"...Χωρίς αμφιβολία όλα αυτά έγιναν μόνο για τα μάτια του κόσμου, αφού το συγκεκριμένο διάστημα το συγκοινωνιακό έργο της Θεσσαλονίκης θα εκτελείται από το τωρινό προσωπικό και τις υπάρχουσες υποδομές του ΟΑΣΘ με τη νέα διοίκηση να έχει την ευθύνη δήθεν, αλλά συγχρόνως καθένας γνωρίζει ότι το διάστημα αυτό θα έχει έντονο προεκλογικό χρώμα. Για τη συνέχεια του θέματος, δηλαδή μετά το τέλος του 2019, όλα φαίνεται να είναι ανοικτά και, δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι πλέον κυβέρνηση, το τι θα ακολουθήσει «γαία πυρί μειχθήτω»...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/10/17

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/10/17

1. «Ως Θεσπρωτός, για τους Τσάμηδες»

Κύριε διευθυντά,

Θεσπρωτός γαρ, θα ήθελα, λίαν συνοπτικά, να προσθέσω για τους Τσάμηδες, εις τους οποίους αναφέρεται το σχόλιο του Σταύρου Τζίμα, στην «Κ» της 22-9-2017, τα επόμενα: Κατά τη διάρκεια της Κατοχής οι Τσάμηδες, συνολικά και σαν κοινότητα, ετάχθησαν –και ενόπλως– με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς. Γράφει ο ΕΛΑΣίτης και αυτόπτης μάρτυρας της συμπεριφοράς των Τσάμηδων, ο Θεσπρωτός Π. Παπασταύρου στο βιβλίο του «Στο στόμα του λύκου» εκδ. Σύγχρονη Εποχή: «Γύρω στις δεκαπέντε χιλιάδες αριθμούσε εκείνη η μειονότητα των λεγόμενων Τσάμηδων. Από τις πρώτες ημέρες της Κατοχής είχαν ταχθεί στο πλευρό των Ιταλών, το ίδιο έκαμαν και με τους Γερμανούς αργότερα. Ντυμένοι με τις στολές των κατακτητών, λήστευαν, βασάνιζαν, δολοφονούσαν, ατίμαζαν, τρομοκρατούσαν την ύπαιθρο. Ο φόβος και ο τρόμος σκέπαζαν όλη τη Θεσπρωτία. Οι πράξεις βίας και τρομοκρατίας σε καθημερινή βάση. Τα θύματά τους από όλα τα χωριά και τις πόλεις... όχι λίγες φορές δεν δίσταζαν, έτσι για πλάκα, να βάζουν στο σημάδι από απόσταση τσοπαναραίους και στρατοκόπους. [...]».

Βεβαίως έγιναν και από τις ελληνικές ανταρτικές ομάδες έκτροπα και αντεκδικήσεις, σε πολύ μικρότερη έκταση, γιατί με την υποχώρηση των Γερμανών το καλοκαίρι του 1944, κατέφυγαν στην Αλβανία. Ακριβώς ό,τι συνέβη με τους Τσάμηδες, συνέβη και με τη μειονότητα των Σουδητών της Τσεχοσλοβακίας. Ετάχθησαν με το μέρος των Γερμανών και το σύνολο αυτών 3.500.000 εγκατέλειψαν τις πανάρχαιες πατρίδες τους και κατέφυγαν στη Δύση. Πάντως, σαν φυλή οι Τσάμηδες, πλην άλλων, είναι ιδιαίτερα επίμονοι και διεκδικητικοί.

Αντώνης Ν. Βενέτης, Μοναστηράκι Δωρίδος

2. Η (πολύ) πονεμένη ιστορία του ΟΑΣΘ

Κύριε διευθυντά

Ο ΟΑΣΘ για πολλές δεκαετίες παρείχε το συγκοινωνιακό έργο στην περιοχή της Θεσσαλονίκης με διαδοχικές συμβάσεις με το αρμόδιο υπουργείο, με την τελευταία να λήγει στο τέλος του 2019. Με αφορμή τις συχνές απεργίες του προσωπικού του που έμενε απλήρωτο για μήνες, τον τελευταίο χρόνο, και τις σχετικές ταλαιπωρίες των πολιτών, το υπουργείο αποφάσισε να ακυρώσει την τρέχουσα σύμβαση και να κρατικοποιήσει τον ΟΑΣΘ με νόμο που καθορίζει τη διάρκεια αυτής της κρατικοποίησης να λήγει στο τέλος του 2019. Παρεμπιπτόντως η διοίκηση του ΟΑΣΘ ισχυρίζεται ότι είχε αδυναμία ρευστότητας για καταβολή των δεδουλευμένων του προσωπικού του λόγω μη εξόφλησης συμβατικών χορηγήσεων από μέρους του υπουργείου προς αυτήν μη αποκλειομένης, καθώς ακούγεται, και κάποιας σκοπιμότητας βάσει σχεδίου για ρήξη μεταξύ των δυο πλευρών.

Ετσι, στην προκειμένη περίπτωση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δείχνει συνέπεια και αποφασιστικότητα στην κομματική γραμμή της γενικά υπέρ κρατισμού, στη φιλεργατική της πολιτική, στη στήριξη αδύναμων οικονομικά πολιτών (το κομματικό Δ.Σ. του νέου οργανισμού εξήγγειλε ήδη δωρεάν μεταφορά των ανέργων), στη συμπάθεια προς τους ταλαιπωρημένους πολίτες, στις πιθανές προσλήψεις όπως ακούγεται κάποιων κ.λπ. Παράλληλα όμως αγνοεί νόμους και συμφωνίες του κράτους με ιδιωτικούς φορείς που πρώτα αυτή σαν κυβέρνηση πρέπει να σέβεται, ακυρώνει ισχύουσες συμβάσεις και κρατικοποιεί περιουσίες ιδιωτών, αδιαφορεί για επερχόμενες διαδικασίες δικαστικής φύσης που εύλογα θα προκαλέσει με προσφυγές ο ΟΑΣΘ, υποεκτιμά το κόστος για το Δημόσιο, που είναι βέβαιο ότι θα προκύψει λόγω αποζημίωσης των μετόχων του ΟΑΣΘ, δεν έδειξε καμιά διάθεση για κάποια με κοινή συναίνεση με ΟΑΣΘ τροποποίηση της σύμβασης, δίνει κάκιστα μηνύματα σε υποψήφιους επενδυτές που ιδιαίτερα τελευταία προσδοκά η χώρα κ.ά. Εκείνο όμως που εκπλήσσει ιδιαίτερα είναι αυτή η ίδια κρατικοποίηση μέχρι το τέλος του 2019, που, αν μη τι άλλο, υποδηλώνει πράξη ανενδοίαστης υστεροβουλίας. Δηλαδή χωρίς αμφιβολία όλα αυτά έγιναν μόνο για τα μάτια του κόσμου, αφού το συγκεκριμένο διάστημα το συγκοινωνιακό έργο της Θεσσαλονίκης θα εκτελείται από το τωρινό προσωπικό και τις υπάρχουσες υποδομές του ΟΑΣΘ με τη νέα διοίκηση να έχει την ευθύνη δήθεν, αλλά συγχρόνως καθένας γνωρίζει ότι το διάστημα αυτό θα έχει έντονο προεκλογικό χρώμα. Για τη συνέχεια του θέματος, δηλαδή μετά το τέλος του 2019, όλα φαίνεται να είναι ανοικτά και, δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι πλέον κυβέρνηση, το τι θα ακολουθήσει «γαία πυρί μειχθήτω».

Σταύρος Ευθυμιάδης – Συνταξιούχος