"...Η τακτική άλλα να λέει στο εξωτερικό και άλλα να λέει στο εσωτερικό ήταν κάτι για το οποίο είχε, άλλωστε, ευρέως κατηγορηθεί κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησής του, το «καυτό» καλοκαίρι του 2015. Κατά γενική ομολογία, ο Πρωθυπουργός έκτοτε ωρίμασε και άλλαξε τακτική. Αλλά το τελευταίο χρονικό διάστημα ο λόγος του αρχίζει και γίνεται ξανά αντιφατικός. Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε με διαφορετικό τρόπο στο Υπουργικό Συμβούλιο και με διαφορετικό στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, με μόλις 24 ώρες διαφορά. Στην πρώτη περίπτωση ο λόγος του ήταν θεσμικός, με προσεκτικές αναφορές απέναντι στους δανειστές - για τους οποίους ξεκαθάρισε, πάντως, ότι «δεν είναι φίλοι μας». Στη δεύτερη περίπτωση, ο λόγος του ήταν καθαρά κομματικός, με θριαμβευτικούς τόνους για τη διαπραγμάτευση και την κατάληξή της. Στην πρώτη περίπτωση μίλησε ξεκάθαρα για υποχωρήσεις. Στη δεύτερη περίπτωση μίλησε για νίκη εις βάρος του ΔΝΤ..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ" 

(κύριο θέμα+εσωτερικές σελίδες)

                                       "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 13-14/05/17


                                  "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 13-14/05/17

Τα δύο πρόσωπα
του Αλέξη Τσίπρα
Οι υποχωρήσεις βαφτίζονται «νίκη», το εφάπαξ βοήθημα παρουσιάζεται ως δήθεν 13η σύνταξη και η μείωση του αφορολογήτου αποκαλείται «διεύρυνση της φορολογικής βάσης»

Του Αιμίλιου Περδικάρη

Οι ποδοσφαιρόφιλοι έχουν ένα βασικό αξίωμα: «Κόμμα αλλάζεις. Ομάδα δεν αλλάζεις». Φανατικός ποδοσφαιρόφιλος και μάλιστα οπαδός του Παναθηναϊκού είναι και ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά πολλοί αναρωτήθηκαν εύλογα αν γνωρίζει το αξίωμα αυτό, όταν τον άκουσαν να λέει χαμογελώντας την Τετάρτη: «Στη ΝΔ τα βλέπουν όλα πέτσινα. Πέτσινο και το Κύπελλο του ΠΑΟΚ;». Μικρή πλην σημαντική λεπτομέρεια: ο Πρωθυπουργός βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στον Εύοσμο, πλαισιωμένος από παοκτσήδες. Αντίστοιχα, λίγες ημέρες πριν από το Πάσχα, όταν είχε βρεθεί στην Πάτρα, είχε υποσχεθεί να φέρει τροπολογία για τα χρέη της Παναχαϊκής.

Εάν λοιπόν αύριο - μεθαύριο ο Πρωθυπουργός βρεθεί στο Ηράκλειο, μπορεί με την ίδια ευκολία να μιλάει για τον ΟΦΗ; Διόλου απίθανο. Η τακτική του, άλλωστε, να χαϊδεύει τα αφτιά του εκάστοτε ακροατηρίου του είναι αυτή που χαρακτηρίζει τον πολιτικό του λόγο. Εχει καταγραφεί και όταν απευθύνεται σε εταίρους και συνομιλητές στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, οι οποίοι βλέπουν άλλο πρόσωπο και ακούνε διαφορετικά πράγματα από εκείνα που μεταφέρονται στο εγχώριο ακροατήριο, την Κοινοβουλευτική Ομάδα και τα στελέχη στα κομματικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ. Μια εικόνα που παραπέμπει σε μετάλλαξη τύπου «Δόκτωρ Αλέξης και Μίστερ Τσίπρας».

Η τακτική άλλα να λέει στο εξωτερικό και άλλα να λέει στο εσωτερικό ήταν κάτι για το οποίο είχε, άλλωστε, ευρέως κατηγορηθεί κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησής του, το «καυτό» καλοκαίρι του 2015. Κατά γενική ομολογία, ο Πρωθυπουργός έκτοτε ωρίμασε και άλλαξε τακτική. Αλλά το τελευταίο χρονικό διάστημα ο λόγος του αρχίζει και γίνεται ξανά αντιφατικός.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε με διαφορετικό τρόπο στο Υπουργικό Συμβούλιο και με διαφορετικό στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, με μόλις 24 ώρες διαφορά. Στην πρώτη περίπτωση ο λόγος του ήταν θεσμικός, με προσεκτικές αναφορές απέναντι στους δανειστές - για τους οποίους ξεκαθάρισε, πάντως, ότι «δεν είναι φίλοι μας». Στη δεύτερη περίπτωση, ο λόγος του ήταν καθαρά κομματικός, με θριαμβευτικούς τόνους για τη διαπραγμάτευση και την κατάληξή της. Στην πρώτη περίπτωση μίλησε ξεκάθαρα για υποχωρήσεις. Στη δεύτερη περίπτωση μίλησε για νίκη εις βάρος του ΔΝΤ...

Για τους παρατηρητικούς, τα Χριστούγεννα, το σκηνικό είχε επαναληφθεί με το περίφημο βοήθημα προς τους χαμηλοσυνταξιούχους. Για τους δανειστές, ήταν μόνο ένα εφάπαξ βοήθημα. Στο εσωτερικό, όμως, ήταν με κάθε επισημότητα η «13η σύνταξη».

Αλλά και για το χρέος ο Τσίπρας πορεύτηκε μήνες τώρα με τον ίδιο αντιφατικό λόγο. Στο εσωτερικό, το ΔΝΤ ήταν το «κακό» Ταμείο που ήθελε να πιει το αίμα του λαού, αλλά στο εξωτερικό ήταν ένας από τους θεσμικούς εταίρους με τους οποίους συνομιλεί η Ελλάδα. Στο εσωτερικό θέλαμε να διώξουμε με... επανάσταση το ΔΝΤ, αλλά στο εξωτερικό θέλαμε να παραμείνει στο πρόγραμμα, σεβόμενοι την επιθυμία των ευρωπαίων εταίρων. Και όταν έγινε κατανοητό πως το Ταμείο μπορεί να αποτελέσει σύμμαχο της χώρας στις διεκδικήσεις της για τη διευθέτηση του χρέους, η θέση απέναντι στο ΔΝΤ άλλαξε άρδην.

Η μάνταμ Μέρκελ 

και ο... Ολαντρέου
Αλλο παράδειγμα: στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση στη Γαλλία, ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε εξαρχής τον Ζαν-Λικ Μελανσόν. Το Μαξίμου, όμως, τήρησε πρωτοφανή σιγήν ιχθύος το βράδυ του πρώτου γύρου, παρά το «φάουλ» Μελανσόν με την έμμεση στήριξη στη Μαρίν Λεπέν. Χρειάστηκε να περάσει μία ολόκληρη ημέρα έως ότου γίνει γνωστή η τηλεφωνική επικοινωνία του Αλέξη Τσίπρα με τον Εμανουέλ Μακρόν και το βράδυ του δεύτερου γύρου, τα συγχαρητήρια είχαν πανηγυρικό τόνο, κυρίως λόγω των προσδοκιών που τρέφει τώρα το Μαξίμου από τον νέο πρόεδρο της Γαλλίας.
Κατά τον ίδιο τρόπο, γρήγορα η Ανγκελα Μέρκελ μεταβλήθηκε από υπέρτατο εχθρό στον καλύτερο σύμμαχο της Ελλάδας. «Ανοιχτόμυαλη» τη χαρακτήρισε στην πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη στον Antenna ο Πρωθυπουργός, ενώ πολλές φορές προσέτρεξε στη βοήθειά της. Το ίδιο συνέβη, άλλωστε, και με τον Φρανσουά Ολάντ, με τον χαρακτηρισμό «Ολαντρέου» να αποτελεί περασμένα - ξεχασμένα.

Κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης, ενώ στο εσωτερικό ο Πρωθυπουργός φώναζε «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» και «τέλος η λιτότητα» μετά το Eurogroup του Φεβρουαρίου η κυβέρνηση διαπραγματευόταν τη συμφωνία της Μάλτας με τα μέτρα «1+1» για αφορολόγητο και συντάξεις. Πέραν των αντιμέτρων, οι περικοπές συντάξεων βαφτίστηκαν από βουλευτές και κυβερνητικά στελέχη «αναπροσαρμογή», ακόμη και... «αναπλαισίωση», ενώ η μείωση του αφορολογήτου «διεύρυνση της φορολογικής βάσης».

Ομοίως, «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας» βαφτίστηκαν οι αποκρατικοποιήσεις, οι οποίες αποτελούσαν κάποτε κόκκινο πανί για τον ΣΥΡΙΖΑ - και εξακολουθούν να αποτελούν για μερίδα του. Μάλιστα, όπως είπε ο Πρωθυπουργός σε πρόσφατη ομιλία του, αυτό θα γίνει μέσω του περιβόητου Υπερταμείου - το οποίο επίσης είχε πολεμήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας για εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας.

Ο Ευκλείδης και

 το αφορολόγητο
Στα χνάρια Τσίπρα, παρόμοια τακτική ακολουθούν και οι υπουργοί της κυβέρνησης, επιχειρώντας να εξωραΐσουν την πραγματικότητα. Μόλις προχθές, μιλώντας στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για τη συμφωνία και τα μέτρα, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είπε ότι με την εφαρμογή των αντιμέτρων το αφορολόγητο θα σκαρφαλώσει ξανά στα 6.250 ευρώ για τους άγαμους - ενώ νωρίτερα θα έχει κατρακυλήσει στα 5.681 ευρώ. Στην πραγματικότητα, ο υπουργός Οικονομικών εννοούσε ότι η εφαρμογή των αντιμέτρων θα φέρει μείωση του φορολογικού συντελεστή στο 20% από 22% και άρα η αύξηση του αφορολόγητου θα είναι έμμεση και όχι σε απόλυτους αριθμούς...

Αντιστοίχως, η Εφη Αχτσιόγλου επιχειρώντας να απαντήσει στις αιτιάσεις για κρυφές επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές των επαγγελματιών, περιορίστηκε να αναφέρει πως «δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή για τις εισφορές μέσα στο 2017». Ούτως ή άλλως, οι αλλαγές θα εφαρμοστούν από το 2018 και μετά. Οπότε η αποστροφή της υπουργού Εργασίας δεν έχει καμία απολύτως πρακτική εφαρμογή.

Αλλά και για τα μέτρα αυτά καθεαυτά πέρασαν μέρες ολόκληρες με τον Πρωθυπουργό να διατρανώνει ότι δεν θα εφαρμοστούν, εάν πρώτα δεν υπάρξει απόφαση των εταίρων για το χρέος. Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησαν να καταγραφεί η «ρήτρα» αυτή στο κείμενο του πολυνομοσχεδίου με τα μέτρα και τα αντίμετρα. Αλλά το αίτημά τους δεν θα γίνει αποδεκτό, όπως ξεκαθάρισαν τόσο ο υπουργός Οικονομικών όσο και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος - ο οποίος διαβεβαιώνει ότι η δέσμευση Τσίπρα, αν και προφορική, παραμένει εν ισχύι. Ποιος μπορεί, όμως, να την πιστέψει έπειτα από όσα έχουν προηγηθεί;

Από το Πεκίνο

στη μάχη της Βουλής
Ο Πρωθυπουργός, πάντως, από χθες μπορεί να εξασκηθεί και στα κινέζικα, αναζητώντας το δρόμο της ανάπτυξης μέσω Πεκίνου. Πέραν της συμμετοχής του στο διεθνές επενδυτικό συνέδριο για το Δρόμο του Μεταξιού, θα έχει ενδιαφέρουσες συναντήσεις με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον Αντόνιο Γκουτέρες, την κινεζική ηγεσία (Σι Τζινπίνγκ και Λι Κετσιάνγκ) και την Κριστίν Λαγκάρντ. Η τελευταία συνάντηση θεωρείται κομβική για τις εξελίξεις σχετικά με το χρέος.

Στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο, η εβδομάδα που ακολουθεί είναι αφιερωμένη στην κοινοβουλευτική μάχη για τα μέτρα και τα αντίμετρα. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν θεωρούν πως έχει αλλάξει κάτι από τις αρχικές εκτιμήσεις τους και έτσι απουσιάζει ο φόβος της καταψήφισης από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Η γραμμή που θα ακολουθηθεί θα είναι η αναμενόμενη: σφυροκόπημα στην αντιπολίτευση, κυρίως με αφορμή την απόφασή της να καταψηφίσει τα αντίμετρα, μολονότι έρχονται σε διαφορετικά άρθρα.

Θα ακολουθήσει η απόφαση του Eurogroup (22 Μαΐου) για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και στη συνέχεια οι εξελίξεις για το χρέος θα καθορίσουν τα επόμενα βήματα. Ο στόχος για την κυβέρνηση είναι διπλός: η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ και η δοκιμαστική έξοδος στις αγορές, για την οποία θετικό μήνυμα συνιστά η ραγδαία αποκλιμάκωση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων και άρα των επιτοκίων δανεισμού τις τελευταίες ημέρες.

Κραχ αξιοπιστίας

Του Διονύση Νασόπουλου


Δεν είναι όσα λέγονται από το μπαλκόνι. Οι πολιτικοί, πολύ περισσότερο οι πολιτικοί αρχηγοί, γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι μπροστά σε ένα ακροατήριο είναι σχεδόν υποχρεωτικό να περισσεύουν η αισιοδοξία και οι υποσχέσεις για τα καλύτερα που έρχονται. Η σκέψη πρέπει να τρέχει σε ευχάριστες εικόνες και ο λόγος να είναι πειστικός. Για την παρουσία στη σκηνή ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να κριθεί διαφορετικά από άλλους - πρώην και επόμενους. Το πρόβλημα αναδεικνύεται στις κατ' ιδίαν υποσχέσεις και στις συζητήσεις όταν οι συνομιλητές γνωρίζουν καλύτερα την πραγματικότητα. Εκεί δεν είναι μόνο η αξιοπιστία που χάνεται.


Οι ανταγωνιστές στην εγχώρια σκηνή, ακόμη κι εκείνοι που ήταν πρόθυμοι να επιδείξουν ανοχή και δεν αντιμετώπιζαν ως ρεσάλτο την αναρρίχηση Τσίπρα στην εξουσία, αναφέρουν ότι το κραχ της αξιοπιστίας του Πρωθυπουργού στα δικά τους μάτια, προέκυψε σε ένα γεύμα στο Προεδρικό Μέγαρο - εορταστικό καθώς συνδυάστηκε με την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Στις 24 Ιουλίου 2015 ήταν η τελευταία ημέρα εθνικής συνεννόησης για την πορεία της χώρας στην εποχή Τσίπρα. Είχε ξεκινήσει την επομένη του δημοψηφίσματος από τον ίδιο χώρο, όταν ο Πρωθυπουργός έλαβε τη στήριξη του Συμβουλίου Αρχηγών για ένα νέο Μνημόνιο, και είχε διάρκεια μικρότερη των τριών εβδομάδων. Το μενού σε εκείνο το γεύμα ήταν θαλασσινό, αλλά το είχαν επισκιάσει οι αχινοί που κουβάλησε ο Καμμένος. Στη πραγματικότητα, όμως, το κυρίως πιάτο ήταν οι εκλογές. Μεϊμαράκης, Γεννηματά, Θεοδωράκης και Λεβέντης περίμεναν, από τις σαλάτες ακόμη, απάντηση για τις προθέσεις του Τσίπρα - που έβλεπε ήδη τον ΣΥΡΙΖΑ να φυλλορροεί από τους Λαφαζάνηδες. Σκόπευε να ζητήσει εκλογές ή θα εκμεταλλευόταν μια κοινοβουλευτική ομοψυχία που ήδη είχε καταγραφεί με 229 ψήφους; Ο Παυλόπουλος διαμήνυσε ότι κάλπες δεν μπορεί να στηθούν πριν ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση. Και ακολούθησε ο Τσίπρας με τη διαβεβαίωση ότι δεν θα πάει σε εκλογές και θα κινηθεί σε μια βάση συνεννόησης. Η συνέχεια είναι γνωστή. Διασφάλισε τις ψηφοφορίες που ακολούθησαν στη Βουλή και τέσσερις εβδομάδες αργότερα προκηρύχθηκαν οι κάλπες. Στους λοιπούς αρχηγούς έχει μείνει η εικόνα των αχινών του Καμμένου.


Ακόμη κι αν δεν κάνουν λόγο για πολιτική εξαπάτηση, η διγλωσσία και το διπλό πρόσωπο του Πρωθυπουργού έχει παγιώσει την καχυποψία τους. Ενας Ιανός στο Μέγαρο Μαξίμου μπορεί να φτάσει την κατάσταση στα άκρα για να διατηρήσει τα κεκτημένα - που προέκυψαν γρήγορα και απροετοίμαστα. Από τη θεωρία που λέει ότι οι πρωθυπουργοί δεν πληρώνουν το τίμημα της πρωθυπουργίας αλλά τον τρόπο που αντιπολιτεύτηκαν, δεν είναι εύκολο να ξεφύγει. Το γνωρίζει και ο ίδιος από τους προηγούμενους - τον Καραμανλή, τον Παπανδρέου, ακόμη και τον Σαμαρά. Μόνο ο Σημίτης ξέφυγε από τον κανόνα, κυρίως επειδή δεν βρέθηκε ποτέ στο τιμόνι της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η διπλή γλώσσα του νυν Πρωθυπουργού, ωστόσο, εκπλήσσει ακόμη και τους προκατόχους του - που βλέπουν ότι για κάθε ζήτημα ο Τσίπρας πορεύεται χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε σχέδιο. Είναι μια εκτίμηση που κάνουν και ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο στις κατ' ιδίαν συναντήσεις τους, που πυκνώνουν.


Είναι η μόνη εξήγηση που μπορεί να δικαιολογήσει τον Τσίπρα και για «εξαπάτηση» των αρχηγών τον Ιούλιο του '15. Δεν τους παγίδευσε σε μια συναίνεση, απλώς δεν είχε σχέδιο για εκλογές. Κάπως έτσι, ο εκλογικός ορίζοντας δείχνει και σήμερα ομιχλώδης. Αν τα δύο πρόσωπα αντέξουν, οι κάλπες μπορεί να στηθούν μετά τον Οκτώβριο και έως τα τέλη του 2018. Μαζί με ένα δημοψήφισμα για κάποιες συνταγματικές αλλαγές, αφού το '19 θα είναι βαρύ και ασήκωτο από τα μέτρα.



                                     "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 13-14/05/17

Ασφυκτικά μέτρα για
το παρόν και το μέλλον
Πλησιάζει η ώρα των βουλευτών

Της Έλενας Λάσκαρη

Η κυβερνητική πλειοψηφία προετοιμάζεται να ψηφίσει την επόμενη εβδομάδα στη Βουλή ένα πακέτο πρόσθετων μέτρων, το οποίο υπερβαίνει τα 4,5 δισ. ευρώ από σήμερα έως και το 2020.

Ενσωματώνει όχι μόνο τις νέες επώδυνες περικοπές σε μισθούς (μέσω της νέας δραστικής συρρίκνωσης του αφορολογήτου) και συντάξεις αλλά και αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες, μείωση των κοινωνικών επιδομάτων, νέο κύμα κατάργησης φοροαπαλλαγών, ενώ σε χρόνο παράλληλο η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων επιστρατεύει όλα τα αναγκαία μέσα ώστε όσα οι φορολογούμενοι και οι ασφαλισμένοι δεν αντέχουν ή αποφεύγουν να πληρώσουν οικειοθελώς, να τα κατάσχει μέσω των τραπεζικών τους λογαριασμών.

Άρση των capital controls, άλλωστε, πριν εκλείψουν όλοι οι παράγοντες αβεβαιότητας για την ελληνική οικονομία (ακόμα και στο ιδανικό σενάριο το δεύτερο εξάμηνο του 2018), δεν πρόκειται να υπάρξει στο μέτωπο των καταθέσεων. «Ελαστικοποίηση των περιορισμών ναι» αναφέρουν κορυφαία τραπεζικά στελέχη, «κατάργηση των capital controls όχι πριν από το δεύτερο εξάμηνο του 2018» συμπληρώνουν. Οι κατασχέσεις θα γίνονται σε «κλειδωμένους» τραπεζικούς λογαριασμούς.

Κάπως έτσι, το περιβάλλον στο οποίο θα συνεχίσει να επιχειρεί να ζήσει η ελληνική κοινωνία θα παραμείνει και τα επόμενα χρόνια ασφυκτικό. Τις βάσεις για τη διεύρυνση της λιτότητας, παρά τα εν δυνάμει αντίμετρα, θέτει το υπό ψήφιση πολυνομοσχέδιο.

Τα πρόσθετα μέτρα από το 2018. Ήδη σε εκκρεμότητα από την περυσινή συμφωνία για την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης έχει μείνει η εφαρμογή του τέλους διανυκτέρευσης σε ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία (από 0,5 έως και 4 ευρώ) από την 1η Ιανουαρίου 2018.

Με το νομοσχέδιο προβλέπονται νέες επιβαρύνσεις της τάξεως των 600 εκατ. ευρώ, οι οποίες αφορούν περικοπές επιδομάτων και φοροαπαλλαγών 259 εκατ. ευρώ, εξοικονομήσεις στον χώρο της Υγείας (125 εκατ. ευρώ φέτος και 188 εκατ. ευρώ το 2018), φόρο στις βραχυχρόνιες μισθώσεις κατοικιών (τύπου Airbnb) για επιπλέον έσοδα 48 εκατ. ευρώ, νέες περικοπές 33 εκατ. ευρώ στα ειδικά μισθολόγια αλλά και «εξορθολογισμό» επιδομάτων στον χώρο της Αμυνας για επιπλέον 7 εκατ. ευρώ.

Από του χρόνου, άλλωστε, οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα έρθουν αντιμέτωποι με νέα αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, οι οποίες θα υπολογίζονται με βάση το φορολογητέο εισόδημα του περασμένου έτους χωρίς να έχουν αφαιρεθεί από αυτό οι ασφαλιστικές εισφορές.

Το υπουργείο Εργασίας υποστηρίζει επί της ουσίας ότι οι επιβαρύνσεις θα είναι αμελητέες. Επτά στους δέκα ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, υποστηρίζει το υπουργείο, δεν θα επιβαρυνθούν. Φοροτεχνικοί υπολογίζουν τις επιβαρύνσεις έως και κατά 28%, η αξιωματική αντιπολίτευση και επιστημονικοί φορείς ανεβάζουν το ύψος των επιβαρύνσεων έως και 61%.


Μεγάλο μαχαίρι

στις συντάξεις

Το 2019, ακολουθεί το μεγάλο μαχαίρι στις συντάξεις. Για τις κύριες συντάξεις, προβλέπεται η μεγαλύτερη ποσοστιαία περικοπή στα χρόνια του Μνημονίου.

Ποτέ την τελευταία επταετία δεν υπήρξε μεμιάς περικοπή των κύριων συντάξεων έως και κατά 18%. Πολύ χειρότερα μάλιστα, οι περικοπές στις κύριες θα συμπληρωθούν από νέο μαχαίρι στις επικουρικές, για τις οποίες το τελευταίο σενάριο που διακινείται από το υπουργείο Εργασίας ανεβάζει το ύψος των μέγιστων μειώσεων στο 18% αφού συνυπολογιστούν οι περικοπές του 2016. Το νέο ψαλίδι επομένως για τις επικουρικές θα είναι μικρότερο. Σε κάθε περίπτωση, ήδη οι επικουρικές συντάξεις έχουν γίνει φιλοδώρημα.

Κόντρα στις επικοινωνιακές καντρίλιες περί πιθανής αύξησης των συντάξεων τα επόμενα χρόνια (κυβερνητικά στελέχη σε δηλώσεις τους επικαλούνται τις προβλέψεις του νόμου Κατρούγκαλου για τον συνυπολογισμό του πληθωρισμού), οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δανειστές επέμειναν και κέρδισαν τελικά να περιληφθεί διάταξη που θα προβλέπει πάγωμα συντάξεων μετά τις περικοπές και έως και το 2021.

Η συρρίκνωση 

του αφορολογήτου

Το 2020, στο καλό σενάριο αν νωρίτερα βγαίνουν τα πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ, ή εναλλακτικά από το 2019 αν δεν βγαίνουν τα νούμερα, έρχεται η ισοπέδωση του αφορολογήτου. Στα 5.685 ευρώ διαμορφώνεται το νέο έμμεσο αφορολόγητο για μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες χωρίς παιδιά, από 8.636 ευρώ σήμερα. Στα 650 ευρώ φτάνει η μέγιστη πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση που πλήττει καταλυτικά τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος ενημερώνοντας τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προχθές ανέφερε ότι το αφορολόγητο μπορεί να διαμορφωθεί στα 6.250 ευρώ για τον άγαμο χωρίς παιδιά.Για να συμβεί αυτό, όμως, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχουν ενεργοποιηθεί τα λεγόμενα αντίμετρα ώστε ο χαμηλότερος φορολογικός συντελεστής να υποχωρήσει από το 22% στο 20% επηρεάζοντας έτσι το έμμεσο αφορολόγητο, δεδομένου ότι η έκπτωση φόρου θα παραμένει σταθερή (από 1.900 ευρώ σήμερα σε 1.250 ευρώ).

Ακόμα και έτσι, ο φόρος εισοδήματος θα αγγίζει πλέον όχι απλώς τη γενιά των 700 ευρώ αλλά και τη γενιά των 550 ευρώ.

Ο Μάιος μας έφυγε, τώρα τρέχουμε για συμφωνία τον Ιούνιο
Ορόσημο θερινής νυκτός

Η απόσταση ανάμεσα στις απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη διευθέτηση του χρέους και τις ισχυρές αντιστάσεις του Βερολίνου δεν γεφυρώθηκε στο Μπάρι.

Το ορόσημο του Μαΐου έρχεται να διαδεχθεί τώρα το ορόσημο του Ιουνίου για την ολοκλήρωση της συμφωνίας, ενδεχόμενο το οποίο έχει αρχίσει να αποδέχεται και το κυβερνητικό στρατόπεδο που αναγκάζεται να τροποποιήσει ακόμα μία φορά και το τελευταίο του αφήγημα για τη λεγόμενη παγκόσμια συμφωνία. Τα μέτρα ψηφίζονται τώρα, η συμφωνία για το χρέος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.

Την προοπτική συμφωνίας σε δύο φάσεις «φωτογράφισε» ξεκάθαρα ο Δημήτρης Παπαδημούλης. «Ολα αυτά μπορούν να ολοκληρωθούν - και αυτό είναι το καλύτερο σενάριο - στις 22 Μαΐου. Εναλλακτικό σενάριο, επίσης καλό, είναι να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση στις 22 Μαΐου στο Eurogroup και μέσα στον Ιούνιο να ολοκληρωθούν και ο προσδιορισμός και η περαιτέρω αποσαφήνιση των μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους» είπε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη (Στο Κόκκινο) ο επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι αποστάσεις Βερολίνου - ΔΝΤ αναδείχθηκαν ακόμα μία φορά από τις πρώτες πρωινές χθεσινές συναντήσεις στο περιθώριο του G7 στο Μπάρι.
Η Κριστίν Λαγκάρντ διαμήνυσε πως θα συνεχίσει να εργάζεται για το πακέτο ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους και πως δεν υπάρχει ακόμα «αρκετή σαφήνεια» στο ζήτημα αυτό. Τόνισε ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να είναι συγκεκριμένοι για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, κάτι που χαρακτήρισε «επιτακτικό».

ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ Ο ΣΟΪΜΠΛΕ. Παράλληλα, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εμφανιζόταν αισιόδοξος. Με τους δικούς του όρους. Ρωτήθηκε αν προετοιμάζεται για βελτίωση των όρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους και η απάντησή του είναι ενδεικτική των προθέσεων του Βερολίνου. «Είμαστε προετοιμασμένοι να μείνουμε σε αυτό που συμφωνήσαμε τον Μάιο του 2016. Αυτή είναι η βάση στην οποία δουλεύουμε. Είμαι ακόμα υπέρ του να βρεθεί λύση, τουλάχιστον μια πολιτική λύση στο Eurogroup της 22ης Μαΐου» δήλωσε. Τον Μάιο του 2016 το Eurogroup είχε πετάξει το μπαλάκι του χρέους στο μέλλον, μετά τη λήξη του προγράμματος το 2018, οπότε θα γίνει συζήτηση για το αν χρειάζονται πρόσθετα μέτρα για το χρέος. Εναλλακτικές στο τραπέζι υπάρχουν πολλές. Παράταση ωριμάσεων και περιόδων χάριτος στα δάνεια ώστε οι χρηματοδοτικές ανάγκες να είναι χαμηλότερες από το 15% του ΑΕΠ μετά το 2018 και μεσοπρόθεσμα κάτω από 20% του ΑΕΠ, αντικατάσταση των ακριβότερων δανείων του ΔΝΤ από φθηνότερα κεφάλαια μέσω ESM (περισσότερα από 20 δισ. ευρώ εκ των 86 δισ. ευρώ του τρίτου προγράμματος εκτιμάται ότι δεν θα χρειαστούν τελικά), απόδοση των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα τα οποία διακρατούν οι κεντρικές τράπεζες, σταθεροποίηση επιτοκίων.
Ολα αυτά, υπό την προϋπόθεση ότι οι μεταρρυθμίσεις εφαρμόζονται όπως έχουν συμφωνηθεί, το τρίτο Μνημόνιο ολοκληρώνεται επιτυχώς και εφόσον κριθεί - τότε - ότι χρειάζονται πρόσθετα μέτρα για το χρέος. Με μια τέτοιου τύπου συμφωνία, ενδεχομένως με μεγαλύτερη σαφήνεια, επιχειρεί και τώρα ο Σόιμπλε να ξεπεράσει τον σκόπελο των γερμανικών εκλογών. Μια τέτοια λύση δεν ικανοποιεί το ΔΝΤ.

ΑΡΚΟΥΝ ΟΙ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ. Αξιωματούχος του Ταμείου ξεκαθάρισε τους όρους του παιχνιδιού στο Reuters. «Τα μέτρα ελάφρυνσης χρέους δεν χρειάζεται να μετρηθούν στο τελευταίο δεκαδικό ψηφίο ή να εφαρμοστούν πριν από τη λήξη του προγράμματος» δήλωσε ο αξιωματούχος, που πρόσθεσε όμως ότι οι υποσχέσεις πρέπει να ποσοτικοποιηθούν λεπτομερώς. «Πρέπει να έχουν αριθμούς για το ποια είναι τα πιθανά μέτρα, να δείξουν ότι αυτά τα πιθανά μέτρα πραγματικά συνεπάγονται "αλλαγή παιχνιδιού" σε ό,τι αφορά το χρέος» συμπλήρωσε. Ο ίδιος αξιωματούχος διευκρίνισε ότι το ενδεχόμενο να περιμένουμε το 2018 για να δούμε τα μεγέθη όπως θέλει η Γερμανία, δεν θα αλλάξει το γεγονός ότι απαιτείται ελάφρυνση χρέους.
«Οπως και αν αλλάξει ο κόσμος, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η ανάλυση βιωσιμότητας χρέους του ΔΝΤ σε δώδεκα μήνες δεν θα δείχνει ότι δεν χρειάζεται ελάφρυνση χρέους. Σίγουρα χρειάζεται ελάφρυνση χρέους» τόνισε.
Παρ' όλα αυτά, επισήμανε η ίδια πηγή, η ευρωζώνη και το ΔΝΤ είναι αποφασισμένοι να φτάσουν σε συμφωνία στις 22 Μαΐου και οι συνομιλίες είναι εποικοδομητικές πηγαίνοντας πέρα από την απλή καταγραφή θέσεων, μολονότι απαιτείται περισσότερη δουλειά για να υπάρξει συμφωνία.
Πηγές με γνώση των τεκταινομένων εκτιμούν ότι πράγματι το επικρατέστερο σενάριο για συμφωνία όσον αφορά το χρέος - όχι πλήρως ποσοτικοποιημένη αλλά αρκούντως περιγραφική - είναι πως θα μπορούσε να υπάρξει εντός του Ιουνίου. Πέραν του γεγονότος ότι τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει μια έκτακτη Σύνοδο του Eurogroup πριν από την επόμενη προγραμματισμένη συνεδρίαση στις 15 Ιουνίου, υπάρχει και ο τελευταίος σταθμός της Συνόδου Κορυφής στις 21 Ιουνίου.
Στο μεταξύ όμως θα πρέπει να έχει κλείσει η εκκρεμότητα της έγκαιρης εκταμίευσης της δόσης, για να καλυφθούν οι λήξεις ομολόγων του Ιουλίου. Σε αυτό το μέτωπο, θεωρείται από αρμόδιες πηγές ότι δεν θα υπάρξουν εμπόδια.