οι κηπουροι τησ αυγησ

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2020

"...Μήπως δεν ήμουν εγώ που προθυμοποιήθηκα να μετάσχω στη διαδικασία για τα βαφτίσια του νέου κόμματος; Ημουν. Και υπενθυμίζω ότι ήμουν εκείνος που πρότεινα στον πρόεδρο Αλέξη τον άχαστο, αντί να σκάσει δίπλα στο ΣΥΡΙΖΑ κανένα όνομα του είδους «Πράσινη Συμμαχία» και να ανέβει στα ουράνια η πίεση του Σκουρλέτη και του Τσακαλώτου, είναι εκατό φορές καλύτερα να το ονομάσουν «Πράσινα Αλογα» το κόμμα. Να ταυτίζεται απολύτως και με τα πριν διατρέξαντα. Αν πάλι και αυτό δεν τους αρέσει, εισηγούμαι το «Πράσινα Πουλιά», όνομα ποδοσφαιρικής ομάδας πέριξ του γηπέδου της Λεωφόρου στους Αμπελοκήπους, αν δεν με απατά η μνήμη μου. Επίσης σήμερα που έχουν Πολιτική Γραμματεία στην Κουμουνδούρου ας υπενθυμίσει κάποιος στον πρόεδρο Αλέξη τον άχαστο, πριν φάει καμιά παντόφλα από την κυρία Μπέττυ (η οποία θα έχει και όλα τα δίκια με το μέρος της) ότι στις 14 Φεβρουαρίου, άνθρωπέ μου, δεν κάνουν πολιτική εκδήλωση για να ακούσουν εσένα. Στις 14 Φεβρουαρίου, που είναι του Αγίου Βαλεντίνου, οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως κόμματος, χρώματος και ομάδος, παίρνουν το γυναικάκι τους ή το ταίρι τους τέλος πάντων (είμαστε open minded εμείς) και πηγαίνουν για κανένα φαγητό, για κανένα ποτό, γλυκό, τέτοια ωραία. Οχι ΤΑΕ KWOΝ DO για να ακούσουν Τσίπρα..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/02/20
Έμεινε στο συρτάρι το νομοσχέδιο

Λόγια, λόγια, λόγια, και από έργα τίποτε. Μου φαίνεται ότι και η κυβέρνηση αυτή δεν θα ξεφύγει από τον κανόνα που θέλει τις κυβερνήσεις να εξαγγέλλουν, να εξαγγέλλουν και να εξαγγέλλουν, αλλά όταν έρχεται η ώρα της υλοποίησης, να αναζητούν άλλοθι για να μην κάνουν όσα έχουν υποσχεθεί.

Ενθυμείσθε υποθέτω ότι από αυτήν εδώ τη θέση είχα χαιρετίσει την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να φέρει μια τάξη στο κέντρο της πρωτεύουσας, όσον αφορά τις κινητοποιήσεις, εις τρόπον ώστε και το δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώνουν ελεύθερα να μην ακυρούται, και η λειτουργία της πόλεως να μην αναστατώνεται ή και να αναστέλλεται.

Και είχα αναφέρει διάφορα παραδείγματα που ενίσχυαν την άποψή μου ότι «κάτι πρέπει να γίνει». Φευ, δεν έγινε τίποτε. Η κυβέρνηση εξήγγειλε ήδη από του παρελθόντος Δεκεμβρίου ότι θα φέρει νομοσχέδιο στη Βουλή προς ψήφιση (τις βασικές διατάξεις του οποίου είχα μάλιστα αποκαλύψει), πλην όμως έως τώρα τίποτε σχετικό δεν έχει προωθήσει. Ετσι, το μεν Σάββατο είχαμε μια πορεία για τη ΛΑΡΚΟ, και χθες και προχθές διαδηλώσεις των 50 και 100 ατόμων που κράτησαν το κέντρο της πόλης κλειστό σε ένα μεγάλο τμήμα του, οι συγκοινωνίες έγιναν άνω-κάτω και η κίνηση των φουκαράδων οδηγών ΙΧ δύσκολη έως αδύνατη.

Στη δε Ηρώδου Αττικού επανεμφανίστηκε το άθλιο θέαμα με τις αστυνομικές κλούβες που είχαν αποκλείσει εντελώς την πρόσβαση στον δρόμο, στέλνοντας τους οδηγούς να κάνουν τον γύρο του κόσμου για να προωθηθούν προς τα νότια. Και θυμίζοντάς τους βέβαια τις ωραίες εκείνες ημέρες ΣΥΡΙΖΑ.

Υπέροχες στιγμές της καθημερινής Αθήνας, θα προσθέσω - αλλά μη μας παραμυθιάζουν κιόλας οι ιθύνοντες ότι είναι σε θέση να λύσουν άμεσα το πρόβλημα. Γιατί δεν είναι!

Τι είναι; Λάδι πολύ και τηγανίτα καθόλου...

Μπάχαλο ξανά

Υπενθυμίζω τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου που θα έφερναν στη Βουλή, έτσι όπως μου τα είχε εκθέσει ο περί πολλά και διάφορα τυρβάζων υπουργός Γεραπετρίτης:

- Θα προστατεύεται η πόλη από το φαινόμενο να κλείνουν τους δρόμους ολιγομελείς ομάδες διαδηλωτών.

- Αναλόγως του αριθμού των διαδηλωτών, θα τους δίνονται και λωρίδες κυκλοφορίας αυτοκινήτων.

- Λίγοι διαδηλωτές θα διαδηλώνουν στα πεζοδρόμια, πάνω από έναν αριθμό θα μπορούν να χρησιμοποιούν και μια λωρίδα κυκλοφορίας των κεντρικών οδών.

- Περισσότεροι διαδηλωτές, θα μπορούν να διαδηλώνουν σε πλατείες της πόλης.

- Για κάθε διαδήλωση θα υπάρχει υπεύθυνος για τις συνεννοήσεις με την αστυνομία.

- Το δρομολόγιο Ομόνοια - Σταδίου - Βουλή - Πανεπιστημίου - Ομόνοια θα περιοριστεί στα απολύτως αναγκαία.

Αυτά συν διάφορα άλλα, τα οποία περιττεύει ίσως να επαναλάβω, αποτελούν τον πυρήνα του νομοσχεδίου, το οποίο η κυβέρνηση - κατά τον φίλο μου Γεραπετρίτη - θα έφερνε προς ψήφιση στη Βουλή αμέσως μετά τον προϋπολογισμό. Προϋπολογισμό ψηφίσαμε, κάναμε και διακοπές Χριστουγέννων - Πρωτοχρονιάς, ήρθε και ο Φεβρουάριος και ακόμη αυτό το νομοσχέδιο. Αλήθεια, ποιος το κρατάει στα συρτάρια; Και πού βρισκόταν το Σάββατο, χθες και προχθές, που η πόλη έγινε ξανά μπάχαλο, αυτός ο κάποιος;

Εμφύλιος

Με αγωνία παρακολουθώ τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου όλα δείχνουν ότι οι απανωτές ήττες του περασμένου χρόνου τώρα έχουν αρχίσει να δείχνουν τα αποτελέσματά τους. Στο πλαίσιο αυτό συντάσσομαι απολύτως με το αγωνιώδες ερώτημα «πού πάμε» των λεγομένων προεδρικών βουλευτών, οι οποίοι ζητούν, σου λέει, απεγνωσμένα συνάντηση με τον πρόεδρο Αλέξη τον άχαστο να τους εξηγήσει από κοντά το έργο. Διότι δεν βλέπουν προοπτική και δεν βλέπουν και διέξοδο. Τούτου δοθέντος και μετά τη συνάντηση που είχαν αυτοί οι προεδρικοί βουλευτές τη Δευτέρα που μας πέρασε, είναι εν αναμονή - στο ακουστικό τους - να καλέσει ο πρόεδρος Αλέξης, είτε όλους μαζί, είτε ορισμένους εξ αυτών (Παππά, Σπίρτζη και τα ρέστα) προκειμένου να τους δώσει κατευθύνσεις, διότι η κατάσταση στο κόμμα εξελίσσεται σε κανονικό εμφύλιο, και θα κινδυνεύσει, εκτός από την προοπτική επιστροφής στην εξουσία, και η ίδια η ενότητα.

Ολα αυτά είναι που με ταράζουν εμένα διότι, εκτός των άλλων, συμμερίζομαι και την αγωνία τους για τους ρυθμούς χελώνας με ποδάγρα που ακολουθούν οι διαδικασίες μετεξέλιξης του κόμματος. Οπως επίσης και για το ότι οι ίδιοι ρυθμοί (χελώνας με ποδάγρα και πλατυποδία) με τους οποίους γίνονται οι εγγραφές νέων μελών - αυτό το τελευταίο πού το είδαν δεν ξέρω. Αφού, ρε παιδιά, κανείς δεν γράφεται πλέον στο κόμμα. Ούτε καν τα έως τώρα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ...

