Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 15/01/25 |
και οι γραπτοί «πλόες» των ποιητών μας
Κύριε διευθυντά,
Σε μία θαλασσινή χώρα όπως η δική μας, εκτιμώντας το ανυπέρβλητο προνόμιο να ξεκινήσω ως ναυτικός την πορεία μου στη ζωή, θεώρησα ότι πρωτοβουλίες σαν κι αυτή της έγκριτης εφημερίδας σας, να στρέψουν, χριστουγεννιάτικα, την προσοχή των αναγνωστών σας στους ναυτικούς μας και στα συναισθήματα που κατακλύζουν την ψυχή τους τις Αγιες μέρες των Χριστουγέννων, αξίζουν να τύχουν ευχαριστιών και συγχαρητηρίων. Επιτρέψτε μου να προσθέσω μερικές σκέψεις που αναδεικνύουν τη μεγάλη αξία και προσφορά των ναυτικών μας.
Το να συλλογίζεται κανείς τους ναυτικούς τέτοιες μέρες και, ενώ απολαμβάνει τα αγαθά μιας ζωής στη στεριά, να σκέφτεται τι σημαίνει γι’ αυτούς να υποδέχονται, να βιώνουν και να αποχαιρετούν, μακριά από τους δικούς τους, στην ατέλειωτη άπλα των ωκεανών, συχνά υπό συνθήκες αδυσώπητων θαλασσοταραχών, τις μεγάλες μέρες της Χριστιανοσύνης, κι έτσι κάνοντας, να αναγνωρίζει, να εκτιμά και να σέβεται τους κόπους και τις θυσίες τους στην υπηρεσία του διεθνούς εμπορίου, θα πρέπει να είναι, για εμάς τους Ελληνες κατ’ εξοχήν αειναύτες, μία πράξη αυτονόητη – ιδίως, όταν η σκέψη μας ανατρέχει, πέραν των κακουχιών που επιφυλάσσουν τα θαλασσινά ταξίδια, στη μοναξιά που συνοδεύει τους θαλασσινούς μας μακριά από τα σπίτια και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Αυτή την ιδιόμορφη «μοναξιά» των ναυτικών στις μεγάλες γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα –που, όμως, τονώνει τη μεταξύ τους συντροφικότητα– έχουν σκιαγραφήσει μ’ επιτυχία εξέχοντες Ελληνες των γραμμάτων, όπως ο Ανδρέας Καρκαβίτσας στα «Λόγια της πλώρης», ο Λάμπρος Πορφύρας και ο Νίκος Καββαδίας στα ποιήματά τους.
Τέτοιες γιορτινές μέρες που εμείς στη στεριά απολαμβάνουμε όχι τόσο τα ποικίλα υλικά αγαθά που άφθονα μας προσφέρονται, όσο τη θαλπωρή του σπιτιού και τη συντροφιά των αγαπημένων μας προσώπων, ας στρέψουμε τον νου και τις προσευχές μας για εύπλοια και γαλήνιες θάλασσες, σ’ αυτούς που, αν μη τι άλλο, μας εξασφαλίζουν τα στοιχειώδη: το ψωμί μας 365 μέρες τον χρόνο και, εν μέσω των ακραίων καιρικών φαινομένων των τελευταίων ετών, θέρμανση στο σπίτι τον χειμώνα και δροσιά το καλοκαίρι. Κι έτσι κάνοντας, ας ενώσουμε τις φωνές μας σ’ αυτές των συμπολιτών μου Καρδαμυλιτών που, στα τοπικά τους κάλαντα, έχουν συμπεριλάβει λόγια σαν κι αυτά:
«...Αγιε μου Βασιλάκη μου και Αγιε μου Νικόλα, προστάτευε τους ναυτικούς την ώρα του κυκλώνα. Χρόνια πολλά να ’στε καλά κι εσείς και οι δικοί σας, να ’ρθούνε τα ξενάκια σας κι όλοι οι ναυτικοί σας...».
ΚΑΠΤ. ΠΑΝΑΓΊΩΤΗΣ Ν. ΤΣΑΚΟΣ
Η Polizia Stradale ένα οδικό πρότυπο
Κύριε διευθυντά,
Εχοντας ζήσει, για υπηρεσιακούς λόγους, επί ενάμιση χρόνο στην Ιταλία και έχοντας οδηγήσει σε όλο σχεδόν το μήκος και το πλάτος της, έχω πλήρη αντίληψη του τι σημαίνει Τροχαία στη φίλη γείτονα χώρα. Εχω πλήρη συναίσθηση του έργου της και του ενδιαφέροντός της για την οδική ασφάλεια και αστυνόμευση στους αυτοκινητοδρόμους και όχι μόνο.
Η Polizia Stradale, αυτό είναι το όνομα της Τροχαίας στην Ιταλία, είναι ίσως το καλύτερο κομμάτι της ιταλικής αστυνομίας. Τέλεια οργανωμένη, εξοπλισμένη με τροχαίο και άλλο απαραίτητο υλικό και στελεχωμένη με προσωπικό υψηλού επαγγελματισμού και κατάρτισης, είναι πανταχού παρούσα και προσφέρει υπηρεσίες ελέγχου τήρησης του ΚΟΚ, αντιμετώπισης δυστυχημάτων και ατυχημάτων, ρύθμισης κυκλοφορίας, διερεύνησης τροχαίων ατυχημάτων, οδικής βοήθειας κ.λπ.
Με τη συνεχή παρουσία της δημιουργεί στους οδηγούς την αίσθηση ασφάλειας και τους αποτρέπει, σε μεγάλο βαθμό, να οδηγούν παραβιάζοντας τις διατάξεις του ΚΟΚ.
Στην ιστοσελίδα, στο Διαδίκτυο, της ιταλικής αστυνομίας διαβάζουμε ότι η Polizia Stradale κάνει κατά μέσον όρο 1.500 περιπολίες καθημερινά στα 7.000 χλμ. του ιταλικού δικτύου αυτοκινητοδρόμων και σε ένα πρωτεύον εθνικό δίκτυο περίπου 450.000 χλμ.
Είμαι βέβαιος ότι ο Ελληνας αρμόδιος υπουργός που θα αντιγράψει και θα οργανώσει την ελληνική Τροχαία κατά το πρότυπο της Polizia Stradale θα έχει προσφέρει ένα πολύ μεγάλο κοινωνικό έργο. Από καλά οργανωμένη, εκπαιδευμένη και λειτουργούσα Τροχαία έχουμε ανάγκη και όχι από Πανεπιστημιακή Αστυνομία.
ΜΑΤΘΑΙΟΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
Η επιλογή ΠΤΔ «φωτίζει» πολλά
Κύριε διευθυντά,
Η επιλογή του προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας έχει κάποιες ιδιαιτερότητες σε σχέση με τις άλλες επιλογές του εκάστοτε πρωθυπουργού κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Εφόσον εκλεγεί από τη Βουλή, ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να τον αλλάξει, όπως μπορεί να κάνει με έναν υπουργό ή μία νομοθετική πρωτοβουλία. Επίσης, δεν μπορεί να του επιβάλει τον τρόπο που θα ασκεί τα καθήκοντά του, ενώ πιθανώς, αν όχι προφανώς, μπορεί να το κάνει με ένα πρόσωπο που έχει επιλέξει για κάποια άλλη θέση, το οποίο μπορεί να αντικαταστήσει ή να το παροτρύνει σε παραίτηση.
Ταυτοχρόνως όμως η επιλογή εξαρτάται και από ορισμένες παραμέτρους, που μπορεί να επηρεάσουν έναν πρωθυπουργό στην επιλογή του. Θα είναι πολιτικό πρόσωπο ή όχι; Και τι καταδεικνύει σε σχέση με τις συγκυρίες, η επιλογή ενός πολιτικού προσώπου, ενώ η αμέσως προηγούμενη επιλογή ήταν μη πολιτικό πρόσωπο;
Θα θελήσει να δοκιμάσει τη συνοχή της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του ή δεν θα επηρεασθεί από αυτό(;), ενώ όμως τη δοκίμασε στο πρόσφατο παρελθόν για ένα θέμα μάλλον λιγότερο σημαντικό.
Προφανώς ο πρωθυπουργός δεν θα κριθεί για τον Πρόεδρό του, αλλά για τον ίδιο, όπως αναφέρει και ο Μιχάλης Τσιντσίνης («Καθημερινή», φύλλο 14/1/2025).
Η επιτυχία όμως της επιλογής του δεν θα εξαρτάται από το εάν ο Πρόεδρος παραμείνει «αχρείαστος και σεβασμίως απαρατήρητος», ιδιότητες που κατά τον κ. Τσιντσίνη χαρακτηρίζουν τον επιτυχημένο Πρόεδρο, αλλά από το εάν η επιλογή του προσώπου δεν γίνει μόνο βάσει ισορροπιών και συμβολισμών.
Οπως σε όλο τον κόσμο, δυστυχώς και στη χώρα μας, τα πρόσωπα εμβέλειας για ένα τέτοιο αξίωμα είναι λίγα και ο πρωθυπουργός τα γνωρίζει. Με την επιλογή ενός τέτοιου προσώπου θα κριθεί και ως πρωθυπουργός.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ
Ο λειτουργικός αναλφαβητισμός
Κύριε διευθυντά
Με μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα το ρεπορτάζ του κ. Απόστολου Λακασά («Καθημερινή», φύλλο 4/1/2025) για τη διαπίστωση περί λειτουργικού αναλφαβητισμού μεγάλου μέρους των Eλλήνων/eλληνίδων μαθητών/ μαθητριών.
Θα ήθελα να προσθέσω μία παρατήρηση που πιστεύω ότι θα είναι πολύ χρήσιμο να αναδειχθεί στον δημόσιο διάλογο.
Στα γυμνάσια της χώρας η νεοελληνική γλώσσα διδάσκεται τρεις ώρες την εβδομάδα στην Α΄ Γυμνασίου και δύο ώρες την εβδομάδα στη Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου. Ο χρόνος αυτός δεν επαρκεί για ουσιαστική δουλειά σε τάξεις με 24-29 παιδιά!
Η λογική με την οποία έχει καταρτιστεί το ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι ούτε παιδαγωγικά ούτε επιστημονικά βάσιμη.
ΔΡ Γ. ΑΣΠΡΑΚΗ
Εκπαιδευτικός
Κύριε διευθυντά,
Σε μία θαλασσινή χώρα όπως η δική μας, εκτιμώντας το ανυπέρβλητο προνόμιο να ξεκινήσω ως ναυτικός την πορεία μου στη ζωή, θεώρησα ότι πρωτοβουλίες σαν κι αυτή της έγκριτης εφημερίδας σας, να στρέψουν, χριστουγεννιάτικα, την προσοχή των αναγνωστών σας στους ναυτικούς μας και στα συναισθήματα που κατακλύζουν την ψυχή τους τις Αγιες μέρες των Χριστουγέννων, αξίζουν να τύχουν ευχαριστιών και συγχαρητηρίων. Επιτρέψτε μου να προσθέσω μερικές σκέψεις που αναδεικνύουν τη μεγάλη αξία και προσφορά των ναυτικών μας.
Το να συλλογίζεται κανείς τους ναυτικούς τέτοιες μέρες και, ενώ απολαμβάνει τα αγαθά μιας ζωής στη στεριά, να σκέφτεται τι σημαίνει γι’ αυτούς να υποδέχονται, να βιώνουν και να αποχαιρετούν, μακριά από τους δικούς τους, στην ατέλειωτη άπλα των ωκεανών, συχνά υπό συνθήκες αδυσώπητων θαλασσοταραχών, τις μεγάλες μέρες της Χριστιανοσύνης, κι έτσι κάνοντας, να αναγνωρίζει, να εκτιμά και να σέβεται τους κόπους και τις θυσίες τους στην υπηρεσία του διεθνούς εμπορίου, θα πρέπει να είναι, για εμάς τους Ελληνες κατ’ εξοχήν αειναύτες, μία πράξη αυτονόητη – ιδίως, όταν η σκέψη μας ανατρέχει, πέραν των κακουχιών που επιφυλάσσουν τα θαλασσινά ταξίδια, στη μοναξιά που συνοδεύει τους θαλασσινούς μας μακριά από τα σπίτια και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Αυτή την ιδιόμορφη «μοναξιά» των ναυτικών στις μεγάλες γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα –που, όμως, τονώνει τη μεταξύ τους συντροφικότητα– έχουν σκιαγραφήσει μ’ επιτυχία εξέχοντες Ελληνες των γραμμάτων, όπως ο Ανδρέας Καρκαβίτσας στα «Λόγια της πλώρης», ο Λάμπρος Πορφύρας και ο Νίκος Καββαδίας στα ποιήματά τους.
Τέτοιες γιορτινές μέρες που εμείς στη στεριά απολαμβάνουμε όχι τόσο τα ποικίλα υλικά αγαθά που άφθονα μας προσφέρονται, όσο τη θαλπωρή του σπιτιού και τη συντροφιά των αγαπημένων μας προσώπων, ας στρέψουμε τον νου και τις προσευχές μας για εύπλοια και γαλήνιες θάλασσες, σ’ αυτούς που, αν μη τι άλλο, μας εξασφαλίζουν τα στοιχειώδη: το ψωμί μας 365 μέρες τον χρόνο και, εν μέσω των ακραίων καιρικών φαινομένων των τελευταίων ετών, θέρμανση στο σπίτι τον χειμώνα και δροσιά το καλοκαίρι. Κι έτσι κάνοντας, ας ενώσουμε τις φωνές μας σ’ αυτές των συμπολιτών μου Καρδαμυλιτών που, στα τοπικά τους κάλαντα, έχουν συμπεριλάβει λόγια σαν κι αυτά:
«...Αγιε μου Βασιλάκη μου και Αγιε μου Νικόλα, προστάτευε τους ναυτικούς την ώρα του κυκλώνα. Χρόνια πολλά να ’στε καλά κι εσείς και οι δικοί σας, να ’ρθούνε τα ξενάκια σας κι όλοι οι ναυτικοί σας...».
ΚΑΠΤ. ΠΑΝΑΓΊΩΤΗΣ Ν. ΤΣΑΚΟΣ
Η Polizia Stradale ένα οδικό πρότυπο
Κύριε διευθυντά,
Εχοντας ζήσει, για υπηρεσιακούς λόγους, επί ενάμιση χρόνο στην Ιταλία και έχοντας οδηγήσει σε όλο σχεδόν το μήκος και το πλάτος της, έχω πλήρη αντίληψη του τι σημαίνει Τροχαία στη φίλη γείτονα χώρα. Εχω πλήρη συναίσθηση του έργου της και του ενδιαφέροντός της για την οδική ασφάλεια και αστυνόμευση στους αυτοκινητοδρόμους και όχι μόνο.
Η Polizia Stradale, αυτό είναι το όνομα της Τροχαίας στην Ιταλία, είναι ίσως το καλύτερο κομμάτι της ιταλικής αστυνομίας. Τέλεια οργανωμένη, εξοπλισμένη με τροχαίο και άλλο απαραίτητο υλικό και στελεχωμένη με προσωπικό υψηλού επαγγελματισμού και κατάρτισης, είναι πανταχού παρούσα και προσφέρει υπηρεσίες ελέγχου τήρησης του ΚΟΚ, αντιμετώπισης δυστυχημάτων και ατυχημάτων, ρύθμισης κυκλοφορίας, διερεύνησης τροχαίων ατυχημάτων, οδικής βοήθειας κ.λπ.
Με τη συνεχή παρουσία της δημιουργεί στους οδηγούς την αίσθηση ασφάλειας και τους αποτρέπει, σε μεγάλο βαθμό, να οδηγούν παραβιάζοντας τις διατάξεις του ΚΟΚ.
Στην ιστοσελίδα, στο Διαδίκτυο, της ιταλικής αστυνομίας διαβάζουμε ότι η Polizia Stradale κάνει κατά μέσον όρο 1.500 περιπολίες καθημερινά στα 7.000 χλμ. του ιταλικού δικτύου αυτοκινητοδρόμων και σε ένα πρωτεύον εθνικό δίκτυο περίπου 450.000 χλμ.
Είμαι βέβαιος ότι ο Ελληνας αρμόδιος υπουργός που θα αντιγράψει και θα οργανώσει την ελληνική Τροχαία κατά το πρότυπο της Polizia Stradale θα έχει προσφέρει ένα πολύ μεγάλο κοινωνικό έργο. Από καλά οργανωμένη, εκπαιδευμένη και λειτουργούσα Τροχαία έχουμε ανάγκη και όχι από Πανεπιστημιακή Αστυνομία.
ΜΑΤΘΑΙΟΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
Η επιλογή ΠΤΔ «φωτίζει» πολλά
Κύριε διευθυντά,
Η επιλογή του προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας έχει κάποιες ιδιαιτερότητες σε σχέση με τις άλλες επιλογές του εκάστοτε πρωθυπουργού κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Εφόσον εκλεγεί από τη Βουλή, ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να τον αλλάξει, όπως μπορεί να κάνει με έναν υπουργό ή μία νομοθετική πρωτοβουλία. Επίσης, δεν μπορεί να του επιβάλει τον τρόπο που θα ασκεί τα καθήκοντά του, ενώ πιθανώς, αν όχι προφανώς, μπορεί να το κάνει με ένα πρόσωπο που έχει επιλέξει για κάποια άλλη θέση, το οποίο μπορεί να αντικαταστήσει ή να το παροτρύνει σε παραίτηση.
Ταυτοχρόνως όμως η επιλογή εξαρτάται και από ορισμένες παραμέτρους, που μπορεί να επηρεάσουν έναν πρωθυπουργό στην επιλογή του. Θα είναι πολιτικό πρόσωπο ή όχι; Και τι καταδεικνύει σε σχέση με τις συγκυρίες, η επιλογή ενός πολιτικού προσώπου, ενώ η αμέσως προηγούμενη επιλογή ήταν μη πολιτικό πρόσωπο;
Θα θελήσει να δοκιμάσει τη συνοχή της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του ή δεν θα επηρεασθεί από αυτό(;), ενώ όμως τη δοκίμασε στο πρόσφατο παρελθόν για ένα θέμα μάλλον λιγότερο σημαντικό.
Προφανώς ο πρωθυπουργός δεν θα κριθεί για τον Πρόεδρό του, αλλά για τον ίδιο, όπως αναφέρει και ο Μιχάλης Τσιντσίνης («Καθημερινή», φύλλο 14/1/2025).
Η επιτυχία όμως της επιλογής του δεν θα εξαρτάται από το εάν ο Πρόεδρος παραμείνει «αχρείαστος και σεβασμίως απαρατήρητος», ιδιότητες που κατά τον κ. Τσιντσίνη χαρακτηρίζουν τον επιτυχημένο Πρόεδρο, αλλά από το εάν η επιλογή του προσώπου δεν γίνει μόνο βάσει ισορροπιών και συμβολισμών.
Οπως σε όλο τον κόσμο, δυστυχώς και στη χώρα μας, τα πρόσωπα εμβέλειας για ένα τέτοιο αξίωμα είναι λίγα και ο πρωθυπουργός τα γνωρίζει. Με την επιλογή ενός τέτοιου προσώπου θα κριθεί και ως πρωθυπουργός.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ
Ο λειτουργικός αναλφαβητισμός
Κύριε διευθυντά
Με μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα το ρεπορτάζ του κ. Απόστολου Λακασά («Καθημερινή», φύλλο 4/1/2025) για τη διαπίστωση περί λειτουργικού αναλφαβητισμού μεγάλου μέρους των Eλλήνων/eλληνίδων μαθητών/ μαθητριών.
Θα ήθελα να προσθέσω μία παρατήρηση που πιστεύω ότι θα είναι πολύ χρήσιμο να αναδειχθεί στον δημόσιο διάλογο.
Στα γυμνάσια της χώρας η νεοελληνική γλώσσα διδάσκεται τρεις ώρες την εβδομάδα στην Α΄ Γυμνασίου και δύο ώρες την εβδομάδα στη Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου. Ο χρόνος αυτός δεν επαρκεί για ουσιαστική δουλειά σε τάξεις με 24-29 παιδιά!
Η λογική με την οποία έχει καταρτιστεί το ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι ούτε παιδαγωγικά ούτε επιστημονικά βάσιμη.
ΔΡ Γ. ΑΣΠΡΑΚΗ
Εκπαιδευτικός
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 15/01/25 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου