ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΤΙΣΕΙ ΦΟΤΟ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΩΣ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ;...

Από το ημερολόγιό μου στον fb
προ πέντε ετών

Από την "ΕΣΤΙΑ"

Ηττας ανατομή  

Γράφει ο  Γ. Κ. Στεφανάκης*

Ι. "Ελειψε ή εξοικείωση του "Ελληνα προς τό χρέ­ος του. Ότι, δηλαδή, ήταν βέβαια (καί) τά μεγάλα πο­σά πού καρπώθηκαν λίγοι κορυφαίοι μέ πράξεις δια­φθοράς. Κυρίως, όμως, τό κράτος βούλιαξε άπό τά ελάχιστα πού, εισέπρατταν πάρα πολλοί, χωρίς παρα­γωγική συμβολή, ώς υπεράριθμοι, έπί χρόνια πολλά. Δέν έμεινε, κατ' αρχήν, οικογένεια χωρίς ένα, έστω, μέλος της διατρεφόμενο άπό τό κράτος (!). Ή έκ των ένδον μαρτυρία τοϋ κ. Θ. Πάγκαλου στό «Μαζί τά φάγαμε» δέν φρονημάτισε.

Τό χρέος, λοιπόν, δέν υπήρξε συνέπεια ατυχήμα­τος. Προέκυψε έξ ασωτίας καθολικής. Μ' όλον τούτο μάς επέτρεψαν νά τό «κουρέψουμε» κατά 107 δίς. Αυτό υπήρξε τό περίφημο Ρ.S.Ι.Έτσι μάς θύμισε μετεκλογικά ό σοσιαλιστής Γερμανός Άντι-καγκελλάριος Gabriel Sigmar.

Συναφώς, δέν εξηγήθηκε ότι τό εύρώ είναι, κά­πως, σάν τό αυτοκίνητο. Δύσκολα σου τό αφαιρούν. Όμως, έάν δέν διαθέτεις καύσιμα, μένει αχρησιμο­ποίητο. Γίνεται άχρηστο. "Αν ή οικονομία μας δέν πα­ράγει τά αναγκαία εύρώ (ή άφ' ότου ή βοήθεια δια­κοπεί) υποβαθμίζεται ή συμμετοχή μας στό κοινό νό­μισμα σέ απλώς ονομαστική. Έξ άλλου στό εύρώ δέν περάσαμε κατ' άξίαν. Περάσαμε μέ «κόλπα». Έκεί, διατηρούμεθα αποκλειστικά ώς έκ τής οικονομικής μετάγγισης τών λοιπών ευρωπαίων. Ζούμε, άρα, στην ζώνη τοϋ εύρώ σέ βάρος τών λαών πού επωμίζονται τό κόστος τής έκεΐ συντήρησης μας (!).

II. Ό δημόσιος τομέας είναι αρθρωμένος πελατειακά. Είναι αντιπαραγωγικός. Γεννά ελλείμματα καί αυξάνει τό κρατικό χρέος. Ή εξαγγελία μεταρρυθμίσεων, δηλα­δή αξιολόγησης καί απολύσεων, ξεσήκωσε τους «βολε­μένους». Ή ουσιαστική ματαίωση τών μεταρρυθμίσεων απογοήτευσε όλους τους υπόλοιπους. Σημειώθηκε, έτσι, αποτυχία έφ' όλης τής γραμμής (!).

III. Ή αδυναμία έξορθολογισμού τής εσωτερικής υποδομής, υποκαταστάθηκε άπό φόρους καί προσ­δοκίες. Οι φόροι τσάκισαν κυριολεκτικά τίς εσωτε­ρικές αξίες. Τσάκισαν, άρα, όσους διέθεταν ημεδαπό πλούτο, θύμα υπήρξε ό φρόνιμος άρτος. Ό νοι­κοκύρης. Είδε τό προϊόν τών κόπων αυτού καί τής οικογενείας του νά εξανεμίζεται. Οι προσδοκίες επικεντρώθηκαν σέ ξένες επενδύσεις. Εναποθέσα­με, λοιπόν, τήν ανάδειξη τής εθνικής μας οικονο­μίας σέ ξένους (!). Καλλιεργούσαμε, έτσι, προσδοκία άλλα καί εφησυχασμό. Ότι, δηλαδή, ή ανασυγκρότη­ση είναι δυνατή (καί) χωρίς έξορθολογισμένη άλλα καί σκληρή εργασία. Ότι, άντ' αυτής, αρκούν κεφά­λαια εξωτερικού. Πλειοδοτούσαμε, μάλιστα, ότι τά κεφάλαια περίπου καταφθάνουν (!).

Οι κυβερνήσεις κρίνονται άπό τά έργα. Οι αντιπο­λιτεύσεις (κρίνονται) άπό τίς υποσχέσεις. Ή ανορθω­τική προσπάθεια τής ΝΔ, γιά τόν μέσο πολίτη, συρρι­κνώθηκε σέ αφηρημένη προσδοκία. Τά οιαδήποτε μακροοικονομικά αποτελέσματα, υποτιθέμενα αληθή, δέν βελτιώνουν τόν καθημερινό βίο. Ετσι, ό Σύριζα απέκτησε αμετακλήτως προβάδισμα. Οι υπο­σχέσεις κάθε αντιπολίτευσης είναι ανέξοδες. Εκτι­νάσσονται σέ μέλλοντα χρόνο.

IV. Θέλουμε, ασφαλώς, όλοι νά πετύχει ό Σύριζα. Θέλουμε νά πετυχαίνει κάθε ελληνική κυβέρνηση. Όμως ό κ. Τσίπρας δέν μάς ενθαρρύνει. Δέν άπότισε φόρο τιμής στό μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Πρόκρινε τήν Καισαριανή, τό έκεί μνημείο τών εκτελε­σθέντων πατριωτών άπό τους Ναζί. Συνέπεσε ή εβδο­μηκοστή επέτειος απελευθέρωσης, άπό τόν Ερυθρό Στρατό, τών κρατουμένων στά φοβερά στρατόπεδα Auschwitz-Birkenau. Ή σημειολογία έχει πολι­τικό συμβολισμό βαρύ, γιά τά αισθήματα τής κυβέρνη­σης έναντι τής Γερμανίας. Ό κ. Βαρουφάκης προσπά­θησε νά αμβλύνει τίς εντυπώσεις. Συναντήθηκε μέ τόν Γάλλο ομόλογο του κ.Sapen. Στην μαζί του συνέντευ­ξη Τύπου τής Κυριακής (1ης τρέχ.) ό κ. Βαρουφάκης εξύμνησε τήν Γερμανία. Υπογράμμισε πώς βρίσκεται στην καρδιά μας. Πώς είναι ή χώρα τοϋ Βeethoven καί του πνεύματος. Ότι χωρίς αυτήν δέν νοείται Ευρώπη (sic). Δέν φαίνεται πώς τό μήνυμα μεταμέλειας εισπράχθηκε ευμενώς άπό τους Γερμανούς.

Ή Ελλάς αδυνατίζει. Ή Τουρκία καραδοκεί.