Αφ’ ής στιγμή εκρίθη από τον Πρωθυπουργό, ότι δεν θα έπρεπε να στέρξει σε δεύτερη θητεία της απερχομένης Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, ανανεώνοντας το πολιτικό μήνυμα που είχε εκπεμφθεί με την τότε υποψηφιότητά της του 2020, θα ήταν ευλόγως αναμενόμενο να μη συνεχίσει σε ίδια κατεύθυνση επί της ουσίας, με υποψηφιότητα Ευάγ. Βενιζέλου, παρά τις δεδομένες διαφορές μεταξύ αυτών των δύο προσωπικοτήτων. Κατά συνέπεια, η επιλογή Μητσοτάκη στο πρόσωπο του Προέδρου της Βουλής-τρίτου στην ιεραρχία θεσμού του πολιτειακού μας συστήματος, αποτελεί μάλλον την πιο ενδεδειγμένη επιλογή από άποψη θεσμικών κριτηρίων για το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας, συνδυαζόμενη και με ενίσχυση αυτού καθ’ εαυτού του προφίλ της κυβερνώσης ΝΔ, από την οποία θα προέρχεται ο επόμενος Πρόεδρος.

ΤΙ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ 
Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ
ΓΙΑ ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΡΟΕΔΡΟ 

Έχω την ισχυρή γνώμη, παρά τον κουρνιαχτό που επιχειρείται περί του αντιθέτου, ότι η συλλογιστική στην χθεσινή δήλωση του Πρωθυπουργού, Κυρ. Μητσοτάκη, για την υποστήριξη του Κωνσταντίνου Τασούλα ως επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι απολύτως σαφής, ισχυρώς συγκροτημένη και επαρκώς θεσμική.

Το ότι έχουν εκδηλωθεί από επιφυλάξεις, έως ενστάσεις, ακόμη και διαφωνίες από φωνές φίλα προσκείμενες ή/και ενεργώς κινητοποιηθείσες για το θριαμβευτικό 41% των εκλογών του 2023 που έδωσαν δεύτερη κυβερνητική θητεία στη ΝΔ, μία δυναμική πλειοψηφία με σημαντικό κεντρογενές αποτύπωμα, δικαιώνοντας το ανορθωτικό έργο της αμέσως προηγούμενης Κυβέρνησης Μητσοτάκη της προηγηθείσης τετραετίας 2019-2023, νομίζω ότι μάλλον πρόκειται για εν θερμώ  συμπεριφορές, που δεν διαβάζουν-αρκούντως έστω-την τρέχουσα πραγματικότητα.

Και τούτο διότι το  2025 δεν είναι 2020 από καμία άποψη και γιά καμία πλευρά, συνεπώς είναι διαφορετικές οι συνθήκες και οι εξ αυτών απαιτήσεις....Να το δούμε το πράγμα με πραγματικά δεδομένα, όχι με τις υποκειμενικές μας επιθυμίες που δεν είναι απαραίτητο να συναντούν κατ' ανάγκην και την πραγματικότητα. Αφ’ ής στιγμή εκρίθη από τον Πρωθυπουργό, ότι δεν θα έπρεπε να στέρξει σε δεύτερη θητεία της απερχομένης Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, ανανεώνοντας το πολιτικό μήνυμα που είχε εκπεμφθεί με την τότε υποψηφιότητά της του 2020, θα ήταν ευλόγως αναμενόμενο να μη συνεχίσει σε ίδια κατεύθυνση επί της ουσίας, με υποψηφιότητα Ευάγ. Βενιζέλου, παρά τις δεδομένες διαφορές μεταξύ αυτών των δύο προσωπικοτήτων.

Κατά συνέπεια, η επιλογή Μητσοτάκη στο πρόσωπο του Προέδρου της Βουλής-τρίτου στην ιεραρχία θεσμού του πολιτειακού μας συστήματος, αποτελεί μάλλον την πιο ενδεδειγμένη επιλογή από άποψη θεσμικών κριτηρίων για το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας, συνδυαζόμενη και με ενίσχυση αυτού καθ’ εαυτού του προφίλ της κυβερνώσης ΝΔ, από την οποία θα προέρχεται ο επόμενος Πρόεδρος.

Δίχως να αφίσταται του κεντροδεξιού του προφίλ το οποίο δεν παύει να ακολουθεί με συνέπεια, όπως προκύπτει και από τη σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου που διαμορφώνει, ο Μητσοτάκης στέλνει στο Κόμμα της ΝΔ όπου είναι Πρόεδρος ένα ισχυρό μήνυμα ότι το αφουγκράζεται και μπορεί να επιλέγει από αυτό -όπως και έπραξε- τον επόμενο Πρόεδρο, τον Κων. Τασούλα, με την υψηλή  θεσμική ιδιότητα που ο τελευταίος κατείχε και από την οποία παραιτήθηκε σήμερα για λόγους τακτ, πράγμα το οποίο τον τιμά εξ ορισμού.

Με ένα τέτοιο μήνυμα από πλευράς Πρωθυπουργού, ας κρατήσουμε, από την άλλη πλευρά, την πολυδιασπασμένη εικόνα στη σύμπασα μάλλον αντιπολίτευση, η οποία-πλην ΚΚΕ που δεν ακολουθεί, απαξιοί το πράγμα -απέτυχε να καταλήξει σε μία εναλλακτική πρόταση κοινής υποψηφιότητας, για λόγους κομματικών εγωϊσμών, που αντιθέτως οδήγησαν σε υποψηφιότητες εφήμερης προοπτικής, όπως αυτές του Τάσου Γιαννίτση ή της Λούκας Κατσέλη, του Χρ. Ράμμου εάν και ο ίδιος την απεποιήθη κ.ο.κ, όλες με κομματική επήνευση.

Σε σχέση  με όλα αυτά, αλλά και από μόνος του ο Κων. Τασούλας προβάλλει ως ισχυρή υποψηφιότητα, συνεκτιμωμένου και του εν γένει τρόπου με τον οποίο άσκησε τα καθήκοντά του ως Πρόεδρος της Βουλής, ό,τι κι αν κρώζουν κάποιες γραφικές φωνές!

Όσοι σπεύδουν να φιλοτεχνήσουν από τώρα το μελλοντικό του προεδρικό προφίλ, διά της αποδομήσεως,  το μόνον που επιτυγχάνουν είναι να σπεύδουν, αυτοεκτιθέμενοι τελικώς…

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης