"....Η πανθομολογούμενη παντελής απουσία αλήθειας κατά την εξάσκηση των κοινοβουλευτικών τους καθηκό­ντων δημιούργησε την ανάγκη μιας συνεχούς ροής τερατω­δών ψευδών, τα οποία συνεχί­ζονται λόγω της ανάγκης τους να εκλεγούν ξανά βουλευτές. Μέσα όμως στη φούρια της κατασκευής τους, ξεφεύγουν και αποκρουστικές... αλήθειες: όπως αυτή που ξεστόμισε δίχως αυτοκριτική και με διπλωματικό θράσος ο βουλευτής Σάμου του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Σεβαστάκης. «Η συμπερίληψη μου στα ψηφοδέλτια της νέας εκλογικής διαδικασίας ξεπερνάει τις σημερινές μου δυνατότητες», δήλωσε ο «μίμος του Αλέκου Αλαβάνου», απευθυνόμενος στους Ελληνες πολίτες-ψηφοφόρους, τους οποίους θεωρεί προφανέστατα αφελείς και ανίκανους να πιάσουν με την πρώτη τα βαθύτερα νο­ήματα της... ιδιοφυΐας του! Ο Δημήτρης Σεβαστάκης, πανεπιστημιακός στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ζωγράφος και διανοούμενος, ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε όπ δεν κατεβαίνει στις εκλογές, γιατί... δεν έχει την παραμυφή πιθανότητα να εκλεγεί! Για να κάνει περισσότερο «ξεκάθαρη» τη δήλωση του, πρόσθεσε όπ «κεντρικές επι­λογές του είναι η ζωγραφική, η τέχνη του, το ΕΜΠ, η συγγραφή»...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 18/06/19

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΔΙΟΝΥΣΗ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟ

«Μένεις για την καρέκλα ή φεύγεις από αυτοσυντήρηση;» ήταν το δίλημμα που επιδίωξε να απαντήσει ο Δημήτρης Σεβαστάκης με την απόφαση να αποχωρήσει από το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στη Σάμο, όπως αναφέρει ο ίδιος στα «ΝΕΑ». Παράλληλα, ο μέχρι πρότινος βουλευτής καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να «συμφιλιωθεί» με τα πολιτισμικά και οικονομικά χαρακτηριστικά των στρωμάτων που προστέθηκαν στο παραδοσιακό 5% του κόμματος και πλέον «απαιτούν νέα ερμηνευτικά εργαλεία, πολιτικές συμπεριφορές και αναπτυγμένη κυβερνητική κουλτούρα». «Ο ήπιος λόγος και το λογικό επιχείρημα είναι ακαταμάχητα εργαλεία για να συνομιλείς με το κοινό αλλά και τους αντιπάλους σου», είναι το δικό του μήνυμα.

Ποιο μήνυμα εκπέμπει η αποχώρησή σας από το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν θα είμαι υποψήφιος, αλλά δεν αποχωρώ από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να ολοκληρωθεί ως ο συνθετικός μηχανισμός των κληροδοτημάτων της Αριστεράς, του ΠΑΣΟΚ, του δημοκρατικού Κέντρου και να ενσωματώσει πλευρές μιας φιλελεύθερης κουλτούρας.

Οι καχύποπτοι μπορεί να σκεφτούν ότι αποσύρετε την υποψηφιότητα γιατί δεν υπήρχαν προοπτικές επανεκλογής. Εύλογο δεν είναι;

Ποιος κώδικας επιβάλλει τη βουλευτική αιωνιότητα; Γιατί είναι ύποπτη η απόσυρση και όχι η επιμονή κάποιου να μακροημερεύσει ως βουλευτής; Στην πραγματικότητα είναι ύποπτο καθετί που συνδέεται με το πολιτικό προσωπικό, ιδίως της Αριστεράς. Μένεις για την καρέκλα ή φεύγεις από αυτοσυντήρηση. Πρέπει να διαλέξω μία από τις δύο αμαρτίες; Νομίζω ότι μπορώ να υπάρξω πολιτικά και πνευματικά και εντός και εκτός βουλευτικής ιδιότητας. Θα σας έλεγα ότι υπάρχουν προοπτικές εκλογικής νίκης, διότι έχουν γίνει σοβαρά βήματα και στην τουριστική ανάπτυξη αλλά και σε επίπεδο χρηματοδοτήσεων και αναπτυξιακών έργων σε όλα τα νησιά του νομού και, αν θέλετε, και η εισήγηση μιας πολιτικής μετριοπάθειας. Νέα σχολεία, εκσυγχρονισμός μονάδων υγείας που ήταν εγκαταλελειμμένες χρόνια, έμφαση στην πολεοδομική ανάπτυξη τμημάτων των νησιών που έχουν πλημμελώς οργανωθεί παλιότερα, ανάπτυξη του πανεπιστημίου μέσα από τη γενναία χρηματοδότηση για την οργάνωση μιας σύγχρονης πανεπιστημιούπολης, έργα συντήρησης και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς στον Νομό Σάμου, αλλά και βελτίωση των συγκοινωνιών τόσο των ακτοπλοϊκών όσο και των αεροπορικών, ενίσχυση με χρηματοδοτήσεις των αθλητικών έργων και των έργων σε δήμους και περιφέρεια είναι κάποια από τα σημεία ενός σύντομου απολογισμού. Τέλος, η θητεία μου ως προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής νομίζω ότι μπορεί να κριθεί ως παραγωγική, ενώ στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων και με την ιδιότητα του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ δούλεψα με στόχο την ενίσχυση και την εμπέδωση των σχέσεων των δύο λαών, αλλά και την ουσιαστική ενδυνάμωση και εφαρμογή της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, ιδίως σε θέματα παιδείας και πολιτισμού.

Η Κουμουνδούρου βιάστηκε να σας ανακοινώσει ή την αιφνιδιάσατε;

Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είχα συζητήσει το θέμα και με τις οργανώσεις και με το κόμμα περιγράφοντας τους προβληματισμούς και τους προσανατολισμούς μου. Ετσι κι αλλιώς, έχουν εμπλουτιστεί και σημειακά αναθεωρηθεί οι λίστες αρκετές φορές.

Η βαριά εκλογική ήττα στις ευρωεκλογές έχει παίξει τον ρόλο της;

Δεν συμφωνώ με το «βαριά». Ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη μια φθορά έπειτα από τεσσεράμισι χρόνια κυβερνητικής εξουσίας, με δύσκολες πολιτικές, μεγάλη επικοινωνιακή πίεση και την ιδρυτική οργανωτική του αδυναμία. Εχει όμως παγιωθεί ως μια μεγάλη πολυσυλλεκτική δύναμη, που αναγκαστικά θα συν-καθορίζει τις εξελίξεις. Θυμίζω την κατάπτωση των άλλων κομμάτων εξουσίας στα δύο μόλις χρόνια της κυβερνητικής τους θητείας. Πρέπει βέβαια να βρει την ιδεολογική ισορροπία του, εκλογικεύοντας τις σύνθετες αιτίες της εκλογικής του υποχώρησης, και φυσικά να αναθεωρήσει με τόλμη τα αναλυτικά εργαλεία του και τα εκφραστικά του μέσα, όπως και την οργανωτική του δομή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αρχίσει να καταστρώνει σχέδιο αντιπολίτευσης; Και προς ποια κατεύθυνση; Εκείνη που υποδεικνύει μια κυβερνητική θητεία ή αυτή που ακολουθήθηκε την περίοδο 2012-2014;

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να «συμφιλιωθεί» με τα πολιτισμικά και οικονομικά χαρακτηριστικά των στρωμάτων που εισέρρευσαν από το 2011 και εντεύθεν και που εμπλούτισαν την πυρηνική αριστερή κουλτούρα του παραδοσιακού 5%. Τα νέα στρώματα που στεγάζονταν μέχρι πρότινος στο ΠΑΣΟΚ, στην Κεντροαριστερά κ.λπ. απαιτούν νέα ερμηνευτικά εργαλεία, πολιτικές συμπεριφορές και αναπτυγμένη κυβερνητική κουλτούρα. Ο ήπιος λόγος και το λογικό επιχείρημα είναι ακαταμάχητα εργαλεία για να συνομιλείς με το κοινό αλλά και τους αντιπάλους σου. Θέτεις τα πρωτόκολλα στο μέτωπο της λογικής, γιατί η σύγκρουση αφορά και πολιτισμικά στερεότυπα, παλαιοκομματισμούς κ.ο.κ. Η εκτράχυνση και η προσωποκεντρική, η λεκτική βία είναι ίσως επικοινωνιακώς δελεαστικές, αλλά θνησιγενείς και στο τέλος συμβάλλουν στη διαμόρφωση ενός κοινού «δραπετών», «απορριπτών», αποδομιστών, όχι στη συγκρότηση ενός έλλογου και συνεπούς πολιτικού ακροατηρίου. «Θεσμικός» λόγος , έντεχνη, λόγια και πρωτότυπη πολιτική επεξεργασία. Αυτός είναι ο δρόμος.

...από το "Φιλελεύθερο

"Φιλελεύθερος", 18/06/19

THΣ ΑΛΙΚΗΣ ΧΑΤΖΗ

Μετά την εκλογική συντριβή τόσο στις αυτοδιοικητικές εκλογές όσο και στις ευρωεκλογές και μπροστά σε μια επερχόμενη μεγάλη ήττα στις εθνικές, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να διασώσουν τις έδρες τους στη Βουλή, κυ­ρίως μέσα από ένα θρασύτατο και εναγώνιο κάλεσμα «των προοδευτικών ψηφοφόρων» ενάντια στους «σαράντα χρόνια διαπλεκόμενους». Οι πιο ασυνάρτητοι, κυνικοί νεοφιλελεύθεροι ξεθάβουν τ' άρματα του Βελουχιώτη, δηλώνουν ότι είναι και με την Ευρώπη και εναντίον της Ευρώπης, και με τα μνημόνια και με τα αντιμνημόνια, και φιλο-ακροδεξιοί και φιλο-ακροαριστεροί, και με την τάξη και με την αναρχία. Είναι και με τα ΜΑΤ και με τους Ρουβίκωνες. Θα είναι με την κυβέρνηση (εάν είναι και δική τους) ή με τους «αντιεξουσιαστές» (εάν είναι μόνο του Κυριάκου Μητσοτάκη).

Εννοείται ότι οποιοσδήποτε τους εγκαλεί για το προφανές, είναι υποχείριο σκοτεινών συμφερόντων και λακές του συστήματος, σύμ­φωνα με το ευφάνταστο, γεμά­το επινοήσεις ρεπερτόριο της Κουμουνδούρου, έτσι ώστε να μην ασκείται κριτική απέ­ναντι στην «έντιμη» Αριστερά (εκείνη που το 2015 ξεχνούσε -λόγω φόρτου εργασίας και σκληρών και αποτελεσματι­κών διαπραγματεύσεων- να δηλώσει κάτι εκατομμύρια και μετοχές στο «πόθεν έσχες» της). Ούτε που περνά από το μυαλό τους να μιλήσουν για το μοναδικό κατόρθωμα τους: ότι ξόδεψαν και κυρίως γελοιο­ποίησαν μέσα σε τέσσερα χρό­νια όλες πς έννοιες, όλες τις υποθήκες και κυρίως όλους τους άφθαρτους και λειτουργι­κούς μύθους της Αριστεράς...

Η πανθομολογούμενη παντελής απουσία αλήθειας κατά την εξάσκηση των κοινοβουλευτικών τους καθηκό­ντων δημιούργησε την ανάγκη μιας συνεχούς ροής τερατω­δών ψευδών, τα οποία συνεχί­ζονται λόγω της ανάγκης τους να εκλεγούν ξανά βουλευτές. Μέσα όμως στη φούρια της κατασκευής τους, ξεφεύγουν και αποκρουστικές... αλήθειες: όπως αυτή που ξεστόμισε δίχως αυτοκριτική και με διπλωματικό θράσος ο βουλευτής Σάμου του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Σεβαστάκης. «Η συμπερίληψη μου στα ψηφοδέλτια της νέας εκλογικής διαδικασίας ξεπερνάει τις σημερινές μου δυνατότητες», δήλωσε ο «μίμος του Αλέκου Αλαβάνου», απευθυνόμενος στους Ελληνες πολίτες-ψηφοφόρους, τους οποίους θεωρεί προφανέστατα αφελείς και ανίκανους να πιάσουν με την πρώτη τα βαθύτερα νο­ήματα της... ιδιοφυΐας του! Ο Δημήτρης Σεβαστάκης, πανεπιστημιακός στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ζωγράφος και  διανοούμενος, ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε όπ δεν κατεβαίνει στις εκλογές, γιατί... δεν έχει την παραμυφή πιθανότητα να εκλεγεί! Για να κάνει περισσότερο «ξεκάθαρη» τη δήλωση του, πρόσθεσε όπ «κεντρικές επι­λογές του είναι η ζωγραφική, η τέχνη του, το ΕΜΠ, η συγγραφή».

Ο ανεκδιήγητος βουλευτής, που τυγχάνει και επικεφαλής του Τομέα Πο­λιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, μας υποχρεώνει να διατυπώσουμε το προφανές, το αυτα­πόδεικτο, το ηλίου φαεινότερον: Τι έκανε τέσσερα χρόνια ο καθηγητής-διανοούμενος για τα πανεπιστήμια μας; Τι έκανε και αντί να διακινούνται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και διδασκαλία καθώς και η ελεύθερη έκφραση των ιδεών, διακινούνται ελεύθερα τα ναρκωηκά, τα λαθραία τσιγά­ρα, τα είδη πρώτης ανάγκης όπως γυαλιά, καρφιά, μολότοφ και ανθεί το εκτεταμένο παρεμπόριο, το εμπόριο λευκής σαρκός, η εγκλημαπκότητα, οι ελεύθεροι ξυλοδαρμοί, οι εκβιασμοί;

Πού ήταν όταν οι υπουργοί Παιδείας καταδίκαζαν τους «άριστους» και τους στιγμάτιζαν ως «ναζιστές»; Τι είπε όταν έστελναν τα παιδιά μας να σπουδάσουν (παλιά έλεγαν να «γίνουν άνθρωποι»), υπό την ακαδημαϊκή αυθεντία και εποπτεία των Ρουβίκωνων;

Γιατί δεν πολέμησε την εκτεταμένη τρομοκρατία που έχει επιβληθεί στους πανε­πιστημιακούς χώρους προς χάριν της ελεύ­θερης καταστολής κάθε αντίθετης άποψης, από τραμπούκους και εξωπανεηιστημιακά κακοποιά στοιχεία; Γιατί δεν κατήγγειλε τον αρμόδιο υπουργό...Παιδείας όταν προέ­τρεπε να την αντιμετωπίσει το «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα»;

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Γιατί, απλούστατα, ο Δημήτρης Σεβαστά­κης δεν είχε κεντρική επιλογή του ούτε το ΕΜΠ, ούτε τις τέχνες και τα γράμματα. Ως εκπρόσωπος «του νέου που ξεμπερδεύει μια και καλή με το παλιό και το σάπιο», δούλευε να γίνει πράξη το «ή αυτοί ή εμείς». Συνέπλευσε αρμονικά και στήριξε στο νησί του -κόντρα ακόμη και στους αριστερούς ψηφοφόρους που τον κατέκριναν- όλους τους συντρόφους του που επεδίωξαν την τυφλή σύγκρουση με την κοινωνία με όλα τα μέσα: την κατασυκοφάντηση, την κατ' εξακολούθηση εξαπάτηση, τις βίαιες επι­θέσεις εναντίον του κοινοβουλευτισμού, έργω και λόγω. Ψήφισε όλα τα μνημόνια και τους καταστροφικούς για την Παιδεία νόμους, μόνο και μόνο για να κρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ την εξουσία και αυτός τη βουλευ­τική του έδρα!

Δεν ξεχνάμε την απίστευτη δήλωση του το 2015, για τον ΦΠΑ για την ιδιωτική εκπαίδευση στο 23%: «Το πολιτικό κόστος του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι, σε σχέση με το κοινό του, από τη δυσαρέσκεια των γο­νέων των παιδιών των ιδιωτικών σχολεί­ων. Επομένως δεν έχει και κανένα λόγο να πάρει πίσω τον φόρο». Δηλαδή... δεν πά' να μην έχουν χρήματα να στείλουν τα παιδιά τους σε καλά σχολεία αυτοί που δεν μας ψηφίζουν; Το μέτρο δεν αφορά... τους ψηφοφόρους μας (μου)...

Ηταν το πρόσφατο «τότε», που δεν θα συγχωρήσουμε ποτέ, κ. Σεβαστάκη!