"....Το βράδυ της περασμένης Κυριακής πάντως, βλέποντας να διαμορφώνεται το αποτέλεσμα σχεδόν στο 32% για τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝουΔου κάτω από 40%, κατάλαβε το «λάθος» και τους το είπε στο Μέγαρο Μαξίμου, λίγο πριν πάρει τον δρόμο για το Ζάππειο, οργισμένος: «Αν είχα πάει σε εκλογές τον Οκτώβρη ή έστω και τον Σεπτέμβρη ακόμη, θα τον είχα κερδίσει». Για τον Αλέξη Τσίπρα, όλα ήταν θέμα ενός κακού timing. Μια κακή επιλογή μέσα στον πανικό που του προκάλεσε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Εκείνες οι 9,5 μονάδες που προδιέγραφαν μια συντριβή στις εθνικές εκλογές όποτε και αν τις πραγματοποιούσε. Εγώ απλώς να σημειώσω ότι είναι η δεύτερη περίπτωση που το μετανιώνει. Η πρώτη ήταν εκείνη ακριβώς τη νύχτα, τη σκληρή νύχτα της 26ης Μαΐου, όταν μετάνιωσε που δεν έκανε μαζί και τις εθνικές εκλογές. «Θα του είχα κόψει την αυτοδυναμία» είχε καταλήξει τότε..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 13-14/07/19

Ο μετανιωμένος

Το μετάνιωσε. Από την πρώτη κιόλας στιγμή το είχε μετανιώσει. Αλλά μετά δεν ήξερε πώς να το πάρει πίσω. Οταν δε οριστικοποιήθηκε το αποτέλεσμα την Κυριακή το βράδυ, έπεσε κανονικά στην κατάθλιψη. Ράκος. Ηθελε να χτυπήσει το κεφάλι του στον τοίχο. Δεν μπορούσαν να τον συνεφέρουν. Τα έβαλε με όλους. Που δεν τον απέτρεψαν τη νύχτα της 26ης Μαΐου να εξαγγείλει πρόωρες εκλογές. Και δεν τον άφησαν να το τραβήξει το πράγμα προς τα πίσω. Με κάποια δικαιολογία που θα εφεύρισκαν. Πίσω, όσο πήγαινε. Θα γινόταν λίγη φασαρία στην αρχή, η αντιπολίτευση θα τον κατηγορούσε για αθέτηση της εξαγγελίας, άλλα μήπως θα ήταν η πρώτη φορά που η αντιπολίτευση θα τον εγκαλούσε για αθέτηση υποσχέσεων; Κι ο κόσμος, μια, δυο, τρεις μέρες το πολύ, θα είχε ξεχάσει τι είχε πει το βράδυ των ευρωεκλογών και τι στη συνέχεια θα συνέβαινε.

Το βράδυ της περασμένης Κυριακής πάντως, βλέποντας να διαμορφώνεται το αποτέλεσμα σχεδόν στο 32% για τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝουΔου κάτω από 40%, κατάλαβε το «λάθος» και τους το είπε στο Μέγαρο Μαξίμου, λίγο πριν πάρει τον δρόμο για το Ζάππειο, οργισμένος: «Αν είχα πάει σε εκλογές τον Οκτώβρη ή έστω και τον Σεπτέμβρη ακόμη, θα τον είχα κερδίσει».

Για τον Αλέξη Τσίπρα, όλα ήταν θέμα ενός κακού timing. Μια κακή επιλογή μέσα στον πανικό που του προκάλεσε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Εκείνες οι 9,5 μονάδες που προδιέγραφαν μια συντριβή στις εθνικές εκλογές όποτε και αν τις πραγματοποιούσε.

Εγώ απλώς να σημειώσω ότι είναι η δεύτερη περίπτωση που το μετανιώνει. Η πρώτη ήταν εκείνη ακριβώς τη νύχτα, τη σκληρή νύχτα της 26ης Μαΐου, όταν μετάνιωσε που δεν έκανε μαζί και τις εθνικές εκλογές. «Θα του είχα κόψει την αυτοδυναμία» είχε καταλήξει τότε...

Keep calm...

Η σχέση του απελθόντος πρωθυπουργού με τα γράμματα είναι γνωστή, δεδομένη και αναμφισβήτητη. Δεν διάβασε ποτέ του τίποτε, παρά μόνο τα κλασικά (Λούκι Λουκ, Αστερίξ και τέτοια) και όσο να πεις, είναι μάλλον δύσκολο να το ξεκινήσει τώρα το«σπορ». Αν πάντως του πέσει στα χέρια κανένα ιστορικό βιβλίο, ας του ρίξει μια ματιά, διότι θα καταλάβει (ενδέχεται...) ότι η ιστορία δεν γράφεται με «αν» και «ίσως». Η ιστορία γράφεται με γεγονότα, και τα γεγονότα είναι αυτά που καθορίζουν την πορεία της.

Οπότε, θα συνιστούσα να μη «χολοσκάει», να μην το σκέφτεται, να ηρεμήσει, και αφού εν ημερία απολαύσει τις διακοπές τους, κρυφές ή φανερές, σε κότερα ή σε βίλες, ας αποφασίσει τι θέλει να κάνει με τον ΣΥΡΙΖΑ και με τις ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις.

Στις ράγες της κανονικότητας

Η χώρα γύρισε σελίδα, τα βλέμματα όλων είναι πλέον στραμμένα στη νέα κυβέρνηση και στο τι άμεσα πρέπει να πράξει ώστε να αρχίσει - επιτέλους! - να κυλάει στις ράγες της κανονικότητας, κανονικοί, επίσης, άνθρωποι φαίνεται να έχουν διοριστεί στα κρίσιμα κυβερνητικά πόστα, και γενικώς όλα δείχνουν πως ετούτοι εδώ οι καινούργιοι, όσο να πεις, με τους άλλους καμιά σχέση! Φυσικά, απ΄ ό,τι διέγνωσα από κάτι «εμφανίσεις», τις οποίες πάντως δεν θέλω επί του παρόντος να προσδιορίσω, σύντομα θα πιάσουν δουλειά κάτι τύποι σαν κι εμένα, αλλά δεν προτρέχω. Ολα με τη σειρά τους. Το σίγουρο είναι, και θα το υπογραμμίσω, ότι το (πολιτικό) «νούμερο» θα το βρεις παντού. Διότι είναι πάνω από κόμματα και χρώματα, και διατρέχει οριζοντίως αλλά και καθέτως το πολιτικό μας σύστημα. Ευτυχώς (για μας) δηλαδή...

Γρίφος για τον Πρόεδρο

Ολοι εμείς οι υπόλοιποιπεριμένουμε να δούμε την κυβέρνηση να υλοποιεί τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει προεκλογικά ο νέος Πρωθυπουργός όταν χτυπούσε την πόρτα της εξουσίας, ένας όμως περιμένει κάτι περισσότερο. Πρόκειται για τον Κώστα Καραμανλή, τον επονομαζόμενο και «άρχοντα της Ραφήνας», τον καλύτερο πελάτη των χασαποταβερνών Χασιάς και Μεσογείων, όπως έλεγα παλιά, αλλά μετά το έκοψα. Ο Κ.Κ. φέρεται να έχει «αποδεχθεί» (ασχολίαστο το αφήνω αυτό...) την πρόταση (ποιος την υπέβαλε, θα σας γελάσω) να είναι ο επόμενος που θα διαδεχθεί τον Πρόεδρο Προκόπη, στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας!

Αγνοώ αν η φάση ήταν «τραβάτε με και ας κλαίω ο φουκαράς, μη μου δίνετε σημασία εσείς», άλλα υπάρχει πάντοτε ένα «αλλά», που αφορά αυτή καθαυτήν την περίπτωση Καραμανλή ως υποψηφιότητας. Αν όντως του το έχει ζητήσει ο Μητσοτάκης ή το έχουν προτείνει στον Μητσοτάκη και το έχει αποδεχθεί, θα είναι ένας μονοκομματικός πρόεδρος, καθώς δεν μπορεί να προσδοκά τις ψήφους του ΚΙΝΑΛ. Φυσικά, η ΝουΔου με τους 158 βουλευτές που διαθέτει σήμερα μπορεί να τον εκλέξει, άλλα μόνη της. Και αυτό φαντάζομαι είναι το τελευταίο που επιθυμεί ο Πρωθυπουργός Κυριάκος. Ούτε λύνεται το πολιτικό πρόβλημά του αν τον υπερψηφίσει το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου. Από την άλλη πλευρά, σε ανύποπτο χρόνο η πρόεδρος Φώφη, και για όση αξία μπορεί να έχει η αναφορά της ως δέσμευση, έχει δηλώσει ότι ο Πρόεδρος που θα διαδεχθεί τον Προκόπη Παυλόπουλο θα προέρχεται από τη δημοκρατική παράταξη. Αρα, αν προχωρήσει αυτό το σενάριο της συνεργασίας των δύο κομμάτων για την ψήφιση κρίσιμων άρθρων της συνταγματικής αναθεώρησης, αποκλείεται η ΝουΔου να παραβλέψει ή να παραγνωρίσει αυτή τη δέσμευση του ΚΙΝΑΛ.

Εχω την αίσθηση ότι θα μείνει με τη χαρά ο Κ. Καραμανλής. Δεν βλέπω να μπορεί να εκλεγεί, οπότε σε μια τέτοια περίπτωση, ποιος κερδίζει; Ο Πρόεδρος Προκόπης, ο οποίος για τη ΝουΔου, τελευταία έδειξε «χαρακτήρα» - λ.χ. μη υπογράφοντας το διάταγμα για τις αλλαγές στη Δικαιοσύνη...

Γρίφος για τον Πρόεδρο ΙΙ

Επί του ιδίου αυτού θέματος, συμπληρωματικά αναφέρω ότι υπάρχει ένα ακόμη πρόσωπο το οποίο δεν εμφανίστηκε καθόλου κατά την περίοδο προ των εκλογών, αλλά έχει σημαντική παρουσία στο εξωτερικό: ονομάζεται Δημήτρης Αβραμόπουλος, κατείχε το κρίσιμο πόστο της ασφάλειας και της μεταναστευτικής πολιτικής στην Κομισιόν, και με την εκλογή καινούργιας Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λογικά θα πρέπει να επανέλθει στα καθ' ημάς. Πώς θα επανέλθει όμως; Υπουργός δεν μπορεί να γίνει, βουλευτής δεν είναι αφού δεν μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα, τι άλλο μπορεί να κάνει; Εκτιμώ από το ειδικό βάρος του ανδρός, ότι θα ήταν μια ιδανική, επίσης, περίπτωση για την Προεδρία της Δημοκρατίας, εάν και εφόσον αναζητηθεί μια άλλη λύση, πέραν της δεύτερης θητείας Προκόπη.

Πολιτικός χαμηλών τόνων, με ισχυρές σχέσεις και διασυνδέσεις στο εξωτερικό, άλλα και ευσταλής, καλοντυμένος, με τρόπους, και εμφανή αγωγή, ο Αβραμόπουλος θα μπορούσε να γίνει αυτό που δεν έγινε το 2015, κατόπιν της παρεμβάσεως ισχυρού οικονομικού παράγοντα, και ενώ απέμεναν στο παρά ένα ακριβώς, μόνο τυπικές λεπτομέρειες, όπως οι σχετικές δηλώσεις πρότασης - αποδοχής, μεταξύ Τσίπρα - Αβραμόπουλου για την ανακήρυξή του ως υποψηφίου...

(Το πώς «φαγώθηκε» ο Αβραμόπουλος για Πρόεδρος το 2015 αποτελεί άλλη μία περίπτωση η οποία αποδεικνύει τον... ασυμβίβαστο πόλεμο του αριστερού middle age αγοριού Αλέξη κατά της οικονομικής ελίτ και της διαπλοκής...)