"...Γι' αυτό θεωρώ ότι ο πρόεδρος Κυριάκος έχει ένα βαρύ φορτίο: να επιστρέψει στην Αθήνα με μια ουσιαστική, στιβαρή απόφαση των 27 που θα στηρίζει τη χώρα και ουσιαστικά θα τη θωρακίζει απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα...Προσωπικά θεωρώ ότι η αυριανή (και η μεθαυριανή) Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχει σοβαρότερη σημασία από την επίσκεψη του προέδρου Κυριάκου στις Ηνωμένες Πολιτείες τον επόμενο μήνα και τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Τραμπ στις 7 Ιανουαρίου. Ο αλλοπρόσαλλος χαρακτήρας του αμερικανού προέδρου, τα προσωπικά του προβλήματα με τη διαδικασία απόταξής του από το προεδρικό αξίωμα σε συνδυασμό με την αδυναμία του να συλλάβει τι πραγματικά συμβαίνει στην περιοχή μας αφυδατώνουν εντελώς την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον. Με άλλον πρόεδρο των ΗΠΑ θα μπορούσε κανείς να ελπίζει ότι θα προκύψει κάτι ουσιαστικό για τα ελληνικά ζητήματα. Αλλά με τον Τραμπ ένοικο του Λευκού Οίκου κάτι τέτοιο μοιάζει ουτοπικό. Και γι' αυτό δεν αξιολογώ ως σοβαρή την επίσκεψη. Οτι μπορεί να επηρεάσει καταλυτικά τα πράγματα, όσον αφορά τη στάση της Τουρκίας...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 12/12/19

Το 112 είναι γεγονός

Ε ναι, λοιπόν, το περίφημο 112 είναι γεγονός από χθες - άρα θα μπορούν να ενημερώνονται με SMS οι κάτοχοι έξυπνων τηλεφώνων για επερχόμενες φυσικές καταστροφές και να λαμβάνουν τα μέτρα τους. Κατά τον Κυριάκο Πιερρακάκη, ο οποίος μου ανήγγειλε περιχαρής το ευτυχές γεγονός, η λειτουργία του 112 επιτεύχθηκε χάρη και στις προσπάθειες της Apple, τα κινητά της οποίας έως τώρα ήταν «ανεπίδεκτα συνεργασίας». Επειτα όμως από συνεχείς επαφές με την εταιρεία, λύθηκαν κάποια τεχνικά ζητήματα και πλέον το 112 είναι μια πραγματικότητα - αν και αχρείαστο να είναι.

Εκ παραλλήλου, μου περιέγραψε και τα «μαύρα μεσάνυχτα» της «Κοινωνίας της Πληροφορίας» επί ημερών υπουργίας του Νίκου του Παππά, του κοσμοναύτη. Οταν είχε απευθυνθεί προς τους υπευθύνους της «Κοινωνίας» ο Πιερρακάκης για το αν τα κινητά της Apple «συνεργάζονται» με το 112, τον είχαν διαβεβαιώσει εν χορώ ότι «μάλιστα, κύριε υπουργέ, δουλεύουν». Αποδείχθηκε όμως ότι δεν…

Μέχρι που υπήρξαν διαβήματα στην εταιρεία, εκείνη συνεργάστηκε, και του λοιπού τα iPhone είναι σε θέση πλέον να λαμβάνουν - και αυτά - τα μηνύματα του 112.

Τέλος καλό, όλα καλά, και επαναλαμβάνω, αχρείαστο να είναι το 112...

Σήμερα κληρώνει για τη χώρα

Για να λέμε τώρα τα πράγματα με το όνομά τους, σήμερα είναι που κληρώνει για τη χώρα, σε σχέση με την τουρκική προκλητικότητα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Σήμερα και αύριο, για να ακριβολογούμε. Σήμερα και αύριο επίσης κληρώνει και για τον πρόεδρο Κυριάκο. Στην πρώτη μεγάλη κρίση που έχει να αντιμετωπίσει από την ημέρα που ανέλαβε Πρωθυπουργός, το ερώτημα είναι τι θα φέρει στις αποσκευές του επιστρέφοντας από τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών. Γιατί, εντάξει, βγαίνουν κάτι σποραδικές δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων, δηλώσεις καταδίκης της Τουρκίας και της επιθετικότητας που επιδεικνύει στην περιοχή απειλώντας τη σταθερότητα, αλλά αυτές πρώτον δεν έχουν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα έως τώρα και δεύτερον δεν είναι εκείνο το κατιτίς περισσότερο που θα ήθελε η Ελλάδα για να νιώσει ασφαλής. Από την εποχή του Ανδρέα, ας πούμε, πασχίζουμε να υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Ενωση έμπρακτα το περίφημο «τα σύνορα της Ελλάδας είναι σύνορα της Ευρώπης», πλην όμως, σαράντα χρόνια τώρα, με υπεκφυγές, μισόλογα και αμφίσημες δηλώσεις οι Ευρωπαίοι έχουν αποφύγει να δηλώσουν ξεκάθαρα το αυτονόητο.

Γι' αυτό θεωρώ ότι ο πρόεδρος Κυριάκος έχει ένα βαρύ φορτίο: να επιστρέψει στην Αθήνα με μια ουσιαστική, στιβαρή απόφαση των 27 που θα στηρίζει τη χώρα και ουσιαστικά θα τη θωρακίζει απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα…

Τζάμπα ταξίδι στις ΗΠΑ

Προσωπικά θεωρώ ότι η αυριανή (και η μεθαυριανή) Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχει σοβαρότερη σημασία από την επίσκεψη του προέδρου Κυριάκου στις Ηνωμένες Πολιτείες τον επόμενο μήνα και τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Τραμπ στις 7 Ιανουαρίου. Ο αλλοπρόσαλλος χαρακτήρας του αμερικανού προέδρου, τα προσωπικά του προβλήματα με τη διαδικασία απόταξής του από το προεδρικό αξίωμα σε συνδυασμό με την αδυναμία του να συλλάβει τι πραγματικά συμβαίνει στην περιοχή μας αφυδατώνουν εντελώς την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον. Με άλλον πρόεδρο των ΗΠΑ θα μπορούσε κανείς να ελπίζει ότι θα προκύψει κάτι ουσιαστικό για τα ελληνικά ζητήματα. Αλλά με τον Τραμπ ένοικο του Λευκού Οίκου κάτι τέτοιο μοιάζει ουτοπικό. Και γι' αυτό δεν αξιολογώ ως σοβαρή την επίσκεψη. Οτι μπορεί να επηρεάσει καταλυτικά τα πράγματα, όσον αφορά τη στάση της Τουρκίας.

Μια μικρή ελπίδα τρέφω μόνο. Οτι ο Μητσοτάκης προκειμένου να πείσει τον Τραμπ θα χρησιμοποιήσει το μοναδικό «όπλο» που διαθέτει κατά τη συνάντηση αυτή: δεν είναι άλλο από την ψήφο των Ελληνοαμερικανών στις εκλογές του επόμενου χρόνου. Διαφορετικά, τζάμπα θα διασχίσει τον Ατλαντικό, τζάμπα, χωρίς λόγο…

Η Βούρτση της διεθνούς σκηνής

Και υπάρχει φυσικά και το άλλο. Για έναν ξένο, και ειδικά για έναν Αμερικανό, αυτό που έχει σημασία είναι ότι μια χώρα - η Ελλάδα - συνεχώς διαμαρτύρεται και μια άλλη - η Τουρκία - συνεχώς δηλώνει ότι δεν έχει τίποτε να χωρίσει μαζί της. Κάπου χάνει την υπομονή του ο Αμερικανός. Δεν ξέρει πια τι να πρωτοϋποστηρίξει. Που φέτος είναι η επέκταση των θαλάσσιων ζωνών, και πέρυσι οι δύο φαντάροι που κατά λάθος πέρασαν τα σύνορα και εισήλθαν στην από κει πλευρά, και πρόπερσι ήταν οι παραβιάσεις των θαλάσσιων συνόρων, και παραπρόπερσι ήταν οι διακινητές προσφύγων που δεν εμποδίζονται, και πιο πριν οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου, και ακόμη πιο πριν οι παραβάσεις του FIR Αθηνών, και πάει λέγοντας - μέχρι να φτάσει κανείς στον πόλεμο στην Κύπρο. Θα μου πεις ότι στην πολιτική τα πράγματα εξελίσσονται, δεν μένουν στατικά. Και αλλάζουν και ποιοτικά. Πολύ σωστά, και πρόβλημα κανένα. Αλλά αν δεν ιεραρχήσουμε πια τι ακριβώς θέλουμε να κάνουμε με την Τουρκία και κυρίως δεν αναγνωρίσουμε ότι - μας συμφέρει ή όχι - έχει και εκείνη δικαιώματα, θα φτάσει η στιγμή που θα μας αντιμετωπίζουν όλοι σαν τη Μάρθα Βούρτση της διεθνούς σκηνής. Και τότε είναι που θα αρχίσουν τα πολύ δύσκολα για τη χώρα και τους κατοίκους της, φυσικά…

50 προσφυγόπουλα στη Σερβία

Οπου φτωχός και η μοίρα του, έλεγαν οι γιαγιάδες μας, αλλά πρόσθεταν επίσης ότι ο φτωχός μπορεί να καταλάβει από πόνο γιατί πόνεσε κι αυτός. Τα θυμήθηκα αυτά χθες το μεσημέρι συζητώντας με τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιώργο Κουμουτσάκο, ο οποίος μου ανέφερε ένα θαυμάσιο νέο: ότι η γειτονική μας Σερβία, η Σερβία - θα συμπληρώσω εγώ - που έχει καταστραφεί από τον πόλεμο της δεκαετίας του '90 και βιώνει φτώχεια ανείπωτη, δέχτηκε να παραλάβει μερικά από τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. Δεν έχει σημασία ο αριθμός (παρότι θα είναι πάνω από 50 παιδιά), έχει όμως σημασία η πράξη. Την ανήγγειλε ο πρόεδρος Βούτσιτς στον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας χθες και είναι μια υπόθεση που ξεκίνησε από ένα γεύμα στου Βλάση την ταβέρνα, όπου συνέφαγε προ μηνός και πλέον ο Κουμουτσάκος με τον σέρβο πρεσβευτή στην Αθήνα. Εκεί μεταξύ των άλλων του ανέπτυξε και το πρόβλημα με τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα και χθες ήρθε το καλό το νέο.

Αυτά να τα βλέπουν οι χώρες του πλούσιου Βορρά που σφυρίζουν αδιάφορα στις απεγνωσμένες εκκλήσεις της ελληνικής πλευράς να πάρουν κανένα παιδί από τις δομές όπου είναι εγκατεστημένα…

Προεδρολογίας το ανάγνωσμα

Οφείλω να εκδηλώσω την αλληλεγγύη μου προς την πρόταση της προέδρου Φώφης να εισηγηθεί εμμέσως πλην σαφώς να είναι υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα ένας πολιτικός εκ της Κεντροαριστεράς, και συγκεκριμένα ένας εκ των Σημίτη, Βενιζέλου, Γιώργου Παπανδρέου. Συγκινητική πρόταση, θα έλεγα. Ενδεχομένως δε να λάβει και τον χαρακτήρα πρωτοβουλίας, ποιος ξέρει, προς την πλευρά του Μητσοτάκη. Και μπορεί και να δεχτώ ότι για τους κυρίους Σημίτη και Παπανδρέου έχει μια αληθοφάνεια η πρόταση της προέδρου Φώφης. Για τον Ευάγγελο Βενιζέλο, όμως, πώς να δεχθώ κάτι τέτοιο; Και πώς να πειστεί και ο Μητσοτάκης ότι δεν τον δουλεύει ψιλό γαζί η Φώφη τη στιγμή που θα του δηλώσει επισήμως και, φαντάζομαι, ύστερα από περίσκεψη «εγώ προτείνω Βενιζέλο», όταν εκείνη δεν τον αξιολόγησε ως ικανό να τον τοποθετήσει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας; Υποθέτω, και πολύ σωστά, ο πρόεδρος Κυριάκος θα της απαντήσει με αυτό το σκεπτικό «Φώφη μου, πλάκα μού κάνεις; Εσύ τον έκοψες από το Επικρατείας σου, εγώ πώς θα τον κάνω Πρόεδρο της Δημοκρατίας;».

(Υποθέσεις κάνω, διότι προφανέστατα η πιθανή υποψηφιότητα Βενιζέλου δεν υπόκειται σε ανοησίες που διαπράχθηκαν κατά το παρελθόν εις βάρος τού πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ και οι οποίες πολιτικά δεν δικαιώθηκαν, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα…)