Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
«Βγάλε, παιδί μου, το “ποντίκι” από τα μικροκύματα»
Του Απόστολου Λακασά
Eως και πέρυσι η Πληροφορική ήταν ενταγμένη στο κανονικό ωράριο των ολοήμερων δημοτικών σχολείων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ) και το μάθημα διδασκόταν στα εργαστήρια που διέθεταν τα σχολεία αυτά ή σε κινητά εργαστήρια, δηλαδή ένα κινούμενο ράφι με δέκα laptops, το οποίο μπορεί και μεταφέρεται στις αίθουσες του σχολείου. Το μάθημα διδασκόταν μία ώρα την εβδομάδα στους μαθητές της Α΄ και Β΄ Τάξης και έφθανε στις δύο ώρες για τους μαθητές των υπόλοιπων τεσσάρων τάξεων του Δημοτικού.
Με τις αλλαγές που αποφασίσθηκαν επί υπουργίας Νίκου Φίλη, οι εβδομαδιαίες ώρες της Πληροφορικής στο Δημοτικό μειώθηκαν σε μία ανά τάξη, ωστόσο το μάθημα άρχισε να διδάσκεται σε όλα τα δημοτικά σχολεία της χώρας, και όχι μόνο στα ΕΑΕΠ. Το γεγονός παρουσιάστηκε από την τότε ηγεσία του υπουργείου ως μία εξίσωση προς τα πάνω, αφού πλέον (τάχα μου!) δεν υπάρχουν διακρίσεις μεταξύ των Δημοτικών ως προς τη διδασκαλία του αντικειμένου, έστω κι αν όλοι γνωρίζουμε ότι πλέον η δημοσιονομική λιτότητα επιβάλλει πολλές αποφάσεις περικοπών. Βεβαίως, όπως μαθαίνω, η νυν ηγεσία του υπουργείου Παιδείας μετάνιωσε για τη μείωση των ωρών Πληροφορικής (ίσως, εκτός των όποιων ακαδημαϊκών ζητημάτων, να κουράστηκε από τα παράπονα του κλάδου...).
Ποια είναι όμως η αλήθεια πίσω από την «εξίσωση»; Τι συμβαίνει έξι μήνες μετά την «εξίσωση»; Τα έως πέρυσι μη ΕΑΕΠ δημοτικά σχολεία δεν έχουν εξοπλισμό και ορισμένες φορές ούτε καν αίθουσα Πληροφορικής. Ενδεικτικά, όπως μου εξιστόρησε έμπειρος εκπαιδευτικός Πληροφορικής, ο ίδιος διδάσκει σε δύο (πρώην μη ΕΑΕΠ) σχολεία, εκ των οποίων το ένα έχει ως εργαστήριο την αίθουσα σίτισης, που στη μία γωνία βρίσκονται πέντε υπολογιστές ηλικίας τουλάχιστον 15 ετών –και άρα παλιάς τεχνολογίας–, και το άλλο μία αίθουσα με επτά παλιούς υπολογιστές. Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν όλα τα σχολεία στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Είναι αδύνατον να γίνει εργαστηριακό μάθημα με στριμωγμένους 3-4 μαθητές Δημοτικού σε έναν υπολογιστή, ενώ ας μην αγνοούμε ότι στην τάξη υπάρχουν οκτάχρονα και δεκάχρονα παιδιά και προκύπτουν ζητήματα ασφαλείας με πολύπριζα και καλώδια που βρίσκονται δίπλα στα πόδια τους, για τα οποία, αν συμβεί κάποιο ατύχημα, όλοι θα πέσουμε από τα σύννεφα.
Οπως φαίνεται, η κυβέρνηση και η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας κομπορρημονούν για την «κατάργηση των ανισοτήτων», όταν στην πραγματικότητα τις διατηρούν και τις ενισχύουν. «Η επέκταση της Πληροφορικής σε όλα τα Δημοτικά» είναι ένα ωραίο παραμύθι, αφού στην πράξη ουδέποτε συνέβη. Μας ικανοποιεί να λέμε ότι η Πληροφορική διδάσκεται, έστω κι αν αυτό γίνεται στον πίνακα ή δίπλα στον φούρνο μικροκυμάτων της αίθουσας σίτισης με τα ψίχουλα του μαθητικού κολατσιού να κολλάνε στο πληκτρολόγιο.
Και όπως λέει ο εκπαιδευτικός, «για άλλη μία φορά, λοιπόν, η βιτρίνα υπερίσχυσε της ουσίας».
Εκλογή πρυτάνεων χωρίς τη συμμετοχή φοιτητών
Του Απόστολου Λακασά
Οι φοιτητές δεν θα συμμετάσχουν στις εκλογές για την ανάδειξη πρύτανη και αντιπρύτανη στα πανεπιστήμια αποφάσισε το υπουργείο Παιδείας, το οποίο επιστρατεύει και την απλή αναλογική για τις αντιπρυτανικές εκλογές. Πίσω από τις αποφάσεις αυτές, η πανεπιστημιακή κοινότητα διακρίνει προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να εκλεγούν φίλα προσκείμενοί του πανεπιστημιακοί.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», μετά το νομοσχέδιο επί υπουργίας Αριστείδη Μπαλτά το οποίο δεν προχώρησε, η νυν ηγεσία του υπ. Παιδείας προωθεί εκ νέου αλλαγές στον τρόπο ανάδειξης των οργάνων των ΑΕΙ. Συγκεκριμένα, έχει αποφασιστεί ότι οι φοιτητές θα εκπροσωπούνται μόνο στα πολυπρόσωπα όργανα διοίκησης όπως η σύγκλητος. Αντίθετα, οι φοιτητές δεν θα συμμετάσχουν στις εκλογές για την ανάδειξη πρύτανη και αντιπρυτάνεων. Σε αυτές θα ψηφίζουν τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας. Για την εκλογή πρύτανη, η πανεπιστημιακή κοινότητα θα ψηφίζει σε δύο γύρους για τον νικητή κατά τα πρότυπα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Οι υποψήφιοι πρυτάνεις δεν θα θέτουν υποψηφιότητα μαζί με υποψήφιους αντιπρυτάνεις ως πρυτανικό σχήμα, όπως συνέβαινε με τον νόμο του 1982.
Κοινό ψηφοδέλτιο
Αντίθετα, οι υποψήφιοι αντιπρυτάνεις θα θέτουν αυτόνομα υποψηφιότητα σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο.
Το ερώτημα είναι πώς θα εκλέγονται οι αντιπρυτάνεις, αφού με βάση το μέγεθος κάθε ΑΕΙ προβλέπονται από δύο έως πέντε θέσεις. Για το θέμα, το υπουργείο προκρίνει την απλή αναλογική για τους αντιπρυτάνεις, δηλαδή από το κοινό ψηφοδέλτιο να εκλέγονται οι πρώτοι της κατάταξης με βάση τις θέσεις.
Η απλή αναλογική επικρίνεται ως δυσλειτουργική, αφού κάθε αντιπρύτανης μπορεί να ασκήσει προσωπική πολιτική και διαφορετική από την πολιτική που υιοθετεί ο πρύτανης.
Από την άλλη, πανεπιστημιακοί θεωρούν ότι με τις αλλαγές αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να εκλέξει ημετέρους, παρότι η εκλογική του δύναμη είναι περιορισμένη. Ενδεικτικά, ο αποκλεισμός των φοιτητών από τη συμμετοχή στις πρυτανικές εκλογές μοιάζει παράδοξη απόφαση για ένα κόμμα. Ωστόσο, εξηγείται από το γεγονός ότι η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ έχει μικρή απήχηση. Χαρακτηριστικά, στις περυσινές φοιτητικές εκλογές η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ κέρδισε για 30ή συνεχή χρονιά, η Πανσπουδαστική (ΚΚΕ) ήλθε δεύτερη, η ΠΑΣΠ και η ΕΑΑΚ (εξωκοινοβουλευτική Αριστερά) ήταν στα ίδια επίπεδα και ακολούθησε η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ.
Ως προς τους αντιπρυτάνεις, η εκλογή τους από ενιαίο ψηφοδέλτιο επιτρέπει σε κόμματα με μικρή απήχηση εντός των ΑΕΙ να επιλέξουν κάποιον υποψήφιο (μέσω εκλογικών συμμαχιών ή αυτόνομα). Να σημειωθεί ότι η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές για το προεδρείο της ΠΟΣΔΕΠ έχασε σημαντικές δυνάμεις υποχωρώντας στο 11%.
Με το νέο σύστημα που εξετάζεται, ενισχύεται η συναλλαγή ανάμεσα σε υποψηφίους και εκλογικό σώμα, ενώ, όπως ανέφερε στην «Κ» ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο ΑΠΘ Θεόδωρος Χατζηπαντελής «ο πρύτανης θα είναι αποδυναμωμένος, και εύκολος “αντίπαλος” της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας».
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 02/03/17 |
Του Απόστολου Λακασά
Eως και πέρυσι η Πληροφορική ήταν ενταγμένη στο κανονικό ωράριο των ολοήμερων δημοτικών σχολείων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ) και το μάθημα διδασκόταν στα εργαστήρια που διέθεταν τα σχολεία αυτά ή σε κινητά εργαστήρια, δηλαδή ένα κινούμενο ράφι με δέκα laptops, το οποίο μπορεί και μεταφέρεται στις αίθουσες του σχολείου. Το μάθημα διδασκόταν μία ώρα την εβδομάδα στους μαθητές της Α΄ και Β΄ Τάξης και έφθανε στις δύο ώρες για τους μαθητές των υπόλοιπων τεσσάρων τάξεων του Δημοτικού.
Με τις αλλαγές που αποφασίσθηκαν επί υπουργίας Νίκου Φίλη, οι εβδομαδιαίες ώρες της Πληροφορικής στο Δημοτικό μειώθηκαν σε μία ανά τάξη, ωστόσο το μάθημα άρχισε να διδάσκεται σε όλα τα δημοτικά σχολεία της χώρας, και όχι μόνο στα ΕΑΕΠ. Το γεγονός παρουσιάστηκε από την τότε ηγεσία του υπουργείου ως μία εξίσωση προς τα πάνω, αφού πλέον (τάχα μου!) δεν υπάρχουν διακρίσεις μεταξύ των Δημοτικών ως προς τη διδασκαλία του αντικειμένου, έστω κι αν όλοι γνωρίζουμε ότι πλέον η δημοσιονομική λιτότητα επιβάλλει πολλές αποφάσεις περικοπών. Βεβαίως, όπως μαθαίνω, η νυν ηγεσία του υπουργείου Παιδείας μετάνιωσε για τη μείωση των ωρών Πληροφορικής (ίσως, εκτός των όποιων ακαδημαϊκών ζητημάτων, να κουράστηκε από τα παράπονα του κλάδου...).
Ποια είναι όμως η αλήθεια πίσω από την «εξίσωση»; Τι συμβαίνει έξι μήνες μετά την «εξίσωση»; Τα έως πέρυσι μη ΕΑΕΠ δημοτικά σχολεία δεν έχουν εξοπλισμό και ορισμένες φορές ούτε καν αίθουσα Πληροφορικής. Ενδεικτικά, όπως μου εξιστόρησε έμπειρος εκπαιδευτικός Πληροφορικής, ο ίδιος διδάσκει σε δύο (πρώην μη ΕΑΕΠ) σχολεία, εκ των οποίων το ένα έχει ως εργαστήριο την αίθουσα σίτισης, που στη μία γωνία βρίσκονται πέντε υπολογιστές ηλικίας τουλάχιστον 15 ετών –και άρα παλιάς τεχνολογίας–, και το άλλο μία αίθουσα με επτά παλιούς υπολογιστές. Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν όλα τα σχολεία στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Είναι αδύνατον να γίνει εργαστηριακό μάθημα με στριμωγμένους 3-4 μαθητές Δημοτικού σε έναν υπολογιστή, ενώ ας μην αγνοούμε ότι στην τάξη υπάρχουν οκτάχρονα και δεκάχρονα παιδιά και προκύπτουν ζητήματα ασφαλείας με πολύπριζα και καλώδια που βρίσκονται δίπλα στα πόδια τους, για τα οποία, αν συμβεί κάποιο ατύχημα, όλοι θα πέσουμε από τα σύννεφα.
Οπως φαίνεται, η κυβέρνηση και η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας κομπορρημονούν για την «κατάργηση των ανισοτήτων», όταν στην πραγματικότητα τις διατηρούν και τις ενισχύουν. «Η επέκταση της Πληροφορικής σε όλα τα Δημοτικά» είναι ένα ωραίο παραμύθι, αφού στην πράξη ουδέποτε συνέβη. Μας ικανοποιεί να λέμε ότι η Πληροφορική διδάσκεται, έστω κι αν αυτό γίνεται στον πίνακα ή δίπλα στον φούρνο μικροκυμάτων της αίθουσας σίτισης με τα ψίχουλα του μαθητικού κολατσιού να κολλάνε στο πληκτρολόγιο.
Και όπως λέει ο εκπαιδευτικός, «για άλλη μία φορά, λοιπόν, η βιτρίνα υπερίσχυσε της ουσίας».
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 02/03/17 |
Του Απόστολου Λακασά
Οι φοιτητές δεν θα συμμετάσχουν στις εκλογές για την ανάδειξη πρύτανη και αντιπρύτανη στα πανεπιστήμια αποφάσισε το υπουργείο Παιδείας, το οποίο επιστρατεύει και την απλή αναλογική για τις αντιπρυτανικές εκλογές. Πίσω από τις αποφάσεις αυτές, η πανεπιστημιακή κοινότητα διακρίνει προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να εκλεγούν φίλα προσκείμενοί του πανεπιστημιακοί.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», μετά το νομοσχέδιο επί υπουργίας Αριστείδη Μπαλτά το οποίο δεν προχώρησε, η νυν ηγεσία του υπ. Παιδείας προωθεί εκ νέου αλλαγές στον τρόπο ανάδειξης των οργάνων των ΑΕΙ. Συγκεκριμένα, έχει αποφασιστεί ότι οι φοιτητές θα εκπροσωπούνται μόνο στα πολυπρόσωπα όργανα διοίκησης όπως η σύγκλητος. Αντίθετα, οι φοιτητές δεν θα συμμετάσχουν στις εκλογές για την ανάδειξη πρύτανη και αντιπρυτάνεων. Σε αυτές θα ψηφίζουν τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας. Για την εκλογή πρύτανη, η πανεπιστημιακή κοινότητα θα ψηφίζει σε δύο γύρους για τον νικητή κατά τα πρότυπα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Οι υποψήφιοι πρυτάνεις δεν θα θέτουν υποψηφιότητα μαζί με υποψήφιους αντιπρυτάνεις ως πρυτανικό σχήμα, όπως συνέβαινε με τον νόμο του 1982.
Κοινό ψηφοδέλτιο
Αντίθετα, οι υποψήφιοι αντιπρυτάνεις θα θέτουν αυτόνομα υποψηφιότητα σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο.
Το ερώτημα είναι πώς θα εκλέγονται οι αντιπρυτάνεις, αφού με βάση το μέγεθος κάθε ΑΕΙ προβλέπονται από δύο έως πέντε θέσεις. Για το θέμα, το υπουργείο προκρίνει την απλή αναλογική για τους αντιπρυτάνεις, δηλαδή από το κοινό ψηφοδέλτιο να εκλέγονται οι πρώτοι της κατάταξης με βάση τις θέσεις.
Η απλή αναλογική επικρίνεται ως δυσλειτουργική, αφού κάθε αντιπρύτανης μπορεί να ασκήσει προσωπική πολιτική και διαφορετική από την πολιτική που υιοθετεί ο πρύτανης.
Από την άλλη, πανεπιστημιακοί θεωρούν ότι με τις αλλαγές αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να εκλέξει ημετέρους, παρότι η εκλογική του δύναμη είναι περιορισμένη. Ενδεικτικά, ο αποκλεισμός των φοιτητών από τη συμμετοχή στις πρυτανικές εκλογές μοιάζει παράδοξη απόφαση για ένα κόμμα. Ωστόσο, εξηγείται από το γεγονός ότι η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ έχει μικρή απήχηση. Χαρακτηριστικά, στις περυσινές φοιτητικές εκλογές η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ κέρδισε για 30ή συνεχή χρονιά, η Πανσπουδαστική (ΚΚΕ) ήλθε δεύτερη, η ΠΑΣΠ και η ΕΑΑΚ (εξωκοινοβουλευτική Αριστερά) ήταν στα ίδια επίπεδα και ακολούθησε η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ.
Ως προς τους αντιπρυτάνεις, η εκλογή τους από ενιαίο ψηφοδέλτιο επιτρέπει σε κόμματα με μικρή απήχηση εντός των ΑΕΙ να επιλέξουν κάποιον υποψήφιο (μέσω εκλογικών συμμαχιών ή αυτόνομα). Να σημειωθεί ότι η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές για το προεδρείο της ΠΟΣΔΕΠ έχασε σημαντικές δυνάμεις υποχωρώντας στο 11%.
Με το νέο σύστημα που εξετάζεται, ενισχύεται η συναλλαγή ανάμεσα σε υποψηφίους και εκλογικό σώμα, ενώ, όπως ανέφερε στην «Κ» ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο ΑΠΘ Θεόδωρος Χατζηπαντελής «ο πρύτανης θα είναι αποδυναμωμένος, και εύκολος “αντίπαλος” της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου