ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΜΙΑ "ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ!!!
"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 06-07/05/17
Στα σκαριά βρίσκεται επίσης το σχέδιο για τη μονιμοποίηση μέσω ΑΣΕΠ περίπου 30.000 συμβασιούχων στους δήμους, ενώ με τους δανειστές συμφωνήθηκε η διατήρηση του αριθμού των περίπου 48.000 συμβασιούχων που υπηρετούν σήμερα συνολικά στο δημόσιο τομέα, γεγονός που θα επιτρέψει την προκήρυξη αντίστοιχων θέσεων.
Την ίδια στιγμή απέναντι στη ΝΔ θα ακολουθηθούν λογικές «σκληρού ροκ», με τον ίδιο τον Τσίπρα να αναδεικνύει το προσωπικό δίπολο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προκειμένου να ενισχύσει το δημοσκοπικό προφίλ του και να ανακτήσει την ιδιότητα του «ισχυρού χαρτιού» του ΣΥΡΙΖΑ. Για το Μαξίμου και την Κουμουνδούρου, η ΝΔ του Μητσοτάκη είναι «κόμμα διαμαρτυρίας», ενώ ειδικά για την κρίσιμη ψηφοφορία των επομένων ημερών στη Βουλή η τακτική με τα αντίμετρα σε ξεχωριστά άρθρα έχει συγκεκριμένο στόχο: την αξιοποίηση τυχόν ρωγμών στο μπλοκ της αντιπολίτευσης. Με απλά λόγια, βουλευτές που θα αποκλίνουν από την κομματική γραμμή και θα ψηφίσουν τα συγκεκριμένα αντίμετρα. Αλλά και στην περίπτωση που η αντιπολίτευση καταψηφίσει enblock τα αντίμετρα, θα κληθεί από την κυβέρνηση να «απολογηθεί» στους πολίτες ιδιαίτερα για τα φορολογικά - πόσω μάλλον όταν επενδύει μέσω των εξαγγελιών Μητσοτάκη στη μείωση του ΕΝΦΙΑ.
Οπως δήλωσε ο Τσίπρας, από τις επόμενες κιόλας ημέρες ξεκινά σειρά επισκέψεων σε όλα τα υπουργεία προκειμένου να καταγράψει διά ζώσης τις προτεραιότητες του κυβερνητικού έργου και τις επιδόσεις ανά τομέα. Αρκετοί υπουργοί είναι αλήθεια ότι βρίσκονται στο στόχαστρο βουλευτών και κομματικών στελεχών για την αποδοτικότητά τους ή τις κλειστές πόρτες τους και η πολιτική Τσίπρα στοχεύει εν πολλοίς και στην αποκατάσταση της εσωτερικής ηρεμίας.
Προς τούτο, ο ανασχηματισμός σε πρώτο χρόνο φαίνεται να αποκλείεται, αλλά όχι και σε δεύτερο. Πότε δηλαδή; Η αξιολόγηση των υπουργών μέσα από ένα τρίμηνο πλάνο - ειδικά στα παραγωγικά υπουργεία - μπορεί να σημάνει αλλαγές με το ξεκίνημα του φθινοπώρου, ούτως ώστε να σηματοδοτηθεί και η επανεκκίνηση του κυβερνητικού έργου και η αλλαγή σελίδας για την οποία μιλάει ο Πρωθυπουργός.
Ενα από τα στοιχήματα, εξάλλου, που καλείται να κερδίσει το κυβερνών κόμμα το επόμενο χρονικό διάστημα είναι η εξωστρέφεια. Ηδη έχει καταρτιστεί και έχει ξεκινήσει να υλοποιείται πρόγραμμα εξορμήσεων υπουργών και κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ τόσο στην Αθήνα όσο και στην επαρχία. Απώτερος στόχος είναι σε πρώτη φάση η υπεράσπιση της συμφωνίας και στη συνέχεια η ανάκτηση των δεσμών με την κομματική βάση και την ίδια την κοινωνία προκειμένου να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τον «ορίζοντα εξαετίας» που οραματίζονται ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του.
" "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 06-07/05/17
ΔΕΚΟ: Μνημόνιο για διοικήσεις
Αλλωστε, όπως λέει στα «ΝΕΑ» άνθρωπος με μακρά θητεία στη Δημόσια Διοίκηση, οι άνθρωποι που διοικούν το Υπέρταμείο είναι αμιγώς τεχνοκράτες, δεν διαθέτουν το πολιτικό βάρος για να συγκρουστούν με υπουργούς όταν θα έρθει η ώρα να κοπεί ο ομφάλιος λώρος των ΔΕΚΟ με το κράτος. Τόσο ο πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου Ζακ λε Παπ όσο και η διευθύνουσα σύμβουλος του Ταμείου Ουρανία Αικατερινάρη, ναι μεν έχουν τη στήριξη των δανειστών, δεν διαθέτουν ωστόσο την πολιτική επιρροή, όπως παρατηρεί ο συνομιλητής μας, προκειμένου να ξηλώσουν τον πελατειακό τρόπο με τον οποίο ανέκαθεν αντιμετωπίζονταν οι ΔΕΚΟ, τα συμφέροντα που δεν τα έχει κουνήσει κανείς τα τελευταία χρόνια και τις νοοτροπίες από τις παλιές καλές ημέρες της ευμάρειας. Αν δηλαδή δυσκολευόταν το ΤΑΙΠΕΔ στην υλοποίηση των ψηφισμένων από το Μνημόνιο αποκρατικοποιήσεων, ακόμη και όταν τα ηνία του κρατούσε ένα καθαρά πολιτικό πρόσωπο όπως ο Στέργιος Πιτσιόρλας, σκεφθείτε τι θα συμβεί σε έναν πολλαπλάσιων διαστάσεων οργανισμό, του οποίου όμως ηγούνται αμιγώς τεχνοκράτες. Χώρια τα προβλήματα συντονισμού που θα ανακύπτουν κάθε φορά που μια ΔΕΚΟ θα βρίσκεται μπροστά στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων.
ΤΑ ΧΡΕΗ ΣΤΗ ΔΕΗ. Δεν υπάρχει ίσως πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από το καυτό πολιτικά θέμα των ληξιπρόθεσμων οφειλών της ΔΕΗ, η είσπραξη των οποίων αποτελεί πλέον και μνημονιακή υποχρέωση. Οταν θα έρθει η ώρα των αποφάσεων, ποιος θα αποφασίσει σε πόσους θα κοπεί το ρεύμα; Ο εκάστοτε υπουργός Ενέργειας, που ναι μεν είναι εκλεγμένος αλλά φοβάται το πολιτικό κόστος, ή η διορισμένη διοίκηση του Υπερταμείου, στο οποίο και περνά το 34% της ΔΕΗ; Τι θα συμβεί αν οι δυο τους διαφωνήσουν; Το ίδιο ακριβώς ερώτημα αφορά την επιβολή ποινών για τις ρευματοκλοπές που κοστίζουν στη ΔΕΗ 250 εκατ. ευρώ το χρόνο, όπως ανακοίνωσε χθες. Ή έστω ότι η Αττικό Μετρό, που επίσης έχει μεταβιβαστεί στον νέο φορέα, πρέπει να προκηρύξει μια νέα γραμμή με κονδύλια του ΕΣΠΑ. Τι θα συμβεί αν το Υπερταμείο διαφωνήσει με την κυβέρνηση; Δεν θα προκηρυχθεί στην ώρα της η γραμμή;
Διχάζει ακόμη η τελική λίστα με
Δείγμα της δυσκολίας να διαρραγεί η σχέση των ΔΕΚΟ με το πολιτικό σύστημα είναι ότι η τρίτη φουρνιά που προορίζεται να μεταφερθεί στο Υπερταμείο διχάζει εδώ και μήνες την κυβέρνηση.
Στην περίπτωση της ΓΑΙΑΟΣΕ, που διαχειρίζεται την ακίνητη περιουσία του ΟΣΕ και είναι αρμοδιότητας του υπ. Υποδομών Χρήστου Σπίρτζη, ο τελευταίος φέρεται να αποδέχεται τη μεταφορά στο Υπερταμείο μόνο κάποιων δικαιωμάτων και όχι αυτούσιας της εταιρείας. Διαφωνεί ακόμη τόσο για το 1% του ΟΤΕ, επικαλούμενος τα δικαιώματα που απορρέουν από τη σύμβαση με την Deutche Telecom, όσο επίσης και για το 25% του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών (το υπόλοιπο 30% παραμένει προς πώληση στο ΤΑΙΠΕΔ). Να εξαιρεθούν ζητά από την πλευρά του ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρης Παπαδημητρίου τόσο ο Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας (ΟΚΑΑ) όπως και η Κεντρική Αγοράς Θεσσαλονίκης, επικαλούμενος την κομβική τους σημασία στην ανάπτυξη του χονδρικού εμπορίου. Να ξαναδεί το θέμα των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων, προκειμένου οι αποφάσεις να ληφθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, θέλει η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, ενώ για τη ΛΑΡΚΟ το υπουργείο Ενέργειας ζητά να προηγηθεί νομικός επανέλεγχος ως προς το ποιες ακριβώς δραστηριότητες θα μεταβιβαστούν στο Ταμείο. Τέλος, στην εξαίρεση της ΔΕΘ-Helexpo λέγεται ότι επιμένει η υφυπουργός Εσωτερικών Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά.
ΣΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΓΚΡΙΣΗΣ. Είτε ικανοποιηθούν είτε όχι τα υπουργικά αιτήματα, η εκρεμμότητα πρέπει να λυθεί άμεσα, αφού η τελική λίστα πρέπει να εγκριθεί από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής. Επίσης, πριν από το Eurogroup της 22ης Μαΐου πρέπει να έχει συσταθεί η Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών όπου θα μεταβιβαστούν όλες αυτές οι ΔΕΚΟ, καθώς και να αποφασιστεί ποιος θα κρατά τα ηνία της.
Αλλά πέρα από τα διαδικαστικά, αρκετοί θεωρούν ότι ο νέος οργανισμός θα αποτελέσει έναν ακόμη βάλτο φιλοξενίας δημοσίων επιχειρήσεων, χώρια ότι θα μας κοστίσει πανάκριβα, καθώς το μετοχικό του κεφάλαιο είναι 40 εκατ. ευρώ και όσο αυτός θα αναπτύσσεται τόσο θα αναγκάζεται να κάνει προσλήψεις.
Οπως και να έχει, η αποτελεσματικότητά του δεν θα αργήσει να φανεί, λένε οι συνομιλητές μας, φέρνοντας ως παράδειγμα τα περιφερειακά αεροδρόμια. Οταν σε μερικά χρόνια από σήμερα θα αρχίσουν να φαίνονται τα πρώτα αποτελέσματα από τη βελτίωση των υποδομών στα 14 εξ αυτών που μεταβιβάστηκαν στην κοινοπραξία υπό τη Fraport, αυτόματα θα γίνει και η σύγκριση με την εικόνα των υπόλοιπων 23 που μεταφέρθηκαν στο Υπερταμείο.
....Και δύο πρωτοσέλιδα, στην ίδια-δυστυχώς-κατεύθυνση
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 06-07/05/17 |
"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 06-07/05/17
Ανασύσταση του κράτους
με συνταγή ΣΥΡΙΖΑ
«Υπάρχει μπροστά μας μια διετία σταθερής αναπτυξιακής πορείας στην οποία επιδιώκουμε να βάλουμε τις βάσεις για την Ελλάδα της νέας εποχής» είπε ο Τσίπρας στο Υπουργικό Συμβούλιο και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα
Του Αιμίλιου Περδικάρη
με συνταγή ΣΥΡΙΖΑ
«Υπάρχει μπροστά μας μια διετία σταθερής αναπτυξιακής πορείας στην οποία επιδιώκουμε να βάλουμε τις βάσεις για την Ελλάδα της νέας εποχής» είπε ο Τσίπρας στο Υπουργικό Συμβούλιο και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα
Του Αιμίλιου Περδικάρη
Ανεξαρτήτως τού αν κατείχε ή όχι εξαρχής κυβερνητική θέση, ο Χριστόφορος Βερναρδάκης ανήκε ανέκαθεν στον πολύ στενό κύκλο των θεωρητικών του Αλέξη Τσίπρα. Και μία από τις πρώτες συστάσεις του, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανελίχθηκε στην εξουσία, ήταν να δημιουργηθεί ένα τρίγωνο ανάμεσα σε κόμμα, κυβέρνηση και κράτος. Η κυβέρνηση προέκυψε τον Γενάρη του 2015, το κόμμα «κατακτήθηκε» μετά το τρίτο Μνημόνιο το καλοκαίρι του 2015. Αρα, απέμεινε το κράτος.
Σήμερα, ως υπουργός Επικρατείας, ο Βερναρδάκης κρατά το βαθμολόγιο των υπουργών για λογαριασμό του Πρωθυπουργού και συντονίζει το κυβερνητικό έργο, συμπεριλαμβανομένου του project της συνταγματικής αναθεώρησης. Κατ' αυτόν τον τρόπο, θα τρέξει και την προσπάθεια για την «ανασύσταση» του κράτους, όπως την χαρακτήρισε ο Πρωθυπουργός στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου την Πέμπτη - θυμίζοντας σε πολλούς κάτι από την «επανίδρυση» του Κώστα Καραμανλή το 2004, παρά τις τεκτονικές διαφορές που υπάρχουν σήμερα σε σχέση με τότε στο πολιτικό σκηνικό και το ίδιο το κράτος.
Ο Πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του θεωρούν ότι με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και τα μέτρα για το χρέος αποκτούν καθαρό πολιτικό πεδίο τουλάχιστον έως το τέλος του 2018 και την εφαρμογή των μέτρων της συμφωνίας. Αλλά ο ίδιος δεν αρκείται σ' αυτό. Μιλά για «ορίζοντα εξαετίας», επιχειρώντας ενέσεις αισιοδοξίας σε κυβέρνηση και κόμμα, υποστηρίζοντας έτσι πως μπορεί να ανατρέψει τις δημοσκοπήσεις και να κερδίσει την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
«Υπάρχει μπροστά μας μια διετία σταθερής αναπτυξιακής πορείας, στην οποία επιδιώκουμε να βάλουμε τις βάσεις για την Ελλάδα της νέας εποχής», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Τσίπρας στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Τι περιλαμβάνει το σχέδιο «ανασύστασης» του κράτους; Εμφαση δίδεται στην Παιδεία, στην Υγεία και στον χάρτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τις αντίστοιχες νομοθετικές παρεμβάσεις να είναι οι πρώτες που θα φέρει η κυβέρνηση εντός του θέρους.
Στην Παιδεία, το κυβερνητικό σχέδιο έχει βάθος τριετίας. Βασικά στοιχεία του, η αναβάθμιση των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου και ο νέος τρόπος εισαγωγής στην Ανώτατη Εκπαίδευση από το 2020, με οδηγό το Εθνικό Απολυτήριο. Το σχέδιο περιλαμβάνει επίσης αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικού έργου (σ.σ.: κάτι που θα φάνταζε... ανέκδοτο πριν από λίγο καιρό για μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) και ενιαίο χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Σήμερα, ως υπουργός Επικρατείας, ο Βερναρδάκης κρατά το βαθμολόγιο των υπουργών για λογαριασμό του Πρωθυπουργού και συντονίζει το κυβερνητικό έργο, συμπεριλαμβανομένου του project της συνταγματικής αναθεώρησης. Κατ' αυτόν τον τρόπο, θα τρέξει και την προσπάθεια για την «ανασύσταση» του κράτους, όπως την χαρακτήρισε ο Πρωθυπουργός στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου την Πέμπτη - θυμίζοντας σε πολλούς κάτι από την «επανίδρυση» του Κώστα Καραμανλή το 2004, παρά τις τεκτονικές διαφορές που υπάρχουν σήμερα σε σχέση με τότε στο πολιτικό σκηνικό και το ίδιο το κράτος.
Ο Πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του θεωρούν ότι με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και τα μέτρα για το χρέος αποκτούν καθαρό πολιτικό πεδίο τουλάχιστον έως το τέλος του 2018 και την εφαρμογή των μέτρων της συμφωνίας. Αλλά ο ίδιος δεν αρκείται σ' αυτό. Μιλά για «ορίζοντα εξαετίας», επιχειρώντας ενέσεις αισιοδοξίας σε κυβέρνηση και κόμμα, υποστηρίζοντας έτσι πως μπορεί να ανατρέψει τις δημοσκοπήσεις και να κερδίσει την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
«Υπάρχει μπροστά μας μια διετία σταθερής αναπτυξιακής πορείας, στην οποία επιδιώκουμε να βάλουμε τις βάσεις για την Ελλάδα της νέας εποχής», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Τσίπρας στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Τι περιλαμβάνει το σχέδιο «ανασύστασης» του κράτους; Εμφαση δίδεται στην Παιδεία, στην Υγεία και στον χάρτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τις αντίστοιχες νομοθετικές παρεμβάσεις να είναι οι πρώτες που θα φέρει η κυβέρνηση εντός του θέρους.
Στην Παιδεία, το κυβερνητικό σχέδιο έχει βάθος τριετίας. Βασικά στοιχεία του, η αναβάθμιση των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου και ο νέος τρόπος εισαγωγής στην Ανώτατη Εκπαίδευση από το 2020, με οδηγό το Εθνικό Απολυτήριο. Το σχέδιο περιλαμβάνει επίσης αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικού έργου (σ.σ.: κάτι που θα φάνταζε... ανέκδοτο πριν από λίγο καιρό για μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) και ενιαίο χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Στην Υγεία, προωθείται το σχέδιο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα, με έμφαση στις Τοπικές Μονάδες Υγείας, οι οποίες θα «ξεκλειδώσουν» χιλιάδες προσλήψεις προσωπικού. Ενα ευρύτερο σχέδιο προσλήψεων, εξάλλου, καλύπτει και στον χώρο των ΔΕΚΟ.
Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, σχεδιάζεται η αναθεώρηση του Καλλικράτη, με νέες αρμοδιότητες για τους δήμους και την καθιέρωση απλής αναλογικής στο εκλογικό σύστημα. Στην προοπτική αυτή αντιδρούν έντονα οι αιρετοί, καταγγέλλοντας ότι οι δήμοι θα μείνουν ακέφαλοι, ενώ διαβλέπουν μια απόπειρα για κεντρικό έλεγχο των δήμων.
Μονιμοποίηση από το παράθυρο για 30.000 συμβασιούχους
Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, σχεδιάζεται η αναθεώρηση του Καλλικράτη, με νέες αρμοδιότητες για τους δήμους και την καθιέρωση απλής αναλογικής στο εκλογικό σύστημα. Στην προοπτική αυτή αντιδρούν έντονα οι αιρετοί, καταγγέλλοντας ότι οι δήμοι θα μείνουν ακέφαλοι, ενώ διαβλέπουν μια απόπειρα για κεντρικό έλεγχο των δήμων.
Μονιμοποίηση από το παράθυρο για 30.000 συμβασιούχους
Στα σκαριά βρίσκεται επίσης το σχέδιο για τη μονιμοποίηση μέσω ΑΣΕΠ περίπου 30.000 συμβασιούχων στους δήμους, ενώ με τους δανειστές συμφωνήθηκε η διατήρηση του αριθμού των περίπου 48.000 συμβασιούχων που υπηρετούν σήμερα συνολικά στο δημόσιο τομέα, γεγονός που θα επιτρέψει την προκήρυξη αντίστοιχων θέσεων.
Παράλληλα, το ζήτημα των εργασιακών, το οποίο παρουσιάζεται από τον Τσίπρα ως μία από τις μεγάλες νίκες της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση, αποτελεί αφορμή για κορύφωση της σύγκρουσης με τους συνδικαλιστικούς φορείς. Οι κυβερνητικές αιτιάσεις αφορούν παρωχημένες πρακτικές και απουσία στήριξης κατά τη διαπραγμάτευση, αλλά η πραγματικότητα μάλλον έγκειται στο ότι οι περισσότεροι φορείς κυριαρχούνται από τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και (λιγότερο) του ΚΚΕ, με τον ΣΥΡΙΖΑ να καταγράφει ισχνή παρουσία.
Στη λογική του κυβερνητικού restart, ο Τσίπρας θα επιχειρήσει εξάλλου να καταδείξει ισχυρό προσωπικό προφίλ. Με αφορμή το παρ' ολίγον κάζο για το Ελληνικό, με τους χειρισμούς της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου και την αναδίπλωση στην οποία υποχρεώθηκε, ο Πρωθυπουργός βγαίνει ο ίδιος μπροστά και αναλαμβάνει τα επενδυτικά project. Με την αρχή να γίνεται από το ταξίδι του στην Κίνα, στα τέλη της ερχόμενης εβδομάδας, σκοπός είναι να συναφθούν επενδυτικές συμφωνίες που θα συμβάλουν στην αλλαγή κλίματος.
Η χθεσινή ομιλία του Πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα είχε εμφανώς πιο πανηγυρικούς τόνους σε σύγκριση με τη θεσμική τοποθέτησή του ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου. Ο στόχος είναι προφανής, όσο πλησιάζει η ώρα της ψηφοφορίας για τα μέτρα: η ανύψωση του ηθικού των βουλευτών και η παροχή επιχειρημάτων, προκειμένου να υπερασπιστούν τη συμφωνία. Ο Τσίπρας μίλησε για πολιτικοποίηση της διαπραγμάτευσης που υποχρέωσε τους δανειστές σε υποχωρήσεις, παρουσιάζοντας ούτε λίγο ούτε πολύ τη συμφωνία ως νίκη της ελληνικής πλευράς. Λίγες μόνον ώρες νωρίτερα είχε παραδεχθεί ενώπιον των υπουργών του ότι υπήρξαν συμβιβασμοί...
Με βάση τα λόγια του, κύρια επιχειρήματα για τα κυβερνητικά στελέχη και τους βουλευτές, πέραν των αντιμέτρων, είναι η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της ΔΕΗ, η «αξιοποίηση» (και όχι πώληση) συμμετοχών του Δημοσίου μέσω του Υπερταμείου, η εξασφάλιση του σημερινού αριθμού των συμβασιούχων στο Δημόσιο, οι όροι και προϋποθέσεις στην κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων και η «εργασιακή κανονικότητα» μέσα από την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Σκληρό ροκ στη Βουλή και μετωπική με Μητσοτάκη
Στη λογική του κυβερνητικού restart, ο Τσίπρας θα επιχειρήσει εξάλλου να καταδείξει ισχυρό προσωπικό προφίλ. Με αφορμή το παρ' ολίγον κάζο για το Ελληνικό, με τους χειρισμούς της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου και την αναδίπλωση στην οποία υποχρεώθηκε, ο Πρωθυπουργός βγαίνει ο ίδιος μπροστά και αναλαμβάνει τα επενδυτικά project. Με την αρχή να γίνεται από το ταξίδι του στην Κίνα, στα τέλη της ερχόμενης εβδομάδας, σκοπός είναι να συναφθούν επενδυτικές συμφωνίες που θα συμβάλουν στην αλλαγή κλίματος.
Η χθεσινή ομιλία του Πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα είχε εμφανώς πιο πανηγυρικούς τόνους σε σύγκριση με τη θεσμική τοποθέτησή του ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου. Ο στόχος είναι προφανής, όσο πλησιάζει η ώρα της ψηφοφορίας για τα μέτρα: η ανύψωση του ηθικού των βουλευτών και η παροχή επιχειρημάτων, προκειμένου να υπερασπιστούν τη συμφωνία. Ο Τσίπρας μίλησε για πολιτικοποίηση της διαπραγμάτευσης που υποχρέωσε τους δανειστές σε υποχωρήσεις, παρουσιάζοντας ούτε λίγο ούτε πολύ τη συμφωνία ως νίκη της ελληνικής πλευράς. Λίγες μόνον ώρες νωρίτερα είχε παραδεχθεί ενώπιον των υπουργών του ότι υπήρξαν συμβιβασμοί...
Με βάση τα λόγια του, κύρια επιχειρήματα για τα κυβερνητικά στελέχη και τους βουλευτές, πέραν των αντιμέτρων, είναι η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της ΔΕΗ, η «αξιοποίηση» (και όχι πώληση) συμμετοχών του Δημοσίου μέσω του Υπερταμείου, η εξασφάλιση του σημερινού αριθμού των συμβασιούχων στο Δημόσιο, οι όροι και προϋποθέσεις στην κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων και η «εργασιακή κανονικότητα» μέσα από την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Σκληρό ροκ στη Βουλή και μετωπική με Μητσοτάκη
Την ίδια στιγμή απέναντι στη ΝΔ θα ακολουθηθούν λογικές «σκληρού ροκ», με τον ίδιο τον Τσίπρα να αναδεικνύει το προσωπικό δίπολο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προκειμένου να ενισχύσει το δημοσκοπικό προφίλ του και να ανακτήσει την ιδιότητα του «ισχυρού χαρτιού» του ΣΥΡΙΖΑ. Για το Μαξίμου και την Κουμουνδούρου, η ΝΔ του Μητσοτάκη είναι «κόμμα διαμαρτυρίας», ενώ ειδικά για την κρίσιμη ψηφοφορία των επομένων ημερών στη Βουλή η τακτική με τα αντίμετρα σε ξεχωριστά άρθρα έχει συγκεκριμένο στόχο: την αξιοποίηση τυχόν ρωγμών στο μπλοκ της αντιπολίτευσης. Με απλά λόγια, βουλευτές που θα αποκλίνουν από την κομματική γραμμή και θα ψηφίσουν τα συγκεκριμένα αντίμετρα. Αλλά και στην περίπτωση που η αντιπολίτευση καταψηφίσει enblock τα αντίμετρα, θα κληθεί από την κυβέρνηση να «απολογηθεί» στους πολίτες ιδιαίτερα για τα φορολογικά - πόσω μάλλον όταν επενδύει μέσω των εξαγγελιών Μητσοτάκη στη μείωση του ΕΝΦΙΑ.
Οπως δήλωσε ο Τσίπρας, από τις επόμενες κιόλας ημέρες ξεκινά σειρά επισκέψεων σε όλα τα υπουργεία προκειμένου να καταγράψει διά ζώσης τις προτεραιότητες του κυβερνητικού έργου και τις επιδόσεις ανά τομέα. Αρκετοί υπουργοί είναι αλήθεια ότι βρίσκονται στο στόχαστρο βουλευτών και κομματικών στελεχών για την αποδοτικότητά τους ή τις κλειστές πόρτες τους και η πολιτική Τσίπρα στοχεύει εν πολλοίς και στην αποκατάσταση της εσωτερικής ηρεμίας.
Προς τούτο, ο ανασχηματισμός σε πρώτο χρόνο φαίνεται να αποκλείεται, αλλά όχι και σε δεύτερο. Πότε δηλαδή; Η αξιολόγηση των υπουργών μέσα από ένα τρίμηνο πλάνο - ειδικά στα παραγωγικά υπουργεία - μπορεί να σημάνει αλλαγές με το ξεκίνημα του φθινοπώρου, ούτως ώστε να σηματοδοτηθεί και η επανεκκίνηση του κυβερνητικού έργου και η αλλαγή σελίδας για την οποία μιλάει ο Πρωθυπουργός.
Ενα από τα στοιχήματα, εξάλλου, που καλείται να κερδίσει το κυβερνών κόμμα το επόμενο χρονικό διάστημα είναι η εξωστρέφεια. Ηδη έχει καταρτιστεί και έχει ξεκινήσει να υλοποιείται πρόγραμμα εξορμήσεων υπουργών και κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ τόσο στην Αθήνα όσο και στην επαρχία. Απώτερος στόχος είναι σε πρώτη φάση η υπεράσπιση της συμφωνίας και στη συνέχεια η ανάκτηση των δεσμών με την κομματική βάση και την ίδια την κοινωνία προκειμένου να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τον «ορίζοντα εξαετίας» που οραματίζονται ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του.
" "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 06-07/05/17 ΔΕΚΟ: Μνημόνιο για διοικήσεις
και χιλιάδες εργαζομένους
Η συμφωνία με τους δανειστές για το Υπερταμείο φέρνει ανατροπές και θα επιχειρήσει να κόψει τον ομφάλιο λώρο που παραδοσιακά συνδέει τις μικρές ή μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις με το πολιτικό σύστημα
Του Γιώργου Φιντικάκη
Το πρώτο μνημόνιο για τις ΔΕΚΟ φέρνει η συμφωνία με τους δανειστές για το Υπερταμείο, που θα επιχειρήσει να κόψει τον ομφάλιο λώρο ο οποίος παραδοσιακά τις συνδέει με το πολιτικό σύστημα και να τις εξυγιάνει, προκειμένου κάποια μέρα να τις πουλήσει.
Αν γίνουν όλα όσα προβλέπει η συμφωνία, θα μιλάμε για κρατικές επιχειρήσεις μιας άλλης χώρας, με ανεξάρτητο και επαγγελματικό μάνατζμεντ, πλήρη λειτουργική αυτονομία, δεσμευτικούς στόχους, μετρήσιμη απόδοση και ποινές για τις διοικήσεις τους εφόσον αποτυγχάνουν. Αλλά θα μιλάμε επίσης για αλλαγές στους εσωτερικούς τους κανονισμούς, μείωση μισθολογικού κόστους, εξορθολογισμό στο προσωπικό και μεσομακροπρόθεσμα ακόμη και απολύσεις, απόφαση ναι μεν πολιτικά δύσκολη, απαραίτητη ωστόσο, σύμφωνα με τους πιο σκληρούς εκ των δανειστών, προκειμένου οι εταιρείες να αποτελέσουν ελκυστικό προϊόν για τους μελλοντικούς επενδυτές.
Στην πραγματικότητα, το μνημόνιο των ΔΕΚΟ φέρνει πράγματα πρωτόγνωρα για το πολιτικό μας κατεστημένο, την πληθώρα μικρών και μεγάλων ΔΕΚΟ που προβλέπεται να περάσουν στο Υπερταμείο, όπως και για τους πάνω από 40.000 εργαζομένους τους που συνιστούν μια δεξαμενή δυνητικών ψηφοφόρων για κάθε κυβέρνηση που τους προστατεύει.
Από το κείμενο της συμφωνίας προκύπτει μια άλλη Ελλάδα, με μαξιμαλιστικούς στόχους και δημόσιες επιχειρήσεις που παύουν να λειτουργούν κάθε φορά ως το μακρύ χέρι του κράτους, γεγονός που εξηγεί γιατί ακόμη και σήμερα, στο παρά πέντε του Eurogroup της 22ας Μαΐου που θα κληθεί να την επικυρώσει, το θέμα συνεχίζει να διχάζει εσωτερικά την κυβέρνηση.
Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ. Τρανό παράδειγμα το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες των «ΝΕΩΝ» μέχρι και χθες, δεν είχε ακόμη βρεθεί κοινός τόπος με τους δανειστές ούτε για την τελική λίστα των ΔΕΚΟ που θα μεταβιβαστούν στο Υπερταμείο ούτε για τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας του, δηλαδή τον μηχανισμό που θα καθορίζει τον βαθμό επιρροής τής εκάστοτε κυβέρνησης στην πολιτική τής κάθε εταιρείας και φυσικά στους διορισμούς. Ο καβγάς γίνεται για το πάπλωμα επιχειρήσεων όπως η ΓΑΙΑΟΣΕ, τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, η ΛΑΡΚΟ, ο Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας (ΟΚΑΑ), ο αερολιμένας Ελευθέριος Βενιζέλος και η Helexpo - ΔΕΘ. Κυρίως όμως γίνεται για μια σειρά από λεπτές και ευαίσθητες διατυπώσεις στο τελικό κείμενο του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του Ταμείου, κρίσιμες ωστόσο για τη διατήρηση ή την απώλεια της επιρροής του πολιτικού συστήματος πάνω στις κρατικές επιχειρήσεις, που συνδέονται με ισχυρές εκλογικές περιφέρειες και συμφέροντα τα οποία πάντα θέλουν να έχουν το πάνω χέρι. Το θέμα έχει επισημανθεί ως μία από τις εκκρεμότητες και από τους δανειστές και θα πρέπει να έχει κλείσει οπωσδήποτε μέχρι τις 15 Μαΐου, προκειμένου σε δεκαέξι ημέρες από σήμερα οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης να επικυρώσουν στις Βρυξέλλες την οριστική συμφωνία.
Αλλά οι όποιες αντιδράσεις δεν είναι παρά η αρχή και πολλοί εκτιμούν ότι θα κλιμακωθούν σε πολιτικό αλλά και συνδικαλιστικό επίπεδο, όταν τους επόμενους μήνες θα αρχίσει σιγά σιγά να ξεδιπλώνεται το νέο αυτό μνημόνιο των ΔΕΚΟ, επιχειρώντας να ξηλώσει τον πελατειακό τρόπο με τον οποίο ανέκαθεν αντιμετωπίζονταν.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ. Αν το γράμμα του νόμου τηρηθεί, κάθε επιχείρηση θα πορεύεται από εδώ και στο εξής με βάση ένα σφιχτό στρατηγικό πλάνο που θα έχει συμφωνηθεί με τη διοίκηση του Ταμείου και το Δημόσιο, δίχως τα γνωστά περιθώρια παρεκκλίσεων. Τα πάντα, από την τοποθέτηση των μελών της διοίκησης κάθε επιχείρησης έως ευαίσθητα θέματα που άπτονται του εργασιακού καθεστώτος, θα ρυθμίζονται από έναν αυστηρό κανονισμό λειτουργίας (SOE's Coordination Mechanism) που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών για τις σχέσεις των ΔΕΚΟ τόσο με το Ταμείο όσο και με το ελληνικό Δημόσιο. Καθετί, από τους ετήσιους οικονομικούς στόχους, τις επενδύσεις μέχρι τις προσλήψεις αλλά και την άσκηση κοινωνικής πολιτικής, θα καθορίζεται προκαταβολικά από ένα «δεσμευτικό συμβόλαιο» με συγκεκριμένους στόχους και μετρήσιμη απόδοση.
Αν τα παραπάνω δεν τηρούνται, το Ταμείο θα ζητά εξηγήσεις από τις διοικήσεις, τις οποίες και θα μπορεί να ανασχηματίζει με αρκετά συνοπτικές διαδικασίες, και όχι όπως σήμερα που κυρίαρχο ρόλο παίζουν οι σχέσεις τού κάθε μάνατζερ με τον εκάστοτε ένοικο του Μαξίμου. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τι συνεπάγεται για το ελληνικό πολιτικό σύστημα το γεγονός ότι οι ΔΕΚΟ αποκτούν ανεξαρτησία ως πραγματικές και όχι μόνο κατ' επίφαση ανώνυμες εταιρείες, ότι θα πρέπει να λογοδοτούν στην πράξη - όχι στη θεωρία - στους μικρομετόχους τους ή ότι δεν θα μπορούν να φορτώνονται με «υπηρεσίες που εξυπηρετούν το γενικό συμφέρον» διαφορετικές απ' όσες ορίζουν το αντικείμενο και το καταστατικό τους, πρακτική σήμερα ιδιαίτερα διαδεδομένη.
Τέτοια, για παράδειγμα, είναι η άσκηση κοινωνικής πολιτικής από τη ΔΕΗ μέσω των περίφημων χρεώσεων για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) που μέχρι σήμερα έχουν χρυσοπληρώσει οι καταναλωτές, και κινδυνεύουν να το ξανακάνουν από το φθινόπωρο, όταν σε άλλες χώρες αυτό είναι δουλειά του κράτους. Στη συμφωνία, ωστόσο, προβλέπεται ότι ένας ειδικός μηχανισμός θα καθορίζει κατά πόσο είναι αναγκαία η επιβολή «ειδικών υποχρεώσεων» άσκησης κοινωνικής πολιτικής σε μια δημόσια επιχείρηση, προκειμένου να εξυπηρετηθεί το γενικό συμφέρον. «Κάθε φορά που κρίνεται αναγκαίο να επιβληθούν οι εν λόγω υποχρεώσεις, το πλαίσιο θα περιλαμβάνει μηχανισμούς για τον προσδιορισμό των αντικειμενικών και λειτουργικών στόχων και των δεικτών απόδοσης της επιχείρησης, ενώ θα υπάρχει πρόβλεψη για την κοστολόγηση των υποχρεώσεων αυτών. Τα στοιχεία αυτά θα καθορίζονται στις συμβάσεις απόδοσης και στόχων», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Πολύ καλό για να είναι αληθινό
Η αλήθεια είναι ότι όλα τα παραπάνω μοιάζουν πολύ ωραία για να είναι αληθινά. Και αυτό καθώς είναι πάρα πολλοί που αμφισβητούν όχι την πρόθεση της κυβέρνησης να τηρήσει και τυπικά την υποχρέωσή της, δηλαδή να συστήσει τον νέο οργανισμό, όσο το να αφήσει πραγματικά τη διοίκησή του να εφαρμόσει τη συμφωνία.
Η συμφωνία με τους δανειστές για το Υπερταμείο φέρνει ανατροπές και θα επιχειρήσει να κόψει τον ομφάλιο λώρο που παραδοσιακά συνδέει τις μικρές ή μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις με το πολιτικό σύστημα
Του Γιώργου Φιντικάκη
Το πρώτο μνημόνιο για τις ΔΕΚΟ φέρνει η συμφωνία με τους δανειστές για το Υπερταμείο, που θα επιχειρήσει να κόψει τον ομφάλιο λώρο ο οποίος παραδοσιακά τις συνδέει με το πολιτικό σύστημα και να τις εξυγιάνει, προκειμένου κάποια μέρα να τις πουλήσει.
Αν γίνουν όλα όσα προβλέπει η συμφωνία, θα μιλάμε για κρατικές επιχειρήσεις μιας άλλης χώρας, με ανεξάρτητο και επαγγελματικό μάνατζμεντ, πλήρη λειτουργική αυτονομία, δεσμευτικούς στόχους, μετρήσιμη απόδοση και ποινές για τις διοικήσεις τους εφόσον αποτυγχάνουν. Αλλά θα μιλάμε επίσης για αλλαγές στους εσωτερικούς τους κανονισμούς, μείωση μισθολογικού κόστους, εξορθολογισμό στο προσωπικό και μεσομακροπρόθεσμα ακόμη και απολύσεις, απόφαση ναι μεν πολιτικά δύσκολη, απαραίτητη ωστόσο, σύμφωνα με τους πιο σκληρούς εκ των δανειστών, προκειμένου οι εταιρείες να αποτελέσουν ελκυστικό προϊόν για τους μελλοντικούς επενδυτές.
Στην πραγματικότητα, το μνημόνιο των ΔΕΚΟ φέρνει πράγματα πρωτόγνωρα για το πολιτικό μας κατεστημένο, την πληθώρα μικρών και μεγάλων ΔΕΚΟ που προβλέπεται να περάσουν στο Υπερταμείο, όπως και για τους πάνω από 40.000 εργαζομένους τους που συνιστούν μια δεξαμενή δυνητικών ψηφοφόρων για κάθε κυβέρνηση που τους προστατεύει.
Από το κείμενο της συμφωνίας προκύπτει μια άλλη Ελλάδα, με μαξιμαλιστικούς στόχους και δημόσιες επιχειρήσεις που παύουν να λειτουργούν κάθε φορά ως το μακρύ χέρι του κράτους, γεγονός που εξηγεί γιατί ακόμη και σήμερα, στο παρά πέντε του Eurogroup της 22ας Μαΐου που θα κληθεί να την επικυρώσει, το θέμα συνεχίζει να διχάζει εσωτερικά την κυβέρνηση.
Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ. Τρανό παράδειγμα το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες των «ΝΕΩΝ» μέχρι και χθες, δεν είχε ακόμη βρεθεί κοινός τόπος με τους δανειστές ούτε για την τελική λίστα των ΔΕΚΟ που θα μεταβιβαστούν στο Υπερταμείο ούτε για τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας του, δηλαδή τον μηχανισμό που θα καθορίζει τον βαθμό επιρροής τής εκάστοτε κυβέρνησης στην πολιτική τής κάθε εταιρείας και φυσικά στους διορισμούς. Ο καβγάς γίνεται για το πάπλωμα επιχειρήσεων όπως η ΓΑΙΑΟΣΕ, τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, η ΛΑΡΚΟ, ο Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας (ΟΚΑΑ), ο αερολιμένας Ελευθέριος Βενιζέλος και η Helexpo - ΔΕΘ. Κυρίως όμως γίνεται για μια σειρά από λεπτές και ευαίσθητες διατυπώσεις στο τελικό κείμενο του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του Ταμείου, κρίσιμες ωστόσο για τη διατήρηση ή την απώλεια της επιρροής του πολιτικού συστήματος πάνω στις κρατικές επιχειρήσεις, που συνδέονται με ισχυρές εκλογικές περιφέρειες και συμφέροντα τα οποία πάντα θέλουν να έχουν το πάνω χέρι. Το θέμα έχει επισημανθεί ως μία από τις εκκρεμότητες και από τους δανειστές και θα πρέπει να έχει κλείσει οπωσδήποτε μέχρι τις 15 Μαΐου, προκειμένου σε δεκαέξι ημέρες από σήμερα οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης να επικυρώσουν στις Βρυξέλλες την οριστική συμφωνία.
Αλλά οι όποιες αντιδράσεις δεν είναι παρά η αρχή και πολλοί εκτιμούν ότι θα κλιμακωθούν σε πολιτικό αλλά και συνδικαλιστικό επίπεδο, όταν τους επόμενους μήνες θα αρχίσει σιγά σιγά να ξεδιπλώνεται το νέο αυτό μνημόνιο των ΔΕΚΟ, επιχειρώντας να ξηλώσει τον πελατειακό τρόπο με τον οποίο ανέκαθεν αντιμετωπίζονταν.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ. Αν το γράμμα του νόμου τηρηθεί, κάθε επιχείρηση θα πορεύεται από εδώ και στο εξής με βάση ένα σφιχτό στρατηγικό πλάνο που θα έχει συμφωνηθεί με τη διοίκηση του Ταμείου και το Δημόσιο, δίχως τα γνωστά περιθώρια παρεκκλίσεων. Τα πάντα, από την τοποθέτηση των μελών της διοίκησης κάθε επιχείρησης έως ευαίσθητα θέματα που άπτονται του εργασιακού καθεστώτος, θα ρυθμίζονται από έναν αυστηρό κανονισμό λειτουργίας (SOE's Coordination Mechanism) που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών για τις σχέσεις των ΔΕΚΟ τόσο με το Ταμείο όσο και με το ελληνικό Δημόσιο. Καθετί, από τους ετήσιους οικονομικούς στόχους, τις επενδύσεις μέχρι τις προσλήψεις αλλά και την άσκηση κοινωνικής πολιτικής, θα καθορίζεται προκαταβολικά από ένα «δεσμευτικό συμβόλαιο» με συγκεκριμένους στόχους και μετρήσιμη απόδοση.
Αν τα παραπάνω δεν τηρούνται, το Ταμείο θα ζητά εξηγήσεις από τις διοικήσεις, τις οποίες και θα μπορεί να ανασχηματίζει με αρκετά συνοπτικές διαδικασίες, και όχι όπως σήμερα που κυρίαρχο ρόλο παίζουν οι σχέσεις τού κάθε μάνατζερ με τον εκάστοτε ένοικο του Μαξίμου. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τι συνεπάγεται για το ελληνικό πολιτικό σύστημα το γεγονός ότι οι ΔΕΚΟ αποκτούν ανεξαρτησία ως πραγματικές και όχι μόνο κατ' επίφαση ανώνυμες εταιρείες, ότι θα πρέπει να λογοδοτούν στην πράξη - όχι στη θεωρία - στους μικρομετόχους τους ή ότι δεν θα μπορούν να φορτώνονται με «υπηρεσίες που εξυπηρετούν το γενικό συμφέρον» διαφορετικές απ' όσες ορίζουν το αντικείμενο και το καταστατικό τους, πρακτική σήμερα ιδιαίτερα διαδεδομένη.
Τέτοια, για παράδειγμα, είναι η άσκηση κοινωνικής πολιτικής από τη ΔΕΗ μέσω των περίφημων χρεώσεων για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) που μέχρι σήμερα έχουν χρυσοπληρώσει οι καταναλωτές, και κινδυνεύουν να το ξανακάνουν από το φθινόπωρο, όταν σε άλλες χώρες αυτό είναι δουλειά του κράτους. Στη συμφωνία, ωστόσο, προβλέπεται ότι ένας ειδικός μηχανισμός θα καθορίζει κατά πόσο είναι αναγκαία η επιβολή «ειδικών υποχρεώσεων» άσκησης κοινωνικής πολιτικής σε μια δημόσια επιχείρηση, προκειμένου να εξυπηρετηθεί το γενικό συμφέρον. «Κάθε φορά που κρίνεται αναγκαίο να επιβληθούν οι εν λόγω υποχρεώσεις, το πλαίσιο θα περιλαμβάνει μηχανισμούς για τον προσδιορισμό των αντικειμενικών και λειτουργικών στόχων και των δεικτών απόδοσης της επιχείρησης, ενώ θα υπάρχει πρόβλεψη για την κοστολόγηση των υποχρεώσεων αυτών. Τα στοιχεία αυτά θα καθορίζονται στις συμβάσεις απόδοσης και στόχων», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Πολύ καλό για να είναι αληθινό
Η αλήθεια είναι ότι όλα τα παραπάνω μοιάζουν πολύ ωραία για να είναι αληθινά. Και αυτό καθώς είναι πάρα πολλοί που αμφισβητούν όχι την πρόθεση της κυβέρνησης να τηρήσει και τυπικά την υποχρέωσή της, δηλαδή να συστήσει τον νέο οργανισμό, όσο το να αφήσει πραγματικά τη διοίκησή του να εφαρμόσει τη συμφωνία.
Αλλωστε, όπως λέει στα «ΝΕΑ» άνθρωπος με μακρά θητεία στη Δημόσια Διοίκηση, οι άνθρωποι που διοικούν το Υπέρταμείο είναι αμιγώς τεχνοκράτες, δεν διαθέτουν το πολιτικό βάρος για να συγκρουστούν με υπουργούς όταν θα έρθει η ώρα να κοπεί ο ομφάλιος λώρος των ΔΕΚΟ με το κράτος. Τόσο ο πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου Ζακ λε Παπ όσο και η διευθύνουσα σύμβουλος του Ταμείου Ουρανία Αικατερινάρη, ναι μεν έχουν τη στήριξη των δανειστών, δεν διαθέτουν ωστόσο την πολιτική επιρροή, όπως παρατηρεί ο συνομιλητής μας, προκειμένου να ξηλώσουν τον πελατειακό τρόπο με τον οποίο ανέκαθεν αντιμετωπίζονταν οι ΔΕΚΟ, τα συμφέροντα που δεν τα έχει κουνήσει κανείς τα τελευταία χρόνια και τις νοοτροπίες από τις παλιές καλές ημέρες της ευμάρειας. Αν δηλαδή δυσκολευόταν το ΤΑΙΠΕΔ στην υλοποίηση των ψηφισμένων από το Μνημόνιο αποκρατικοποιήσεων, ακόμη και όταν τα ηνία του κρατούσε ένα καθαρά πολιτικό πρόσωπο όπως ο Στέργιος Πιτσιόρλας, σκεφθείτε τι θα συμβεί σε έναν πολλαπλάσιων διαστάσεων οργανισμό, του οποίου όμως ηγούνται αμιγώς τεχνοκράτες. Χώρια τα προβλήματα συντονισμού που θα ανακύπτουν κάθε φορά που μια ΔΕΚΟ θα βρίσκεται μπροστά στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων.
ΤΑ ΧΡΕΗ ΣΤΗ ΔΕΗ. Δεν υπάρχει ίσως πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από το καυτό πολιτικά θέμα των ληξιπρόθεσμων οφειλών της ΔΕΗ, η είσπραξη των οποίων αποτελεί πλέον και μνημονιακή υποχρέωση. Οταν θα έρθει η ώρα των αποφάσεων, ποιος θα αποφασίσει σε πόσους θα κοπεί το ρεύμα; Ο εκάστοτε υπουργός Ενέργειας, που ναι μεν είναι εκλεγμένος αλλά φοβάται το πολιτικό κόστος, ή η διορισμένη διοίκηση του Υπερταμείου, στο οποίο και περνά το 34% της ΔΕΗ; Τι θα συμβεί αν οι δυο τους διαφωνήσουν; Το ίδιο ακριβώς ερώτημα αφορά την επιβολή ποινών για τις ρευματοκλοπές που κοστίζουν στη ΔΕΗ 250 εκατ. ευρώ το χρόνο, όπως ανακοίνωσε χθες. Ή έστω ότι η Αττικό Μετρό, που επίσης έχει μεταβιβαστεί στον νέο φορέα, πρέπει να προκηρύξει μια νέα γραμμή με κονδύλια του ΕΣΠΑ. Τι θα συμβεί αν το Υπερταμείο διαφωνήσει με την κυβέρνηση; Δεν θα προκηρυχθεί στην ώρα της η γραμμή;
Διχάζει ακόμη η τελική λίστα με
τις εταιρείες για το Υπερταμείο
Δείγμα της δυσκολίας να διαρραγεί η σχέση των ΔΕΚΟ με το πολιτικό σύστημα είναι ότι η τρίτη φουρνιά που προορίζεται να μεταφερθεί στο Υπερταμείο διχάζει εδώ και μήνες την κυβέρνηση.
Στην περίπτωση της ΓΑΙΑΟΣΕ, που διαχειρίζεται την ακίνητη περιουσία του ΟΣΕ και είναι αρμοδιότητας του υπ. Υποδομών Χρήστου Σπίρτζη, ο τελευταίος φέρεται να αποδέχεται τη μεταφορά στο Υπερταμείο μόνο κάποιων δικαιωμάτων και όχι αυτούσιας της εταιρείας. Διαφωνεί ακόμη τόσο για το 1% του ΟΤΕ, επικαλούμενος τα δικαιώματα που απορρέουν από τη σύμβαση με την Deutche Telecom, όσο επίσης και για το 25% του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών (το υπόλοιπο 30% παραμένει προς πώληση στο ΤΑΙΠΕΔ). Να εξαιρεθούν ζητά από την πλευρά του ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρης Παπαδημητρίου τόσο ο Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας (ΟΚΑΑ) όπως και η Κεντρική Αγοράς Θεσσαλονίκης, επικαλούμενος την κομβική τους σημασία στην ανάπτυξη του χονδρικού εμπορίου. Να ξαναδεί το θέμα των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων, προκειμένου οι αποφάσεις να ληφθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, θέλει η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, ενώ για τη ΛΑΡΚΟ το υπουργείο Ενέργειας ζητά να προηγηθεί νομικός επανέλεγχος ως προς το ποιες ακριβώς δραστηριότητες θα μεταβιβαστούν στο Ταμείο. Τέλος, στην εξαίρεση της ΔΕΘ-Helexpo λέγεται ότι επιμένει η υφυπουργός Εσωτερικών Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά.
ΣΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΓΚΡΙΣΗΣ. Είτε ικανοποιηθούν είτε όχι τα υπουργικά αιτήματα, η εκρεμμότητα πρέπει να λυθεί άμεσα, αφού η τελική λίστα πρέπει να εγκριθεί από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής. Επίσης, πριν από το Eurogroup της 22ης Μαΐου πρέπει να έχει συσταθεί η Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών όπου θα μεταβιβαστούν όλες αυτές οι ΔΕΚΟ, καθώς και να αποφασιστεί ποιος θα κρατά τα ηνία της.
Αλλά πέρα από τα διαδικαστικά, αρκετοί θεωρούν ότι ο νέος οργανισμός θα αποτελέσει έναν ακόμη βάλτο φιλοξενίας δημοσίων επιχειρήσεων, χώρια ότι θα μας κοστίσει πανάκριβα, καθώς το μετοχικό του κεφάλαιο είναι 40 εκατ. ευρώ και όσο αυτός θα αναπτύσσεται τόσο θα αναγκάζεται να κάνει προσλήψεις.
Οπως και να έχει, η αποτελεσματικότητά του δεν θα αργήσει να φανεί, λένε οι συνομιλητές μας, φέρνοντας ως παράδειγμα τα περιφερειακά αεροδρόμια. Οταν σε μερικά χρόνια από σήμερα θα αρχίσουν να φαίνονται τα πρώτα αποτελέσματα από τη βελτίωση των υποδομών στα 14 εξ αυτών που μεταβιβάστηκαν στην κοινοπραξία υπό τη Fraport, αυτόματα θα γίνει και η σύγκριση με την εικόνα των υπόλοιπων 23 που μεταφέρθηκαν στο Υπερταμείο.
....Και δύο πρωτοσέλιδα, στην ίδια-δυστυχώς-κατεύθυνση
 |
| "ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 06-07/05/17 |
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 06/05/17 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου