"...Να σηκώνει τη σημαία ο καλύτερος; Ναι. Προηγουμένως όμως θα πρέπει να έχει διασφαλιστεί ότι κάθε μαθητής, από τη Θράκη μέχρι τη Σητεία και από την Ανάφη μέχρι την Κεφαλονιά, θα έχει τις ίδιες ακριβώς ευκαιρίες να γίνει καλύτερος. «Αξίζει οι μαθητές μας να προσπαθούν να βελτιώνονται και όχι να επιδιώκουν να είναι τυχεροί στη ζωή τους», δήλωσε η Νίκη Κεραμέως. Σύμφωνοι. Με την προϋπόθεση ότι το αν θα έχουν δασκάλους και καθηγητές δεν θα είναι θέμα τύχης. ..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 18/10/19

...από "ΤΑ ΝΕΑ"

Η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως τόνισε ότι η επιλογή της να κερδίζουν οι μαθητές τη σημαία στις παρελάσεις με βάση την επίδοσή τους είναι ιδεολογική. Οτι, δηλαδή, η κυβέρνηση της ΝΔ είναι προσανατολισμένη στην αποθέωση της αριστείας, γι' αυτό και αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο επιλέγονται οι σημαιοφόροι.

Ιδεολογικές είναι και οι αντιρρήσεις στην κυβερνητική επιλογή, και όχι μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δάσκαλοι σε δημοτικά άρχισαν την γκρίνια λέγοντας ότι το σχολείο γίνεται πιο ανταγωνιστικό. Για να προκύψει η απαραίτητη διαφορά για παιδιά που, έως σήμερα, σε μεγάλο βαθμό θεωρούνταν από το υπάρχον σύστημα περίπου ισοδύναμα, θα αυξηθούν τα διαγωνίσματα. Ε, και; Δεν είναι καλύτερο για τα παιδιά να μαθαίνουν νωρίς πόσο ανταγωνιστική είναι η κατάκτηση των προσόντων για να αντεπεξέλθουν στη ζωή; Η επιστροφή των βραβείων της ανταγωνιστικότητας παρακινεί το σχολείο να αρχίσει να διεκδικεί την αυτοδυναμία του ως παραγωγός γνώσης και όχι, απλώς, ως χώρος επιβεβαίωσης της «αλήθειας» εφαρμοσμένων σχολών παιδαγωγικής και ως πάρκινγκ παιδιών.

Προφανώς, σε συλλογικά περιβάλλοντα η γνώση πρέπει να είναι ανταγωνιστική. Τα παιδιά που αποδίδουν καλύτερα από τα υπόλοιπα υπάρχει ανάγκη να ανταμείβονται - η σημαία στις παρελάσεις είναι μια τέτοια ανταμοιβή που αντανακλά στο φαίνεσθαι, χαρίζει δηλαδή κύρος στα παιδιά που αριστεύουν και στους γονείς τους. Υπάρχει ένας ισχυρισμός ότι, στον αντίποδα, τα πιο αδύνατα παιδιά του σχολείου χάνουν την αυτοεκτίμησή τους και, κυρίως, τη δυνατότητα της συμπερίληψης, τη δυνατότητα να αισθάνονται ισότιμα μέλη μιας κοινής ομάδας, της σχολικής τάξης.

Η συμπερίληψη είναι σπουδαίο πράγμα, αλλά υπό συγκεκριμένους κανόνες. Στο σχολικό περιβάλλον, συμπερίληψη δεν σημαίνει παραίτηση από τη διεκδίκηση του βασικού στόχου, που είναι να κερδηθούν γνώσεις και να εμπεδωθεί η ανταγωνιστικότητα του σχολείου και της ζωής.    Συμπερίληψη δεν σημαίνει ισότητα προς τα κάτω. Δεν γίνεται  να ακυρώνεται ο κύριος στόχος του σχολείου που είναι η γνώση και η μύηση στο ανταγωνιστικό παιχνίδι της ζωής βάσει της κατάκτησης προσόντων, γνωστικών δηλαδή υποδομών.

ΥΓ.: Για να τα λέμε όλα, πάντως, και ιδεολογικά, οι αναμενόμενες από τη Νίκη Κεραμέως ουσιαστικές παρεμβάσεις σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια δεν ήλθαν. Δεν έγινε τίποτα ούτε καν με τα πειραματικά. Το πνεύμα του ΣΥΡΙΖΑ και του συντεχνιακού συνδικαλισμού συνεχίζει να στοιχειώνει την εκπαίδευση. Μαζί με την ανεπάρκεια του Δημοσίου, φτιάχνεται ένα νέο μείγμα απαισιοδοξίας. Μακάρι να διαψευστώ.