Υπάρχουν όμως μερικά προβλήματα. Πρώτον, ο Ντράγκι επιφύλαξε τον επίμαχο χαρακτηρισμό μόνο για τον Ερντογάν, ενώ με βάση την ίδια λογική θα μπορούσε να τον επεκτείνει στον Πούτιν και πολλούς ακόμη απολυταρχικούς ηγέτες, χωρίζοντας στην πραγματικότητα τον πλανήτη σε δυτικού τύπου δημοκρατίες και δικτατορίες. Δεύτερον, ένας δημοφιλής πλην όμως μη εκλεγμένος από τον λαό πρωθυπουργός θα μπορούσε να αντλήσει έναν άλλο όρο από το πλούσιο δυτικό λεξιλόγιο για να χαρακτηρίσει κάποιον που, όσο απεχθής κι αν είναι, έχει εκλεγεί επανειλημμένα με διαδικασίες που δεν έχουν ουσιαστικά αμφισβητηθεί από τη διεθνή κοινότητα. Τρίτον, η αφορμή που επελέγη είναι συζητήσιμη, καθώς υπάρχουν όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι για το «Sofagate» δεν ευθύνεται τόσο ο Ερντογάν, όσο οι αρμόδιοι της ΕΕ για το πρωτόκολλο και η ανεπάρκεια του Σαρλ Μισέλ....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 12/04/21