«Πράσινα άλογα»

Τραβάω λοιπόν τα άγχη μου και εγώ, και δεν βλέπω να τα συμμερίζεται κανείς, διότι δεν θεωρείται ότι τα άγχη αυτά είναι αληθή. Και όμως. Μήπως δεν ήμουν εγώ που προθυμοποιήθηκα να μετάσχω στη διαδικασία για τα βαφτίσια του νέου κόμματος; Ημουν. Και υπενθυμίζω ότι ήμουν εκείνος που πρότεινα στον πρόεδρο Αλέξη τον άχαστο, αντί να σκάσει δίπλα στο ΣΥΡΙΖΑ κανένα όνομα του είδους «Πράσινη Συμμαχία» και να ανέβει στα ουράνια η πίεση του Σκουρλέτη και του Τσακαλώτου, είναι εκατό φορές καλύτερα να το ονομάσουν «Πράσινα Αλογα» το κόμμα. Να ταυτίζεται απολύτως και με τα πριν διατρέξαντα. Αν πάλι και αυτό δεν τους αρέσει, εισηγούμαι το «Πράσινα Πουλιά», όνομα ποδοσφαιρικής ομάδας πέριξ του γηπέδου της Λεωφόρου στους Αμπελοκήπους, αν δεν με απατά η μνήμη μου.

Επίσης σήμερα που έχουν Πολιτική Γραμματεία στην Κουμουνδούρου ας υπενθυμίσει κάποιος στον πρόεδρο Αλέξη τον άχαστο, πριν φάει καμιά παντόφλα από την κυρία Μπέττυ (η οποία θα έχει και όλα τα δίκια με το μέρος της) ότι στις 14 Φεβρουαρίου, άνθρωπέ μου, δεν κάνουν πολιτική εκδήλωση για να ακούσουν εσένα. Στις 14 Φεβρουαρίου, που είναι του Αγίου Βαλεντίνου, οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως κόμματος, χρώματος και ομάδος, παίρνουν το γυναικάκι τους ή το ταίρι τους τέλος πάντων (είμαστε open minded εμείς) και πηγαίνουν για κανένα φαγητό, για κανένα ποτό, γλυκό, τέτοια ωραία. Οχι ΤΑΕ KWOΝ DO για να ακούσουν Τσίπρα...

(Να την αναβάλετε οπωσδήποτε την εκδήλωση, παιδιά, αλλιώς θα έχουμε δράματα, να μου το θυμάστε...)

Σαν τα μυρμήγκια

Στο μεταξύ, μέγα θέμα, στα όρια της προβοκάτσιας, προέκυψε χθες, και το θέτω υπό την κρίση όλων όσων εξ ημών και υμών... στενοχωριόμαστε με την κατάσταση που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν λέει να ισιώσει μετά τις απανωτές, βαριές ήττες του περασμένου χρόνου. Οπως έγινε γνωστό, 21 βουλευτές του κόμματος, «προεδρικοί» ως επί το πλείστον, έστειλαν αυστηρή επιστολή στον τομέα οργανωτικού της Κουμουνδούρου ζητώντας να τους κοινοποιηθούν όλες οι εκδηλώσεις που πραγματοποίησε το κόμμα από τον περασμένο Ιούλιο της σφαλιάρας, μέχρι σήμερα, μαζί με το ποιοι ήταν ομιλητές σε αυτές. Γιατί ζητούν τα στοιχεία; Διότι, λέει, ενώ έπρεπε να καλούνται στις εκδηλώσεις αυτές ένα στέλεχος ΣΥΡΙΖΑ και ένα στέλεχος της Προοδευτικής Συμμαχίας των ρεταλιών ΠΑΣΟΚ, στην πραγματικότητα καλούνται και μιλούν όλο οι ίδιοι και οι ίδιοι. Και, ω της συμπτώσεως, οι περισσότεροι προέρχονται από τους λεγόμενους «53+»!

Υποθέτω το πιάσατε το νόημα. Την ώρα που οι υπόλοιπες φράξιες κοιμούνται ροχαλίζοντας και ονειρευόμενοι την εξουσία που έχασαν, οι «53+» δουλεύουν υπογείως με την επιμονή του μυρμηγκιού και στο τέλος θα τους αφήσουν τους άλλους στον αέρα, χωρίς κόμμα!

Να, κάτι τέτοια βλέπω εγώ και μου σφίγγεται η καρδιά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου