H Αθήνα αναγνωρίζει το πραγματικό «χάσμα» που χωρίζει τις δύο πλευρές του Αιγαίου στη «βαριά» ατζέντα – ειδικά στη διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα, δηλαδή την οριοθέτηση αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και υφαλοκρηπίδας – και ότι η ελληνική αντιπροσωπεία είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο (σημειωτέον, αναμένονται κοινές δηλώσεις των ηγετών). Με τα λόγια του Μητσοτάκη «δεν έχουμε αυταπάτες» ότι η Τουρκία έχει αλλάξει βασικές θέσεις της «ούτε εμείς έχουμε μετακινηθεί». Ωστόσο στόχος του – χαμηλών προσδοκιών για οποιαδήποτε απτή πρόοδο στα πιο «δύσκολα» κεφάλαια – ραντεβού είναι ένα δεύτερο ήρεμο καλοκαίρι επί του πεδίου με σταθερά ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας και στο ανώτατο επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι η επίσκεψη – εξπρές (το πολύ πέντε ωρών) του Μητσοτάκη στην τουρκική πρωτεύουσα γίνεται με προσέγγιση «καζάν – καζάν», κατά τη γλώσσα του Ερντογάν, δηλαδή με επιδίωξη το αμοιβαίο όφελος. Οδηγός για αυτό είναι τα μέχρι στιγμής κέρδη σε Ελλάδα και Τουρκία μεταξύ άλλων από τον τουρισμό (τη διευκόλυνση της χορήγησης βίζας για τούρκους πολίτες σε 10 νησιά του ανατολικού Αιγαίου) και την οικονομική συνεργασία. Σημαντικό για την Αθήνα είναι παράλληλα η διατήρηση κλίματος συνεργασίας με τις τουρκικές αρχές στο Μεταναστευτικό...

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 11-12/05/24

                        "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 11-12/05/24


Στόχος του νέου ραντεβού με τον Ερντογάν ένα δεύτερο ήρεμο καλοκαίρι στο Αιγαίο n Οδηγός τα κέρδη που καταγράφονται σε Ελλάδα και Τουρκία από τον τουρισμό και τη γενικότερη οικονομία

ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΔΗΜΟΥ

Με μοντέλο Βίλνιους, όπου τον Ιούλιο του 2023 ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν άνοιξαν ατζέντα επανεκκίνησης στις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας οδηγώντας τελικά σε «ήρεμα» νερά στο Αιγαίο, σε (σχεδόν) «καθαρούς» ουρανούς χωρίς παραβιάσεις καθώς και σε άλλες δύο συναντήσεις κορυφής, θα γίνει το ραντεβού στην Αγκυρα.

Οπως πέρυσι στη Λιθουανία έτσι και την ερχόμενη Δευτέρα στο Ακ Σαράι ο Πρωθυπουργός και ο τούρκος πρόεδρος θα έχουν δίπλα τους αρχικά μόνο δύο πρόσωπα ο καθένας (ο Γιώργος Γεραπετρίτης και η Αννα – Μαρία Μπούρα από την ελληνική πλευρά) και έπειτα θα ακολουθήσουν διευρυμένες συνομιλίες των αντιπροσωπειών (Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, Κώστας Φραγκογιάννης, Θεμιστοκλής Δεμίρης, Θάνος Ντόκος, Αριστοτελία Πελώνη, Κύρα Κάπη). Πέρα από το φορμάτ της συνάντησης, στόχος της Αθήνας είναι να… αντιγραφεί και το «ειλικρινές», θετικό κλίμα του Βίλνιους, που είχε ανατρέψει το προηγούμενο ερντογανικό «Μητσοτάκης γιοκ», ανοίγοντας δρόμο σε τρεις ελληνοτουρκικούς άξονες – τον πολιτικό διάλογο, τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, τη θετική ατζέντα.

Αυτή τη φορά, η πρώτη επίσημη επίσκεψη του Μητσοτάκη στην Αγκυρα και τέταρτη συνάντηση με τον Ερντογάν σε διάστημα δέκα μηνών (μετά το Βίλνιους, τη Νέα Υόρκη και την Αθήνα) έρχεται σε ένα αλλιώτικο περιβάλλον. Οχι μόνο έκλεισε ο κύκλος των ελληνοτουρκικών επαφών, όπως Μητσοτάκης και Ερντογάν είχαν συμφωνήσει τον περασμένο Δεκέμβριο στο Μέγαρο Μαξίμου, και άρα θα πρέπει να δώσουν νέο κοινό σύνθημα για να οριστεί άμεσα νέο χρονοδιάγραμμα αλλά επιπλέον καταγράφονται τουρκικές «παραφωνίες» που δυσκολεύουν ξαφνικά τη συγκυρία ενώ το διεθνές περιβάλλον είναι περαιτέρω ασταθές με εν εξελίξει την κρίση στη Μέση Ανατολή.

Συνέχιση του ήπιου κλίματος

Πρωθυπουργικοί συνεργάτες επισημαίνουν ότι η Αθήνα αναγνωρίζει το πραγματικό «χάσμα» που χωρίζει τις δύο πλευρές του Αιγαίου στη «βαριά» ατζέντα – ειδικά στη διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα, δηλαδή την οριοθέτηση αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και υφαλοκρηπίδας – και ότι η ελληνική αντιπροσωπεία είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο (σημειωτέον, αναμένονται κοινές δηλώσεις των ηγετών). Με τα λόγια του Μητσοτάκη «δεν έχουμε αυταπάτες» ότι η Τουρκία έχει αλλάξει βασικές θέσεις της «ούτε εμείς έχουμε μετακινηθεί».

Ωστόσο στόχος του – χαμηλών προσδοκιών για οποιαδήποτε απτή πρόοδο στα πιο «δύσκολα» κεφάλαια – ραντεβού είναι ένα δεύτερο ήρεμο καλοκαίρι επί του πεδίου με σταθερά ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας και στο ανώτατο επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι η επίσκεψη – εξπρές (το πολύ πέντε ωρών) του Μητσοτάκη στην τουρκική πρωτεύουσα γίνεται με προσέγγιση «καζάν – καζάν», κατά τη γλώσσα του Ερντογάν, δηλαδή με επιδίωξη το αμοιβαίο όφελος. Οδηγός για αυτό είναι τα μέχρι στιγμής κέρδη σε Ελλάδα και Τουρκία μεταξύ άλλων από τον τουρισμό (τη διευκόλυνση της χορήγησης βίζας για τούρκους πολίτες σε 10 νησιά του ανατολικού Αιγαίου) και την οικονομική συνεργασία. Σημαντικό για την Αθήνα είναι παράλληλα η διατήρηση κλίματος συνεργασίας με τις τουρκικές αρχές στο Μεταναστευτικό.

«Οι σχέσεις πρέπει να προχωρούν από το ένα βήμα στο επόμενο. Οι διαφωνίες να μην τορπιλίζουν τα βήματα προόδου, απειλώντας με κρίση και ατυχήματα» λένε κυβερνητικές πηγές. Εξού και στις συζητήσεις στο Προεδρικό Μέγαρο αναμένεται επισκόπηση της κατάστασης στους ήδη συμφωνημένους τομείς συνεργασίας με βάση τα 15 μνημόνια που υπογράφθηκαν στην Αθήνα αλλά και αναμένεται να επιβεβαιωθούν οι επόμενες συναντήσεις: στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη τον ερχόμενο Σεπτέμβριο και νωρίτερα τον Ιούλιο στην Ουάσιγκτον, καθώς οι ηγέτες μάλλον θα συμπέσουν στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι στο επίκεντρο της προετοιμασίας δεν μπήκαν οι αιφνιδιαστικές τριβές στον ελληνοτουρκικό άξονα. Η Αθήνα δεν περίμενε ότι ο Ερντογάν θα έσπευδε να εφαρμόσει σε ζωντανή σύνδεση, ακριβώς μία εβδομάδα πριν από την πρωθυπουργική επίσκεψη, μια απόφαση του 2020: τη μετατροπή της Μονής της Χώρας σε μουσουλμανικό τέμενος. Εκτός από τη δυσαρέσκεια για την εξέλιξη που αφορά ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO είναι και ο χρονισμός της αυτός που προβλημάτισε την Αθήνα. Σημάδια έχουν υπάρξει και νωρίτερα: η αντίδραση της Τουρκίας με επαναφορά της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών» στις ελληνικές εξαγγελίες για δύο θαλάσσια πάρκα – προγραμματισμός από τον οποίο το Μαξίμου διαμηνύει ότι δεν υποχωρεί – και η τουρκική πρόθεση για συμπερίληψη του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε βιβλία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης – θέμα στο οποίο η ελληνική πλευρά τηρεί στάση αναμονής.

                                "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 11-12/05/24


ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΛΙΑΚΟΥΡΑ

Εν όψει της επίσκεψης του έλληνα πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στην Αγκυρα έχει τεθεί το δίλημμα κατά πόσο η συνάντηση με τον τούρκο πρόεδρο Τ. Ερντογάν πρέπει να γίνει. Εάν είναι κατάλληλη η στιγμή, ιδιαίτερα μετά την απαράδεκτη απόφαση του τούρκου προέδρου να μετατραπεί η Μονή της Χώρας, το σπουδαίο αυτό πολιτιστικό σύμβολο, σε μουσουλμανικό τέμενος, που μάλιστα εγκαινίασε πριν από τη συνάντηση. Κατά την ίδια άποψη έχουν προηγηθεί τουρκικές προκλήσεις με NAVTEX, ή αμφισβήτηση για τα θαλάσσια πάρκα. Το ζητούμενο είναι εάν τα περιστατικά αυτά υπονομεύουν τη Διακήρυξη των Αθηνών (7-12-2023). Η απάντηση είναι «όχι» και ως ζήτημα αρχής η συνάντηση πρέπει να γίνει και ο διάλογος πρέπει να έχει συνέχεια.

Κατά πρώτον, σημειώνουμε ότι πρόκειται για την τρίτη συνάντηση των δύο ηγετών σε λιγότερο από έναν χρόνο (Βίλνιους, 13-7-2023). Διαπιστώνεται η βούληση εκατέρωθεν για διπλωματία και η αντίληψη ότι οι προϋποθέσεις για διάλογο που ζητούσε σταθερά η Αθήνα πληρούνται. Δηλαδή να υπάρξει πολιτική δέσμευση για τη δημιουργία ενός ειρηνικού περιβάλλοντος, με την υποχρέωση αποχής από υπερπτήσεις ή μονομερείς ενέργειες σεισμικών ερευνών όπως του «Ορούτς Ρέις» το 2020 στην Αν. Μεσόγειο· από ενέργειες που θα εμπόδιζαν την προοπτική ενός διαλόγου. Ενα μορατόριουμ ανάλογο του πρακτικού της Βέρνης για το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο, ει δυνατόν για να αναχαιτιστεί η αυξητική τάση των αναθεωρητικών διεκδικήσεων της Τουρκίας.

Επισφραγίζοντας μια ασυνήθιστα μακρά περίοδο ήρεμων νερών στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Διακήρυξη των Αθηνών αποβλέπει στην οικοδόμηση φιλικών δεσμών, την εμπέδωση της ειρήνης, την κατανόηση και την επίλυση των διαφορών με ειρηνικά μέσα. Ενα μορατόριουμ να αποτρέψει γεγονότα που θα υπονόμευαν τους επαγγελλόμενους στόχους της. Ο στόχος της επίλυσης μπορεί να επιδιωχθεί κλιμακωτά με το τριπλό επίπεδο, της θετικής ατζέντας και των ΜΟΕ που έχουν ήδη δρομολογηθεί, καθώς και του πολιτικού διαλόγου, ως συνέχιση των διερευνητικών επαφών για την οριστικοποίηση της ατζέντας προς διαπραγμάτευση, αλλά και με ρόλο σε διαχείριση κρίσεων. Οι προϋποθέσεις ενός διαλόγου διασφαλίζονται, όπως τέθηκαν από την Αθήνα και προφανώς εξυπηρετούν και την Αγκυρα.

Τα διλήμματα για τη συνάντηση επικεντρώνονται στις προκλήσεις από την τουρκική NAVTEX (25 Φεβρουαρίου) και την αμφισβήτηση για τα θαλάσσια πάρκα (15 Απριλίου). Με τη συνήθη ενοχλητική τακτική της η Αγκυρα εξέδωσε τη NAVTEX από δικό της σταθμό για περιοχή όπου κατά τόπο αρμοδιότητα έχει ελληνικός σταθμός. Η Ελλάδα διαμαρτυρήθηκε και το συμβάν έληξε. Πρόκειται για παρατυπία, αλλά δεν αφορά τον πυρήνα των διαφορών, ούτε από την ενεργοποίηση της NAVTEX θα προκαλούνταν ένταση· σε αντίθεση με την παράνομη NAVTEX για σεισμικές έρευνες του «Ορούτς Ρέις» σε διεκδικούμενη από την Ελλάδα περιοχή υφαλοκρηπίδας.

Κατά πόσο τα θαλάσσια πάρκα δικαιολογούν τουρκική αντίρρηση; Εάν αφορά χωροθέτησή τους σε αιγιαλίτιδα ζώνη της νησιωτικής αλυσίδας από τη Μήλο έως τη Νίσυρο, τότε συνιστά πράξη κυριαρχίας. Εν προκειμένω δεν διασαφηνίζεται εάν αφορά περιοχή ανοικτής θάλασσας, σαν ζώνη NATURA, διοικητικών αρμοδιοτήτων, με στόχο τη μέριμνα οικολογικής βιωσιμότητας και προστασίας, την ανακίνηση θαλάσσιας ευαισθητοποίησης ή την αναψυχή. Διαφέρει το καθεστώς εάν πρόκειται για θέσπιση περιβαλλοντικής/οικολογικής ζώνης για την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, αρμοδιοτήτων και δικαιοδοσιών, παραλλαγή μιας μερικής σε έκταση και λειτουργικότητα ΑΟΖ. Παρότι πρόκειται για περιοχή στην οποία η Τουρκία προβάλλει διεκδικήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων, εν τούτοις η διαμαρτυρία της εστίασε στην αμφισβήτηση κυριαρχίας των βραχονησίδων, χωρίς περαιτέρω συνέχεια.

Η μετατροπή της Μονής της Χώρας σε τέμενος δεν είναι διμερές ζήτημα, αλλά ορθώς πρέπει να θέσει το θέμα ο έλληνας πρωθυπουργός. Επίσης είναι ο κατάλληλος χρόνος να αναζωογονηθεί η συμφωνία του 2000 για τα σχολικά εγχειρίδια, ώστε να αποσοβηθεί αναφορά τύπου «Γαλάζιας Πατρίδας» σε αυτά.

Εν κατακλείδι, η συνάντηση της 13ης Μαΐου στην Αγκυρα είναι ένας ακόμη σταθμός του οδικού χάρτη. Οι δύο ηγέτες θα επιβεβαιώσουν την ύπαρξη ήπιου κλίματος και θα δηλώσουν τη συνέχιση των επαφών. Ομοίως θα αξιολογήσουν τις συνθήκες ως προς την επέλευση προσδοκώμενων αποτελεσμάτων. Πράγματι, μπορεί μεν η ατζέντα χαμηλής πολιτικής να συνεχίσει να διατηρεί την καλή σχέση, όμως παράλληλα πρέπει να εκκινήσει δομημένος ο πολιτικός διάλογος για την επίλυση των δύσκολων θεμάτων υψηλής πολιτικής.

-Ο Πέτρος Λιάκουρας είναι καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, διευθυντής Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές», στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς.

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 11-12/05/24

ΤΟΥ ΥAVUZ BAYDAR

Μετά τη θερμή συνάντησή τους στην Αθήνα στις αρχές Δεκεμβρίου του περασμένου έτους, οι ηγέτες της Ελλάδας και της Τουρκίας θα αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλον για άλλη μια φορά τη Δευτέρα στην Αγκυρα. Το μόνο απτό αποτέλεσμα της συνάντησης του Δεκεμβρίου ήταν η αποκαλούμενη «Δήλωση των Αθηνών για τις Φιλικές Σχέσεις και την Καλή Γειτονία» και τώρα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο τι να περιμένουμε στη συνέχεια.

Αυτό το ερώτημα πρέπει να προσεγγιστεί με εξαιρετική προσοχή: εάν οι δύο κυβερνήσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι κατάφεραν σημαντική αποκλιμάκωση των σχέσεων, πόσο απέχουν από τη σταθεροποίηση; Με άλλα λόγια, ένα ευπρόσδεκτο ξεπάγωμα δεν σημαίνει απαραίτητα εξομάλυνση, ειδικά όχι σε ένα παγκόσμιο κλίμα δηλητηριώδους αναταραχής.

Παραμονές της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν υπάρχει, καταρχάς, μια ασυμμετρία στις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα. Μάλλον συνεπής στους οικονομικούς δείκτες και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η Ελλάδα ενδιαφερόταν πάντα να εξισορροπήσει τις σχέσεις της με τον ανατολικό γείτονά της, μάλλον αντιδρώντας παρά λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα για ευαίσθητα εδαφικά ζητήματα. Εχει δείξει αυτοσυγκράτηση, αλλά παρέμεινε ευερέθιστη.

Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία υπό τον Ερντογάν ακολούθησε έναν περίπλοκο βηματισμό. Σε εσωτερικό και διεθνές επίπεδο: πληττόμενη από μια βαθιά κρίση σε πολλά επίπεδα, κατά ειρωνικό τρόπο στην εκατονταετηρίδα της, η Αγκυρα αντέδρασε απρόβλεπτα, λόγω της σύνθετης φύσης των παιχνιδιών εξουσίας που λαμβάνουν χώρα στην πρωτεύουσα.

Μια αποφασιστικής σημασίας διάσταση τονίστηκε πρόσφατα από τον Χουσεΐν Τσελίκ, έναν από τους ιδρυτές του κυβερνώντος ΑΚΡ που δεν συμμετέχει πλέον στον στενό κύκλο του Ερντογάν. Αποκαλώντας τη συμμαχία με το υπερεθνικιστικό MHP «κατάσταση φρενίτιδας», είπε ότι το MHP έχει επιρροή και εξουσία στην κυβέρνηση είκοσι φορές μεγαλύτερη από το βάρος του. Εχει ο Ερντογάν τον έλεγχο ή, όπως υπονοεί ο Τσελίκ, είναι όμηρος των σκληροπυρηνικών πλευρών; Η ατζέντα και οι πράξεις του τα τελευταία 8 χρόνια ενισχύουν τη δεύτερη εκδοχή. Τα αποτελέσματα των πρόσφατων τοπικών εκλογών έδειξαν επίσης πόσο οι ασταθείς οικονομικές πολιτικές και η καταπιεστική συμπεριφορά τον έσπρωξαν στη γωνία. Οσο κι αν οι απώλειες του ΑΚΡ προκάλεσαν όμως αισιοδοξία σε κύκλους της αντιπολίτευσης, πρέπει να επισημανθεί το παράδοξο: ένας ισχυρός άνδρας, ο οποίος αναρριχήθηκε στην κορυφή επιδεικνύοντας ασέβεια για τους ηθικούς κανόνες, μπορεί να είναι ακόμη πιο απρόβλεπτος εξαιτίας των αντανακλαστικών για την πολιτική του επιβίωση.

Δεν είναι περίεργο που η μετατροπή της Μονής της Χώρας σε τζαμί ήρθε σαν κρύο ντους στην Αθήνα. Ο Ερντογάν θα μπορούσε να αναβάλει τα εγκαίνια, αλλά δεν το έκανε. Αρα βλέπει τις υψηλού επιπέδου επαφές ως μπρα ντε φερ.

Δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά για την Κύπρο ούτε για τη διαμάχη στο Αιγαίο. Ισως γνωρίζει ο Μητσοτάκης ότι ο πήχης θα πρέπει να διατηρείται χαμηλά σε όλα τα θέματα, αφού ο αγχωμένος συνομιλητής του δεν θα επιλέξει να είναι τολμηρός. Η ακύρωση της επίσκεψης Ερντογάν στην Ουάσιγκτον και το μπλοκάρισμα του εμπορίου με το Ισραήλ είναι προάγγελοι δυσκολότερων καιρών.

Ο τουρισμός και οι πρόσφυγες μπορεί να σημειώσουν μεγαλύτερη ευελιξία και να προστεθούν στην ευαίσθητη «θετική ατζέντα», ένας όρος που ακούγεται πολύ ρόδινος δεδομένης της παγκόσμιας συγκυρίας. Οι ελληνικές προθέσεις για τη δημιουργία θαλάσσιου πάρκου στο Αιγαίο ωστόσο δεν μπορεί να αποτελέσουν σημείο εκκίνησης για αποκλιμάκωση. Η κίνηση έχει ήδη αντιμετωπιστεί από κύκλους του διεθνούς δικαίου, ως όχι και τόσο καλά μελετημένη.

Αναφορικά με τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, από την άλλη πλευρά, ένα θέμα παραμένει ανεξερεύνητο. Υπάρχουν περίπου 5 χιλιάδες νησίδες και μεγάλες βραχονησίδες στο Αιγαίο. Η ανάγκη για εναλλακτικές πηγές ενέργειας θα μπορούσε να είναι προτιμότερη από τις γεωτρήσεις για ορυκτά καύσιμα στον βυθό, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πορεία πολέμου. Η Αθήνα θα μπορούσε να διερευνήσει και να επιχειρηματολογήσει για την ανάπτυξη αιολικών μονάδων σε ακατοίκητα σημεία και να προσφέρει δωρεάν ένα μέρος της ενέργειας στην τουρκική πλευρά. Ενα βήμα win-win, που υπηρετεί το πνεύμα των φιλικών σχέσεων και της καλής γειτονίας.

-Ο Γιαβούζ Μπαϊντάρ είναι ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Εχει τιμηθεί με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Τύπου. Αρθρογραφεί στη Svenska Dagbladet και είναι blogger στην ανεξάρτητη γαλλική MediaPart.

...από άλλα Σαββατιάτικα φύλλα

"Political", 11/05/24

"Eφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 11-12/05/24

"EΣΤΙΑ", 11/05/24

"Δρόμος της Αριστεράς", 11/05/24