Aπό τα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ"
 |
| "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", 04/03/17 |
και οι Τουρκικές προκλήσεις
Του Χάρη Παπαβασιλείου
Η ΠΡΩΤΗ διετία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πέρασε λιτά, όπως υπαγόρευε η κρίση, αποφεύγοντας να προκαλέσει με εξοπλισμούς. Παρ' όλα αυτά οι μπίζνες, αν και καλύφθηκαν επιμελώς, ξεκίνησαν. Η κυβέρνηση μέσα οε δύο χρόνια ανελέητων φοροεπιδρομών και περικοπών για τους πολίτες «βρήκε» 550 εκατ. ευρώ για να δώσει σε εξοπλισμούς: στην αναβάθμιση των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας Ρ-3 Οrion και στην απόκτηση 15 μεταχειρισμένων μεταφορικών ελικοπτέρων CΗ-64D Chinook. Και τώρα ετοιμάζεται για το επόμενο βήμα. Από το φθινόπωρο, το «πολεμικό σκηνικό», με τις μαζικές παραβιάσεις στα Ιμια, φαίνεται να δίνει το άλλοθι στον κυβερνητικό εταίρο, Πάνο Καμμένο, να προχωρήσει σε ένα μίνι εξοπλιστικό πρόγραμμα, που συχνά-πυκνά διαφημίζει ο ίδιος ως αναγκαίο στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Το «καλάθι» αρχικά περιλάμβανε την αναβάθμιση των μαχητικών F-16 (που ανάλογα με την έκταση του θα κοστίσει από 1,1 έως 2 δισ. ευρώ) και τον εκσυγχρονισμό των ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300 (που αντίστοιχα θα στοιχίσει από 100 έως 500 εκατ. ευρώ). Σύντομα όμως (και βλέποντας πως δεν υπάρχουν ισχυρές αντιστάσεις) άρχισε να μεγαλώνει, περιλαμβάνοντας «προτάσεις» για αγορά μιας Μοίρας «αόρατων» μαχητικών F-35 (όπως αυτά που θα προμηθευτεί η Τουρκία το 2020), με κόστος 1,5 έως 3 δισ. ευρώ, αλλά και την παραχώρηση μεταχειρισμένων αντιτορπιλικών Arleigh Βurkee (ένα πλοίοπου μόνο το κόστος χρήσης του, σταθμευμένο, ανέρχεται σε 50 εκατ. ευρώ ετηοίως). Κερασάκι στην τούρτα, η παραχώρηση μεταχειρισμένων ελικοπτέρων για τον Στρατό (CH-60 ή CΗ-58). Αισίως, ο λογαριασμός φτάνει τα 5 με 7 δισ. ευρώ, για τα οποία δεν υπάρχει η παραμικρή αιτιολόγηση του τρόπου με τον οποίο θα εξευρεθούν. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση προς το παρόν ρίχνει το βάρος στον εκσυγχρονισμό των F-16 και των S-300, ώστε να μην προκληθούν αντιδράσεις και από τους δανειστές. Στην περίπτωση του εκσυγχρονισμού των μαχητικών F-16, που διαμορφώνουν τη «ραχοκοκκαλιά» της Πολεμικής Αεροπορίας, η κυβέρνηση επέλεξε να απευθυνθεί στον κατασκευαστή, ο οποίος και τον είχε προτείνει.
Πριν από 10 χρόνια
Ετσι, παρ' ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός διαγωνισμός, καλύπτεται από τη διακρατική συμφωνία. Σήμερα, αυτό εμφανίζεται ως η μοναδική προοπτική για να κρατηθεί η Πολεμική Αεροπορία «ζωντανή» στο Αιγαίο τα επόμενα χρόνια. Βασικοί ωφελημένοι μιας τέτοιας αγοράς θα ήταν ο αντιπρόσωπος της Lockheed στην Ελλάδα, Ντένης Πλέσοας, και ο επί σειράν ετών εκπρόσωπος των οπλικών συστημάτων και κινητήρων αμερικανικής προέλευσης, Κρίστιαν Χατζημηνάς.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους πυραύλους του συστήματος S-300. Τα 96 (ή σύμφωνα με άλλους μόλις 48) βλήματα που απέκτησε η Ελλάδα από την Κύπρο θα πρέπει να αναβαθμιστούν, ώστε να επεκταθεί η δυνατότητα χρήσης τους τα επόμενα χρόνια με κόστος 1 εκατ. ευρώ το τεμάχιο. Μαζί με αυτά προβλέπεται και η αναβάθμιση των βλημάτων ΤΟR-Μ1, η οποία, αν δεν προχωρήσει, θα καταστήσει τους πυραύλους άχρηστους οε μερικούς μήνες.
Αυτό που «άνοιξε την όρεξη» όμως ήταν η προθυμία της ελληνικής κυβέρνησης να «συζητήσει» το θέμα του «αόρατου» μαχητικού F-35. Η αρχική προσφορά της κατασκευάστριας Lockheed για συμμετοχή στο πρόγραμμα είχε γίνει το 2005. Τότε η Τουρκία με 100 εκατ. ευρώ μπήκε στο πρόγραμμα και έγινε συνέταιρος, ενώ η Ελλάδα αρνήθηκε. Αλλωστε, οι τότε κυβερνώντες είχαν εκτιμήσει πως δεν θα βρίσκονται στην εξουσία για να διαχειριστούν τις συνέπειες. Σήμερα, πάντως, η απειλή του τουρκικού F-35 που θα παραδοθεί στην αεροπορία της γείτονος σε τρία χρόνια είναι «επαρκής» ώστε να
Του Χάρη Παπαβασιλείου
Η ΠΡΩΤΗ διετία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πέρασε λιτά, όπως υπαγόρευε η κρίση, αποφεύγοντας να προκαλέσει με εξοπλισμούς. Παρ' όλα αυτά οι μπίζνες, αν και καλύφθηκαν επιμελώς, ξεκίνησαν. Η κυβέρνηση μέσα οε δύο χρόνια ανελέητων φοροεπιδρομών και περικοπών για τους πολίτες «βρήκε» 550 εκατ. ευρώ για να δώσει σε εξοπλισμούς: στην αναβάθμιση των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας Ρ-3 Οrion και στην απόκτηση 15 μεταχειρισμένων μεταφορικών ελικοπτέρων CΗ-64D Chinook. Και τώρα ετοιμάζεται για το επόμενο βήμα. Από το φθινόπωρο, το «πολεμικό σκηνικό», με τις μαζικές παραβιάσεις στα Ιμια, φαίνεται να δίνει το άλλοθι στον κυβερνητικό εταίρο, Πάνο Καμμένο, να προχωρήσει σε ένα μίνι εξοπλιστικό πρόγραμμα, που συχνά-πυκνά διαφημίζει ο ίδιος ως αναγκαίο στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Το «καλάθι» αρχικά περιλάμβανε την αναβάθμιση των μαχητικών F-16 (που ανάλογα με την έκταση του θα κοστίσει από 1,1 έως 2 δισ. ευρώ) και τον εκσυγχρονισμό των ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300 (που αντίστοιχα θα στοιχίσει από 100 έως 500 εκατ. ευρώ). Σύντομα όμως (και βλέποντας πως δεν υπάρχουν ισχυρές αντιστάσεις) άρχισε να μεγαλώνει, περιλαμβάνοντας «προτάσεις» για αγορά μιας Μοίρας «αόρατων» μαχητικών F-35 (όπως αυτά που θα προμηθευτεί η Τουρκία το 2020), με κόστος 1,5 έως 3 δισ. ευρώ, αλλά και την παραχώρηση μεταχειρισμένων αντιτορπιλικών Arleigh Βurkee (ένα πλοίοπου μόνο το κόστος χρήσης του, σταθμευμένο, ανέρχεται σε 50 εκατ. ευρώ ετηοίως). Κερασάκι στην τούρτα, η παραχώρηση μεταχειρισμένων ελικοπτέρων για τον Στρατό (CH-60 ή CΗ-58). Αισίως, ο λογαριασμός φτάνει τα 5 με 7 δισ. ευρώ, για τα οποία δεν υπάρχει η παραμικρή αιτιολόγηση του τρόπου με τον οποίο θα εξευρεθούν. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση προς το παρόν ρίχνει το βάρος στον εκσυγχρονισμό των F-16 και των S-300, ώστε να μην προκληθούν αντιδράσεις και από τους δανειστές. Στην περίπτωση του εκσυγχρονισμού των μαχητικών F-16, που διαμορφώνουν τη «ραχοκοκκαλιά» της Πολεμικής Αεροπορίας, η κυβέρνηση επέλεξε να απευθυνθεί στον κατασκευαστή, ο οποίος και τον είχε προτείνει.
Πριν από 10 χρόνια
Ετσι, παρ' ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός διαγωνισμός, καλύπτεται από τη διακρατική συμφωνία. Σήμερα, αυτό εμφανίζεται ως η μοναδική προοπτική για να κρατηθεί η Πολεμική Αεροπορία «ζωντανή» στο Αιγαίο τα επόμενα χρόνια. Βασικοί ωφελημένοι μιας τέτοιας αγοράς θα ήταν ο αντιπρόσωπος της Lockheed στην Ελλάδα, Ντένης Πλέσοας, και ο επί σειράν ετών εκπρόσωπος των οπλικών συστημάτων και κινητήρων αμερικανικής προέλευσης, Κρίστιαν Χατζημηνάς.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους πυραύλους του συστήματος S-300. Τα 96 (ή σύμφωνα με άλλους μόλις 48) βλήματα που απέκτησε η Ελλάδα από την Κύπρο θα πρέπει να αναβαθμιστούν, ώστε να επεκταθεί η δυνατότητα χρήσης τους τα επόμενα χρόνια με κόστος 1 εκατ. ευρώ το τεμάχιο. Μαζί με αυτά προβλέπεται και η αναβάθμιση των βλημάτων ΤΟR-Μ1, η οποία, αν δεν προχωρήσει, θα καταστήσει τους πυραύλους άχρηστους οε μερικούς μήνες.
Αυτό που «άνοιξε την όρεξη» όμως ήταν η προθυμία της ελληνικής κυβέρνησης να «συζητήσει» το θέμα του «αόρατου» μαχητικού F-35. Η αρχική προσφορά της κατασκευάστριας Lockheed για συμμετοχή στο πρόγραμμα είχε γίνει το 2005. Τότε η Τουρκία με 100 εκατ. ευρώ μπήκε στο πρόγραμμα και έγινε συνέταιρος, ενώ η Ελλάδα αρνήθηκε. Αλλωστε, οι τότε κυβερνώντες είχαν εκτιμήσει πως δεν θα βρίσκονται στην εξουσία για να διαχειριστούν τις συνέπειες. Σήμερα, πάντως, η απειλή του τουρκικού F-35 που θα παραδοθεί στην αεροπορία της γείτονος σε τρία χρόνια είναι «επαρκής» ώστε να
κινητοποιήσει μια ελληνική Letter of Request προς τη Lockheed για απόκτηση μικρού αριθμού του ίδιου αεροσκάφους από την Ελλάδα.
Με την προοπτική απόκτησης 12-20 αεροσκαφών να κυμαίνεται, μαζί με το πακέτο υποστήριξης, στο επίπεδο των 2-3 δισ. ευρώ, η προμήθεια ξεφεύγει από τη σφαίρα του οικονομικώς δυνατού. Η πρόθεση όμως του Πάνου Κομμένου να το "κουβεντιάσει» άνοιξε ήδη την όρεξη των ανταγωνιστών των Αμερικανών. Ηδη οι Ρώσοι μιλούν άτυπα για προσφορά διπλάσιων μαχητικών Sukoi στα ίδια λεφτά (έστω κι αν το αεροσκάφος τους θεωρείται μια γενιά πίσω), ενώ τα γαλλικά συμφέροντα της Dassault( (κατασκευάστριας του Μirage 2000-5), που εκπροσωπούνται από τον επιχειρηματία Χρήστο Χούμπαυλη, ετοιμάζονται να κάνουν αντίστοιχα μια οικονομικότερη προσφορά για το Rafale. Αναβιώνοντας πρακτικά μια μάχη που είχε ξεκινήσει στα μέα της περασμένης δεκαετίας.
Με την προοπτική απόκτησης 12-20 αεροσκαφών να κυμαίνεται, μαζί με το πακέτο υποστήριξης, στο επίπεδο των 2-3 δισ. ευρώ, η προμήθεια ξεφεύγει από τη σφαίρα του οικονομικώς δυνατού. Η πρόθεση όμως του Πάνου Κομμένου να το "κουβεντιάσει» άνοιξε ήδη την όρεξη των ανταγωνιστών των Αμερικανών. Ηδη οι Ρώσοι μιλούν άτυπα για προσφορά διπλάσιων μαχητικών Sukoi στα ίδια λεφτά (έστω κι αν το αεροσκάφος τους θεωρείται μια γενιά πίσω), ενώ τα γαλλικά συμφέροντα της Dassault( (κατασκευάστριας του Μirage 2000-5), που εκπροσωπούνται από τον επιχειρηματία Χρήστο Χούμπαυλη, ετοιμάζονται να κάνουν αντίστοιχα μια οικονομικότερη προσφορά για το Rafale. Αναβιώνοντας πρακτικά μια μάχη που είχε ξεκινήσει στα μέα της περασμένης δεκαετίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου