Μιλάμε σοβαρά; «Ασφαλιστικές δικλίδες» στο δικαίωμα της ψήφου; Από ποιον μας ασφαλίζουν; Από τους ψηφοφόρους; Από το εκλογικό αποτέλεσμα; Και τότε ποια είναι η διαφορά με τη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ; Κι εκεί «ασφαλιστικές δικλίδες» είχαν! Ολα αυτά προκύπτουν από μια διπλή φαντασίωση της Αριστεράς. Οτι κάποια στιγμή θα επιστρέψει στη εξουσία - μπορεί ναι, μπορεί και όχι, αδιάφορο… Και ότι οι αντίπαλοί της μετέρχονται μεθοδεύσεων για να μην της το επιτρέψουν. Ξέρετε κάτι όμως; Σκασίλα μας οι φαντασιώσεις ή οι επιδιώξεις του ενός ή του άλλου. Αυτό που ενδιαφέρει είναι η διασφάλιση της ισότητας των δημοκρατικών κανόνων. Θα έπρεπε να το κάνει η Βουλή χωρίς ενδοιασμούς και επιφυλάξεις. Θα έπρεπε να το κάνουν τα κόμματα χωρίς σκοπιμότητες. Αλλά μπορούν να το κάνουν και τα δικαστήρια.....

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και....

"ΤΑ ΝΕΑ", 14/04/21

...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Δύο εκδοχές υπάρχουν γι’ αυτή τη δήλωσή της. Είτε δεν γνώριζε τη θέση του κόμματός της είτε πίστεψε πως αυτά που δήλωσε στις ΗΠΑ δεν θα γίνονταν γνωστά στην Ελλάδα, λόγω… αποστάσεως. Δεν γνωρίζω ποια εκδοχή είναι η χειρότερη για την κ. Τζάκρη.

⇒ Διαβάστε επίσης: Θεοδώρα Τζάκρη: Πατέντες

Ο κ. Βορίδης, παλιά καραβάνα της πολιτικής, αντιλήφθηκε αμέσως ότι βρίσκεται μπροστά στη δημιουργία ενός πολιτικού γεγονότος, μόλις πληροφορήθηκε τη δήλωση της κ. Τζάκρη, η οποία, σημειωτέον, είναι αρμόδια για τον τομέα Απόδημου Ελληνισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Ποιο είναι το πολιτικό γεγονός;

Είτε όντως ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε πολιτική θέση είτε θα «αδειάσει» την καθ’ ύλην αρμόδια του κόμματος. Για να το διαπιστώσει αυτό, ο κ. Βορίδης δήλωσε πως αμέσως θα καταθέσει στη Βουλή πρόταση νόμου υιοθετώντας τις θέσεις της κ. Τζάκρη. Φαίνεται πως επικράτησε ένας πανικός στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο αναγκάστηκε να δηλώσει πως θα καταθέσει δική του πρόταση, «αδειάζοντας» ουσιαστικά την υπεύθυνη των αποδήμων.

Προφανώς στον ΣΥΡΙΖΑ εκτίμησαν ότι η αναξιοπιστία είναι το μικρότερο κακό μπροστά στην, άνευ προϋποθέσεων, ψήφο των Ελλήνων κατοίκων του εξωτερικού. Ούτως η άλλως, ο αρχηγός και οι συνεργάτες του έχουν κακή σχέση με την αξιοπιστία, χωρίς αυτό να ενοχλεί τους ψηφοφόρους τους. Η ψήφος όμως των Ελλήνων του εξωτερικού μπορεί να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα. Συνεπώς, καλύτερα αναξιόπιστοι, παρά να κινηθούν σε ένα εκλογικό τοπίο μάλλον δυσμενές για το κόμμα τους. Είναι λογικό η κυβέρνηση να μην αφήσει ανεκμετάλλευτη αυτήν την ευκαιρία που προέκυψε σε μια δύσκολη, γι’ αυτήν, περίοδο.

Είναι ολοφάνερο πως η νέα κυβερνητική πρόταση δεν θα συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό των 200 ψήφων για να ισχύσει, θα αποτελέσει όμως ένα ισχυρό όπλο στον πόλεμο της επικοινωνίας. Θα αναδείξει, εκτός από την αναξιοπιστία, και τη Βαβέλ που επικρατεί στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Με τη δήλωση της κ. Τζάκρη το κόμμα έκανε στροφή 180 μοιρών. Με την επανόρθωση έγινε στροφή 360 μοιρών, όπως προφητικά είχε πει, προ καιρού, ο Αλ. Τσίπρας.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 14/04/21

έκθεση του ίδιου ινστιτούτου Φλωρεντίας. Και αν σου πουν ότι τέσσερα συν τέσσερα κάνουν οκτώ και η εβδομάδα έχει επτά ημέρες, απαντάς με χιούμορ: «Μη μου κάνετε bullying. Μία φορά την εβδομάδα θα τρώνε και ψάρι και χοιρινό». Μίλησε, λοιπόν, στον «Εθνικό Κήρυκα» της Νέας Υόρκης και είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, μόλις γίνει κυβέρνηση, θα καταργήσει τους περιορισμούς στην ψήφο των αποδήμων. «Τι είπα λάθος;», ρώτησε με χάρη τον σύντροφο που φώναζε κάτι ακατανόητα στο τηλέφωνο. Την επομένη κατάλαβε το λάθος της. Τα πιο επίσημα χείλη και τα πιο έγκυρα έντυπα της παράταξης κατηγορούσαν τη Ν.Δ. ότι, καταργώντας τους περιορισμούς, επιχειρεί να αλλοιώσει το εκλογικό σώμα και το αποτέλεσμα. Θα δώσει δικαίωμα ψήφου μέχρι τρίτη γενεά. Ψέματα; Ψέματα, αλλά δεν έχει σημασία. Αιώνες τώρα η φιλοσοφία ψάχνει την αλήθεια και πότε τη βρίσκει εδώ και πότε εκεί. Το νομοσχέδιο του Βορίδη, απλώς αίρει τους περιορισμούς που ισχύουν για όσους είναι ήδη εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους.

⇒ Διαβάστε επίσης: Θεοδώρα Τζάκρη: Πατέντες

Το ερώτημα είναι γιατί τους φοβάται ο ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί φοβάται τον Ελληνα που ζει και εργάζεται στο Ντιτρόιτ, στο Λονδίνο ή στη Νυρεμβέργη; Για τον απλούστατο λόγο ότι ο Ελληνας που ζει στο Ντιτρόιτ ξέρει ότι υπάρχει και άλλος τρόπος λειτουργίας της διοίκησης από αυτόν που ισχύει παρ’ ημίν. Και ο Ελληνας της Νυρεμβέργης ξέρει πως η εκεί Αριστερά δεν θα υποστήριζε τον Κουφοντίνα. Κοινώς, έχει εμπειρία του εκτός Ελλάδας κόσμου και βάσει αυτής θα ψηφίσει στην πατρίδα του. Και αυτό είναι που φοβάται ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θέλει ψηφοφόρους που έχουν εμπειρία ενός αμερικανικού πανεπιστημίου. Θέλει ψηφοφόρους που πιστεύουν ότι η κατάληψη της πρυτανείας του ΑΠΘ είναι φυσιολογική. Οτι έτσι είναι ο κόσμος μας.

Κατά τα λοιπά, η όλη συζήτηση μου θυμίζει τον περίφημο καβγά περί αυτοχθόνων και ετεροχθόνων που ξέσπασε στην εθνοσυνέλευση το 1844. Θέμα, τότε, ήταν αν έχουν δικαίωμα διορισμού στο Δημόσιο όσοι ομογενείς δεν κατάγονται από τις απελευθερωμένες περιοχές. Με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα, αφού το Δημόσιο στελεχώθηκε κατ’ ανάγκην από τους αγράμματους ντόπιους. Από όσους Ελληνες πίστευαν ότι ο κόσμος του καιρού τους είναι σαν το χωριό τους. Είναι μάλλον προβληματικό ότι κοντά 200 χρόνια μετά, κυκλοφορούν ανάμεσά μας διάφοροι που εξακολουθούν να το πιστεύουν.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 14/04/21