ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
«ΕΠI ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ» MΕ ΤΟΝ ΣΠ. ΓΚΟΥΤΖΑΝΗ,
ΑΠΟ ΤΟΝ Τ/Ο ΣΤΑΘΜΟ “KONTRA-CHANNEL”
Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017, 22:00-24:00
1. Για τις προοπτικές στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, με αφορμή και την έκφραση ανησυχιών από τον Πρέσβυ των ΗΠΑ, στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών:
«Υπάρχουν οι λεκτικής ακρότητες του Υπουργού Εθνικής Aμύνης, αυτά τα είπα-ξείπα άρα δεν υπάρχει θέμα, είναι πολύ σωστή η επιλογή της Ελληνικής πλευράς να μην “τσιμπάει” στις προκλήσεις, βεβαίως αυτό που είπε ο Πρέσβυς εκφράζει μία ανησυχία εις το διηνεκές, ανησυχία η οποία διογκούται όσο πλησιάζουμε στην ημερομηνία του δημοψηφίσματος στην Τουρκία.
Προσωπικώς θεωρώ ότι δύο περίοδοι παρουσιάζουν εξαιρετικό κίνδυνο: Μία προ αυτού του δημοψηφίσματος και μία άλλη μετά. Διότι εάν ο κ. Ερντογάν και το περιβάλλον του αντιληφθούν ότι το πιθανό πραγματικό αποτέλεσμα από την κάλπη δεν θα είναι το επιθυμητό για αυτούς, ενδεχομένως να επιδιώξουν να συσπειρώσουν και με όξυνση των πραγμάτων στο Αιγαίο το ποσοστό αυτών που θα ψηφίσουν υπέρ των προτεινόμενων αλλαγών. Ομοίως, ακόμη και μετά το δημοψήφισμα, εάν το πραγματικό αποτέλεσμα υπολείπεται κατά πολύ των προσδοκιών Ερντογάν, με την έννοια της ύπαρξης σοβαρών πυρήνων αντίθεσης εναντίον του στην Τουρκία, ενδεχομένως θα επιδιώξουν το ίδιο, να συσπειρώσουν τα πράγματα, με διάσπαση αυτών των ούτως ειπείν πυρήνων, προκαλώντας κάποια έντασης, μέχρι σημείου “ατυχήματος” Αιγαίο. Συνεπώς η δήλωση Πάιατ έχει τη σημασία της.
Ο Ερντογάν επιδιώκει να συσπειρώσει γύρω του, στο πλευρό του, το μέγιστο των θετικών ψήφων που μπορεί να συγκεντρώσει, σπάζοντας οποιοδήποτε πυρήνα αντίθεσης ή και αντίσταση στις πολιτικές, εθνικιστικές δηλαδή, αντιλήψεις, μετερχόμενος ενδεχομένως προς τούτο διαφόρων μεθόδων και πρακτικών. Μία από αυτές είναι η αύξηση της έντασης στο Αιγαίο, η οποία δεν συνιστά άμεση πίεση προς την Ευρώπη, προς την κατεύθυνση της οποίας ο Ερντογάν έχει στη διάθεσή του πολλούς άλλους τρόπους να το πράξει, π.χ. με μοχλό το προσφυγικό, στο οποίο μπορεί να ανοίξει ή να κλείσει την κάνουλα κατά το δοκούν. Σε ό,τι αφορά τον Τούρκο Πρόεδρο μπορεί να ισχύει- αν κι αυτό δεν τόσο δέον να λέγεται για έναν ηγέτη- ότι φθάνει σε ένα σημείο να απασφαλίζει, γεγονός που σημαίνει ότι είναι ανήσυχος και δεν είναι απολύτως βέβαιος, συνεπώς και αυτοελεγχόμενος ως θα έδει».
2. Για το πρόγραμμα δανεισμού από την Παγκόσμια Τράπεζα, για τη χρηματοδότηση θέσεων εργασίας:
«Αυτή η εξαγγελία που έγινε γνωστή από Αμερικανικό site, δίχως να έχει υπάρξει η παραμικρή ενημέρωση από την Ελληνική Κυβέρνηση στους εδώ ιθαγενείς, παρέμβαση την οποία έπρεπε να ανακοινώσει η ίδια η Παγκόσμιας Τράπεζα, την οποία επιβεβαίωσε και εκπρόσωπος της Κομμισσιόν, για προστεθεί τελικώς μια αράδα σε updated κυβερνητικό κείμενο. Η Κυβέρνηση αναζητεί γραμμές επιπλέον δανεισμού για να ανοίξει θέσεις εργασίας, γεγονός που συνιστά κατά την άποψή μου, πλήρη αποδοχή και επειβεβαίωση ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν είχε καμία αναπτυξιακή πολιτική, κάτι που έρχεται να το αναγνωρίσει. Επιπροσθέτως αυτές οι θέσεις εργασίας που θα είναι εποχικές και όχι μόνιμες- εξάμηνης απασχόλησης, για να ακολουθήσουν οι επόμενοι με ίδια απασχόληση- κατευθύνονται, διότι δεν είναι δυνατόν αυτό να γίνει αλλού, σε εξάμηνες συμβάσεις στο Δημόσιο Τομέα, κάτι που δεν συνιστά αναπτυξιακή πολιτική, δεν αποτελεί πολιτική εξεύρεσης θέσεων εργασίας, είναι ένας πρόσθετος δανεισμός με υψηλότατο επιτόκιο, διότι η Παγκόσμια Τράπεζα δεν παίζει, Θα χρεωθούμε άλλα 3,5-4 δις με επιτόκιο ακόμη και μέχρι 7 %, αποπληρωτέα σε 10 χρόνια».
3. Για την απασχόληση στο Δημόσιο Τομέα, σε σχέση με τον Ιδιωτικό Τομέα:
«Ανακυκλώνεται ένα θέμα και φθάνουμε σε ένα επικίνδυνο σημείο, βάζοντας απέναντι το Δημόσιο και τον Ιδιωτικό Τομέα της οικονομία, πράγμα ολέθριο. Βεβαίως ουδεμία αμφιβολία υπάρχει ότι ακόμη και σήμερα, σε αυτές τις άγριες στιγμές που βιώνουμε, ο Δημόσιος Τομέας είναι καλά προστατευμένος. Εάν πάμε να ερευνήσουμε, σημείο προς σημείο και Κωδικό προς Κωδικό, καταβαλλόμενα επιδόματα πάσης μορφής, εμφανή ή μη, βεβαίως και θα βρούμε και ότι ο Δημόσιος Τομέας είναι προστατευμένος, όπως προείπα, όσο και υπερτιμημένος. Εγώ θα ήθελα, στην θέση ενός τέτοιου ιδιότυπου καυγά, πλην αδιέξοδου, και τα Κόμματα και οι ενδιαφερόμενοι και στους δύο Τομείς της οικονομίας- αλλά κυρίως όσοι απασχολούνται στο Δημόσιο Τομέα- να είχαν ως σημαία τους, όχι γιατί το λένε οι τροϊκανοί, αλλά το απαιτεί ο τόπος, ότι απαιτείται αποκομματικοποίηση στο Δημόσιο Τομέα, διαφάνεια και αξιολόγησξ, εξ ίσου. Και τα τρία δομικά στοιχεία τα σκεπάζουμε κάτω από το χαλί, τα αποσιωπούμε, επιδιώκοντας να δούμε ποιός θα εμφανισθεί περισσότερο ήρωας υπό μνημονιακές καταστάσεις. Φυσικά τα μεγάλα θύματα που δεν θα αποκατασταθούν ποτέ είναι οι άνθρωποι του Δημόσιου Τομέα. Δεν νοείται να λέγεται με άνεση σε νέους επιστήμονες μέχρι τα 30, οι οποίοι εάν και εφ’ όσον εργάζονται αμείβονται από 280 έως 400€, ότι ο δημόσιος υπάλληλος πρέπει να ζει αξιοπρεπώς. Οι πρώτοι πώς ζουν και πώς θα ζήσουν στα χρόνια που έρχονται; Και μην πει κανείς ότι οι ευθύνες του δημοσίου υπαλλήλου είναι πολύ πιο αυξημένες και ιδιαίτερες, έναντι του αντιστοίχου στον Ιδιωτικό Τομέα. Διότι θα ήσαν και αυτές αυξημένες, εάν, όπως θεωρώ, είχαν βάλει όλοι κάτω και είχαν εφαρμοσθεί οι τρεις άξονες που προανέφερα: αποκομματικοποίηση, διαφάνεια και αξιολόγηση. Τίποτε από αυτά δεν υφίσταται, ενώ, επίσης, κάτι που δεν μπορώ να το ερμηνεύσω και με τη συζήτηση πώς υπολογίζονται οι συντάξεις, με ποιόν αλγόριθμο, ποιος τον υπολόγισε, το γεγονός είναι εν τούτοις ότι όλοι θα υποστούν μείωση αποδοχών, πέραν της επόμενης που θα επέλθει με τη νέα αξιολόγηση. Και βλέπουμε σήμερα να βγαίνει μπροστά το Δικαστικό Σώμα, να διαμαρτύρονται οι δικαστικοί για το υπόλοιπο 50% των αναδρομικών που θα τους κατεβάλλοντο και ακόμη εκκρεμεί η καταβολή τους. Εδώ φαίνεται ότι προτάσσουμε το αντιμνημονιακό μας μένος κατά πώς μάς συμφέρει»
4. Σε σχέση με την εν εξελίξει διαπραγμάτευση με τους εταίρους-δανειστές:
«Υπάρχει και εκείνη η πλευρά της διαπραγμάτευσης, που λέγει ότι αυτό που θα προνομοθετηθεί από σήμερα, ας αφήσουμε στην άκρη το μεσοπρόθεσμο, γι’ αυτό και επανελήφθησαν οι συζητήσεις, δηλαδή η μείωση του αφορολογήτου και των συντάξεων, θα ισχύσουν από το 2019 και για χρόνο που δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί. Αυτό το κομμάτι είναι που αποκαλούμε τέταρτο μνημόνιο, παρωδία μνημονίου, διότι τα προγενέστερα μνημόνια είχαν και εισροές χρημάτων, ενώ εδώ, στη νέα έκδοση μνημονίου, η χώρα θα έχει δεσμευθεί από τώρα σε περικοπές και λιτότητα διαρκείας και διόλου εισροές χρημάτων. Θα είναι ρεκόρ γκίνες»
5. Σε ό,τι αφορά τα ένδον της ΝΔ:
«Φρονώ ότι ο κ. Μεϊμαράκης εξερράγη αφ΄εαυτού, διότι θεωρεί ότι η δική του πολιτική του θέρους του 2015 ροκανίζεται, ανατρέπεται επί της ουσίας διότι η νυν ηγεσία της ΝΔ δεν θα ψηφίσει τα νέα μέτρα και θέλει εκλογές. Πίσω από όλα αυτά, το κρίσιμο κρύβεται πίσω το πιθανές εκλογές, γεγονός που σημαίνει ότι η σημερινή ηγεσία της ΝΔ, εάν είναι ισχυρή όπως θεωρεί ότι είναι, θα προχωρήσει, εν όψει των εκλογών, σε αναδιάρθρωση ψηφοδελτίων, στο πλαίσιο της οποίας βουλευτές που δεν πρόσκεινται στον κ. Μητσοτάκη, αλλά στην πάλαι ποτέ ισχυρή "καραμανλική πτέρυγα" φθίνουσα σήρα διαρκώς και αδιαλείπτως, ενδεχομένως θα δούν εαυτούς εκτός ψηφοδελτίων. Εξ ου και επιδιώκεται μία συσπείρωση, η δημιουργία ενός πυρήνα πίεσης στον Κόμμα προς την πλευρά του νέου Αρχηγού»
05/03/17
«ΕΠI ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ» MΕ ΤΟΝ ΣΠ. ΓΚΟΥΤΖΑΝΗ,
ΑΠΟ ΤΟΝ Τ/Ο ΣΤΑΘΜΟ “KONTRA-CHANNEL”
Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017, 22:00-24:00
1. Για τις προοπτικές στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, με αφορμή και την έκφραση ανησυχιών από τον Πρέσβυ των ΗΠΑ, στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών:
«Υπάρχουν οι λεκτικής ακρότητες του Υπουργού Εθνικής Aμύνης, αυτά τα είπα-ξείπα άρα δεν υπάρχει θέμα, είναι πολύ σωστή η επιλογή της Ελληνικής πλευράς να μην “τσιμπάει” στις προκλήσεις, βεβαίως αυτό που είπε ο Πρέσβυς εκφράζει μία ανησυχία εις το διηνεκές, ανησυχία η οποία διογκούται όσο πλησιάζουμε στην ημερομηνία του δημοψηφίσματος στην Τουρκία.
Προσωπικώς θεωρώ ότι δύο περίοδοι παρουσιάζουν εξαιρετικό κίνδυνο: Μία προ αυτού του δημοψηφίσματος και μία άλλη μετά. Διότι εάν ο κ. Ερντογάν και το περιβάλλον του αντιληφθούν ότι το πιθανό πραγματικό αποτέλεσμα από την κάλπη δεν θα είναι το επιθυμητό για αυτούς, ενδεχομένως να επιδιώξουν να συσπειρώσουν και με όξυνση των πραγμάτων στο Αιγαίο το ποσοστό αυτών που θα ψηφίσουν υπέρ των προτεινόμενων αλλαγών. Ομοίως, ακόμη και μετά το δημοψήφισμα, εάν το πραγματικό αποτέλεσμα υπολείπεται κατά πολύ των προσδοκιών Ερντογάν, με την έννοια της ύπαρξης σοβαρών πυρήνων αντίθεσης εναντίον του στην Τουρκία, ενδεχομένως θα επιδιώξουν το ίδιο, να συσπειρώσουν τα πράγματα, με διάσπαση αυτών των ούτως ειπείν πυρήνων, προκαλώντας κάποια έντασης, μέχρι σημείου “ατυχήματος” Αιγαίο. Συνεπώς η δήλωση Πάιατ έχει τη σημασία της.
Ο Ερντογάν επιδιώκει να συσπειρώσει γύρω του, στο πλευρό του, το μέγιστο των θετικών ψήφων που μπορεί να συγκεντρώσει, σπάζοντας οποιοδήποτε πυρήνα αντίθεσης ή και αντίσταση στις πολιτικές, εθνικιστικές δηλαδή, αντιλήψεις, μετερχόμενος ενδεχομένως προς τούτο διαφόρων μεθόδων και πρακτικών. Μία από αυτές είναι η αύξηση της έντασης στο Αιγαίο, η οποία δεν συνιστά άμεση πίεση προς την Ευρώπη, προς την κατεύθυνση της οποίας ο Ερντογάν έχει στη διάθεσή του πολλούς άλλους τρόπους να το πράξει, π.χ. με μοχλό το προσφυγικό, στο οποίο μπορεί να ανοίξει ή να κλείσει την κάνουλα κατά το δοκούν. Σε ό,τι αφορά τον Τούρκο Πρόεδρο μπορεί να ισχύει- αν κι αυτό δεν τόσο δέον να λέγεται για έναν ηγέτη- ότι φθάνει σε ένα σημείο να απασφαλίζει, γεγονός που σημαίνει ότι είναι ανήσυχος και δεν είναι απολύτως βέβαιος, συνεπώς και αυτοελεγχόμενος ως θα έδει».
2. Για το πρόγραμμα δανεισμού από την Παγκόσμια Τράπεζα, για τη χρηματοδότηση θέσεων εργασίας:
«Αυτή η εξαγγελία που έγινε γνωστή από Αμερικανικό site, δίχως να έχει υπάρξει η παραμικρή ενημέρωση από την Ελληνική Κυβέρνηση στους εδώ ιθαγενείς, παρέμβαση την οποία έπρεπε να ανακοινώσει η ίδια η Παγκόσμιας Τράπεζα, την οποία επιβεβαίωσε και εκπρόσωπος της Κομμισσιόν, για προστεθεί τελικώς μια αράδα σε updated κυβερνητικό κείμενο. Η Κυβέρνηση αναζητεί γραμμές επιπλέον δανεισμού για να ανοίξει θέσεις εργασίας, γεγονός που συνιστά κατά την άποψή μου, πλήρη αποδοχή και επειβεβαίωση ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν είχε καμία αναπτυξιακή πολιτική, κάτι που έρχεται να το αναγνωρίσει. Επιπροσθέτως αυτές οι θέσεις εργασίας που θα είναι εποχικές και όχι μόνιμες- εξάμηνης απασχόλησης, για να ακολουθήσουν οι επόμενοι με ίδια απασχόληση- κατευθύνονται, διότι δεν είναι δυνατόν αυτό να γίνει αλλού, σε εξάμηνες συμβάσεις στο Δημόσιο Τομέα, κάτι που δεν συνιστά αναπτυξιακή πολιτική, δεν αποτελεί πολιτική εξεύρεσης θέσεων εργασίας, είναι ένας πρόσθετος δανεισμός με υψηλότατο επιτόκιο, διότι η Παγκόσμια Τράπεζα δεν παίζει, Θα χρεωθούμε άλλα 3,5-4 δις με επιτόκιο ακόμη και μέχρι 7 %, αποπληρωτέα σε 10 χρόνια».
3. Για την απασχόληση στο Δημόσιο Τομέα, σε σχέση με τον Ιδιωτικό Τομέα:
«Ανακυκλώνεται ένα θέμα και φθάνουμε σε ένα επικίνδυνο σημείο, βάζοντας απέναντι το Δημόσιο και τον Ιδιωτικό Τομέα της οικονομία, πράγμα ολέθριο. Βεβαίως ουδεμία αμφιβολία υπάρχει ότι ακόμη και σήμερα, σε αυτές τις άγριες στιγμές που βιώνουμε, ο Δημόσιος Τομέας είναι καλά προστατευμένος. Εάν πάμε να ερευνήσουμε, σημείο προς σημείο και Κωδικό προς Κωδικό, καταβαλλόμενα επιδόματα πάσης μορφής, εμφανή ή μη, βεβαίως και θα βρούμε και ότι ο Δημόσιος Τομέας είναι προστατευμένος, όπως προείπα, όσο και υπερτιμημένος. Εγώ θα ήθελα, στην θέση ενός τέτοιου ιδιότυπου καυγά, πλην αδιέξοδου, και τα Κόμματα και οι ενδιαφερόμενοι και στους δύο Τομείς της οικονομίας- αλλά κυρίως όσοι απασχολούνται στο Δημόσιο Τομέα- να είχαν ως σημαία τους, όχι γιατί το λένε οι τροϊκανοί, αλλά το απαιτεί ο τόπος, ότι απαιτείται αποκομματικοποίηση στο Δημόσιο Τομέα, διαφάνεια και αξιολόγησξ, εξ ίσου. Και τα τρία δομικά στοιχεία τα σκεπάζουμε κάτω από το χαλί, τα αποσιωπούμε, επιδιώκοντας να δούμε ποιός θα εμφανισθεί περισσότερο ήρωας υπό μνημονιακές καταστάσεις. Φυσικά τα μεγάλα θύματα που δεν θα αποκατασταθούν ποτέ είναι οι άνθρωποι του Δημόσιου Τομέα. Δεν νοείται να λέγεται με άνεση σε νέους επιστήμονες μέχρι τα 30, οι οποίοι εάν και εφ’ όσον εργάζονται αμείβονται από 280 έως 400€, ότι ο δημόσιος υπάλληλος πρέπει να ζει αξιοπρεπώς. Οι πρώτοι πώς ζουν και πώς θα ζήσουν στα χρόνια που έρχονται; Και μην πει κανείς ότι οι ευθύνες του δημοσίου υπαλλήλου είναι πολύ πιο αυξημένες και ιδιαίτερες, έναντι του αντιστοίχου στον Ιδιωτικό Τομέα. Διότι θα ήσαν και αυτές αυξημένες, εάν, όπως θεωρώ, είχαν βάλει όλοι κάτω και είχαν εφαρμοσθεί οι τρεις άξονες που προανέφερα: αποκομματικοποίηση, διαφάνεια και αξιολόγηση. Τίποτε από αυτά δεν υφίσταται, ενώ, επίσης, κάτι που δεν μπορώ να το ερμηνεύσω και με τη συζήτηση πώς υπολογίζονται οι συντάξεις, με ποιόν αλγόριθμο, ποιος τον υπολόγισε, το γεγονός είναι εν τούτοις ότι όλοι θα υποστούν μείωση αποδοχών, πέραν της επόμενης που θα επέλθει με τη νέα αξιολόγηση. Και βλέπουμε σήμερα να βγαίνει μπροστά το Δικαστικό Σώμα, να διαμαρτύρονται οι δικαστικοί για το υπόλοιπο 50% των αναδρομικών που θα τους κατεβάλλοντο και ακόμη εκκρεμεί η καταβολή τους. Εδώ φαίνεται ότι προτάσσουμε το αντιμνημονιακό μας μένος κατά πώς μάς συμφέρει»
4. Σε σχέση με την εν εξελίξει διαπραγμάτευση με τους εταίρους-δανειστές:
«Υπάρχει και εκείνη η πλευρά της διαπραγμάτευσης, που λέγει ότι αυτό που θα προνομοθετηθεί από σήμερα, ας αφήσουμε στην άκρη το μεσοπρόθεσμο, γι’ αυτό και επανελήφθησαν οι συζητήσεις, δηλαδή η μείωση του αφορολογήτου και των συντάξεων, θα ισχύσουν από το 2019 και για χρόνο που δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί. Αυτό το κομμάτι είναι που αποκαλούμε τέταρτο μνημόνιο, παρωδία μνημονίου, διότι τα προγενέστερα μνημόνια είχαν και εισροές χρημάτων, ενώ εδώ, στη νέα έκδοση μνημονίου, η χώρα θα έχει δεσμευθεί από τώρα σε περικοπές και λιτότητα διαρκείας και διόλου εισροές χρημάτων. Θα είναι ρεκόρ γκίνες»
5. Σε ό,τι αφορά τα ένδον της ΝΔ:
«Φρονώ ότι ο κ. Μεϊμαράκης εξερράγη αφ΄εαυτού, διότι θεωρεί ότι η δική του πολιτική του θέρους του 2015 ροκανίζεται, ανατρέπεται επί της ουσίας διότι η νυν ηγεσία της ΝΔ δεν θα ψηφίσει τα νέα μέτρα και θέλει εκλογές. Πίσω από όλα αυτά, το κρίσιμο κρύβεται πίσω το πιθανές εκλογές, γεγονός που σημαίνει ότι η σημερινή ηγεσία της ΝΔ, εάν είναι ισχυρή όπως θεωρεί ότι είναι, θα προχωρήσει, εν όψει των εκλογών, σε αναδιάρθρωση ψηφοδελτίων, στο πλαίσιο της οποίας βουλευτές που δεν πρόσκεινται στον κ. Μητσοτάκη, αλλά στην πάλαι ποτέ ισχυρή "καραμανλική πτέρυγα" φθίνουσα σήρα διαρκώς και αδιαλείπτως, ενδεχομένως θα δούν εαυτούς εκτός ψηφοδελτίων. Εξ ου και επιδιώκεται μία συσπείρωση, η δημιουργία ενός πυρήνα πίεσης στον Κόμμα προς την πλευρά του νέου Αρχηγού»
05/03/17
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου