά καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια (δηλ. ή πρακτική τής ήσσονος προσπάθειας!). Χωρίς νά θέλουμε νά υποβαθμίσουμε τήν σοβαρή προσπάθεια πού όντως καταβάλλεται γιά τήν ενίσχυση του περιφερειακού ρόλου της χώρας στό ενεργειακό γίγνεσθαι μέσω μιας σειράς έργων (λ.χ του υπό κατασκευή αγωγού ΤΑΡ άλλά καί του υπό σχεδίαση διασυνοριακού αγωγού ΙΒG, τής πλωτής μονάδας LNG στην Αλεξανδρούπολη, τοϋ άγωγοϋ East Med κλπ.)πιστεύουμε ότι αποτελεί λάθος στόχευση η ανάδειξη της χώρας μας ως μείζονος ενεργειακού κόμβου, καθότι αυτό δέν συμβάλλει σέ μία βιώσιμη ανάπτυξη. Απεναντίας ή επιδίωξη νά καταστεί ή Ελλάδα χώρα διευκόλυνσης (facilitator) ενέχει κινδύνους, άφού ουσιαστικά εξαρτάται άπό ένα μάλλον απρόβλεπτο γεωπολιτικό περίγυρο, πολύ περισσότερο δέ άφού δέν διαθέτει τά απαραίτητα γεωγραφικά προσόντα καί τεχνική υποδομή.
Εδώ τό προβάδισμα έχει αναμφισβήτητα η Τουρκία, όπου μέ μιά ματιά στό χάρτη ό καθένας μπορεί ν' αντιληφθεί τό πυκνό πλέγμα αγωγών πετρελαίου καί φυσικού αερίου πού τήν διασχίζει άπ' άκρη σ' άκρη καί τήν καθίστα a priori τον ενεργειακό κόμβο τής ευρύτερης περιοχής. Αφού μέσω Τουρκίας διέρχονται βασικοί εξαγωγικοί πετρελαϊκοί αγωγοί άπό Κασπία καί Μέση Ανατολή, αλλά καί αγωγοί φυσικού αερίου άπό Ρωσία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία καί Ιράν, ένώ μέσω τών στενών τών Δαρδανελίων διέρχονται περί τά 3,0 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου τήν ήμέρα. Συνολικά μέσω Τουρκίας διακινείται σέ καθημερινή βάση σχεδόν τό 4,0% του παγκόσμιου ένεργειακού εφοδιασμού. Αυτή είναι μιά πραγματικότητα πού θά ισχύει κάτω άπό οποιαδήποτε πολιτική κατάσταση, τώρα καί γιά τά επόμενα πολλά χρόνια, πού θά πρέπει νά τήν αποδεχθεί άλλα καί νά τήν αξιολογήσει κατάλληλα τό Ελληνικό πολιτικό προσωπικό.
Ή έδραίωση τής Τουρκίας ώς βασικού ενεργειακού κόμβου δέν σημαίνει απαραίτητα ότι ή Ελλάδα δέν έχει θέση στις περιφερειακές ενεργειακές διεργασίες, όπου ό ρόλος της δέν νοείται σαφώς νά είναι αυτός ενός κομπάρσου. Αφού αυτή μπορεί νά συμβάλλει ουσιαστικά στην προώθηση, επέκταση καί διεύρυνση τοϋ Νότιου Διαδρόμου αλλά καί τήν σύσταση καί λειτουργία ενός περιφερειακού έμπορικού-χρηματοοικονομικού ενεργειακού κέντρου σέ συνδυασμό μέ τήν λειτουργία του υπό σύσταση Ενεργειακού Χρηματιστηρίου στην Αθήνα. Γιά αυτό, ή συμβολή τής Ελλάδας στό ενεργειακό γεωπολιτικό πεδίο δεν μπορεί νά επικεντρώνεται μόνο στή διέλευση αγωγών άλλά πρέπει νά συμπεριλαμβάνει τήν περαιτέρω αξιοποίηση του τεράστιου δυναμικού Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), μέτήν παράλληλη προώθηση διεθνών ηλεκτρικών διασυνδέσεων καί τήν εκμετάλλευση των όχι ευκαταφρόνητων εγχώριων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων πού διαθέτει.
Δυστυχώς όμως όλοι ανεξαιρέτως οι πολιτικοί μας ταγοί έδώ καί χρόνια αρέσκονται στό νά καλλιεργούν ένα κλίμα υπέρ μιας έωλης ίδέας, επαναλαμβάνοντας φράσεις κλισέ, περί δήθεν γεωπολιτικής αναβάθμισης τής Ελλάδας καί ανάδειξη της σέ μείζονα ενεργειακό κόμβο, όπου καί ή χώρα μας θά διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στό Ευρωπαϊκό ενεργειακό γίγνεσθαι Καί αυτή ή έμμονη παρά τις παταγώδεις αποτυχίες του παρελθόντος, όπως λ.χ. τό ναυάγιο του πετρελαιοαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης. Μέ άλλα λόγια ή χώρα καί ιδιαίτερα τό πολιτικό προσωπικό πάσχουν άπό τό «σύνδρομο του ενεργειακού κόμβου», πιστεύοντας ότι μόνο διά αυτού μπορεί ή χώρα νά προσελκύσει μεγάλες έπενδύσεις. Όμως ό εγκλωβισμός αυτός στην οπτασία του ενεργειακού κόμβου μάς εμποδίζει άπό τό νά σκεφτούμε νηφάλια, νά αξιολογήσουμε επαρκώς τό λανθάνον ενεργειακό δυναμικό τής χώρας καί να τό αξιοποιήσουμε προωθώντας τις μεγάλες καί διαρκείς επενδύσεις πού
πραγμα τικά χρειάζεται ή Ελλάδα.
*Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης (ΙΕΝΕ) και Διευθυντής www.energia.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου